{"id":1640,"date":"2026-10-29T15:14:23","date_gmt":"2026-10-29T15:14:23","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1640"},"modified":"2026-10-29T15:14:23","modified_gmt":"2026-10-29T15:14:23","slug":"czwartek-xxx-tydzien-okresu-zwyklego-lk-13-31-35-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/29\/czwartek-xxx-tydzien-okresu-zwyklego-lk-13-31-35-2\/","title":{"rendered":"Czwartek XXX tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 13, 31-35)"},"content":{"rendered":"\n

31 W tym czasie przyszli niekt\u00f3rzy faryzeusze i rzekli Mu: \u00abWyjd\u017a i uchod\u017a st\u0105d, bo Herod chce Ci\u0119 zabi\u0107\u00bb. 32 Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abId\u017acie i powiedzcie temu lisowi: Oto wyrzucam z\u0142e duchy i dokonuj\u0119 uzdrowie\u0144 dzi\u015b i jutro, a trzeciego dnia b\u0119d\u0119 u kresu. 33 Jednak dzi\u015b, jutro i pojutrze musz\u0119 by\u0107 w drodze, bo rzecz niemo\u017cliwa, \u017ceby prorok zgin\u0105\u0142 poza Jerozolim\u0105.\u00a0 34 Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz prorok\u00f3w i kamienujesz tych, kt\u00f3rzy do ciebie s\u0105 pos\u0142ani. Ile razy chcia\u0142em zgromadzi\u0107 twoje dzieci, jak ptak swoje piskl\u0119ta pod skrzyd\u0142a, a nie chcieli\u015bcie. 35 Oto dom wasz [tylko] dla was pozostanie7<\/sup><\/a>. Albowiem powiadam wam, nie ujrzycie Mnie, a\u017c <nadejdzie czas, gdy> powiecie: B\u0142ogos\u0142awiony Ten, kt\u00f3ry przychodzi w imi\u0119 Pa\u0144skie\u00bb7<\/sup><\/a>.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz prorok\u00f3w i kamienujesz tych, kt\u00f3rzy do ciebie s\u0105 pos\u0142ani. Ile razy chcia\u0142em zgromadzi\u0107 twoje dzieci, jak ptak swoje piskl\u0119ta pod skrzyd\u0142a, a nie chcieli\u015bcie. (\u0141k 13, 34)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

(…) Potem czu\u0142am si\u0119 przygn\u0119biona, poniewa\u017c opuszczenie przez Jezusa by\u0142o coraz d\u0142u\u017csze. Czu\u0142am ca\u0142y ci\u0119\u017car mojego d\u0142ugiego wygnania i b\u00f3l za odleg\u0142\u0105 ojczyzn\u0105. G\u0142\u0119boki smutek zala\u0142 moj\u0105 biedn\u0105 dusz\u0119, a m\u00f3j ukochany Jezus, kt\u00f3ry poruszy\u0142 si\u0119 we mnie, powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

… <\/em>„Moja c\u00f3rko, musimy by\u0107 cierpliwi i my\u015ble\u0107 o dziele budowania Kr\u00f3lestwa Woli Bo\u017cej. Nikt nie wie o tym, co robimy, o ofiarach, kt\u00f3re s\u0105 konieczne, o nieustannych aktach i modlitwach, kt\u00f3re s\u0105 konieczne, aby uformowa\u0107 i uzyska\u0107 takie dobro.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nikt nie uczestniczy w naszych ofiarach, nikt nie pomaga nam w tworzeniu tego Kr\u00f3lestwa, kt\u00f3re przyniesie im takie dobro. Nie zwracaj\u0105 na nas uwagi, lecz my\u015bl\u0105 o tym, by cieszy\u0107 si\u0119  n\u0119dznym \u017cyciem, nie b\u0119d\u0105c nawet gotowymi na przyj\u0119cie dobra, kt\u00f3re przygotowujemy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O, gdyby ludzie mogli zobaczy\u0107, co dzieje si\u0119 w tajemnicy Naszego Serca, jak\u017ce byliby zdumieni! <\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak by\u0142o, gdy Ja i Moja Matka byli\u015bmy na ziemi. Kiedy przygotowywali\u015bmy Kr\u00f3lestwo Zbawienia<\/em><\/strong> i wszystkie potrzebne \u015brodki, aby wszyscy mogli znale\u017a\u0107 zbawienie, nie szcz\u0119dzili\u015bmy ani ofiar, ani trudu, ani \u017cycia, ani modlitwy. Kiedy my byli\u015bmy zaj\u0119ci my\u015bleniem o wszystkich, dawaniem \u017cycia wszystkim, nikt o Nas nie my\u015bla\u0142 i nikt nie wiedzia\u0142, co robimy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Moja Niebieska Mama by\u0142a Skarbnic\u0105 Kr\u00f3lestwa Odkupienia,<\/em><\/strong> dlatego uczestniczy\u0142a we wszystkich ofiarach i b\u00f3lach. Tylko <\/em>\u015bw<\/em><\/strong>. <\/em>J\u00f3zef <\/em><\/strong>wiedzia\u0142, co robimy, ale nie wchodzi\u0142 we wszystkie Nasze cierpienia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O, jak\u017ce bola\u0142o nas serce, gdy to widzieli\u015bmy: podczas gdy Matka i Syn byli poch\u0142oni\u0119ci cierpieniem i mi\u0142o\u015bci\u0105 do wszystkich, przygotowywali dla wszystkich wszystkie mo\u017cliwe i wyobra\u017calne \u015brodki zaradcze, uzdrawiali ich i zapewniali im bezpiecze\u0144stwo, oni nie tylko nie my\u015bleli o Nas, ale zniewa\u017cali Nas i gardzili Nami.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Inni nawet usi\u0142owali pozbawi\u0107 Mnie \u017cycia od chwili narodzin! <\/em><\/p>\n\n\n\n

