{"id":45,"date":"2024-11-23T18:02:35","date_gmt":"2024-11-23T18:02:35","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=45"},"modified":"2024-12-03T13:34:41","modified_gmt":"2024-12-03T13:34:41","slug":"sobota-xxxiii-tydzien-okresu-zwyklego-lk-20-27-40","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2024\/11\/23\/sobota-xxxiii-tydzien-okresu-zwyklego-lk-20-27-40\/","title":{"rendered":"Sobota XXXIII tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 20, 27-40)"},"content":{"rendered":"\n

27 <\/strong>W\u00f3wczas podesz\u0142o do Niego kilku saduceusz\u00f3w, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce nie ma zmartwychwstania, i zagadn\u0119li Go 28 <\/strong>w ten spos\u00f3b: \u00abNauczycielu, Moj\u017cesz tak nam przepisa\u0142: Je\u015bli umrze czyj\u015b brat, kt\u00f3ry mia\u0142 \u017con\u0119, a by\u0142 bezdzietny, niech jego brat we\u017amie wdow\u0119 i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu. 29 <\/strong>Ot\u00f3\u017c by\u0142o siedmiu braci. Pierwszy wzi\u0105\u0142 \u017con\u0119 i umar\u0142 bezdzietnie. 30 <\/strong>Wzi\u0105\u0142 j\u0105 drugi, 31 <\/strong>a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. 32 <\/strong>W ko\u0144cu umar\u0142a ta kobieta. 33 <\/strong>Przy zmartwychwstaniu wi\u0119c kt\u00f3rego z nich b\u0119dzie \u017con\u0105? Wszyscy siedmiu bowiem mieli j\u0105 za \u017con\u0119\u00bb. 34 <\/strong>Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abDzieci tego \u015bwiata \u017ceni\u0105 si\u0119 i za m\u0105\u017c wychodz\u0105. 35 <\/strong>Lecz ci, kt\u00f3rzy uznani zostan\u0105 za godnych udzia\u0142u w \u015bwiecie przysz\u0142ym i w powstaniu z martwych, ani si\u0119 \u017ceni\u0107 nie b\u0119d\u0105, ani za m\u0105\u017c wychodzi\u0107. 36 <\/strong>Ju\u017c bowiem umrze\u0107 nie mog\u0105, gdy\u017c s\u0105 r\u00f3wni anio\u0142om i s\u0105 dzie\u0107mi Bo\u017cymi, b\u0119d\u0105c uczestnikami zmartwychwstania. 37 <\/strong>A \u017ce umarli zmartwychwstaj\u0105, to i Moj\u017cesz zaznaczy\u0142 tam, gdzie jest mowa „O krzaku”, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. 38 <\/strong>B\u00f3g nie jest [Bogiem] umar\u0142ych, lecz \u017cywych; wszyscy bowiem dla Niego \u017cyj\u0105\u00bb. 39 <\/strong>Na to rzekli niekt\u00f3rzy z uczonych w Pi\u015bmie: \u00abNauczycielu, dobrze\u015b powiedzia\u0142\u00bb, 40 <\/strong>bo ju\u017c o nic nie \u015bmieli Go pyta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u201cW\u00f3wczas podesz\u0142o do Niego kilku saduceusz\u00f3w, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce nie ma zmartwychwstania,\u201d…(\u0141k 20, 27)<\/p>\n\n\n\n

… „Moja c\u00f3rko, w Moim Zmartwychwstaniu zosta\u0142o ustanowione prawo dla wszystkich [ludzkich] stworze\u0144, do powstania do nowego \u017cycia we Mnie. By\u0142o to potwierdzenie, piecz\u0119\u0107 ca\u0142ego Mojego \u017cycia, Moich Dzie\u0142 i Moich S\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy przyszed\u0142em na ziemi\u0119, to po to, by da\u0107 Siebie wszystkim i ka\u017cdemu z osobna, jako \u017cycie, kt\u00f3re powinno nale\u017ce\u0107 do nich. <\/p>\n\n\n\n

Moje Zmartwychwstanie by\u0142o triumfem wszystkich i nowym podbojem dokonanym dla wszystkich przez Tego, kt\u00f3ry umar\u0142 za wszystkich, aby da\u0107 im \u017cycie i wskrzesi\u0107 ich w Moim w\u0142asnym Zmartwychwstaniu.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale czy chcesz wiedzie\u0107, gdzie ma miejsce prawdziwe zmartwychwstanie duszy? W duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Mojej Woli, a nie [tylko] u kresu dni, ale kiedy jeszcze \u017cyje na ziemi.<\/p>\n\n\n\n

Wznosi si\u0119 do \u015bwiat\u0142a i mo\u017ce powiedzie\u0107: „Moja noc si\u0119 sko\u0144czy\u0142a”, powstaje w mi\u0142o\u015bci swego Stw\u00f3rcy, tak \u017ce zimno i \u015bnieg ju\u017c dla niej nie istniej\u0105, ale tylko <\/em>u\u015bmiech niebia\u0144skiej wiosny.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wznosi si\u0119 do \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra natychmiast odp\u0119dza s\u0142abo\u015bci, n\u0119dz\u0119, nami\u0119tno\u015bci,<\/em> wznosi si\u0119 do wszystkiego, co pochodzi z nieba.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy kontempluje ziemi\u0119, niebo i s\u0142o\u0144ce, czyni to, aby znale\u017a\u0107 w nich Dzie\u0142a swego Stw\u00f3rcy i mie\u0107 okazj\u0119 opowiedzie\u0107 Mu o Jego chwale i d\u0142ugiej historii Jego Mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c ten, kto \u017cyje w Mojej Woli, mo\u017ce powiedzie\u0107, jak Anio\u0142 powiedzia\u0142 pobo\u017cnym niewiastom przy grobie: „Zmartwychwsta\u0142, ju\u017c Go tu nie ma”. <\/p>\n\n\n\n

Ten, kto \u017cyje w Mojej Woli, mo\u017ce powiedzie\u0107 to samo: „Moja Wola nie jest ju\u017c ze mn\u0105, ona zmartwychwsta\u0142a we Fiat”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy zmienne koleje \u017cycia, okazje i cierpienia otaczaj\u0105 dusz\u0119, jakby szuka\u0142y swojej woli, dusza mo\u017ce odpowiedzie\u0107: „Moja wola zmartwychwsta\u0142a, nie mam jej ju\u017c w swojej mocy”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wzamian posiadam Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 i<\/em> Jej \u015bwiat\u0142em otocz\u0119 wszystko, co mnie otacza<\/em><\/strong> – okoliczno\u015bci i cierpienia, aby uczyni\u0107 z nich r\u00f3wnie wiele boskich podboj\u00f3w”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dusza \u017cyj\u0105ca w Naszej Woli znajduje \u017cycie w Aktach swojego Jezusa, a Nasza aktywna, zwyci\u0119ska i triumfuj\u0105ca Wola zawsze w niej dzia\u0142a, ofiaruj\u0105c Nam tak\u0105 chwa\u0142\u0119, \u017ce Niebo nie mo\u017ce jej pomie\u015bci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego \u017cyj zawsze w Naszej Woli i nigdy Jej nie opuszczaj, je\u015bli pragniesz by\u0107 Naszym triumfem i chwa\u0142\u0105”. <\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 36; 20 kwietnia 1938)<\/p>\n\n\n\n

 Lecz ci, kt\u00f3rzy uznani zostan\u0105 za godnych udzia\u0142u w \u015bwiecie przysz\u0142ym i w powstaniu z martwych, ani si\u0119 \u017ceni\u0107 nie b\u0119d\u0105, ani za m\u0105\u017c wychodzi\u0107.  (\u0141k 20,35)<\/p>\n\n\n\n

Czuj\u0105c si\u0119 troch\u0119 cierpi\u0105ca, powiedzia\u0142am do mojego zawsze ukochanego Jezusa: Kiedy mnie zabierzesz ze sob\u0105? Och, szybko, o Jezu! Spraw, aby \u015bmier\u0107 odci\u0119\u0142a mi \u017cycie i ponownie z\u0142\u0105czy\u0142a mnie z Tob\u0105 w Niebie! A Jezus: C\u00f3rko moja, dla duszy, kt\u00f3ra czyni Moj\u0105 Wol\u0119 i w Niej \u017cyje, nie istnieje \u015bmier\u0107.<\/em><\/strong> \u015amier\u0107 jest dla tego, kto nie czyni Mojej Woli, poniewa\u017c musi umrze\u0107 dla wielu rzeczy: dla siebie samego, dla nami\u0119tno\u015bci, dla ziemi. Ten natomiast, kto czyni Moj\u0105 Wol\u0119, nie ma niczego, dla czego mia\u0142by umrze\u0107. Jest ju\u017c przyzwyczajony do \u017cycia Niebem. \u015amier\u0107 jest dla niego jedynie zdj\u0119ciem cielesnej pow\u0142oki. <\/em>To tak jak ten, kto zdejmuje szaty ubogiego cz\u0142owieka, aby przywdzia\u0107 szaty kr\u00f3la i opu\u015bci\u0107 wygnanie oraz zdoby\u0107 Ojczyzn\u0119. Albowiem dusza, kt\u00f3ra czyni Moj\u0105 Wol\u0119, nie podlega \u015bmierci. Nie ma dla niej s\u0105du, a jej \u017cycie jest wieczne. Mi\u0142o\u015b\u0107 dokona\u0142a z wyprzedzeniem tego, co \u015bmier\u0107 mia\u0142a dokona\u0107, a Moja Wola ca\u0142kowicie j\u0105 we Mnie uporz\u0105dkowa\u0142a, tak i\u017c nie mam za co j\u0105 os\u0105dzi\u0107. Przebywaj wi\u0119c w Mojej Woli, a kiedy najmniej si\u0119 tego spodziewasz, znajdziesz si\u0119 w Mojej Woli w Niebie. <\/p>\n\n\n\n

