<\/p>\n\n\n\n
„Je\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moje s\u0142owo, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy u niego mieszka\u0107”\u00a0(J 14, 23)<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Pos\u0142uchaj Mnie, moja c\u00f3rko. Nasze najwy\u017csze Dobro, Jezus, wst\u0105pi\u0142 do Nieba i znajduje si\u0119 przed swoim Niebieskim Ojcem, aby si\u0119 wstawia\u0107 za swoimi dzie\u0107mi i pozostawionymi na ziemi bra\u0107mi. Z Ojczyzny Niebieskiej spogl\u0105da na wszystkich, nikt Mu nie umyka. Jego mi\u0142o\u015b\u0107 jest tak wielka, \u017ce pozostawia jeszcze na ziemi swoj\u0105 Mam\u0119 jako pocieszenie, pomoc, nauczycielk\u0119 i towarzyszk\u0119 swoich i moich dzieci. Musisz wiedzie\u0107, \u017ce gdy m\u00f3j Syn wst\u0105pi\u0142 do Nieba, Ja pozosta\u0142am z aposto\u0142ami w Wieczerniku, oczekuj\u0105c na Ducha \u015awi\u0119tego. Wszyscy byli wok\u00f3\u0142 Mnie skupieni i wsp\u00f3lnie si\u0119 modlili\u015bmy. Nie robili nic bez skonsultowania si\u0119 ze Mn\u0105. Och, jak uwa\u017cnie Mnie s\u0142uchali, gdy zabiera\u0142am g\u0142os, aby ich pouczy\u0107 lub opowiedzie\u0107 jak\u0105\u015b historyjk\u0119 o moim Synu, kt\u00f3rej nie znali, jak na przyk\u0142ad: szczeg\u00f3\u0142y o Jego narodzinach, Jego dzieci\u0119ce \u0142zy, Jego gesty mi\u0142o\u015bci, wydarzenia w Egipcie i tyle wspania\u0142ych rzeczy ukrytego \u017cycia w Nazarecie. Byli zachwyceni, s\u0142uchaj\u0105c tak wiele niespodzianek i tak wiele nauk, kt\u00f3re Mi da\u0142, a kt\u00f3re mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107 im, poniewa\u017c m\u00f3j Syn o sobie samym nie m\u00f3wi\u0142 aposto\u0142om nic albo bardzo niewiele. Mnie pozostawi\u0142 obowi\u0105zek powiedzenia im, jak bardzo ich kocha\u0142, i o szczeg\u00f3\u0142ach, kt\u00f3re zna\u0142a tylko Jego Mama. Tak wi\u0119c, moja c\u00f3rko, by\u0142am po\u015br\u00f3d aposto\u0142\u00f3w czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c s\u0142o\u0144ce w pe\u0142ni dnia, by\u0142am kotwic\u0105, sterem i bark\u0105, w kt\u00f3rej odnajdywali schronienie, w kt\u00f3rej byli bezpieczni i os\u0142oni\u0119ci przed wszelkim niebezpiecze\u0144stwem. Mog\u0119 wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce na moich matczynych kolanach da\u0142am \u017cycie rodz\u0105cemu si\u0119 Ko\u015bcio\u0142owi, a moje ramiona by\u0142y bark\u0105, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a go ku bezpiecznej przystani i kt\u00f3ra nadal go prowadzi. Tak wi\u0119c nadszed\u0142 czas, w kt\u00f3rym zst\u0105pi\u0142 do Wieczernika Duch \u015awi\u0119ty, obiecany przez mojego Syna. Co za przemiana, moja c\u00f3rko! Gdy zostali Nim nape\u0142nieni, zdobyli now\u0105 wiedz\u0119, niezwyci\u0119\u017con\u0105 si\u0142\u0119 i \u017carliw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Wst\u0105pi\u0142o w nich nowe \u017cycie, kt\u00f3re sprawi\u0142o, \u017ce stali si\u0119 m\u0119\u017cni i odwa\u017cni, tak i\u017c rozeszli si\u0119 po ca\u0142ym \u015bwiecie, aby rozpowszechnia\u0107 Odkupienie i odda\u0107 \u017cycie za swojego Mistrza. Ja pozosta\u0142am z ukochanym Janem i by\u0142am zmuszona opu\u015bci\u0107 Jerozolim\u0119, poniewa\u017c rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 grad prze\u015bladowa\u0144. Moja najdro\u017csza