{"id":919,"date":"2025-12-19T14:18:44","date_gmt":"2025-12-19T14:18:44","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=919"},"modified":"2025-12-19T14:18:44","modified_gmt":"2025-12-19T14:18:44","slug":"19-grudnia-iii-tydzien-adwentu-lk-15-25","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2025\/12\/19\/19-grudnia-iii-tydzien-adwentu-lk-15-25\/","title":{"rendered":"19 grudnia, III tydzie\u0144 Adwentu (\u0141k 1,5-25)"},"content":{"rendered":"\n

5 <\/strong>Za czas\u00f3w Heroda, kr\u00f3la Judei, \u017cy\u0142 pewien kap\u0142an, imieniem Zachariasz, z oddzia\u0142u4<\/sup><\/strong><\/a> Abiasza. Mia\u0142 on \u017con\u0119 z rodu Aarona, a na imi\u0119 by\u0142o jej El\u017cbieta. 6 <\/strong>Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i post\u0119powali nienagannie wed\u0142ug wszystkich przykaza\u0144 i przepis\u00f3w Pa\u0144skich. 7 <\/strong>Nie mieli jednak dziecka, poniewa\u017c El\u017cbieta by\u0142a niep\u0142odna; oboje za\u015b byli ju\u017c posuni\u0119ci w latach. 8 <\/strong>Kiedy w wyznaczonej dla swego oddzia\u0142u kolei pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 przed Bogiem, 9 <\/strong>jemu zgodnie ze zwyczajem kap\u0142a\u0144skim przypad\u0142 los5<\/sup><\/strong><\/a>, \u017ceby wej\u015b\u0107 do przybytku Pa\u0144skiego i z\u0142o\u017cy\u0107 ofiar\u0119 kadzenia. 10 <\/strong>A ca\u0142y lud modli\u0142 si\u0119 na zewn\u0105trz w czasie kadzenia. 11 <\/strong>Naraz ukaza\u0142 mu si\u0119 anio\u0142 Pa\u0144ski, stoj\u0105cy po prawej stronie o\u0142tarza kadzenia. 12 <\/strong>Przerazi\u0142 si\u0119 na ten widok Zachariasz i strach pad\u0142 na niego. 13 <\/strong>Lecz anio\u0142 rzek\u0142 do niego: \u00abNie b\u00f3j si\u0119 Zachariaszu! Twoja pro\u015bba zosta\u0142a wys\u0142uchana: \u017cona twoja El\u017cbieta urodzi ci syna, kt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jan. 14 <\/strong>B\u0119dzie to dla ciebie rado\u015b\u0107 i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszy\u0107 si\u0119 b\u0119dzie. 15 <\/strong>B\u0119dzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pi\u0107 nie b\u0119dzie6<\/sup><\/strong><\/a> i ju\u017c w \u0142onie matki nape\u0142niony b\u0119dzie Duchem \u015awi\u0119tym. 16 <\/strong>Wielu spo\u015br\u00f3d syn\u00f3w Izraela nawr\u00f3ci do Pana, Boga ich; 17 <\/strong>on sam p\u00f3jdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, \u017ceby serca ojc\u00f3w nak\u0142oni\u0107 ku dzieciom7<\/sup><\/strong><\/a>, a niepos\u0142usznych – do usposobienia sprawiedliwych, by przygotowa\u0107 Panu lud doskona\u0142y\u00bb. 18 <\/strong>Na to rzek\u0142 Zachariasz do anio\u0142a: \u00abPo czym to poznam? Bo ja jestem ju\u017c stary i moja \u017cona jest w podesz\u0142ym wieku\u00bb. 19 <\/strong>Odpowiedzia\u0142 mu anio\u0142: \u00abJa jestem Gabriel, kt\u00f3ry stoj\u0119 przed Bogiem. A zosta\u0142em pos\u0142any, aby m\u00f3wi\u0107 z tob\u0105 i oznajmi\u0107 ci t\u0119 wie\u015b\u0107 radosn\u0105. 20 <\/strong>A oto b\u0119dziesz niemy i nie b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 m\u00f3wi\u0107 a\u017c do dnia, w kt\u00f3rym si\u0119 to stanie, bo nie uwierzy\u0142e\u015b moim s\u0142owom, kt\u00f3re si\u0119 spe\u0142ni\u0105 w swoim czasie\u00bb. 21 <\/strong>Lud tymczasem czeka\u0142 na Zachariasza i dziwi\u0142 si\u0119, \u017ce tak d\u0142ugo zatrzymuje si\u0119 w przybytku. 