{"id":318,"date":"2025-01-08T08:33:56","date_gmt":"2025-01-08T08:33:56","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=318"},"modified":"2025-01-08T08:33:56","modified_gmt":"2025-01-08T08:33:56","slug":"8-stycznia-w-okresie-bozego-narodzenia-mk-6-34-44","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2025\/01\/08\/8-stycznia-w-okresie-bozego-narodzenia-mk-6-34-44\/","title":{"rendered":"8 stycznia w okresie Bo\u017cego Narodzenia (Mk 6, 34-44)"},"content":{"rendered":"\n

Gdy Jezus wysiad\u0142, ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, byli bowiem jak owce nie maj\u0105ce pasterza6<\/sup><\/a>. I zacz\u0105\u0142 ich naucza\u0107. 35 A gdy pora by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana, przyst\u0105pili do Niego uczniowie i rzekli: \u00abMiejsce jest puste, a pora ju\u017c p\u00f3\u017ana. 36 Odpraw ich! Niech id\u0105 do okolicznych osiedli i wsi, a kupi\u0105 sobie co\u015b do jedzenia\u00bb. 37 Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abWy dajcie im je\u015b\u0107!\u00bb Rzekli Mu: \u00abMamy p\u00f3j\u015b\u0107 i za dwie\u015bcie denar\u00f3w kupi\u0107 chleba, \u017ceby im da\u0107 je\u015b\u0107?\u00bb 38 On ich spyta\u0142: \u00abIle macie chleb\u00f3w? Id\u017acie, zobaczcie!\u00bb Gdy si\u0119 upewnili, rzekli: \u00abPi\u0119\u0107 i dwie ryby\u00bb. 39 Wtedy poleci\u0142 im wszystkim usi\u0105\u015b\u0107 gromadami na zielonej trawie7<\/sup><\/a>. 40 I roz\u0142o\u017cyli si\u0119, gromada przy gromadzie, po stu i po pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu. 41 A wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 chleby i dawa\u0142 uczniom, by k\u0142adli przed nimi; tak\u017ce dwie ryby rozdzieli\u0142 mi\u0119dzy wszystkich. 42 Jedli wszyscy do syto\u015bci. 43 i zebrali jeszcze dwana\u015bcie pe\u0142nych kosz\u00f3w u\u0142omk\u00f3w i ostatk\u00f3w z ryb. 44 A tych, kt\u00f3rzy jedli chleby, by\u0142o pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn.<\/p>\n\n\n\n

„W\u00f3wczas, gdy Jezus zobaczy\u0142 mn\u00f3stwo ludzi, zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, bo byli jak owce nie maj\u0105ce pasterza” (Mk 6,34).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

… „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce Nasza mi\u0142o\u015b\u0107 i gor\u0105ce pragnienie towarzystwa stworzenia s\u0105 tak wielkie, \u017ce ju\u017c przy jego stworzeniu przyznajemy mu kr\u00f3lewskie miejsce w Naszej Boskiej Woli. Tak wi\u0119c ka\u017cde stworzenie<\/em><\/strong> ma swoje honorowe miejsce w Naszym Boskim Pa\u0142acu, a jego<\/em> pocz\u0105tek, jego pierwszy akt \u017cycia<\/em><\/strong>, zar\u00f3wno w wieczno\u015bci, jak i w czasie, <\/em>s\u0105 w Naszym Fiat.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Cz\u0142owiek nie istnia\u0142 jeszcze na \u015bwiecie, gdy w mi\u0142o\u015bci<\/em> i gorliwym oczekiwaniu, nie tylko wyznaczyli\u015bmy mu miejsce, ale oddali\u015bmy do jego dyspozycji Nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, moc, pi\u0119kno i \u015bwiat\u0142o, jako towarzyszk\u0119. Stworzenie, kreatura, jest szlachetn\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105, kt\u00f3ra zst\u0119puje z wy\u017cyn nieba, by przeby\u0107 wygnanie. Ale Nasza Wola nie opuszcza jej, lecz zst\u0119puje razem z ni\u0105 na d\u00f3\u0142, zatacza si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej i razem z ni\u0105 przechodzi przez wygnanie.<\/em> W ka\u017cdym jej akcie, w cierpieniach, rado\u015bciach czy r\u00f3\u017cnych spotkaniach, Ona umieszcza sw\u00f3j pierwotny Boski Akt, aby mog\u0142a zachowa\u0107 swoj\u0105 szlachetno\u015b\u0107 i pozycj\u0119 ksi\u0119\u017cniczki. A kiedy nape\u0142ni j\u0105 wszystkimi swoimi dobrami, tak \u017ce nie b\u0119dzie mog\u0142a ju\u017c nic wi\u0119cej uchwyci\u0107, zabierze j\u0105 ponownie na wy\u017cyny nieba i przedstawi j\u0105 triumfalnie ca\u0142emu Niebia\u0144skiemu Dworowi. <\/p>\n\n\n\n