c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce Ja nadal prowadz\u0119 w Ko\u015bciele moje nauczanie i nie ma niczego, co by ode Mnie nie pochodzi\u0142o. Chcia\u0142abym odda\u0107 ca\u0142e moje \u017cycie z mi\u0142o\u015bci do moich dzieci i karmi\u0107 je moim matczynym mlekiem. A teraz, w tych czasach, chc\u0119 okaza\u0107 jeszcze bardziej szczeg\u00f3ln\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, ods\u0142aniaj\u0105c, jak ca\u0142e moje \u017cycie kszta\u0142towane by\u0142o w kr\u00f3lestwie Woli Bo\u017cej. Dlatego wzywam ci\u0119 na moje kolana, w moje matczyne ramiona i tworz\u0119 dla ciebie bark\u0119, aby\u015b mog\u0142a by\u0107 bezpieczna, \u017cyj\u0105c w morzu Woli Bo\u017cej. Nie mog\u0142abym ci udzieli\u0107 wi\u0119kszej \u0142aski. Och, prosz\u0119 ci\u0119, spraw rado\u015b\u0107 swojej Mamie. Przyb\u0105d\u017a, aby \u017cy\u0107 w tym tak \u015bwi\u0119tym kr\u00f3lestwie. A gdy spostrze\u017cesz, \u017ce twoja wola chcia\u0142aby o\u017cy\u0107, przyjd\u017a i schro\u0144 si\u0119 w bezpiecznej barce moich ramion, m\u00f3wi\u0105c do Mnie: \u201eMoja Mamo, moja wola chce mnie zdradzi\u0107. Tak wi\u0119c oddaj\u0119 j\u0105 Tobie, aby\u015b w jej miejsce umie\u015bci\u0142a Wol\u0119 Bo\u017c\u0105\u201d. Och, jak bardzo b\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bliwa, mog\u0105c powiedzie\u0107: \u201eMoja c\u00f3rka ca\u0142kowicie do Mnie nale\u017cy, gdy\u017c \u017cyje Wol\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d. Sprawi\u0119, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty wst\u0105pi w twoj\u0105 dusz\u0119 i wypali w tobie wszystko co ludzkie, a swoim orze\u017awiaj\u0105cym tchnieniem zapanuje nad tob\u0105 i utwierdzi ci\u0119 w Woli Bo\u017cej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n (Lekcja 30 Kr\u00f3lowej Nieba z:\u201d Dziewica Maryja w Kr\u00f3lestwie Woli Bo\u017cej.\u201d)<\/p>\n\n\n\n ……………………………………<\/p>\n\n\n\n Moje przywi\u0105zanie do Fiat trwa nadal. Czuj\u0119 Jego wszechmocny oddech, kt\u00f3ry tchnie we mnie. Pragnie, aby Jego \u017cycie we mnie wzrasta\u0142o i wype\u0142nia\u0142o mnie tak bardzo, \u017ce moje ludzkie jestestwo pozostanie tylko pow\u0142ok\u0105, kt\u00f3ra Go okrywa.<\/p>\n\n\n\n Potem zastanawia\u0142am si\u0119: „Co wi\u0119c zyskuje ta Bo\u017ca Wola, kt\u00f3ra tak bardzo pragnie uformowa\u0107 swoje \u017cycie w stworzeniu, \u017ce dla osi\u0105gni\u0119cia swego celu porusza niebo i ziemi\u0119? A jaka jest r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, jako \u017cyciem, a Wol\u0105 Bo\u017c\u0105 jako dzia\u0142aniem?<\/em><\/p>\n\n\n\n Wtedy m\u00f3j zawsze \u0142askawy Jezus wzi\u0105\u0142 mnie w ramiona i przem\u00f3wi\u0142 do mnie z nieopisan\u0105 dobroci\u0105: „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, nie ma nic pi\u0119kniejszego, bardziej \u015bwi\u0119tego, bardziej po\u017c\u0105danego, nic, co by nas bardziej cieszy\u0142o i wys\u0142awia\u0142o ni\u017c to, gdy w duszy formujemy \u017bycie Naszej Boskiej Woli: Tworzymy w niej Nasz ma\u0142y Raj, do kt\u00f3rego ch\u0119tnie zst\u0119puje i zamieszkuje w nim Nasz Najwy\u017cszy Byt. <\/em>Widzisz, zamiast jednego raju mamy dwa, w kt\u00f3rych znajdujemy nasze harmonie, pi\u0119kno, kt\u00f3re nas zachwyca, i czyste rado\u015bci, kt\u00f3re