16 Udali si\u0119 te\u017c z po\u015bpiechem i znale\u017ali Maryj\u0119, J\u00f3zefa i Niemowl\u0119, le\u017c\u0105ce w \u017c\u0142obie. 17 Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zosta\u0142o objawione o tym Dzieci\u0119ciu. 18 A wszyscy, kt\u00f3rzy to s\u0142yszeli, dziwili si\u0119 temu, co im pasterze opowiadali. 19 Lecz Maryja zachowywa\u0142a wszystkie te sprawy i rozwa\u017ca\u0142a je w swoim sercu. 20 A pasterze wr\u00f3cili, wielbi\u0105c i wys\u0142awiaj\u0105c Boga za wszystko, co s\u0142yszeli i widzieli, jak im to by\u0142o powiedziane. 21 Gdy nadszed\u0142 dzie\u0144 \u00f3smy i nale\u017ca\u0142o obrzeza\u0107 Dzieci\u0119, nadano Mu imi\u0119 Jezus, kt\u00f3rym Je nazwa\u0142 anio\u0142, zanim si\u0119 pocz\u0119\u0142o w \u0142onie [Matki].<\/p>\n\n\n\n
„W tym czasie pasterze spieszyli do Betlejem” (\u0141k 2,16).<\/strong><\/p>\n\n\n\n … „Tak, tak, to, co ci polecam, to wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Moj\u0105 \u0141ask\u0105 i aby <\/em>by\u0107 wiern\u0105,<\/em> musisz by\u0107 <\/em>jak echo<\/em>, kt\u00f3re rozbrzmiewa w pustym pokoju: gdy tylko rozlegnie si\u0119 g\u0142os, <\/em>natychmiast po nim, bez najmniejszej zw\u0142oki, rozlega si\u0119 odg\u0142os echa.<\/em><\/p>\n\n\n\n Dlatego, <\/em>gdy tylko zaczniesz otrzymywa\u0107 Moj\u0105 \u0142ask\u0119, pozw\u00f3l aby rozbrzmiewa\u0142o echo twojej odpowiedzi, nawet nie czekaj\u0105c na dope\u0142nienie Mojego daru.” <\/em><\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 3; 22 stycznia 1900)<\/p>\n\n\n\n „W\u00f3wczas pasterze pospieszyli do Betlejem i znale\u017ali Maryj\u0119 i J\u00f3zefa oraz Dzieci\u0119 le\u017c\u0105ce w \u017c\u0142obie” (\u0141k 2,16).<\/strong><\/p>\n\n\n\n Przebywaj\u0105c w swoim zwyczajowym stanie, znalaz\u0142am si\u0119 wraz z Jezusem poza sob\u0105. Przemierza\u0142am d\u0142ug\u0105 drog\u0119 i na tej drodze raz sz\u0142am z Jezusem, a raz znajdowa\u0142am si\u0119 z Kr\u00f3low\u0105 Matk\u0105. Gdy Jezus znika\u0142, znajdowa\u0142am si\u0119 z Mam\u0105, a 109 gdy Mama znika\u0142a, znajdowa\u0142am si\u0119 z Jezusem. Podczas tej drogi powiedzieli mi wiele rzeczy. Jezus i Mama byli bardzo ujmuj\u0105cy, pe\u0142ni czu\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zachwyca\u0142a. Zapomnia\u0142am o wszystkim, o swojej goryczy, a nawet o ich nieobecno\u015bci. My\u015bla\u0142am, \u017ce nie strac\u0119 ich ju\u017c nigdy wi\u0119cej. Och, jak \u0142atwo zapomina si\u0119 o cierpieniu w obliczu dobroci! Na ko\u0144cu drogi Niebieska Mama wzi\u0119\u0142a mnie na r\u0119ce \u2013 a by\u0142am bardzo malutka \u2013 i powiedzia\u0142a mi: C\u00f3rko moja, chc\u0119 ci\u0119 pokrzepi\u0107 we wszystkim. I wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce swoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 d\u0142oni\u0105 znaczy\u0142a moje czo\u0142o, tak jakby pisa\u0142a i