{"id":610,"date":"2025-05-25T15:50:06","date_gmt":"2025-05-25T15:50:06","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=610"},"modified":"2025-05-25T15:50:06","modified_gmt":"2025-05-25T15:50:06","slug":"vi-niedziela-wielkanocna-j-14-23-29","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2025\/05\/25\/vi-niedziela-wielkanocna-j-14-23-29\/","title":{"rendered":"VI Niedziela Wielkanocna (J 14, 23-29)"},"content":{"rendered":"\n

23 <\/strong>W odpowiedzi rzek\u0142 do niego Jezus: \u00abJe\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moj\u0105 nauk\u0119, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go, i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy u niego przebywa\u0107. 24 <\/strong>Kto Mnie nie mi\u0142uje, ten nie zachowuje s\u0142\u00f3w moich. A nauka, kt\u00f3r\u0105 s\u0142yszycie, nie jest moja, ale Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142, Ojca.<\/p>\n\n\n\n

Pos\u0142annictwo Ducha. Pok\u00f3j<\/strong><\/p>\n\n\n\n

25 <\/strong>To wam powiedzia\u0142em przebywaj\u0105c w\u015br\u00f3d was. 26 <\/strong>A Pocieszyciel, Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego Ojciec po\u015ble w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedzia\u0142em. 27 <\/strong>Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 l\u0119ka! 28 <\/strong>S\u0142yszeli\u015bcie, \u017ce wam powiedzia\u0142em: Odchodz\u0119 i przyjd\u0119 zn\u00f3w do was. Gdyby\u015bcie Mnie mi\u0142owali, rozradowaliby\u015bcie si\u0119, \u017ce id\u0119 do Ojca, bo Ojciec wi\u0119kszy jest ode Mnie. 29 <\/strong>A teraz powiedzia\u0142em wam o tym, zanim to nast\u0105pi, aby\u015bcie uwierzyli, gdy si\u0119 to stanie.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

„W owych dniach Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: 'Je\u015bli Mnie kto mi\u0142uje…'”. (J 14, 23)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nadal pozostawa\u0142am w moim zwyczajowym stanie, pe\u0142na goryczy i opuszczenia, kiedy tego ranka przyszed\u0142 na kr\u00f3tko b\u0142ogos\u0142awiony Jezus i poskar\u017cy\u0142am si\u0119 Mu na moj\u0105 sytuacj\u0119; zamiast odpowiedzi, jeszcze bardziej przycisn\u0105\u0142 si\u0119 do mnie. Nie odpowiadaj\u0105c na moje s\u0142owa, powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n

„C\u00f3rko Moja, dusza, kt\u00f3ra Mnie prawdziwie mi\u0142uje, nie zadowala si\u0119 mi\u0142owaniem Mnie za pomoc\u0105 \u017cycze\u0144, po\u017c\u0105da\u0144 i entuzjazmu, lecz nie jest zaspokojona, dop\u00f3ki nie uczyni z mi\u0142o\u015bci swego pokarmu i codziennego po\u017cywienia; wtedy mi\u0142o\u015b\u0107 staje si\u0119 odporna i mocna, i traci ca\u0142\u0105 t\u0119 frywolno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej ulegaj\u0105 ludzie<\/em><\/strong>.<\/em> A poniewa\u017c z mi\u0142o\u015bci czyni sw\u00f3j pokarm, ten rozprzestrzenia si\u0119 we wszystkich jej cz\u0142onkach, a b\u0119d\u0105c wsz\u0119dzie rozprzestrzeniony, ma si\u0142\u0119, by podtrzymywa\u0107 p\u0142omie\u0144 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry j\u0105 poch\u0142ania i daje jej \u017cycie;<\/em><\/strong> a poniewa\u017c ma mi\u0142o\u015b\u0107 w sobie i j\u0105 posiada, nie odczuwa ju\u017c tego \u017cywego pragnienia i niepokoju, lecz tylko czuje, \u017ce jeszcze bardziej kocha mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 posiada.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Taka jest mi\u0142o\u015b\u0107 b\u0142ogos\u0142awionych w niebie i taka jest te\u017c Moja Mi\u0142o\u015b\u0107; b\u0142ogos\u0142awieni p\u0142on\u0105, ale bez troski, bez ha\u0142asu, ale ze stanowczo\u015bci\u0105 i godn\u0105 podziwu powag\u0105.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

