{"id":1630,"date":"2026-10-24T09:15:19","date_gmt":"2026-10-24T09:15:19","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1630"},"modified":"2026-10-24T09:15:19","modified_gmt":"2026-10-24T09:15:19","slug":"sobota-xxix-tydzien-okresu-zwyklego-lk-131-9-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/24\/sobota-xxix-tydzien-okresu-zwyklego-lk-131-9-2\/","title":{"rendered":"Sobota XXIX tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 13,1-9)"},"content":{"rendered":"\n

1 <\/strong>W tym samym czasie przyszli niekt\u00f3rzy i donie\u015bli Mu o Galilejczykach, kt\u00f3rych krew Pi\u0142at zmiesza\u0142 z krwi\u0105 ich ofiar. 2 <\/strong>Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abCzy\u017c my\u015blicie, \u017ce ci Galilejczycy byli wi\u0119kszymi grzesznikami ni\u017c inni mieszka\u0144cy Galilei, \u017ce to ucierpieli? 3 <\/strong>Bynajmniej, powiadam wam; lecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie. 4 <\/strong>Albo my\u015blicie, \u017ce owych osiemnastu, na kt\u00f3rych zwali\u0142a si\u0119 wie\u017ca w Siloam i zabi\u0142a ich, by\u0142o wi\u0119kszymi winowajcami ni\u017c inni mieszka\u0144cy Jerozolimy? 5 <\/strong>Bynajmniej, powiadam wam; lecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy tak samo zginiecie\u00bb. 6 <\/strong>I opowiedzia\u0142 im nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszed\u0142 i szuka\u0142 na nim owoc\u00f3w, ale nie znalaz\u0142. 7 <\/strong>Rzek\u0142 wi\u0119c do ogrodnika: „Oto ju\u017c trzy lata, odk\u0105d przychodz\u0119 i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduj\u0119. Wytnij je: po co jeszcze ziemi\u0119 wyja\u0142awia?” 8 <\/strong>Lecz on mu odpowiedzia\u0142: „Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopi\u0119 je i ob\u0142o\u017c\u0119 nawozem; 9 <\/strong>mo\u017ce wyda owoc. A je\u015bli nie, w przysz\u0142o\u015bci mo\u017cesz je wyci\u0105\u0107”\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cLecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie\u2026\u201d (\u0141k 13,3)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… <\/strong>„Moja c\u00f3rko, Moja Bo\u017ca Wola zosta\u0142a dana stworzeniom, jako ich \u017cycie od pocz\u0105tku Stworzenia. Ona wzi\u0119\u0142a na siebie zadanie utrzymania tego Jej \u017bycia w nich nienaruszonym, pi\u0119knym i w pe\u0142ni si\u0142, ofiarowuj\u0105c Mu(temu \u017byciu), dla ka\u017cdego aktu stworzenia, jeden ze Swoich Boskich Akt\u00f3w, Akt z wysoko\u015bci Swojej \u015awi\u0119to\u015bci, Swojego \u015awiat\u0142a, Swojej Mocy i Pi\u0119kna.  <\/em><\/strong>Nieustannie czeka\u0142a na ich akt, aby da\u0107 im Sw\u00f3j, aby uczyni\u0107 z nich cud Boskiego \u017bycia, godny Jej Mocy i M\u0105dro\u015bci.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Aby to zrozumie\u0107, wystarczy bym ci powiedzia\u0142, \u017ce Moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0105 by\u0142o uformowanie tak wiele Istnie\u0144(\u017cycia) Samej Siebie w ka\u017cdym stworzeniu i dlatego wprowadzi\u0142a Ona w \u017cycie wszystkie zdolno\u015bci i Boskie Atrybuty, kt\u00f3re posiada\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jak\u017ce pi\u0119kne by\u0142yby te Boskie \u017bycia w stworzeniach! Kiedy patrzyli\u015bmy na nie, znajdowali\u015bmy w nich Nasze odbicie, Nasz Obraz, echo Naszej B\u0142ogo\u015bci. Jak\u0105 rado\u015bci\u0105, jak\u0105 uczt\u0105 by\u0142oby Stworzenie dla Nas i dla stworze\u0144!<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Powinna\u015b to wiedzie\u0107: ktokolwiek nie wykonuje Mojej Bo\u017cej Woli i nie \u017cyje w Niej, chce zniszczy\u0107 w sobie Boskie \u017bycie, kt\u00f3re powinien posiada\u0107. Zniszczy\u0107 w\u0142asne \u017cycie, co za zbrodnia!<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Kt\u00f3\u017c nie pot\u0119pi\u0142by tego, kto chcia\u0142by zniszczy\u0107 w\u0142asne \u017cycie cielesne lub tego kto nie chcia\u0142 przyjmowa\u0107 po\u017cywienia i sta\u0142 si\u0119 wycie\u0144czony, chory i niezdolny do niczego?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ot\u00f3\u017c ten, kto nie czyni Mojej Woli, niszczy swoje w\u0142asne \u017cycie, kt\u00f3re dobro\u0107 Bo\u017ca chce mu da\u0107; a ten, kto czyni J\u0105 tylko czasami i nie \u017cyje w Niej, z braku sta\u0142ego i wystarczaj\u0105cego po\u017cywienia, jest biednym chorym cz\u0142owiekiem, bez si\u0142y, wycie\u0144czonym, i niezdolnym do czynienia prawdziwego dobra.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy wydaje si\u0119, \u017ce czyni co\u015b dobrego, jest to bez \u017cycia, ospa\u0142e, poniewa\u017c tylko Moja Wola mo\u017ce da\u0107 mu \u017cycie. Co za zbrodnia, moja c\u00f3rko, co za zbrodnia, kt\u00f3ra w og\u00f3le nie zas\u0142uguje na lito\u015b\u0107!”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

M\u00f3j umi\u0142owany Jezus ukaza\u0142 si\u0119 zm\u0119czony i prawie niespokojny z powodu Jego wielkiego smutku, i z powodu tak wielu Istnie\u0144 zniszczonych w duszach. R\u00f3wnie\u017c ja by\u0142am tym zasmucona i powiedzia\u0142am Mu: „Moja mi\u0142o\u015bci, powiedz mi, co Ci jest?<\/p>\n\n\n\n