22 <\/strong>Kiedy wyszed\u0142, nie m\u00f3g\u0142 do nich m\u00f3wi\u0107, i zrozumieli, \u017ce mia\u0142 widzenie w przybytku. On za\u015b dawa\u0142 im znaki i pozosta\u0142 niemy. 23 <\/strong>A gdy up\u0142yn\u0119\u0142y dni jego pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej, powr\u00f3ci\u0142 do swego domu. 24 <\/strong>Potem \u017cona jego, El\u017cbieta, pocz\u0119\u0142a i pozostawa\u0142a w ukryciu przez pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy. 25 <\/strong>\u00abTak uczyni\u0142 mi Pan – m\u00f3wi\u0142a – w\u00f3wczas, kiedy wejrza\u0142 \u0142askawie i zdj\u0105\u0142 ze mnie ha\u0144b\u01198<\/sup><\/strong><\/a> w oczach ludzi\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0Przerazi\u0142 si\u0119 na ten widok Zachariasz i strach pad\u0142 na niego. (\u0141k 1,12)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Nadal trwa\u0142am w moim zwyczajowym stanie i czu\u0142am si\u0119 troch\u0119 zaniepokojona. B\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 i rzek\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, dusza, kt\u00f3ra jest w pokoju i kt\u00f3rej ca\u0142a istota jest ca\u0142kowicie zwr\u00f3cona ku Mnie, kapie \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re pada na moj\u0105 szat\u0119 i stanowi moj\u0105 ozdob\u0119. Ale kiedy dusza jest niespokojna, ocieka ciemno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra stanowi diabelsk\u0105 ozdob\u0119. Nie tylko to, ale<\/em> niepok\u00f3j utrudnia dzia\u0142anie \u0142aski i czyni dusz\u0119 niezdoln\u0105 do czynienia dobra”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie doda\u0142: „Je\u015bli dusza jest wszystkim zaniepokojona, to jest to znak, \u017ce jest ca\u0142kowicie pe\u0142na siebie. Je\u015bli jest zaniepokojona jedn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 jej przytrafia, a inn\u0105 nie, to \u015bwiadczy to o tym, \u017ce ma co\u015b od Boga, <\/em>ale <\/em>wiele pustych przestrzeni<\/em><\/strong> musi zosta\u0107 wype\u0142nionych. Je\u015bli jednak nic jej nie martwi, to znak, \u017ce<\/em> jest ca\u0142kowicie wype\u0142niona Bogiem.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

O, jak bardzo niepok\u00f3j szkodzi duszy, a\u017c w ko\u0144cu odrzuca ona nawet Boga i wype\u0142nia si\u0119 ca\u0142kowicie sob\u0105!”. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(Z Ksi\u0119gi Nieba, tom 6; 9 sierpnia 1905 r.)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026…….<\/p>\n\n\n\n

… „Moja c\u00f3rko, gdy tylko dusza wejdzie w Moj\u0105 Wol\u0119 i zdecyduje si\u0119 \u017cy\u0107 w Niej, wszystkie w\u0105tpliwo\u015bci i wszystkie obawy odchodz\u0105 od niej.<\/em> To jest jak z c\u00f3rk\u0105 kr\u00f3la, kt\u00f3ra bez wzgl\u0119du na to, jak wiele os\u00f3b mo\u017ce jej powiedzie\u0107, \u017ce nie jest c\u00f3rk\u0105 swojego ojca, nie zwraca na nich uwagi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Przeciwnie, z dum\u0105 m\u00f3wi wszystkim: „Nie ma sensu m\u00f3wi\u0107 mi, \u017ce jest inaczej, ani wzbudza\u0107 we mnie w\u0105tpliwo\u015bci i obaw. Jestem prawdziw\u0105 c\u00f3rk\u0105 kr\u00f3la, on jest moim ojcem.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u017byj\u0119 z nim, co wi\u0119cej, jego kr\u00f3lestwo jest moje”. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c \u017cycie w Mojej Woli, wraz z tyloma innymi korzy\u015bciami, zapewnia jednocze\u015bnie stan bezpiecze\u0144stwa, a skoro dusza bierze w posiadanie to co moje, jak\u017ce mo\u017ce si\u0119 obawia\u0107 o swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Strach, zw\u0105tpienie, piek\u0142o znikaj\u0105 i nie znajduj\u0105 drzwi, drogi, klucza do wej\u015bcia duszy; owszem, nawet wi\u0119cej, <\/em>kiedy dusza wchodzi do Woli Bo\u017cej, obna\u017ca si\u0119 z siebie, a Ja przyodziewam j\u0105 Sob\u0105, szatami kr\u00f3lewskimi, a te szaty k\u0142ad\u0105 na niej piecz\u0119\u0107, \u017ce jest Moj\u0105 c\u00f3rk\u0105 .<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kr\u00f3lestwo Moje jest jej, tak jak jest Moje, a broni\u0105c Naszych Praw, bierze udzia\u0142 w s\u0105dzeniu i skazywaniu<\/em>*<\/em><\/strong> <\/em><\/strong>innych. Dlaczego wi\u0119c chcesz wywo\u0142ywa\u0107 l\u0119ki?” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Tom 12; 15 pa\u017adziernika 1919)<\/p>\n\n\n\n

*<\/strong>Luiza nie chce takich rzeczy, zostawia to Jezusowi.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201e<\/strong>Poniewa\u017c nie uwierzy\u0142e\u015b moim s\u0142owom, kt\u00f3re spe\u0142ni\u0105 si\u0119 w swoim czasie, b\u0119dziesz niemy i nie b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 m\u00f3wi\u0107 a\u017c do dnia, w kt\u00f3rym to wszystko si\u0119 stanie<\/em><\/strong>\u201d (\u0141k 1,20)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u2026 \u201eMoja c\u00f3rko, zatruwasz Mi moje \u015bwi\u0119to, poniewa\u017c gdy przekazuj\u0119 jak\u0105\u015b prawd\u0119, czyni\u0119 to dlatego, \u017ce chc\u0119 \u015bwi\u0119towa\u0107 z stworzeniem. Lecz je\u015bli nie obdarza Mnie ono pe\u0142nym zaufaniem i w\u0105tpi, \u015bwi\u0119towanie zostaje przerwane i zamienia si\u0119 w gorycz.
Jestem jak jeden z dw\u00f3ch zaprzyja\u017anionych przyjaci\u00f3\u0142: poniewa\u017c bardzo kocha swego przyjaciela, chce wyla\u0107 swoje serce przy sercu przyjaciela; i w miar\u0119 jak powierza mu swoje tajemnice i ukryte rado\u015bci, zapoznaje go ze wszystkim, co posiada.
Lecz przyjaciel, kt\u00f3ry go s\u0142ucha, daje mu do zrozumienia, \u017ce mu nie wierzy i podaje w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 to, co tamten m\u00f3wi. To zasmuca [pierwszego] przyjaciela i zamienia jego wylania serca w smutek; niemal \u017ca\u0142uje, \u017ce mu to powierzy\u0142, i wycofuje si\u0119 w pe\u0142nej goryczy.
Je\u015bli natomiast przyjaciel mu wierzy, nie tylko nie sprawia mu b\u00f3lu, lecz ma udzia\u0142 w jego dobrach. Wsp\u00f3lnie \u015bwi\u0119tuj\u0105 rado\u015bci, kt\u00f3re ten przyjaciel posiada, a ich przyja\u017a\u0144 zostaje zwi\u0105zana podw\u00f3jnymi wi\u0119zami mi\u0142o\u015bci.
Takim jestem: poniewa\u017c \u2013 nawet bardziej ni\u017c przyjaciel \u2013 kocham t\u0119, ktor\u0105 wybra\u0142em na moj\u0105 ma\u0142\u0105 sekretark\u0119, pragn\u0119 wyla\u0107 moje Serce.
Chc\u0119 powierzy\u0107 jej swoje tajemnice i rado\u015bci, moje ukryte cierpienia i zdumiewaj\u0105ce prawdy, aby wsp\u00f3lnie \u015bwi\u0119towa\u0107 i przekaza\u0107 jej tyle Bo\u017cych \u017cy\u0107, ile prawd jej objawiam.
Gdy widz\u0119, \u017ce Mi wierzy, \u015bwi\u0119tuj\u0119 i w spos\u00f3b uroczysty ukazuj\u0119 rado\u015bci i rozkosze, jakie mo\u017ce posiada\u0107 Bo\u017ce \u017cycie, kt\u00f3re ma niesko\u0144czono\u015b\u0107 wszelkich d\u00f3br. Dusza nape\u0142nia si\u0119 nimi i \u015bwi\u0119tuje razem ze Mn\u0105.
