{"id":1663,"date":"2026-11-08T20:29:58","date_gmt":"2026-11-08T20:29:58","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1663"},"modified":"2026-11-08T20:30:44","modified_gmt":"2026-11-08T20:30:44","slug":"xxxii-niedziela-zwykla-a-mt-251-13","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/11\/08\/xxxii-niedziela-zwykla-a-mt-251-13\/","title":{"rendered":"XXXII Niedziela Zwyk\u0142a -A- (Mt 25,1-13)"},"content":{"rendered":"\n

1 <\/strong>Wtedy podobne b\u0119dzie kr\u00f3lestwo niebieskie do dziesi\u0119ciu panien, kt\u00f3re wzi\u0119\u0142y swoje lampy i wysz\u0142y na spotkanie pana m\u0142odego. 2 <\/strong>Pi\u0119\u0107 z nich by\u0142o nierozs\u0105dnych, a pi\u0119\u0107 roztropnych. 3 <\/strong>Nierozs\u0105dne wzi\u0119\u0142y lampy, ale nie wzi\u0119\u0142y z sob\u0105 oliwy. 4 <\/strong>Roztropne za\u015b razem z lampami zabra\u0142y r\u00f3wnie\u017c oliw\u0119 w naczyniach. 5 <\/strong>Gdy si\u0119 pan m\u0142ody op\u00f3\u017ania\u0142, zmorzone snem wszystkie zasn\u0119\u0142y. 6 <\/strong>Lecz o p\u00f3\u0142nocy rozleg\u0142o si\u0119 wo\u0142anie: „Pan m\u0142ody idzie, wyjd\u017acie mu na spotkanie!” 7 <\/strong>Wtedy powsta\u0142y wszystkie owe panny i opatrzy\u0142y swe lampy. 8 <\/strong>A nierozs\u0105dne rzek\u0142y do roztropnych: „U\u017cyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasn\u0105”. 9 <\/strong>Odpowiedzia\u0142y roztropne: „Mog\u0142oby i nam, i wam nie wystarczy\u0107. Id\u017acie raczej do sprzedaj\u0105cych i kupcie sobie!” 10 <\/strong>Gdy one sz\u0142y kupi\u0107, nadszed\u0142 pan m\u0142ody. Te, kt\u00f3re by\u0142y gotowe, wesz\u0142y z nim na uczt\u0119 weseln\u0105, i drzwi zamkni\u0119to. 11 <\/strong>W ko\u0144cu nadchodz\u0105 i pozosta\u0142e panny, prosz\u0105c: „Panie, panie, otw\u00f3rz nam!” 12 <\/strong>Lecz on odpowiedzia\u0142: „Zaprawd\u0119, powiadam wam, nie znam was”. 13 <\/strong>Czuwajcie wi\u0119c, bo nie znacie dnia ani godziny.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0Wtedy podobne b\u0119dzie kr\u00f3lestwo niebieskie do dziesi\u0119ciu panien, kt\u00f3re wzi\u0119\u0142y swoje lampy i wysz\u0142y na spotkanie pana m\u0142odego. (Mt 25,1)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

O m\u00f3j Jezu, Niebia\u0144ski Wi\u0119\u017aniu, s\u0142o\u0144ce ju\u017c zachodzi i mrok ogarnia ziemi\u0119, a Ty pozostajesz sam w Tabernakulum mi\u0142o\u015bci… Wydaje mi si\u0119, \u017ce jeste\u015b smutny ze wzgl\u0119du na samotno\u015b\u0107 nocy. Nie masz wok\u00f3\u0142 siebie korony swoich dzieci i swoich czu\u0142ych oblubienic, kt\u00f3rzy mogliby dotrzyma\u0107 Ci towarzystwa w Twoim dobrowolnym uwi\u0119zieniu. O m\u00f3j Boski Wi\u0119\u017aniu, ja tak\u017ce czuj\u0119 ucisk w sercu, \u017ce musz\u0119 opu\u015bci\u0107 Ciebie i po\u017cegna\u0107 si\u0119 z Tob\u0105… Ale co ja m\u00f3wi\u0119, o Jezu? Ju\u017c nigdy wi\u0119cej po\u017cegna\u0144! Nie mam odwagi zostawi\u0107 Ci\u0119 samego. \u017begnam Ci\u0119 ustami, ale nie sercem, a raczej me serce pozostawiam z Tob\u0105 w Tabernakulum. B\u0119d\u0119 zlicza\u0107 bicia Twego Serca i odpowiem na nie biciem mego przepe\u0142nionego mi\u0142o\u015bci\u0105 serca. B\u0119d\u0119 zlicza\u0107 Twoje uci\u0105\u017cliwe westchnienia i aby Ci\u0119 pocieszy\u0107, dam Ci odpocz\u0105\u0107 w moich ramionach. B\u0119d\u0119 Twoim czujnym wartownikiem. B\u0119d\u0119 bardzo uwa\u017cnie obserwowa\u0107, czy jest co\u015b, co Ci\u0119 niepokoi lub sprawia