{"id":885,"date":"2025-12-04T20:15:58","date_gmt":"2025-12-04T20:15:58","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=885"},"modified":"2025-12-04T20:15:58","modified_gmt":"2025-12-04T20:15:58","slug":"czwartek-i-tydzien-adwentu-mt-721-24-27-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2025\/12\/04\/czwartek-i-tydzien-adwentu-mt-721-24-27-2\/","title":{"rendered":"Czwartek I tydzie\u0144 Adwentu (Mt 7,21.24-27)"},"content":{"rendered":"\n

„W owych dniach Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: Nie ka\u017cdy, kto m\u00f3wi do mnie: Panie! Panie, wejdzie do kr\u00f3lestwa niebieskiego, lecz tylko ten, kto spe\u0142nia wol\u0119 mojego Ojca, kt\u00f3ry jest w niebie”\u00a024 <\/strong>Ka\u017cdego wi\u0119c, kto tych s\u0142\u00f3w moich s\u0142ucha i wype\u0142nia je, mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z cz\u0142owiekiem roztropnym, kt\u00f3ry dom sw\u00f3j zbudowa\u0142 na skale. 25 <\/strong>Spad\u0142 deszcz, wezbra\u0142y potoki, zerwa\u0142y si\u0119 wichry i uderzy\u0142y w ten dom. On jednak nie run\u0105\u0142, bo na skale by\u0142 utwierdzony. 26 <\/strong>Ka\u017cdego za\u015b, kto tych s\u0142\u00f3w moich s\u0142ucha, a nie wype\u0142nia ich, mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z cz\u0142owiekiem nierozs\u0105dnym, kt\u00f3ry dom sw\u00f3j zbudowa\u0142 na piasku. 27 <\/strong>Spad\u0142 deszcz, wezbra\u0142y potoki, zerwa\u0142y si\u0119 wichry i rzuci\u0142y si\u0119 na ten dom. I run\u0105\u0142, a upadek jego by\u0142 wielki\u00bb. <\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

„W owych dniach Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: Nie ka\u017cdy, kto m\u00f3wi do mnie: Panie! Panie, wejdzie do kr\u00f3lestwa niebieskiego, lecz tylko ten, kto spe\u0142nia wol\u0119 mojego Ojca, kt\u00f3ry jest w niebie” (Mt 7,21).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Poniewa\u017c m\u00f3j najs\u0142odszy Jezus op\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119 z przyj\u015bciem, prawie obawia\u0142am si\u0119, \u017ce nie przyjdzie; ale wtedy, ku mojemu zaskoczeniu, przyszed\u0142 zupe\u0142nie nagle i powiedzia\u0142 mi:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja ukochana, czy chcesz wiedzie\u0107, kiedy co\u015b jest dzie\u0142em wykonanym dla ukochanego? <\/em>Kiedy, napotykaj\u0105c na gorycz; wyrzeczenia i cierpienia, ma moc przekszta\u0142cenia ich w s\u0142odycz i rado\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Istotnie, taka jest natura prawdziwej mi\u0142o\u015bci: przemienia\u0107 cierpienie w rado\u015b\u0107, a gorycz w s\u0142odycz.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gdy do\u015bwiadcza si\u0119 czego\u015b przeciwnego<\/em>, to znak, \u017ce prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 nie dzia\u0142a.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

O, w ilu dzie\u0142ach oni m\u00f3wi\u0105: „Robi\u0119 to dla Boga”, ale w niekt\u00f3rych bolesnych spotkaniach wycofuj\u0105 si\u0119! W ten spos\u00f3b pokazuj\u0105, \u017ce nie by\u0142o to dla Boga, ale dla ich w\u0142asnego interesu i dla przyjemno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 odczuwali.”<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie doda\u0142: „Og\u00f3lnie m\u00f3wi si\u0119, \u017ce w\u0142asna wola psuje wszystko i zara\u017ca naj\u015bwi\u0119tsze dzie\u0142a. <\/p>\n\n\n\n