podwajaj\u0105 nasz\u0105 rozkosz, poniewa\u017c w ograniczonych granicach stworzenia uformowali\u015bmy kolejne Nasze \u017bycie. W tym raju, cho\u0107 ma\u0142ym, znajdujemy wszystko, do czego zdolne jest stworzenie. Wszystko nale\u017cy do Nas, tak, znajdujemy nawet ma\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra czyni Nas jeszcze bardziej zakochanymi. <\/p>\n\n\n\n Podziwiamy nasz\u0105 bosk\u0105 sztuk\u0119, kt\u00f3ra dzi\u0119ki Naszej Mocy zamkn\u0119\u0142a to, co wielkie, w tym, co ma\u0142e. W Naszym niejako – labiryncie Mi\u0142o\u015bci – przekszta\u0142cili\u015bmy rzeczy: wielkie w ma\u0142e, a ma\u0142e w wielkie. Bez boskiego cudu z Naszej strony nie mogliby\u015bmy stworzy\u0107 w duszy ani Naszego \u017bycia, ani Naszego Raju. <\/p>\n\n\n\n Czy wydaje ci si\u0119 to bez znaczenia, \u017ce mamy jeszcze jedno w\u0142asne \u017cycie i podw\u00f3jny raj do dyspozycji, aby\u015bmy mogli cieszy\u0107 si\u0119 jeszcze wi\u0119kszym szcz\u0119\u015bciem? Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce ani niebo, ani s\u0142o\u0144ce, ani ca\u0142e stworzenie nie kosztuje Nas tak wiele, ani nie po\u015bwi\u0119camy tyle kunsztu i mistrzostwa, ani tyle mi\u0142o\u015bci, ile wtedy, gdy formujemy Nasze \u017bycie w duszy.<\/p>\n\n\n\n To \u017cycie sk\u0142ada si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z Naszej Woli i jest dla nas kolejnym Rajem,<\/em><\/strong> w kt\u00f3rym mo\u017cemy panowa\u0107 wed\u0142ug Naszej Woli i smakowa\u0107 nasze rozkosze.<\/em> Niebo, s\u0142o\u0144ce, morze, wiatr i wszystko inne m\u00f3wi\u0105 o Tym, kt\u00f3ry je stworzy\u0142, wskazuj\u0105 na Nas, czyni\u0105 Nas znanymi i chwal\u0105 Nas. Nie daj\u0105 nam jednak naszego w\u0142asnego \u017cycia ani nie przygotowuj\u0105 dla Nas kolejnego raju.Nie daj\u0105 nam jednak \u017cycia nale\u017c\u0105cego do nas ani nie przygotowuj\u0105 dla nas kolejnego raju. S\u0105 raczej na s\u0142u\u017cbie temu lub tej, w kt\u00f3rym lub w kt\u00f3rej nasza ojcowska dobro\u0107 podj\u0119\u0142a si\u0119 zadania kszta\u0142towania naszego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n Formowanie Naszego \u017bycia w tej duszy kosztuje Nas bardzo wiele: Nasz Fiat stosuje aktywn\u0105 i powtarzaj\u0105c\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 swojego ci\u0105g\u0142ego, jednego Aktu Naszej Woli wobec tej b\u0142ogos\u0142awionej duszy, aby os\u0142oni\u0107 j\u0105 Swoj\u0105 Moc\u0105, w taki spos\u00f3b, \u017ce jedno Fiat (nie czeka na „zako\u0144czenie”) nast\u0119pnego: gdy(tylko) Fiat tchnie na dusz\u0119, m\u00f3wi do niej Fiat; gdy jej dotyka, powtarza Fiat; gdy obejmuje dusz\u0119, korzysta ze swojego dzia\u0142aj\u0105cego Fiat, modeluje j\u0105 i przenika niejako Jego Boskim \u017byciem.<\/p>\n\n\n\n Swoim oddechem tworzy niejako swoje \u017cycie w duszy, a swoj\u0105 tw\u00f3rcz\u0105 Moc\u0105 odnawia dusz\u0119 i tworzy w niej sw\u00f3j ma\u0142y Raj. Czego w nim nie znajdziemy? Wystarczy ci powiedzie\u0107, \u017ce znajdujemy wszystko, co chcemy, a to dla Nas znaczy wszystko.