6aTo powiedzia\u0142 Jezus, a podni\u00f3s\u0142szy oczy ku niebu, rzek\u0142: Objawi\u0142em imi\u0119 Twoje ludziom, kt\u00f3rych Mi da\u0142e\u015b ze \u015bwiata. Ojcze \u015awi\u0119ty, zachowaj ich w Twoim imieniu, kt\u00f3re Mi da\u0142e\u015b, aby tak jak My stanowili jedno. 12 Dop\u00f3ki z nimi by\u0142em, zachowywa\u0142em ich w Twoim imieniu, kt\u00f3re Mi da\u0142e\u015b, i ustrzeg\u0142em ich, a nikt z nich nie zgin\u0105\u0142 z wyj\u0105tkiem syna zatracenia, aby si\u0119 spe\u0142ni\u0142o Pismo. 13 Ale teraz id\u0119 do Ciebie i tak m\u00f3wi\u0119, b\u0119d\u0105c jeszcze na \u015bwiecie, aby moj\u0105 rado\u015b\u0107 mieli w sobie w ca\u0142ej pe\u0142ni. 14 Ja im przekaza\u0142em Twoje s\u0142owo, a \u015bwiat ich znienawidzi\u0142 za to, \u017ce nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i Ja nie jestem ze \u015bwiata. 15 Nie prosz\u0119, aby\u015b ich zabra\u0142 ze \u015bwiata, ale by\u015b ich ustrzeg\u0142 od z\u0142ego. 16 Oni nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i Ja nie jestem ze \u015bwiata. 17 U\u015bwi\u0119\u0107 ich w prawdzie. S\u0142owo Twoje jest prawd\u0105. 18 Jak Ty Mnie pos\u0142a\u0142e\u015b na \u015bwiat, tak i Ja ich na \u015bwiat pos\u0142a\u0142em. 19 A za nich Ja po\u015bwi\u0119cam w ofierze samego siebie, aby i oni byli u\u015bwi\u0119ceni w prawdzie.<\/p>\n\n\n\n
„Ojcze \u015awi\u0119ty, zachowaj ich w Twoim Imieniu…” (J 17,11)<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie, czu\u0142am si\u0119 bardzo przygn\u0119biona z powodu opuszczenia przez Naj\u015bwi\u0119tszego Jezusa. Potem przyszed\u0142 bardzo kr\u00f3tko i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n „C\u00f3rko moja, wszystkie inne cnoty tworz\u0105 w stworzeniu mur o pewnej wysoko\u015bci, ale mur duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Woli Bo\u017cej, jest murem tak wysokim i g\u0142\u0119bokim, \u017ce nie mo\u017cna dostrzec ani jego g\u0142\u0119boko\u015bci, ani wysoko\u015bci, jest on ca\u0142kowicie z czystego i litego z\u0142ota, nie nara\u017cony na \u017cadne zgorszenie, poniewa\u017c mur ten znajduje si\u0119 w Woli Bo\u017cej, to znaczy w Bogu, On sam go strze\u017ce, a przeciwko Bogu nie mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 \u017cadna si\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Gdy dusza \u017cyje w tej Bo\u017cej Woli, zostaje przyobleczona w \u015bwiat\u0142o podobne do tego, w kt\u00f3rym \u017cyje, dlatego te\u017c b\u0119dzie \u015bwieci\u0107 w niebie bardziej ni\u017c wszyscy inni, tak \u017ce stanie si\u0119 przyczyn\u0105 wi\u0119kszej chwa\u0142y nawet dla samych \u015bwi\u0119tych.<\/p>\n\n\n\n Ach, moja c\u00f3rko, zastan\u00f3w si\u0119 nieco, jak\u0105 atmosfer\u0119 pokoju i dobroci zawieraj\u0105 same s\u0142owa „Wola Bo\u017ca”! Ju\u017c na sam\u0105 my\u015bl o tym, \u017ce chce \u017cy\u0107 w tej atmosferze, dusza czuje si\u0119 przemieniona, otacza j\u0105 boska atmosfera, czuje, \u017ce jej ludzka istota zatraca si\u0119 i czuje si\u0119 ub\u00f3stwiona: je\u015bli by\u0142a niecierpliwa, staje si\u0119 cierpliwa, je\u015bli by\u0142a pyszna, staje si\u0119 pokorna, potulna, kochaj\u0105ca, pos\u0142uszna.