To jest znakiem<\/em><\/strong>, czy dusza potrafi\u0142a karmi\u0107 si\u0119 t\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105<\/em>, gdy coraz bardziej odrzuca niuanse ludzkiej mi\u0142o\u015bci.<\/em> Je\u015bli bowiem widzi si\u0119 w niej tylko t\u0119sknoty, pragnienia i porywy, to \u015bwiadczy to o tym, \u017ce Mi\u0142o\u015b\u0107 nie jest jej pokarmem, lecz \u017ce  tylko cz\u0105stk\u0119 siebie po\u015bwi\u0119ci\u0142(a) tej Mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego te\u017c, poniewa\u017c nie sta\u0142a si\u0119 ona w pe\u0142ni mi\u0142o\u015bci\u0105<\/em>, nie ma si\u0142y, by j\u0105 obj\u0105\u0107, i dlatego przejawia zapa\u0142 mi\u0142o\u015bci ludzkiej; dusze te s\u0105 bardzo zmienne i pozbawione sta\u0142o\u015bci w swoich sprawach.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Te pierwsze s\u0105 jednak stabilne, jak g\u00f3ry, kt\u00f3re nigdy si\u0119 nie przemieszczaj\u0105”. <\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0119ga Nieba; do u\u017cytku prywatnego – tom 8; 20 listopada 1908)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 W odpowiedzi rzek\u0142 do niego Jezus: \u00abJe\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moj\u0105 nauk\u0119, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go, i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy u niego przebywa\u0107. (Jan 14,23)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jestem nieustann\u0105 zdobycz\u0105 Boskiego Fiat, kt\u00f3ry oczekuje mnie we wszystkich rzeczach stworzonych, aby podwoi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 okaza\u0142 mi przy tworzeniu tak wielu rzeczy.<\/p>\n\n\n\n

Wola Bo\u017ca zdaje si\u0119 t\u0119skni\u0107 za mi\u0142o\u015bci\u0105 swego umi\u0142owanego stworzenia, aby w mi\u0142o\u015bci stworzonej znale\u017a\u0107 ma\u0142e oparcie dla swej wielkiej mi\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c niebo, s\u0142o\u0144ce, wiatry s\u0105 niczym innym, jak tylko wzywaniem, kt\u00f3re nieustannie m\u00f3wi nam: „Ja poprzedzi\u0142em ci\u0119 moj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, a ty nie pozostawiaj Mnie bez swojej”. <\/p>\n\n\n\n