(Tom 11; 9 czerwca 1912 r.)<\/p>\n\n\n\n

B\u00f3g nie jest [Bogiem] umar\u0142ych, lecz \u017cywych; wszyscy bowiem dla Niego \u017cyj\u0105\u00bb. (\u0141k 20, 38)<\/p>\n\n\n\n

Tego ranka Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 w strumieniu \u015bwiat\u0142a, a stworzenia zosta\u0142y sk\u0105pane w tym \u015bwietle, w taki spos\u00f3b, \u017ce wszystkie ludzkie dzia\u0142ania czerpa\u0142y zdolno\u015b\u0107 do dzia\u0142ania z tego \u015bwiat\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy to zobaczy\u0142am, Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, jestem stale zaanga\u017cowany w ka\u017cde ma\u0142e ludzkie dzia\u0142anie, czy to tylko my\u015bl, oddech, ruch, ale stworzenia nie my\u015bl\u0105 o tej mojej postawie wobec nich. <\/em>Nie tylko nie wykonuj\u0105 wszystkich swoich dzie\u0142 dla Mnie, od Kt\u00f3rego otrzymuj\u0105 \u017cycie swojej w\u0142asnej aktywno\u015bci, ale przypisuj\u0105 sobie to, co robi\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Och, gdyby pomy\u015bleli o tej ci\u0105g\u0142ej przychylnej postawie, jak\u0105 mam wobec nich, nie uzurpowaliby sobie bezprawnie tego, co nale\u017cy do Mnie, ze szkod\u0105 dla Mojej czci i w\u0142asnego ich dobra, podczas gdy powinni wszystko czyni\u0107 dla Mnie i oddawa\u0107 Mnie! Wszystko, co jest uczynione dla Mnie, mo\u017ce wej\u015b\u0107 we Mnie i zachowuj\u0119 to we Mnie, aby da\u0107 im wszystko w nast\u0119pnym \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n

Ale wszystko, co nie jest uczynione dla Mnie, nie mo\u017ce wej\u015b\u0107 we Mnie, poniewa\u017c nie s\u0105 to dzie\u0142a godne Mnie, ale jestem nimi obrzydzony i odrzucam je, nawet je\u015bli M\u00f3j zamys\u0142 by\u0142 w nich.” <\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”;  Do u\u017cytku prywatnego – Tom 7; 10 pa\u017adziernika 1906 r.)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026..<\/p>\n\n\n\n

C\u00f3rko moja, moja mi\u0142o\u015b\u0107 do stworzenia jest wielka. Czy widzisz, jak \u015bwiat\u0142o s\u0142o\u0144ca zalewa ziemi\u0119? Gdyby\u015b mog\u0142a zrobi\u0107 z tego \u015bwiat\u0142a wiele atom\u00f3w, to w tych atomach \u015bwiat\u0142a us\u0142ysza\u0142aby\u015b m\u00f3j melodyjny g\u0142os, a atomy te powtarza\u0142yby do ciebie jeden po drugim: \u201eKocham ci\u0119, kocham ci\u0119, kocham ci\u0119\u201d…, tak i\u017c nie da\u0142yby ci czasu na zliczenie tego. By\u0142aby\u015b zatopiona w mi\u0142o\u015bci. I rzeczywi\u015bcie m\u00f3wi\u0119 ci \u201ekocham ci\u0119, kocham ci\u0119\u201d w \u015bwietle, kt\u00f3re wype\u0142nia twoje oko, \u201ekocham ci\u0119\u201d w powietrzu, kt\u00f3rym oddychasz, \u201ekocham ci\u0119\u201d w szumie wiatru, kt\u00f3ry dmie w twoje uszy, \u201ekocham ci\u0119\u201d w cieple i zimnie, kt\u00f3re odczuwasz, \u201ekocham ci\u0119\u201d we krwi, kt\u00f3ra p\u0142ynie w twoich \u017cy\u0142ach. \u201eKocham ci\u0119\u201d m\u00f3wi ci bicie Mojego Serca w biciu twojego serca. Powtarzam ci \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdej my\u015bli twojego umys\u0142u, \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdym dzia\u0142aniu twoich r\u0105k, \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdym kroku twoich st\u00f3p, \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdym s\u0142owie\u2026, poniewa\u017c we wszystkim, co zachodzi wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz ciebie,<\/em> wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a M\u00f3j Akt Mi\u0142o\u015bci do ciebie.<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c jedno moje \u201ekocham ci\u0119\u201d nie czeka na drugie. <\/p>\n\n\n\n

A ile jest twoich \u201ekocham Ci\u0119\u201d dla Mnie? <\/em>By\u0142am zmieszana. Poczu\u0142am si\u0119 og\u0142uszona wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz, a powtarzaj\u0105ce si\u0119 \u201ekocham ci\u0119\u201d mojego s\u0142odkiego Jezusa rozbrzmiewa\u0142y jak wiele pot\u0119\u017cnych ch\u00f3r\u00f3w… Moich \u201ekocham Ci\u0119\u201d by\u0142o tak ma\u0142o i by\u0142y tak ograniczone, \u017ce powiedzia\u0142am: O m\u00f3j ukochany Jezu, kto kiedykolwiek b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 Ci stawi\u0107 czo\u0142o? Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce z tego, co do\u015bwiadczy\u0142am, nie powiedzia\u0142am nic o tym, co Jezus da\u0142 mi do zrozumienia. <\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie doda\u0142: Wola Bo\u017ca, prawdziwa \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, polega na czynieniu Mojej Woli i uporz\u0105dkowaniu wszystkich rzeczy we Mnie. Tak jak Ja wszystko utrzymuj\u0119 w porz\u0105dku dla stworzenia, tak te\u017c stworzenie powinno uporz\u0105dkowa\u0107 wszystko dla Mnie i we Mnie. Moja Wola sprawia, \u017ce wszystko jest uporz\u0105dkowane.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(Tom 11, 23 kwietnia 1912)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n

Oddanie si\u0119 Fiat jest skrajn\u0105 potrzeb\u0105 mojego biednego serca, poniewa\u017c sprawia, \u017ce czuj\u0119 Jego Boskie Ojcostwo i Macierzy\u0144stwo. Swoimi \u015bwietlistymi ramionami trzyma mnie mocno przy swojej piersi, aby przela\u0107 si\u0119 we mnie jak niezwykle czu\u0142a matka, kt\u00f3ra kocha swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 nierozerwaln\u0105, ale tak bardzo, \u017ce chce wydoby\u0107 swoje \u017cycie w c\u00f3rce.<\/p>\n\n\n\n

To wydaje si\u0119 by\u0107 szale\u0144stwem mi\u0142o\u015bci, bosk\u0105 pasj\u0105 tej \u015bwi\u0119tej matki. Sprawia to, \u017ce ca\u0142ym swoim spojrzeniem, ca\u0142\u0105 uwag\u0105 i trosk\u0105, ca\u0142ym sercem, nieustannie poczyna, rodzi i wychowuje Swoje \u017cycie w swojej c\u00f3rce, kt\u00f3ra jest ca\u0142kowicie oddana w Jej ramiona.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b oddanie si\u0119 Woli Bo\u017cej u\u0142atwia (t\u0119) trosk\u0119 i umo\u017cliwia zaanga\u017cowanie tej Niebia\u0144skiej Matce w kszta\u0142towanie w stworzeniu Jej \u017bycia, kt\u00f3re jest ca\u0142\u0105 Wol\u0105 Bo\u017c\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Moja pi\u0119kna Mamo, nie odrywaj mnie od Twojej Piersi \u015awiat\u0142a, abym mog\u0142a poczu\u0107 Twoje \u017bycie we mnie, nieustannie pracuj\u0105ce nade mn\u0105 poci\u0105gni\u0119ciami p\u0119dzla, pokazuj\u0105ce mi, jak bardzo mnie kochasz, kim jeste\u015b i jak pi\u0119kna, kochana i godna uwielbienia jeste\u015b!<\/p>\n\n\n\n

Ale kiedy m\u00f3j duch by\u0142 poch\u0142oni\u0119ty ca\u0142kowitym poddaniu si\u0119 Bo\u017cej Woli, m\u00f3j s\u0142odki Jezus powt\u00f3rzy\u0142 Swoj\u0105 kr\u00f3tk\u0105 wizyt\u0119 u mnie, m\u00f3wi\u0105c:<\/p>\n\n\n\n

„Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, im wi\u0119cej kto\u015b rozumie z Mojej Woli, tym bardziej cieszy si\u0119 Jej pi\u0119knem i \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105, i tym wi\u0119cej ma udzia\u0142u w Jej dobrach. <\/em>Oddanie si\u0119 Jej niszczy wszystkie przeszkody i trzyma dusz\u0119 tak mocno w Jego ramionach, \u017ce M\u00f3j Fiat mo\u017ce bez wysi\u0142ku ponownie wzbudzi\u0107 swoje Boskie \u017bycie w stworzeniu. Prawdziwe i pe\u0142ne poddanie si\u0119 m\u00f3wi w efekcie: „Czy\u0144 ze mn\u0105, co zechcesz, moje \u017cycie jest Twoje, a ja nie b\u0119d\u0119 wiedzia\u0142 nic wi\u0119cej o Moim”.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b poddanie oddaje stworzenie pod w\u0142adz\u0119 Mojej Woli. Musisz bowiem wiedzie\u0107, \u017ce wszystkie rzeczy i sama natura ludzka czerpi\u0105 swoje \u017cycie z Wiecznego Ruchu Boga, w taki spos\u00f3b, \u017ce wszystko kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 Niego: ca\u0142e stworzenie, oddychanie, bicie serca i kr\u0105\u017cenie krwi s\u0105 pod panowaniem Wiecznego Ruchu, a poniewa\u017c wszyscy i wszystko czerpi\u0105 swoje \u017cycie z tego Ruchu, s\u0105 nierozerwalnie zwi\u0105zane z Bogiem.<\/p>\n\n\n\n

I tak jak maj\u0105 \u017cycie, tak [r\u00f3wnie\u017c] obracaj\u0105 si\u0119 jednomy\u015blnie wok\u00f3\u0142 Najwy\u017cszej Istoty. Tak wi\u0119c nie w ich w\u0142asnej mocy oddychania, bicia serca i ruchu jest oddychanie, pulsowanie, poruszanie si\u0119 – czy tego chc\u0105, czy nie; poniewa\u017c ruch Odwiecznego jest nieustanny, oni r\u00f3wnie\u017c postrzegaj\u0105 nieustanny akt oddychania, bicia serca i ruchu.<\/p>\n\n\n\n

\u017byj\u0105 swoim \u017cyciem, \u017ce tak powiem, z Bogiem i ze wszystkimi stworzonymi rzeczami, kt\u00f3re kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 Niego, nigdy si\u0119 nie zatrzymuj\u0105c. Tylko ludzk\u0105 wol\u0119 stworzyli\u015bmy z wielkim darem wolnej woli, aby mog\u0142a potwierdza\u0107 Nam, \u017ce kocha Nas dobrowolnie, a nie dlatego, \u017ce jest zmuszana – jak oddech do oddychania, jak serce do bicia i do otrzymywania ruchu od Stw\u00f3rcy.<\/p>\n\n\n\n

Powinno raczej kocha\u0107 Nas woln\u0105, a nie przymuszon\u0105 wol\u0105 i by\u0107 w stanie by\u0107 z Nami, aby otrzyma\u0107 dzia\u0142aj\u0105ce \u017cycie w Naszej Woli. By\u0142 to najwi\u0119kszy zaszczyt i Dar, jakim obdarzyli\u015bmy stworzenie.<\/p>\n\n\n\n

Ono jednak niewdzi\u0119cznie wycofa\u0142o si\u0119 z nierozerwalnej jedno\u015bci z Nami – a tym samym z jedno\u015bci ze wszystkimi i ze wszystkim. Dlatego zgubi\u0142o swoj\u0105 drog\u0119, zdegradowa\u0142o si\u0119 i os\u0142abi\u0142o oraz utraci\u0142o swoj\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 moc. Cz\u0142owiek jest jedyn\u0105 istot\u0105 w ca\u0142ym stworzeniu, kt\u00f3ra gubi swoj\u0105 drog\u0119 i swoje honorowe miejsce, swoje pi\u0119kno i chwa\u0142\u0119.<\/p>\n\n\n\n

B\u0142\u0105dzi, oddalaj\u0105c si\u0119 od miejsca, kt\u00f3re zajmuje w Naszej Woli, kt\u00f3ra wzywa go i pragnie, by powr\u00f3ci\u0142 na swoje honorowe miejsce.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c wszystko ma swoje miejsce, nawet oddech i bicie serca cz\u0142owieka. Poniewa\u017c wszystko i wszyscy maj\u0105 swoje miejsce, nigdy nie trac\u0105 \u017cycia i nieustannego ruchu.<\/p>\n\n\n\n

Nikt nie czuje si\u0119 biedny ani s\u0142aby, lecz bogaty w wiecznym ruchu swego Stw\u00f3rcy. Tylko ludzka wola jest zagubiona i najbiedniejsza ze wszystkich, poniewa\u017c nie chce pozosta\u0107 w kr\u00f3lewskim miejscu naszej Bo\u017cej Woli.<\/p>\n\n\n\n

Czuj\u0105c si\u0119 biedna, czuje si\u0119 nieszcz\u0119\u015bliwa, niepokoi i dezorientuje ludzk\u0105 rodzin\u0119. Wi\u0119c je\u015bli chcesz by\u0107 bogata i szcz\u0119\u015bliwa, nigdy nie schod\u017a ze swojego honorowego miejsca w Naszej Woli.<\/p>\n\n\n\n

Wtedy b\u0119dziesz mia\u0142a wszystko w swojej mocy: Si\u0142\u0119, \u015awiat\u0142o, a nawet Moj\u0105 Wol\u0119\u201d. <\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; DI Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 33; 12 maja 1934)<\/p>\n\n\n\n

Na to rzekli niekt\u00f3rzy z uczonych w Pi\u015bmie: \u00abNauczycielu, dobrze\u015b powiedzia\u0142\u00bb (\u0141k 20,39)<\/p>\n\n\n\n

… (156) Teraz postaram si\u0119 opisa\u0107 drugi spos\u00f3b, w jaki Jezus m\u00f3wi do mnie: b\u0119d\u0105c poza sob\u0105, dusza widzi osob\u0119 Jezusa Chrystusa, na przyk\u0142ad jako dziecko lub jako ukrzy\u017cowanego, lub w innej postawie.<\/p>\n\n\n\n

Dusza widzi Pana wypowiadaj\u0105cego s\u0142owa z Jego ust i odpowiada swoimi ustami. Czasami zdarza si\u0119, \u017ce dusza rozpoczyna rozmow\u0119 z Jezusem, tak jak zrobiliby to dwaj zgodni ma\u0142\u017conkowie.<\/p>\n\n\n\n

Mowa Pana jest bardzo kr\u00f3tka – tylko cztery lub pi\u0119\u0107 s\u0142\u00f3w, a czasami tylko jedno s\u0142owo; bardzo rzadko troch\u0119 si\u0119 rozci\u0105ga. Ale jak wiele \u015bwiat\u0142a zaszczepia On w duszy w tych kilku s\u0142owach!<\/p>\n\n\n\n

Wydaje mi si\u0119, \u017ce na pierwszy rzut oka widz\u0119 ma\u0142\u0105 rzek\u0119, ale po bli\u017cszym przyjrzeniu si\u0119, zamiast ma\u0142ej rzeki, mo\u017cna zobaczy\u0107 ogromne morze. To jest s\u0142owo, kt\u00f3re wypowiada Jezus. <\/p>\n\n\n\n

Ogrom \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ry pozostaje w duszy, jest tak wielki, \u017ce po dog\u0142\u0119bnej refleksji wy\u0142ania si\u0119 tak wiele wznios\u0142ych i po\u017cytecznych rzeczy, \u017ce dusza jest zdumiona.<\/p>\n\n\n\n

(157) Wierz\u0119, \u017ce gdyby wszyscy uczeni zebrali si\u0119 razem, wszyscy byliby zak\u0142opotani i zamilkliby po jednym s\u0142owie Jezusa…..<\/p>\n\n\n\n

Ten spos\u00f3b jest bardziej zgodny z ludzk\u0105 natur\u0105 i mo\u017cna go \u0142atwo powt\u00f3rzy\u0107, poniewa\u017c kiedy dusza wchodzi w siebie, przynosi ze sob\u0105 wszystko, co us\u0142ysza\u0142a z ust naszego Pana, a nast\u0119pnie przekazuje to cia\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest to takie \u0142atwe, gdy Jezus przemawia przez intelekt. <\/p>\n\n\n\n

Ze swojej strony uwa\u017cam, \u017ce Jezus wybiera ten spos\u00f3b m\u00f3wienia, aby dostosowa\u0107 si\u0119 do ludzkiej natury, nie dlatego, \u017ce potrzebuje s\u0142\u00f3w, aby zosta\u0107 zrozumianym, ale w ten spos\u00f3b dusza \u0142atwiej rozumie i mo\u017ce przekaza\u0107 to spowiednikowi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jednym s\u0142owem, Jezus dzia\u0142a jako bardzo uczony, m\u0105dry i inteligentny nauczyciel, kt\u00f3ry posiada ca\u0142\u0105 wiedz\u0119 w najwy\u017cszym stopniu i z kt\u00f3rym nikt inny nie mo\u017ce si\u0119 r\u00f3wna\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ale poniewa\u017c jest po\u015br\u00f3d uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy nie nauczyli si\u0119 jeszcze pierwszych liter alfabetu, zachowuje dla siebie wszystkie inne dziedziny wiedzy i uczy uczni\u00f3w ABC itd.<\/p>\n\n\n\n