<\/em><\/p>\n\n\n\n Jednym s\u0142owem ta, kt\u00f3ra by\u0142a uboga, staje si\u0119 bogata; wszystkie inne cnoty wznosz\u0105 si\u0119, aby otoczy\u0107, jak koron\u0105 ten wysoki mur, kt\u00f3ry nie ma granic. Jak bowiem B\u00f3g nie ma granic, tak i dusza pozostaje zagubiona w Bogu, trac\u0105c w\u0142asne granice, a zyskuj\u0105c te, z Woli Bo\u017cej”. <\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 7; 12 lutego 1906)<\/p>\n\n\n\n \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n Trwa\u0142am w moim zwyczajowym stanie, kiedy przyszed\u0142 m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus. By\u0142am bardzo przygn\u0119biona z powodu ci\u0105g\u0142ego zagro\u017cenia jeszcze gorszymi karami i z powodu opuszczenia, a On powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n „C\u00f3rko moja, powsta\u0144, nie smu\u0107 si\u0119 zbytnio, Moja Wola czyni dusz\u0119 szcz\u0119\u015bliw\u0105 nawet po\u015br\u00f3d ci\u0119\u017ckich burz, owszem, wznosi j\u0105 tak wysoko, \u017ce burze nie mog\u0105 jej dotkn\u0105\u0107, cho\u0107 ona je widzi i s\u0142yszy. Miejsce, w kt\u00f3rym przebywa, nie jest nara\u017cone na burze, ale zawsze jest pogodne i s\u0142o\u0144ce si\u0119 u\u015bmiecha, gdy\u017c jej pochodzenie jest z nieba, jej szlachetno\u015b\u0107 jest boska, jej \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 jest w Bogu, gdzie jest strze\u017cona przez samego Boga.<\/p>\n\n\n\n Zazdrosny o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 tej duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Mojej Woli, czuwam nad ni\u0105 w najg\u0142\u0119bszym wn\u0119trzu Mojego Serca, m\u00f3wi\u0105c: „Niech nikt jej nie dotyka, bo Moja Wola jest nienaruszalna i \u015bwi\u0119ta, i wszyscy musz\u0105 odda\u0107 cze\u015b\u0107 Mojej Woli”. <\/em><\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 12; 6 sierpnia 1917)<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Ojcze \u015awi\u0119ty, zachowaj ich w Twoim imieniu, kt\u00f3re Mi da\u0142e\u015b, aby tak jak My stanowili jedno. (J 17,11b)<\/strong><\/p>\n\n\n\n Moje oddanie Woli Bo\u017cej trwa nadal, chocia\u017c pod koszmarem pozbawienia mojego s\u0142odkiego Jezusa. Moje biedne serce jest tak udr\u0119czone i niespokojne, poniewa\u017c nie znajduje Tego, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce oddycha Jego niebia\u0144skim powietrzem i pulsuje \u017cyciem Jego w\u0142asnego bicia Serca!<\/p>\n\n\n\n M\u00f3j Jezu, moje \u017cycie, czy\u017c Ty sam nie powiedzia\u0142e\u015b mi, \u017ce mog\u0119 oddycha\u0107 Twoim boskim powietrzem i \u017cy\u0107 w nim; i \u017ce Ty kszta\u0142tujesz moje \u017cycie w biciu Twojego Serca, aby moje \u017cycie rozpu\u015bci\u0142o si\u0119 w Twoim i \u017cy\u0142o biciem Twojego Serca, a zatem Twoj\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105, Twoimi cierpieniami i ca\u0142kowicie Tob\u0105?<\/p>\n\n\n\n Ale kiedy moje biedne serce wylewa\u0142o sw\u00f3j smutek z powodu pozbawienia mojego ukochanego Jezusa, poczu\u0142am, jak On porusza si\u0119 we mnie namacalnie. Czystym g\u0142osem Jego s\u0142owa zabrzmia\u0142y w moim uchu, m\u00f3wi\u0105c z nieopisan\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105:<\/em><\/p>\n\n\n\n „Ojcze \u015awi\u0119ty, prosz\u0119 Ci\u0119 za Moje dzieci i za wszystkich, kt\u00f3rych Mi da\u0142e\u015b i kt\u00f3rych Ja uznaj\u0119 za Moich. Tymi Moimi ramionami przyciskam ich do Mnie, aby byli chronieni i bezpieczni przed burz\u0105, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie ma rozp\u0119ta\u0107 si\u0119 przeciwko Mojemu Ko\u015bcio\u0142owi”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnie doda\u0142: „Moja c\u00f3rko, jak wiele b\u0119dzie zmian pogl\u0105d\u00f3w(serca), jak wiele masek zostanie zdemaskowanych! Nie mog\u0142em d\u0142u\u017cej znie\u015b\u0107 ich hipokryzji.