Jednak, gdy ta w\u0142asna wola zostanie po\u0142\u0105czona z Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, nie ma innej cnoty, kt\u00f3ra mog\u0142aby j\u0105 przewy\u017cszy\u0107,<\/em> bo tam, gdzie jest wola, \u017cyje si\u0119 w dzia\u0142aniu na rzecz dobra, ale tam, gdzie nie ma woli, jest si\u0119 jakby martwym w dzia\u0142aniu, albo pracuje si\u0119 tylko mozolnie, jakby si\u0119 umiera\u0142o.” <\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 25 listopada 1900)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n

Czu\u0142am si\u0119 bardzo smutna i prawie bez mojego s\u0142odkiego Jezusa. Jakim ci\u0119\u017ckim m\u0119cze\u0144stwem jest to opuszczenie! M\u0119cze\u0144stwo bez nadziei wzi\u0119cia nieba szturmem, jak m\u0119czennicy, co os\u0142adza im ka\u017cde cierpienie. Pozbawienie Go jest natomiast m\u0119cze\u0144stwem, kt\u00f3re rozdziela, kt\u00f3re pali, kt\u00f3re przecina i otwiera przepastny podzia\u0142 mi\u0119dzy dusz\u0105, a Bogiem, i zamiast \u0142agodzi\u0107, pot\u0119guje cierpienie, i zatruwa je w taki spos\u00f3b, \u017ce cho\u0107 dusza my\u015bli, \u017ce umiera, sama \u015bmier\u0107 od niej ucieka. O Bo\u017ce, co za m\u0119ka! Teraz, kiedy by\u0142am w ogromnej otch\u0142ani opuszczenia przez mojego Jezusa, On poruszy\u0142 si\u0119 we mnie na chwil\u0119 i powiedzia\u0142am do Niego: „Ach, m\u00f3j Jezu! Nie kochasz mnie ju\u017c wi\u0119cej!”<\/p>\n\n\n\n

Nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na moje s\u0142owa, ale ukaza\u0142 si\u0119 bardzo smutny, trzymaj\u0105c w r\u0119ku co\u015b w rodzaju czarnego przedmiotu, kt\u00f3rym chcia\u0142 rzuci\u0107 w ludzi. Nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 moje serce w swoje r\u0119ce, \u015bcisn\u0105\u0142 je mocno, przebi\u0142 je, a moje serce z ut\u0119sknieniem oczekiwa\u0142o Jego cierpie\u0144, jako orze\u017awienia i balsamu na cierpienia znoszone z powodu opuszczenia przez Niego. Jak bardzo ba\u0142am si\u0119, \u017ce On mo\u017ce przesta\u0107 sprawia\u0107 mi te cierpienia i wrzuci\u0107 mnie na nowo w otch\u0142a\u0144 opuszczenia przez Niego! <\/p>\n\n\n\n

Wtedy powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, nie bior\u0119 pod uwag\u0119 s\u0142\u00f3w, ale tylko czyny. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Czy uwa\u017casz, \u017ce \u0142atwo jest znale\u017a\u0107 dusz\u0119, kt\u00f3ra naprawd\u0119 chce cierpie\u0107? <\/em>O, jakie to trudne! S\u0142owami wielu chce cierpie\u0107, ale w rzeczywisto\u015bci uciekaj\u0105, gdy uciska ich b\u00f3l lub otaczaj\u0105 inne cierpienia. O, jak bardzo chcieliby si\u0119 od niego uwolni\u0107! <\/em><\/p>\n\n\n\n

I zawsze pozostaj\u0119 Jezusem, kt\u00f3ry cierpi sam.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego, <\/em>je\u015bli znajd\u0119 dusz\u0119, kt\u00f3ra nie ucieka przed cierpieniem, ale chce Mi towarzyszy\u0107 w cierpieniach Moich, <\/em>nawet z niecierpliwo\u015bci\u0105 czeka, a\u017c przynios\u0119 jej chleb bole\u015bci – to wprowadza Mnie w delirium mi\u0142o\u015bci i doprowadza do pope\u0142niania szale\u0144stw i takiej hojno\u015bci wobec tej duszy, \u017ce niebo i ziemia si\u0119 dziwi\u0105.