umieszcza\u0142a na nim piecz\u0119\u0107. Nast\u0119pnie pisa\u0142a jakby na moich oczach, ustach, sercu, r\u0119kach i nogach, a potem umieszcza\u0142a tam piecz\u0119\u0107. Chcia\u0142am zobaczy\u0107, co Ona mi napisa\u0142a, ale nie potrafi\u0142am przeczyta\u0107 tego napisu. Tylko przy ustach zobaczy\u0142am dwie litery, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0142y: \u201eunicestwienie wszelkich przyjemno\u015bci\u201d. Natychmiast wi\u0119c powiedzia\u0142am: Dzi\u0119kuj\u0119, o Mamusiu, za to, \u017ce usuwasz ze mnie ka\u017cd\u0105 przyjemno\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie jest Jezusem. Chcia\u0142am zrozumie\u0107 wi\u0119cej, ale Mama powiedzia\u0142a do mnie: Nie musisz wiedzie\u0107, zaufaj Mi. Uczyni\u0142am dla ciebie, co konieczne. Pob\u0142ogos\u0142awi\u0142a mnie i znikn\u0119\u0142a, a ja znalaz\u0142am si\u0119 w sobie. Potem powr\u00f3ci\u0142 m\u00f3j s\u0142odki Jezus. By\u0142 czu\u0142ym dzieckiem. Kwili\u0142, p\u0142aka\u0142 i trz\u0105s\u0142 si\u0119 z zimna. Rzuci\u0142 si\u0119 w moje ramiona, \u017ceby si\u0119 ogrza\u0107. Przytuli\u0142am Go mocno i jak zwykle wtopi\u0142am si\u0119 w Jego Wol\u0119, aby znale\u017a\u0107 wraz z moimi my\u015blami my\u015bli wszystkich i otoczy\u0107 dr\u017c\u0105cego Jezusa adoracj\u0105 wszystkich stworzonych umys\u0142\u00f3w; aby znale\u017a\u0107 spojrzenia wszystkich i sprawi\u0107, \u017ceby spogl\u0105dali na Jezusa i oderwali Go od p\u0142aczu; aby znale\u017a\u0107 usta, s\u0142owa i g\u0142osy wszystkich stworze\u0144 i sprawi\u0107, \u017ceby Go poca\u0142owa\u0142y i wstrzyma\u0142y Jego kwilenie, a swoim oddechem Go ogrza\u0142y. Kiedy to czyni\u0142am, Dzieci\u0105tko Jezus ju\u017c wi\u0119cej nie kwili\u0142o, przesta\u0142o p\u0142aka\u0107 i jakby ogrzane, powiedzia\u0142o do mnie: C\u00f3rko moja, czy widzia\u0142a\u015b, co by\u0142o przyczyn\u0105 tego, \u017ce dr\u017ca\u0142em, p\u0142aka\u0142em i kwili\u0142em? Porzucenie przez stworzenia. Ty umie\u015bci\u0142a\u015b je wszystkie wok\u00f3\u0142 Mnie. Poczu\u0142em, jak wszystkie stworzenia na Mnie patrz\u0105 i Mnie ca\u0142uj\u0105. Dlatego uciszy\u0142em sw\u00f3j p\u0142acz. Wiedz jednak, \u017ce moja sytuacja w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie jest jeszcze gorsza ni\u017c sytuacja z dzieci\u0144stwa. Grota, cho\u0107 zimna, by\u0142a obszerna, mia\u0142a powietrze do oddychania. Hostia te\u017c jest zimna i tak ma\u0142a, \u017ce prawie brak Mi tchu. W grocie mia\u0142em jako \u0142\u00f3\u017cko \u017c\u0142\u00f3bek z odrobin\u0105 siana. W moim sakramentalnym \u017cyciu brakuje Mi nawet siana, a za \u0142\u00f3\u017cko mam tylko twarde i lodowate metale. W grocie mia\u0142em moj\u0105 ukochan\u0105 Mam\u0119, kt\u00f3ra bardzo cz\u0119sto obejmowa\u0142a Mnie swoimi czystymi d\u0142o\u0144mi i okrywa\u0142a pal\u0105cymi poca\u0142unkami, aby Mnie