<\/p>\n\n\n\n Moja Sprawiedliwo\u015b\u0107 by\u0142a wype\u0142niona tymi tak licznymi pozorami i dlatego nie mogli ju\u017c d\u0142u\u017cej utrzyma\u0107 tej maski, kt\u00f3r\u0105 za\u0142o\u017cyli. Wi\u0119c m\u00f3dl si\u0119 ze Mn\u0105, aby ci, kt\u00f3rzy maj\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 Mojej chwale, pozostali bezpieczni, a ci, kt\u00f3rzy chc\u0105 uderzy\u0107 w M\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142, zostali zdezorientowani”.<\/p>\n\n\n\n Jezus zamilk\u0142, a m\u00f3j biedny umys\u0142 ujrza\u0142 tyle nieszcz\u0119\u015b\u0107 i tragedii. Kiedy si\u0119 modli\u0142am, Jezus, moje najwy\u017csze dobro, powt\u00f3rzy\u0142:<\/p>\n\n\n\n „Moja c\u00f3rko, aby przekaza\u0107 co\u015b dobrego innym, trzeba samemu posiada\u0107 pe\u0142ni\u0119 tego dobra, poniewa\u017c posiadaj\u0105c je, dusza uczy si\u0119 efekt\u00f3w [tego dobra] i jego istoty oraz praktycznego jego zdobywania. W ten spos\u00f3b b\u0119dzie w stanie zaszczepi\u0107 je innym i przedstawi\u0107 pi\u0119kno, przywileje i owoce, kt\u00f3re to dobro wytwarza.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ale je\u015bli dusza ledwie \u0142ykn\u0119\u0142a jakiego\u015b dobra lub cnoty, to nie b\u0119dzie mog\u0142a pozna\u0107 dog\u0142\u0119bnie pe\u0142ni tej cnoty.<\/em><\/p>\n\n\n\n Je\u015bli wi\u0119c chce zacz\u0105\u0107 naucza\u0107 o niej innych, nie b\u0119dzie w stanie ani przekaza\u0107 wielkich korzy\u015bci p\u0142yn\u0105cych z cnoty, ani pokaza\u0107 praktycznego jej zdobywania.<\/em><\/p>\n\n\n\n B\u0119dzie przypomina\u0107 dziecko, kt\u00f3re ledwo nauczy\u0142o si\u0119 samog\u0142osek i chce dzia\u0142a\u0107 jako nauczyciel, wywy\u017cszaj\u0105c si\u0119 ponad innych. Biedne dziecko, b\u0119dzie „wy\u015bmiewanym nauczycielem”, poniewa\u017c nie b\u0119dzie w stanie udzieli\u0107 \u017cadnych dalszych poucze\u0144!<\/p>\n\n\n\n Dlatego prawdziwi \u015bwi\u0119ci najpierw nape\u0142niali si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105, bosk\u0105 wiedz\u0105, niezwyci\u0119\u017con\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105 i innymi.<\/p>\n\n\n\n Kiedy byli ju\u017c tak nape\u0142nieni, \u017ce nie mogli si\u0119 d\u0142u\u017cej powstrzymywa\u0107, dzielili si\u0119 z narodami obfito\u015bci\u0105 d\u00f3br, kt\u00f3re posiadali. Ich s\u0142owo by\u0142o ogniem i \u015bwiat\u0142em. Nie nauczali w spos\u00f3b powierzchowny, ale w spos\u00f3b praktyczny i znacz\u0105cy o dobru, kt\u00f3re posiadali.<\/p>\n\n\n\n To jest pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego tak wielu chce dzia\u0142a\u0107 jako nauczyciele, a mimo to nic dobrego nie mog\u0105 zdzia\u0142a\u0107: poniewa\u017c brakuje im odpowiedniego po\u017cywienia.<\/p>\n\n\n\n Jak wi\u0119c mogliby karmi\u0107 innych?”… <\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 29; 16 czerwca 1931 r.)