Ci b\u00f3l, nie tylko po to, by nigdy nie zostawi\u0107 Ci\u0119 samego, lecz tak\u017ce po to, by dzieli\u0107 wszystkie Twoje bole\u015bci. O Serce mego serca! O Mi\u0142o\u015bci mojej mi\u0142o\u015bci! Porzu\u0107 t\u0119 aur\u0119 smutku, rozchmurz si\u0119. Serce mi si\u0119 kraje, gdy widz\u0119 Ci\u0119 zasmuconego. Cho\u0107 \u017cegnam Ci\u0119 ustami, pozostawiam Ci moje oddechy, moje uczucia, moje my\u015bli, moje pragnienia i moje ruchy, kt\u00f3re tworz\u0105c \u0142a\u0144cuch nieustannych akt\u00f3w mi\u0142o\u015bci zjednoczonych z Twoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, utworz\u0105 dla Ciebie koron\u0119 i b\u0119d\u0105 Ci\u0119 mi\u0142owa\u0107 za wszystkich. Czy\u017c nie jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwy, o Jezu? Wydaje mi si\u0119, \u017ce m\u00f3wisz \u201etak\u201d, nieprawda\u017c? \u017begnaj, o kochaj\u0105cy Wi\u0119\u017aniu. Ale jeszcze nie sko\u0144czy\u0142am. Zanim odejd\u0119, pragn\u0119 zostawi\u0107 przy Tobie r\u00f3wnie\u017c moje cia\u0142o. Zamierzam podzieli\u0107 moje cia\u0142o i moje ko\u015bci na wiele ma\u0142ych kawa\u0142k\u00f3w, aby utworzy\u0107 tak wiele lamp, jak wiele Tabernakul\u00f3w istnieje na ca\u0142ym \u015bwiecie, a z mojej krwi uczyni\u0107 tak wiele p\u0142omieni, aby te lampy zapali\u0107. W ka\u017cdym Tabernakulum zamierzam postawi\u0107 moj\u0105 lamp\u0119, kt\u00f3ra \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z lamp\u0105 Tabernakulum, o\u015bwietlaj\u0105c\u0105 Ci ciemno\u015bci nocy, powie Tobie: \u201eKocham Ci\u0119, wielbi\u0119 Ci\u0119, b\u0142ogos\u0142awi\u0119 Ci, wynagradzam i dzi\u0119ki Ci sk\u0142adam za siebie i za wszystkich\u201d. \u017begnaj, o Jezu… Pos\u0142uchaj, jeszcze jedno s\u0142owo. Zawrzyjmy pakt, a paktem tym niech b\u0119dzie to, \u017ce b\u0119dziemy si\u0119 mi\u0142owa\u0107 coraz wi\u0119cej. Dasz mi wi\u0119cej mi\u0142o\u015bci, zamkniesz mnie w Twojej mi\u0142o\u015bci, sprawisz, \u017ce b\u0119d\u0119 \u017cy\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 i pochowasz mnie w Twojej Mi\u0142o\u015bci. Zaci\u015bnijmy mocniej nasze wi\u0119zy mi\u0142o\u015bci. B\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bliwa tylko wtedy, gdy obdarzysz mnie Twoj\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105, tak abym mog\u0142a Ci\u0119 naprawd\u0119 mi\u0142owa\u0107… \u017begnaj, o Jezu! Pob\u0142ogos\u0142aw mnie, pob\u0142ogos\u0142aw wszystkich. Przytul mnie do Twojego Serca, uwi\u0119\u017a mnie w Twojej Mi\u0142o\u015bci, gdy ja sk\u0142adam poca\u0142unek na Twym Sercu … \u017begnaj, \u017cegnaj!<\/p>\n\n\n\n

(Ta modlitwa Luizy, podobnie jak \u201eDzie\u0144 dobry, Jezu\u201d, znajduje si\u0119 w 11 tomie Dziennika Luizy) <\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Gdy si\u0119 pan m\u0142ody op\u00f3\u017ania\u0142, zmorzone snem wszystkie zasn\u0119\u0142y. (Mt 25,5)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

M\u00f3j zawsze umi\u0142owany  Jezus powr\u00f3ci\u0142 do swej ma\u0142ej c\u00f3reczki i ukaza\u0142 si\u0119 z ran\u0105 w Sercu, z kt\u00f3rej wylewa\u0142a si\u0119 Krew i p\u0142omienie, jakby chcia\u0142 wszystkie dusze pokry\u0107 Krwi\u0105 swoj\u0105 i spali\u0107 je w Mi\u0142o\u015bci swojej. Wtedy On powiedzia\u0142 do mnie z wielka dobrocia:<\/p>\n\n\n\n