Kiedy us\u0142ysza\u0142am, jak wszyscy zach\u0119caj\u0105 mnie do kochania mojego Stw\u00f3rcy, m\u00f3j ukochany Jezus zaskoczy\u0142 mnie i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, tak jak stworzy\u0142em <\/em>niebo <\/em><\/strong>gwia\u017adziste nad twoj\u0105 g\u0142ow\u0105, tak samo stworzy\u0142em niebo w twojej duszy:<\/em> tym niebem jest twoja dusza, kt\u00f3ra rozci\u0105ga si\u0119 wsz\u0119dzie, od czubka twojej g\u0142owy, a\u017c pod twoje stopy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie ma takiej cz\u0119\u015bci w tobie, w kt\u00f3rej to niebo by si\u0119 nie rozci\u0105ga\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b masz niebo na zewn\u0105trz i jeszcze pi\u0119kniejsze niebo wewn\u0105trz.<\/em> Wszystko, co to niebo czyni moc\u0105 twojej natury – to znaczy, kiedy my\u015blisz, m\u00f3wisz, pracujesz, cierpisz – nie jest niczym innym, jak tylko niezwykle promiennymi gwiazdami, kt\u00f3rymi to niebo duszy jest ozdobione.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re w nim \u015bwieci, jest Moj\u0105 Wol\u0105, szumi\u0105ce <\/em>morze <\/em><\/strong>jest Moj\u0105 \u0141ask\u0105;<\/em> wiatrem <\/em><\/strong>s\u0105 Moje wznios\u0142e prawdy, kt\u00f3re tworz\u0105 <\/em>kwitn\u0105ce \u0142\u0105ki<\/em><\/strong> najpi\u0119kniejszych cn\u00f3t.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142e stworzenie jest zamkni\u0119te w duszy<\/em><\/strong>. Nie by\u0142o zamiarem Naszej m\u0105dro\u015bci, ani Naszej pot\u0119\u017cnej mi\u0142o\u015bci, aby stworzy\u0107 stworzenie tylko na zewn\u0105trz cz\u0142owieka, a wn\u0119trze, cz\u0119\u015b\u0107 istotna i zasadnicza, mia\u0142a pozosta\u0107 bez nieba, gwiazd i s\u0142o\u0144ca – nie, nie!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy tworzymy dzie\u0142o, wype\u0142niamy je wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz Naszymi dzie\u0142ami i Naszym w\u0142asnym \u017cyciem – ale tak intensywnie, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 \u017cadnej cz\u0119\u015bci jej istoty, kt\u00f3ra nie odczuwa\u0142aby Naszego \u017cycia i Mocy Naszych tw\u00f3rczych dzie\u0142 . Dlatego tak bardzo kochamy cz\u0142owieka, poniewa\u017c jest on Naszym dzie\u0142em i pozostawiamy w nim Nasze \u017cycie, aby zachowa\u0107 to, co w nim wypracowali\u015bmy. <\/p>\n\n\n\n

Dlatego ten, kto nie czuje w sobie \u017cycia Mojej Boskiej Woli, zna Go w teorii, ale nie w praktyce. Gdy bowiem zna si\u0119 jakie\u015b dobro i praktykuje si\u0119 je, to dobro to ma moc kszta\u0142towania substancji \u017cycia poznanego dobra, w przeciwnym razie nie praktykowane, by\u0142oby, jak namalowany obraz, kt\u00f3ry nie ma \u017cycia, a wi\u0119c nie mo\u017ce kszta\u0142towa\u0107 swojego \u017cycia w patrz\u0105cym.<\/p>\n\n\n\n

Wola Moja jest \u017cyciem, uczynki Nasze s\u0105 uczynkami \u017cywymi, a nie martwymi; lecz dla tego, kto ich nie zna lub nie stara si\u0119 ich pozna\u0107, lub nie wprowadza ich w czyn, s\u0105 one jak uczynki martwe i bez \u017cycia. Dlatego oczekuj\u0119, \u017ce dusze b\u0119d\u0105 je wprowadza\u0107 w \u017cycie, abym Ja m\u00f3g\u0142  \u017cycie Mojej Woli urzeczywistnia\u0107, kszta\u0142towa\u0107 i wychowa\u0107, i czyni\u0107 Nasze dzie\u0142a \u017cywymi dla nich.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u017aniej pojawi\u0142y si\u0119 we mnie l\u0119k i w\u0105tpliwo\u015bci, czy m\u00f3j dobry Jezus jest jeszcze w mojej duszy, czy te\u017c wycofa\u0142 si\u0119 i zostawi\u0142 mnie sam\u0105 i opuszczon\u0105. Jak\u017ce okrutny jest ten cier\u0144, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce cz\u0142owiek cierpi najbardziej nieub\u0142agan\u0105 \u015bmier\u0107!<\/p>\n\n\n\n