Bardzo cierpisz z powodu zniszczenia tych Boskich Istnie\u0144 Twojej wspania\u0142ej Woli i to jest Twoim najwi\u0119kszym b\u00f3lem: wi\u0119c prosz\u0119 Ci\u0119, spraw, aby Twoje Kr\u00f3lestwo mog\u0142o nadej\u015b\u0107, aby ten Tw\u00f3j b\u00f3l zamieni\u0142 si\u0119 w rado\u015b\u0107. Tak wi\u0119c stworzenie nie b\u0119dzie ju\u017c dawa\u0107 ci niepokoju i b\u00f3lu, ale spok\u00f3j i b\u0142ogo\u015b\u0107”.<\/p>\n\n\n\n

Widz\u0105c, \u017ce moje s\u0142owa nie mog\u0105 Go uspokoi\u0107, wezwa\u0142am na pomoc wszystkie Akty Jego <\/em><\/strong>Woli, kt\u00f3re dokonuj\u0105 si\u0119 w ca\u0142ym Stworzeniu, do\u0142\u0105czy\u0142am do nich moje akty i otoczy\u0142am Jezusa aktami Jego Woli. Ogromne \u015bwiat\u0142o uformowa\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 Jezusa, to \u015bwiat\u0142o wymaza\u0142o ca\u0142e z\u0142o stworze\u0144, a On znalaz\u0142 odpoczynek.<\/em><\/strong> <\/em><\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie doda\u0142: „Moja c\u00f3rko, tylko Moja Wola mo\u017ce da\u0107 Mi odpoczynek. Je\u015bli widzisz Mnie niespokojnego i chcesz Mnie uspokoi\u0107, przygotuj si\u0119 na rozw\u00f3j \u017bycia Mojej Woli w tobie. Czyni\u0105c Jej Akty swoimi, znajd\u0119 w tobie Jej \u015awiat\u0142o, Jej \u015awi\u0119to\u015b\u0107, Jej niesko\u0144czone rado\u015bci, kt\u00f3re dadz\u0105 Mi odpoczynek.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wtedy wstrzymam nieco karanie ludzi, kt\u00f3rzy zas\u0142uguj\u0105 na zbyt wielk\u0105 kar\u0119 z powodu tych Boskich Istnie\u0144, kt\u00f3re niszcz\u0105 w sobie, \u017ce zas\u0142uguj\u0105 nawet na zniszczenie wszystkich zasob\u00f3w naturalnych, a nawet w\u0142asnego \u017cycia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czy nie widzisz, jak morze przekracza sw\u00f3j brzeg i wyrusza, by zmie\u015b\u0107 te \u017cycia na swoje \u0142ono i pogrzeba\u0107 je w sobie? Wiatr, ziemia, prawie wszystkie \u017cywio\u0142y ruszaj\u0105, by pochwyci\u0107 stworzenia i zniszczy\u0107 je.<\/em><\/p>\n\n\n\n

S\u0105 to Akty Mojej Woli rozproszone wsz\u0119dzie w Stworzeniu z mi\u0142o\u015bci do nich: nie b\u0119d\u0105c przyj\u0119te z mi\u0142o\u015bci\u0105, zamieniaj\u0105 si\u0119 w sprawiedliwo\u015b\u0107.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 23; 28 wrze\u015bnia 1927 r.)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cLecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie.\u201d (\u0141k 13,5)<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

B\u0119d\u0105c nadal w swoim zwyczajowym stanie, widzia\u0142am mojego dobrego Jezusa tylko na troch\u0119, z krzy\u017cem w r\u0119ku, kt\u00f3ry przelewa\u0142 na ludzi. Powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko Moja,<\/em> \u015bwiat jest zawsze zepsuty, ale s\u0105 szczeg\u00f3lne czasy, kiedy osi\u0105ga tak\u0105 deprawacj\u0119, \u017ce gdybym nie wyla\u0142 na ludzi cz\u0105stki Mojego Krzy\u017ca, wszyscy pogin\u0119li by w tej ruinie(w upadku).<\/em><\/strong> Tak te\u017c si\u0119 dzia\u0142o w czasie mojego przyj\u015bcia na ziemi\u0119: Tylko M\u00f3j Krzy\u017c uratowa\u0142 wielu od zepsucia, w kt\u00f3rym si\u0119 pogr\u0105\u017cyli. Tak samo w tych czasach: Niegodziwo\u015b\u0107 dosz\u0142a do takiego punktu, \u017ce zostaliby zatopieni w falach niegodziwo\u015bci, gdybym nie wylewa\u0142 na nich bicz\u00f3w, cierni, krzy\u017cy, kt\u00f3re powoduj\u0105 tak\u017ce rozlew krwi w\u015br\u00f3d ludzi.”  <\/em><\/p>\n\n\n\n

A gdy On to m\u00f3wi\u0142, zdawa\u0142 si\u0119 prowadzi\u0107 ten krzy\u017c nad lud\u017ami i nast\u0105pi\u0142y kary.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(21 kwietnia 1901 r. , tom 4 Ksi\u0119gi Nieba)<\/p>\n\n\n\n

————————<\/p>\n\n\n\n

Kiedy znajdowa\u0142am si\u0119 w swoim zwyczajnym stanie, m\u00f3j s\u0142odki Jezus ukaza\u0142 si\u0119 bardzo zasmucony, jakby by\u0142 bliski dopuszczenia, aby Sprawiedliwo\u015b\u0107 wzi\u0119\u0142a g\u00f3r\u0119, lecz jakby by\u0142 do tego zmuszany przez same stworzenia. Prosi\u0142am Go, aby powstrzyma\u0142 plagi, a On powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem nie ma niczego innego, jak tylko strumienie mi\u0142o\u015bci. Grzech przerywa ten strumie\u0144 i otwiera strumie\u0144 Sprawiedliwo\u015bci.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Moja Sprawiedliwo\u015b\u0107 broni praw mojej obra\u017conej Mi\u0142o\u015bci, mojej Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zosta\u0142a przerwana mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem. Toruj\u0105c sobie drog\u0119 pomi\u0119dzy nimi, pragnie ponownie zjednoczy\u0107 t\u0119 zerwan\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ach, gdyby cz\u0142owiek nie grzeszy\u0142, moja Sprawiedliwo\u015b\u0107 nie mia\u0142aby nic do czynienia ze stworzeniem! Gdy tylko pojawia si\u0119 wina, Sprawiedliwo\u015b\u0107 wyrusza w drog\u0119.<\/em> Czy s\u0105dzisz, \u017ce chcia\u0142bym uderzy\u0107 cz\u0142owieka?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie, nie! Przeciwnie, sprawia Mi to b\u00f3l, <\/em><\/strong>trudno Mi go dotkn\u0105\u0107, lecz to on sam zmusza Mnie i sk\u0142ania do tego, abym go uderzy\u0142.<\/em><\/p>\n\n\n\n

