{"id":866,"date":"2025-11-14T17:49:34","date_gmt":"2025-11-14T17:49:34","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=866"},"modified":"2025-11-14T17:49:34","modified_gmt":"2025-11-14T17:49:34","slug":"piatek-xxxii-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1726-37","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2025\/11\/14\/piatek-xxxii-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1726-37\/","title":{"rendered":"Pi\u0105tek XXXII tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 17,26-37)"},"content":{"rendered":"\n<div style=\"height:25px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>\u201cLecz w dniu, kiedy Lot wyszed\u0142 z Sodomy, spad\u0142 z nieba deszcz ognia i siarki i wygubi\u0142 wszystkich\u201d.         (\u0141k 17,29)<\/strong><\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:25px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie, m\u00f3j zawsze mi\u0142uj\u0105cy Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 bardzo zdyszany i przygn\u0119biony ale najbardziej przygn\u0119bia\u0142y Go p\u0142omienie Jego Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re, gdy wychodzi\u0142y z Niego, aby si\u0119 rozprzestrzenia\u0107, by\u0142y zmuszone przez niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 ludzi zamkn\u0105\u0107 si\u0119 na nowo. O, jak Jego Naj\u015bwi\u0119tsze Serce d\u0142awi\u0142o si\u0119 w\u0142asnymi p\u0142omieniami i b\u0142aga\u0142o o ulg\u0119!&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Wtedy On rzek\u0142 do mnie:&#8221;C\u00f3rko Moja, daj Mi ulg\u0119, bo ju\u017c wi\u0119cej nie mog\u0119, Moje P\u0142omienie Mnie poch\u0142aniaj\u0105, pozw\u00f3l Mi powi\u0119kszy\u0107 twoje Serce, aby umie\u015bci\u0107 w nim Moj\u0105 odrzucon\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 i b\u00f3l Mojej Mi\u0142o\u015bci. Ach, karc\u0105ce udr\u0119ki Mojej Mi\u0142o\u015bci przewy\u017cszaj\u0105 wszystkie Moje cierpienia razem wzi\u0119te!&#8221;.<\/p>\n\n\n\n<p>A gdy to m\u00f3wi\u0142, po\u0142o\u017cy\u0142 Swoje usta na miejscu mojego serca i mocno na nie tchn\u0105\u0142, tak \u017ce poczu\u0142am, \u017ce puchn\u0119; potem dotkn\u0105\u0142 je swoimi r\u0119koma, jakby je powi\u0119kszaj\u0105c i wr\u00f3ci\u0142 do oddychania. Czu\u0142am, \u017ce zaraz umr\u0119, ale On nie zwracaj\u0105c na mnie uwagi, dalej tchn\u0105\u0142. Po bardzo silnym tchnieniu zamkn\u0105\u0142 je r\u0119koma, jakby je zapiecz\u0119towa\u0142, aby nie by\u0142o nadziei na znalezienie ulgi, i rzek\u0142 do mnie:<em> &#8222;C\u00f3rko Mojego Serca, chcia\u0142em zamkn\u0105\u0107 Moj\u0105 piecz\u0119ci\u0105 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 i M\u00f3j b\u00f3l, kt\u00f3ry z\u0142o\u017cy\u0142em w tobie, aby\u015b odczu\u0142a, jak straszn\u0105 jest kara ograniczania, odrzucenia Mi\u0142o\u015bci; c\u00f3rko Moja, b\u0105d\u017a cierpliwa, b\u0119dziesz wiele cierpie\u0107, jest to najci\u0119\u017csza kara, ale to tw\u00f3j Jezus, twoje \u017bycie, chce od ciebie tej ulgi&#8221;.