To jest wi\u0119c to, co Moja Bo\u017ca Wola chce uczyni\u0107 ze stworzeniem – i to jest w stanie uczyni\u0107. Ale ku Naszemu smutkowi musimy widzie\u0107, \u017ce dusza, gdy tylko zejdzie na wygnanie, zapomina o swoim kr\u00f3lewskim miejscu i o swoim szlachetnym pochodzeniu<\/em>, a w zamian ch\u0119tnie wyrzek\u0142aby si\u0119 Naszej Woli, kt\u00f3ra nosi j\u0105 w ramionach czulej ni\u017c matka, i korzystaj\u0105c z bram zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re jej dali\u015bmy, zni\u017ca si\u0119 do ni\u017cszo\u015bci swojej ludzkiej woli.<\/p>\n\n\n\n

Dali\u015bmy jej te bramy, aby mog\u0142a ponownie do nas wst\u0105pi\u0107 i po\u015br\u00f3d swego wygnania zrobi\u0107 ma\u0142e wypady na \u0142ono swego Stw\u00f3rcy. Ale wykorzystuje te bramy, by zanurzy\u0107 si\u0119 w ub\u00f3stwie, s\u0142abo\u015bci i nami\u0119tno\u015bciach, kt\u00f3re pozbawiaj\u0105 j\u0105 szlachetno\u015bci. W ten spos\u00f3b w istocie ludzkiej nie rozpoznaje si\u0119 ju\u017c ksi\u0119\u017cniczki z nieba, lecz s\u0142ug\u0119 ziemi. Nie zamykamy jednak Naszych drzwi, to znaczy Naszej mi\u0142o\u015bci, ojcostwa i mi\u0142osierdzia, lecz nadal na ni\u0105 czekamy: gdy tylko zobaczymy, \u017ce <\/em>zamyka drzwi <\/em><\/strong>[swoich zmys\u0142\u00f3w],<\/em> aby wej\u015b\u0107 do Naszej Woli, wychodzimy jej naprzeciw i otwieramy szeroko Nasze bramy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chocia\u017c widzimy w niej nieatrakcyjn\u0105 pi\u0119kno\u015b\u0107, kt\u00f3ra podar\u0142a i pobrudzi\u0142a swoje kr\u00f3lewskie szaty, nie czynimy jej wyrzut\u00f3w, lecz pytamy j\u0105 z ca\u0142ym ojcowskim wsp\u00f3\u0142czuciem: „Gdzie by\u0142a\u015b? Biedna c\u00f3reczko, jak ty upad\u0142a\u015b! Czy dostrzeg\u0142a\u015b, jak bardzo by\u0142o ci \u017ale, gdy \u017cy\u0142a\u015b w nisko\u015bci swojej ludzkiej woli, w oddzieleniu od Nas? <\/p>\n\n\n\n

W\u0119drowa\u0142a\u015b bez przewodnika, bez \u015bwiat\u0142a, jedzenia i obrony. Dlatego nie czy\u0144 tego wi\u0119cej, by\u015b zosta\u0142a odnowiona i odzyska\u0142a dobro, kt\u00f3re utraci\u0142a\u015b”. <\/p>\n\n\n\n

Wiemy, \u017ce dusza nie mo\u017ce czyni\u0107 dobra bez Naszej Boskiej Woli.<\/em><\/strong> To tak, jakby chcia\u0142a widzie\u0107 bez oczu, chodzi\u0107 bez n\u00f3g i \u017cy\u0107 bez jedzenia. Uwa\u017caj wi\u0119c i nigdy nie opuszczaj Mojej Boskiej Woli, je\u015bli chcesz znale\u017a\u0107 si\u0142\u0119, \u015bwiat\u0142o, oparcie, a nawet samego Jezusa do twojej dyspozycji”<\/em>. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 32; 29 kwietnia 1933)<\/p>\n\n\n\n