Powtarzam to z tob\u0105, c\u00f3rko Moja, aby budowa\u0107 Kr\u00f3lestwo Mojego Boskiego FIAT.<\/em><\/strong> \u015awiat otrzymuje wszystko od nas, cho\u0107 nas nie zna, i tylko M\u00f3j asystuj\u0105cy s\u0142uga  wie, co czynimy, ale nie bierze udzia\u0142u w naszych ofiarach ani w naszej pracy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy sami, wi\u0119c miej cierpliwo\u015b\u0107 w tym d\u0142ugim trudzie: im wi\u0119cej b\u0119dziemy pracowa\u0107, tym wi\u0119cej owoc\u00f3w tego Niebia\u0144skiego Kr\u00f3lestwa b\u0119dziemy zbiera\u0107”. <\/em><\/p>\n\n\n\n

(Ksi\u0119ga Nieba, tom 21; 30 kwietnia 1927).<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……….<\/p>\n\n\n\n

Gdy m\u00f3j biedny duch przemierza\u0142 morze Boskiego Fiat, zrozumia\u0142am, na miar\u0119 mojej ma\u0142ej mocy pojmowania, Jego warto\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, a tak\u017ce <\/em>wielki cud,<\/em><\/strong> \u017ce dusza \u017cyj\u0105ca w Nim jest w stanie zamkn\u0105\u0107 w sobie tak \u015bwi\u0119t\u0105 i bezgraniczn\u0105 Wol\u0119, \u017ce staje si\u0119 nosicielem i w\u0142a\u015bcicielem tak \u015bwi\u0119tej Woli, kt\u00f3ra wszystko ogarnia, i zamyka.<\/p>\n\n\n\n

To, \u017ce to co wielkie zamyka w sobie to co ma\u0142e nie jest zaskakuj\u0105ce, ale to, \u017ce to co ma\u0142e zamyka w sobie to wielkie jest niesamowitym cudem, kt\u00f3ry mo\u017ce zdzia\u0142a\u0107 tylko B\u00f3g. <\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce m\u00f3j, jak\u017ce jeste\u015b godny podziwu, bardziej czu\u0142y ni\u017c kochaj\u0105ca matka, kt\u00f3ra chce si\u0119 zamkn\u0105\u0107 w swoim dziecku, aby mu zapewni\u0107 bezpiecze\u0144stwo; kt\u00f3ra powtarza \u017cycie  owocu swojego \u0142ona, aby mie\u0107 zaszczyt i m\u00f3c powiedzie\u0107: „Dziecko jest ca\u0142kiem podobne do swojej matki”.<\/p>\n\n\n\n

Ale podczas gdy m\u00f3j b\u0142ogi duch by\u0142 po\u015br\u00f3d czystych rado\u015bci Boskiego Fiat, wicher smutku zm\u0105ci\u0142 moje rado\u015bci. Zrozumia\u0142am, jak wielkie z\u0142o i straszna obraza Boga ma miejsce, gdy bierzemy sobie t\u0119 wolno\u015b\u0107 i samowolnie realizujemy swoj\u0105 wol\u0119. Wtedy m\u00f3j ukochany Jezus zn\u00f3w przyszed\u0142 do mnie na chwil\u0119 i m\u00f3wi\u0142 z gorycz\u0105:<\/p>\n\n\n\n

