{"id":714,"date":"2025-09-17T09:22:05","date_gmt":"2025-09-17T09:22:05","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=714"},"modified":"2025-09-17T09:24:24","modified_gmt":"2025-09-17T09:24:24","slug":"sroda-xxiv-tydzien-okresu-zwyklego-lk-731-35","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2025\/09\/17\/sroda-xxiv-tydzien-okresu-zwyklego-lk-731-35\/","title":{"rendered":"Sroda XXIV tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 7,31-35)"},"content":{"rendered":"\n

\u00abZ kim wi\u0119c mam por\u00f3wna\u0107 ludzi tego pokolenia? Do kogo s\u0105 podobni? 32 <\/strong>Podobni s\u0105 do dzieci, kt\u00f3re przebywaj\u0105 na rynku i g\u0142o\u015bno przymawiaj\u0105 jedne drugim: „Przygrywali\u015bmy wam, a nie ta\u0144czyli\u015bcie; biadali\u015bmy, a wy\u015bcie nie p\u0142akali”. 33 <\/strong>Przyszed\u0142 bowiem Jan Chrzciciel: nie jad\u0142 chleba i nie pi\u0142 wina; a wy m\u00f3wicie: „Z\u0142y duch go op\u0119ta\u0142”. 34 <\/strong>Przyszed\u0142 Syn Cz\u0142owieczy: je i pije; a wy m\u00f3wicie: „Oto \u017car\u0142ok i pijak, przyjaciel celnik\u00f3w i grzesznik\u00f3w”. 35 <\/strong>A jednak wszystkie dzieci m\u0105dro\u015bci przyzna\u0142y jej s\u0142uszno\u015b\u0107\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Podobni s\u0105 do dzieci, kt\u00f3re przebywaj\u0105 na rynku i g\u0142o\u015bno przymawiaj\u0105 jedne drugim: „Przygrywali\u015bmy wam, a nie ta\u0144czyli\u015bcie; biadali\u015bmy, a wy\u015bcie nie p\u0142akali”.  (\u0141k 7,32)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… „Moja c\u00f3rko, chc\u0119 ulgi dla Moich p\u0142omieni, chc\u0119 wyla\u0107 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, ale Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 jest odrzucana przez stworzenia.<\/p>\n\n\n\n

Musisz wiedzie\u0107, \u017ce kiedy stworzy\u0142em cz\u0142owieka, <\/em>wyla\u0142em z Mojej Bosko\u015bci pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra mia\u0142a s\u0142u\u017cy\u0107, jako podstawowe \u017cycie dla cz\u0142owieka <\/em><\/strong>aby by\u0142 ubogacony, wspierany, wzmacniany i mia\u0142 pomoc we wszystkich swoich potrzebach.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale cz\u0142owiek odrzuca t\u0119 Mi\u0142o\u015b\u0107, a Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 odk\u0105d cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony, b\u0142\u0105ka si\u0119; i idzie bez zatrzymywania si\u0119: odrzucona przez jednego, p\u0119dzi do nast\u0119pnego, aby da\u0107 siebie, a kiedy zostaje odrzucona, wpada w szloch.<\/p>\n\n\n\n

Oto brak porozumienia sprawia, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 p\u0142acze i j\u0119czy. Tak wi\u0119c, podczas gdy Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0119druje i spieszy si\u0119, by da\u0107 siebie, kiedy widzi kogo\u015b s\u0142abego i biednego, wpada w szloch i m\u00f3wi do niego:<\/p>\n\n\n\n

„Ach, gdyby\u015b nie pozwoli\u0142 Mi si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0107 i gdyby\u015b da\u0142 Mi schronienie w swoim sercu, by\u0142by\u015b silny i niczego by ci nie brakowa\u0142o!”.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy widzi kogo\u015b, kto popad\u0142 w grzech, szlocha: „Ach, gdyby\u015b da\u0142 Mi dost\u0119p do swego serca, nie upad\u0142by\u015b!”.<\/p>\n\n\n\n