\u00a0A wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 chleby i dawa\u0142 uczniom, by k\u0142adli przed nimi; tak\u017ce dwie ryby rozdzieli\u0142 mi\u0119dzy wszystkich.\u00a0 (Mk 6,41)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 oraz wszystkie przymioty i doskona\u0142o\u015bci Boga znajduj\u0105 si\u0119 w Woli Bo\u017cej jak w niewyczerpanym \u017ar\u00f3dle, z kt\u00f3rego mo\u017cna czerpa\u0107, ile si\u0119 chce, aby w imieniu wszystkich odwzajemni\u0107 si\u0119 Najwy\u017cszemu Majestatowi<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Zatapia\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie w Woli Bo\u017cej, aby m\u00f3c uzupe\u0142ni\u0107 wszystko, co stworzenie jest zobowi\u0105zane czyni\u0107 wobec Najwy\u017cszego Majestatu. Gdy to czyni\u0142am, powiedzia\u0142am do siebie: Gdzie znajd\u0119 tyle mi\u0142o\u015bci, aby za wszystkich obdarzy\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 mojego s\u0142odkiego Jezusa? On za\u015b powiedzia\u0142 mi w moim wn\u0119trzu: C\u00f3rko moja, w mojej Woli znajdziesz mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra mo\u017ce zast\u0105pi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 wszystkich. Albowiem ten, kto wnika w moj\u0105 Wol\u0119, znajdzie wiele \u017ar\u00f3de\u0142, kt\u00f3re wyp\u0142ywaj\u0105 i kt\u00f3re nie zmniejszaj\u0105 si\u0119 nawet o kropl\u0119 niezale\u017cnie od tego, ile ich pobiera. Jest wi\u0119c \u017ar\u00f3d\u0142o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re \u017cywio\u0142owo wzbiera swoje fale i nieustannie tryska bez wzgl\u0119du na to, ile fal wzbiera. Jest \u017ar\u00f3d\u0142o pi\u0119kna, kt\u00f3re nigdy nie traci barwy bez wzgl\u0119du na to, ile pi\u0119kna wydobywa, co wi\u0119cej, nieustannie wy\u0142ania nowe i jeszcze bardziej okaza\u0142e pi\u0119kno. Jest \u017ar\u00f3d\u0142o m\u0105dro\u015bci, \u017ar\u00f3d\u0142o rado\u015bci, \u017ar\u00f3d\u0142o dobroci, mi\u0142osierdzia, sprawiedliwo\u015bci i ca\u0142ej reszty moich przymiot\u00f3w. Wszystkie tryskaj\u0105 i jeden wlewa si\u0119 w drugi, tak i\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 jest pi\u0119kna, m\u0105dra, pot\u0119\u017cna itd., jest \u017ar\u00f3d\u0142em pi\u0119kna. Pi\u0119kno jest mi\u0142o\u015bci\u0105, jest m\u0105dre, jest pot\u0119\u017cne i ma tak\u0105 moc, \u017ce ca\u0142e Niebo si\u0119 nim zachwyca i nigdy si\u0119 nim nie nu\u017cy. Te \u017ar\u00f3d\u0142a, te zdroje, tworz\u0105 tak\u0105 harmoni\u0119, tak\u0105 rado\u015b\u0107 i tak urocze widowisko, \u017ce wszyscy b\u0142ogos\u0142awieni s\u0105 nimi s\u0142odko zachwyceni i nie chc\u0105 nawet oderwa\u0107 od nich wzroku, aby nie straci\u0107 ani jednej rado\u015bci. Dlatego, moja c\u00f3rko, konieczne jest, aby <\/em>ten, kto chce mi\u0142owa\u0107, wynagradza\u0107 i zast\u0119powa\u0107 wszystkich, \u017cy\u0142 w mojej Woli,<\/em><\/strong> z kt\u00f3rej wszystko wyp\u0142ywa i w kt\u00f3rej rzeczy mno\u017c\u0105 si\u0119 tak wiele razy, jak wiele razy si\u0119 chce, i s\u0105 <\/em>naznaczone boskim pi\u0119tnem.<\/em><\/strong> To boskie pi\u0119tno tworzy inne \u017ar\u00f3d\u0142a, kt\u00f3rych fale wznosz\u0105 si\u0119 tak wysoko, \u017ce gdy si\u0119 przelewaj\u0105, <\/em>zalewaj\u0105 wszystko i czyni\u0105 dobro wszystkim.<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego \u017cyj zawsze i nieustannie w mojej Woli, w Niej ci\u0119 oczekuj\u0119 i pragn\u0119. <\/p>\n\n\n\n