„Odwagi, moja c\u00f3rko! Tw\u00f3j Jezus te\u017c cierpi, a cierpienia, kt\u00f3re Mnie najbardziej bol\u0105, to cierpienia wewn\u0119trzne, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce wylewam Krew i p\u0142omienie. Ale Moim najwi\u0119kszym cierpieniem jest ci\u0105g\u0142e czekanie. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Moje oczy s\u0105 zawsze zwr\u00f3cone na dusze i kiedy widz\u0119 dusz\u0119 upad\u0142\u0105 w grzech, to nieustannie czekam, a\u017c powr\u00f3ci do Mojego Serca, aby jej przebaczy\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli nie widz\u0119 jej, \u017ce nadchodzi, czekam z przebaczeniem w Moich r\u0119kach. To oczekiwanie o\u017cywia Moje cierpienie i jest dla Mnie tak\u0105 agoni\u0105, \u017ce z Mojego przebitego Serca wylewaj\u0105 si\u0119 Krew i p\u0142omienie. Godziny i dni, w kt\u00f3rych czekam, wydaj\u0105 si\u0119 dla mnie, jak lata. O, jak\u017ce trudne jest to czekanie dla Mnie!…”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Id\u017amy dalej: Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 kocha cz\u0142owieka tak bardzo, \u017ce kiedy powo\u0142uj\u0119 go do istnienia, okre\u015blam liczb\u0119 akt\u00f3w, kt\u00f3re powinien wykona\u0107 z mi\u0142o\u015bci do Mnie, ile modlitw i dobrych uczynk\u00f3w powinien wykona\u0107.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

To po to, by da\u0107 mu prawo, abym zawsze go kocha\u0142 i m\u00f3g\u0142 mu udzieli\u0107 \u0142ask i pomocy w czynieniu dobra. Ale ludzie u\u017cywaj\u0105 ich, aby zmusi\u0107 Mnie do czekania w cierpieniu.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Och, jak d\u0142ugo czekam od jednego aktu mi\u0142o\u015bci do nast\u0119pnego, je\u015bli w og\u00f3le dadz\u0105 Mi jeden [akt mi\u0142o\u015bci]! Jak opieszali s\u0105 w czynieniu dobra, w modlitwie, je\u015bli w og\u00f3le to robi\u0105!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czekam na ni\u0105 wci\u0105\u017c na nowo; czuj\u0119 Moj\u0105 niespokojn\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra sprawia, \u017ce t\u0119skni\u0119 za ni\u0105 i kt\u00f3ra jest dla mnie tak wielkim wewn\u0119trznym cierpieniem, \u017ce gdybym podlega\u0142 \u015bmierci, umar\u0142bym tak cz\u0119sto, jak nie jestem kochany przez dusze.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jest jeszcze to d\u0142ugie oczekiwanie w Sakramencie Mojej Mi\u0142o\u015bci. Czekam na nich wszystkich, a nawet licz\u0119 minuty [do ich przybycia], ale niestety czekam na wielu z nich na pr\u00f3\u017cno. Inni przychodz\u0105 z lodowatym ch\u0142odem, powoduj\u0105c najwi\u0119ksze i najtrudniejsze m\u0119cze\u0144stwo Mojego oczekiwania.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Niewiele jest tych, w kt\u00f3rych czekamy na siebie nawzajem: tylko w nich czuj\u0119 si\u0119 orze\u017awiony, jakbym powr\u00f3ci\u0142(do domu) do ich serc, gdzie wylewam Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 i znajduj\u0119 ulg\u0119 w ci\u0119\u017ckim m\u0119cze\u0144stwie Mojego ci\u0105g\u0142ego oczekiwania.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dla niekt\u00f3rych to cierpienie wydaje si\u0119 niczym, ale jest ono najwi\u0119ksze i stanowi najci\u0119\u017csze m\u0119cze\u0144stwo. Mo\u017cesz sama opisa\u0107, ile kosztuje ci\u0119 czekanie na Mnie, tak \u017ce gdybym nie po\u0142o\u017cy\u0142 temu kresu i nie wspiera\u0142 ci\u0119, nie by\u0142aby\u015b w stanie tego znie\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jest te\u017c inne, jeszcze bardziej bolesne oczekiwanie: t\u0119sknota, pal\u0105ce pragnienie, d\u0142ugie oczekiwanie na Kr\u00f3lestwo Mojej Bo\u017cej Woli.