<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 6aTo powiedzia\u0142 Jezus, a podni\u00f3s\u0142szy oczy ku niebu, rzek\u0142: Objawi\u0142em imi\u0119 Twoje ludziom, kt\u00f3rych Mi da\u0142e\u015b ze \u015bwiata. Ojcze \u015awi\u0119ty, zachowaj ich w Twoim imieniu, kt\u00f3re Mi da\u0142e\u015b, aby tak jak My stanowili jedno. 12 Dop\u00f3ki z nimi by\u0142em, zachowywa\u0142em ich w Twoim imieniu, kt\u00f3re Mi da\u0142e\u015b, i ustrzeg\u0142em ich, a nikt z nich nie zgin\u0105\u0142 z wyj\u0105tkiem syna zatracenia, aby si\u0119 spe\u0142ni\u0142o Pismo. 13 Ale teraz id\u0119 do Ciebie i tak m\u00f3wi\u0119, b\u0119d\u0105c jeszcze na \u015bwiecie, aby moj\u0105 rado\u015b\u0107 mieli w sobie w ca\u0142ej pe\u0142ni. 14 Ja im przekaza\u0142em Twoje s\u0142owo, a \u015bwiat ich znienawidzi\u0142 za to, \u017ce nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i Ja nie jestem ze \u015bwiata. 15 Nie prosz\u0119, aby\u015b ich zabra\u0142 ze \u015bwiata, ale by\u015b ich ustrzeg\u0142 od z\u0142ego. 16 Oni nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i Ja nie jestem ze \u015bwiata. 17 U\u015bwi\u0119\u0107 ich w prawdzie. S\u0142owo Twoje jest prawd\u0105. 18 Jak Ty Mnie pos\u0142a\u0142e\u015b na \u015bwiat, tak i Ja ich na \u015bwiat pos\u0142a\u0142em. 19 A za nich Ja po\u015bwi\u0119cam w ofierze samego siebie, aby i oni byli u\u015bwi\u0119ceni w prawdzie. „Ojcze \u015awi\u0119ty, zachowaj ich w Twoim Imieniu…” (J 17,11) Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie, czu\u0142am si\u0119 bardzo przygn\u0119biona z powodu opuszczenia przez Naj\u015bwi\u0119tszego Jezusa. Potem przyszed\u0142 bardzo kr\u00f3tko i powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko moja, wszystkie inne cnoty tworz\u0105 w stworzeniu mur o pewnej wysoko\u015bci, ale mur duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Woli Bo\u017cej, jest murem tak wysokim i g\u0142\u0119bokim, \u017ce nie mo\u017cna dostrzec ani jego g\u0142\u0119boko\u015bci, ani wysoko\u015bci, jest on ca\u0142kowicie z czystego i litego z\u0142ota, nie nara\u017cony na \u017cadne zgorszenie, poniewa\u017c mur ten znajduje si\u0119 w Woli Bo\u017cej, to znaczy w Bogu, On sam go strze\u017ce, a przeciwko Bogu nie mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 \u017cadna si\u0142a. Gdy dusza \u017cyje w tej Bo\u017cej Woli, zostaje przyobleczona w \u015bwiat\u0142o podobne do tego, w kt\u00f3rym \u017cyje, dlatego te\u017c b\u0119dzie \u015bwieci\u0107 w niebie bardziej ni\u017c wszyscy inni, tak \u017ce stanie si\u0119 przyczyn\u0105 wi\u0119kszej chwa\u0142y nawet dla samych \u015bwi\u0119tych. Ach, moja c\u00f3rko, zastan\u00f3w si\u0119 nieco, jak\u0105 atmosfer\u0119 pokoju i dobroci zawieraj\u0105 same s\u0142owa „Wola Bo\u017ca”! Ju\u017c na sam\u0105 my\u015bl o tym, \u017ce chce \u017cy\u0107 w tej atmosferze, dusza czuje si\u0119 przemieniona, otacza j\u0105 boska atmosfera, czuje, \u017ce jej ludzka istota zatraca si\u0119 i czuje si\u0119 ub\u00f3stwiona: je\u015bli by\u0142a niecierpliwa, staje si\u0119 cierpliwa, je\u015bli by\u0142a pyszna, staje si\u0119 pokorna, potulna, kochaj\u0105ca, pos\u0142uszna. Jednym s\u0142owem ta, kt\u00f3ra by\u0142a uboga, staje si\u0119 bogata; wszystkie inne cnoty wznosz\u0105 si\u0119, aby otoczy\u0107, jak koron\u0105 ten wysoki mur, kt\u00f3ry nie ma granic. Jak bowiem B\u00f3g nie ma granic, tak i dusza pozostaje zagubiona w