„Ach, moja dobra c\u00f3rko, ta<\/em> ludzka wola! Prowadzi wojn\u0119 przeciwko Bogu i przeciwko sobie. Bro\u0144, kt\u00f3rej u\u017cywa przeciwko swemu Stw\u00f3rcy, rani j\u0105 sam\u0105,<\/em><\/strong> a jej dusza staje si\u0119 przed Bogiem, jak rozdarte cia\u0142o.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Z ka\u017cdym kolejnym aktem ludzkiej woli zwi\u0119ksza si\u0119 dystans do Stw\u00f3rcy, do Jego \u015bwi\u0119to\u015bci, si\u0142y i mocy, Jego mi\u0142o\u015bci, i niezmienno\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Bez Mojej Bo\u017cej Woli dusza staje si\u0119, jak obl\u0119\u017cone miasto, kt\u00f3re nieprzyjaciele g\u0142odz\u0105 i torturuj\u0105 we wszystkich jego cz\u0142onkach; z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce kaci, kt\u00f3rzy wyrywaj\u0105 jej cz\u0142onki, nie s\u0105 nieprzyjaci\u00f3\u0142mi, ale <\/em>jej w\u0142asn\u0105 wol\u0105, kt\u00f3ra staje si\u0119 wrogiem dla siebie samej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gdyby\u015b zna\u0142a M\u00f3j b\u00f3l, gdy widz\u0119 dusze rozdarte na kawa\u0142ki! Ka\u017cdy akt w\u0142asnej woli bardziej oddziela dusz\u0119 od Boga i bardziej oddala j\u0105 od pi\u0119kna Jego stworzenia. Powoduje, \u017ce dusza odchodzi od \u017ar\u00f3d\u0142a swojego pochodzenia, ozi\u0119bia si\u0119 prawdziwa i czysta mi\u0142o\u015b\u0107, i przygotowuje dla niej albo wczesne piek\u0142o, je\u015bli wola popadnie w grzech ci\u0119\u017cki, albo czy\u015bciec grzechu powszedniego.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wola ludzka jest dla cia\u0142a jak gangrena, kt\u00f3ra powoduje rozpadanie si\u0119 cia\u0142a na kawa\u0142ki i szpeci ludzkie pi\u0119kno. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Biedne s\u0105 dusze bez Mojej Boskiej Woli, gdy\u017c tylko Ona sama posiada cech\u0119 jednocz\u0105c\u0105 wszystko – my\u015bli, pragnienia, afekty, mi\u0142o\u015b\u0107 i wol\u0119 cz\u0142owieka, i nadaje jego duszy pi\u0119kn\u0105 zjednoczon\u0105 form\u0119.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bez Mojej Woli jednak my\u015bl chce to, wola chce tamtego, pragnienie chce tego, mi\u0142o\u015b\u0107 chce czego\u015b innego, tak \u017ce s\u0105 ze sob\u0105 sk\u0142\u00f3cone, wprowadzaj\u0105 zam\u0119t i rozdzielaj\u0105. <\/em><\/p>\n\n\n\n

O, bez Mojej Woli nie ma ani pokoju, ani jedno\u015bci! Brakuje tego, kto scementuje i zjednoczy rozdzielone cz\u0119\u015bci ponownie, i uczyni dusz\u0119 siln\u0105 przeciwko wszelkiemu wyst\u0119puj\u0105cemu z\u0142u.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego tw\u00f3j Jezus gorzko p\u0142acze nad nieszcz\u0119\u015bciem tych ludzi – bardziej ni\u017c nad upadkiem Jerozolimy, kt\u00f3ra zosta\u0142a obalona, bo nie chcia\u0142a uzna\u0107 swojego Mesjasza i zabito Go.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c i Moja Wola jest \u017ale oceniana, podczas gdy Ona jest po\u015br\u00f3d nich i w nich; <\/em><\/p>\n\n\n\n

oni czyni\u0105 ze swoich dusz ma\u0142e spustoszone miasta i zmuszaj\u0105 Mnie do powt\u00f3rzenia Mojej gro\u017aby, \u017ce wobec nich: „nie pozostanie ani jeden kamie\u0144 na kamieniu” <\/em>(por. \u0141k 19, 42-44); <\/em>bez Mojej Woli s\u0105 bowiem, jak cytadele bez kr\u00f3la i dlatego nie maj\u0105 ani obro\u0144cy, ani kogo\u015b, kto da\u0142by im po\u017cywienie niezb\u0119dne do czynienia dobra i nie uwik\u0142ania si\u0119 w z\u0142o.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

P\u0142acz\u0119 nad ich losem i modl\u0119 si\u0119, aby poznali Moj\u0105 Wol\u0119, pokochali J\u0105 i pozwolili Jej kr\u00f3lowa\u0107<\/em><\/strong>;<\/em> a ty m\u00f3dl si\u0119 razem ze Mn\u0105”..<\/em><\/strong>. <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 31; 5 marca 1933)<\/p>\n\n\n\n