Gdy natomiast widz\u0119 jej wahanie, smuc\u0119 si\u0119, a ona pozostaje pozbawiona tego \u017cycia, kt\u00f3re chcia\u0142em jej powierzy\u0107. Cz\u0119sto powtarzasz Mi te sceny braku zaufania. B\u0105d\u017a wi\u0119c uwa\u017cna i nie chciej zamienia\u0107 moich rado\u015bci w gorycz.<\/em>\u201d <\/p>\n\n\n\n

Pozosta\u0142am ca\u0142kowicie zmieszana i nie wiedzia\u0142am, co odpowiedzie\u0107.\u201d
(\u201eKsi\u0119ga Nieba\u201d; tom 24; 6 maja 1928)<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

5 Za czas\u00f3w Heroda, kr\u00f3la Judei, \u017cy\u0142 pewien kap\u0142an, imieniem Zachariasz, z oddzia\u0142u4 Abiasza. Mia\u0142 on \u017con\u0119 z rodu Aarona, a na imi\u0119 by\u0142o jej El\u017cbieta. 6 Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i post\u0119powali nienagannie wed\u0142ug wszystkich przykaza\u0144 i przepis\u00f3w Pa\u0144skich. 7 Nie mieli jednak dziecka, poniewa\u017c El\u017cbieta by\u0142a niep\u0142odna; oboje za\u015b byli ju\u017c posuni\u0119ci w latach. 8 Kiedy w wyznaczonej dla swego oddzia\u0142u kolei pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 przed Bogiem, 9 jemu zgodnie ze zwyczajem kap\u0142a\u0144skim przypad\u0142 los5, \u017ceby wej\u015b\u0107 do przybytku Pa\u0144skiego i z\u0142o\u017cy\u0107 ofiar\u0119 kadzenia. 10 A ca\u0142y lud modli\u0142 si\u0119 na zewn\u0105trz w czasie kadzenia. 11 Naraz ukaza\u0142 mu si\u0119 anio\u0142 Pa\u0144ski, stoj\u0105cy po prawej stronie o\u0142tarza kadzenia. 12 Przerazi\u0142 si\u0119 na ten widok Zachariasz i strach pad\u0142 na niego. 13 Lecz anio\u0142 rzek\u0142 do niego: \u00abNie b\u00f3j si\u0119 Zachariaszu! Twoja pro\u015bba zosta\u0142a wys\u0142uchana: \u017cona twoja El\u017cbieta urodzi ci syna, kt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jan. 14 B\u0119dzie to dla ciebie rado\u015b\u0107 i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszy\u0107 si\u0119 b\u0119dzie. 15 B\u0119dzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pi\u0107 nie b\u0119dzie6 i ju\u017c w \u0142onie matki nape\u0142niony b\u0119dzie Duchem \u015awi\u0119tym. 16 Wielu spo\u015br\u00f3d syn\u00f3w Izraela nawr\u00f3ci do Pana, Boga ich; 17 on sam p\u00f3jdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, \u017ceby serca ojc\u00f3w nak\u0142oni\u0107 ku dzieciom7, a niepos\u0142usznych – do usposobienia sprawiedliwych, by przygotowa\u0107 Panu lud doskona\u0142y\u00bb. 18 Na to rzek\u0142 Zachariasz do anio\u0142a: \u00abPo czym to poznam? Bo ja jestem ju\u017c stary i moja \u017cona jest w podesz\u0142ym wieku\u00bb. 19 Odpowiedzia\u0142 mu anio\u0142: \u00abJa jestem Gabriel, kt\u00f3ry stoj\u0119 przed Bogiem. A zosta\u0142em pos\u0142any, aby m\u00f3wi\u0107 z tob\u0105 i oznajmi\u0107 ci t\u0119 wie\u015b\u0107 radosn\u0105. 20 A oto b\u0119dziesz niemy i nie b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 m\u00f3wi\u0107 a\u017c do dnia, w kt\u00f3rym si\u0119 to stanie, bo nie uwierzy\u0142e\u015b moim s\u0142owom, kt\u00f3re si\u0119 spe\u0142ni\u0105 w swoim czasie\u00bb. 21 Lud tymczasem czeka\u0142 na Zachariasza i dziwi\u0142 si\u0119, \u017ce tak d\u0142ugo zatrzymuje si\u0119 w przybytku. 22 Kiedy wyszed\u0142, nie m\u00f3g\u0142 do nich m\u00f3wi\u0107, i zrozumieli, \u017ce mia\u0142 widzenie w przybytku. On za\u015b dawa\u0142 im znaki i pozosta\u0142 niemy. 