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Czy s\u0105dzisz, \u017ce Moje Serce, tak kochaj\u0105ce, by\u0142o oboj\u0119tne, wobec tego, \u017ce kiedy by\u0142a\u015b opuszczona przeze Mnie, czeka\u0142a\u015b na Mnie – i na nic innego, jak tylko na to, abym przyni\u00f3s\u0142 ci Moje gorzkie cierpienia?” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 15; 18 maja 1923).<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3j biedny duch kontynuuje sw\u00f3j lot w bezgranicznym \u015awietle Woli Bo\u017cej.<\/strong> Nie ma nic, ani w niebie, ani na ziemi, co nie by\u0142oby Jej owocem, Jej potomstwem. Wszystko i wszyscy maj\u0105 co\u015b do opowiedzenia o Tej, kt\u00f3ra ich zrodzi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Tak, nigdy nie m\u0119cz\u0105 si\u0119 opowiadaniem o Jej wiecznym pochodzeniu, o Jej nieosi\u0105galnej \u015bwi\u0119to\u015bci, o Jej Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nieustannie rodzi i tworzy, o Jej Fiat, kt\u00f3ry zawsze przemawia, przemawia w duchu, przemawia do serca, przemawia j\u0119zykiem; czasem przemawia g\u0142osami artyku\u0142owanymi, czasem westchnieniami, czasem b\u0142agalnie, czasem z moc\u0105, czasem z tak\u0105 s\u0142odycz\u0105, \u017ce porusza najtwardsze i najbardziej zatwardzia\u0142e serca.<\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce m\u00f3j, jak\u0105 Moc ma Twoja Wola! Spraw, abym zawsze \u017cy\u0142a z Niej! Kiedy to rozwa\u017ca\u0142am, m\u00f3j dobry Jezus odwiedzi\u0142 mnie na kr\u00f3tko i przem\u00f3wi\u0142 do mnie z nieopisan\u0105 dobroci\u0105:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, Moja Wola, Moja Wola! Ona jest wszystkim, robi wszystko, daje wszystko. Kto mo\u017ce kiedykolwiek powiedzie\u0107, \u017ce nie otrzyma\u0142 od Niej wszystkiego?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wiedz, \u017ce<\/em> <\/em>dusza posiada tyle \u015bwi\u0119to\u015bci, ile jest zachowanego porz\u0105dku w relacji z Moj\u0105 Wol\u0105.<\/em><\/strong> <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Im bardziej jest ona zjednoczona z Moj\u0105 Wol\u0105, tym bardziej wznosi si\u0119 do jedno\u015bci z Bogiem. Jej warto\u015b\u0107 i zas\u0142ugi s\u0105 mierzone na podstawie powi\u0105za\u0144, jakie mia\u0142a z Moj\u0105 Wol\u0105.  <\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c ca\u0142y fundament, podstawa, substancja, pochodzenie d\u00f3br w duszy zale\u017cy od tego, ile Akt\u00f3w Mojej Woli dokona\u0142a, jak wiele o Niej wie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli wi\u0119c dusza dopu\u015bci\u0142a Moj\u0105 Wol\u0119 do wszystkich swoich akt\u00f3w, mo\u017ce powiedzie\u0107: „Wszystko jest \u015bwi\u0119te, wszystko jest we mnie czyste i bo\u017ce”,<\/em> a<\/em><\/strong> My mo\u017cemy da\u0107 jej wszystko, nawet Nasze \u017bycie oddajemy w jej moc.  <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ale je\u015bli nie uczyni\u0142a nic z Mojej Woli i nic nie wie, to My nie mamy jej nic do dania, bo na nic nie zas\u0142uguje, <\/em>brak jej nasienia, kt\u00f3re rodzi dobro, kt\u00f3re nale\u017cy do Nas<\/em>. Nie ma wi\u0119c prawa do \u017cadnej nagrody od swego Ojca w Niebie, je\u015bli nie pracowa\u0142a na Naszym polu, a my musimy jej powiedzie\u0107: „Nie znam ci\u0119”. Je\u015bli wi\u0119c dusza nie uczyni\u0142a we wszystkim lub przynajmniej w cz\u0119\u015bci niczego z Mojej Woli, to Niebo jest dla niej zamkni\u0119te i nie ma ona \u017cadnego prawa do Domu Niebia\u0144skiego. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego tak bardzo nalegamy, aby Nasza Wola zawsze si\u0119 spe\u0142nia\u0142a i aby by\u0142a znana, bo chcemy zaludni\u0107 Niebo Naszymi ukochanymi dzie\u0107mi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