( \u0141k 19, 42-44)<\/em> <\/strong>i rzek\u0142: \u00abO gdyby\u015b i ty pozna\u0142o w ten dzie\u0144 to, co s\u0142u\u017cy pokojowi! Ale teraz zosta\u0142o to zakryte przed twoimi oczami. 43 <\/strong>Bo przyjd\u0105 na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otocz\u0105 ci\u0119 wa\u0142em, oblegn\u0105 ci\u0119 i \u015bcisn\u0105 zewsz\u0105d. 44 <\/strong>Powal\u0105 na ziemi\u0119 ciebie i twoje dzieci z tob\u0105 i nie zostawi\u0105 w tobie kamienia na kamieniu za to, \u017ce\u015b nie rozpozna\u0142o czasu twojego nawiedzenia\u00bb. <\/em><\/p>\n\n\n\n

—————–<\/p>\n\n\n\n

\u2026 \u201eMoja c\u00f3rko, jak\u017ce bole\u015bnie odczuwamy to, \u017ce nie widzimy stworzenia \u017cyj\u0105cego w naszej Woli! Je\u015bli nie \u017cyje ono w Niej, chcia\u0142oby niejako \u00abukry\u0107\u00bb Nas w naszej niebia\u0144skiej Ojczy\u017anie i nie chce, aby\u015bmy \u017cyli razem z nim na ziemi. Nasza Wola jest dla niego ci\u0119\u017carem, ucieka ono przed nasz\u0105 \u015awi\u0119to\u015bci\u0105, zamyka drzwi przed \u015awiat\u0142em i szuka ciemno\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Biedne stworzenie! Je\u015bli czyni w\u0142asn\u0105 wol\u0119, umrze z zimna i g\u0142odu i mo\u017ce powiedzie\u0107: \u00abNiebo nie nale\u017cy do mnie\u00bb.<\/em> Ludzie, kt\u00f3rzy nie \u017cyj\u0105 w naszej Woli, \u017cyj\u0105 na ziemi jak wygna\u0144cy, pozbawieni oparcia, ochrony i si\u0142y. Nawet dobro przemienia si\u0119 dla nich w gorycz, a niekiedy nawet w b\u0142\u0119dy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego w\u0142a\u015bnie tacy ludzie s\u0105 przyczyn\u0105 naszego smutku i nieustannie t\u0142umi\u0105 nasz\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107. Tak wielka jest Mi\u0142o\u015b\u0107 naszej Woli, \u017ce ka\u017cde s\u0142owo lub ka\u017cde poznanie, kt\u00f3re Ona objawia o samej sobie, jest nie tylko jednym Boskim \u017byciem pochodz\u0105cym od Niej, lecz tak\u017ce nowym \u017cyciem, r\u00f3\u017cnym od ka\u017cdego innego, nowym w \u015awi\u0119to\u015bci, Pi\u0119knie i Mi\u0142o\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego odczuwamy tak wielkie upodobanie i jeste\u015bmy przepe\u0142nieni \u015bwi\u0105teczn\u0105 rado\u015bci\u0105, kiedy oznajmiamy, czym jest nasza Wola, czego potrafi i mo\u017ce dokona\u0107 w obr\u0119bie dzia\u0142ania stworzenia oraz na jak zaszczytnym, wznios\u0142ym i wysokim miejscu pragnie je umie\u015bci\u0107 w naszym Boskim \u0141onie.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Istotnie, przez og\u0142aszanie naszej Woli nie czynimy niczego innego, jak tylko wydajemy z Siebie nowe Boskie \u017bycia. Gdy tylko dusza bierze je w posiadanie, otrzymujemy od niej nasz\u0105 now\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, nasze nowe Pi\u0119kno, Dobro\u0107 i tak dalej. Och, jak bardzo czujemy si\u0119 uwielbieni i umi\u0142owani przez dusz\u0119 za po\u015brednictwem naszych w\u0142asnych \u017by\u0107, kt\u00f3re dali\u015bmy jej pozna\u0107!<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli wi\u0119c dajemy si\u0119 pozna\u0107 duszy, kt\u00f3ra pragnie Nas pozna\u0107, i pozwalamy si\u0119 jej odnale\u017a\u0107, jest to akt, kt\u00f3ry najbardziej Nas uwielbia. Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 znajduje wtedy kogo\u015b, przy kim mo\u017ce przynie\u015b\u0107 sobie ulg\u0119 i komu mo\u017ce da\u0107 to, co pragniemy da\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jaki sens mia\u0142oby ponadto stwarzanie ludzi, gdyby\u015bmy nie chcieli da\u0107 si\u0119 im pozna\u0107? To w\u0142a\u015bnie poznanie sprawia, \u017ce zst\u0119pujemy do duszy, a ona wznosi si\u0119 a\u017c do Nas.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli wi\u0119c widzimy, \u017ce pragniesz g\u0142\u0119bszego poznania naszej Woli, natychmiast przygotowuj\u0119 dla ciebie najpi\u0119kniejsze niespodzianki naszego wszechmocnego Fiat. Ale nie po to, aby ci je jedynie przekaza\u0107, lecz po to, aby obdarzy\u0107 ci\u0119 dobrem, kt\u00f3re ci ukazuj\u0119\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(tom 35; 4. April 1938)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