M\u00f3dl si\u0119, aby cz\u0142owiek \u017ca\u0142owa\u0142 za swoje grzechy, \u017ceby Sprawiedliwo\u015b\u0107, natychmiast ponownie jednocz\u0105c strumie\u0144 mi\u0142o\u015bci, mog\u0142a si\u0119 wycofa\u0107\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 14, 12 kwietnia 1922 r.)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszed\u0142 i szuka\u0142 na nim owoc\u00f3w, ale nie znalaz\u0142. (\u0141k 13,6)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kiedy przyj\u0119\u0142am Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, zastanawia\u0142am si\u0119 nad dobroci\u0105 naszego Pana, kt\u00f3ry da\u0142 Siebie, jako pokarm takiemu biednemu stworzeniu, jakim jestem, i my\u015bla\u0142am, jak mog\u0142abym odpowiedzie\u0107 na tak wielk\u0105 \u0142ask\u0119. Tymczasem b\u0142ogos\u0142awiony Jezus powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, jak Ja czyni\u0119 Siebie pokarmem dla stworzenia, tak i stworzenie mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 pokarmem dla Mnie, przekszta\u0142caj\u0105c ca\u0142e swoje wn\u0119trze w pokarm dla Mnie, tak \u017ce jej my\u015bli, uczucia, pragnienia, sk\u0142onno\u015bci, uderzenia serca, westchnienia, jej mi\u0142o\u015b\u0107, wszystko – jest ca\u0142kowicie skierowane ku Mnie. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

A kiedy widz\u0119 prawdziwy owoc Mojego Pokarmu, kt\u00f3ry polega na przeb\u00f3stwieniu duszy i przemienieniu wszystkiego we Mnie samego, dojd\u0119 do tego, aby karmi\u0107 si\u0119 z duszy, to znaczy z jej my\u015bli, jej mi\u0142o\u015bci i wszystkiego innego. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b dusza mog\u0142a powiedzie\u0107 do Mnie:<\/em> „<\/em><\/strong>Jak Ty posun\u0105\u0142e\u015b si\u0119 tak daleko i uczyni\u0142e\u015b siebie pokarmem dla mnie i da\u0142e\u015b mi wszystko, tak i ja uczyni\u0142am siebie pokarmem dla Ciebie. Nie mam Ci nic wi\u0119cej do dania, bo wszystko, czym jestem, jest wy\u0142\u0105cznie Twoje.”<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wtedy zrozumia\u0142am ogromn\u0105 niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 stworze\u0144: podczas gdy Jezus w takim nadmiarze Mi\u0142o\u015bci zgadza si\u0119 uczyni\u0107 Siebie naszym pokarmem, my odmawiamy Mu Jego pokarmu, a wi\u0119c odchodzi On z pustymi r\u0119koma.  <\/p>\n\n\n\n

Z Ksi\u0119gi Nieba, tom 6, 17 listopada 1904)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 „Oto ju\u017c trzy lata, odk\u0105d przychodz\u0119 i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduj\u0119. Wytnij je: po co jeszcze ziemi\u0119 wyja\u0142awia?” (\u0141k 13,7)<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Czu\u0142am si\u0119 bardzo przygn\u0119biona z powodu pozbawienia mnie mojego zawsze umi\u0142owanego Jezusa i powiedzia\u0142am sobie: „Wszystko si\u0119 dla mnie sko\u0144czy\u0142o, jakkolwiek bym Go szuka\u0142a, On nie przychodzi. Jaka agonia, jakie m\u0119cze\u0144stwo!”.<\/p>\n\n\n\n

Ale gdy tak my\u015bla\u0142am, m\u00f3j uwielbiony Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107, jako Ukrzy\u017cowany; rozpostar\u0142 si\u0119 nad moj\u0105 biedn\u0105 osob\u0105 i \u015awiat\u0142o, kt\u00f3re \u015bwieci\u0142o z Jego uwielbionego czo\u0142a, powiedzia\u0142o mi: <\/em>\u201eMoja c\u00f3rko, moja Wola obejmuje ca\u0142e moje Istnienie, i kto J\u0105 posiada w sobie, posiada Mnie \u2014 bardziej nawet, ni\u017c gdyby mia\u0142 moj\u0105 sta\u0142\u0105 obecno\u015b\u0107, poniewa\u017c moja Wola przenika wszystko, a\u017c do najg\u0142\u0119bszych w\u0142\u00f3kien bytu.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ona liczy uderzenia serca, my\u015bli, i staje si\u0119 \u017cyciem najpi\u0119kniejszej cz\u0119\u015bci duszy \u2014 jej wn\u0119trza \u2014 z kt\u00f3rego, jak ze \u017ar\u00f3d\u0142a, wyp\u0142ywaj\u0105 akty zewn\u0119trzne, czyni\u0105c dusz\u0119 nierozerwalnie zjednoczon\u0105 ze Mn\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Lecz je\u015bli moja obecno\u015b\u0107 nie znajduje w duszy mojej Woli, nie mo\u017ce by\u0107 \u017cyciem ca\u0142ego jej wn\u0119trza, i wtedy dusza pozostaje jakby oddzielona ode Mnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ilu\u017c to dusz, kt\u00f3re wcze\u015bniej cieszy\u0142y si\u0119 moimi \u0142askami i moj\u0105 obecno\u015bci\u0105, popad\u0142o p\u00f3\u017aniej na nowo w win\u0119, poniewa\u017c pe\u0142nia mojej Woli, Jej \u015bwiat\u0142o i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, nie by\u0142y w nich obecne! Uczestniczy\u0142y w przyjemno\u015bciach, oddali\u0142y si\u0119 ode Mnie, poniewa\u017c nie mia\u0142y w sobie tej Boskiej Woli, kt\u00f3ra czyni dusz\u0119 nietykaln\u0105 dla wszelkiego grzechu, nawet najmniejszego\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c najczystsze, naj\u015bwi\u0119tsze i najwi\u0119ksze dzie\u0142a powstaj\u0105 w tych, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 pe\u0142ni\u0119 mojej Woli.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Widzisz, tak\u017ce w stworzeniu jego w\u0142asna wola ma w\u0142adz\u0119 kr\u00f3lewsk\u0105: je\u015bli wi\u0119c wola jest obecna, cz\u0142owiek ma \u017cycie; je\u015bli jej brak, podobny jest do drzewa, kt\u00f3re ma wprawdzie pie\u0144, ga\u0142\u0119zie i li\u015bcie, lecz nie wydaje owocu.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ot\u00f3\u017c wola w stworzeniu nie jest my\u015bl\u0105<\/em><\/strong>, lecz daje aktowi umys\u0142u \u017cycie. Nie jest <\/em>okiem<\/em><\/strong>, ale daje spojrzeniu \u017cycie \u2014 bo je\u015bli cz\u0142owiek posiada wol\u0119, jego oko pragnie widzie\u0107 i poznawa\u0107 rzeczy; inaczej by\u0142oby jak oko pozbawione \u017cycia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wola nie jest <\/em>s\u0142owem<\/em><\/strong>, ale daje ka\u017cdemu s\u0142owu \u017cycie. Nie jest <\/em>r\u0119k\u0105<\/em><\/strong>, lecz tchnie \u017cycie w akt. Nie jest <\/em>krokiem<\/em><\/strong>, ale daje krokowi \u017cycie. Nie jest <\/em>mi\u0142o\u015bci\u0105<\/em><\/strong>, <\/em>pragnieniem<\/em><\/strong>, <\/em>uczuciem<\/em><\/strong>, ale daje mi\u0142o\u015bci, pragnieniu i uczuciu \u017cycie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale to jeszcze nie wszystko: podczas gdy wola jest \u017cyciem wszystkich ludzkich akt\u00f3w, <\/em><\/strong>stworzenie \u2014 spe\u0142niaj\u0105c swoje akty \u2014 jakby si\u0119 z nich ogo\u0142aca, tak jak drzewo obci\u0105\u017cone owocami zostaje ogo\u0142ocone przez r\u0119ce, kt\u00f3re je zrywaj\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