ogrza\u0107. Ucisza\u0142a m\u00f3j p\u0142acz i karmi\u0142a Mnie swoim s\u0142odkim mlekiem. Wr\u0119cz przeciwnie jest w moim sakramentalnym \u017cyciu. Nie mam Mamy. Kiedy Mnie przyjmuj\u0105, czuj\u0119 dotyk niegodnych r\u0105k, r\u0105k, kt\u00f3re cuchn\u0105 ziemi\u0105 lub gnojem\u2026 Och, jak bardzo odczuwam smr\u00f3d! Bardziej ni\u017c gn\u00f3j, kt\u00f3ry czu\u0142em w grocie! Zamiast okry\u0107 Mnie poca\u0142unkami, dotykaj\u0105 Mnie lekcewa\u017c\u0105cymi czynami, a zamiast mleka daj\u0105 Mi \u017c\u00f3\u0142\u0107 \u015bwi\u0119tokradztwa, niedbalstwa i ch\u0142odu. W grocie \u015bw. J\u00f3zef zapewni\u0142 Mi lampk\u0119 w nocy. Tutaj, w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie, ile\u017c razy pozostaj\u0119 w ciemno\u015bci nawet w nocy! Och, jak\u017ce bole\u015bniejszy jest m\u00f3j los w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie! Ile\u017c ukrytych \u0142ez, kt\u00f3rych nikt nie widzi! Ile\u017c kwilenia, kt\u00f3rego nikt nie s\u0142yszy! Je\u015bli m\u00f3j los z dzieci\u0144stwa wzbudzi\u0142 w tobie lito\u015b\u0107, to tym bardziej powinien wzbudzi\u0107 w tobie lito\u015b\u0107 m\u00f3j los w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie. <\/p>\n\n\n\n (Tom 12; Ksi\u0119ga Nieba 25.12.1900; wolaboza.org)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 16 Udali si\u0119 te\u017c z po\u015bpiechem i znale\u017ali Maryj\u0119, J\u00f3zefa i Niemowl\u0119, le\u017c\u0105ce w \u017c\u0142obie. 17 Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zosta\u0142o objawione o tym Dzieci\u0119ciu. 18 A wszyscy, kt\u00f3rzy to s\u0142yszeli, dziwili si\u0119 temu, co im pasterze opowiadali. 19 Lecz Maryja zachowywa\u0142a wszystkie te sprawy i rozwa\u017ca\u0142a je w swoim sercu. 20 A pasterze wr\u00f3cili, wielbi\u0105c i wys\u0142awiaj\u0105c Boga za wszystko, co s\u0142yszeli i widzieli, jak im to by\u0142o powiedziane. 21 Gdy nadszed\u0142 dzie\u0144 \u00f3smy i nale\u017ca\u0142o obrzeza\u0107 Dzieci\u0119, nadano Mu imi\u0119 Jezus, kt\u00f3rym Je nazwa\u0142 anio\u0142, zanim si\u0119 pocz\u0119\u0142o w \u0142onie [Matki]. „W tym czasie pasterze spieszyli do Betlejem” (\u0141k 2,16). … „Tak, tak, to, co ci polecam, to wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Moj\u0105 \u0141ask\u0105 i aby by\u0107 wiern\u0105, musisz by\u0107 jak echo, kt\u00f3re rozbrzmiewa w pustym pokoju: gdy tylko rozlegnie si\u0119 g\u0142os, natychmiast po nim, bez najmniejszej zw\u0142oki, rozlega si\u0119 odg\u0142os echa. Dlatego, gdy tylko zaczniesz otrzymywa\u0107 Moj\u0105 \u0142ask\u0119, pozw\u00f3l aby rozbrzmiewa\u0142o echo twojej odpowiedzi, nawet nie czekaj\u0105c na dope\u0142nienie Mojego daru.” (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 3; 22 stycznia 1900) „W\u00f3wczas pasterze pospieszyli do Betlejem i znale\u017ali Maryj\u0119 i J\u00f3zefa oraz Dzieci\u0119 le\u017c\u0105ce