Bogu, trac\u0105c w\u0142asne granice, a zyskuj\u0105c te, z Woli Bo\u017cej”. (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 7; 12 lutego 1906) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 Trwa\u0142am w moim zwyczajowym stanie, kiedy przyszed\u0142 m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus. By\u0142am bardzo przygn\u0119biona z powodu ci\u0105g\u0142ego zagro\u017cenia jeszcze gorszymi karami i z powodu opuszczenia, a On powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko moja, powsta\u0144, nie smu\u0107 si\u0119 zbytnio, Moja Wola czyni dusz\u0119 szcz\u0119\u015bliw\u0105 nawet po\u015br\u00f3d ci\u0119\u017ckich burz, owszem, wznosi j\u0105 tak wysoko, \u017ce burze nie mog\u0105 jej dotkn\u0105\u0107, cho\u0107 ona je widzi i s\u0142yszy. Miejsce, w kt\u00f3rym przebywa, nie jest nara\u017cone na burze, ale zawsze jest pogodne i s\u0142o\u0144ce si\u0119 u\u015bmiecha, gdy\u017c jej pochodzenie jest z nieba, jej szlachetno\u015b\u0107 jest boska, jej \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 jest w Bogu, gdzie jest strze\u017cona przez samego Boga. Zazdrosny o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 tej duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Mojej Woli, czuwam nad ni\u0105 w najg\u0142\u0119bszym wn\u0119trzu Mojego Serca, m\u00f3wi\u0105c: „Niech nikt jej nie dotyka, bo Moja Wola jest nienaruszalna i \u015bwi\u0119ta, i wszyscy musz\u0105 odda\u0107 cze\u015b\u0107 Mojej Woli”. (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 12; 6 sierpnia 1917) Ojcze \u015awi\u0119ty, zachowaj ich w Twoim imieniu, kt\u00f3re Mi da\u0142e\u015b, aby tak jak My stanowili jedno. (J 17,11b) Moje oddanie Woli Bo\u017cej trwa nadal, chocia\u017c pod koszmarem pozbawienia mojego s\u0142odkiego Jezusa. Moje biedne serce jest tak udr\u0119czone i niespokojne, poniewa\u017c nie znajduje Tego, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce oddycha Jego niebia\u0144skim powietrzem i pulsuje \u017cyciem Jego w\u0142asnego bicia Serca! M\u00f3j Jezu, moje \u017cycie, czy\u017c Ty sam nie powiedzia\u0142e\u015b mi, \u017ce mog\u0119 oddycha\u0107 Twoim boskim powietrzem i \u017cy\u0107 w nim; i \u017ce Ty kszta\u0142tujesz moje \u017cycie w biciu Twojego Serca, aby moje \u017cycie rozpu\u015bci\u0142o si\u0119 w Twoim i \u017cy\u0142o biciem Twojego Serca, a zatem Twoj\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105, Twoimi cierpieniami i ca\u0142kowicie Tob\u0105? Ale kiedy moje biedne serce wylewa\u0142o sw\u00f3j smutek z powodu pozbawienia mojego ukochanego Jezusa, poczu\u0142am, jak On porusza si\u0119 we mnie namacalnie. Czystym g\u0142osem Jego s\u0142owa zabrzmia\u0142y w moim uchu, m\u00f3wi\u0105c z nieopisan\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105: „Ojcze \u015awi\u0119ty, prosz\u0119 Ci\u0119 za Moje dzieci i za wszystkich, kt\u00f3rych Mi da\u0142e\u015b i kt\u00f3rych Ja uznaj\u0119 za Moich. Tymi Moimi ramionami przyciskam ich do Mnie, aby byli chronieni i bezpieczni przed burz\u0105, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie ma rozp\u0119ta\u0107 si\u0119 przeciwko Mojemu Ko\u015bcio\u0142owi”. Nast\u0119pnie doda\u0142: „Moja c\u00f3rko, jak wiele b\u0119dzie zmian pogl\u0105d\u00f3w(serca), jak wiele masek zostanie zdemaskowanych! Nie mog\u0142em d\u0142u\u017cej