Wtedy m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus zaskoczy\u0142 mnie i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„C\u00f3rko Moja, nie b\u00f3j si\u0119; aby da\u0107 ci pewno\u015b\u0107, powiem ci znak<\/em><\/strong>, czy Ja jestem [jeszcze w duszy], czy te\u017c j\u0105 opu\u015bci\u0142em: je\u015bli dusza poddaje si\u0119 Mojej Woli, kocha J\u0105 i daje Jej pierwsze miejsce, to \u015bwiadczy o tym, \u017ce Ja mieszkam w duszy, poniewa\u017c Moja Obecno\u015b\u0107 ma t\u0119 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107, \u017ce utrzymuje wol\u0119 ludzk\u0105 podporz\u0105dkowan\u0105 Mojej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli natomiast odczuwa bunt przeciwko Mojej woli, to jest to pewny znak, \u017ce si\u0119 wycofa\u0142em. Uspok\u00f3j si\u0119 wi\u0119c i nie b\u00f3j si\u0119”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”;do u\u017cytku prywatnego – tom 31; 21 pa\u017adziernika 1932)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 l\u0119ka!                  (Jan 14,27)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nadal by\u0142am w moim zwyk\u0142ym stanie i czu\u0142am si\u0119 troch\u0119 zaniepokojona. B\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 i rzek\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, dusza, kt\u00f3ra jest w pokoju i kt\u00f3rej ca\u0142a istota jest ca\u0142kowicie zwr\u00f3cona ku Mnie, kapie \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re pada na moj\u0105 szat\u0119 i stanowi moj\u0105 ozdob\u0119. Ale kiedy dusza jest niespokojna, ocieka ciemno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra stanowi diabelsk\u0105 ozdob\u0119. Nie tylko to, ale <\/em>niepok\u00f3j utrudnia dzia\u0142anie \u0142aski i czyni dusz\u0119 niezdoln\u0105 do czynienia dobra”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie doda\u0142: „Je\u015bli dusza jest wszystkim zaniepokojona, to jest to znak, \u017ce jest ca\u0142kowicie pe\u0142na siebie. Je\u015bli jest zaniepokojona jedn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 jej przytrafia, a inn\u0105 nie, to \u015bwiadczy to o tym, \u017ce ma co\u015b od Boga, ale <\/em>wiele pustych przestrzeni<\/em><\/strong> musi zosta\u0107 wype\u0142nionych. Je\u015bli jednak nic jej nie martwi, to znak, \u017ce <\/em>jest ca\u0142kowicie wype\u0142niona Bogiem<\/em><\/strong>.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O, jak bardzo niepok\u00f3j szkodzi duszy, a\u017c w ko\u0144cu odrzuca ona nawet Boga i wype\u0142nia si\u0119 ca\u0142kowicie sob\u0105!”. <\/p>\n\n\n\n

(Z Ksi\u0119gi Nieba, tom 6; 9 sierpnia 1905 r.)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