(15 stycznia 1920, tom 12; t\u0142umaczenie: wolaboza.org)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026..<\/p>\n\n\n\n

….\u201d<\/em>Bram\u0105 do \u017cycia w Boskiej Woli, pierwszym ogniwem, jest Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

By\u0142o Ono pierwszym i prawdziwym zado\u015b\u0107uczynieniem, kt\u00f3re, ze wzgl\u0119du na urz\u0105d dany Mi przez Ojca Niebieskiego, by\u0142o \u017cyciem ofiarnym i w pe\u0142ni ukrzy\u017cowanym w Woli Bo\u017cej; Na Mocy Mojej Wiecznej Woli mog\u0142em pomno\u017cy\u0107 Moje \u017bycie dla wszystkich i dla ka\u017cdego.<\/p>\n\n\n\n

Jak moc\u0105 jednego FIAT pomno\u017cy\u0142em tak wiele rzeczy stworzonych, upowa\u017cniaj\u0105c przy tym ka\u017cdego cz\u0142owieka do uczynienia ich swoimi, tak Moc\u0105 Mojej Woli pomno\u017cy\u0142em to jedno \u017bycie, <\/em>aby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 mie\u0107 Mnie dla siebie samego, jako pomoc, obron\u0119 i schronienie – jak tylko zechce. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W tym tkwi ca\u0142a wielko\u015b\u0107, korzy\u015b\u0107, wszystko, niesko\u0144czona odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy \u017cyciem w Mojej Woli, a innym \u017cyciem, cho\u0107by dobrym i \u015bwi\u0119tym: „Pomno\u017cenie jednego czynu na tyle czyn\u00f3w, ile si\u0119 chce, wystarczaj\u0105co dla tylu, ilu chcia\u0142oby z niego skorzysta\u0107”….<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 15; 10 czerwca 1923)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n

… Potem, kiedy przyj\u0119\u0142am Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, powiedzia\u0142am do mojego ukochanego Jezusa: \u201eMoja Mi\u0142o\u015bci i moje \u017bycie, Twoja Wola ma moc pomno\u017cenia Twojego \u017bycia tyle razy, ile istot istnieje i b\u0119dzie istnie\u0107 na ziemi.<\/p>\n\n\n\n

Chc\u0119 uformowa\u0107 tak wielu Jezus\u00f3w w Twojej Woli, aby da\u0107 Ci\u0119 ca\u0142kowicie ka\u017cdej duszy w czy\u015b\u0107cu, ka\u017cdemu B\u0142ogos\u0142awionemu w Niebie i ka\u017cdemu, kto \u017cyje tutaj na ziemi\u201d. Wtedy m\u00f3j niebia\u0144ski Jezus powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, <\/strong>ktokolwiek \u017cyje w Mojej Woli, dla niego Moja Wola w\u0142a\u015bnie to czyni: Pomna\u017ca akty duszy w swej w\u0142asnej mocy tyle razy, ile jest istot stworzonych. Dusza przyjmuje cech\u0119 boskiego dzia\u0142ania (otrzymuje boskie uzdolnienie), a jej Akt staje si\u0119 Aktem wszystkich.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Taka jest w\u0142a\u015bnie natura boskiego dzia\u0142ania: jeden Akt dokonany przez dusz\u0119 pomna\u017ca si\u0119 w wiele i wszyscy mog\u0105 przyw\u0142aszczy\u0107 sobie ten Akt tak, jakby zosta\u0142 dokonany dla ka\u017cdej istoty z osobna, podczas gdy Akt by\u0142 [tylko] jeden.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b dusza, w kt\u00f3rej panuje Moja Wola, <\/em>stawia si\u0119 na miejscu samego Boga, czy to w chwale, czy w b\u00f3lu,<\/em><\/strong> w zale\u017cno\u015bci od tego, czy stworzenia przyjmuj\u0105, czy odrzucaj\u0105 ten Akt.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Chwa\u0142a <\/em><\/strong>p\u0142yn\u0105ca z faktu, \u017ce Akt duszy mo\u017ce przynie\u015b\u0107 wszystkim skarby i \u017cycie Jezusa, jest wielka, przeobfita, wr\u0119cz niesko\u0144czona. B\u00f3l,<\/em><\/strong> \u017ce nie wszystkie stworzenia akceptuj\u0105 to dobro i \u017ce moje w\u0142asne \u017cycie pozostaje jakby w zawieszeniu (zawieszone), nie przynosz\u0105c korzy\u015bci z mojego boskiego \u017cycia, jest b\u00f3lem, kt\u00f3ry przewy\u017csza wszelkie inne\u201d.<\/p>\n\n\n\n