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Od oko\u0142o sze\u015bciu tysi\u0119cy lat czekam, a\u017c cz\u0142owiek powr\u00f3ci do tego Kr\u00f3lestwa. Kocham go tak bardzo, \u017ce pragn\u0119 i t\u0119skni\u0119 za tym, aby by\u0142 szcz\u0119\u015bliwy, ale w tym celu musimy \u017cy\u0107 z jedn\u0105 Wol\u0105<\/em>: <\/em>wi\u0119c ka\u017cdy akt sprzeczny z Moj\u0105 Wol\u0105 jest gwo\u017adziem, kt\u00f3ry Mnie przebija.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale czy wiesz dlaczego? Poniewa\u017c czyni cz\u0142owieka bardziej nieszcz\u0119\u015bliwym i bardziej niepodobnym do Mnie; a <\/em>kiedy widz\u0119 Siebie w niezmierzonym oceanie Mojej b\u0142ogo\u015bci, ale Moje dzieci s\u0105 nieszcz\u0119\u015bliwe – och, jak cierpi\u0119!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podczas gdy czekam i czekam, otaczam ich, i obsypuj\u0119 \u0142askami i \u015bwiat\u0142em w taki spos\u00f3b, \u017ce oni sami mog\u0105 pospieszy\u0107, aby prowadzi\u0107 swoje \u017cycie razem ze Mn\u0105, i z jedn\u0105 Wol\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

To zmieni ich los: B\u0119dziemy razem posiada\u0107 Dobra i dzieli\u0107 nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 szcz\u0119\u015bcie. Inne cierpienia daj\u0105 Mi troch\u0119 wytchnienia, ale b\u00f3l oczekiwania nigdy si\u0119 dla Mnie nie ko\u0144czy, zawsze trzyma Mnie w pogotowiu, sprawia, \u017ce u\u017cywam nieograniczonych pomys\u0142\u00f3w i czyni\u0119 wynalazki mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re zadziwiaj\u0105 niebo i ziemi\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Sprawia, \u017ce posuwam si\u0119 tak daleko, \u017ce prosz\u0119 i b\u0142agam ludzi, aby nie pozwolili Mi ju\u017c d\u0142u\u017cej czeka\u0107, poniewa\u017c nie mog\u0119 ju\u017c  i to zbytnio Mnie obci\u0105\u017ca.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego, Moja c\u00f3rko, zjednocz si\u0119 ze Mn\u0105, aby oczekiwa\u0107 Kr\u00f3lestwa Mojej Woli i [zjednocz si\u0119] z ca\u0142ym d\u0142ugim oczekiwaniem, kt\u00f3re ludzie Mi narzucaj\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b przynajmniej b\u0119dzie nas dwoje, a twoje towarzystwo da Mi odpoczynek w tak ci\u0119\u017ckim cierpieniu „.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „The Book of Heaven”; Tom 33; 21 lipiec 1935)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

A nierozs\u0105dne rzek\u0142y do roztropnych: „U\u017cyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasn\u0105”. (Mt 25,8)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kiedy by\u0142am w swoim zwyczajowym stanie, us\u0142ysza\u0142am g\u0142os, kt\u00f3ry do mnie przem\u00f3wi\u0142:<\/p>\n\n\n\n

„Jest lampa, od kt\u00f3rej ka\u017cdy, kto si\u0119 do niej zbli\u017cy, mo\u017ce zapali\u0107 tyle p\u0142omieni, ile zechce. A te ma\u0142e p\u0142omyki s\u0142u\u017c\u0105 do tworzenia  honorowej korony wok\u00f3\u0142 lampy i daj\u0105 \u015bwiat\u0142o osobie, kt\u00f3ra j\u0105 zapali\u0142a”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Powiedzia\u0142em do siebie: „C\u00f3\u017c to za pi\u0119kna lampa! Ma tak wiele \u015bwiat\u0142a i mocy, \u017ce zawsze pozostaje tym, czym jest i nigdy nie traci \u015bwiat\u0142a, daj\u0105c innym tyle \u015bwiat\u0142a, ile chc\u0105. Kto wie, kto jest jej w\u0142a\u015bcicielem?”.