A jednak w woli pozostaj\u0105 jak zapiecz\u0119towane spojrzenia, kt\u00f3re stworzenie odda\u0142o, my\u015bli, kt\u00f3re uformowa\u0142o, s\u0142owa, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142o, akty, kt\u00f3re wykona\u0142o.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c r\u0119ka pracowa\u0142a, lecz jej akt nie pozostaje w d\u0142oniach \u2014 on idzie dalej, kto wie dok\u0105d \u2014 ale w woli on pozostaje<\/em>. W ten spos\u00f3b wszystko zostaje w ludzkiej woli zapisane, uformowane i zapiecz\u0119towane.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

A je\u015bli tak dzieje si\u0119 w ludzkiej woli tylko dlatego, \u017ce zasia\u0142em w niej ziarno i podobie\u0144stwo do Mojej [Woli], mo\u017cesz sobie wyobrazi\u0107, jaka jest Moja Wola we Mnie Samym \u2014 i jaka b\u0119dzie, gdy stworzenie pozwoli, by Moja Wola ca\u0142kowicie je posiad\u0142a.\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 16; 24 lipca 1923).<\/p>\n\n\n\n

——————–<\/p>\n\n\n\n

Kiedy znajdowa\u0142am si\u0119 w swoim zwyczajowym stanie, przyszed\u0142 m\u00f3j godny uwielbienia Jezus, <\/em><\/strong>bardzo si\u0119 spiesz\u0105c, zarzuci\u0142 mi ramiona na szyj\u0119, mocno przycisn\u0105\u0142 mnie do siebie i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, ko\u0144cz\u0119 ze \u015bwiatem, ju\u017c d\u0142u\u017cej nie mog\u0119. Zniewagi i cierpienia, kt\u00f3re Mi zadaj\u0105, s\u0105 zbyt liczne, dlatego musz\u0119 go zniszczy\u0107\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zadr\u017ca\u0142am, s\u0142ysz\u0105c to, i powiedzia\u0142am do Niego:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja Mi\u0142o\u015bci i moje \u017bycie, z pewno\u015bci\u0105 bardzo cierpisz i nie mo\u017cesz ju\u017c d\u0142u\u017cej wytrzyma\u0107, poniewa\u017c chcesz cierpie\u0107 sam.<\/p>\n\n\n\n

Gdyby\u015b jednak dzieli\u0142 ze mn\u0105 swoje cierpienia, cierpia\u0142by\u015b mniej i nie doszed\u0142by\u015b do tego, \u017ce nie mo\u017cesz ju\u017c znie\u015b\u0107 biednych stworze\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Pozw\u00f3l mi wi\u0119c uczestniczy\u0107 w Twoich cierpieniach, dzielmy je mi\u0119dzy sob\u0105, a zobaczysz, \u017ce nadal b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 znosi\u0107 ludzi. Pospiesz si\u0119, nie cierp ju\u017c sam, spr\u00f3buj, o Jezu. Masz racj\u0119, bardzo cierpisz, dlatego prosz\u0119 Ci\u0119: dzielmy je mi\u0119dzy sob\u0105, a Ty si\u0119 uspok\u00f3j\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Po d\u0142ugich naleganiach m\u00f3j s\u0142odki Jezus pozwoli\u0142 mi cierpie\u0107, ale by\u0142y to [jedynie] cienie Jego cierpie\u0144. Mimo to czu\u0142am si\u0119 tak, jakbym zosta\u0142a unicestwiona i zmia\u017cd\u017cona. Nie potrafi\u0119 jednak powiedzie\u0107, co wycierpia\u0142am, a o pewnych rzeczach lepiej milcze\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie Jezus ukry\u0142 si\u0119 we mnie, jakby zm\u0119czony swoim d\u0142ugotrwa\u0142ym cierpieniem, aby znale\u017a\u0107 cho\u0107 troch\u0119 ulgi, a ja czu\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie wype\u0142niona Jezusem. Widzia\u0142am w sobie wsz\u0119dzie oczy Jezusa, a On powiedzia\u0142 mi, \u017ce te oczy by\u0142y znu\u017cone patrzeniem na ziemi\u0119 i \u017ce szuka On schronienia.<\/p>\n\n\n\n