 (Hannibala di Francia – DI Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 21; 23 lutego 1927 r.)<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gdy Jezus wysiad\u0142, ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, byli bowiem jak owce nie maj\u0105ce pasterza6. I zacz\u0105\u0142 ich naucza\u0107. 35 A gdy pora by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana, przyst\u0105pili do Niego uczniowie i rzekli: \u00abMiejsce jest puste, a pora ju\u017c p\u00f3\u017ana. 36 Odpraw ich! Niech id\u0105 do okolicznych osiedli i wsi, a kupi\u0105 sobie co\u015b do jedzenia\u00bb. 37 Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abWy dajcie im je\u015b\u0107!\u00bb Rzekli Mu: \u00abMamy p\u00f3j\u015b\u0107 i za dwie\u015bcie denar\u00f3w kupi\u0107 chleba, \u017ceby im da\u0107 je\u015b\u0107?\u00bb 38 On ich spyta\u0142: \u00abIle macie chleb\u00f3w? Id\u017acie, zobaczcie!\u00bb Gdy si\u0119 upewnili, rzekli: \u00abPi\u0119\u0107 i dwie ryby\u00bb. 39 Wtedy poleci\u0142 im wszystkim usi\u0105\u015b\u0107 gromadami na zielonej trawie7. 40 I roz\u0142o\u017cyli si\u0119, gromada przy gromadzie, po stu i po pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu. 41 A wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 chleby i dawa\u0142 uczniom, by k\u0142adli przed nimi; tak\u017ce dwie ryby rozdzieli\u0142 mi\u0119dzy wszystkich. 42 Jedli wszyscy do syto\u015bci. 43 i zebrali jeszcze dwana\u015bcie pe\u0142nych kosz\u00f3w u\u0142omk\u00f3w i ostatk\u00f3w z ryb. 44 A tych, kt\u00f3rzy jedli chleby, by\u0142o pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn. „W\u00f3wczas, gdy Jezus zobaczy\u0142 mn\u00f3stwo ludzi, zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, bo byli jak owce nie maj\u0105ce pasterza” (Mk 6,34). … „Moja b\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce Nasza mi\u0142o\u015b\u0107 i gor\u0105ce pragnienie towarzystwa stworzenia s\u0105 tak wielkie, \u017ce ju\u017c przy jego stworzeniu przyznajemy mu kr\u00f3lewskie miejsce w Naszej Boskiej Woli. Tak wi\u0119c ka\u017cde stworzenie ma swoje honorowe miejsce w Naszym Boskim Pa\u0142acu, a jego pocz\u0105tek, jego pierwszy akt \u017cycia, zar\u00f3wno w wieczno\u015bci, jak i w czasie, s\u0105 w Naszym Fiat. Cz\u0142owiek nie istnia\u0142 jeszcze na \u015bwiecie, gdy w mi\u0142o\u015bci i gorliwym oczekiwaniu, nie tylko wyznaczyli\u015bmy mu miejsce, ale oddali\u015bmy do jego dyspozycji Nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, moc, pi\u0119kno i \u015bwiat\u0142o, jako towarzyszk\u0119. Stworzenie, kreatura, jest szlachetn\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105, kt\u00f3ra zst\u0119puje z wy\u017cyn nieba, by przeby\u0107 wygnanie. Ale Nasza Wola nie opuszcza jej, lecz zst\u0119puje razem z ni\u0105 na d\u00f3\u0142, zatacza si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej i razem z ni\u0105 przechodzi przez wygnanie. W ka\u017cdym jej akcie, w cierpieniach, rado\u015bciach czy r\u00f3\u017cnych spotkaniach, Ona umieszcza sw\u00f3j pierwotny Boski Akt, aby mog\u0142a zachowa\u0107 swoj\u0105 szlachetno\u015b\u0107 i pozycj\u0119 ksi\u0119\u017cniczki. A kiedy nape\u0142ni j\u0105 wszystkimi swoimi dobrami, tak \u017ce nie b\u0119dzie mog\u0142a ju\u017c nic wi\u0119cej uchwyci\u0107, zabierze j\u0105 ponownie na wy\u017cyny nieba i przedstawi j\u0105 triumfalnie ca\u0142emu Niebia\u0144skiemu Dworowi.  