{"id":961,"date":"2026-01-08T09:23:55","date_gmt":"2026-01-08T09:23:55","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=961"},"modified":"2026-01-08T09:23:55","modified_gmt":"2026-01-08T09:23:55","slug":"8-stycznia-w-okresie-bozego-narodzenia-mk-6-34-44-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/01\/08\/8-stycznia-w-okresie-bozego-narodzenia-mk-6-34-44-2\/","title":{"rendered":"8 stycznia w okresie Bo\u017cego Narodzenia (Mk 6, 34-44)"},"content":{"rendered":"\n

Gdy Jezus wysiad\u0142, ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, byli bowiem jak owce nie maj\u0105ce pasterza6<\/sup><\/a>. I zacz\u0105\u0142 ich naucza\u0107. 35 A gdy pora by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana, przyst\u0105pili do Niego uczniowie i rzekli: \u00abMiejsce jest puste, a pora ju\u017c p\u00f3\u017ana. 36 Odpraw ich! Niech id\u0105 do okolicznych osiedli i wsi, a kupi\u0105 sobie co\u015b do jedzenia\u00bb. 37 Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abWy dajcie im je\u015b\u0107!\u00bb Rzekli Mu: \u00abMamy p\u00f3j\u015b\u0107 i za dwie\u015bcie denar\u00f3w kupi\u0107 chleba, \u017ceby im da\u0107 je\u015b\u0107?\u00bb 38 On ich spyta\u0142: \u00abIle macie chleb\u00f3w? Id\u017acie, zobaczcie!\u00bb Gdy si\u0119 upewnili, rzekli: \u00abPi\u0119\u0107 i dwie ryby\u00bb. 39 Wtedy poleci\u0142 im wszystkim usi\u0105\u015b\u0107 gromadami na zielonej trawie7<\/sup><\/a>. 40 I roz\u0142o\u017cyli si\u0119, gromada przy gromadzie, po stu i po pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu. 41 A wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 chleby i dawa\u0142 uczniom, by k\u0142adli przed nimi; tak\u017ce dwie ryby rozdzieli\u0142 mi\u0119dzy wszystkich. 42 Jedli wszyscy do syto\u015bci. 43 i zebrali jeszcze dwana\u015bcie pe\u0142nych kosz\u00f3w u\u0142omk\u00f3w i ostatk\u00f3w z ryb. 44 A tych, kt\u00f3rzy jedli chleby, by\u0142o pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

„W\u00f3wczas, gdy Jezus zobaczy\u0142 mn\u00f3stwo ludzi, zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, bo byli jak owce nie maj\u0105ce pasterza” (Mk 6,34).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce Nasza mi\u0142o\u015b\u0107 i gor\u0105ce pragnienie obcowania ze stworzeniem s\u0105 tak wielkie, \u017ce ju\u017c w chwili jego stworzenia wyznaczyli\u015bmy mu kr\u00f3lewskie miejsce w Naszej Bo\u017cej Woli. Tak wi\u0119c <\/em>ka\u017cde stworzenie<\/em><\/strong> ma swoje miejsce czci w Naszym Boskim pa\u0142acu, a jego<\/em> pocz\u0105tek, jego pierwszy akt \u017cycia<\/em><\/strong>, zar\u00f3wno w wieczno\u015bci, jak i w czasie – <\/em>s\u0105 w Naszym Fiat.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Cz\u0142owiek jeszcze nie istnia\u0142 na \u015bwiecie<\/em><\/strong>, a My ju\u017c w mi\u0142o\u015bci i t\u0119sknym oczekiwaniu nie tylko wyznaczyli\u015bmy mu jego miejsce, lecz tak\u017ce oddali\u015bmy do jego dyspozycji nasz\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, \u015awi\u0119to\u015b\u0107, Moc, Pi\u0119kno i nasze \u015awiat\u0142o jako jego orszak. Stworzenie, istota ludzka,<\/em> jest szlachetn\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105, kt\u00f3ra z wysoko\u015bci nieba zst\u0119puje, aby przej\u015b\u0107 przez wygnanie<\/em><\/strong>.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Lecz nasza Wola nie opuszcza jej; przeciwnie \u2014 zst\u0119puje razem z ni\u0105, otacza j\u0105, \u0142\u0105czy si\u0119 z ni\u0105 i wraz z ni\u0105 przechodzi przez wygnanie. W ka\u017cdy akt, kt\u00f3ry ona spe\u0142nia \u2014 w cierpienia, rado\u015bci czy rozmaite spotkania \u2014 Wola ta wk\u0142ada sw\u00f3j pierwotny Boski akt, aby zachowa\u0142a sw\u0105 szlachetno\u015b\u0107 i sw\u00f3j stan ksi\u0119\u017cniczki.<\/em><\/p>\n\n\n\n