23 A gdy up\u0142yn\u0119\u0142y dni jego pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej, powr\u00f3ci\u0142 do swego domu. 24 Potem \u017cona jego, El\u017cbieta, pocz\u0119\u0142a i pozostawa\u0142a w ukryciu przez pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy. 25 \u00abTak uczyni\u0142 mi Pan – m\u00f3wi\u0142a – w\u00f3wczas, kiedy wejrza\u0142 \u0142askawie i zdj\u0105\u0142 ze mnie ha\u0144b\u01198 w oczach ludzi\u00bb. \u00a0Przerazi\u0142 si\u0119 na ten widok Zachariasz i strach pad\u0142 na niego. (\u0141k 1,12) Nadal trwa\u0142am w moim zwyczajowym stanie i czu\u0142am si\u0119 troch\u0119 zaniepokojona. B\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 i rzek\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, dusza, kt\u00f3ra jest w pokoju i kt\u00f3rej ca\u0142a istota jest ca\u0142kowicie zwr\u00f3cona ku Mnie, kapie \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re pada na moj\u0105 szat\u0119 i stanowi moj\u0105 ozdob\u0119. Ale kiedy dusza jest niespokojna, ocieka ciemno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra stanowi diabelsk\u0105 ozdob\u0119. Nie tylko to, ale niepok\u00f3j utrudnia dzia\u0142anie \u0142aski i czyni dusz\u0119 niezdoln\u0105 do czynienia dobra”. Nast\u0119pnie doda\u0142: „Je\u015bli dusza jest wszystkim zaniepokojona, to jest to znak, \u017ce jest ca\u0142kowicie pe\u0142na siebie. Je\u015bli jest zaniepokojona jedn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 jej przytrafia, a inn\u0105 nie, to \u015bwiadczy to o tym, \u017ce ma co\u015b od Boga, ale wiele pustych przestrzeni musi zosta\u0107 wype\u0142nionych. Je\u015bli jednak nic jej nie martwi, to znak, \u017ce jest ca\u0142kowicie wype\u0142niona Bogiem. O, jak bardzo niepok\u00f3j szkodzi duszy, a\u017c w ko\u0144cu odrzuca ona nawet Boga i wype\u0142nia si\u0119 ca\u0142kowicie sob\u0105!”.  (Z Ksi\u0119gi Nieba, tom 6; 9 sierpnia 1905 r.) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……. … „Moja c\u00f3rko, gdy tylko dusza wejdzie w Moj\u0105 Wol\u0119 i zdecyduje si\u0119 \u017cy\u0107 w Niej, wszystkie w\u0105tpliwo\u015bci i wszystkie obawy odchodz\u0105 od niej. To jest jak z c\u00f3rk\u0105 kr\u00f3la, kt\u00f3ra bez wzgl\u0119du na to, jak wiele os\u00f3b mo\u017ce jej powiedzie\u0107, \u017ce nie jest c\u00f3rk\u0105 swojego ojca, nie zwraca na nich uwagi. Przeciwnie, z dum\u0105 m\u00f3wi wszystkim: „Nie ma sensu m\u00f3wi\u0107 mi, \u017ce jest inaczej, ani wzbudza\u0107 we mnie w\u0105tpliwo\u015bci i obaw. Jestem prawdziw\u0105 c\u00f3rk\u0105 kr\u00f3la, on jest moim ojcem. \u017byj\u0119 z nim, co wi\u0119cej, jego kr\u00f3lestwo jest moje”.  Tak wi\u0119c \u017cycie w Mojej Woli, wraz z tyloma innymi korzy\u015bciami, zapewnia jednocze\u015bnie stan bezpiecze\u0144stwa, a skoro dusza bierze w posiadanie to co moje, jak\u017ce mo\u017ce si\u0119 obawia\u0107 o swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107? Strach, zw\u0105tpienie, piek\u0142o znikaj\u0105 i nie znajduj\u0105 drzwi, drogi, klucza do wej\u015bcia duszy; owszem, nawet wi\u0119cej, kiedy dusza wchodzi do Woli Bo\u017cej, obna\u017ca si\u0119 z siebie, a Ja przyodziewam j\u0105 Sob\u0105, szatami kr\u00f3lewskimi, a te szaty k\u0142ad\u0105 na niej piecz\u0119\u0107, \u017ce jest Moj\u0105 c\u00f3rk\u0105 . Kr\u00f3lestwo Moje jest jej, tak jak jest Moje, a broni\u0105c Naszych Praw, bierze udzia\u0142 w s\u0105dzeniu i skazywaniu* innych. Dlaczego wi\u0119c chcesz wywo\u0142ywa\u0107 l\u0119ki?”