Jak dobry jest Jezus! Dostosowuje si\u0119 do uczonych i przemawia do nich w podnios\u0142y spos\u00f3b, a je\u015bli chc\u0105 Go zrozumie\u0107, musz\u0105 dobrze nauczy\u0107 si\u0119 tego, co im m\u00f3wi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

I dostosowuje si\u0119 do nieuczonych i sam udaje nieuczonego i m\u00f3wi w prosty spos\u00f3b, tak \u017ce nikt nie odchodzi z pustymi r\u0119koma z lekcji tego Boskiego Nauczyciela\u2026                                         (z „Ksi\u0119gi Nieba”;  Do u\u017cytku prywatnego – Tom 1)<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Samstag der 33. Woche im Jahreskreis (Lk 20,27-40)<\/p>\n\n\n\n

\u201eIn jener Zeit kamen einige von den Sadduz\u00e4ern, die die Auferstehung leugnen\u2026\u201c (Lk 20,27)<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2026 \u201eMeine Tochter, in meiner Auferstehung wurde f\u00fcr alle [menschlichen] Gesch\u00f6pfe das Recht begr\u00fcndet, in Mir zu neuem Leben aufzuerstehen. Sie war die Best\u00e4tigung, das Siegel meines ganzen Lebens, meiner Werke und meiner Worte.
Wenn Ich auf die Erde kam, so deswegen, um Mich allen und jedem einzelnen als Leben zu schenken, das ihnen geh\u00f6ren sollte.
Meine Auferstehung war der Triumph aller und die neue Eroberung, die Derjenige f\u00fcr alle machte, Der f\u00fcr alle gestorben war, um ihnen das Leben zu geben und sie in meiner eigenen Auferstehung auferstehen zu lassen.
Aber willst du wissen, wo die wahre Auferstehung der Seele stattfindet? In der Seele, die in meinem Willen lebt, und zwar nicht [erst] am Ende der Tage, sondern w\u00e4hrend sie noch auf Erden lebt.
Sie ersteht zum Licht und kann sagen: \u201aMeine Nacht ist beendet\u2018, sie steht auf in der Liebe ihres Sch\u00f6pfers, so dass K\u00e4lte und Schnee f\u00fcr sie nicht mehr existieren, sondern nur das L\u00e4cheln des himmlischen Fr\u00fchlings.
Sie ersteht zur Heiligkeit, welche die Schw\u00e4chen, das Elend, die Leidenschaften unverz\u00fcglich vertreibt, sie ersteht zu all dem, was vom Himmel kommt.
Wenn sie die Erde, den Himmel und die Sonne betrachtet, so tut sie dies, um die Werke ihres Sch\u00f6pfers darin zu finden und einen Anlass zu haben, Ihm \u00fcber seine Herrlichkeit und die lange Geschichte seiner Liebe zu erz\u00e4hlen.
Wer also in meinem Willen lebt, kann sagen, wie der Engel zu den frommen Frauen am Grab: \u201eEr ist auferstanden, Er ist nicht mehr hier\u201c.
Wer in meinem Willen lebt, kann dasselbe sagen: \u201eMein Wille ist nicht mehr bei mir, er ist auferstanden im Fiat.\u201c Wenn die Wechself\u00e4lle des Lebens, Gelegenheiten und Leiden die Seele umgeben, als wollten sie gleichsam ihren Willen suchen, kann die Seele erwidern: \u201aMein Wille ist auferstanden, ich habe ihn nicht mehr in meiner Macht.
Als Ersatz daf\u00fcr besitze ich den G\u00f6ttlichen Willen, und mit seinem Licht will ich alles einh\u00fcllen, was mich umgibt \u2013 Umst\u00e4nde und Leiden, um daraus ebenso viele g\u00f6ttliche Eroberungen zu machen.\u2018
Die in unserem Willen lebende Seele findet das Leben in den Akten ihres Jesus, und unser t\u00e4tiger, erobernder und triumphierender Wille wirkt stets in ihr und bringt Uns eine solche Glorie dar, dass sie der Himmel nicht fassen kann.
Lebe daher stets in unserem Willen und verlass Ihn nie, wenn du unser Triumph und unsere Glorie zu sein w\u00fcnschst.\u201c (aus \u201eDas Buch des Himmels\u201c; Vorl\u00e4ufiger deutscher Text, aus dem Italienischen \u00fcbersetzt von Studiengruppe Hl. Hannibal di Francia \u2013 DI Irmengard Haslinger \u2013 F\u00fcr den privaten Gebrauch \u2013 Band 36; 20. April 1938)<\/p>\n\n\n\n

\u201eDie aber, die Gott f\u00fcr w\u00fcrdig h\u00e4lt, an jener Welt und an der Auferstehung von den Toten teilzuhaben\u2026\u201c (Lk 20, 35)<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ich f\u00fchlte mich ein wenig leidend und sagte zu meinem stets liebensw\u00fcrdigen Jesus: \u201eWann wirst Du mich mit Dir nehmen? Ach Jesus, schnell, mach, dass der Tod mir dieses Leben entrei\u00dfe und mich mit Dir im Himmel wieder vereine!\u201c
Und Jesus: \u201eMeine Tochter, f\u00fcr die Seele, die meinen Willen tut und in Ihm lebt, gibt es keinen Tod. Der Tod ist f\u00fcr den, der nicht meinen Willen tut, weil er so vielem absterben muss: sich selbst, den Leidenschaften, der Welt.
Aber wer meinen Willen tut, hat nichts, dem er absterben m\u00fcsste, er ist schon an das Leben des Himmel gewohnt; der Tod bedeutet f\u00fcr diese Seele nichts anders als ihre Lumpen abzulegen, wie wenn sie die Armenkleidung ablegt und die Gew\u00e4nder der K\u00f6nigin anlegt, um die Verbannung zu verlassen und die Heimat in Besitz zu nehmen, weil die Seele, die meinen Willen tut, nicht dem Tod und dem Urteil unterworfen ist, sondern ihr Leben ist ewig; was der Tod an ihr tun sollte, hat die Liebe vorwegnehmend schon getan, und mein Wille hat sie in Mir ganz neu geordnet, sodass es nichts mehr gibt, wor\u00fcber Ich sie richten sollte.
Stehe also fest in meinem Willen, und wenn du es am wenigsten erwartest, wirst du dich in meinem Willen im Himmel wiederfinden.\u201c (aus \u201eDas Buch des Himmels\u201c; Vorl\u00e4ufiger deutscher Text, aus dem Italienischen \u00fcbersetzt von Studiengruppe Hl. Hannibal di Francia \u2013 DI Irmengard Haslinger \u2013 F\u00fcr den privaten Gebrauch \u2013 Band 11; 9. Juni 1912)<\/p>\n\n\n\n

\u201eEr ist doch kein Gott von Toten, sondern von Lebenden; denn f\u00fcr ihn sind alle lebendig\u201c (Lk 20,38)<\/em><\/p>\n\n\n\n

An diesem Morgen lie\u00df sich der gebenedeite Jesus in einem Strom von Licht sehen, und die Gesch\u00f6pfe waren in dieses Licht getaucht, auf eine Weise, dass alle menschlichen Handlungen die Eignung zum Handeln aus diesem Licht sch\u00f6pften.
Als ich das sah, sagte der gebenedeite Jesus zu mir: \u201eMeine Tochter, Ich wirke st\u00e4ndig bei jeder kleinsten menschlichen Handlung mit, sei es auch nur ein Gedanke, ein Atemzug, eine Bewegung, doch die Gesch\u00f6pfe denken nicht an diese meine Haltung ihnen gegen\u00fcber.
Sie tun nicht nur alle ihre Werke nicht f\u00fcr Mich, von dem sie das Leben ihres eigenen Wirkens empfangen, sondern sie schreiben sich selber zu, was sie tun.
O, wenn sie an diese meine kontinuierliche Gesinnung d\u00e4chten, die Ich ihnen gegen\u00fcber habe, dann w\u00fcrden sie sich nicht das widerrechtlich anma\u00dfen, was Mir geh\u00f6rt, zum Schaden meiner Ehre und ihres eigenen Wohls, w\u00e4hrend sie doch alles f\u00fcr Mich tun und Mir geben sollten! Alles, was f\u00fcr Mich getan wird, kann in Mich eintreten, und Ich verwahre es in Mir, um ihnen alles im n\u00e4chsten Leben zu geben.
Doch alles, was nicht f\u00fcr Mich getan wird, kann nicht in Mich eintreten, da es keine Meiner w\u00fcrdigen Werke sind, sondern Mich ekelt vor ihnen und Ich weise sie zur\u00fcck, selbst wenn meine Gesinnung darin war.\u201c (aus \u201eDas Buch des Himmels\u201c; Vorl\u00e4ufiger deutscher Text, aus dem Italienischen \u00fcbersetzt von Studiengruppe Hl. Hannibal di Francia \u2013 DI Irmengard Haslinger \u2013 F\u00fcr den privaten Gebrauch \u2013 Band 7; 10. Oktober 1906)<\/p>\n\n\n\n