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy o tym my\u015bla\u0142em, us\u0142ysza\u0142em g\u0142os powtarzaj\u0105cy: „Ta lampa jest Moj\u0105 \u0141ask\u0105,<\/strong> a B\u00f3g jest jej w\u0142a\u015bcicielem. Zbli\u017cenie si\u0119 do niej oznacza dobr\u0105 wol\u0119 duszy do czynienia dobra, poniewa\u017c z Mojej \u0141aski mo\u017cna czerpa\u0107 tyle d\u00f3br, ile si\u0119 chce.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ma\u0142e p\u0142omyki, kt\u00f3re tworz\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej, to r\u00f3\u017cne cnoty, kt\u00f3re oddaj\u0105 chwa\u0142\u0119 Bogu i jednocze\u015bnie o\u015bwiecaj\u0105 dusz\u0119”.\u00a0<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Das Buch des Himmels”;  tom 6; 26 wrze\u015bnia 1904 r.)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1 Wtedy podobne b\u0119dzie kr\u00f3lestwo niebieskie do dziesi\u0119ciu panien, kt\u00f3re wzi\u0119\u0142y swoje lampy i wysz\u0142y na spotkanie pana m\u0142odego. 2 Pi\u0119\u0107 z nich by\u0142o nierozs\u0105dnych, a pi\u0119\u0107 roztropnych. 3 Nierozs\u0105dne wzi\u0119\u0142y lampy, ale nie wzi\u0119\u0142y z sob\u0105 oliwy. 4 Roztropne za\u015b razem z lampami zabra\u0142y r\u00f3wnie\u017c oliw\u0119 w naczyniach. 5 Gdy si\u0119 pan m\u0142ody op\u00f3\u017ania\u0142, zmorzone snem wszystkie zasn\u0119\u0142y. 6 Lecz o p\u00f3\u0142nocy rozleg\u0142o si\u0119 wo\u0142anie: „Pan m\u0142ody idzie, wyjd\u017acie mu na spotkanie!” 7 Wtedy powsta\u0142y wszystkie owe panny i opatrzy\u0142y swe lampy. 8 A nierozs\u0105dne rzek\u0142y do roztropnych: „U\u017cyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasn\u0105”. 9 Odpowiedzia\u0142y roztropne: „Mog\u0142oby i nam, i wam nie wystarczy\u0107. Id\u017acie raczej do sprzedaj\u0105cych i kupcie sobie!” 10 Gdy one sz\u0142y kupi\u0107, nadszed\u0142 pan m\u0142ody. Te, kt\u00f3re by\u0142y gotowe, wesz\u0142y z nim na uczt\u0119 weseln\u0105, i drzwi zamkni\u0119to. 11 W ko\u0144cu nadchodz\u0105 i pozosta\u0142e panny, prosz\u0105c: „Panie, panie, otw\u00f3rz nam!” 12 Lecz on odpowiedzia\u0142: „Zaprawd\u0119, powiadam wam, nie znam was”. 13 Czuwajcie wi\u0119c, bo nie znacie dnia ani godziny. \u00a0Wtedy podobne b\u0119dzie kr\u00f3lestwo niebieskie do dziesi\u0119ciu panien, kt\u00f3re wzi\u0119\u0142y swoje lampy i wysz\u0142y na spotkanie pana m\u0142odego. (Mt 25,1) O m\u00f3j Jezu, Niebia\u0144ski Wi\u0119\u017aniu, s\u0142o\u0144ce ju\u017c zachodzi i mrok ogarnia ziemi\u0119, a Ty pozostajesz sam w Tabernakulum mi\u0142o\u015bci… Wydaje mi si\u0119, \u017ce jeste\u015b smutny ze wzgl\u0119du na samotno\u015b\u0107 nocy. Nie masz wok\u00f3\u0142 siebie korony swoich dzieci i swoich czu\u0142ych oblubienic, kt\u00f3rzy mogliby dotrzyma\u0107 Ci towarzystwa w Twoim dobrowolnym uwi\u0119zieniu. O m\u00f3j Boski Wi\u0119\u017aniu, ja tak\u017ce czuj\u0119 ucisk w sercu, \u017ce musz\u0119 opu\u015bci\u0107 Ciebie i po\u017cegna\u0107 si\u0119 z Tob\u0105… Ale co ja m\u00f3wi\u0119, o Jezu? Ju\u017c nigdy wi\u0119cej po\u017cegna\u0144! Nie mam odwagi zostawi\u0107 Ci\u0119 samego. \u017begnam Ci\u0119 ustami, ale nie sercem, a raczej me serce pozostawiam z Tob\u0105 w Tabernakulum. B\u0119d\u0119 zlicza\u0107 bicia Twego Serca i odpowiem na nie biciem mego przepe\u0142nionego mi\u0142o\u015bci\u0105 serca. B\u0119d\u0119 zlicza\u0107 Twoje uci\u0105\u017cliwe westchnienia i aby Ci\u0119 pocieszy\u0107, dam Ci odpocz\u0105\u0107 w moich