Wtorek XXX tydzień Okresu Zwykłego (Łk 13,18-21)

18 Mówił więc: «Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? 19 Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki powietrzne gnieździły się na jego gałęziach». 20 I mówił dalej: «Z czym mam porównać królestwo Boże? 21 Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło».

 «Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? (Łk 13,18)

Modliłam się i całkowicie zatraciłam się w Najświętszej Woli Bożej, a przy tym miałam w swoim umyśle pewne wątpliwości dotyczące wszystkiego, co mój słodki Jezus powiedział mi o swojej Najświętszej Woli.

Wówczas przycisnął mnie do siebie i oświecił mój umysł następującymi słowami:

„Córko moja, moja Wola jest początkiem, środkiem i końcem każdej cnoty; bez zalążka mojej Woli nie można mówić o prawdziwej cnocie.

Jest Ona jak nasienie rośliny: im głębiej zapuściło ono swoje korzenie w ziemi, tym wyższe będzie drzewo, które to nasienie zawiera.

Tak więc najpierw jest nasienie, które wytwarza korzenie; korzenie mają moc sprawić, że roślina wypuści pęd spod ziemi, a w miarę jak korzenie zagłębiają się w ziemię, tworzą się gałęzie, które rosną tak wysoko, że tworzą piękną koronę. Będzie ona przedstawiała chwałę drzewa, które dzięki obfitości swoich owoców stanie się pożytkiem i chlubą dla tego, kto zasiał nasienie.

Oto obraz mojego Kościoła: nasieniem jest moja Wola, w której mój Kościół się narodził i wzrastał. Jednak wzrost drzewa wymaga czasu, a niektóre drzewa potrzebują całych wieków, aby wydać owoce. Im cenniejsza jest roślina, tym dłużej to trwa.

Tak samo jest z drzewem mojej Woli: ponieważ jest ono najcenniejsze, najszlachetniejsze, najbardziej boskie i najwyższe, potrzebowało czasu, aby wzrosnąć i dać poznać swoje owoce.

Kościół poznał więc nasienie i wiedział, że bez niego nie ma świętości. Następnie poznał gałęzie, lecz zawsze pozostawał wokół tego samego drzewa.

Teraz musi poznać jego owoce, aby się nimi żywić i nimi się rozkoszować. To będzie cała moja chwała i moja korona, chwała i korona wszystkich cnót oraz całego Kościoła.

Dlaczego więc dziwisz się, że zamiast wcześniej oznajmić owoce mojej Woli, objawiłem je tobie dopiero po tylu wiekach? Jak mógłbym dać poznać owoce, skoro drzewa jeszcze nie było?

Tak jest ze wszystkim: jeśli ktoś ma zostać królem, nie koronuje się go, zanim nie zostaną ustanowione królestwo, wojsko, ministrowie i pałac królewski – koronuje się go na końcu. Gdyby chciano koronować króla, nie ustanowiwszy wcześniej królestwa, armii i tak dalej, byłby to król godny pośmiewiska.

Otóż moja Wola miała ukoronować wszystko i stanowić dopełnienie mojej chwały ze strony stworzeń, ponieważ dusza tylko w mojej Woli może powiedzieć: «Wszystko wypełniłam». A ponieważ znajduję w niej wszystko, czego pragnę, ukazuję duszy nie tylko owoce, lecz także karmię ją nimi i pozwalam jej osiągnąć taką wysokość, że przewyższa wszystkich.

Dlatego tak bardzo kocham i cenię to, aby poznano owoce, skutki, niezmierzone skarby, które zawiera moja Wola, oraz wielki pożytek, jaki osiąga dusza, gdy żyje w Niej. Jeśli się ich nie zna, jak można ich pragnąć? A tym bardziej ludzie nie mogą się nimi żywić.

Gdybym nie dał poznać życia w mojej Woli – jego znaczenia i wartości, które w sobie zawiera – wówczas stworzeniu i cnotom brakowałoby korony, a mojemu dziełu zabrakłoby ukoronowania.