To jest wi\u0119c to, co Moja Bo\u017ca Wola chce uczyni\u0107 ze stworzeniem – i to jest w stanie uczyni\u0107. Ale ku Naszemu smutkowi musimy widzie\u0107, \u017ce dusza, gdy tylko zejdzie na wygnanie, zapomina o swoim kr\u00f3lewskim miejscu i o swoim szlachetnym pochodzeniu, a w zamian ch\u0119tnie wyrzek\u0142aby si\u0119 Naszej Woli, kt\u00f3ra nosi j\u0105 w ramionach czulej ni\u017c matka, i korzystaj\u0105c z bram zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re jej dali\u015bmy, zni\u017ca si\u0119 do ni\u017cszo\u015bci swojej ludzkiej woli. Dali\u015bmy jej te bramy, aby mog\u0142a ponownie do nas wst\u0105pi\u0107 i po\u015br\u00f3d swego wygnania zrobi\u0107 ma\u0142e wypady na \u0142ono swego Stw\u00f3rcy. Ale wykorzystuje te bramy, by zanurzy\u0107 si\u0119 w ub\u00f3stwie, s\u0142abo\u015bci i nami\u0119tno\u015bciach, kt\u00f3re pozbawiaj\u0105 j\u0105 szlachetno\u015bci. W ten spos\u00f3b w istocie ludzkiej nie rozpoznaje si\u0119 ju\u017c ksi\u0119\u017cniczki z nieba, lecz s\u0142ug\u0119 ziemi. Nie zamykamy jednak Naszych drzwi, to znaczy Naszej mi\u0142o\u015bci, ojcostwa i mi\u0142osierdzia, lecz nadal na ni\u0105 czekamy: gdy tylko zobaczymy, \u017ce zamyka drzwi [swoich zmys\u0142\u00f3w], aby wej\u015b\u0107 do Naszej Woli, wychodzimy jej naprzeciw i otwieramy szeroko Nasze bramy. Chocia\u017c widzimy w niej nieatrakcyjn\u0105 pi\u0119kno\u015b\u0107, kt\u00f3ra podar\u0142a i pobrudzi\u0142a swoje kr\u00f3lewskie szaty, nie czynimy jej wyrzut\u00f3w, lecz pytamy j\u0105 z ca\u0142ym ojcowskim wsp\u00f3\u0142czuciem: „Gdzie by\u0142a\u015b? Biedna c\u00f3reczko, jak ty upad\u0142a\u015b! Czy dostrzeg\u0142a\u015b, jak bardzo by\u0142o ci \u017ale, gdy \u017cy\u0142a\u015b w nisko\u015bci swojej ludzkiej woli, w oddzieleniu od Nas?  W\u0119drowa\u0142a\u015b bez przewodnika, bez \u015bwiat\u0142a, jedzenia i obrony. Dlatego nie czy\u0144 tego wi\u0119cej, by\u015b zosta\u0142a odnowiona i odzyska\u0142a dobro, kt\u00f3re utraci\u0142a\u015b”.  Wiemy, \u017ce dusza nie mo\u017ce czyni\u0107 dobra bez Naszej Boskiej Woli. To tak, jakby chcia\u0142a widzie\u0107 bez oczu, chodzi\u0107 bez n\u00f3g i \u017cy\u0107 bez jedzenia. Uwa\u017caj wi\u0119c i nigdy nie opuszczaj Mojej Boskiej Woli, je\u015bli chcesz znale\u017a\u0107 si\u0142\u0119, \u015bwiat\u0142o, oparcie, a nawet samego Jezusa do twojej dyspozycji”. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 32; 29 kwietnia 1933) \u00a0A wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 chleby i dawa\u0142 uczniom, by k\u0142adli przed nimi; tak\u017ce dwie ryby rozdzieli\u0142 mi\u0119dzy wszystkich.\u00a0 (Mk 6,41) Mi\u0142o\u015b\u0107 oraz wszystkie przymioty i doskona\u0142o\u015bci Boga znajduj\u0105 si\u0119 w Woli Bo\u017cej jak w niewyczerpanym \u017ar\u00f3dle, z kt\u00f3rego mo\u017cna czerpa\u0107, ile si\u0119 chce, aby w imieniu wszystkich odwzajemni\u0107 si\u0119 Najwy\u017cszemu Majestatowi  Zatapia\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie w Woli Bo\u017cej, aby m\u00f3c uzupe\u0142ni\u0107 wszystko, co stworzenie jest zobowi\u0105zane czyni\u0107 wobec Najwy\u017cszego Majestatu. Gdy to czyni\u0142am, powiedzia\u0142am