w \u017c\u0142obie” (\u0141k 2,16). Przebywaj\u0105c w swoim zwyczajowym stanie, znalaz\u0142am si\u0119 wraz z Jezusem poza sob\u0105. Przemierza\u0142am d\u0142ug\u0105 drog\u0119 i na tej drodze raz sz\u0142am z Jezusem, a raz znajdowa\u0142am si\u0119 z Kr\u00f3low\u0105 Matk\u0105. Gdy Jezus znika\u0142, znajdowa\u0142am si\u0119 z Mam\u0105, a 109 gdy Mama znika\u0142a, znajdowa\u0142am si\u0119 z Jezusem. Podczas tej drogi powiedzieli mi wiele rzeczy. Jezus i Mama byli bardzo ujmuj\u0105cy, pe\u0142ni czu\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zachwyca\u0142a. Zapomnia\u0142am o wszystkim, o swojej goryczy, a nawet o ich nieobecno\u015bci. My\u015bla\u0142am, \u017ce nie strac\u0119 ich ju\u017c nigdy wi\u0119cej. Och, jak \u0142atwo zapomina si\u0119 o cierpieniu w obliczu dobroci! Na ko\u0144cu drogi Niebieska Mama wzi\u0119\u0142a mnie na r\u0119ce \u2013 a by\u0142am bardzo malutka \u2013 i powiedzia\u0142a mi: C\u00f3rko moja, chc\u0119 ci\u0119 pokrzepi\u0107 we wszystkim. I wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce swoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 d\u0142oni\u0105 znaczy\u0142a moje czo\u0142o, tak jakby pisa\u0142a i umieszcza\u0142a na nim piecz\u0119\u0107. Nast\u0119pnie pisa\u0142a jakby na moich oczach, ustach, sercu, r\u0119kach i nogach, a potem umieszcza\u0142a tam piecz\u0119\u0107. Chcia\u0142am zobaczy\u0107, co Ona mi napisa\u0142a, ale nie potrafi\u0142am przeczyta\u0107 tego napisu. Tylko przy ustach zobaczy\u0142am dwie litery, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0142y: \u201eunicestwienie wszelkich przyjemno\u015bci\u201d. Natychmiast wi\u0119c powiedzia\u0142am: Dzi\u0119kuj\u0119, o Mamusiu, za to, \u017ce usuwasz ze mnie ka\u017cd\u0105 przyjemno\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie jest Jezusem. Chcia\u0142am zrozumie\u0107 wi\u0119cej, ale Mama powiedzia\u0142a do mnie: Nie musisz wiedzie\u0107, zaufaj Mi. Uczyni\u0142am dla ciebie, co konieczne. Pob\u0142ogos\u0142awi\u0142a mnie i znikn\u0119\u0142a, a ja znalaz\u0142am si\u0119 w sobie. Potem powr\u00f3ci\u0142 m\u00f3j s\u0142odki Jezus. By\u0142 czu\u0142ym dzieckiem. Kwili\u0142, p\u0142aka\u0142 i trz\u0105s\u0142 si\u0119 z zimna. Rzuci\u0142 si\u0119 w moje ramiona, \u017ceby si\u0119 ogrza\u0107. Przytuli\u0142am Go mocno i jak zwykle wtopi\u0142am si\u0119 w Jego Wol\u0119, aby znale\u017a\u0107 wraz z moimi my\u015blami my\u015bli wszystkich i otoczy\u0107 dr\u017c\u0105cego Jezusa adoracj\u0105 wszystkich stworzonych umys\u0142\u00f3w; aby znale\u017a\u0107 spojrzenia wszystkich i sprawi\u0107, \u017ceby spogl\u0105dali na Jezusa i oderwali Go od p\u0142aczu; aby znale\u017a\u0107 usta, s\u0142owa i g\u0142osy wszystkich stworze\u0144 i sprawi\u0107, \u017ceby Go poca\u0142owa\u0142y i wstrzyma\u0142y Jego kwilenie, a swoim oddechem Go ogrza\u0142y. Kiedy to czyni\u0142am, Dzieci\u0105tko