<\/p>\n\n\n\n Widzisz wi\u0119c wielk\u0105 <\/em>r\u00f3\u017cnic\u0119 <\/em><\/strong>mi\u0119dzy Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3ra jest \u017cyciem, a t\u0105, kt\u00f3ra jest dzia\u0142aniem: <\/em>jako \u017cycie<\/em><\/strong> wszystkie dobra i cnoty, modlitwa, mi\u0142o\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w natur\u0119 duszy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n S\u0105 to \u017ar\u00f3d\u0142a, kt\u00f3re w niej powstaj\u0105 i zawsze wytryskuj\u0105, tak \u017ce <\/em>czuje w sobie natur\u0119 mi\u0142o\u015bci, cierpliwo\u015bci i \u015bwi\u0119to\u015bci.<\/em><\/strong> <\/em>Jest to podobne do sposobu, w jaki naturalnie i bez wysi\u0142ku postrzega ona umys\u0142, kt\u00f3ry my\u015bli, oko, kt\u00f3re widzi, usta, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0105. Wszystko to zreszt\u0105 B\u00f3g umie\u015bci\u0142 w jej naturze, a dusza mo\u017ce z tego korzysta\u0107, jak chce, jako w\u0142a\u015bciciel.<\/p>\n\n\n\n Zatem, je\u015bli posiada Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 jako \u017cycie, wszystko jest \u015bwi\u0119te i sakralne, trudy ko\u0144cz\u0105 si\u0119, a sk\u0142onno\u015b\u0107 do z\u0142a znika. <\/em><\/strong>Nawet je\u015bli dusza wykonuje r\u00f3\u017cne akty i raz czyni to, a raz tamto, to jednocz\u0105ca <\/em>zdolno\u015b\u0107 Mojej Woli \u0142\u0105czy wszystkie te akty razem, i czyni z nich jeden Akt.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Ma ona teraz tyle r\u00f3\u017cnych pi\u0119kno\u015bci, ile dusza dokona\u0142a akt\u00f3w. Dusza spostrzega wreszcie, \u017ce B\u00f3g nale\u017cy ca\u0142kowicie do niej i \u017ce w nadmiarze swej mi\u0142o\u015bci odda\u0142 si\u0119 we w\u0142adz\u0119 duszy na Mocy Boskiej Woli, kt\u00f3r\u0105 posiada ona jako \u017cycie. Postrzega Go jako sw\u00f3j „owoc (\u0142ona)”, niejako swojego potomka, i wychowuje Go z tak delikatn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i g\u0142\u0119bok\u0105 adoracj\u0105, \u017ce pozostaje jakby naturalnie poch\u0142oni\u0119ta swoim Stw\u00f3rc\u0105, Kt\u00f3ry nale\u017cy ju\u017c ca\u0142kowicie do Niej.<\/p>\n\n\n\n Odczuwa tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i b\u0142ogo\u015b\u0107, \u017ce nie mo\u017ce tego poj\u0105\u0107 i dlatego<\/em><\/strong> <\/strong>ch\u0119tnie daje wszystkim Wol\u0119 Bo\u017c\u0105 jako \u017cycie, aby wszyscy byli szcz\u0119\u015bliwi i \u015bwi\u0119ci.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Inaczej jest z dusz\u0105, kt\u00f3ra nie posiada Jej jako \u017cycia, lecz jedynie jako cnot\u0119 i dzia\u0142anie. Wszystko jest dla niej uci\u0105\u017cliwe, a dobro odczuwa tylko chwilowo i zale\u017cnie od okoliczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli okoliczno\u015bci si\u0119 zmieniaj\u0105, czuje si\u0119 ona pozbawiona(pusta) dobra, a ta pustka rodzi niesta\u0142o\u015b\u0107, zmienno\u015b\u0107 charakteru i znu\u017cenie. Odczuwa swoj\u0105 nieszcz\u0119\u015bliw\u0105 ludzk\u0105 wol\u0119 i ani nie cieszy si\u0119 pokojem, ani nie mo\u017ce da\u0107 pokoju innym. Odczuwa dobro niejako, jak „zwichni\u0119t\u0105” lub cz\u0119\u015bciowo odci\u0119t\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a, z kt\u00f3rej nie mo\u017ce korzysta\u0107 i jest zdana na korzystanie z innych ko\u0144czyn.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli kto\u015b nie \u017cyje zgodnie z Moj\u0105 Wol\u0105, czyni siebie niewolnikiem i odczuwa ca\u0142y ci\u0119\u017car niewolnictwa”.