&nbsp;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Tylko Jezus wie, co czu\u0142am i cierpia\u0142am, wi\u0119c my\u015bl\u0119, \u017ce lepiej nie przelewa\u0107 tego na papier. Wi\u0119c po tym, jak sp\u0119dzi\u0142am dzie\u0144, czuj\u0105c si\u0119 tak, jakbym ci\u0105gle umiera\u0142a, tej nocy m\u00f3j s\u0142odki Jezus powr\u00f3ci\u0142 i chcia\u0142 jeszcze bardziej nadmucha\u0107 t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 mojego serca; a ja powiedzia\u0142am Mu: &#8222;Jezu, nie mog\u0119 wzi\u0105\u0107 wi\u0119cej, nie mog\u0119 obj\u0105\u0107 tego, co mam, a Ty chcesz doda\u0107 wi\u0119cej?&#8221;. A On wzi\u0105\u0142 mnie w swoje ramiona, aby doda\u0107 mi si\u0142 i powiedzia\u0142 do mnie: &#8222;Odwagi, c\u00f3rko Moja, pozw\u00f3l Mi to uczyni\u0107, to jest konieczne, inaczej nie zada\u0142bym ci takiego cierpienia. <em>Z\u0142o tak si\u0119 wzmog\u0142o, \u017ce naprawd\u0119 jest konieczne, aby\u015b cierpia\u0142a Moje cierpienia na \u017cywo, jak gdybym Ja \u017cy\u0142 na nowo na ziemi. Ziemia ma wyla\u0107 p\u0142omienie, aby ukara\u0107 stworzenia; Moja Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra spieszy ku nim, aby obsypa\u0107 je \u0142askami, zamienia si\u0119 &#8211; b\u0119d\u0105c odrzucon\u0105 &#8211; w ogie\u0144, aby je uderzy\u0107, tak \u017ce ludzko\u015b\u0107 znajduje si\u0119 po\u015br\u00f3d dw\u00f3ch po\u017car\u00f3w, ognia nieba i ognia ziemi.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Tak liczne jest z\u0142o, \u017ce te ognie s\u0105 bliskie po\u0142\u0105czenia si\u0119, a cierpienia, kt\u00f3re ka\u017c\u0119 tobie znosi\u0107, przep\u0142ywaj\u0105 pomi\u0119dzy tymi dwoma ogniami i zapobiegaj\u0105 ich po\u0142\u0105czeniu si\u0119.<em> Gdybym tego nie zrobi\u0142, wszystko sko\u0144czy\u0142oby si\u0119 dla biednej ludzko\u015bci. Dlatego pozw\u00f3l Mi to uczyni\u0107, Ja dam ci si\u0142\u0119 i b\u0119d\u0119 z tob\u0105&#8221;.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Gdy to m\u00f3wi\u0142, zacz\u0105\u0142 znowu we mnie oddycha\u0107, a ja, jakbym ju\u017c nie mog\u0142a wi\u0119cej znie\u015b\u0107, prosi\u0142am Go, aby mnie dotkn\u0105\u0142 swoimi r\u0119kami, aby mnie podtrzyma\u0142 i doda\u0142 mi si\u0142; i Jezus dotkn\u0105\u0142 mnie, tak, wzi\u0105\u0142 moje serce w Swoje r\u0119ce i \u015bcisn\u0105\u0142 je tak mocno, \u017ce tylko On sam wie, co czu\u0142am. Ale nie poprzestaj\u0105c na tym, przycisn\u0105\u0142 mi gard\u0142o swoimi r\u0119kami tak mocno, \u017ce poczu\u0142am, jak \u0142ami\u0105 mi si\u0119 ko\u015bci i jak rozrywaj\u0105 nerwy w gardle, tak \u017ce czu\u0142am, jakbym si\u0119 dusi\u0142a. Potem, pozostawi\u0142 mnie w tym po\u0142o\u017ceniu na jaki\u015b czas, rzek\u0142 do mnie z czu\u0142o\u015bci\u0105:<\/p>\n\n\n\n<p><em>&#8222;Odwagi, taki jest stan obecnego pokolenia &#8211; i wszystkich klas. Nami\u0119tno\u015bci, kt\u00f3re nimi rz\u0105dz\u0105, s\u0105 tak wielkie, \u017ce ludzie ton\u0105, jak gdyby, w tych nami\u0119tno\u015bciach i najwstr\u0119tniejszych wadach; deprawacja i bagno s\u0105 takie, \u017ce zaraz ich przepe\u0142ni\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Dlatego chcia\u0142em, aby\u015b cierpia\u0142a m\u0119k\u0119 \u015bciskania gard\u0142a: jest to m\u0119ka najwi\u0119kszych eksces\u00f3w, a poniewa\u017c nie mog\u0119 ju\u017c znie\u015b\u0107 widoku ludzko\u015bci dusz\u0105cej si\u0119 we w\u0142asnym z\u0142u, chcia\u0142em od ciebie za to zado\u015b\u0107uczynienia.