Jezus ju\u017c wi\u0119cej nie kwili\u0142o, przesta\u0142o p\u0142aka\u0107 i jakby ogrzane, powiedzia\u0142o do mnie: C\u00f3rko moja, czy widzia\u0142a\u015b, co by\u0142o przyczyn\u0105 tego, \u017ce dr\u017ca\u0142em, p\u0142aka\u0142em i kwili\u0142em? Porzucenie przez stworzenia. Ty umie\u015bci\u0142a\u015b je wszystkie wok\u00f3\u0142 Mnie. Poczu\u0142em, jak wszystkie stworzenia na Mnie patrz\u0105 i Mnie ca\u0142uj\u0105. Dlatego uciszy\u0142em sw\u00f3j p\u0142acz. Wiedz jednak, \u017ce moja sytuacja w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie jest jeszcze gorsza ni\u017c sytuacja z dzieci\u0144stwa. Grota, cho\u0107 zimna, by\u0142a obszerna, mia\u0142a powietrze do oddychania. Hostia te\u017c jest zimna i tak ma\u0142a, \u017ce prawie brak Mi tchu. W grocie mia\u0142em jako \u0142\u00f3\u017cko \u017c\u0142\u00f3bek z odrobin\u0105 siana. W moim sakramentalnym \u017cyciu brakuje Mi nawet siana, a za \u0142\u00f3\u017cko mam tylko twarde i lodowate metale. W grocie mia\u0142em moj\u0105 ukochan\u0105 Mam\u0119, kt\u00f3ra bardzo cz\u0119sto obejmowa\u0142a Mnie swoimi czystymi d\u0142o\u0144mi i okrywa\u0142a pal\u0105cymi poca\u0142unkami, aby Mnie ogrza\u0107. Ucisza\u0142a m\u00f3j p\u0142acz i karmi\u0142a Mnie swoim s\u0142odkim mlekiem. Wr\u0119cz przeciwnie jest w moim sakramentalnym \u017cyciu. Nie mam Mamy. Kiedy Mnie przyjmuj\u0105, czuj\u0119 dotyk niegodnych r\u0105k, r\u0105k, kt\u00f3re cuchn\u0105 ziemi\u0105 lub gnojem\u2026 Och, jak bardzo odczuwam smr\u00f3d! Bardziej ni\u017c gn\u00f3j, kt\u00f3ry czu\u0142em w grocie! Zamiast okry\u0107 Mnie poca\u0142unkami, dotykaj\u0105 Mnie lekcewa\u017c\u0105cymi czynami, a zamiast mleka daj\u0105 Mi \u017c\u00f3\u0142\u0107 \u015bwi\u0119tokradztwa, niedbalstwa i ch\u0142odu. W grocie \u015bw. J\u00f3zef zapewni\u0142 Mi lampk\u0119 w nocy. Tutaj, w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie, ile\u017c razy pozostaj\u0119 w ciemno\u015bci nawet w nocy! Och, jak\u017ce bole\u015bniejszy jest m\u00f3j los w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie! Ile\u017c ukrytych \u0142ez, kt\u00f3rych nikt nie widzi! Ile\u017c kwilenia, kt\u00f3rego nikt nie s\u0142yszy! Je\u015bli m\u00f3j los z dzieci\u0144stwa wzbudzi\u0142 w tobie lito\u015b\u0107, to tym bardziej powinien wzbudzi\u0107 w tobie lito\u015b\u0107 m\u00f3j los w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie. (Tom 12; Ksi\u0119ga Nieba 25.12.1900; wolaboza.org)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-944","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/944","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=944"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/944\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":946,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/944\/revisions\/946"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}