Dla innego, kt\u00f3rego widzi nap\u0119dzanego nami\u0119tno\u015bciami i zabrudzonego b\u0142otem ziemi, Mi\u0142o\u015b\u0107 p\u0142acze i powtarza mu, szlochaj\u0105c: „Ach, gdyby\u015b przyj\u0105\u0142 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, nami\u0119tno\u015bci nie mia\u0142yby w tobie \u017cycia, ziemia by ci\u0119 nie dotkn\u0119\u0142a, a Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 wystarczy\u0142aby ci we wszystkim!”.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c Mi\u0142o\u015b\u0107 wzdycha \u0142zawo z powodu ka\u017cdego z\u0142a cz\u0142owieka, czy to ma\u0142ym lub wielkim, i dalej w\u0119druje, oddaj\u0105c si\u0119 cz\u0142owiekowi.<\/p>\n\n\n\n

A kiedy w Ogrodzie Getsemani wszystkie grzechy pojawi\u0142y si\u0119 przed Moim Cz\u0142owiecze\u0144stwem, ka\u017cdy grzech nosi\u0142 szloch Mojej Mi\u0142o\u015bci i wszystkie b\u00f3le Mojej M\u0119ki, ka\u017cde uderzenie bicza, ka\u017cdy cier\u0144. Ka\u017cdej ranie towarzyszy\u0142 szloch Mojej Mi\u0142o\u015bci, bo gdyby cz\u0142owiek kocha\u0142, nic z\u0142ego nie mog\u0142oby przyj\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Przez brak mi\u0142o\u015bci wykie\u0142kowa\u0142o wszelkie z\u0142o, a tak\u017ce Moje Cierpienia. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy stworzy\u0142em cz\u0142owieka, zrobi\u0142em to jak kr\u00f3l, kt\u00f3ry chce uszcz\u0119\u015bliwi\u0107 swoje kr\u00f3lestwo: bierze milion i puszcza go w obieg, aby ka\u017cdy, kto chce, m\u00f3g\u0142 z niego wzi\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ale bez wzgl\u0119du na to, ile jest w obiegu, ma\u0142o kto bierze z niego kilka cent\u00f3w. Tak ten kr\u00f3l chce wiedzie\u0107, czy narody akceptuj\u0105 dobro, kt\u00f3re chce dla nich przygotowa\u0107 i pyta, czy jego milion zosta\u0142 wykorzystany, aby wyda\u0107 kolejne miliony, i otrzymuje odpowied\u017a: „Panie, ledwie kilka cent\u00f3w wzi\u0119li”.<\/p>\n\n\n\n

Kr\u00f3l odczuwa b\u00f3l, gdy s\u0142yszy, \u017ce jego lud nie przyjmuje ani nie docenia jego dar\u00f3w. Idzie wi\u0119c po\u015br\u00f3d swoich poddanych i widzi jednego okrytego \u0142achmanami, innego z niedomaganiami, jednego g\u0142oduj\u0105cego, trz\u0119s\u0105cego si\u0119 z zimna, bezdomnego… a kr\u00f3l szlocha z b\u00f3lu, i m\u00f3wi:<\/p>\n\n\n\n

„Och, gdyby wzi\u0119li moje pieni\u0105dze, nie widzia\u0142bym nikogo, kto mnie ha\u0144bi, okryty \u0142achmanami, ale tylko dobrze ubranego, nie niedo\u0142\u0119\u017cnego, ale zdrowego; nie widzia\u0142bym nikogo g\u0142oduj\u0105cego, prawie umieraj\u0105cego z g\u0142odu, ale nasyconego.<\/p>\n\n\n\n

Gdyby wzi\u0119li moje pieni\u0105dze, nikt nie by\u0142by bezdomny; z \u0142atwo\u015bci\u0105 mogliby zbudowa\u0107 pok\u00f3j, w kt\u00f3rym mogliby si\u0119 schroni\u0107”. Jednym s\u0142owem, za ka\u017cd\u0105 niedol\u0119, jak\u0105 widzi w swoim kr\u00f3lestwie, odczuwa b\u00f3l, \u0142zy i ubolewa nad swoimi milionami, kt\u00f3re odrzuca niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 ludu.<\/p>\n\n\n\n