<\/em>&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><em>Ale wiedz, \u017ce i Ja cierpia\u0142em t\u0119 m\u0119k\u0119, gdy Mnie ukrzy\u017cowali: tak Mnie rozci\u0105gn\u0119li na krzy\u017cu, \u017ce czu\u0142em, jak wszystkie nerwy rozdzieraj\u0105 si\u0119 i zwijaj\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>A te Mojej szyi doznawa\u0142y jeszcze wi\u0119kszej m\u0119ki i rozdzierania, \u017ce czu\u0142em si\u0119 uduszony. By\u0142 to krzyk ludzko\u015bci zalanej nami\u0119tno\u015bciami, kt\u00f3re \u015bciskaj\u0105c Mi gard\u0142o, utopi\u0142y Mnie w cierpieniu.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Ta Moja M\u0119ka by\u0142a straszna i okropna; kiedy czu\u0142em, \u017ce nerwy, ko\u015bci szyi s\u0105 napi\u0119te, \u017ce czu\u0142em, jak wszystkie nerwy g\u0142owy, ust, a nawet oczu rozrywaj\u0105&nbsp; si\u0119, a napi\u0119cie by\u0142o takie, \u017ce ka\u017cdy najmniejszy ruch sprawia\u0142 Mi \u015bmiertelny b\u00f3l. Wnet Mnie to unieruchamia\u0142o i wnet mnie skurczy\u0142o, tak \u017ce uderzy\u0142em o krzy\u017c w straszny spos\u00f3b i nawet sami wrogowie byli tym przera\u017ceni.<\/p>\n\n\n\n<p>Dlatego powtarzam ci: <em>Odwagi. Moja Wola da ci si\u0142\u0119 na wszystko&#8221;.&nbsp;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>(z &#8222;Ksi\u0119gi Nieba&#8221;;tom 14; 1 wrze\u015bnia 1922)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201cLecz w dniu, kiedy Lot wyszed\u0142 z Sodomy, spad\u0142 z nieba deszcz ognia i siarki i wygubi\u0142 wszystkich\u201d. (\u0141k 17,29) Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie, m\u00f3j zawsze mi\u0142uj\u0105cy Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 bardzo zdyszany i przygn\u0119biony ale najbardziej przygn\u0119bia\u0142y Go p\u0142omienie Jego Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re, gdy wychodzi\u0142y z Niego, aby si\u0119 rozprzestrzenia\u0107, by\u0142y zmuszone przez niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 ludzi zamkn\u0105\u0107 si\u0119 na nowo. O, jak Jego Naj\u015bwi\u0119tsze Serce d\u0142awi\u0142o si\u0119 w\u0142asnymi p\u0142omieniami i b\u0142aga\u0142o o ulg\u0119!&nbsp; Wtedy On rzek\u0142 do mnie:&#8221;C\u00f3rko Moja, daj Mi ulg\u0119, bo ju\u017c wi\u0119cej nie mog\u0119, Moje P\u0142omienie Mnie poch\u0142aniaj\u0105, pozw\u00f3l Mi powi\u0119kszy\u0107 twoje Serce, aby umie\u015bci\u0107 w nim Moj\u0105 odrzucon\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 i b\u00f3l Mojej Mi\u0142o\u015bci. Ach, karc\u0105ce udr\u0119ki Mojej Mi\u0142o\u015bci przewy\u017cszaj\u0105 wszystkie Moje cierpienia razem wzi\u0119te!