{"id":1621,"date":"2026-10-21T08:21:33","date_gmt":"2026-10-21T08:21:33","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1621"},"modified":"2026-10-21T08:21:33","modified_gmt":"2026-10-21T08:21:33","slug":"sroda-xxix-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1239-48-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/21\/sroda-xxix-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1239-48-2\/","title":{"rendered":"\u015aroda XXIX tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 12,39-48)"},"content":{"rendered":"\n

39 <\/strong>A to rozumiejcie, \u017ce gdyby gospodarz wiedzia\u0142, o kt\u00f3rej godzinie z\u0142odziej ma przyj\u015b\u0107, nie pozwoli\u0142by w\u0142ama\u0107 si\u0119 do swego domu. 40 <\/strong>Wy te\u017c b\u0105d\u017acie gotowi, gdy\u017c o godzinie, kt\u00f3rej si\u0119 nie domy\u015blacie, Syn Cz\u0142owieczy przyjdzie\u00bb. 41 <\/strong>Wtedy Piotr zapyta\u0142: \u00abPanie, czy do nas m\u00f3wisz t\u0119 przypowie\u015b\u0107, czy te\u017c do wszystkich?\u00bb 42 <\/strong>Pan odpowiedzia\u0142: \u00abKt\u00f3\u017c jest owym rz\u0105dc\u0105 wiernym i roztropnym, kt\u00f3rego pan ustanowi nad swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0105, \u017ceby na czas rozdawa\u0142 jej \u017cywno\u015b\u0107? 43 <\/strong>Szcz\u0119\u015bliwy ten s\u0142uga, kt\u00f3rego pan powr\u00f3ciwszy zastanie przy tej czynno\u015bci. 44 <\/strong>Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad ca\u0142ym swoim mieniem. 45 <\/strong>Lecz je\u015bli s\u0142uga \u00f3w powie sobie w duszy: M\u00f3j pan oci\u0105ga si\u0119 z powrotem, i zacznie bi\u0107 s\u0142ugi i s\u0142u\u017c\u0105ce, a przy tym je\u015b\u0107, pi\u0107 i upija\u0107 si\u0119, 46 <\/strong>to nadejdzie pan tego s\u0142ugi w dniu, kiedy si\u0119 nie spodziewa, i o godzinie, kt\u00f3rej nie zna; ka\u017ce go \u0107wiartowa\u0107 i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce. 47 <\/strong>S\u0142uga, kt\u00f3ry zna wol\u0119 swego pana, a nic nie przygotowa\u0142 i nie uczyni\u0142 zgodnie z jego wol\u0105, otrzyma wielk\u0105 ch\u0142ost\u0119. 48 <\/strong>Ten za\u015b, kt\u00f3ry nie zna jego woli i uczyni\u0142 co\u015b godnego kary, otrzyma ma\u0142\u0105 ch\u0142ost\u0119. Komu wiele dano, od tego wiele wymaga\u0107 si\u0119 b\u0119dzie; a komu wiele zlecono, tym wi\u0119cej od niego \u017c\u0105da\u0107 b\u0119d\u0105.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 Wy te\u017c b\u0105d\u017acie gotowi, gdy\u017c o godzinie, kt\u00f3rej si\u0119 nie domy\u015blacie, Syn Cz\u0142owieczy przyjdzie\u00bb. (\u0141k 12,40)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

M\u00f3j biedny duch, w\u0119druj\u0105c po aktach dokonanych przez Bo\u017c\u0105 Wol\u0119, wyszukuje wszystko, co Ona uczyni\u0142a, aby te akty pozna\u0107, uzna\u0107, pokocha\u0107, doceni\u0107, a nast\u0119pnie ofiarowa\u0107 je tej samej Woli jako najpi\u0119kniejszy ho\u0142d, jako owoce godne Jej dzie\u0142. A kiedy to czyni\u0142am, m\u00f3j dobry Jezus powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, jak\u017ce mi\u0142e jest Mojemu Sercu i jak s\u0142odko brzmi w Moim uchu, gdy wyszukujesz wszystko, co uczyni\u0142a Moja Wola, aby pozna\u0107 te rzeczy, pokocha\u0107 je i ofiarowa\u0107 Jej jako najpi\u0119kniejszy ho\u0142d mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 obdarzyli\u015bmy stworzenia, stwarzaj\u0105c tak wiele z mi\u0142o\u015bci do nich!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy twoja dusza ich poszukuje, sprawia niejako, \u017ce rozbrzmiewa dzwon, aby wezwa\u0107 do apelu wszystkie dzie\u0142a, kt\u00f3re wysz\u0142y z Bo\u017cego FIAT, i powiedzie\u0107 Nam: \u00abJak\u017ce wiele pi\u0119knych rzeczy stworzy\u0142e\u015b dla mnie, aby da\u0107 mi je jako dary i r\u0119kojmie Twojej mi\u0142o\u015bci! Czyni\u0119 je swoimi i oddaj\u0119 Ci je z powrotem jako dary i r\u0119kojmie mojej mi\u0142o\u015bci do Ciebie\u00bb.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b odczuwamy w Naszych Dzie\u0142ach pulsuj\u0105ce \u017cycie stworzenia, jego ma\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 \u0142\u0105czy si\u0119 z Nasz\u0105, a cel Stworzenia zostaje urzeczywistniony.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Poznanie Naszych dzie\u0142 i celu, dla kt\u00f3rego zosta\u0142y stworzone, stanowi dla stworzenia punkt oparcia, w kt\u00f3rym odnajduje Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 dysponuj\u0105c\u0105 swoj\u0105 moc\u0105. Jest to zarazem dla Nas sposobno\u015b\u0107, aby obdarzy\u0107 je kolejnymi niespodziankami w postaci nowych dar\u00f3w i \u0142ask\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