A kiedy nape\u0142ni j\u0105 wszystkimi swoimi dobrami, tak \u017ce nie b\u0119dzie mog\u0142a ju\u017c nic wi\u0119cej przyj\u0105\u0107, ponownie wznosi j\u0105 na wy\u017cyny niebios i triumfalnie przedstawia ca\u0142emu Dworu Niebieskiemu. Oto, co moja Bo\u017ca Wola pragnie uczyni\u0107 ze stworzeniem \u2014 i oto, co mo\u017ce uczyni\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale ku Naszemu smutkowi musimy widzie\u0107, \u017ce dusza, gdy tylko zejdzie na wygnanie, zapomina o swoim kr\u00f3lewskim miejscu i o swoim szlachetnym pochodzeniu<\/em>, a nawet ch\u0119tnie wyrzek\u0142aby si\u0119 Naszej Woli, kt\u00f3ra nosi j\u0105 w ramionach czulej ni\u017c matka, i pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 bramami swoich zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re My jej ofiarowali\u015bmy, zst\u0119puje w nisko\u015b\u0107 swej ludzkiej woli.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podarowali\u015bmy jej te bramy po to, aby przez nie wznosi\u0142a si\u0119 z powrotem ku Nam i po\u015br\u00f3d swego wygnania czyni\u0142a kr\u00f3tkie powroty na \u0142ono swego Stw\u00f3rcy. Ale wykorzystuje te bramy, by zanurzy\u0107 si\u0119 w ub\u00f3stwie, s\u0142abo\u015bci i nami\u0119tno\u015bciach, kt\u00f3re odbieraj\u0105 jej szlachetno\u015b\u0107. I tak w ludzkim stworzeniu nie rozpoznaje si\u0119 ju\u017c ksi\u0119\u017cniczki z nieba, lecz s\u0142u\u017cebnic\u0119 ziemi. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Mimo to nie zamykamy naszych drzwi, to znaczy Naszej mi\u0142o\u015bci, ojcostwa i mi\u0142osierdzia, lecz nadal na ni\u0105 czekamy: gdy tylko zobaczymy, \u017ce<\/em><\/strong> <\/em>zamyka drzwi <\/em><\/strong>[swoich zmys\u0142\u00f3w],<\/em> aby wej\u015b\u0107 do Naszej Woli, wychodzimy jej naprzeciw i otwieramy szeroko Nasze bramy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Cho\u0107 dostrzegamy w niej pi\u0119kno pozbawione blasku, z kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0105 podart\u0105 i splamion\u0105, nie czynimy jej wyrzut\u00f3w, lecz z ca\u0142ym ojcowskim wsp\u00f3\u0142czuciem pytamy: „Gdzie by\u0142a\u015b? Biedna c\u00f3reczko, jak\u017ce nisko upad\u0142a\u015b! Czy dostrzeg\u0142a\u015b, jak bardzo by\u0142o ci \u017ale, gdy \u017cy\u0142a\u015b w nisko\u015bci swojej ludzkiej woli, w oddzieleniu od Nas? W\u0119drowa\u0142a\u015b bez przewodnika, bez \u015bwiat\u0142a, bez pokarmu i bez obrony. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie czy\u0144 tego wi\u0119cej, aby\u015b zosta\u0142a przywr\u00f3cona i odzyska\u0142a utracone dobro\u201d. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Wiemy bowiem, \u017ce dusza nie mo\u017ce uczyni\u0107 nic dobrego bez Naszej Boskiej Woli.<\/em><\/strong> <\/em><\/p>\n\n\n\n