31 W tym czasie przyszli niekt\u00f3rzy faryzeusze i rzekli Mu: \u00abWyjd\u017a i uchod\u017a st\u0105d, bo Herod chce Ci\u0119 zabi\u0107\u00bb. 32 Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abId\u017acie i powiedzcie temu lisowi: Oto wyrzucam z\u0142e duchy i dokonuj\u0119 uzdrowie\u0144 dzi\u015b i jutro, a trzeciego dnia b\u0119d\u0119 u kresu. 33 Jednak dzi\u015b, jutro i pojutrze musz\u0119 by\u0107 w drodze, bo rzecz niemo\u017cliwa, \u017ceby prorok zgin\u0105\u0142 poza Jerozolim\u0105.\u00a0 34 Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz prorok\u00f3w i kamienujesz tych, kt\u00f3rzy do ciebie s\u0105 pos\u0142ani. Ile razy chcia\u0142em zgromadzi\u0107 twoje dzieci, jak ptak swoje piskl\u0119ta pod skrzyd\u0142a, a nie chcieli\u015bcie. 35 Oto dom wasz [tylko] dla was pozostanie7. Albowiem powiadam wam, nie ujrzycie Mnie, a\u017c <nadejdzie czas, gdy> powiecie: B\u0142ogos\u0142awiony Ten, kt\u00f3ry przychodzi w imi\u0119 Pa\u0144skie\u00bb7.  Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz prorok\u00f3w i kamienujesz tych, kt\u00f3rzy do ciebie s\u0105 pos\u0142ani. Ile razy chcia\u0142em zgromadzi\u0107 twoje dzieci, jak ptak swoje piskl\u0119ta pod skrzyd\u0142a, a nie chcieli\u015bcie. (\u0141k 13, 34) (…) Potem czu\u0142am si\u0119 przygn\u0119biona, poniewa\u017c opuszczenie przez Jezusa by\u0142o coraz d\u0142u\u017csze. Czu\u0142am ca\u0142y ci\u0119\u017car mojego d\u0142ugiego wygnania i b\u00f3l za odleg\u0142\u0105 ojczyzn\u0105. G\u0142\u0119boki smutek zala\u0142 moj\u0105 biedn\u0105 dusz\u0119, a m\u00f3j ukochany Jezus, kt\u00f3ry poruszy\u0142 si\u0119 we mnie, powiedzia\u0142 do mnie: … „Moja c\u00f3rko, musimy by\u0107 cierpliwi i my\u015ble\u0107 o dziele budowania Kr\u00f3lestwa Woli Bo\u017cej. Nikt nie wie o tym, co robimy, o ofiarach, kt\u00f3re s\u0105 konieczne, o nieustannych aktach i modlitwach, kt\u00f3re s\u0105 konieczne, aby uformowa\u0107 i uzyska\u0107 takie dobro. Nikt nie uczestniczy w naszych ofiarach, nikt nie pomaga nam w tworzeniu tego Kr\u00f3lestwa, kt\u00f3re przyniesie im takie dobro. Nie zwracaj\u0105 na nas uwagi, lecz my\u015bl\u0105 o tym, by cieszy\u0107 si\u0119  n\u0119dznym \u017cyciem, nie b\u0119d\u0105c nawet gotowymi na przyj\u0119cie dobra, kt\u00f3re przygotowujemy. O, gdyby ludzie mogli zobaczy\u0107, co dzieje si\u0119 w tajemnicy Naszego Serca, jak\u017ce byliby zdumieni!  Tak by\u0142o, gdy Ja i Moja Matka byli\u015bmy na ziemi. Kiedy przygotowywali\u015bmy Kr\u00f3lestwo Zbawienia i wszystkie potrzebne \u015brodki, aby wszyscy mogli znale\u017a\u0107 zbawienie, nie szcz\u0119dzili\u015bmy ani ofiar, ani trudu, ani \u017cycia, ani modlitwy. Kiedy my byli\u015bmy zaj\u0119ci my\u015bleniem o wszystkich, dawaniem \u017cycia wszystkim, nikt o Nas nie my\u015bla\u0142 i nikt nie wiedzia\u0142, co robimy. Moja Niebieska Mama by\u0142a Skarbnic\u0105 Kr\u00f3lestwa Odkupienia, dlatego uczestniczy\u0142a we wszystkich ofiarach i b\u00f3lach. Tylko \u015bw. J\u00f3zef wiedzia\u0142, co robimy, ale nie wchodzi\u0142 we wszystkie Nasze cierpienia. O, jak\u017ce bola\u0142o nas serce, gdy to widzieli\u015bmy: podczas gdy Matka i Syn byli poch\u0142oni\u0119ci cierpieniem i mi\u0142o\u015bci\u0105 do wszystkich, przygotowywali dla wszystkich wszystkie mo\u017cliwe i wyobra\u017calne \u015brodki zaradcze, uzdrawiali ich i zapewniali im bezpiecze\u0144stwo, oni nie tylko nie my\u015bleli o Nas, ale zniewa\u017cali Nas i gardzili Nami. Inni nawet usi\u0142owali pozbawi\u0107 Mnie \u017cycia od chwili narodzin!  