Ale dobro\u0107 tego kr\u00f3la jest tak wielka, \u017ce pomimo tak wielkiej niewdzi\u0119czno\u015bci nie wycofuje tego miliona; nadal go rozpowszechnia w nadziei, \u017ce kolejne pokolenia otrzymaj\u0105 korzy\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 inni odrzucili, a tym samym otrzyma zaszczyt za dobro, kt\u00f3re wy\u015bwiadczy\u0142 swojemu kr\u00f3lestwu.<\/p>\n\n\n\n

Tak w\u0142a\u015bnie to robi\u0119. Moja Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wyp\u0142yn\u0119\u0142a ze Mnie, nie wycofa si\u0119, b\u0119dzie nadal w\u0119drowa\u0107, jej szlochy b\u0119d\u0105 trwa\u0107, dop\u00f3ki nie znajdzie dusz, kt\u00f3re przyjm\u0105 t\u0119 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 do ostatniego centa, aby M\u00f3j p\u0142acz usta\u0142 i abym m\u00f3g\u0142 otrzyma\u0107 uwielbienie za <\/em>posag mi\u0142o\u015bci,<\/em><\/strong> kt\u00f3ry przygotowa\u0142em dla dobra stworze\u0144.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale czy wiesz, kim s\u0105 szcz\u0119\u015bliwcy, kt\u00f3rzy powstrzymaj\u0105 szloch mi\u0142o\u015bci? Dusze, kt\u00f3re \u017cyj\u0105 w Mojej Woli: wezm\u0105 ca\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 odrzucon\u0105 przez inne pokolenia i moc\u0105 Mojej tw\u00f3rczej Woli pomno\u017c\u0105 J\u0105 tak cz\u0119sto, jak zechc\u0105, jak wiele stworze\u0144 J\u0105 odrzuci\u0142o.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wtedy ich szloch ustanie, a zamiast tego rozlegn\u0105 si\u0119 westchnienia rado\u015bci, a zaspokojona Mi\u0142o\u015b\u0107 przeka\u017ce szcz\u0119\u015bliwcom wszystkie dobra i rozkosze, kt\u00f3rych inni nie chcieli”. <\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 14; 4 lutego 1922)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0\u201cA jednak wszystkie dzieci m\u0105dro\u015bci przyzna\u0142y jej s\u0142uszno\u015b\u0107\u201d. (\u0141k 7, 35)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… „Jestem twoj\u0105 pomoc\u0105, czego si\u0119 boisz? Czy nie pami\u0119tasz, \u017ce Ja r\u00f3wnie\u017c cierpia\u0142em z r\u0105k wszelkiego rodzaju ludzi? Niekt\u00f3rzy mieli o Mnie tak\u0105 opini\u0119, inni inn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Naj\u015bwi\u0119tsze Dzie\u0142a, kt\u00f3rych dokonywa\u0142em, by\u0142y przez nich pot\u0119piane jako z\u0142e tak, \u017ce m\u00f3wili nawet, \u017ce jestem op\u0119tany, wi\u0119c patrzyli na Mnie z pogard\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Niech\u0119tni byli temu bym przebywa\u0142 po\u015br\u00f3d nich i my\u015bleli mi\u0119dzy sob\u0105, jak Mnie zabi\u0107 tak szybko, jak to mo\u017cliwe, poniewa\u017c Moja obecno\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 dla nich nie do zniesienia.<\/p>\n\n\n\n

Czy zatem nie chcesz, abym uczyni\u0142 ci\u0119 podobn\u0105 do Mnie, sprawiaj\u0105c, \u017ce b\u0119dziesz cierpie\u0107 ze strony stworze\u0144?” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z Ksi\u0119gi Nieba, tom 1)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n