To tak, jakby chcia\u0142a widzie\u0107 bez oczu, chodzi\u0107 bez n\u00f3g i \u017cy\u0107 bez pokarmu. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Zwa\u017c wi\u0119c na to i nigdy nie opuszczaj mojej Boskiej Woli, je\u015bli pragniesz mie\u0107 do swej dyspozycji si\u0142\u0119, \u015bwiat\u0142o, pomoc \u2014 tak, samego swego Jezusa.\u201d<\/em> <\/em>                                                                                                                              <\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 32; 29 kwietnia 1933)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gdy Jezus wysiad\u0142, ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, byli bowiem jak owce nie maj\u0105ce pasterza6. I zacz\u0105\u0142 ich naucza\u0107. 35 A gdy pora by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana, przyst\u0105pili do Niego uczniowie i rzekli: \u00abMiejsce jest puste, a pora ju\u017c p\u00f3\u017ana. 36 Odpraw ich! Niech id\u0105 do okolicznych osiedli i wsi, a kupi\u0105 sobie co\u015b do jedzenia\u00bb. 37 Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abWy dajcie im je\u015b\u0107!\u00bb Rzekli Mu: \u00abMamy p\u00f3j\u015b\u0107 i za dwie\u015bcie denar\u00f3w kupi\u0107 chleba, \u017ceby im da\u0107 je\u015b\u0107?\u00bb 38 On ich spyta\u0142: \u00abIle macie chleb\u00f3w? Id\u017acie, zobaczcie!\u00bb Gdy si\u0119 upewnili, rzekli: \u00abPi\u0119\u0107 i dwie ryby\u00bb. 39 Wtedy poleci\u0142 im wszystkim usi\u0105\u015b\u0107 gromadami na zielonej trawie7. 40 I roz\u0142o\u017cyli si\u0119, gromada przy gromadzie, po stu i po pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu. 41 A wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 chleby i dawa\u0142 uczniom, by k\u0142adli przed nimi; tak\u017ce dwie ryby rozdzieli\u0142 mi\u0119dzy wszystkich. 42 Jedli wszyscy do syto\u015bci. 43 i zebrali jeszcze dwana\u015bcie pe\u0142nych kosz\u00f3w u\u0142omk\u00f3w i ostatk\u00f3w z ryb. 44 A tych, kt\u00f3rzy jedli chleby, by\u0142o pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn. „W\u00f3wczas, gdy Jezus zobaczy\u0142 mn\u00f3stwo ludzi, zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, bo byli jak owce nie maj\u0105ce pasterza” (Mk 6,34). … „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce Nasza mi\u0142o\u015b\u0107 i gor\u0105ce pragnienie obcowania ze stworzeniem s\u0105 tak wielkie, \u017ce ju\u017c w chwili jego stworzenia wyznaczyli\u015bmy mu kr\u00f3lewskie miejsce w Naszej Bo\u017cej Woli. Tak wi\u0119c ka\u017cde stworzenie ma swoje miejsce czci w Naszym Boskim pa\u0142acu, a jego pocz\u0105tek, jego pierwszy akt \u017cycia, zar\u00f3wno w wieczno\u015bci, jak i w czasie – s\u0105 w Naszym Fiat. Cz\u0142owiek jeszcze nie istnia\u0142 na \u015bwiecie, a My ju\u017c w mi\u0142o\u015bci i t\u0119sknym oczekiwaniu nie tylko wyznaczyli\u015bmy mu jego miejsce, lecz tak\u017ce oddali\u015bmy do jego dyspozycji nasz\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, \u015awi\u0119to\u015b\u0107, Moc, Pi\u0119kno i nasze \u015awiat\u0142o jako jego orszak. Stworzenie, istota ludzka, jest szlachetn\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105, kt\u00f3ra z wysoko\u015bci nieba zst\u0119puje, aby przej\u015b\u0107 przez wygnanie. Lecz nasza Wola nie opuszcza jej; przeciwnie \u2014 zst\u0119puje razem z ni\u0105, otacza j\u0105, \u0142\u0105czy si\u0119 z ni\u0105 i wraz z ni\u0105 przechodzi przez wygnanie. W ka\u017cdy akt, kt\u00f3ry ona spe\u0142nia \u2014 w cierpienia, rado\u015bci czy rozmaite spotkania \u2014 Wola ta wk\u0142ada sw\u00f3j pierwotny Boski akt, aby zachowa\u0142a sw\u0105 szlachetno\u015b\u0107 i sw\u00f3j stan ksi\u0119\u017cniczki. A kiedy nape\u0142ni j\u0105 wszystkimi swoimi