znie\u015b\u0107 ich hipokryzji. Moja Sprawiedliwo\u015b\u0107 by\u0142a wype\u0142niona tymi tak licznymi pozorami i dlatego nie mogli ju\u017c d\u0142u\u017cej utrzyma\u0107 tej maski, kt\u00f3r\u0105 za\u0142o\u017cyli. Wi\u0119c m\u00f3dl si\u0119 ze Mn\u0105, aby ci, kt\u00f3rzy maj\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 Mojej chwale, pozostali bezpieczni, a ci, kt\u00f3rzy chc\u0105 uderzy\u0107 w M\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142, zostali zdezorientowani”. Jezus zamilk\u0142, a m\u00f3j biedny umys\u0142 ujrza\u0142 tyle nieszcz\u0119\u015b\u0107 i tragedii. Kiedy si\u0119 modli\u0142am, Jezus, moje najwy\u017csze dobro, powt\u00f3rzy\u0142: „Moja c\u00f3rko, aby przekaza\u0107 co\u015b dobrego innym, trzeba samemu posiada\u0107 pe\u0142ni\u0119 tego dobra, poniewa\u017c posiadaj\u0105c je, dusza uczy si\u0119 efekt\u00f3w [tego dobra] i jego istoty oraz praktycznego jego zdobywania. W ten spos\u00f3b b\u0119dzie w stanie zaszczepi\u0107 je innym i przedstawi\u0107 pi\u0119kno, przywileje i owoce, kt\u00f3re to dobro wytwarza. Ale je\u015bli dusza ledwie \u0142ykn\u0119\u0142a jakiego\u015b dobra lub cnoty, to nie b\u0119dzie mog\u0142a pozna\u0107 dog\u0142\u0119bnie pe\u0142ni tej cnoty. Je\u015bli wi\u0119c chce zacz\u0105\u0107 naucza\u0107 o niej innych, nie b\u0119dzie w stanie ani przekaza\u0107 wielkich korzy\u015bci p\u0142yn\u0105cych z cnoty, ani pokaza\u0107 praktycznego jej zdobywania. B\u0119dzie przypomina\u0107 dziecko, kt\u00f3re ledwo nauczy\u0142o si\u0119 samog\u0142osek i chce dzia\u0142a\u0107 jako nauczyciel, wywy\u017cszaj\u0105c si\u0119 ponad innych. Biedne dziecko, b\u0119dzie „wy\u015bmiewanym nauczycielem”, poniewa\u017c nie b\u0119dzie w stanie udzieli\u0107 \u017cadnych dalszych poucze\u0144! Dlatego prawdziwi \u015bwi\u0119ci najpierw nape\u0142niali si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105, bosk\u0105 wiedz\u0105, niezwyci\u0119\u017con\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105 i innymi. Kiedy byli ju\u017c tak nape\u0142nieni, \u017ce nie mogli si\u0119 d\u0142u\u017cej powstrzymywa\u0107, dzielili si\u0119 z narodami obfito\u015bci\u0105 d\u00f3br, kt\u00f3re posiadali. Ich s\u0142owo by\u0142o ogniem i \u015bwiat\u0142em. Nie nauczali w spos\u00f3b powierzchowny, ale w spos\u00f3b praktyczny i znacz\u0105cy o dobru, kt\u00f3re posiadali. To jest pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego tak wielu chce dzia\u0142a\u0107 jako nauczyciele, a mimo to nic dobrego nie mog\u0105 zdzia\u0142a\u0107: poniewa\u017c brakuje im odpowiedniego po\u017cywienia. Jak wi\u0119c mogliby karmi\u0107 innych?”… (z „Ksi\u0119gi niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 29; 16 czerwca 1931 r.)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-643","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/643","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=643"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/643\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":645,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/643\/revisions\/645"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=643"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=643"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=643"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}