A poniewa\u017c wszystko wysz\u0142o od Nas, pragniemy, aby wszystko wr\u00f3ci\u0142o do Naszego Bo\u017cego \u0141ona…”<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba „Do u\u017cytku prywatnego – tom 33; 6 czerwca 1935)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„W owych dniach Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: Nie ka\u017cdy, kto m\u00f3wi do mnie: Panie! Panie, wejdzie do kr\u00f3lestwa niebieskiego, lecz tylko ten, kto spe\u0142nia wol\u0119 mojego Ojca, kt\u00f3ry jest w niebie”\u00a024 Ka\u017cdego wi\u0119c, kto tych s\u0142\u00f3w moich s\u0142ucha i wype\u0142nia je, mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z cz\u0142owiekiem roztropnym, kt\u00f3ry dom sw\u00f3j zbudowa\u0142 na skale. 25 Spad\u0142 deszcz, wezbra\u0142y potoki, zerwa\u0142y si\u0119 wichry i uderzy\u0142y w ten dom. On jednak nie run\u0105\u0142, bo na skale by\u0142 utwierdzony. 26 Ka\u017cdego za\u015b, kto tych s\u0142\u00f3w moich s\u0142ucha, a nie wype\u0142nia ich, mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z cz\u0142owiekiem nierozs\u0105dnym, kt\u00f3ry dom sw\u00f3j zbudowa\u0142 na piasku. 27 Spad\u0142 deszcz, wezbra\u0142y potoki, zerwa\u0142y si\u0119 wichry i rzuci\u0142y si\u0119 na ten dom. I run\u0105\u0142, a upadek jego by\u0142 wielki\u00bb. „W owych dniach Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: Nie ka\u017cdy, kto m\u00f3wi do mnie: Panie! Panie, wejdzie do kr\u00f3lestwa niebieskiego, lecz tylko ten, kto spe\u0142nia wol\u0119 mojego Ojca, kt\u00f3ry jest w niebie” (Mt 7,21). Poniewa\u017c m\u00f3j najs\u0142odszy Jezus op\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119 z przyj\u015bciem, prawie obawia\u0142am si\u0119, \u017ce nie przyjdzie; ale wtedy, ku mojemu zaskoczeniu, przyszed\u0142 zupe\u0142nie nagle i powiedzia\u0142 mi: \u201eMoja ukochana, czy chcesz wiedzie\u0107, kiedy co\u015b jest dzie\u0142em wykonanym dla ukochanego? Kiedy, napotykaj\u0105c na gorycz; wyrzeczenia i cierpienia, ma moc przekszta\u0142cenia ich w s\u0142odycz i rado\u015b\u0107.  Istotnie, taka jest natura prawdziwej mi\u0142o\u015bci: przemienia\u0107 cierpienie w rado\u015b\u0107, a gorycz w s\u0142odycz. Gdy do\u015bwiadcza si\u0119 czego\u015b przeciwnego, to znak, \u017ce prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 nie dzia\u0142a. O, w ilu dzie\u0142ach oni m\u00f3wi\u0105: „Robi\u0119 to dla Boga”, ale w niekt\u00f3rych bolesnych spotkaniach wycofuj\u0105 si\u0119! W ten spos\u00f3b pokazuj\u0105, \u017ce nie by\u0142o to dla Boga, ale dla ich w\u0142asnego interesu i dla przyjemno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 odczuwali.” Nast\u0119pnie doda\u0142: „Og\u00f3lnie m\u00f3wi si\u0119, \u017ce w\u0142asna wola psuje wszystko i zara\u017ca naj\u015bwi\u0119tsze dzie\u0142a.  Jednak, gdy ta w\u0142asna wola zostanie po\u0142\u0105czona z Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, nie ma innej cnoty, kt\u00f3ra mog\u0142aby j\u0105 przewy\u017cszy\u0107, bo tam, gdzie jest wola, \u017cyje si\u0119 w dzia\u0142aniu na rzecz dobra, ale tam, gdzie nie ma woli, jest si\u0119 jakby martwym w dzia\u0142aniu, albo pracuje si\u0119 tylko mozolnie, jakby si\u0119 umiera\u0142o.”