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Tom 12; 15 pa\u017adziernika 1919) *Luiza nie chce takich rzeczy, zostawia to Jezusowi. \u201ePoniewa\u017c nie uwierzy\u0142e\u015b moim s\u0142owom, kt\u00f3re spe\u0142ni\u0105 si\u0119 w swoim czasie, b\u0119dziesz niemy i nie b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 m\u00f3wi\u0107 a\u017c do dnia, w kt\u00f3rym to wszystko si\u0119 stanie\u201d (\u0141k 1,20) \u2026 \u201eMoja c\u00f3rko, zatruwasz Mi moje \u015bwi\u0119to, poniewa\u017c gdy przekazuj\u0119 jak\u0105\u015b prawd\u0119, czyni\u0119 to dlatego, \u017ce chc\u0119 \u015bwi\u0119towa\u0107 z stworzeniem. Lecz je\u015bli nie obdarza Mnie ono pe\u0142nym zaufaniem i w\u0105tpi, \u015bwi\u0119towanie zostaje przerwane i zamienia si\u0119 w gorycz. Jestem jak jeden z dw\u00f3ch zaprzyja\u017anionych przyjaci\u00f3\u0142: poniewa\u017c bardzo kocha swego przyjaciela, chce wyla\u0107 swoje serce przy sercu przyjaciela; i w miar\u0119 jak powierza mu swoje tajemnice i ukryte rado\u015bci, zapoznaje go ze wszystkim, co posiada. Lecz przyjaciel, kt\u00f3ry go s\u0142ucha, daje mu do zrozumienia, \u017ce mu nie wierzy i podaje w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 to, co tamten m\u00f3wi. To zasmuca [pierwszego] przyjaciela i zamienia jego wylania serca w smutek; niemal \u017ca\u0142uje, \u017ce mu to powierzy\u0142, i wycofuje si\u0119 w pe\u0142nej goryczy. Je\u015bli natomiast przyjaciel mu wierzy, nie tylko nie sprawia mu b\u00f3lu, lecz ma udzia\u0142 w jego dobrach. Wsp\u00f3lnie \u015bwi\u0119tuj\u0105 rado\u015bci, kt\u00f3re ten przyjaciel posiada, a ich przyja\u017a\u0144 zostaje zwi\u0105zana podw\u00f3jnymi wi\u0119zami mi\u0142o\u015bci. Takim jestem: poniewa\u017c \u2013 nawet bardziej ni\u017c przyjaciel \u2013 kocham t\u0119, ktor\u0105 wybra\u0142em na moj\u0105 ma\u0142\u0105 sekretark\u0119, pragn\u0119 wyla\u0107 moje Serce. Chc\u0119 powierzy\u0107 jej swoje tajemnice i rado\u015bci, moje ukryte cierpienia i zdumiewaj\u0105ce prawdy, aby wsp\u00f3lnie \u015bwi\u0119towa\u0107 i przekaza\u0107 jej tyle Bo\u017cych \u017cy\u0107, ile prawd jej objawiam. Gdy widz\u0119, \u017ce Mi wierzy, \u015bwi\u0119tuj\u0119 i w spos\u00f3b uroczysty ukazuj\u0119 rado\u015bci i rozkosze, jakie mo\u017ce posiada\u0107 Bo\u017ce \u017cycie, kt\u00f3re ma niesko\u0144czono\u015b\u0107 wszelkich d\u00f3br. Dusza nape\u0142nia si\u0119 nimi i \u015bwi\u0119tuje razem ze Mn\u0105. Gdy natomiast widz\u0119 jej wahanie, smuc\u0119 si\u0119, a ona pozostaje pozbawiona tego \u017cycia, kt\u00f3re chcia\u0142em jej powierzy\u0107. Cz\u0119sto powtarzasz Mi te sceny braku zaufania. B\u0105d\u017a wi\u0119c uwa\u017cna i nie chciej zamienia\u0107 moich rado\u015bci w gorycz.\u201d Pozosta\u0142am ca\u0142kowicie zmieszana i nie wiedzia\u0142am, co odpowiedzie\u0107.\u201d(\u201eKsi\u0119ga Nieba\u201d; tom 24; 6 maja 1928)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-919","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/919","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=919"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/919\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":920,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/919\/revisions\/920"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=919"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=919"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=919"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}