23 W odpowiedzi rzek\u0142 do niego Jezus: \u00abJe\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moj\u0105 nauk\u0119, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go, i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy u niego przebywa\u0107. 24 Kto Mnie nie mi\u0142uje, ten nie zachowuje s\u0142\u00f3w moich. A nauka, kt\u00f3r\u0105 s\u0142yszycie, nie jest moja, ale Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142, Ojca. Pos\u0142annictwo Ducha. Pok\u00f3j 25 To wam powiedzia\u0142em przebywaj\u0105c w\u015br\u00f3d was. 26 A Pocieszyciel, Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego Ojciec po\u015ble w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedzia\u0142em. 27 Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 l\u0119ka! 28 S\u0142yszeli\u015bcie, \u017ce wam powiedzia\u0142em: Odchodz\u0119 i przyjd\u0119 zn\u00f3w do was. Gdyby\u015bcie Mnie mi\u0142owali, rozradowaliby\u015bcie si\u0119, \u017ce id\u0119 do Ojca, bo Ojciec wi\u0119kszy jest ode Mnie. 29 A teraz powiedzia\u0142em wam o tym, zanim to nast\u0105pi, aby\u015bcie uwierzyli, gdy si\u0119 to stanie. „W owych dniach Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: 'Je\u015bli Mnie kto mi\u0142uje…’”. (J 14, 23) Nadal pozostawa\u0142am w moim zwyczajowym stanie, pe\u0142na goryczy i opuszczenia, kiedy tego ranka przyszed\u0142 na kr\u00f3tko b\u0142ogos\u0142awiony Jezus i poskar\u017cy\u0142am si\u0119 Mu na moj\u0105 sytuacj\u0119; zamiast odpowiedzi, jeszcze bardziej przycisn\u0105\u0142 si\u0119 do mnie. Nie odpowiadaj\u0105c na moje s\u0142owa, powiedzia\u0142: „C\u00f3rko Moja, dusza, kt\u00f3ra Mnie prawdziwie mi\u0142uje, nie zadowala si\u0119 mi\u0142owaniem Mnie za pomoc\u0105 \u017cycze\u0144, po\u017c\u0105da\u0144 i entuzjazmu, lecz nie jest zaspokojona, dop\u00f3ki nie uczyni z mi\u0142o\u015bci swego pokarmu i codziennego po\u017cywienia; wtedy mi\u0142o\u015b\u0107 staje si\u0119 odporna i mocna, i traci ca\u0142\u0105 t\u0119 frywolno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej ulegaj\u0105 ludzie. A poniewa\u017c z mi\u0142o\u015bci czyni sw\u00f3j pokarm, ten rozprzestrzenia si\u0119 we wszystkich jej cz\u0142onkach, a b\u0119d\u0105c wsz\u0119dzie rozprzestrzeniony, ma si\u0142\u0119, by podtrzymywa\u0107 p\u0142omie\u0144 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry j\u0105 poch\u0142ania i daje jej \u017cycie; a poniewa\u017c ma mi\u0142o\u015b\u0107 w sobie i j\u0105 posiada, nie odczuwa ju\u017c tego \u017cywego pragnienia i niepokoju, lecz tylko czuje, \u017ce jeszcze bardziej kocha mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 posiada.  Taka jest mi\u0142o\u015b\u0107 b\u0142ogos\u0142awionych w niebie i taka jest te\u017c Moja Mi\u0142o\u015b\u0107; b\u0142ogos\u0142awieni p\u0142on\u0105, ale bez troski, bez ha\u0142asu, ale ze stanowczo\u015bci\u0105 i godn\u0105 podziwu powag\u0105. To jest znakiem, czy dusza potrafi\u0142a karmi\u0107 si\u0119 t\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, gdy coraz bardziej odrzuca niuanse ludzkiej mi\u0142o\u015bci. Je\u015bli bowiem widzi si\u0119 w niej tylko t\u0119sknoty, pragnienia i porywy, to \u015bwiadczy to o tym, \u017ce Mi\u0142o\u015b\u0107 nie jest jej pokarmem, lecz \u017ce  tylko cz\u0105stk\u0119 siebie po\u015bwi\u0119ci\u0142(a) tej Mi\u0142o\u015bci. Dlatego te\u017c, poniewa\u017c nie sta\u0142a si\u0119 ona w pe\u0142ni mi\u0142o\u015bci\u0105, nie ma si\u0142y, by j\u0105 obj\u0105\u0107, i dlatego przejawia zapa\u0142 mi\u0142o\u015bci ludzkiej; dusze te s\u0105 bardzo zmienne i pozbawione sta\u0142o\u015bci w swoich sprawach. Te pierwsze s\u0105 jednak stabilne, jak g\u00f3ry, kt\u00f3re nigdy si\u0119 nie przemieszczaj\u0105”.  