Powtarzam to z tob\u0105, c\u00f3rko Moja, aby budowa\u0107 Kr\u00f3lestwo Mojego Boskiego FIAT. \u015awiat otrzymuje wszystko od nas, cho\u0107 nas nie zna, i tylko M\u00f3j asystuj\u0105cy s\u0142uga  wie, co czynimy, ale nie bierze udzia\u0142u w naszych ofiarach ani w naszej pracy. Jeste\u015bmy sami, wi\u0119c miej cierpliwo\u015b\u0107 w tym d\u0142ugim trudzie: im wi\u0119cej b\u0119dziemy pracowa\u0107, tym wi\u0119cej owoc\u00f3w tego Niebia\u0144skiego Kr\u00f3lestwa b\u0119dziemy zbiera\u0107”.  (Ksi\u0119ga Nieba, tom 21; 30 kwietnia 1927). \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026………. Gdy m\u00f3j biedny duch przemierza\u0142 morze Boskiego Fiat, zrozumia\u0142am, na miar\u0119 mojej ma\u0142ej mocy pojmowania, Jego warto\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, a tak\u017ce wielki cud, \u017ce dusza \u017cyj\u0105ca w Nim jest w stanie zamkn\u0105\u0107 w sobie tak \u015bwi\u0119t\u0105 i bezgraniczn\u0105 Wol\u0119, \u017ce staje si\u0119 nosicielem i w\u0142a\u015bcicielem tak \u015bwi\u0119tej Woli, kt\u00f3ra wszystko ogarnia, i zamyka. To, \u017ce to co wielkie zamyka w sobie to co ma\u0142e nie jest zaskakuj\u0105ce, ale to, \u017ce to co ma\u0142e zamyka w sobie to wielkie jest niesamowitym cudem, kt\u00f3ry mo\u017ce zdzia\u0142a\u0107 tylko B\u00f3g.  Bo\u017ce m\u00f3j, jak\u017ce jeste\u015b godny podziwu, bardziej czu\u0142y ni\u017c kochaj\u0105ca matka, kt\u00f3ra chce si\u0119 zamkn\u0105\u0107 w swoim dziecku, aby mu zapewni\u0107 bezpiecze\u0144stwo; kt\u00f3ra powtarza \u017cycie  owocu swojego \u0142ona, aby mie\u0107 zaszczyt i m\u00f3c powiedzie\u0107: „Dziecko jest ca\u0142kiem podobne do swojej matki”. Ale podczas gdy m\u00f3j b\u0142ogi duch by\u0142 po\u015br\u00f3d czystych rado\u015bci Boskiego Fiat, wicher smutku zm\u0105ci\u0142 moje rado\u015bci. Zrozumia\u0142am, jak wielkie z\u0142o i straszna obraza Boga ma miejsce, gdy bierzemy sobie t\u0119 wolno\u015b\u0107 i samowolnie realizujemy swoj\u0105 wol\u0119. Wtedy m\u00f3j ukochany Jezus zn\u00f3w przyszed\u0142 do mnie na chwil\u0119 i m\u00f3wi\u0142 z gorycz\u0105: „Ach, moja dobra c\u00f3rko, ta ludzka wola! Prowadzi wojn\u0119 przeciwko Bogu i przeciwko sobie. Bro\u0144, kt\u00f3rej u\u017cywa przeciwko swemu Stw\u00f3rcy, rani j\u0105 sam\u0105, a jej dusza staje si\u0119 przed Bogiem, jak rozdarte cia\u0142o. Z ka\u017cdym kolejnym aktem ludzkiej woli zwi\u0119ksza si\u0119 dystans do Stw\u00f3rcy, do Jego \u015bwi\u0119to\u015bci, si\u0142y i mocy, Jego mi\u0142o\u015bci, i niezmienno\u015bci. Bez Mojej Bo\u017cej Woli dusza staje si\u0119, jak obl\u0119\u017cone miasto, kt\u00f3re nieprzyjaciele g\u0142odz\u0105 i torturuj\u0105 we wszystkich jego cz\u0142onkach; z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce kaci, kt\u00f3rzy wyrywaj\u0105 jej cz\u0142onki, nie s\u0105 nieprzyjaci\u00f3\u0142mi, ale jej w\u0142asn\u0105 wol\u0105, kt\u00f3ra staje si\u0119 wrogiem dla siebie samej. Gdyby\u015b zna\u0142a M\u00f3j b\u00f3l, gdy widz\u0119 dusze rozdarte na