\u015awiat\u0142o oczu Jezusa by\u0142o skierowane na r\u00f3\u017cne miejsca na ziemi, a pope\u0142niane w tych miejscach okrucie\u0144stwa by\u0142y tak liczne, \u017ce to \u015bwiat\u0142o sk\u0142ania\u0142o Go do ich zniszczenia.<\/p>\n\n\n\n

Prosi\u0142am Go o oszcz\u0119dzenie \u015bwiata, przywo\u0142uj\u0105c przed Jego oczy Jego Krew, Jego cierpienia, Jego \u017bycie i Jego Wol\u0119 odwieczn\u0105. W\u00f3wczas Jezus powiedzia\u0142 do mnie z wielk\u0105 dobroci\u0105:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, moc modlitw, akt\u00f3w i cierpie\u0144 znoszonych w mojej Woli jest nieosi\u0105galna.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Podczas gdy ty si\u0119 modli\u0142a\u015b i cierpia\u0142a\u015b, modli\u0142y si\u0119 moja Krew i moje kroki, a tak\u017ce moje dzie\u0142a; moje cierpienia si\u0119 pomna\u017ca\u0142y i powtarza\u0142y.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b wszystko, co zostaje dokonane w mojej Woli, daje Mi sposobno\u015b\u0107, aby na nowo powtarza\u0107 to, co czyni\u0142em w\u00f3wczas na ziemi.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jest to najwi\u0119kszy akt s\u0142u\u017c\u0105cy u\u0142agodzeniu Bo\u017cej Sprawiedliwo\u015bci\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2026 (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; tom 22, 21 sierpie\u0144 1927)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1 W tym samym czasie przyszli niekt\u00f3rzy i donie\u015bli Mu o Galilejczykach, kt\u00f3rych krew Pi\u0142at zmiesza\u0142 z krwi\u0105 ich ofiar. 2 Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abCzy\u017c my\u015blicie, \u017ce ci Galilejczycy byli wi\u0119kszymi grzesznikami ni\u017c inni mieszka\u0144cy Galilei, \u017ce to ucierpieli? 3 Bynajmniej, powiadam wam; lecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie. 4 Albo my\u015blicie, \u017ce owych osiemnastu, na kt\u00f3rych zwali\u0142a si\u0119 wie\u017ca w Siloam i zabi\u0142a ich, by\u0142o wi\u0119kszymi winowajcami ni\u017c inni mieszka\u0144cy Jerozolimy? 5 Bynajmniej, powiadam wam; lecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy tak samo zginiecie\u00bb. 6 I opowiedzia\u0142 im nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszed\u0142 i szuka\u0142 na nim owoc\u00f3w, ale nie znalaz\u0142. 7 Rzek\u0142 wi\u0119c do ogrodnika: „Oto ju\u017c trzy lata, odk\u0105d przychodz\u0119 i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduj\u0119. Wytnij je: po co jeszcze ziemi\u0119 wyja\u0142awia?” 8 Lecz on mu odpowiedzia\u0142: „Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopi\u0119 je i ob\u0142o\u017c\u0119 nawozem; 9 mo\u017ce wyda owoc. A je\u015bli nie, w przysz\u0142o\u015bci mo\u017cesz je wyci\u0105\u0107”\u00bb. \u201cLecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie\u2026\u201d (\u0141k 13,3) … „Moja c\u00f3rko, Moja Bo\u017ca Wola zosta\u0142a dana stworzeniom, jako ich \u017cycie od pocz\u0105tku Stworzenia. Ona wzi\u0119\u0142a na siebie zadanie utrzymania tego Jej \u017bycia w nich nienaruszonym, pi\u0119knym i w pe\u0142ni si\u0142, ofiarowuj\u0105c Mu(temu \u017byciu), dla ka\u017cdego aktu stworzenia, jeden ze Swoich Boskich Akt\u00f3w, Akt z wysoko\u015bci Swojej \u015awi\u0119to\u015bci, Swojego \u015awiat\u0142a, Swojej Mocy i Pi\u0119kna.  Nieustannie czeka\u0142a na ich akt, aby da\u0107 im Sw\u00f3j, aby uczyni\u0107 z nich cud Boskiego \u017bycia, godny Jej Mocy i M\u0105dro\u015bci. Aby to zrozumie\u0107, wystarczy bym ci powiedzia\u0142, \u017ce Moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0105 by\u0142o uformowanie tak wiele Istnie\u0144(\u017cycia) Samej Siebie w ka\u017cdym stworzeniu i dlatego wprowadzi\u0142a Ona w \u017cycie wszystkie zdolno\u015bci i Boskie Atrybuty, kt\u00f3re posiada\u0142a. Jak\u017ce pi\u0119kne by\u0142yby te Boskie \u017bycia w stworzeniach! Kiedy patrzyli\u015bmy na nie, znajdowali\u015bmy w nich Nasze odbicie, Nasz Obraz, echo Naszej B\u0142ogo\u015bci. Jak\u0105 rado\u015bci\u0105, jak\u0105 uczt\u0105 by\u0142oby Stworzenie dla Nas i dla stworze\u0144! Powinna\u015b to wiedzie\u0107: ktokolwiek nie wykonuje Mojej Bo\u017cej Woli i nie \u017cyje w Niej, chce zniszczy\u0107 w sobie Boskie \u017bycie, kt\u00f3re powinien posiada\u0107. Zniszczy\u0107 w\u0142asne \u017cycie, co za zbrodnia! Kt\u00f3\u017c nie pot\u0119pi\u0142by tego, kto chcia\u0142by zniszczy\u0107 w\u0142asne \u017cycie cielesne lub tego kto nie chcia\u0142 przyjmowa\u0107 po\u017cywienia i sta\u0142 si\u0119 wycie\u0144czony, chory i niezdolny do niczego? Ot\u00f3\u017c ten, kto nie czyni Mojej Woli, niszczy swoje w\u0142asne \u017cycie, kt\u00f3re dobro\u0107 Bo\u017ca chce mu da\u0107; a ten, kto czyni J\u0105 tylko czasami i nie \u017cyje w Niej, z braku sta\u0142ego i wystarczaj\u0105cego po\u017cywienia, jest biednym chorym cz\u0142owiekiem, bez si\u0142y, wycie\u0144czonym, i niezdolnym do czynienia prawdziwego dobra. Kiedy wydaje si\u0119, \u017ce czyni co\u015b dobrego, jest to bez \u017cycia, ospa\u0142e, poniewa\u017c tylko Moja Wola mo\u017ce da\u0107 mu \u017cycie. Co za zbrodnia, moja c\u00f3rko, co za zbrodnia, kt\u00f3ra w og\u00f3le nie zas\u0142uguje na lito\u015b\u0107!”