<\/p>\n\n\n\n (Ksi\u0119ga Nieba; do u\u017cytku prywatnego – tom 32; 15 pa\u017adziernika 1933)<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" „Je\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moje s\u0142owo, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy u niego mieszka\u0107”\u00a0(J 14, 23). Pos\u0142uchaj Mnie, moja c\u00f3rko. Nasze najwy\u017csze Dobro, Jezus, wst\u0105pi\u0142 do Nieba i znajduje si\u0119 przed swoim Niebieskim Ojcem, aby si\u0119 wstawia\u0107 za swoimi dzie\u0107mi i pozostawionymi na ziemi bra\u0107mi. Z Ojczyzny Niebieskiej spogl\u0105da na wszystkich, nikt Mu nie umyka. Jego mi\u0142o\u015b\u0107 jest tak wielka, \u017ce pozostawia jeszcze na ziemi swoj\u0105 Mam\u0119 jako pocieszenie, pomoc, nauczycielk\u0119 i towarzyszk\u0119 swoich i moich dzieci. Musisz wiedzie\u0107, \u017ce gdy m\u00f3j Syn wst\u0105pi\u0142 do Nieba, Ja pozosta\u0142am z aposto\u0142ami w Wieczerniku, oczekuj\u0105c na Ducha \u015awi\u0119tego. Wszyscy byli wok\u00f3\u0142 Mnie skupieni i wsp\u00f3lnie si\u0119 modlili\u015bmy. Nie robili nic bez skonsultowania si\u0119 ze Mn\u0105. Och, jak uwa\u017cnie Mnie s\u0142uchali, gdy zabiera\u0142am g\u0142os, aby ich pouczy\u0107 lub opowiedzie\u0107 jak\u0105\u015b historyjk\u0119 o moim Synu, kt\u00f3rej nie znali, jak na przyk\u0142ad: szczeg\u00f3\u0142y o Jego narodzinach, Jego dzieci\u0119ce \u0142zy, Jego gesty mi\u0142o\u015bci, wydarzenia w Egipcie i tyle wspania\u0142ych rzeczy ukrytego \u017cycia w Nazarecie. Byli zachwyceni, s\u0142uchaj\u0105c tak wiele niespodzianek i tak wiele nauk, kt\u00f3re Mi da\u0142, a kt\u00f3re mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107 im, poniewa\u017c m\u00f3j Syn o sobie samym nie m\u00f3wi\u0142 aposto\u0142om nic albo bardzo niewiele. Mnie pozostawi\u0142 obowi\u0105zek powiedzenia im, jak bardzo ich kocha\u0142, i o szczeg\u00f3\u0142ach, kt\u00f3re zna\u0142a tylko Jego Mama. Tak wi\u0119c, moja c\u00f3rko, by\u0142am po\u015br\u00f3d aposto\u0142\u00f3w czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c s\u0142o\u0144ce w pe\u0142ni dnia, by\u0142am kotwic\u0105, sterem i bark\u0105, w kt\u00f3rej odnajdywali schronienie, w kt\u00f3rej byli bezpieczni i os\u0142oni\u0119ci przed wszelkim niebezpiecze\u0144stwem. Mog\u0119 wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce na moich matczynych kolanach da\u0142am \u017cycie rodz\u0105cemu si\u0119 Ko\u015bcio\u0142owi, a moje ramiona by\u0142y bark\u0105, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a go ku bezpiecznej przystani i kt\u00f3ra nadal go prowadzi. Tak wi\u0119c nadszed\u0142 czas, w kt\u00f3rym zst\u0105pi\u0142 do Wieczernika Duch \u015awi\u0119ty, obiecany przez mojego Syna. Co za przemiana, moja c\u00f3rko! Gdy zostali Nim nape\u0142nieni, zdobyli now\u0105 wiedz\u0119, niezwyci\u0119\u017con\u0105 si\u0142\u0119 i \u017carliw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Wst\u0105pi\u0142o w nich nowe \u017cycie, kt\u00f3re sprawi\u0142o, \u017ce stali si\u0119 m\u0119\u017cni i odwa\u017cni, tak i\u017c rozeszli si\u0119 po ca\u0142ym \u015bwiecie, aby rozpowszechnia\u0107 Odkupienie i odda\u0107 \u017cycie za swojego Mistrza. Ja pozosta\u0142am z ukochanym Janem i by\u0142am zmuszona opu\u015bci\u0107 Jerozolim\u0119, poniewa\u017c rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 grad