ramionach. B\u0119d\u0119 Twoim czujnym wartownikiem. B\u0119d\u0119 bardzo uwa\u017cnie obserwowa\u0107, czy jest co\u015b, co Ci\u0119 niepokoi lub sprawia Ci b\u00f3l, nie tylko po to, by nigdy nie zostawi\u0107 Ci\u0119 samego, lecz tak\u017ce po to, by dzieli\u0107 wszystkie Twoje bole\u015bci. O Serce mego serca! O Mi\u0142o\u015bci mojej mi\u0142o\u015bci! Porzu\u0107 t\u0119 aur\u0119 smutku, rozchmurz si\u0119. Serce mi si\u0119 kraje, gdy widz\u0119 Ci\u0119 zasmuconego. Cho\u0107 \u017cegnam Ci\u0119 ustami, pozostawiam Ci moje oddechy, moje uczucia, moje my\u015bli, moje pragnienia i moje ruchy, kt\u00f3re tworz\u0105c \u0142a\u0144cuch nieustannych akt\u00f3w mi\u0142o\u015bci zjednoczonych z Twoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, utworz\u0105 dla Ciebie koron\u0119 i b\u0119d\u0105 Ci\u0119 mi\u0142owa\u0107 za wszystkich. Czy\u017c nie jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwy, o Jezu? Wydaje mi si\u0119, \u017ce m\u00f3wisz \u201etak\u201d, nieprawda\u017c? \u017begnaj, o kochaj\u0105cy Wi\u0119\u017aniu. Ale jeszcze nie sko\u0144czy\u0142am. Zanim odejd\u0119, pragn\u0119 zostawi\u0107 przy Tobie r\u00f3wnie\u017c moje cia\u0142o. Zamierzam podzieli\u0107 moje cia\u0142o i moje ko\u015bci na wiele ma\u0142ych kawa\u0142k\u00f3w, aby utworzy\u0107 tak wiele lamp, jak wiele Tabernakul\u00f3w istnieje na ca\u0142ym \u015bwiecie, a z mojej krwi uczyni\u0107 tak wiele p\u0142omieni, aby te lampy zapali\u0107. W ka\u017cdym Tabernakulum zamierzam postawi\u0107 moj\u0105 lamp\u0119, kt\u00f3ra \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z lamp\u0105 Tabernakulum, o\u015bwietlaj\u0105c\u0105 Ci ciemno\u015bci nocy, powie Tobie: \u201eKocham Ci\u0119, wielbi\u0119 Ci\u0119, b\u0142ogos\u0142awi\u0119 Ci, wynagradzam i dzi\u0119ki Ci sk\u0142adam za siebie i za wszystkich\u201d. \u017begnaj, o Jezu… Pos\u0142uchaj, jeszcze jedno s\u0142owo. Zawrzyjmy pakt, a paktem tym niech b\u0119dzie to, \u017ce b\u0119dziemy si\u0119 mi\u0142owa\u0107 coraz wi\u0119cej. Dasz mi wi\u0119cej mi\u0142o\u015bci, zamkniesz mnie w Twojej mi\u0142o\u015bci, sprawisz, \u017ce b\u0119d\u0119 \u017cy\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 i pochowasz mnie w Twojej Mi\u0142o\u015bci. Zaci\u015bnijmy mocniej nasze wi\u0119zy mi\u0142o\u015bci. B\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bliwa tylko wtedy, gdy obdarzysz mnie Twoj\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105, tak abym mog\u0142a Ci\u0119 naprawd\u0119 mi\u0142owa\u0107… \u017begnaj, o Jezu! Pob\u0142ogos\u0142aw mnie, pob\u0142ogos\u0142aw wszystkich. Przytul mnie do Twojego Serca, uwi\u0119\u017a mnie w Twojej Mi\u0142o\u015bci, gdy ja sk\u0142adam poca\u0142unek na Twym Sercu … \u017begnaj, \u017cegnaj! (Ta modlitwa Luizy, podobnie jak \u201eDzie\u0144 dobry, Jezu\u201d, znajduje si\u0119 w 11 tomie Dziennika Luizy)  Gdy si\u0119 pan m\u0142ody op\u00f3\u017ania\u0142, zmorzone snem wszystkie zasn\u0119\u0142y. (Mt 25,5) M\u00f3j zawsze umi\u0142owany  Jezus powr\u00f3ci\u0142 do swej ma\u0142ej c\u00f3reczki i ukaza\u0142 si\u0119 z ran\u0105 w Sercu, z kt\u00f3rej wylewa\u0142a si\u0119 Krew i p\u0142omienie, jakby chcia\u0142 wszystkie dusze pokry\u0107 Krwi\u0105 swoj\u0105 i spali\u0107 je w Mi\u0142o\u015bci swojej. Wtedy On powiedzia\u0142 do mnie z wielka dobrocia: „Odwagi, moja c\u00f3rko! Tw\u00f3j Jezus te\u017c cierpi, a cierpienia, kt\u00f3re Mnie najbardziej bol\u0105, to cierpienia wewn\u0119trzne, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce wylewam Krew i p\u0142omienie. Ale Moim najwi\u0119kszym cierpieniem jest ci\u0105g\u0142e czekanie.  