WSPOMNIENIE WSZYSTKICH WIERNYCH ZMARŁYCH

(2. Św. Msza – J 14, 1–6)

1 Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! 2 W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. 3 A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. 4 Znacie drogę, dokąd Ja idę». 5 Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?» 6 Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

 Znacie drogę, dokąd Ja idę». (J 14, 4)

Kiedy byłam w swoim zwyczajowym stanie, znalazłam się poza sobą. Po długim błądzeniu w poszukiwaniu Jezusa, zamiast Niego znalazłam Królową Matkę, a przygnębiona i zmęczona powiedziałam do Niej: „Moja najsłodsza Mamo, zgubiłam drogę do odnalezienia Jezusa, nie wiem, dokąd iść, ani co robić, aby Go znowu odnaleźć”.

Mówiąc to, płakałam, a Ona powiedziała do mnie: „Córko Moja, pójdź za Mną, a znajdziesz drogę i Jezusa. Co więcej, chcę cię nauczyć tajemnicy w jaki sposób możesz zawsze być z Jezusem i zawsze żyć zadowolona i szczęśliwa, nawet tutaj na tej ziemi: pamiętaj(i utrzymuj to) w swoim wnętrzu, że na świecie jest tylko Jezus i ty, i nikt inny; i że tylko Jemu musisz się podobać, zadowalać i kochać Go, i tylko od Niego oczekiwać, że będziesz kochana i zadowolona we wszystkim.

Jeśli w ten sposób jesteś z Jezusem, nie będziesz się już troszczyła o to, czy otaczają cię oszczerstwa czy pochwały, krewni czy obcy, przyjaciele czy wrogowie. Tylko Jezus będzie twoją radością, i tylko Jezus wystarczy ci za wszystkich. Moja córko, dopóki wszystko, co istnieje tu na dole, nie zniknie całkowicie z twojej duszy, nie znajdziesz prawdziwego i trwałego zadowolenia.”

Kiedy Ona to mówiła, Jezus pojawił się pośród nas, jak z błyskawicy. Wzięłam Go i zabrałam ze sobą; wtedy znalazłam się w sobie. 

(z „Księgi Nieba”; tom 4; 21 sierpnia 1901)