prze\u015bladowa\u0144. Moja najdro\u017csza c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce Ja nadal prowadz\u0119 w Ko\u015bciele moje nauczanie i nie ma niczego, co by ode Mnie nie pochodzi\u0142o. Chcia\u0142abym odda\u0107 ca\u0142e moje \u017cycie z mi\u0142o\u015bci do moich dzieci i karmi\u0107 je moim matczynym mlekiem. A teraz, w tych czasach, chc\u0119 okaza\u0107 jeszcze bardziej szczeg\u00f3ln\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, ods\u0142aniaj\u0105c, jak ca\u0142e moje \u017cycie kszta\u0142towane by\u0142o w kr\u00f3lestwie Woli Bo\u017cej. Dlatego wzywam ci\u0119 na moje kolana, w moje matczyne ramiona i tworz\u0119 dla ciebie bark\u0119, aby\u015b mog\u0142a by\u0107 bezpieczna, \u017cyj\u0105c w morzu Woli Bo\u017cej. Nie mog\u0142abym ci udzieli\u0107 wi\u0119kszej \u0142aski. Och, prosz\u0119 ci\u0119, spraw rado\u015b\u0107 swojej Mamie. Przyb\u0105d\u017a, aby \u017cy\u0107 w tym tak \u015bwi\u0119tym kr\u00f3lestwie. A gdy spostrze\u017cesz, \u017ce twoja wola chcia\u0142aby o\u017cy\u0107, przyjd\u017a i schro\u0144 si\u0119 w bezpiecznej barce moich ramion, m\u00f3wi\u0105c do Mnie: \u201eMoja Mamo, moja wola chce mnie zdradzi\u0107. Tak wi\u0119c oddaj\u0119 j\u0105 Tobie, aby\u015b w jej miejsce umie\u015bci\u0142a Wol\u0119 Bo\u017c\u0105\u201d. Och, jak bardzo b\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bliwa, mog\u0105c powiedzie\u0107: \u201eMoja c\u00f3rka ca\u0142kowicie do Mnie nale\u017cy, gdy\u017c \u017cyje Wol\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d. Sprawi\u0119, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty wst\u0105pi w twoj\u0105 dusz\u0119 i wypali w tobie wszystko co ludzkie, a swoim orze\u017awiaj\u0105cym tchnieniem zapanuje nad tob\u0105 i utwierdzi ci\u0119 w Woli Bo\u017cej. (Lekcja 30 Kr\u00f3lowej Nieba z:\u201d Dziewica Maryja w Kr\u00f3lestwie Woli Bo\u017cej.\u201d) …………………………………… Moje przywi\u0105zanie do Fiat trwa nadal. Czuj\u0119 Jego wszechmocny oddech, kt\u00f3ry tchnie we mnie. Pragnie, aby Jego \u017cycie we mnie wzrasta\u0142o i wype\u0142nia\u0142o mnie tak bardzo, \u017ce moje ludzkie jestestwo pozostanie tylko pow\u0142ok\u0105, kt\u00f3ra Go okrywa. Potem zastanawia\u0142am si\u0119: „Co wi\u0119c zyskuje ta Bo\u017ca Wola, kt\u00f3ra tak bardzo pragnie uformowa\u0107 swoje \u017cycie w stworzeniu, \u017ce dla osi\u0105gni\u0119cia swego celu porusza niebo i ziemi\u0119? A jaka jest r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, jako \u017cyciem, a Wol\u0105 Bo\u017c\u0105 jako dzia\u0142aniem? Wtedy m\u00f3j zawsze \u0142askawy Jezus wzi\u0105\u0142 mnie w ramiona i przem\u00f3wi\u0142 do mnie z nieopisan\u0105 dobroci\u0105: „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, nie ma nic pi\u0119kniejszego, bardziej \u015bwi\u0119tego, bardziej po\u017c\u0105danego, nic, co by nas bardziej cieszy\u0142o i wys\u0142awia\u0142o ni\u017c to, gdy w duszy formujemy \u017bycie Naszej Boskiej Woli: Tworzymy w niej Nasz ma\u0142y Raj, do kt\u00f3rego ch\u0119tnie zst\u0119puje i zamieszkuje w nim Nasz Najwy\u017cszy Byt. Widzisz, zamiast jednego raju mamy dwa, w kt\u00f3rych znajdujemy nasze harmonie, pi\u0119kno, kt\u00f3re nas zachwyca, i czyste rado\u015bci, kt\u00f3re podwajaj\u0105 nasz\u0105 rozkosz, poniewa\u017c w ograniczonych granicach stworzenia