\u2014\u2014\u2014\u2014\u2014\u2014<\/p>\n\n\n\n

\u2026 \u201eMeine Tochter, meine Liebe zu den Gesch\u00f6pfen ist gro\u00df. Siehst du, wie das Sonnenlicht die Erde \u00fcberflutet?
Wenn du aus jenem Licht so viele Atome machen k\u00f6nntest, w\u00fcrdest du in jenen Lichtatomen meine melodische Stimme vernehmen, die dir [ununterbrochen] eins nach dem anderen wiederholen w\u00fcrde: Ich liebe dich, Ich liebe dich, Ich liebe dich\u2026 sodass sie dir keine Zeit lie\u00dfen, sie zu z\u00e4hlen, und du w\u00e4rest von der Liebe ertr\u00e4nkt.
Und tats\u00e4chlich sage Ich dir \u201eIch liebe dich, Ich liebe dich, Ich liebe dich\u201c im Licht, das dein Auge erf\u00fcllt, \u201eIch liebe dich\u201c in der Luft, die du einatmest, \u201eIch liebe dich\u201c im Windsto\u00df, der dein Ohr streift, \u201eIch liebe dich\u201c in der W\u00e4rme und in der K\u00e4lte, die dein Tastsinn f\u00fchlt, \u201eIch liebe dich\u201c im Blut, das in deinen Adern flie\u00dft.
Mein Herzschlag sagt dir \u201eIch liebe dich\u201c im Schlag deines Herzens, \u201eIch liebe dich\u201c wiederhole Ich dir in jedem Gedanken deines Geistes, \u201eIch liebe dich\u201c in jeder Bewegung deiner H\u00e4nde, \u201eIch liebe dich\u201c in jedem Schritt deiner F\u00fc\u00dfe, \u201eIch liebe dich\u201c in jedem Wort; denn nichts geschieht innerhalb und au\u00dferhalb von dir, ohne dass ein Liebesakt von Mir gegen dich mit beteiligt w\u00e4re.
So wartet ein \u201eIch liebe dich\u201c von Mir nicht auf das n\u00e4chste. Und von deinen \u201eIch liebe dich\u201c, wie viele davon sind f\u00fcr Mich?\u201c
Ich blieb verwirrt zur\u00fcck und f\u00fchlte mich innen und au\u00dfen wie bet\u00e4ubt von den vielen Ch\u00f6ren der \u201eIch liebe dich\u201c meines sanften Jesus; und meine \u201eIch liebe Dich\u201c waren so sp\u00e4rlich und beschr\u00e4nkt, dass ich sagte \u201aO, mein liebender Jesus, wer kann Dir je gleichkommen?\u2018
Aber was das betrifft, was ich gesagt habe, scheine ich noch nichts von dem ausgesagt zu haben, was Jesus mich verstehen lie\u00df. Dann f\u00fcgte Er hinzu:
\u201eDie wahre Heiligkeit besteht darin, meinen Willen zu tun und alles in Mir neu zu ordnen; wie Ich f\u00fcr die Gesch\u00f6pfe alles in der Ordnung halte, so sollten die Gesch\u00f6pfe alles f\u00fcr Mich und in Mir ordnen: Mein Wille l\u00e4sst alle Dinge in der Ordnung stehen.\u201c (aus \u201eDas Buch des Himmels\u201c; Vorl\u00e4ufiger deutscher Text, aus dem Italienischen \u00fcbersetzt von Studiengruppe Hl. Hannibal di Francia \u2013 DI Irmengard Haslinger \u2013 F\u00fcr den privaten Gebrauch \u2013 Band 11; 23. April 1912)<\/p>\n\n\n\n

\u2014\u2014\u2014\u2014\u2014\u2014<\/p>\n\n\n\n

Die Hingabe an das Fiat ist ein \u00e4u\u00dferstes Bed\u00fcrfnis meines armen Herzens, da Es mich seine g\u00f6ttliche Vater- und Mutterschaft sp\u00fcren l\u00e4sst. Mit seinen Licht-Armen h\u00e4lt Es mich fest an seine Brust gedr\u00fcckt, um sich wie eine \u00fcberaus z\u00e4rtliche Mutter in mich zu ergie\u00dfen, die ihre Tochter mit unzertrennlicher Liebe liebt, aber so sehr, dass sie ihr Leben in der Tochter hervorbringen will.
Dies scheint ein Liebeswahn, eine g\u00f6ttliche Leidenschaft dieser heiligen Mutter zu sein. Es l\u00e4sst sie ganz Auge, ganz Aufmerksamkeit und Sorgfalt, ganz Herz sein, und sie ist st\u00e4ndig dabei, ihr Leben in ihrer Tochter, die ganz in ihren Armen hingegeben ist, empfangen und geboren werden zu lassen und aufzuziehen.
So erleichtert die Hingabe an den G\u00f6ttlichen Willen die F\u00fcrsorglichkeit und erm\u00f6glicht die Beflissenheit dieser Himmlischen Mutter, ihr Leben, das ganz aus G\u00f6ttlichem Willen besteht, im Gesch\u00f6pf zu bilden.
Meine sch\u00f6ne Mama, nimm mich nicht weg von deiner Brust aus Licht, sodass ich dein Leben in mir f\u00fchlen kann, das st\u00e4ndig mit Pinselstrichen an mir arbeitet und mir dadurch zeigen m\u00f6ge, wie sehr Du mich liebst, wer Du bist und wie sch\u00f6n, liebenswert und anbetungsw\u00fcrdig Du bist!
Doch als mein Geist in der vollst\u00e4ndigen Hingabe an den G\u00f6ttlichen Willen aufging, wiederholte mein s\u00fc\u00dfer Jesus seinen kurzen Besuch bei mir und sprach:
\u201eMeine gesegnete Tochter, je mehr man von meinem Willen versteht, desto mehr erfreut man sich seiner Sch\u00f6nheit und Heiligkeit und hat desto mehr Anteil an seinen G\u00fctern.<\/em>
<\/em>Die Hingabe an Ihn vernichtet alle Hindernisse und h\u00e4lt die Seele so fest in seinen Armen, dass mein Fiat ohne M\u00fche sein g\u00f6ttliches Leben im Gesch\u00f6pf wieder hervorbringen kann. Wahre und volle Hingabe sagt faktisch: \u201aMach mit mir, was Du willst, mein Leben geh\u00f6rt Dir, und von Meinem will ich nichts mehr wissen.\u2019
So liefert die Hingabe das Gesch\u00f6pf der Gewalt meines G\u00f6ttlichen Willens aus. Denn du musst wissen, dass alle Dinge und die menschliche Natur selbst ihr Leben aus der ewigen Bewegung Gottes beziehen, auf eine Weise, dass alles um Ihn kreist: die ganze Sch\u00f6pfung, Atmung, Herzschlag und Blutkreislauf stehen unter der Herrschaft der Ewigen Bewegung, und da alle und alles ihr Leben von dieser Bewegung haben, sind sie untrennbar von Gott.
Und wie sie das Leben haben, so kreisen sie [auch] in einm\u00fctigem Lauf um das H\u00f6chste Sein. So liegt es nicht in der eigenen Macht von Atmung, Herzschlag und Bewegung, zu atmen, zu pochen, sich zu bewegen \u2013 ob sie es wollen oder nicht wollen; da die Bewegung des Ewigen unaufh\u00f6rlich ist, nehmen auch sie den unaufh\u00f6rlichen Akt von Atmung, Herzschlag und Bewegung wahr.
Sie f\u00fchren sozusagen ihr Leben mit Gott und mit allen geschaffenen Dingen, die um Ihn kreisen, ohne je stehenzubleiben. Nur den menschlichen Willen haben Wir mit der gro\u00dfen Gabe der freien Willensentscheidung geschaffen, damit er Uns beteuern k\u00f6nne, dass er Uns freiwillig liebt und nicht, weil er \u2013 wie der Atem zum Atmen, wie das Herz zu schlagen und die Bewegung vom Sch\u00f6pfer zu empfangen \u2013 gen\u00f6tigt ist.
Vielmehr sollte er Uns mit frei gewolltem, nicht erzwungenem Willen lieben und mit Uns zusammen sein k\u00f6nnen, um das wirkende Leben in unserem Willen zu empfangen. Es war die gr\u00f6\u00dfte Ehre und Gabe, die Wir dem Gesch\u00f6pf erwiesen.
Es zog sich jedoch undankbar aus der unzertrennlichen Einheit mit Uns zur\u00fcck \u2013 und damit aus der Einheit mit allen und allem. Deshalb verirrte, erniedrigte und schw\u00e4chte es sich und verlor die einzigartige Kraft. Der Mensch ist der einzige in der ganzen Sch\u00f6pfung, der seinen Lauf und seinen Ehrenplatz, seine Sch\u00f6nheit und Herrlichkeit verliert.
Er streunt umher, abgeirrt von seinem Platz, den er in unserem Willen einnimmt, der ihn ruft und an seinen Ehrenplatz zur\u00fccksehnt.
So haben alle einen Platz, auch der Atem und der Herzschlag des Menschen. Da alles und alle einen Platz haben, verlieren sie nie das Leben und ihre unaufh\u00f6rliche Bewegung.
Niemand f\u00fchlt sich arm oder schwach, sondern reich in der ewigen Bewegung ihres Sch\u00f6pfers. Nur der menschliche Wille ist verirrt und der \u00c4rmste von allen, da er nicht auf dem k\u00f6niglichen Platz unseres G\u00f6ttlichen Willens bleiben m\u00f6chte.
Da er sich arm f\u00fchlt, empfindet er sich als ungl\u00fccklich und st\u00f6rt und verwirrt die Menschheitsfamilie. Willst du also reich und gl\u00fccklich sein, dann steige nie von deinem Ehrenplatz innerhalb unseres Willens herab.
Dann wirst du alles in deiner Macht haben: St\u00e4rke, Licht und sogar meinen eigenen Willen.\u201c (aus \u201eDas Buch des Himmels\u201c; Vorl\u00e4ufiger deutscher Text, aus dem Italienischen \u00fcbersetzt von Studiengruppe Hl. Hannibal di Francia \u2013 DI Irmengard Haslinger \u2013 F\u00fcr den privaten Gebrauch \u2013 Band 33; 12. Mai 1934)<\/p>\n\n\n\n