do siebie: Gdzie znajd\u0119 tyle mi\u0142o\u015bci, aby za wszystkich obdarzy\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 mojego s\u0142odkiego Jezusa? On za\u015b powiedzia\u0142 mi w moim wn\u0119trzu: C\u00f3rko moja, w mojej Woli znajdziesz mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra mo\u017ce zast\u0105pi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 wszystkich. Albowiem ten, kto wnika w moj\u0105 Wol\u0119, znajdzie wiele \u017ar\u00f3de\u0142, kt\u00f3re wyp\u0142ywaj\u0105 i kt\u00f3re nie zmniejszaj\u0105 si\u0119 nawet o kropl\u0119 niezale\u017cnie od tego, ile ich pobiera. Jest wi\u0119c \u017ar\u00f3d\u0142o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re \u017cywio\u0142owo wzbiera swoje fale i nieustannie tryska bez wzgl\u0119du na to, ile fal wzbiera. Jest \u017ar\u00f3d\u0142o pi\u0119kna, kt\u00f3re nigdy nie traci barwy bez wzgl\u0119du na to, ile pi\u0119kna wydobywa, co wi\u0119cej, nieustannie wy\u0142ania nowe i jeszcze bardziej okaza\u0142e pi\u0119kno. Jest \u017ar\u00f3d\u0142o m\u0105dro\u015bci, \u017ar\u00f3d\u0142o rado\u015bci, \u017ar\u00f3d\u0142o dobroci, mi\u0142osierdzia, sprawiedliwo\u015bci i ca\u0142ej reszty moich przymiot\u00f3w. Wszystkie tryskaj\u0105 i jeden wlewa si\u0119 w drugi, tak i\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 jest pi\u0119kna, m\u0105dra, pot\u0119\u017cna itd., jest \u017ar\u00f3d\u0142em pi\u0119kna. Pi\u0119kno jest mi\u0142o\u015bci\u0105, jest m\u0105dre, jest pot\u0119\u017cne i ma tak\u0105 moc, \u017ce ca\u0142e Niebo si\u0119 nim zachwyca i nigdy si\u0119 nim nie nu\u017cy. Te \u017ar\u00f3d\u0142a, te zdroje, tworz\u0105 tak\u0105 harmoni\u0119, tak\u0105 rado\u015b\u0107 i tak urocze widowisko, \u017ce wszyscy b\u0142ogos\u0142awieni s\u0105 nimi s\u0142odko zachwyceni i nie chc\u0105 nawet oderwa\u0107 od nich wzroku, aby nie straci\u0107 ani jednej rado\u015bci. Dlatego, moja c\u00f3rko, konieczne jest, aby ten, kto chce mi\u0142owa\u0107, wynagradza\u0107 i zast\u0119powa\u0107 wszystkich, \u017cy\u0142 w mojej Woli, z kt\u00f3rej wszystko wyp\u0142ywa i w kt\u00f3rej rzeczy mno\u017c\u0105 si\u0119 tak wiele razy, jak wiele razy si\u0119 chce, i s\u0105 naznaczone boskim pi\u0119tnem. To boskie pi\u0119tno tworzy inne \u017ar\u00f3d\u0142a, kt\u00f3rych fale wznosz\u0105 si\u0119 tak wysoko, \u017ce gdy si\u0119 przelewaj\u0105, zalewaj\u0105 wszystko i czyni\u0105 dobro wszystkim.  Dlatego \u017cyj zawsze i nieustannie w mojej Woli, w Niej ci\u0119 oczekuj\u0119 i pragn\u0119.  (15 stycznia 1920, tom 12; t\u0142umaczenie: wolaboza.org) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.. ….\u201dBram\u0105 do \u017cycia w Boskiej Woli, pierwszym ogniwem, jest Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo.  By\u0142o Ono pierwszym i prawdziwym zado\u015b\u0107uczynieniem, kt\u00f3re, ze wzgl\u0119du na urz\u0105d dany Mi przez Ojca Niebieskiego, by\u0142o \u017cyciem ofiarnym i w pe\u0142ni ukrzy\u017cowanym w Woli Bo\u017cej; Na Mocy Mojej Wiecznej Woli mog\u0142em pomno\u017cy\u0107 Moje \u017bycie dla wszystkich i dla ka\u017cdego. Jak moc\u0105 jednego FIAT pomno\u017cy\u0142em tak wiele rzeczy stworzonych, upowa\u017cniaj\u0105c przy tym ka\u017cdego cz\u0142owieka do uczynienia ich swoimi, tak Moc\u0105 Mojej Woli pomno\u017cy\u0142em to jedno \u017bycie, aby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 mie\u0107 Mnie dla siebie samego, jako pomoc, obron\u0119 i schronienie – jak tylko zechce.  