Zobacz więc, jak konieczne jest, aby wszystko, co powiedziałem ci o mojej Woli, zostało ogłoszone i poznane. Zrozum także, dlaczego tak bardzo cię przynaglam i dlaczego nieustannie sprawiam, że wyłamujesz się ze zwyczajnego porządku?

Jeśli nawet inne stworzenia i łaski, jakich im udzieliłem, daję poznać dopiero po ich śmierci, to w twoim przypadku, gdy jeszcze żyjesz, dopuszczam, aby to, co powiedziałem ci o mojej Woli, zostało poznane, ponieważ jeśli się o tym nie wie, nie będzie się tego cenić ani kochać.

Poznanie będzie niczym nawóz, który pozwoli dojrzeć owocom drzewa, a stworzenia będą się żywić owocami, które dobrze dojrzały. Jakże bardzo oboje będziemy się wtedy radować!”

 (z „Księgi Nieba”;tom 16; 15 lipca 1923)

……………………………

… „Moja córko, Moim zwyczajem jest dokonywanie Moich największych Dzieł najpierw we dwoje: Ja i ty, w intymnej zażyłości z jedną duszą.

Rzeczywiście, Moja Matka była [tylko] jedna i tylko z Nią dokonałem całego Dzieła i wielkiego Cudu Mojego Wcielenia(Inkarnacji). Nikt nie przeniknął naszych tajemnic ani nie wszedł do Sanktuarium Naszych Mieszkań, aby zobaczyć, co zaszło między Mną, a Niebiańską Panią.

Nie zajmowała też żadnej wysokiej pozycji ani autorytetu w świecie, ponieważ nigdy nie biorę pod uwagę godności i wyższej rangi w Moim wyborze, ale patrzę na małą indywidualność, w której Ja mogę Mojej Woli spojrzeć w Oblicze, co jest największą godnością i autorytetem.

Chociaż nie miała pozycji, godności ani przewagi w świecie tutaj na dole, niebo i ziemia zależały od Wzniosłości małej dziewczynki z Nazaretu, która posiadała Moją Wolę. 

W Jej rękach leżało przeznaczenie rasy ludzkiej, leżał los całej Mojej Chwały, którą miałem otrzymać od całego Stworzenia.

Tak więc wystarczyło, aby tajemnica Wcielenia uformowała się w tej Jednej, wybranej przeze Mnie, aby inni mogli otrzymać dobro Odkupienia. Jedno było Moje Człowieczeństwo i z niego zrodziło się pokolenie odkupionych.

Dlatego wystarczy uformować w jednym stworzeniu całe dobro potrzebne do tego, aby wyłoniło się z tego dobra pokolenie , tak jak jedno nasienie wystarczy, aby móc pomnożyć pokolenie tego nasienia tysiące i tysiące razy.

Dlatego cała moc, siła, zdolność wymagana dla siły twórczej leży w uformowaniu pierwszego nasienia. Gdy pierwsze zostanie uformowane jest to, jak drożdże, które uformują kolejne pokolenia.

Tak więc pojedyncza dusza wystarcza Mi, tak że kiedy daje Mi absolutną wolność, mogę zamknąć w niej Dobro, którego pragnę i uformować w niej Słońce Najwyższego FIAT.

To Słońce dotknie powierzchni ziemi swoimi promieniami i uformuje pokolenie synów i córek Mojej Woli. 

Musisz wiedzieć, że wszystkie Nasze największe Dzieła noszą w sobie Obraz Boskiej Jedności, a im więcej dobra mają czynić, tym więcej dobra zawierają w sobie z tej Najwyższej Jedności.

Widzisz, nawet w Stworzeniu istnieją podobieństwa tej Boskiej Jedności, które, będąc unikalnymi dziełami, czynią tyle dobra, ile nie osiągnie cała różnorodność Naszych innych Dzieł razem wziętych. Spójrz na Firmament, Słońce jest jedno, ale ilu dóbr nie zawiera?

Ile dobra nie przynosi ono ziemi? Można powiedzieć, że życie ziemi zależy od słońca: podczas gdy jest ono jedno, otacza swoim światłem wszystko i wszystkich, nosi wszystko w swoim łonie światła i daje każdemu określony akt.