\u201eDa sagten einige Schriftgelehrte: Meister, du hast gut geantwortet\u201c (Lk 20,39)<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2026 (156) Nun werde ich mich bem\u00fchen, die zweite Art zu beschreiben, wie Jesus zu mir spricht: sich au\u00dferhalb ihrer selbst befindend, sieht die Seele die Person Jesu Christi, zum Beispiel als Kind oder als Gekreuzigten oder in einer anderen Stellung.
Die Seele sieht den Herrn die Worte aus Seinem Mund \u00e4u\u00dfern und sie antwortet mit ihrem Mund. Manchmal geschieht es, dass die Seele ein Gespr\u00e4ch mit Jesus beginnt, wie zwei vertraute Verm\u00e4hlte es tun w\u00fcrden.
Die Rede des Herrn ist sehr knapp \u2013 nur vier oder f\u00fcnf Worte und manchmal gar nur ein Wort; sehr selten dehnt sie sich ein wenig aus. Aber wie viel Licht fl\u00f6\u00dft Er der Seele in diesen wenigen Worten ein!
Mir scheint, dass ich auf den ersten Blick ein kleines Fl\u00fcsschen sehe, aber beim n\u00e4heren Hinsehen kann man anstelle eines Fl\u00fcsschens ein unermessliches Meer erblicken. So ist ein Wort, das Jesus sagt.
Die Unermesslichkeit des Lichtes, das in der Seele verbleibt, ist so gro\u00df, dass beim gr\u00fcndlichen Nachsinnen, so viele erhabene und gewinnbringende Dinge f\u00fcr sie auftauchen, dass die Seele erstaunt ist.
(157) Ich glaube, wenn sich alle Gelehrten zusamment\u00e4ten, so w\u00e4ren sie bei nur einem einzigen Wort Jesu alle verlegen und w\u00fcrden verstummen\u2026.
Nun, dieser Weg entspricht eher der menschlichen Natur und kann leicht wiedergegeben werden, denn wenn die Seele in sich selbst eintritt, bringt sie all das mit, was sie aus dem Mund Unseres Herrn geh\u00f6rt hat und vermittelt es dann dem Leib.
Es ist nicht so leicht, wenn Jesus durch den Intellekt spricht. Ich meinerseits denke, dass Jesus diese Art des Sprechens w\u00e4hlt, um sich der menschlichen Natur anzupassen, nicht, dass Er Worte n\u00f6tig h\u00e4tte, um sich verst\u00e4ndlich zu machen, aber auf diese Weise versteht die Seele leichter und kann es dem Beichtvater mitteilen.
Mit einem Wort, Jesus handelt wie ein hochgelehrter, weiser und intelligenter Lehrer, der alle Wissenschaft im h\u00f6chsten Grade besitzt und dem niemand anderer gleichkommt.
Aber da Er sich inmitten von Sch\u00fclern befindet, die noch nicht die ersten Buchstaben des Alphabets gelernt haben, beh\u00e4lt er all die anderen Wissensgebiete bei sich selbst und lehrt die Sch\u00fcler das ABC, usw.
O wie gut ist Jesus! Er passt Sich den Gelehrten an und spricht zu ihnen in erhabener Weise, und wenn sie Ihn verstehen wollen, m\u00fcssen sie das, was Er ihnen sagt, gut lernen.
Und er passt sich den Unwissenden an und gibt vor, Selbst auch unwissend zu sein und spricht auf eine einfache Art, sodass niemand bei der Unterrichtsstunde dieses G\u00f6ttlichen Lehrers leer ausgeht\u2026 (aus \u201eDas Buch des Himmels\u201c; Vorl\u00e4ufiger deutscher Text, aus dem Italienischen \u00fcbersetzt von Studiengruppe Hl. Hannibal di Francia \u2013 DI Irmengard Haslinger \u2013 F\u00fcr den privaten Gebrauch \u2013 Band 1)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