Moje oczy s\u0105 zawsze zwr\u00f3cone na dusze i kiedy widz\u0119 dusz\u0119 upad\u0142\u0105 w grzech, to nieustannie czekam, a\u017c powr\u00f3ci do Mojego Serca, aby jej przebaczy\u0107. Je\u015bli nie widz\u0119 jej, \u017ce nadchodzi, czekam z przebaczeniem w Moich r\u0119kach. To oczekiwanie o\u017cywia Moje cierpienie i jest dla Mnie tak\u0105 agoni\u0105, \u017ce z Mojego przebitego Serca wylewaj\u0105 si\u0119 Krew i p\u0142omienie. Godziny i dni, w kt\u00f3rych czekam, wydaj\u0105 si\u0119 dla mnie, jak lata. O, jak\u017ce trudne jest to czekanie dla Mnie!…”. Id\u017amy dalej: Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 kocha cz\u0142owieka tak bardzo, \u017ce kiedy powo\u0142uj\u0119 go do istnienia, okre\u015blam liczb\u0119 akt\u00f3w, kt\u00f3re powinien wykona\u0107 z mi\u0142o\u015bci do Mnie, ile modlitw i dobrych uczynk\u00f3w powinien wykona\u0107. To po to, by da\u0107 mu prawo, abym zawsze go kocha\u0142 i m\u00f3g\u0142 mu udzieli\u0107 \u0142ask i pomocy w czynieniu dobra. Ale ludzie u\u017cywaj\u0105 ich, aby zmusi\u0107 Mnie do czekania w cierpieniu. Och, jak d\u0142ugo czekam od jednego aktu mi\u0142o\u015bci do nast\u0119pnego, je\u015bli w og\u00f3le dadz\u0105 Mi jeden [akt mi\u0142o\u015bci]! Jak opieszali s\u0105 w czynieniu dobra, w modlitwie, je\u015bli w og\u00f3le to robi\u0105! Czekam na ni\u0105 wci\u0105\u017c na nowo; czuj\u0119 Moj\u0105 niespokojn\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra sprawia, \u017ce t\u0119skni\u0119 za ni\u0105 i kt\u00f3ra jest dla mnie tak wielkim wewn\u0119trznym cierpieniem, \u017ce gdybym podlega\u0142 \u015bmierci, umar\u0142bym tak cz\u0119sto, jak nie jestem kochany przez dusze. Jest jeszcze to d\u0142ugie oczekiwanie w Sakramencie Mojej Mi\u0142o\u015bci. Czekam na nich wszystkich, a nawet licz\u0119 minuty [do ich przybycia], ale niestety czekam na wielu z nich na pr\u00f3\u017cno. Inni przychodz\u0105 z lodowatym ch\u0142odem, powoduj\u0105c najwi\u0119ksze i najtrudniejsze m\u0119cze\u0144stwo Mojego oczekiwania. Niewiele jest tych, w kt\u00f3rych czekamy na siebie nawzajem: tylko w nich czuj\u0119 si\u0119 orze\u017awiony, jakbym powr\u00f3ci\u0142(do domu) do ich serc, gdzie wylewam Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 i znajduj\u0119 ulg\u0119 w ci\u0119\u017ckim m\u0119cze\u0144stwie Mojego ci\u0105g\u0142ego oczekiwania. Dla niekt\u00f3rych to cierpienie wydaje si\u0119 niczym, ale jest ono najwi\u0119ksze i stanowi najci\u0119\u017csze m\u0119cze\u0144stwo. Mo\u017cesz sama opisa\u0107, ile kosztuje ci\u0119 czekanie na Mnie, tak \u017ce gdybym nie po\u0142o\u017cy\u0142 temu kresu i nie wspiera\u0142 ci\u0119, nie by\u0142aby\u015b w stanie tego znie\u015b\u0107. Jest te\u017c inne, jeszcze bardziej bolesne oczekiwanie: t\u0119sknota, pal\u0105ce pragnienie, d\u0142ugie oczekiwanie na Kr\u00f3lestwo Mojej Bo\u017cej Woli. Od oko\u0142o sze\u015bciu tysi\u0119cy lat czekam, a\u017c cz\u0142owiek powr\u00f3ci do tego Kr\u00f3lestwa. Kocham go tak bardzo, \u017ce pragn\u0119 i t\u0119skni\u0119 za tym, aby by\u0142 szcz\u0119\u015bliwy, ale w tym celu musimy \u017cy\u0107 z jedn\u0105 Wol\u0105: wi\u0119c ka\u017cdy akt sprzeczny z Moj\u0105 Wol\u0105 jest gwo\u017adziem, kt\u00f3ry Mnie przebija. Ale czy wiesz