Zgodnie z różnymi rzeczami, które wypełnia, przekazuje płodność, rozwój, kolor, słodycz, piękno. Jednak słońce jest jedno, podczas gdy gwiazd jest wiele, ale nie czynią one tyle dobra, ile słońce czyni dla ziemi, chociaż jest [tylko] jedno.

Potęga pojedynczego Aktu ożywionego Mocą Stwórczą jest niepojęta. Nie ma dobra, które nie mogłoby z niego wyniknąć. Może przekształcić oblicze ziemi – z suchej, opustoszałej ziemi w kwitnącą wiosnę.

Niebo jest jednym i dlatego rozszerza się wszędzie. Woda jest jedna i chociaż wydaje się być rozproszona w różnych miejscach na ziemi, tworząc morza, jeziora, rzeki, to jednak kiedy zstępuje z nieba, schodzi w jednej formie i nie ma miejsca na ziemi, w którym nie byłoby wody.

Tak więc rzeczy stworzone przez Nas, które noszą w sobie obraz Boskiej Jedności, są tymi, które czynią najwięcej dobra, są najbardziej potrzebne i bez nich ziemia nie mogłaby mieć życia.

Dlatego, moja córko, nie myśl, że jesteś sama, jest to jedność wielkiego Dzieła, które muszę w tobie rozwinąć, lub że nie masz zewnętrznej godności i autorytetu – to nic nie mówi.

Moja Wola przewyższa wszystko. Jej Światło wydaje się nieme, ale w swoim milczeniu wypełnia umysły ludzi i sprawia, że mówią tak wymownie, że wprawia w zakłopotanie i ucisza najbardziej uczonych.

To Światło nie mówi, ale pozwala zobaczyć, ujawnia najbardziej ukryte rzeczy. Światło nie mówi, ale swoim łagodnym i słodkim ciepłem ogrzewa, zmiękcza najtwardsze rzeczy, najbardziej zatwardziałe serca.

Światło nie zawiera żadnego nasienia, żadnej materii, wszystko jest w nim czyste, nie widać nic poza falą promiennego, srebrzystego światła, ale wie, jak przeniknąć w taki sposób, że powoduje, że najbardziej jałowe rzeczy generują, rozwijają się i stają się owocne.

Kto może oprzeć się mocy światła? Nikt. Nawet ślepi – jeśli go nie widzą, czują jego ciepło. Niemi i głusi odczuwają i otrzymują dobro światła. Któż może oprzeć się Światłu Mojego wiecznego FIAT?

Cała Jego Wiedza będzie czymś więcej niż promieniami Światła Mojej Woli, które uderzają w powierzchnię ziemi i przenikając serca przyniosą dobro, które Światło Mojej Woli zawiera i wie, jak dawać.

Ale te promienie muszą mieć swoją własną sferę, z której emanują, muszą być skoncentrowane w jednym punkcie, z którego wyłaniają się, aby uformować świt, dzień, południe i zachód słońca w sercach, aby wznieść się na nowo.

Tak więc ty jesteś tą sferą, tym jednym punktem. Skoncentrowane w nim promienie są Moją Wiedzą, która da płodność pokoleniu Dzieci Królestwa Mojej Woli.

Dlatego zawsze radzę ci być czujną, aby nie utracić nic z Mojej Wiedzy, w przeciwnym razie pozwoliłabyś, aby promień z twojej sfery zagubił się i nie możesz nawet pojąć wszystkich skarbów, które zawiera.

Każdy promień zawiera bowiem szczególną korzyść, którą ma obdarzyć Dzieci Mojej Woli. Pozbawiłabyś Mnie Chwały tego Dobra dla Moich dzieci, a siebie również chwały rozprzestrzeniania kolejnego promienia Światła z twojej sfery”.