Ksi\u0119ga Nieba; do u\u017cytku prywatnego – tom 8; 20 listopada 1908)  W odpowiedzi rzek\u0142 do niego Jezus: \u00abJe\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moj\u0105 nauk\u0119, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go, i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy u niego przebywa\u0107. (Jan 14,23) Jestem nieustann\u0105 zdobycz\u0105 Boskiego Fiat, kt\u00f3ry oczekuje mnie we wszystkich rzeczach stworzonych, aby podwoi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 okaza\u0142 mi przy tworzeniu tak wielu rzeczy. Wola Bo\u017ca zdaje si\u0119 t\u0119skni\u0107 za mi\u0142o\u015bci\u0105 swego umi\u0142owanego stworzenia, aby w mi\u0142o\u015bci stworzonej znale\u017a\u0107 ma\u0142e oparcie dla swej wielkiej mi\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c niebo, s\u0142o\u0144ce, wiatry s\u0105 niczym innym, jak tylko wzywaniem, kt\u00f3re nieustannie m\u00f3wi nam: „Ja poprzedzi\u0142em ci\u0119 moj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, a ty nie pozostawiaj Mnie bez swojej”.  Kiedy us\u0142ysza\u0142am, jak wszyscy zach\u0119caj\u0105 mnie do kochania mojego Stw\u00f3rcy, m\u00f3j ukochany Jezus zaskoczy\u0142 mnie i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, tak jak stworzy\u0142em niebo gwia\u017adziste nad twoj\u0105 g\u0142ow\u0105, tak samo stworzy\u0142em niebo w twojej duszy: tym niebem jest twoja dusza, kt\u00f3ra rozci\u0105ga si\u0119 wsz\u0119dzie, od czubka twojej g\u0142owy, a\u017c pod twoje stopy. Nie ma takiej cz\u0119\u015bci w tobie, w kt\u00f3rej to niebo by si\u0119 nie rozci\u0105ga\u0142o. W ten spos\u00f3b masz niebo na zewn\u0105trz i jeszcze pi\u0119kniejsze niebo wewn\u0105trz. Wszystko, co to niebo czyni moc\u0105 twojej natury – to znaczy, kiedy my\u015blisz, m\u00f3wisz, pracujesz, cierpisz – nie jest niczym innym, jak tylko niezwykle promiennymi gwiazdami, kt\u00f3rymi to niebo duszy jest ozdobione. S\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re w nim \u015bwieci, jest Moj\u0105 Wol\u0105, szumi\u0105ce morze jest Moj\u0105 \u0141ask\u0105; wiatrem s\u0105 Moje wznios\u0142e prawdy, kt\u00f3re tworz\u0105 kwitn\u0105ce \u0142\u0105ki najpi\u0119kniejszych cn\u00f3t.  Ca\u0142e stworzenie jest zamkni\u0119te w duszy. Nie by\u0142o zamiarem Naszej m\u0105dro\u015bci, ani Naszej pot\u0119\u017cnej mi\u0142o\u015bci, aby stworzy\u0107 stworzenie tylko na zewn\u0105trz cz\u0142owieka, a wn\u0119trze, cz\u0119\u015b\u0107 istotna i zasadnicza, mia\u0142a pozosta\u0107 bez nieba, gwiazd i s\u0142o\u0144ca – nie, nie! Kiedy tworzymy dzie\u0142o, wype\u0142niamy je wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz Naszymi dzie\u0142ami i Naszym w\u0142asnym \u017cyciem – ale tak intensywnie, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 \u017cadnej cz\u0119\u015bci jej istoty, kt\u00f3ra nie odczuwa\u0142aby Naszego \u017cycia i Mocy Naszych tw\u00f3rczych dzie\u0142 . Dlatego tak bardzo kochamy cz\u0142owieka, poniewa\u017c jest on Naszym dzie\u0142em i pozostawiamy w nim Nasze \u017cycie, aby zachowa\u0107 to, co w nim wypracowali\u015bmy.  