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 25 listopada 1900) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 Czu\u0142am si\u0119 bardzo smutna i prawie bez mojego s\u0142odkiego Jezusa. Jakim ci\u0119\u017ckim m\u0119cze\u0144stwem jest to opuszczenie! M\u0119cze\u0144stwo bez nadziei wzi\u0119cia nieba szturmem, jak m\u0119czennicy, co os\u0142adza im ka\u017cde cierpienie. Pozbawienie Go jest natomiast m\u0119cze\u0144stwem, kt\u00f3re rozdziela, kt\u00f3re pali, kt\u00f3re przecina i otwiera przepastny podzia\u0142 mi\u0119dzy dusz\u0105, a Bogiem, i zamiast \u0142agodzi\u0107, pot\u0119guje cierpienie, i zatruwa je w taki spos\u00f3b, \u017ce cho\u0107 dusza my\u015bli, \u017ce umiera, sama \u015bmier\u0107 od niej ucieka. O Bo\u017ce, co za m\u0119ka! Teraz, kiedy by\u0142am w ogromnej otch\u0142ani opuszczenia przez mojego Jezusa, On poruszy\u0142 si\u0119 we mnie na chwil\u0119 i powiedzia\u0142am do Niego: „Ach, m\u00f3j Jezu! Nie kochasz mnie ju\u017c wi\u0119cej!” Nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na moje s\u0142owa, ale ukaza\u0142 si\u0119 bardzo smutny, trzymaj\u0105c w r\u0119ku co\u015b w rodzaju czarnego przedmiotu, kt\u00f3rym chcia\u0142 rzuci\u0107 w ludzi. Nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 moje serce w swoje r\u0119ce, \u015bcisn\u0105\u0142 je mocno, przebi\u0142 je, a moje serce z ut\u0119sknieniem oczekiwa\u0142o Jego cierpie\u0144, jako orze\u017awienia i balsamu na cierpienia znoszone z powodu opuszczenia przez Niego. Jak bardzo ba\u0142am si\u0119, \u017ce On mo\u017ce przesta\u0107 sprawia\u0107 mi te cierpienia i wrzuci\u0107 mnie na nowo w otch\u0142a\u0144 opuszczenia przez Niego!  Wtedy powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, nie bior\u0119 pod uwag\u0119 s\u0142\u00f3w, ale tylko czyny.  Czy uwa\u017casz, \u017ce \u0142atwo jest znale\u017a\u0107 dusz\u0119, kt\u00f3ra naprawd\u0119 chce cierpie\u0107? O, jakie to trudne! S\u0142owami wielu chce cierpie\u0107, ale w rzeczywisto\u015bci uciekaj\u0105, gdy uciska ich b\u00f3l lub otaczaj\u0105 inne cierpienia. O, jak bardzo chcieliby si\u0119 od niego uwolni\u0107!  I zawsze pozostaj\u0119 Jezusem, kt\u00f3ry cierpi sam. Dlatego, je\u015bli znajd\u0119 dusz\u0119, kt\u00f3ra nie ucieka przed cierpieniem, ale chce Mi towarzyszy\u0107 w cierpieniach Moich, nawet z niecierpliwo\u015bci\u0105 czeka, a\u017c przynios\u0119 jej chleb bole\u015bci – to wprowadza Mnie w delirium mi\u0142o\u015bci i doprowadza do pope\u0142niania szale\u0144stw i takiej hojno\u015bci wobec tej duszy, \u017ce niebo i ziemia si\u0119 dziwi\u0105. Czy s\u0105dzisz, \u017ce Moje Serce, tak kochaj\u0105ce, by\u0142o oboj\u0119tne, wobec tego, \u017ce kiedy by\u0142a\u015b opuszczona przeze Mnie, czeka\u0142a\u015b na Mnie – i na nic innego, jak tylko na to, abym przyni\u00f3s\u0142 ci Moje gorzkie cierpienia?”