kawa\u0142ki! Ka\u017cdy akt w\u0142asnej woli bardziej oddziela dusz\u0119 od Boga i bardziej oddala j\u0105 od pi\u0119kna Jego stworzenia. Powoduje, \u017ce dusza odchodzi od \u017ar\u00f3d\u0142a swojego pochodzenia, ozi\u0119bia si\u0119 prawdziwa i czysta mi\u0142o\u015b\u0107, i przygotowuje dla niej albo wczesne piek\u0142o, je\u015bli wola popadnie w grzech ci\u0119\u017cki, albo czy\u015bciec grzechu powszedniego. Wola ludzka jest dla cia\u0142a jak gangrena, kt\u00f3ra powoduje rozpadanie si\u0119 cia\u0142a na kawa\u0142ki i szpeci ludzkie pi\u0119kno.  Biedne s\u0105 dusze bez Mojej Boskiej Woli, gdy\u017c tylko Ona sama posiada cech\u0119 jednocz\u0105c\u0105 wszystko – my\u015bli, pragnienia, afekty, mi\u0142o\u015b\u0107 i wol\u0119 cz\u0142owieka, i nadaje jego duszy pi\u0119kn\u0105 zjednoczon\u0105 form\u0119. Bez Mojej Woli jednak my\u015bl chce to, wola chce tamtego, pragnienie chce tego, mi\u0142o\u015b\u0107 chce czego\u015b innego, tak \u017ce s\u0105 ze sob\u0105 sk\u0142\u00f3cone, wprowadzaj\u0105 zam\u0119t i rozdzielaj\u0105.  O, bez Mojej Woli nie ma ani pokoju, ani jedno\u015bci! Brakuje tego, kto scementuje i zjednoczy rozdzielone cz\u0119\u015bci ponownie, i uczyni dusz\u0119 siln\u0105 przeciwko wszelkiemu wyst\u0119puj\u0105cemu z\u0142u. Dlatego tw\u00f3j Jezus gorzko p\u0142acze nad nieszcz\u0119\u015bciem tych ludzi – bardziej ni\u017c nad upadkiem Jerozolimy, kt\u00f3ra zosta\u0142a obalona, bo nie chcia\u0142a uzna\u0107 swojego Mesjasza i zabito Go. Tak wi\u0119c i Moja Wola jest \u017ale oceniana, podczas gdy Ona jest po\u015br\u00f3d nich i w nich;  oni czyni\u0105 ze swoich dusz ma\u0142e spustoszone miasta i zmuszaj\u0105 Mnie do powt\u00f3rzenia Mojej gro\u017aby, \u017ce wobec nich: „nie pozostanie ani jeden kamie\u0144 na kamieniu” (por. \u0141k 19, 42-44); bez Mojej Woli s\u0105 bowiem, jak cytadele bez kr\u00f3la i dlatego nie maj\u0105 ani obro\u0144cy, ani kogo\u015b, kto da\u0142by im po\u017cywienie niezb\u0119dne do czynienia dobra i nie uwik\u0142ania si\u0119 w z\u0142o. P\u0142acz\u0119 nad ich losem i modl\u0119 si\u0119, aby poznali Moj\u0105 Wol\u0119, pokochali J\u0105 i pozwolili Jej kr\u00f3lowa\u0107; a ty m\u00f3dl si\u0119 razem ze Mn\u0105”…  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 31; 5 marca 1933) ( \u0141k 19, 42-44) i rzek\u0142: \u00abO gdyby\u015b i ty pozna\u0142o w ten dzie\u0144 to, co s\u0142u\u017cy pokojowi! Ale teraz zosta\u0142o to zakryte przed twoimi oczami. 43 Bo przyjd\u0105 na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otocz\u0105 ci\u0119 wa\u0142em, oblegn\u0105 ci\u0119 i \u015bcisn\u0105 zewsz\u0105d. 44 Powal\u0105 na ziemi\u0119 ciebie i twoje dzieci z tob\u0105 i nie zostawi\u0105 w tobie kamienia na kamieniu za to, \u017ce\u015b nie rozpozna\u0142o czasu twojego nawiedzenia\u00bb.  —————– \u2026 \u201eMoja c\u00f3rko, jak\u017ce bole\u015bnie odczuwamy to, \u017ce nie widzimy stworzenia \u017cyj\u0105cego w naszej Woli! Je\u015bli nie \u017cyje ono w Niej, chcia\u0142oby niejako \u00abukry\u0107\u00bb Nas w naszej niebia\u0144skiej Ojczy\u017anie i nie chce, aby\u015bmy \u017cyli razem z nim na ziemi. Nasza Wola jest dla niego ci\u0119\u017carem, ucieka ono przed nasz\u0105 \u015awi\u0119to\u015bci\u0105, zamyka drzwi przed \u015awiat\u0142em i szuka ciemno\u015bci. Biedne stworzenie! Je\u015bli czyni w\u0142asn\u0105 wol\u0119, umrze z zimna i g\u0142odu i mo\u017ce powiedzie\u0107: \u00abNiebo nie nale\u017cy do mnie\u00bb. Ludzie, kt\u00f3rzy nie \u017cyj\u0105 w naszej Woli, \u017cyj\u0105 na ziemi jak wygna\u0144cy, pozbawieni oparcia, ochrony i si\u0142y. Nawet dobro przemienia si\u0119 dla nich w gorycz, a niekiedy nawet w b\u0142\u0119dy. Dlatego w\u0142a\u015bnie tacy ludzie s\u0105 przyczyn\u0105 naszego smutku i nieustannie t\u0142umi\u0105 nasz\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107. Tak wielka jest Mi\u0142o\u015b\u0107 naszej Woli, \u017ce ka\u017cde s\u0142owo lub ka\u017cde poznanie, kt\u00f3re Ona objawia o samej sobie, jest nie tylko jednym Boskim \u017byciem pochodz\u0105cym od Niej, lecz tak\u017ce nowym \u017cyciem, r\u00f3\u017cnym od ka\u017cdego innego, nowym w \u015awi\u0119to\u015bci, Pi\u0119knie i Mi\u0142o\u015bci. Dlatego odczuwamy tak wielkie upodobanie i jeste\u015bmy przepe\u0142nieni \u015bwi\u0105teczn\u0105 rado\u015bci\u0105, kiedy oznajmiamy, czym jest nasza Wola, czego potrafi i mo\u017ce dokona\u0107 w obr\u0119bie dzia\u0142ania stworzenia oraz na jak zaszczytnym, wznios\u0142ym i wysokim miejscu pragnie je umie\u015bci\u0107 w naszym Boskim \u0141onie. Istotnie, przez og\u0142aszanie naszej Woli nie czynimy niczego innego, jak tylko wydajemy z Siebie nowe Boskie \u017bycia. Gdy tylko dusza bierze je w posiadanie, otrzymujemy od niej nasz\u0105 now\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, nasze nowe Pi\u0119kno, Dobro\u0107 i tak dalej. Och, jak bardzo czujemy si\u0119 uwielbieni i umi\u0142owani przez dusz\u0119 za po\u015brednictwem naszych w\u0142asnych \u017by\u0107, kt\u00f3re dali\u015bmy jej pozna\u0107! Je\u015bli wi\u0119c dajemy si\u0119 pozna\u0107 duszy, kt\u00f3ra pragnie Nas pozna\u0107, i pozwalamy si\u0119 jej odnale\u017a\u0107, jest to akt, kt\u00f3ry najbardziej Nas uwielbia. Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 znajduje wtedy kogo\u015b, przy kim mo\u017ce przynie\u015b\u0107 sobie ulg\u0119 i komu mo\u017ce da\u0107 to, co pragniemy da\u0107. Jaki sens mia\u0142oby ponadto stwarzanie ludzi, gdyby\u015bmy nie chcieli da\u0107 si\u0119 im pozna\u0107? To w\u0142a\u015bnie poznanie sprawia, \u017ce zst\u0119pujemy do duszy, a ona wznosi si\u0119 a\u017c do Nas. Je\u015bli wi\u0119c widzimy, \u017ce pragniesz g\u0142\u0119bszego poznania naszej Woli, natychmiast przygotowuj\u0119 dla ciebie najpi\u0119kniejsze niespodzianki naszego wszechmocnego Fiat. Ale nie po to, aby ci je jedynie przekaza\u0107, lecz po to, aby obdarzy\u0107 ci\u0119 dobrem, kt\u00f3re ci ukazuj\u0119\u201d. (tom 35; 4. April 1938)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1640","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1640","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1640"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1640\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1641,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1640\/revisions\/1641"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1640"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1640"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1640"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}