. M\u00f3j umi\u0142owany Jezus ukaza\u0142 si\u0119 zm\u0119czony i prawie niespokojny z powodu Jego wielkiego smutku, i z powodu tak wielu Istnie\u0144 zniszczonych w duszach. R\u00f3wnie\u017c ja by\u0142am tym zasmucona i powiedzia\u0142am Mu: „Moja mi\u0142o\u015bci, powiedz mi, co Ci jest? Bardzo cierpisz z powodu zniszczenia tych Boskich Istnie\u0144 Twojej wspania\u0142ej Woli i to jest Twoim najwi\u0119kszym b\u00f3lem: wi\u0119c prosz\u0119 Ci\u0119, spraw, aby Twoje Kr\u00f3lestwo mog\u0142o nadej\u015b\u0107, aby ten Tw\u00f3j b\u00f3l zamieni\u0142 si\u0119 w rado\u015b\u0107. Tak wi\u0119c stworzenie nie b\u0119dzie ju\u017c dawa\u0107 ci niepokoju i b\u00f3lu, ale spok\u00f3j i b\u0142ogo\u015b\u0107”. Widz\u0105c, \u017ce moje s\u0142owa nie mog\u0105 Go uspokoi\u0107, wezwa\u0142am na pomoc wszystkie Akty Jego Woli, kt\u00f3re dokonuj\u0105 si\u0119 w ca\u0142ym Stworzeniu, do\u0142\u0105czy\u0142am do nich moje akty i otoczy\u0142am Jezusa aktami Jego Woli. Ogromne \u015bwiat\u0142o uformowa\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 Jezusa, to \u015bwiat\u0142o wymaza\u0142o ca\u0142e z\u0142o stworze\u0144, a On znalaz\u0142 odpoczynek.  Nast\u0119pnie doda\u0142: „Moja c\u00f3rko, tylko Moja Wola mo\u017ce da\u0107 Mi odpoczynek. Je\u015bli widzisz Mnie niespokojnego i chcesz Mnie uspokoi\u0107, przygotuj si\u0119 na rozw\u00f3j \u017bycia Mojej Woli w tobie. Czyni\u0105c Jej Akty swoimi, znajd\u0119 w tobie Jej \u015awiat\u0142o, Jej \u015awi\u0119to\u015b\u0107, Jej niesko\u0144czone rado\u015bci, kt\u00f3re dadz\u0105 Mi odpoczynek. Wtedy wstrzymam nieco karanie ludzi, kt\u00f3rzy zas\u0142uguj\u0105 na zbyt wielk\u0105 kar\u0119 z powodu tych Boskich Istnie\u0144, kt\u00f3re niszcz\u0105 w sobie, \u017ce zas\u0142uguj\u0105 nawet na zniszczenie wszystkich zasob\u00f3w naturalnych, a nawet w\u0142asnego \u017cycia. Czy nie widzisz, jak morze przekracza sw\u00f3j brzeg i wyrusza, by zmie\u015b\u0107 te \u017cycia na swoje \u0142ono i pogrzeba\u0107 je w sobie? Wiatr, ziemia, prawie wszystkie \u017cywio\u0142y ruszaj\u0105, by pochwyci\u0107 stworzenia i zniszczy\u0107 je. S\u0105 to Akty Mojej Woli rozproszone wsz\u0119dzie w Stworzeniu z mi\u0142o\u015bci do nich: nie b\u0119d\u0105c przyj\u0119te z mi\u0142o\u015bci\u0105, zamieniaj\u0105 si\u0119 w sprawiedliwo\u015b\u0107. (z „Ksi\u0119gi Nieba”; – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 23; 28 wrze\u015bnia 1927 r.) \u201cLecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie.\u201d (\u0141k 13,5) B\u0119d\u0105c nadal w swoim zwyczajowym stanie, widzia\u0142am mojego dobrego Jezusa tylko na troch\u0119, z krzy\u017cem w r\u0119ku, kt\u00f3ry przelewa\u0142 na ludzi. Powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko Moja, \u015bwiat jest zawsze zepsuty, ale s\u0105 szczeg\u00f3lne czasy, kiedy osi\u0105ga tak\u0105 deprawacj\u0119, \u017ce gdybym nie wyla\u0142 na ludzi cz\u0105stki Mojego Krzy\u017ca, wszyscy pogin\u0119li by w tej ruinie(w upadku). Tak te\u017c si\u0119 dzia\u0142o w czasie mojego przyj\u015bcia na ziemi\u0119: Tylko M\u00f3j Krzy\u017c uratowa\u0142 wielu od zepsucia, w kt\u00f3rym si\u0119 pogr\u0105\u017cyli. Tak samo w tych czasach: Niegodziwo\u015b\u0107 dosz\u0142a do takiego punktu, \u017ce zostaliby zatopieni w falach niegodziwo\u015bci, gdybym nie wylewa\u0142 na nich bicz\u00f3w, cierni, krzy\u017cy, kt\u00f3re powoduj\u0105 tak\u017ce rozlew krwi w\u015br\u00f3d ludzi.”   A gdy On to m\u00f3wi\u0142, zdawa\u0142 si\u0119 prowadzi\u0107 ten krzy\u017c nad lud\u017ami i nast\u0105pi\u0142y kary. (21 kwietnia 1901 r. , tom 4 Ksi\u0119gi Nieba) ———————— Kiedy znajdowa\u0142am si\u0119 w swoim zwyczajnym stanie, m\u00f3j s\u0142odki Jezus ukaza\u0142 si\u0119 bardzo zasmucony, jakby by\u0142 bliski dopuszczenia, aby Sprawiedliwo\u015b\u0107 wzi\u0119\u0142a g\u00f3r\u0119, lecz jakby by\u0142 do tego zmuszany przez same stworzenia. Prosi\u0142am Go, aby powstrzyma\u0142 plagi, a On powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem nie ma niczego innego, jak tylko strumienie mi\u0142o\u015bci. Grzech przerywa ten strumie\u0144 i otwiera strumie\u0144 Sprawiedliwo\u015bci. Moja Sprawiedliwo\u015b\u0107 broni praw mojej obra\u017conej Mi\u0142o\u015bci, mojej Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zosta\u0142a przerwana mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem. Toruj\u0105c sobie drog\u0119 pomi\u0119dzy nimi, pragnie ponownie zjednoczy\u0107 t\u0119 