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 15; 18 maja 1923). \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026. M\u00f3j biedny duch kontynuuje sw\u00f3j lot w bezgranicznym \u015awietle Woli Bo\u017cej. Nie ma nic, ani w niebie, ani na ziemi, co nie by\u0142oby Jej owocem, Jej potomstwem. Wszystko i wszyscy maj\u0105 co\u015b do opowiedzenia o Tej, kt\u00f3ra ich zrodzi\u0142a. Tak, nigdy nie m\u0119cz\u0105 si\u0119 opowiadaniem o Jej wiecznym pochodzeniu, o Jej nieosi\u0105galnej \u015bwi\u0119to\u015bci, o Jej Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nieustannie rodzi i tworzy, o Jej Fiat, kt\u00f3ry zawsze przemawia, przemawia w duchu, przemawia do serca, przemawia j\u0119zykiem; czasem przemawia g\u0142osami artyku\u0142owanymi, czasem westchnieniami, czasem b\u0142agalnie, czasem z moc\u0105, czasem z tak\u0105 s\u0142odycz\u0105, \u017ce porusza najtwardsze i najbardziej zatwardzia\u0142e serca. Bo\u017ce m\u00f3j, jak\u0105 Moc ma Twoja Wola! Spraw, abym zawsze \u017cy\u0142a z Niej! Kiedy to rozwa\u017ca\u0142am, m\u00f3j dobry Jezus odwiedzi\u0142 mnie na kr\u00f3tko i przem\u00f3wi\u0142 do mnie z nieopisan\u0105 dobroci\u0105: „Moja c\u00f3rko, Moja Wola, Moja Wola! Ona jest wszystkim, robi wszystko, daje wszystko. Kto mo\u017ce kiedykolwiek powiedzie\u0107, \u017ce nie otrzyma\u0142 od Niej wszystkiego? Wiedz, \u017ce dusza posiada tyle \u015bwi\u0119to\u015bci, ile jest zachowanego porz\u0105dku w relacji z Moj\u0105 Wol\u0105.  Im bardziej jest ona zjednoczona z Moj\u0105 Wol\u0105, tym bardziej wznosi si\u0119 do jedno\u015bci z Bogiem. Jej warto\u015b\u0107 i zas\u0142ugi s\u0105 mierzone na podstawie powi\u0105za\u0144, jakie mia\u0142a z Moj\u0105 Wol\u0105.   Tak wi\u0119c ca\u0142y fundament, podstawa, substancja, pochodzenie d\u00f3br w duszy zale\u017cy od tego, ile Akt\u00f3w Mojej Woli dokona\u0142a, jak wiele o Niej wie. Je\u015bli wi\u0119c dusza dopu\u015bci\u0142a Moj\u0105 Wol\u0119 do wszystkich swoich akt\u00f3w, mo\u017ce powiedzie\u0107: „Wszystko jest \u015bwi\u0119te, wszystko jest we mnie czyste i bo\u017ce”, a My mo\u017cemy da\u0107 jej wszystko, nawet Nasze \u017bycie oddajemy w jej moc.   Ale je\u015bli nie uczyni\u0142a nic z Mojej Woli i nic nie wie, to My nie mamy jej nic do dania, bo na nic nie zas\u0142uguje, brak jej nasienia, kt\u00f3re rodzi dobro, kt\u00f3re nale\u017cy do Nas. Nie ma wi\u0119c prawa do \u017cadnej nagrody od swego Ojca w Niebie, je\u015bli nie pracowa\u0142a na Naszym polu, a my musimy jej powiedzie\u0107: „Nie znam ci\u0119”. Je\u015bli wi\u0119c dusza nie uczyni\u0142a we wszystkim lub przynajmniej w cz\u0119\u015bci niczego z Mojej Woli, to Niebo jest dla niej zamkni\u0119te i nie ma ona \u017cadnego prawa do Domu Niebia\u0144skiego.  Dlatego tak bardzo nalegamy, aby Nasza Wola zawsze si\u0119 spe\u0142nia\u0142a i aby by\u0142a znana, bo chcemy zaludni\u0107 Niebo Naszymi ukochanymi dzie\u0107mi. A poniewa\u017c wszystko wysz\u0142o od Nas, pragniemy, aby wszystko wr\u00f3ci\u0142o do Naszego Bo\u017cego \u0141ona…” (z „Ksi\u0119gi Nieba „Do u\u017cytku prywatnego – tom 33; 6 czerwca 1935)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-885","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/885","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=885"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/885\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":886,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/885\/revisions\/886"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=885"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=885"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=885"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}