Po tym, jak spowiednik podni\u00f3s\u0142 pewne w\u0105tpliwo\u015bci, kiedy przyszed\u0142 b\u0142ogos\u0142awiony Jezus, zobaczy\u0142am spowiednika razem z Nim, a On powiedzia\u0142 do niego:
„Moje dzie\u0142o zawsze opiera si\u0119 na prawdzie,<\/em><\/strong> a chocia\u017c wydaje si\u0119 ona zaciemniona zagadkami, to jednak nic innego nie mo\u017cna powiedzie\u0107, jak tylko to, \u017ce jest prawd\u0105. I chocia\u017c stworzenie nie rozumie Mojego dzie\u0142a z jasno\u015bci\u0105, nie niszczy to prawdy, ale czyni j\u0105 jeszcze ja\u015bniejsz\u0105, \u017ce jest to Boski spos\u00f3b dzia\u0142ania.<\/em>
<\/em>Poniewa\u017c stworzenie jest ograniczone, nie mo\u017ce obj\u0105\u0107 i poj\u0105\u0107 niesko\u0144czono\u015bci; co najwy\u017cej mo\u017ce zrozumie\u0107 i obj\u0105\u0107 kilka przeb\u0142ysk\u00f3w, takich jak wiele rzeczy wypowiedzianych przeze Mnie w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym i M\u00f3j spos\u00f3b dzia\u0142ania w \u015bwi\u0119tych – czy to mo\u017ce zosta\u0142o zrozumiane z jasno\u015bci\u0105?
Och, jak wiele pozosta\u0142o ciemnych i zagadkowych! A jednak, jak wiele umys\u0142\u00f3w uczonych i naukowc\u00f3w pracowa\u0142o nad ich interpretacj\u0105? Co oni zrozumieli?
Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nic, w por\u00f3wnaniu z tym, co pozostaje do poznania. Ale czy to umniejsza prawdzie? Wcale nie, wr\u0119cz przeciwnie, sprawia, \u017ce \u015bwieci jeszcze ja\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego <\/em>twoje spojrzenie musi spoczywa\u0107 na tym, czy jest tu prawdziwa cnota i czy we wszystkich rzeczach czujesz, \u017ce prawda jest obecna,<\/em><\/strong> nawet je\u015bli czasami jest zaciemniona; a<\/em> co do reszty, trzeba zachowa\u0107 spok\u00f3j i pozosta\u0107 w \u015bwi\u0119tym pokoju”<\/em><\/strong>. <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z \u201eDas Buch des Himmels\u201d; DI Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 4; 27 lipca 1901 r.)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026..<\/p>\n\n\n\n

… „Nikt nie mo\u017ce oprze\u0107 si\u0119 prawdzie, ani te\u017c cz\u0142owiek nie mo\u017ce twierdzi\u0107, \u017ce nie jest ona prawd\u0105. Cho\u0107by kto\u015b by\u0142 z\u0142y i g\u0142upi, nie mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce bia\u0142e jest czarne, a czarne jest bia\u0142e, \u017ce \u015bwiat\u0142o jest ciemno\u015bci\u0105, a ciemno\u015b\u0107 jest \u015bwiat\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Jednak tylko ten, kto kocha prawd\u0119, przyjmuje j\u0105 i wprowadza w \u017cycie, podczas gdy ten, kto jej nie kocha, jest przez ni\u0105 niepokojony i m\u0119czony”.\u00a0<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 6; 16 stycznia 1906)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, stworzenia, w prawie wszystkich wydarzeniach, kt\u00f3re si\u0119 dziej\u0105, zawsze pytaj\u0105: „A dlaczego? Dlaczego? Dlaczego? Sk\u0105d ta choroba? Sk\u0105d ten stan umys\u0142u? Sk\u0105d takie karcenie?” I tyle innych „dlaczego”. Wyja\u015bnienie „dlaczego” nie jest napisane na ziemi, ale w niebie i tam wszyscy przeczytaj\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Czy wiesz, co to jest „dlaczego”? Jest to egoizm, kt\u00f3ry nieustannie karmi mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105. Czy wiesz, sk\u0105d wzi\u0119\u0142o si\u0119 „dlaczego”? Z piek\u0142a? Kto pierwszy to wypowiedzia\u0142? Diabe\u0142. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Skutkami pierwszego „dlaczego” by\u0142a utrata niewinno\u015bci w  ogrodzie Eden, wojna nie daj\u0105cych si\u0119 pogodzi\u0107 nami\u0119tno\u015bci, ruina tylu dusz, z\u0142o \u017cycia; historia „dlaczego” jest d\u0142uga.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wystarczy, \u017ce tobie powiem, i\u017c nie ma na \u015bwiecie z\u0142a, kt\u00f3re nie nosi\u0142oby pi\u0119tna „dlaczego”. To „dlaczego” niszczy Bosk\u0105 M\u0105dro\u015b\u0107 w duszy. A czy wiesz, gdzie zostanie pochowane „dlaczego”? W piekle, aby pot\u0119pieni byli na wieki niespokojni, nie zaznali pokoju.<\/p>\n\n\n\n