zerwan\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107. Ach, gdyby cz\u0142owiek nie grzeszy\u0142, moja Sprawiedliwo\u015b\u0107 nie mia\u0142aby nic do czynienia ze stworzeniem! Gdy tylko pojawia si\u0119 wina, Sprawiedliwo\u015b\u0107 wyrusza w drog\u0119. Czy s\u0105dzisz, \u017ce chcia\u0142bym uderzy\u0107 cz\u0142owieka? Nie, nie! Przeciwnie, sprawia Mi to b\u00f3l, trudno Mi go dotkn\u0105\u0107, lecz to on sam zmusza Mnie i sk\u0142ania do tego, abym go uderzy\u0142. M\u00f3dl si\u0119, aby cz\u0142owiek \u017ca\u0142owa\u0142 za swoje grzechy, \u017ceby Sprawiedliwo\u015b\u0107, natychmiast ponownie jednocz\u0105c strumie\u0144 mi\u0142o\u015bci, mog\u0142a si\u0119 wycofa\u0107\u201d. (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 14, 12 kwietnia 1922 r.)  \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszed\u0142 i szuka\u0142 na nim owoc\u00f3w, ale nie znalaz\u0142. (\u0141k 13,6) Kiedy przyj\u0119\u0142am Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, zastanawia\u0142am si\u0119 nad dobroci\u0105 naszego Pana, kt\u00f3ry da\u0142 Siebie, jako pokarm takiemu biednemu stworzeniu, jakim jestem, i my\u015bla\u0142am, jak mog\u0142abym odpowiedzie\u0107 na tak wielk\u0105 \u0142ask\u0119. Tymczasem b\u0142ogos\u0142awiony Jezus powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, jak Ja czyni\u0119 Siebie pokarmem dla stworzenia, tak i stworzenie mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 pokarmem dla Mnie, przekszta\u0142caj\u0105c ca\u0142e swoje wn\u0119trze w pokarm dla Mnie, tak \u017ce jej my\u015bli, uczucia, pragnienia, sk\u0142onno\u015bci, uderzenia serca, westchnienia, jej mi\u0142o\u015b\u0107, wszystko – jest ca\u0142kowicie skierowane ku Mnie.  A kiedy widz\u0119 prawdziwy owoc Mojego Pokarmu, kt\u00f3ry polega na przeb\u00f3stwieniu duszy i przemienieniu wszystkiego we Mnie samego, dojd\u0119 do tego, aby karmi\u0107 si\u0119 z duszy, to znaczy z jej my\u015bli, jej mi\u0142o\u015bci i wszystkiego innego.  W ten spos\u00f3b dusza mog\u0142a powiedzie\u0107 do Mnie: „Jak Ty posun\u0105\u0142e\u015b si\u0119 tak daleko i uczyni\u0142e\u015b siebie pokarmem dla mnie i da\u0142e\u015b mi wszystko, tak i ja uczyni\u0142am siebie pokarmem dla Ciebie. Nie mam Ci nic wi\u0119cej do dania, bo wszystko, czym jestem, jest wy\u0142\u0105cznie Twoje.” Wtedy zrozumia\u0142am ogromn\u0105 niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 stworze\u0144: podczas gdy Jezus w takim nadmiarze Mi\u0142o\u015bci zgadza si\u0119 uczyni\u0107 Siebie naszym pokarmem, my odmawiamy Mu Jego pokarmu, a wi\u0119c odchodzi On z pustymi r\u0119koma.   Z Ksi\u0119gi Nieba, tom 6, 17 listopada 1904)  „Oto ju\u017c trzy lata, odk\u0105d przychodz\u0119 i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduj\u0119. Wytnij je: po co jeszcze ziemi\u0119 wyja\u0142awia?” (\u0141k 13,7) Czu\u0142am si\u0119 bardzo przygn\u0119biona z powodu pozbawienia mnie mojego zawsze umi\u0142owanego Jezusa i powiedzia\u0142am sobie: „Wszystko si\u0119 dla mnie sko\u0144czy\u0142o, jakkolwiek bym Go szuka\u0142a, On nie przychodzi. Jaka agonia, jakie m\u0119cze\u0144stwo!”. Ale gdy tak my\u015bla\u0142am, m\u00f3j uwielbiony Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107, jako Ukrzy\u017cowany; rozpostar\u0142 si\u0119 nad moj\u0105 biedn\u0105 osob\u0105 i \u015awiat\u0142o, kt\u00f3re \u015bwieci\u0142o z Jego uwielbionego czo\u0142a, powiedzia\u0142o mi: \u201eMoja c\u00f3rko, moja Wola obejmuje ca\u0142e moje Istnienie, i kto J\u0105 posiada w sobie, posiada Mnie \u2014 bardziej nawet, ni\u017c gdyby mia\u0142 moj\u0105 sta\u0142\u0105 obecno\u015b\u0107, poniewa\u017c moja Wola przenika wszystko, a\u017c do najg\u0142\u0119bszych w\u0142\u00f3kien bytu. Ona liczy uderzenia serca, my\u015bli, i staje si\u0119 \u017cyciem najpi\u0119kniejszej cz\u0119\u015bci duszy \u2014 jej wn\u0119trza \u2014 z kt\u00f3rego, jak ze \u017ar\u00f3d\u0142a, wyp\u0142ywaj\u0105 akty zewn\u0119trzne, czyni\u0105c dusz\u0119 nierozerwalnie zjednoczon\u0105 ze Mn\u0105. Lecz je\u015bli moja obecno\u015b\u0107 nie znajduje w duszy mojej Woli, nie mo\u017ce by\u0107 \u017cyciem ca\u0142ego jej wn\u0119trza, i wtedy dusza pozostaje jakby oddzielona ode Mnie. Ilu\u017c to dusz, kt\u00f3re wcze\u015bniej cieszy\u0142y si\u0119 moimi \u0142askami i moj\u0105 obecno\u015bci\u0105, popad\u0142o p\u00f3\u017aniej na nowo w win\u0119, poniewa\u017c pe\u0142nia mojej Woli, Jej \u015bwiat\u0142o i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, nie by\u0142y w nich obecne! Uczestniczy\u0142y w przyjemno\u015bciach, oddali\u0142y si\u0119 ode Mnie, poniewa\u017c nie mia\u0142y w sobie tej Boskiej Woli, kt\u00f3ra czyni dusz\u0119 nietykaln\u0105 dla wszelkiego grzechu, nawet najmniejszego\u2026 Tak wi\u0119c najczystsze, naj\u015bwi\u0119tsze i najwi\u0119ksze dzie\u0142a powstaj\u0105 w