dobrami, tak \u017ce nie b\u0119dzie mog\u0142a ju\u017c nic wi\u0119cej przyj\u0105\u0107, ponownie wznosi j\u0105 na wy\u017cyny niebios i triumfalnie przedstawia ca\u0142emu Dworu Niebieskiemu. Oto, co moja Bo\u017ca Wola pragnie uczyni\u0107 ze stworzeniem \u2014 i oto, co mo\u017ce uczyni\u0107. Ale ku Naszemu smutkowi musimy widzie\u0107, \u017ce dusza, gdy tylko zejdzie na wygnanie, zapomina o swoim kr\u00f3lewskim miejscu i o swoim szlachetnym pochodzeniu, a nawet ch\u0119tnie wyrzek\u0142aby si\u0119 Naszej Woli, kt\u00f3ra nosi j\u0105 w ramionach czulej ni\u017c matka, i pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 bramami swoich zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re My jej ofiarowali\u015bmy, zst\u0119puje w nisko\u015b\u0107 swej ludzkiej woli. Podarowali\u015bmy jej te bramy po to, aby przez nie wznosi\u0142a si\u0119 z powrotem ku Nam i po\u015br\u00f3d swego wygnania czyni\u0142a kr\u00f3tkie powroty na \u0142ono swego Stw\u00f3rcy. Ale wykorzystuje te bramy, by zanurzy\u0107 si\u0119 w ub\u00f3stwie, s\u0142abo\u015bci i nami\u0119tno\u015bciach, kt\u00f3re odbieraj\u0105 jej szlachetno\u015b\u0107. I tak w ludzkim stworzeniu nie rozpoznaje si\u0119 ju\u017c ksi\u0119\u017cniczki z nieba, lecz s\u0142u\u017cebnic\u0119 ziemi.  Mimo to nie zamykamy naszych drzwi, to znaczy Naszej mi\u0142o\u015bci, ojcostwa i mi\u0142osierdzia, lecz nadal na ni\u0105 czekamy: gdy tylko zobaczymy, \u017ce zamyka drzwi [swoich zmys\u0142\u00f3w], aby wej\u015b\u0107 do Naszej Woli, wychodzimy jej naprzeciw i otwieramy szeroko Nasze bramy. Cho\u0107 dostrzegamy w niej pi\u0119kno pozbawione blasku, z kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0105 podart\u0105 i splamion\u0105, nie czynimy jej wyrzut\u00f3w, lecz z ca\u0142ym ojcowskim wsp\u00f3\u0142czuciem pytamy: „Gdzie by\u0142a\u015b? Biedna c\u00f3reczko, jak\u017ce nisko upad\u0142a\u015b! Czy dostrzeg\u0142a\u015b, jak bardzo by\u0142o ci \u017ale, gdy \u017cy\u0142a\u015b w nisko\u015bci swojej ludzkiej woli, w oddzieleniu od Nas? W\u0119drowa\u0142a\u015b bez przewodnika, bez \u015bwiat\u0142a, bez pokarmu i bez obrony.  Nie czy\u0144 tego wi\u0119cej, aby\u015b zosta\u0142a przywr\u00f3cona i odzyska\u0142a utracone dobro\u201d.  Wiemy bowiem, \u017ce dusza nie mo\u017ce uczyni\u0107 nic dobrego bez Naszej Boskiej Woli.  To tak, jakby chcia\u0142a widzie\u0107 bez oczu, chodzi\u0107 bez n\u00f3g i \u017cy\u0107 bez pokarmu.  Zwa\u017c wi\u0119c na to i nigdy nie opuszczaj mojej Boskiej Woli, je\u015bli pragniesz mie\u0107 do swej dyspozycji si\u0142\u0119, \u015bwiat\u0142o, pomoc \u2014 tak, samego swego Jezusa.\u201d                                                                                                                                (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 32; 29 kwietnia 1933)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-961","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/961","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=961"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/961\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":962,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/961\/revisions\/962"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=961"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=961"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=961"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}