dlaczego? Poniewa\u017c czyni cz\u0142owieka bardziej nieszcz\u0119\u015bliwym i bardziej niepodobnym do Mnie; a kiedy widz\u0119 Siebie w niezmierzonym oceanie Mojej b\u0142ogo\u015bci, ale Moje dzieci s\u0105 nieszcz\u0119\u015bliwe – och, jak cierpi\u0119! Podczas gdy czekam i czekam, otaczam ich, i obsypuj\u0119 \u0142askami i \u015bwiat\u0142em w taki spos\u00f3b, \u017ce oni sami mog\u0105 pospieszy\u0107, aby prowadzi\u0107 swoje \u017cycie razem ze Mn\u0105, i z jedn\u0105 Wol\u0105. To zmieni ich los: B\u0119dziemy razem posiada\u0107 Dobra i dzieli\u0107 nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 szcz\u0119\u015bcie. Inne cierpienia daj\u0105 Mi troch\u0119 wytchnienia, ale b\u00f3l oczekiwania nigdy si\u0119 dla Mnie nie ko\u0144czy, zawsze trzyma Mnie w pogotowiu, sprawia, \u017ce u\u017cywam nieograniczonych pomys\u0142\u00f3w i czyni\u0119 wynalazki mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re zadziwiaj\u0105 niebo i ziemi\u0119. Sprawia, \u017ce posuwam si\u0119 tak daleko, \u017ce prosz\u0119 i b\u0142agam ludzi, aby nie pozwolili Mi ju\u017c d\u0142u\u017cej czeka\u0107, poniewa\u017c nie mog\u0119 ju\u017c  i to zbytnio Mnie obci\u0105\u017ca. Dlatego, Moja c\u00f3rko, zjednocz si\u0119 ze Mn\u0105, aby oczekiwa\u0107 Kr\u00f3lestwa Mojej Woli i [zjednocz si\u0119] z ca\u0142ym d\u0142ugim oczekiwaniem, kt\u00f3re ludzie Mi narzucaj\u0105. W ten spos\u00f3b przynajmniej b\u0119dzie nas dwoje, a twoje towarzystwo da Mi odpoczynek w tak ci\u0119\u017ckim cierpieniu „. (z „The Book of Heaven”; Tom 33; 21 lipiec 1935) A nierozs\u0105dne rzek\u0142y do roztropnych: „U\u017cyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasn\u0105”. (Mt 25,8) Kiedy by\u0142am w swoim zwyczajowym stanie, us\u0142ysza\u0142am g\u0142os, kt\u00f3ry do mnie przem\u00f3wi\u0142: „Jest lampa, od kt\u00f3rej ka\u017cdy, kto si\u0119 do niej zbli\u017cy, mo\u017ce zapali\u0107 tyle p\u0142omieni, ile zechce. A te ma\u0142e p\u0142omyki s\u0142u\u017c\u0105 do tworzenia  honorowej korony wok\u00f3\u0142 lampy i daj\u0105 \u015bwiat\u0142o osobie, kt\u00f3ra j\u0105 zapali\u0142a”. Powiedzia\u0142em do siebie: „C\u00f3\u017c to za pi\u0119kna lampa! Ma tak wiele \u015bwiat\u0142a i mocy, \u017ce zawsze pozostaje tym, czym jest i nigdy nie traci \u015bwiat\u0142a, daj\u0105c innym tyle \u015bwiat\u0142a, ile chc\u0105. Kto wie, kto jest jej w\u0142a\u015bcicielem?”. Kiedy o tym my\u015bla\u0142em, us\u0142ysza\u0142em g\u0142os powtarzaj\u0105cy: „Ta lampa jest Moj\u0105 \u0141ask\u0105, a B\u00f3g jest jej w\u0142a\u015bcicielem. Zbli\u017cenie si\u0119 do niej oznacza dobr\u0105 wol\u0119 duszy do czynienia dobra, poniewa\u017c z Mojej \u0141aski mo\u017cna czerpa\u0107 tyle d\u00f3br, ile si\u0119 chce. Ma\u0142e p\u0142omyki, kt\u00f3re tworz\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej, to r\u00f3\u017cne cnoty, kt\u00f3re oddaj\u0105 chwa\u0142\u0119 Bogu i jednocze\u015bnie o\u015bwiecaj\u0105 dusz\u0119”.\u00a0 (z „Das Buch des Himmels”;  tom 6; 26 wrze\u015bnia 1904 r.)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1663","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1663","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1663"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1663\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1667,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1663\/revisions\/1667"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}