(z „Księgi Nieba”; Tom 20; 22 grudnia 1926)

Podobne jest do ziarnka gorczycy (Łk 13, 19)

Trzy FIAT, które mają odzwierciedlić Trójcę Przenajświętszą na ziemi, zostały zapoczątkowane w tajemnicy między Bogiem a jednym tylko stworzeniem. Następnie są ukazywane innym 

Czułam się unicestwiona, myśląc o błogosławionym FIAT. Jednak mój ukochany Jezus chciał zwiększyć moje zmieszanie. Wydaje mi się, że chce się ze mnie pośmiać, proponując mi rzeczy zaskakujące i niemal niewiarygodne. Czerpie przyjemność, widząc, że jestem zmieszana i że jeszcze bardziej odczuwam swoją nicość, a co gorsza, jestem zmuszona w imię posłuszeństwa o tym napisać. Jest to dla mnie największą udręką. Tak więc kiedy się modliłam, mój słodki Jezus oparł swoją głowę o moją i podparł ręką swoje czoło. Światło zaś wychodzące z Jego czoła powiedziało do mnie: Córko moja, pierwszy FIAT został wypowiedziany przy dziele Stworzenia bez udziału żadnego stworzenia. Drugi FIAT został wypowiedziany przy Odkupieniu. Chciałem pośrednictwa stworzenia i wybrałem moją Mamę jako spełnienie drugiego FIAT. A teraz, aby wypełnić cały Plan Boży, chcę wypowiedzieć trzeci FIAT i pragnę wypowiedzieć go za twoim pośrednictwem. Wybrałem ciebie do wypełnienia trzeciego FIAT. Ten FIAT dopełni chwały i czci FIAT Stworzenia i będzie potwierdzeniem i rozwinięciem wszystkich FIAT oraz FIAT Odkupienia. Te trzy FIAT odzwierciedlą Trójcę Świętą na ziemi, a Ja uzyskam FIAT VOLUNTAS TUA jako w Niebie, tak i na ziemi48. Te trzy FIAT będą nierozłączne. Jeden będzie życiem drugiego, będą jednością w trójcy, a jednocześnie odrębni od siebie. Moja miłość tego pragnie, a moja chwała tego wymaga, gdyż po uwolnieniu z łona mojej twórczej mocy dwóch pierwszych FIAT, moja miłość pragnie uwolnić trzeci FIAT. Ja zaś nie mogę już dłużej wstrzymać mojej miłości i pragnę uwolnić trzeci FIAT, aby dokończyć dzieła, które ze Mnie wyszło. W przeciwnym razie dzieła Stworzenia i Odkupienia byłyby niedokończone. Kiedy to usłyszałam, byłam zmieszana i jakby zamroczona, i powiedziałam do siebie: Czyż możliwe jest to wszystko? Jest tak wielu! A jeśli to prawda, że mnie wybrał, wydaje mi się, że jest to jedno z typowych szaleństw Jezusa. A w dodatku, czego mogłabym dokonać lub co mogłabym powiedzieć, będąc w łóżku na wpół kaleka i nieudolna, w tym stanie, w którym się znajduję? Czy mogłabym stawić czoła temu FIAT Stworzenia i Odkupienia, który jest różnorodny i nieskończony? Skoro mój FIAT ma być podobny do dwóch pozostałych, to muszę biec wraz z nimi, pomnażać się wraz z nimi, czynić dobro, jakie oni czynią, oraz splatać się wraz z nimi. Jezu, pomyśl nad tym, co czynisz! Ja nie jestem w stanie wiele dokonać. Ale któż mógłby opisać wszystkie niedorzeczności, które wypowiadałam? Mój słodki Jezus powrócił i powiedział do mnie: Córko moja, uspokój się. Ja wybieram, kogo chcę. Wiedz jednak, że zaczynam wszystkie swoje dzieła między Mną a jednym tylko stworzeniem. W dalszej kolejności są one rozpowszechniane. Kto był w rzeczywistości pierwszym widzem FIAT mojego Stworzenia? Adam, a potem Ewa. Z pewnością nie była to wielka rzesza ludzi. Po wielu latach tłumy i rzesze ludzi były jego widzami. A przy drugim FIAT tylko moja Mama była jedynym widzem. Nawet św. Józef nic nie wiedział, a moja Mama znajdowała się w takim stanie jak twój. Taka była wielkość twórczej mocy mojego dzieła, jaką w sobie odczuwała, że była zmieszana i nie czuła się na siłach, by komuś o tym powiedzieć. A jeśli później św. Józef się o tym dowiedział, to dlatego że Ja mu to objawiłem. Tak więc w Jej dziewiczym łonie jak nasienie zakiełkował ten FIAT, utworzył kłos i się rozmnożył, a następnie wyszedł na światło dzienne. Ale ilu było widzów? Bardzo niewielu. W domku w Nazarecie jedynymi widzami byli moja droga Mama i św. Józef. Potem, gdy moje Człowieczeństwo dorosło, ukazałem się i dałem się poznać, ale nie wszystkim. Następnie mój FIAT został jeszcze bardziej rozpowszechniony i nadal będzie rozpowszechniany. Tak samo będzie z trzecim FIAT – zakiełkuje w tobie i utworzy kłos. Tylko kapłan będzie o tym wiedział, potem kilka dusz, a następnie coraz bardziej się rozpowszechni i przejdzie tę samą drogę co Stworzenie i Odkupienie. A im bardziej się czujesz przytłoczona, tym bardziej kłos trzeciego FIAT w tobie wzrasta i się rozwija. Bądź więc czujna i wierna. 