W tym tkwi ca\u0142a wielko\u015b\u0107, korzy\u015b\u0107, wszystko, niesko\u0144czona odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy \u017cyciem w Mojej Woli, a innym \u017cyciem, cho\u0107by dobrym i \u015bwi\u0119tym: „Pomno\u017cenie jednego czynu na tyle czyn\u00f3w, ile si\u0119 chce, wystarczaj\u0105co dla tylu, ilu chcia\u0142oby z niego skorzysta\u0107”…. (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 15; 10 czerwca 1923) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 … Potem, kiedy przyj\u0119\u0142am Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, powiedzia\u0142am do mojego ukochanego Jezusa: \u201eMoja Mi\u0142o\u015bci i moje \u017bycie, Twoja Wola ma moc pomno\u017cenia Twojego \u017bycia tyle razy, ile istot istnieje i b\u0119dzie istnie\u0107 na ziemi. Chc\u0119 uformowa\u0107 tak wielu Jezus\u00f3w w Twojej Woli, aby da\u0107 Ci\u0119 ca\u0142kowicie ka\u017cdej duszy w czy\u015b\u0107cu, ka\u017cdemu B\u0142ogos\u0142awionemu w Niebie i ka\u017cdemu, kto \u017cyje tutaj na ziemi\u201d. Wtedy m\u00f3j niebia\u0144ski Jezus powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, ktokolwiek \u017cyje w Mojej Woli, dla niego Moja Wola w\u0142a\u015bnie to czyni: Pomna\u017ca akty duszy w swej w\u0142asnej mocy tyle razy, ile jest istot stworzonych. Dusza przyjmuje cech\u0119 boskiego dzia\u0142ania (otrzymuje boskie uzdolnienie), a jej Akt staje si\u0119 Aktem wszystkich. Taka jest w\u0142a\u015bnie natura boskiego dzia\u0142ania: jeden Akt dokonany przez dusz\u0119 pomna\u017ca si\u0119 w wiele i wszyscy mog\u0105 przyw\u0142aszczy\u0107 sobie ten Akt tak, jakby zosta\u0142 dokonany dla ka\u017cdej istoty z osobna, podczas gdy Akt by\u0142 [tylko] jeden. W ten spos\u00f3b dusza, w kt\u00f3rej panuje Moja Wola, stawia si\u0119 na miejscu samego Boga, czy to w chwale, czy w b\u00f3lu, w zale\u017cno\u015bci od tego, czy stworzenia przyjmuj\u0105, czy odrzucaj\u0105 ten Akt. Chwa\u0142a p\u0142yn\u0105ca z faktu, \u017ce Akt duszy mo\u017ce przynie\u015b\u0107 wszystkim skarby i \u017cycie Jezusa, jest wielka, przeobfita, wr\u0119cz niesko\u0144czona. B\u00f3l, \u017ce nie wszystkie stworzenia akceptuj\u0105 to dobro i \u017ce moje w\u0142asne \u017cycie pozostaje jakby w zawieszeniu (zawieszone), nie przynosz\u0105c korzy\u015bci z mojego boskiego \u017cycia, jest b\u00f3lem, kt\u00f3ry przewy\u017csza wszelkie inne\u201d.  (Hannibala di Francia – DI Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 21; 23 lutego 1927 r.)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-318","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/318","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=318"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/318\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":319,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/318\/revisions\/319"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=318"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=318"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=318"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}