&#8221;. A gdy to m\u00f3wi\u0142, po\u0142o\u017cy\u0142 Swoje usta na miejscu mojego serca i mocno na nie tchn\u0105\u0142, tak \u017ce poczu\u0142am, \u017ce puchn\u0119; potem dotkn\u0105\u0142 je swoimi r\u0119koma, jakby je powi\u0119kszaj\u0105c i wr\u00f3ci\u0142 do oddychania. Czu\u0142am, \u017ce zaraz umr\u0119, ale On nie zwracaj\u0105c na mnie uwagi, dalej tchn\u0105\u0142. Po bardzo silnym tchnieniu zamkn\u0105\u0142 je r\u0119koma, jakby je zapiecz\u0119towa\u0142, aby nie by\u0142o nadziei na znalezienie ulgi, i rzek\u0142 do mnie: &#8222;C\u00f3rko Mojego Serca, chcia\u0142em zamkn\u0105\u0107 Moj\u0105 piecz\u0119ci\u0105 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 i M\u00f3j b\u00f3l, kt\u00f3ry z\u0142o\u017cy\u0142em w tobie, aby\u015b odczu\u0142a, jak straszn\u0105 jest kara ograniczania, odrzucenia Mi\u0142o\u015bci; c\u00f3rko Moja, b\u0105d\u017a cierpliwa, b\u0119dziesz wiele cierpie\u0107, jest to najci\u0119\u017csza kara, ale to tw\u00f3j Jezus, twoje \u017bycie, chce od ciebie tej ulgi&#8221;.&nbsp; Tylko Jezus wie, co czu\u0142am i cierpia\u0142am, wi\u0119c my\u015bl\u0119, \u017ce lepiej nie przelewa\u0107 tego na papier. Wi\u0119c po tym, jak sp\u0119dzi\u0142am dzie\u0144, czuj\u0105c si\u0119 tak, jakbym ci\u0105gle umiera\u0142a, tej nocy m\u00f3j s\u0142odki Jezus powr\u00f3ci\u0142 i chcia\u0142 jeszcze bardziej nadmucha\u0107 t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 mojego serca; a ja powiedzia\u0142am Mu: &#8222;Jezu, nie mog\u0119 wzi\u0105\u0107 wi\u0119cej, nie mog\u0119 obj\u0105\u0107 tego, co mam, a Ty chcesz doda\u0107 wi\u0119cej?&#8221;. A On wzi\u0105\u0142 mnie w swoje ramiona, aby doda\u0107 mi si\u0142 i powiedzia\u0142 do mnie: &#8222;Odwagi, c\u00f3rko Moja, pozw\u00f3l Mi to uczyni\u0107, to jest konieczne, inaczej nie zada\u0142bym ci takiego cierpienia. Z\u0142o tak si\u0119 wzmog\u0142o, \u017ce naprawd\u0119 jest konieczne, aby\u015b cierpia\u0142a Moje cierpienia na \u017cywo, jak gdybym Ja \u017cy\u0142 na nowo na ziemi. Ziemia ma wyla\u0107 p\u0142omienie, aby ukara\u0107 stworzenia; Moja Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra spieszy ku nim, aby obsypa\u0107 je \u0142askami, zamienia si\u0119 &#8211; b\u0119d\u0105c odrzucon\u0105 &#8211; w ogie\u0144, aby je uderzy\u0107, tak \u017ce ludzko\u015b\u0107 znajduje si\u0119 po\u015br\u00f3d dw\u00f3ch po\u017car\u00f3w, ognia nieba i ognia ziemi. Tak liczne jest z\u0142o, \u017ce te ognie s\u0105 bliskie po\u0142\u0105czenia si\u0119, a cierpienia, kt\u00f3re ka\u017c\u0119 tobie znosi\u0107, przep\u0142ywaj\u0105 pomi\u0119dzy tymi dwoma ogniami i zapobiegaj\u0105 ich po\u0142\u0105czeniu si\u0119. Gdybym tego nie zrobi\u0142, wszystko sko\u0144czy\u0142oby si\u0119 dla biednej ludzko\u015bci. Dlatego pozw\u00f3l Mi to uczyni\u0107, Ja dam ci si\u0142\u0119 i b\u0119d\u0119 z tob\u0105&#8221;. Gdy to m\u00f3wi\u0142, zacz\u0105\u0142 znowu we mnie oddycha\u0107, a ja, jakbym ju\u017c nie mog\u0142a wi\u0119cej