uformowali\u015bmy kolejne Nasze \u017bycie. W tym raju, cho\u0107 ma\u0142ym, znajdujemy wszystko, do czego zdolne jest stworzenie. Wszystko nale\u017cy do Nas, tak, znajdujemy nawet ma\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra czyni Nas jeszcze bardziej zakochanymi. Podziwiamy nasz\u0105 bosk\u0105 sztuk\u0119, kt\u00f3ra dzi\u0119ki Naszej Mocy zamkn\u0119\u0142a to, co wielkie, w tym, co ma\u0142e. W Naszym niejako – labiryncie Mi\u0142o\u015bci – przekszta\u0142cili\u015bmy rzeczy: wielkie w ma\u0142e, a ma\u0142e w wielkie. Bez boskiego cudu z Naszej strony nie mogliby\u015bmy stworzy\u0107 w duszy ani Naszego \u017bycia, ani Naszego Raju. Czy wydaje ci si\u0119 to bez znaczenia, \u017ce mamy jeszcze jedno w\u0142asne \u017cycie i podw\u00f3jny raj do dyspozycji, aby\u015bmy mogli cieszy\u0107 si\u0119 jeszcze wi\u0119kszym szcz\u0119\u015bciem? Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce ani niebo, ani s\u0142o\u0144ce, ani ca\u0142e stworzenie nie kosztuje Nas tak wiele, ani nie po\u015bwi\u0119camy tyle kunsztu i mistrzostwa, ani tyle mi\u0142o\u015bci, ile wtedy, gdy formujemy Nasze \u017bycie w duszy. To \u017cycie sk\u0142ada si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z Naszej Woli i jest dla nas kolejnym Rajem, w kt\u00f3rym mo\u017cemy panowa\u0107 wed\u0142ug Naszej Woli i smakowa\u0107 nasze rozkosze. Niebo, s\u0142o\u0144ce, morze, wiatr i wszystko inne m\u00f3wi\u0105 o Tym, kt\u00f3ry je stworzy\u0142, wskazuj\u0105 na Nas, czyni\u0105 Nas znanymi i chwal\u0105 Nas. Nie daj\u0105 nam jednak naszego w\u0142asnego \u017cycia ani nie przygotowuj\u0105 dla Nas kolejnego raju.Nie daj\u0105 nam jednak \u017cycia nale\u017c\u0105cego do nas ani nie przygotowuj\u0105 dla nas kolejnego raju. S\u0105 raczej na s\u0142u\u017cbie temu lub tej, w kt\u00f3rym lub w kt\u00f3rej nasza ojcowska dobro\u0107 podj\u0119\u0142a si\u0119 zadania kszta\u0142towania naszego \u017cycia. Formowanie Naszego \u017bycia w tej duszy kosztuje Nas bardzo wiele: Nasz Fiat stosuje aktywn\u0105 i powtarzaj\u0105c\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 swojego ci\u0105g\u0142ego, jednego Aktu Naszej Woli wobec tej b\u0142ogos\u0142awionej duszy, aby os\u0142oni\u0107 j\u0105 Swoj\u0105 Moc\u0105, w taki spos\u00f3b, \u017ce jedno Fiat (nie czeka na „zako\u0144czenie”) nast\u0119pnego: gdy(tylko) Fiat tchnie na dusz\u0119, m\u00f3wi do niej Fiat; gdy jej dotyka, powtarza Fiat; gdy obejmuje dusz\u0119, korzysta ze swojego dzia\u0142aj\u0105cego Fiat, modeluje j\u0105 i przenika niejako Jego Boskim \u017byciem. Swoim oddechem tworzy niejako swoje \u017cycie w duszy, a swoj\u0105 tw\u00f3rcz\u0105 Moc\u0105 odnawia dusz\u0119 i tworzy w niej sw\u00f3j ma\u0142y Raj. Czego w nim nie znajdziemy? Wystarczy ci powiedzie\u0107, \u017ce znajdujemy wszystko, co chcemy, a to dla Nas znaczy wszystko. Widzisz wi\u0119c wielk\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3ra jest \u017cyciem, a t\u0105, kt\u00f3ra jest dzia\u0142aniem: jako \u017cycie wszystkie dobra i cnoty, modlitwa, mi\u0142o\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w natur\u0119 duszy. S\u0105 to \u017ar\u00f3d\u0142a, kt\u00f3re w niej powstaj\u0105 i zawsze wytryskuj\u0105, tak \u017ce czuje w sobie natur\u0119 mi\u0142o\u015bci, cierpliwo\u015bci i \u015bwi\u0119to\u015bci. Jest to podobne do sposobu, w jaki naturalnie i bez wysi\u0142ku postrzega ona umys\u0142, kt\u00f3ry my\u015bli, oko, kt\u00f3re widzi, usta, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0105. Wszystko to zreszt\u0105 B\u00f3g umie\u015bci\u0142 w jej naturze, a dusza mo\u017ce z tego korzysta\u0107, jak chce, jako w\u0142a\u015bciciel. Zatem, je\u015bli posiada Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 jako \u017cycie, wszystko jest \u015bwi\u0119te i sakralne, trudy ko\u0144cz\u0105 si\u0119, a sk\u0142onno\u015b\u0107 do z\u0142a znika. Nawet je\u015bli dusza wykonuje r\u00f3\u017cne akty i raz czyni to, a raz tamto, to jednocz\u0105ca zdolno\u015b\u0107 Mojej Woli \u0142\u0105czy wszystkie te akty razem, i czyni z nich jeden Akt. Ma ona teraz tyle r\u00f3\u017cnych pi\u0119kno\u015bci, ile dusza dokona\u0142a akt\u00f3w. Dusza spostrzega wreszcie, \u017ce B\u00f3g nale\u017cy ca\u0142kowicie do niej i \u017ce w nadmiarze swej mi\u0142o\u015bci odda\u0142 si\u0119 we w\u0142adz\u0119 duszy na Mocy Boskiej Woli, kt\u00f3r\u0105 posiada ona jako \u017cycie. Postrzega Go jako sw\u00f3j „owoc (\u0142ona)”, niejako swojego potomka, i wychowuje Go z tak delikatn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i g\u0142\u0119bok\u0105 adoracj\u0105, \u017ce pozostaje jakby naturalnie poch\u0142oni\u0119ta swoim Stw\u00f3rc\u0105, Kt\u00f3ry nale\u017cy ju\u017c ca\u0142kowicie do Niej. Odczuwa tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i b\u0142ogo\u015b\u0107, \u017ce nie mo\u017ce tego poj\u0105\u0107 i dlatego ch\u0119tnie daje wszystkim Wol\u0119 Bo\u017c\u0105 jako \u017cycie, aby wszyscy byli szcz\u0119\u015bliwi i \u015bwi\u0119ci. Inaczej jest z dusz\u0105, kt\u00f3ra nie posiada Jej jako \u017cycia, lecz jedynie jako cnot\u0119 i dzia\u0142anie. Wszystko jest dla niej uci\u0105\u017cliwe, a dobro odczuwa tylko chwilowo i zale\u017cnie od okoliczno\u015bci. Je\u015bli okoliczno\u015bci si\u0119 zmieniaj\u0105, czuje si\u0119 ona pozbawiona(pusta) dobra, a ta pustka rodzi niesta\u0142o\u015b\u0107, zmienno\u015b\u0107 charakteru i znu\u017cenie. Odczuwa swoj\u0105 nieszcz\u0119\u015bliw\u0105 ludzk\u0105 wol\u0119 i ani nie cieszy si\u0119 pokojem, ani nie mo\u017ce da\u0107 pokoju innym. Odczuwa dobro niejako, jak „zwichni\u0119t\u0105” lub cz\u0119\u015bciowo odci\u0119t\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a, z kt\u00f3rej nie mo\u017ce korzysta\u0107 i jest zdana na korzystanie z innych ko\u0144czyn. Je\u015bli kto\u015b nie \u017cyje zgodnie z Moj\u0105 Wol\u0105, czyni siebie niewolnikiem i odczuwa ca\u0142y ci\u0119\u017car niewolnictwa”. (Ksi\u0119ga Nieba; do u\u017cytku prywatnego – tom 32; 15 pa\u017adziernika 1933)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-656","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/656","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=656"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/656\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":658,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/656\/revisions\/658"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=656"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=656"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=656"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}