Sztuka „dlaczego” polega na walce z duszami, nigdy nie daj\u0105c im pokoju.”<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 8; 30 stycznia 1909)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00abZ kim wi\u0119c mam por\u00f3wna\u0107 ludzi tego pokolenia? Do kogo s\u0105 podobni? 32 Podobni s\u0105 do dzieci, kt\u00f3re przebywaj\u0105 na rynku i g\u0142o\u015bno przymawiaj\u0105 jedne drugim: „Przygrywali\u015bmy wam, a nie ta\u0144czyli\u015bcie; biadali\u015bmy, a wy\u015bcie nie p\u0142akali”. 33 Przyszed\u0142 bowiem Jan Chrzciciel: nie jad\u0142 chleba i nie pi\u0142 wina; a wy m\u00f3wicie: „Z\u0142y duch go op\u0119ta\u0142”. 34 Przyszed\u0142 Syn Cz\u0142owieczy: je i pije; a wy m\u00f3wicie: „Oto \u017car\u0142ok i pijak, przyjaciel celnik\u00f3w i grzesznik\u00f3w”. 35 A jednak wszystkie dzieci m\u0105dro\u015bci przyzna\u0142y jej s\u0142uszno\u015b\u0107\u00bb. Podobni s\u0105 do dzieci, kt\u00f3re przebywaj\u0105 na rynku i g\u0142o\u015bno przymawiaj\u0105 jedne drugim: „Przygrywali\u015bmy wam, a nie ta\u0144czyli\u015bcie; biadali\u015bmy, a wy\u015bcie nie p\u0142akali”.  (\u0141k 7,32) … „Moja c\u00f3rko, chc\u0119 ulgi dla Moich p\u0142omieni, chc\u0119 wyla\u0107 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, ale Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 jest odrzucana przez stworzenia. Musisz wiedzie\u0107, \u017ce kiedy stworzy\u0142em cz\u0142owieka, wyla\u0142em z Mojej Bosko\u015bci pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra mia\u0142a s\u0142u\u017cy\u0107, jako podstawowe \u017cycie dla cz\u0142owieka aby by\u0142 ubogacony, wspierany, wzmacniany i mia\u0142 pomoc we wszystkich swoich potrzebach. Ale cz\u0142owiek odrzuca t\u0119 Mi\u0142o\u015b\u0107, a Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 odk\u0105d cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony, b\u0142\u0105ka si\u0119; i idzie bez zatrzymywania si\u0119: odrzucona przez jednego, p\u0119dzi do nast\u0119pnego, aby da\u0107 siebie, a kiedy zostaje odrzucona, wpada w szloch. Oto brak porozumienia sprawia, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 p\u0142acze i j\u0119czy. Tak wi\u0119c, podczas gdy Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0119druje i spieszy si\u0119, by da\u0107 siebie, kiedy widzi kogo\u015b s\u0142abego i biednego, wpada w szloch i m\u00f3wi do niego: „Ach, gdyby\u015b nie pozwoli\u0142 Mi si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0107 i gdyby\u015b da\u0142 Mi schronienie w swoim sercu, by\u0142by\u015b silny i niczego by ci nie brakowa\u0142o!”. Kiedy widzi kogo\u015b, kto popad\u0142 w grzech, szlocha: „Ach, gdyby\u015b da\u0142 Mi dost\u0119p do swego serca, nie upad\u0142by\u015b!”. Dla innego, kt\u00f3rego widzi nap\u0119dzanego nami\u0119tno\u015bciami i zabrudzonego b\u0142otem ziemi, Mi\u0142o\u015b\u0107 p\u0142acze i powtarza mu, szlochaj\u0105c: „Ach, gdyby\u015b przyj\u0105\u0142 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, nami\u0119tno\u015bci nie mia\u0142yby w tobie \u017cycia, ziemia by ci\u0119 nie dotkn\u0119\u0142a, a Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 wystarczy\u0142aby ci we wszystkim!”