znie\u015b\u0107, prosi\u0142am Go, aby mnie dotkn\u0105\u0142 swoimi r\u0119kami, aby mnie podtrzyma\u0142 i doda\u0142 mi si\u0142; i Jezus dotkn\u0105\u0142 mnie, tak, wzi\u0105\u0142 moje serce w Swoje r\u0119ce i \u015bcisn\u0105\u0142 je tak mocno, \u017ce tylko On sam wie, co czu\u0142am. Ale nie poprzestaj\u0105c na tym, przycisn\u0105\u0142 mi gard\u0142o swoimi r\u0119kami tak mocno, \u017ce poczu\u0142am, jak \u0142ami\u0105 mi si\u0119 ko\u015bci i jak rozrywaj\u0105 nerwy w gardle, tak \u017ce czu\u0142am, jakbym si\u0119 dusi\u0142a. Potem, pozostawi\u0142 mnie w tym po\u0142o\u017ceniu na jaki\u015b czas, rzek\u0142 do mnie z czu\u0142o\u015bci\u0105: &#8222;Odwagi, taki jest stan obecnego pokolenia &#8211; i wszystkich klas. Nami\u0119tno\u015bci, kt\u00f3re nimi rz\u0105dz\u0105, s\u0105 tak wielkie, \u017ce ludzie ton\u0105, jak gdyby, w tych nami\u0119tno\u015bciach i najwstr\u0119tniejszych wadach; deprawacja i bagno s\u0105 takie, \u017ce zaraz ich przepe\u0142ni\u0105. Dlatego chcia\u0142em, aby\u015b cierpia\u0142a m\u0119k\u0119 \u015bciskania gard\u0142a: jest to m\u0119ka najwi\u0119kszych eksces\u00f3w, a poniewa\u017c nie mog\u0119 ju\u017c znie\u015b\u0107 widoku ludzko\u015bci dusz\u0105cej si\u0119 we w\u0142asnym z\u0142u, chcia\u0142em od ciebie za to zado\u015b\u0107uczynienia.&nbsp; Ale wiedz, \u017ce i Ja cierpia\u0142em t\u0119 m\u0119k\u0119, gdy Mnie ukrzy\u017cowali: tak Mnie rozci\u0105gn\u0119li na krzy\u017cu, \u017ce czu\u0142em, jak wszystkie nerwy rozdzieraj\u0105 si\u0119 i zwijaj\u0105. A te Mojej szyi doznawa\u0142y jeszcze wi\u0119kszej m\u0119ki i rozdzierania, \u017ce czu\u0142em si\u0119 uduszony. By\u0142 to krzyk ludzko\u015bci zalanej nami\u0119tno\u015bciami, kt\u00f3re \u015bciskaj\u0105c Mi gard\u0142o, utopi\u0142y Mnie w cierpieniu. Ta Moja M\u0119ka by\u0142a straszna i okropna; kiedy czu\u0142em, \u017ce nerwy, ko\u015bci szyi s\u0105 napi\u0119te, \u017ce czu\u0142em, jak wszystkie nerwy g\u0142owy, ust, a nawet oczu rozrywaj\u0105&nbsp; si\u0119, a napi\u0119cie by\u0142o takie, \u017ce ka\u017cdy najmniejszy ruch sprawia\u0142 Mi \u015bmiertelny b\u00f3l. Wnet Mnie to unieruchamia\u0142o i wnet mnie skurczy\u0142o, tak \u017ce uderzy\u0142em o krzy\u017c w straszny spos\u00f3b i nawet sami wrogowie byli tym przera\u017ceni. Dlatego powtarzam ci: Odwagi. Moja Wola da ci si\u0142\u0119 na wszystko&#8221;.&nbsp; (z &#8222;Ksi\u0119gi Nieba&#8221;;tom 14; 1 wrze\u015bnia 1922)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-866","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/866","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=866"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/866\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":867,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/866\/revisions\/867"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=866"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=866"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=866"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}