Dlatego ten, kto nie czuje w sobie \u017cycia Mojej Boskiej Woli, zna Go w teorii, ale nie w praktyce. Gdy bowiem zna si\u0119 jakie\u015b dobro i praktykuje si\u0119 je, to dobro to ma moc kszta\u0142towania substancji \u017cycia poznanego dobra, w przeciwnym razie nie praktykowane, by\u0142oby, jak namalowany obraz, kt\u00f3ry nie ma \u017cycia, a wi\u0119c nie mo\u017ce kszta\u0142towa\u0107 swojego \u017cycia w patrz\u0105cym. Wola Moja jest \u017cyciem, uczynki Nasze s\u0105 uczynkami \u017cywymi, a nie martwymi; lecz dla tego, kto ich nie zna lub nie stara si\u0119 ich pozna\u0107, lub nie wprowadza ich w czyn, s\u0105 one jak uczynki martwe i bez \u017cycia. Dlatego oczekuj\u0119, \u017ce dusze b\u0119d\u0105 je wprowadza\u0107 w \u017cycie, abym Ja m\u00f3g\u0142  \u017cycie Mojej Woli urzeczywistnia\u0107, kszta\u0142towa\u0107 i wychowa\u0107, i czyni\u0107 Nasze dzie\u0142a \u017cywymi dla nich.” P\u00f3\u017aniej pojawi\u0142y si\u0119 we mnie l\u0119k i w\u0105tpliwo\u015bci, czy m\u00f3j dobry Jezus jest jeszcze w mojej duszy, czy te\u017c wycofa\u0142 si\u0119 i zostawi\u0142 mnie sam\u0105 i opuszczon\u0105. Jak\u017ce okrutny jest ten cier\u0144, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce cz\u0142owiek cierpi najbardziej nieub\u0142agan\u0105 \u015bmier\u0107! Wtedy m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus zaskoczy\u0142 mnie i powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko Moja, nie b\u00f3j si\u0119; aby da\u0107 ci pewno\u015b\u0107, powiem ci znak, czy Ja jestem [jeszcze w duszy], czy te\u017c j\u0105 opu\u015bci\u0142em: je\u015bli dusza poddaje si\u0119 Mojej Woli, kocha J\u0105 i daje Jej pierwsze miejsce, to \u015bwiadczy o tym, \u017ce Ja mieszkam w duszy, poniewa\u017c Moja Obecno\u015b\u0107 ma t\u0119 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107, \u017ce utrzymuje wol\u0119 ludzk\u0105 podporz\u0105dkowan\u0105 Mojej. Je\u015bli natomiast odczuwa bunt przeciwko Mojej woli, to jest to pewny znak, \u017ce si\u0119 wycofa\u0142em. Uspok\u00f3j si\u0119 wi\u0119c i nie b\u00f3j si\u0119”. (z „Ksi\u0119gi Nieba”;do u\u017cytku prywatnego – tom 31; 21 pa\u017adziernika 1932) Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 l\u0119ka!                  (Jan 14,27) Nadal by\u0142am w moim zwyk\u0142ym stanie i czu\u0142am si\u0119 troch\u0119 zaniepokojona. B\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 i rzek\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, dusza, kt\u00f3ra jest w pokoju i kt\u00f3rej ca\u0142a istota jest ca\u0142kowicie zwr\u00f3cona ku Mnie, kapie \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re pada na moj\u0105 szat\u0119 i stanowi moj\u0105 ozdob\u0119. Ale kiedy dusza jest niespokojna, ocieka ciemno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra stanowi diabelsk\u0105 ozdob\u0119. Nie tylko to, ale niepok\u00f3j utrudnia dzia\u0142anie \u0142aski i czyni dusz\u0119 niezdoln\u0105 do czynienia dobra”. Nast\u0119pnie doda\u0142: „Je\u015bli dusza jest wszystkim zaniepokojona, to jest to znak, \u017ce jest ca\u0142kowicie pe\u0142na siebie. Je\u015bli jest zaniepokojona jedn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 jej przytrafia, a inn\u0105 nie, to \u015bwiadczy to o tym, \u017ce ma co\u015b od Boga, ale wiele pustych przestrzeni musi zosta\u0107 wype\u0142nionych. Je\u015bli jednak nic jej nie martwi, to znak, \u017ce jest ca\u0142kowicie wype\u0142niona Bogiem. O, jak bardzo niepok\u00f3j szkodzi duszy, a\u017c w ko\u0144cu odrzuca ona nawet Boga i wype\u0142nia si\u0119 ca\u0142kowicie sob\u0105!”.  (Z Ksi\u0119gi Nieba, tom 6; 9 sierpnia 1905 r.)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-610","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/610","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=610"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/610\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":611,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/610\/revisions\/611"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=610"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=610"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=610"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}