(24 stycznia 1921; tom 12; www.wolaboza.org)

 «Z czym mam porównać królestwo Boże? 21 Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło». (Łk 13,20+21)

 „Moja córko, jak zaczyn ma moc zakwaszania chleba, tak Moja Wola jest zaczynem w aktach stworzenia. 

Kiedy dusza wzywa Moją Bożą Wolę do swoich aktów, zostają one przez Nią zakwaszone, sfermentowane i tworzą chleb Królestwa Mojej Woli. Jednak drożdże nie wystarczą, by zrobić dużo chleba, ale potrzeba też dużo mąki i kogoś, kto wymiesza mąkę z drożdżami. Potrzebna jest woda, element wiążący do ugniatania mąki i drożdży, aby zaczyn mógł fermentować, a mąka otrzymała tę moc zaczynu.

Następnie potrzebny jest ogień do upieczenia tego chleba, aby stał się pożywnym i strawnym pokarmem. Czy przygotowanie go nie zajmuje więcej czasu i więcej aktów, niż jego zjedzenie? 

Ofiarą jest jego przygotowanie, spożywa się go od razu, a w trakcie smakuje się smak ofiary. Zatem, moja córko, nie wystarczy zaczyn Mojego Boskiego Fiat, który ma jedynie moc fermentowania twoich aktów, opróżniania ich z ludzkiej woli i przekształcania ich w chleb Woli Bożej. 

Raczej potrzebuje ciągłych aktów i ofiar, przez długi czas, tak aby Moja Wola, ze swoją Mocą zaczynu, fermentowała wszystkie te akty, aby wyprodukować wiele chleba i trzymać go w gotowości, i w rezerwie dla dzieci Jej Królestwa. 

Kiedy wszystko jest przygotowane, musimy tylko zdecydować o [niezbędnych] wydarzeniach, a to jest łatwiejsze i zostanie wykonane szybciej, ponieważ w Naszej Mocy jest poruszenie przyczynami wtórnymi, aby dokonało się to, czego My chcemy. 

Czy nie zrobiłem tego samego w Odkupieniu? Moje długie trzydzieści lat życia ukrytego były jak drożdże, w których fermentowały wszystkie Moje Akty, aby uformować i zakwasić wielkie Dzieło Odkupienia.

Krótkie życie publiczne i Moja Męka były Moim zakwaszonym chlebem, który Moja Wola Boska przygotowała i zakwasiła w Moich Aktach. 

To połamałem, jako chleb dla wszystkich i dałem im do jedzenia, aby wszyscy otrzymali chleb odkupionych i nabyli potrzebnej siły do zbawienia.

(z „Księgi Nieba”; Do użytku prywatnego – tom 29; 10 maja 1931).