. Tak wi\u0119c Mi\u0142o\u015b\u0107 wzdycha \u0142zawo z powodu ka\u017cdego z\u0142a cz\u0142owieka, czy to ma\u0142ym lub wielkim, i dalej w\u0119druje, oddaj\u0105c si\u0119 cz\u0142owiekowi. A kiedy w Ogrodzie Getsemani wszystkie grzechy pojawi\u0142y si\u0119 przed Moim Cz\u0142owiecze\u0144stwem, ka\u017cdy grzech nosi\u0142 szloch Mojej Mi\u0142o\u015bci i wszystkie b\u00f3le Mojej M\u0119ki, ka\u017cde uderzenie bicza, ka\u017cdy cier\u0144. Ka\u017cdej ranie towarzyszy\u0142 szloch Mojej Mi\u0142o\u015bci, bo gdyby cz\u0142owiek kocha\u0142, nic z\u0142ego nie mog\u0142oby przyj\u015b\u0107. Przez brak mi\u0142o\u015bci wykie\u0142kowa\u0142o wszelkie z\u0142o, a tak\u017ce Moje Cierpienia.  Kiedy stworzy\u0142em cz\u0142owieka, zrobi\u0142em to jak kr\u00f3l, kt\u00f3ry chce uszcz\u0119\u015bliwi\u0107 swoje kr\u00f3lestwo: bierze milion i puszcza go w obieg, aby ka\u017cdy, kto chce, m\u00f3g\u0142 z niego wzi\u0105\u0107. Ale bez wzgl\u0119du na to, ile jest w obiegu, ma\u0142o kto bierze z niego kilka cent\u00f3w. Tak ten kr\u00f3l chce wiedzie\u0107, czy narody akceptuj\u0105 dobro, kt\u00f3re chce dla nich przygotowa\u0107 i pyta, czy jego milion zosta\u0142 wykorzystany, aby wyda\u0107 kolejne miliony, i otrzymuje odpowied\u017a: „Panie, ledwie kilka cent\u00f3w wzi\u0119li”. Kr\u00f3l odczuwa b\u00f3l, gdy s\u0142yszy, \u017ce jego lud nie przyjmuje ani nie docenia jego dar\u00f3w. Idzie wi\u0119c po\u015br\u00f3d swoich poddanych i widzi jednego okrytego \u0142achmanami, innego z niedomaganiami, jednego g\u0142oduj\u0105cego, trz\u0119s\u0105cego si\u0119 z zimna, bezdomnego… a kr\u00f3l szlocha z b\u00f3lu, i m\u00f3wi: „Och, gdyby wzi\u0119li moje pieni\u0105dze, nie widzia\u0142bym nikogo, kto mnie ha\u0144bi, okryty \u0142achmanami, ale tylko dobrze ubranego, nie niedo\u0142\u0119\u017cnego, ale zdrowego; nie widzia\u0142bym nikogo g\u0142oduj\u0105cego, prawie umieraj\u0105cego z g\u0142odu, ale nasyconego. Gdyby wzi\u0119li moje pieni\u0105dze, nikt nie by\u0142by bezdomny; z \u0142atwo\u015bci\u0105 mogliby zbudowa\u0107 pok\u00f3j, w kt\u00f3rym mogliby si\u0119 schroni\u0107”. Jednym s\u0142owem, za ka\u017cd\u0105 niedol\u0119, jak\u0105 widzi w swoim kr\u00f3lestwie, odczuwa b\u00f3l, \u0142zy i ubolewa nad swoimi milionami, kt\u00f3re odrzuca niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 ludu. Ale dobro\u0107 tego kr\u00f3la jest tak wielka, \u017ce pomimo tak wielkiej niewdzi\u0119czno\u015bci nie wycofuje tego miliona; nadal go rozpowszechnia w nadziei, \u017ce kolejne pokolenia otrzymaj\u0105 korzy\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 inni odrzucili, a tym samym otrzyma zaszczyt za dobro, kt\u00f3re wy\u015bwiadczy\u0142 swojemu kr\u00f3lestwu. Tak w\u0142a\u015bnie to robi\u0119. Moja Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wyp\u0142yn\u0119\u0142a ze Mnie, nie wycofa si\u0119, b\u0119dzie nadal w\u0119drowa\u0107, jej szlochy b\u0119d\u0105 trwa\u0107, dop\u00f3ki nie znajdzie dusz, kt\u00f3re przyjm\u0105 t\u0119 Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 do ostatniego centa, aby M\u00f3j p\u0142acz usta\u0142 i abym m\u00f3g\u0142 otrzyma\u0107 uwielbienie za posag mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry przygotowa\u0142em dla dobra stworze\u0144. Ale czy wiesz, kim s\u0105 szcz\u0119\u015bliwcy, kt\u00f3rzy powstrzymaj\u0105 szloch mi\u0142o\u015bci? Dusze, kt\u00f3re \u017cyj\u0105 w Mojej Woli: wezm\u0105 ca\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 odrzucon\u0105 przez inne pokolenia i moc\u0105 Mojej tw\u00f3rczej Woli pomno\u017c\u0105 J\u0105 tak cz\u0119sto, jak zechc\u0105, jak wiele stworze\u0144 J\u0105 odrzuci\u0142o. Wtedy ich szloch ustanie, a zamiast tego rozlegn\u0105 si\u0119 westchnienia rado\u015bci, a zaspokojona Mi\u0142o\u015b\u0107 przeka\u017ce szcz\u0119\u015bliwcom wszystkie dobra i rozkosze, kt\u00f3rych inni nie chcieli”.  (z „Ksi\u0119gi Niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 14; 4 lutego 1922) \u00a0\u201cA jednak wszystkie dzieci m\u0105dro\u015bci przyzna\u0142y jej s\u0142uszno\u015b\u0107\u201d. (\u0141k 7, 35) … „Jestem twoj\u0105 pomoc\u0105, czego si\u0119 boisz? Czy nie pami\u0119tasz, \u017ce Ja r\u00f3wnie\u017c cierpia\u0142em z r\u0105k wszelkiego rodzaju ludzi? Niekt\u00f3rzy mieli o Mnie tak\u0105 opini\u0119, inni inn\u0105. Naj\u015bwi\u0119tsze Dzie\u0142a, kt\u00f3rych dokonywa\u0142em, by\u0142y przez nich pot\u0119piane jako z\u0142e tak, \u017ce m\u00f3wili nawet, \u017ce jestem op\u0119tany, wi\u0119c patrzyli na Mnie z pogard\u0105. Niech\u0119tni byli temu bym przebywa\u0142 po\u015br\u00f3d nich i my\u015bleli mi\u0119dzy sob\u0105, jak Mnie zabi\u0107 tak szybko, jak to mo\u017cliwe, poniewa\u017c Moja obecno\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 dla nich nie do zniesienia. Czy zatem nie chcesz, abym uczyni\u0142 ci\u0119 podobn\u0105 do Mnie, sprawiaj\u0105c, \u017ce b\u0119dziesz cierpie\u0107 ze strony stworze\u0144?”  (z Ksi\u0119gi Nieba, tom 1) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 Po tym, jak spowiednik podni\u00f3s\u0142 pewne w\u0105tpliwo\u015bci, kiedy przyszed\u0142 b\u0142ogos\u0142awiony Jezus, zobaczy\u0142am spowiednika razem z Nim, a On powiedzia\u0142 do niego:„Moje dzie\u0142o zawsze opiera si\u0119 na prawdzie, a chocia\u017c wydaje si\u0119 ona zaciemniona zagadkami, to jednak nic innego nie mo\u017cna powiedzie\u0107, jak tylko to, \u017ce jest prawd\u0105. I chocia\u017c stworzenie nie rozumie Mojego dzie\u0142a z jasno\u015bci\u0105, nie niszczy to prawdy, ale czyni j\u0105 jeszcze ja\u015bniejsz\u0105, \u017ce jest to Boski spos\u00f3b dzia\u0142ania.Poniewa\u017c stworzenie jest ograniczone, nie mo\u017ce obj\u0105\u0107 i poj\u0105\u0107 niesko\u0144czono\u015bci; co najwy\u017cej mo\u017ce zrozumie\u0107 i obj\u0105\u0107 kilka przeb\u0142ysk\u00f3w, takich jak wiele rzeczy wypowiedzianych przeze Mnie w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym i M\u00f3j spos\u00f3b dzia\u0142ania w \u015bwi\u0119tych – czy to mo\u017ce zosta\u0142o zrozumiane z jasno\u015bci\u0105?Och, jak wiele pozosta\u0142o ciemnych i zagadkowych! A jednak, jak wiele umys\u0142\u00f3w uczonych i naukowc\u00f3w pracowa\u0142o nad ich interpretacj\u0105? Co oni zrozumieli?Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nic, w por\u00f3wnaniu z tym, co pozostaje do poznania. Ale czy to umniejsza prawdzie? Wcale nie, wr\u0119cz przeciwnie, sprawia, \u017ce \u015bwieci jeszcze ja\u015bniej. Dlatego twoje spojrzenie musi spoczywa\u0107 na tym, czy jest tu prawdziwa cnota i czy we wszystkich rzeczach czujesz, \u017ce prawda jest obecna, nawet je\u015bli czasami jest zaciemniona; a co do reszty, trzeba zachowa\u0107 spok\u00f3j i pozosta\u0107 w \u015bwi\u0119tym pokoju”.  (z \u201eDas Buch des Himmels\u201d; DI Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 4; 27 lipca 1901 r.) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.. … „Nikt nie mo\u017ce oprze\u0107 si\u0119 prawdzie, ani te\u017c cz\u0142owiek nie mo\u017ce twierdzi\u0107, \u017ce nie jest ona prawd\u0105. Cho\u0107by kto\u015b by\u0142 z\u0142y i g\u0142upi, nie mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce bia\u0142e jest czarne, a czarne jest bia\u0142e, \u017ce \u015bwiat\u0142o jest ciemno\u015bci\u0105, a ciemno\u015b\u0107 jest \u015bwiat\u0142em. Jednak tylko ten, kto kocha prawd\u0119, przyjmuje j\u0105 i wprowadza w \u017cycie, podczas gdy ten, kto jej nie kocha, jest przez ni\u0105 niepokojony i m\u0119czony”.\u00a0 (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 6; 16 stycznia 1906) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026. „Moja c\u00f3rko, stworzenia, w prawie wszystkich wydarzeniach, kt\u00f3re si\u0119 dziej\u0105, zawsze pytaj\u0105: „A dlaczego? Dlaczego? Dlaczego? Sk\u0105d ta choroba? Sk\u0105d ten stan umys\u0142u? Sk\u0105d takie karcenie?” I tyle innych „dlaczego”. Wyja\u015bnienie „dlaczego” nie jest napisane na ziemi, ale w niebie i tam wszyscy przeczytaj\u0105.  Czy wiesz, co to jest „dlaczego”? Jest to egoizm, kt\u00f3ry nieustannie karmi mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105. Czy wiesz, sk\u0105d wzi\u0119\u0142o si\u0119 „dlaczego”? Z piek\u0142a? Kto pierwszy to wypowiedzia\u0142? Diabe\u0142.  Skutkami pierwszego „dlaczego” by\u0142a utrata niewinno\u015bci w  ogrodzie Eden, wojna nie daj\u0105cych si\u0119 pogodzi\u0107 nami\u0119tno\u015bci, ruina tylu dusz, z\u0142o \u017cycia; historia „dlaczego” jest d\u0142uga. Wystarczy, \u017ce tobie powiem, i\u017c nie ma na \u015bwiecie z\u0142a, kt\u00f3re nie nosi\u0142oby pi\u0119tna „dlaczego”. To „dlaczego” niszczy Bosk\u0105 M\u0105dro\u015b\u0107 w duszy. A czy wiesz, gdzie zostanie pochowane „dlaczego”? W piekle, aby pot\u0119pieni byli na wieki niespokojni, nie zaznali pokoju. Sztuka „dlaczego” polega na walce z duszami, nigdy nie daj\u0105c im pokoju.” (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 8; 30 stycznia 1909)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-714","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/714","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=714"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/714\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":718,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/714\/revisions\/718"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=714"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=714"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=714"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}