27 W\u00f3wczas podesz\u0142o do Niego kilku saduceusz\u00f3w, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce nie ma zmartwychwstania, i zagadn\u0119li Go 28 w ten spos\u00f3b: \u00abNauczycielu, Moj\u017cesz tak nam przepisa\u0142: Je\u015bli umrze czyj\u015b brat, kt\u00f3ry mia\u0142 \u017con\u0119, a by\u0142 bezdzietny, niech jego brat we\u017amie wdow\u0119 i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu. 29 Ot\u00f3\u017c by\u0142o siedmiu braci. Pierwszy wzi\u0105\u0142 \u017con\u0119 i umar\u0142 bezdzietnie. 30 Wzi\u0105\u0142 j\u0105 drugi, 31 a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. 32 W ko\u0144cu umar\u0142a ta kobieta. 33 Przy zmartwychwstaniu wi\u0119c kt\u00f3rego z nich b\u0119dzie \u017con\u0105? Wszyscy siedmiu bowiem mieli j\u0105 za \u017con\u0119\u00bb. 34 Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abDzieci tego \u015bwiata \u017ceni\u0105 si\u0119 i za m\u0105\u017c wychodz\u0105. 35 Lecz ci, kt\u00f3rzy uznani zostan\u0105 za godnych udzia\u0142u w \u015bwiecie przysz\u0142ym i w powstaniu z martwych, ani si\u0119 \u017ceni\u0107 nie b\u0119d\u0105, ani za m\u0105\u017c wychodzi\u0107. 36 Ju\u017c bowiem umrze\u0107 nie mog\u0105, gdy\u017c s\u0105 r\u00f3wni anio\u0142om i s\u0105 dzie\u0107mi Bo\u017cymi, b\u0119d\u0105c uczestnikami zmartwychwstania. 37 A \u017ce umarli zmartwychwstaj\u0105, to i Moj\u017cesz zaznaczy\u0142 tam, gdzie jest mowa „O krzaku”, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. 38 B\u00f3g nie jest [Bogiem] umar\u0142ych, lecz \u017cywych; wszyscy bowiem dla Niego \u017cyj\u0105\u00bb. 39 Na to rzekli niekt\u00f3rzy z uczonych w Pi\u015bmie: \u00abNauczycielu, dobrze\u015b powiedzia\u0142\u00bb, 40 bo ju\u017c o nic nie \u015bmieli Go pyta\u0107. \u201cW\u00f3wczas podesz\u0142o do Niego kilku saduceusz\u00f3w, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce nie ma zmartwychwstania,\u201d…(\u0141k 20, 27) … „Moja c\u00f3rko, w Moim Zmartwychwstaniu zosta\u0142o ustanowione prawo dla wszystkich [ludzkich] stworze\u0144, do powstania do nowego \u017cycia we Mnie. By\u0142o to potwierdzenie, piecz\u0119\u0107 ca\u0142ego Mojego \u017cycia, Moich Dzie\u0142 i Moich S\u0142\u00f3w. Kiedy przyszed\u0142em na ziemi\u0119, to po to, by da\u0107 Siebie wszystkim i ka\u017cdemu z osobna, jako \u017cycie, kt\u00f3re powinno nale\u017ce\u0107 do nich.  Moje Zmartwychwstanie by\u0142o triumfem wszystkich i nowym podbojem dokonanym dla wszystkich przez Tego, kt\u00f3ry umar\u0142 za wszystkich, aby da\u0107 im \u017cycie i wskrzesi\u0107 ich w Moim w\u0142asnym Zmartwychwstaniu. Ale czy chcesz wiedzie\u0107, gdzie ma miejsce prawdziwe zmartwychwstanie duszy? W duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Mojej Woli, a nie [tylko] u kresu dni, ale kiedy jeszcze \u017cyje na ziemi. Wznosi si\u0119 do \u015bwiat\u0142a i mo\u017ce powiedzie\u0107: „Moja noc si\u0119 sko\u0144czy\u0142a”, powstaje w mi\u0142o\u015bci swego Stw\u00f3rcy, tak \u017ce zimno i \u015bnieg ju\u017c dla niej nie istniej\u0105, ale tylko u\u015bmiech niebia\u0144skiej wiosny. Wznosi si\u0119 do \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra natychmiast odp\u0119dza s\u0142abo\u015bci, n\u0119dz\u0119, nami\u0119tno\u015bci, wznosi si\u0119 do wszystkiego, co pochodzi z nieba. Kiedy kontempluje ziemi\u0119, niebo i s\u0142o\u0144ce, czyni to, aby znale\u017a\u0107 w nich Dzie\u0142a swego Stw\u00f3rcy i mie\u0107 okazj\u0119 opowiedzie\u0107 Mu o Jego chwale i d\u0142ugiej historii Jego Mi\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c ten, kto \u017cyje w Mojej Woli, mo\u017ce powiedzie\u0107, jak Anio\u0142 powiedzia\u0142 pobo\u017cnym niewiastom przy grobie: „Zmartwychwsta\u0142, ju\u017c Go tu nie ma”.  Ten, kto \u017cyje w Mojej Woli, mo\u017ce powiedzie\u0107 to samo: „Moja Wola nie jest ju\u017c ze mn\u0105, ona zmartwychwsta\u0142a we Fiat”. Kiedy zmienne koleje \u017cycia, okazje i cierpienia otaczaj\u0105 dusz\u0119, jakby szuka\u0142y swojej woli, dusza mo\u017ce odpowiedzie\u0107: „Moja wola zmartwychwsta\u0142a, nie mam jej ju\u017c w swojej mocy”. Wzamian posiadam Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 i Jej \u015bwiat\u0142em otocz\u0119 wszystko, co mnie otacza – okoliczno\u015bci i cierpienia, aby uczyni\u0107 z nich r\u00f3wnie wiele boskich podboj\u00f3w”. Dusza \u017cyj\u0105ca w Naszej Woli znajduje \u017cycie w Aktach swojego Jezusa, a Nasza aktywna, zwyci\u0119ska i triumfuj\u0105ca Wola zawsze w niej dzia\u0142a, ofiaruj\u0105c Nam tak\u0105 chwa\u0142\u0119, \u017ce Niebo nie mo\u017ce jej pomie\u015bci\u0107. Dlatego \u017cyj zawsze w Naszej Woli i nigdy Jej nie opuszczaj, je\u015bli pragniesz by\u0107 Naszym triumfem i chwa\u0142\u0105”.  (z „Ksi\u0119gi niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 36; 20 kwietnia 1938)  Lecz ci, kt\u00f3rzy uznani zostan\u0105 za godnych udzia\u0142u w \u015bwiecie przysz\u0142ym i w powstaniu z martwych, ani si\u0119 \u017ceni\u0107 nie b\u0119d\u0105, ani za m\u0105\u017c wychodzi\u0107.  (\u0141k 20,35) Czuj\u0105c si\u0119 troch\u0119 cierpi\u0105ca, powiedzia\u0142am do mojego zawsze ukochanego Jezusa: Kiedy mnie zabierzesz ze sob\u0105? Och, szybko, o Jezu! Spraw, aby \u015bmier\u0107 odci\u0119\u0142a mi \u017cycie i ponownie z\u0142\u0105czy\u0142a mnie z Tob\u0105 w Niebie! A Jezus: C\u00f3rko moja, dla duszy, kt\u00f3ra czyni Moj\u0105 Wol\u0119 i w Niej \u017cyje, nie istnieje \u015bmier\u0107. \u015amier\u0107 jest dla tego, kto nie czyni Mojej Woli, poniewa\u017c musi umrze\u0107 dla wielu rzeczy: dla siebie samego, dla nami\u0119tno\u015bci, dla ziemi. Ten natomiast, kto czyni Moj\u0105 Wol\u0119, nie ma niczego, dla czego mia\u0142by umrze\u0107. Jest ju\u017c przyzwyczajony do \u017cycia Niebem. \u015amier\u0107 jest dla niego jedynie zdj\u0119ciem cielesnej pow\u0142oki. To tak jak ten, kto zdejmuje szaty ubogiego cz\u0142owieka, aby przywdzia\u0107 szaty kr\u00f3la i opu\u015bci\u0107 wygnanie oraz zdoby\u0107 Ojczyzn\u0119. Albowiem dusza, kt\u00f3ra czyni Moj\u0105 Wol\u0119, nie podlega \u015bmierci. Nie ma dla niej s\u0105du, a jej \u017cycie jest wieczne. Mi\u0142o\u015b\u0107 dokona\u0142a z wyprzedzeniem tego, co \u015bmier\u0107 mia\u0142a dokona\u0107, a Moja Wola ca\u0142kowicie j\u0105 we Mnie uporz\u0105dkowa\u0142a, tak i\u017c nie mam za co j\u0105 os\u0105dzi\u0107. Przebywaj wi\u0119c w Mojej Woli, a kiedy najmniej si\u0119 tego spodziewasz, znajdziesz si\u0119 w Mojej Woli w Niebie.  (Tom 11; 9 czerwca 1912 r.) B\u00f3g nie jest [Bogiem] umar\u0142ych, lecz \u017cywych; wszyscy bowiem dla Niego \u017cyj\u0105\u00bb. (\u0141k 20, 38) Tego ranka Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 w strumieniu \u015bwiat\u0142a, a stworzenia zosta\u0142y sk\u0105pane w tym \u015bwietle, w taki spos\u00f3b, \u017ce wszystkie ludzkie dzia\u0142ania czerpa\u0142y zdolno\u015b\u0107 do dzia\u0142ania z tego \u015bwiat\u0142a. Kiedy to zobaczy\u0142am, Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, jestem stale zaanga\u017cowany w ka\u017cde ma\u0142e ludzkie dzia\u0142anie, czy to tylko my\u015bl, oddech, ruch, ale stworzenia nie my\u015bl\u0105 o tej mojej postawie wobec nich. Nie tylko nie wykonuj\u0105 wszystkich swoich dzie\u0142 dla Mnie, od Kt\u00f3rego otrzymuj\u0105 \u017cycie swojej w\u0142asnej aktywno\u015bci, ale przypisuj\u0105 sobie to, co robi\u0105. Och, gdyby pomy\u015bleli o tej ci\u0105g\u0142ej przychylnej postawie, jak\u0105 mam wobec nich, nie uzurpowaliby sobie bezprawnie tego, co nale\u017cy do Mnie, ze szkod\u0105 dla Mojej czci i w\u0142asnego ich dobra, podczas gdy powinni wszystko czyni\u0107 dla Mnie i oddawa\u0107 Mnie! Wszystko, co jest uczynione dla Mnie, mo\u017ce wej\u015b\u0107 we Mnie i zachowuj\u0119 to we Mnie, aby da\u0107 im wszystko w nast\u0119pnym \u017cyciu. Ale wszystko, co nie jest uczynione dla Mnie, nie mo\u017ce wej\u015b\u0107 we Mnie, poniewa\u017c nie s\u0105 to dzie\u0142a godne Mnie, ale jestem nimi obrzydzony i odrzucam je, nawet je\u015bli M\u00f3j zamys\u0142 by\u0142 w nich.”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”;  Do u\u017cytku prywatnego – Tom 7; 10 pa\u017adziernika 1906 r.) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.. C\u00f3rko moja, moja mi\u0142o\u015b\u0107 do stworzenia jest wielka. Czy widzisz, jak \u015bwiat\u0142o s\u0142o\u0144ca zalewa ziemi\u0119? Gdyby\u015b mog\u0142a zrobi\u0107 z tego \u015bwiat\u0142a wiele atom\u00f3w, to w tych atomach \u015bwiat\u0142a us\u0142ysza\u0142aby\u015b m\u00f3j melodyjny g\u0142os, a atomy te powtarza\u0142yby do ciebie jeden po drugim: \u201eKocham ci\u0119, kocham ci\u0119, kocham ci\u0119\u201d…, tak i\u017c nie da\u0142yby ci czasu na zliczenie tego. By\u0142aby\u015b zatopiona w mi\u0142o\u015bci. I rzeczywi\u015bcie m\u00f3wi\u0119 ci \u201ekocham ci\u0119, kocham ci\u0119\u201d w \u015bwietle, kt\u00f3re wype\u0142nia twoje oko, \u201ekocham ci\u0119\u201d w powietrzu, kt\u00f3rym oddychasz, \u201ekocham ci\u0119\u201d w szumie wiatru, kt\u00f3ry dmie w twoje uszy, \u201ekocham ci\u0119\u201d w cieple i zimnie, kt\u00f3re odczuwasz, \u201ekocham ci\u0119\u201d we krwi, kt\u00f3ra p\u0142ynie w twoich \u017cy\u0142ach. \u201eKocham ci\u0119\u201d m\u00f3wi ci bicie Mojego Serca w biciu twojego serca. Powtarzam ci \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdej my\u015bli twojego umys\u0142u, \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdym dzia\u0142aniu twoich r\u0105k, \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdym kroku twoich st\u00f3p, \u201ekocham ci\u0119\u201d w ka\u017cdym s\u0142owie\u2026, poniewa\u017c we wszystkim, co zachodzi wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz ciebie, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a M\u00f3j Akt Mi\u0142o\u015bci do ciebie.  Tak wi\u0119c jedno moje \u201ekocham ci\u0119\u201d nie czeka na drugie.  A ile jest twoich \u201ekocham Ci\u0119\u201d dla Mnie? By\u0142am zmieszana. Poczu\u0142am si\u0119 og\u0142uszona wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz, a powtarzaj\u0105ce si\u0119 \u201ekocham ci\u0119\u201d mojego s\u0142odkiego Jezusa rozbrzmiewa\u0142y jak wiele pot\u0119\u017cnych ch\u00f3r\u00f3w… Moich \u201ekocham Ci\u0119\u201d by\u0142o tak ma\u0142o i by\u0142y tak ograniczone, \u017ce powiedzia\u0142am: O m\u00f3j ukochany Jezu, kto kiedykolwiek b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 Ci stawi\u0107 czo\u0142o? Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce z tego, co do\u015bwiadczy\u0142am, nie powiedzia\u0142am nic o tym, co Jezus da\u0142 mi do zrozumienia.  Nast\u0119pnie doda\u0142: Wola Bo\u017ca, prawdziwa \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, polega na czynieniu Mojej Woli i uporz\u0105dkowaniu wszystkich rzeczy we Mnie. Tak jak Ja wszystko utrzymuj\u0119 w porz\u0105dku dla stworzenia, tak te\u017c stworzenie powinno uporz\u0105dkowa\u0107 wszystko dla Mnie i we Mnie. Moja Wola sprawia, \u017ce wszystko jest uporz\u0105dkowane. (Tom 11, 23 kwietnia 1912) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 Oddanie si\u0119 Fiat jest skrajn\u0105 potrzeb\u0105 mojego biednego serca, poniewa\u017c sprawia, \u017ce czuj\u0119 Jego Boskie Ojcostwo i Macierzy\u0144stwo. Swoimi \u015bwietlistymi ramionami trzyma mnie mocno przy swojej piersi, aby przela\u0107 si\u0119 we mnie jak niezwykle czu\u0142a matka, kt\u00f3ra kocha swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 nierozerwaln\u0105, ale tak bardzo, \u017ce chce wydoby\u0107 swoje \u017cycie w c\u00f3rce. To wydaje si\u0119 by\u0107 szale\u0144stwem mi\u0142o\u015bci, bosk\u0105 pasj\u0105 tej \u015bwi\u0119tej matki. Sprawia to, \u017ce ca\u0142ym swoim spojrzeniem, ca\u0142\u0105 uwag\u0105 i trosk\u0105, ca\u0142ym sercem, nieustannie poczyna, rodzi i wychowuje Swoje \u017cycie w swojej c\u00f3rce, kt\u00f3ra jest ca\u0142kowicie oddana w Jej ramiona. W ten spos\u00f3b oddanie si\u0119 Woli Bo\u017cej u\u0142atwia (t\u0119) trosk\u0119 i umo\u017cliwia zaanga\u017cowanie tej Niebia\u0144skiej Matce w kszta\u0142towanie w stworzeniu Jej \u017bycia, kt\u00f3re jest ca\u0142\u0105 Wol\u0105 Bo\u017c\u0105. Moja pi\u0119kna Mamo, nie odrywaj mnie od Twojej Piersi \u015awiat\u0142a, abym mog\u0142a poczu\u0107 Twoje \u017bycie we mnie, nieustannie pracuj\u0105ce nade mn\u0105 poci\u0105gni\u0119ciami p\u0119dzla, pokazuj\u0105ce mi, jak bardzo mnie kochasz, kim jeste\u015b i jak pi\u0119kna, kochana i godna uwielbienia jeste\u015b! Ale kiedy m\u00f3j duch by\u0142 poch\u0142oni\u0119ty ca\u0142kowitym poddaniu si\u0119 Bo\u017cej Woli, m\u00f3j s\u0142odki Jezus powt\u00f3rzy\u0142 Swoj\u0105 kr\u00f3tk\u0105 wizyt\u0119 u mnie, m\u00f3wi\u0105c: „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, im wi\u0119cej kto\u015b rozumie z Mojej Woli, tym bardziej cieszy si\u0119 Jej pi\u0119knem i \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105, i tym wi\u0119cej ma udzia\u0142u w Jej dobrach. Oddanie si\u0119 Jej niszczy wszystkie przeszkody i trzyma dusz\u0119 tak mocno w Jego ramionach, \u017ce M\u00f3j Fiat mo\u017ce bez wysi\u0142ku ponownie wzbudzi\u0107 swoje Boskie \u017bycie w stworzeniu. Prawdziwe i pe\u0142ne poddanie si\u0119 m\u00f3wi w efekcie: „Czy\u0144 ze mn\u0105, co zechcesz, moje \u017cycie jest Twoje, a ja nie b\u0119d\u0119 wiedzia\u0142 nic wi\u0119cej o Moim”. W ten spos\u00f3b poddanie oddaje stworzenie pod w\u0142adz\u0119 Mojej Woli. Musisz bowiem wiedzie\u0107, \u017ce wszystkie rzeczy i sama natura ludzka czerpi\u0105 swoje \u017cycie z Wiecznego Ruchu Boga, w taki spos\u00f3b, \u017ce wszystko kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 Niego: ca\u0142e stworzenie, oddychanie, bicie serca i kr\u0105\u017cenie krwi s\u0105 pod panowaniem Wiecznego Ruchu, a poniewa\u017c wszyscy i wszystko czerpi\u0105 swoje \u017cycie z tego Ruchu, s\u0105 nierozerwalnie zwi\u0105zane z Bogiem. I tak jak maj\u0105 \u017cycie, tak [r\u00f3wnie\u017c] obracaj\u0105 si\u0119 jednomy\u015blnie wok\u00f3\u0142 Najwy\u017cszej Istoty. Tak wi\u0119c nie w ich w\u0142asnej mocy oddychania, bicia serca i ruchu jest oddychanie, pulsowanie, poruszanie si\u0119 – czy tego chc\u0105, czy nie; poniewa\u017c ruch Odwiecznego jest nieustanny, oni r\u00f3wnie\u017c postrzegaj\u0105 nieustanny akt oddychania, bicia serca i ruchu. \u017byj\u0105 swoim \u017cyciem, \u017ce tak powiem, z Bogiem i ze wszystkimi stworzonymi rzeczami, kt\u00f3re kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 Niego, nigdy si\u0119 nie zatrzymuj\u0105c. Tylko ludzk\u0105 wol\u0119 stworzyli\u015bmy z wielkim darem wolnej woli, aby mog\u0142a potwierdza\u0107 Nam, \u017ce kocha Nas dobrowolnie, a nie dlatego, \u017ce jest zmuszana – jak oddech do oddychania, jak serce do bicia i do otrzymywania ruchu od Stw\u00f3rcy. Powinno raczej kocha\u0107 Nas woln\u0105, a nie przymuszon\u0105 wol\u0105 i by\u0107 w stanie by\u0107 z Nami, aby otrzyma\u0107 dzia\u0142aj\u0105ce \u017cycie w Naszej Woli. By\u0142 to najwi\u0119kszy zaszczyt i Dar, jakim obdarzyli\u015bmy stworzenie. Ono jednak niewdzi\u0119cznie wycofa\u0142o si\u0119 z nierozerwalnej jedno\u015bci z Nami – a tym samym z jedno\u015bci ze wszystkimi i ze wszystkim. Dlatego zgubi\u0142o swoj\u0105 drog\u0119, zdegradowa\u0142o si\u0119 i os\u0142abi\u0142o oraz utraci\u0142o swoj\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 moc. Cz\u0142owiek jest jedyn\u0105 istot\u0105 w ca\u0142ym stworzeniu, kt\u00f3ra gubi swoj\u0105 drog\u0119 i swoje honorowe miejsce, swoje pi\u0119kno i chwa\u0142\u0119. B\u0142\u0105dzi, oddalaj\u0105c si\u0119 od miejsca, kt\u00f3re zajmuje w Naszej Woli, kt\u00f3ra wzywa go i pragnie, by powr\u00f3ci\u0142 na swoje honorowe miejsce. Tak wi\u0119c wszystko ma swoje miejsce, nawet oddech i bicie serca cz\u0142owieka. Poniewa\u017c wszystko i wszyscy maj\u0105 swoje miejsce, nigdy nie trac\u0105 \u017cycia i nieustannego ruchu. Nikt nie czuje si\u0119 biedny ani s\u0142aby, lecz bogaty w wiecznym ruchu swego Stw\u00f3rcy. Tylko ludzka wola jest zagubiona i najbiedniejsza ze wszystkich, poniewa\u017c nie chce pozosta\u0107 w kr\u00f3lewskim miejscu naszej Bo\u017cej Woli. Czuj\u0105c si\u0119 biedna, czuje si\u0119 nieszcz\u0119\u015bliwa, niepokoi i dezorientuje ludzk\u0105 rodzin\u0119. Wi\u0119c je\u015bli chcesz by\u0107 bogata i szcz\u0119\u015bliwa, nigdy nie schod\u017a ze swojego honorowego miejsca w Naszej Woli. Wtedy b\u0119dziesz mia\u0142a wszystko w swojej mocy: Si\u0142\u0119, \u015awiat\u0142o, a nawet Moj\u0105 Wol\u0119\u201d.  (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; DI Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 33; 12 maja 1934) Na to rzekli niekt\u00f3rzy z uczonych w Pi\u015bmie: \u00abNauczycielu, dobrze\u015b powiedzia\u0142\u00bb (\u0141k 20,39) … (156) Teraz postaram si\u0119 opisa\u0107 drugi spos\u00f3b, w jaki Jezus m\u00f3wi do mnie: b\u0119d\u0105c poza sob\u0105, dusza widzi osob\u0119 Jezusa Chrystusa, na przyk\u0142ad jako dziecko lub jako ukrzy\u017cowanego, lub w innej postawie. Dusza widzi Pana wypowiadaj\u0105cego s\u0142owa z Jego ust i odpowiada swoimi ustami. Czasami…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-45","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=45"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=45"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=45"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=45"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}