tych, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 pe\u0142ni\u0119 mojej Woli. Widzisz, tak\u017ce w stworzeniu jego w\u0142asna wola ma w\u0142adz\u0119 kr\u00f3lewsk\u0105: je\u015bli wi\u0119c wola jest obecna, cz\u0142owiek ma \u017cycie; je\u015bli jej brak, podobny jest do drzewa, kt\u00f3re ma wprawdzie pie\u0144, ga\u0142\u0119zie i li\u015bcie, lecz nie wydaje owocu. Ot\u00f3\u017c wola w stworzeniu nie jest my\u015bl\u0105, lecz daje aktowi umys\u0142u \u017cycie. Nie jest okiem, ale daje spojrzeniu \u017cycie \u2014 bo je\u015bli cz\u0142owiek posiada wol\u0119, jego oko pragnie widzie\u0107 i poznawa\u0107 rzeczy; inaczej by\u0142oby jak oko pozbawione \u017cycia. Wola nie jest s\u0142owem, ale daje ka\u017cdemu s\u0142owu \u017cycie. Nie jest r\u0119k\u0105, lecz tchnie \u017cycie w akt. Nie jest krokiem, ale daje krokowi \u017cycie. Nie jest mi\u0142o\u015bci\u0105, pragnieniem, uczuciem, ale daje mi\u0142o\u015bci, pragnieniu i uczuciu \u017cycie. Ale to jeszcze nie wszystko: podczas gdy wola jest \u017cyciem wszystkich ludzkich akt\u00f3w, stworzenie \u2014 spe\u0142niaj\u0105c swoje akty \u2014 jakby si\u0119 z nich ogo\u0142aca, tak jak drzewo obci\u0105\u017cone owocami zostaje ogo\u0142ocone przez r\u0119ce, kt\u00f3re je zrywaj\u0105. A jednak w woli pozostaj\u0105 jak zapiecz\u0119towane spojrzenia, kt\u00f3re stworzenie odda\u0142o, my\u015bli, kt\u00f3re uformowa\u0142o, s\u0142owa, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142o, akty, kt\u00f3re wykona\u0142o. Tak wi\u0119c r\u0119ka pracowa\u0142a, lecz jej akt nie pozostaje w d\u0142oniach \u2014 on idzie dalej, kto wie dok\u0105d \u2014 ale w woli on pozostaje. W ten spos\u00f3b wszystko zostaje w ludzkiej woli zapisane, uformowane i zapiecz\u0119towane. A je\u015bli tak dzieje si\u0119 w ludzkiej woli tylko dlatego, \u017ce zasia\u0142em w niej ziarno i podobie\u0144stwo do Mojej [Woli], mo\u017cesz sobie wyobrazi\u0107, jaka jest Moja Wola we Mnie Samym \u2014 i jaka b\u0119dzie, gdy stworzenie pozwoli, by Moja Wola ca\u0142kowicie je posiad\u0142a.\u201d (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 16; 24 lipca 1923). ——————– Kiedy znajdowa\u0142am si\u0119 w swoim zwyczajowym stanie, przyszed\u0142 m\u00f3j godny uwielbienia Jezus, bardzo si\u0119 spiesz\u0105c, zarzuci\u0142 mi ramiona na szyj\u0119, mocno przycisn\u0105\u0142 mnie do siebie i powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, ko\u0144cz\u0119 ze \u015bwiatem, ju\u017c d\u0142u\u017cej nie mog\u0119. Zniewagi i cierpienia, kt\u00f3re Mi zadaj\u0105, s\u0105 zbyt liczne, dlatego musz\u0119 go zniszczy\u0107\u201d. Zadr\u017ca\u0142am, s\u0142ysz\u0105c to, i powiedzia\u0142am do Niego: \u201eMoja Mi\u0142o\u015bci i moje \u017bycie, z pewno\u015bci\u0105 bardzo cierpisz i nie mo\u017cesz ju\u017c d\u0142u\u017cej wytrzyma\u0107, poniewa\u017c chcesz cierpie\u0107 sam. Gdyby\u015b jednak dzieli\u0142 ze mn\u0105 swoje cierpienia, cierpia\u0142by\u015b mniej i nie doszed\u0142by\u015b do tego, \u017ce nie mo\u017cesz ju\u017c znie\u015b\u0107 biednych stworze\u0144. Pozw\u00f3l mi wi\u0119c uczestniczy\u0107 w Twoich cierpieniach, dzielmy je mi\u0119dzy sob\u0105, a zobaczysz, \u017ce nadal b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 znosi\u0107 ludzi. Pospiesz si\u0119, nie cierp ju\u017c sam, spr\u00f3buj, o Jezu. Masz racj\u0119, bardzo cierpisz, dlatego prosz\u0119 Ci\u0119: dzielmy je mi\u0119dzy sob\u0105, a Ty si\u0119 uspok\u00f3j\u201d. Po d\u0142ugich naleganiach m\u00f3j s\u0142odki Jezus pozwoli\u0142 mi cierpie\u0107, ale by\u0142y to [jedynie] cienie Jego cierpie\u0144. Mimo to czu\u0142am si\u0119 tak, jakbym zosta\u0142a unicestwiona i zmia\u017cd\u017cona. Nie potrafi\u0119 jednak powiedzie\u0107, co wycierpia\u0142am, a o pewnych rzeczach lepiej milcze\u0107. Nast\u0119pnie Jezus ukry\u0142 si\u0119 we mnie, jakby zm\u0119czony swoim d\u0142ugotrwa\u0142ym cierpieniem, aby znale\u017a\u0107 cho\u0107 troch\u0119 ulgi, a ja czu\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie wype\u0142niona Jezusem. Widzia\u0142am w sobie wsz\u0119dzie oczy Jezusa, a On powiedzia\u0142 mi, \u017ce te oczy by\u0142y znu\u017cone patrzeniem na ziemi\u0119 i \u017ce szuka On schronienia. \u015awiat\u0142o oczu…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1630","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1630","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1630"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1630\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1631,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1630\/revisions\/1631"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1630"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1630"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1630"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}