A ja na to: \u201eMoja Mi\u0142o\u015bci, jedna my\u015bl mnie zasmuca: obawiam si\u0119, \u017ce mog\u0142abym nie wytrwa\u0107 w kontynuowaniu moich akt\u00f3w w Twojej Bo\u017cej Woli, a wtedy d\u017awi\u0119k mojego dzwonu zosta\u0142by przerwany. W\u00f3wczas, poniewa\u017c obrazi\u0142abym Ciebie, odsun\u0105\u0142by\u015b mnie na bok i nie udziela\u0142by\u015b mi ju\u017c \u0142aski \u017cycia w Twojej Woli\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Jezus odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, nie l\u0119kaj si\u0119. Wiedz, \u017ce jeden krok daje \u017cycie nast\u0119pnemu krokowi, jedno dobro daje \u017cycie i oparcie kolejnemu dobru, a jeden akt przywo\u0142uje do \u017cycia nast\u0119pny akt. R\u00f3wnie\u017c z\u0142o, wina, staje si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em kolejnych nieszcz\u0119\u015b\u0107 i innych b\u0142\u0119d\u00f3w.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Rzeczy nigdy nie pozostaj\u0105 odosobnione, lecz prawie zawsze nast\u0119puj\u0105 jedna po drugiej. <\/em>Dobro jest jak ziarno<\/em><\/strong>, kt\u00f3re ma moc rodzenia: je\u015bli tylko cierpliwie zasieje si\u0119 je w \u0142onie ziemi, wyda dziesi\u0119cio- lub dwudziestokrotnie wi\u0119cej.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podobnie jest z dusz\u0105: je\u015bli ma <\/em>cierpliwo\u015b\u0107 <\/em><\/strong>i dba o to, aby zachowa\u0107 w swojej duszy ziarno dobra, kt\u00f3re sama uczyni\u0142a, dobro, kt\u00f3rego dokona\u0142a, b\u0119dzie si\u0119 odradza\u0107, pomna\u017ca\u0107 i stawa\u0107 si\u0119 stokrotne.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdyby\u015b wiedzia\u0142a, co oznacza spe\u0142ni\u0107 dobry akt! <\/em><\/strong>Ka\u017cdy akt jest obron\u0105, kt\u00f3r\u0105 dusza zdobywa, i staje si\u0119 przed Naszym tronem wymownym g\u0142osem tego, kto uczyni\u0142 co\u015b dobrego. Z ka\u017cdym kolejnym dobrym aktem dusza zyskuje dodatkowego obro\u0144c\u0119, kt\u00f3ry staje w jej obronie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli wi\u0119c okoliczno\u015bci \u017cycia narzuc\u0105 jej tak wielkie utrapienia i pr\u00f3by, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 wydawa\u0142o, i\u017c chwieje si\u0119 i upada, w\u00f3wczas dobre akty, kt\u00f3rych dokona\u0142a, dzia\u0142aj\u0105 niejako jak napastnicy i szturmuj\u0105 Nas, aby dusza, kt\u00f3ra Nas umi\u0142owa\u0142a i spe\u0142ni\u0142a ca\u0142y szereg licznych dobrych akt\u00f3w, nie zachwia\u0142a si\u0119.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Przychodz\u0105 jej z pomoc\u0105 i j\u0105 podtrzymuj\u0105, aby nie uleg\u0142a podczas pr\u00f3by. Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce spe\u0142ni\u0142a ca\u0142y szereg akt\u00f3w w Naszej Woli: w ka\u017cdym akcie znajduje si\u0119 w\u00f3wczas warto\u015b\u0107 i Bo\u017ca moc, kt\u00f3re broni\u0105 duszy! Widzimy, \u017ce w ka\u017cdym z jej akt\u00f3w niejako uczestniczy Nasza Wola, dlatego sami stajemy si\u0119 obro\u0144cami i podpor\u0105 tej duszy, kt\u00f3ra w swoich aktach da\u0142a \u017cycie Naszemu Bo\u017cemu FIAT.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czy mogliby\u015bmy odm\u00f3wi\u0107 samym Sobie albo nie rozpozna\u0107 Naszej dzia\u0142aj\u0105cej Woli w stworzeniu? Z pewno\u015bci\u0105 nie. <\/em>Nie l\u0119kaj si\u0119 <\/em><\/strong>wi\u0119c, lecz raczej oddaj si\u0119 jak ma\u0142e nowo narodzone dziecko w Nasze ramiona, aby\u015b do\u015bwiadczy\u0142a Naszej pomocy i ochrony ze strony swoich w\u0142asnych akt\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czy s\u0105dzisz, \u017ce dobro powtarzane i nieustannie kontynuowane nie ma \u017cadnej warto\u015bci? S\u0105 to <\/em>Bo\u017ce dobra,<\/em><\/strong> kt\u00f3re dusza zdobywa, armie, kt\u00f3re si\u0119 formuj\u0105 i pozwalaj\u0105 jej zdoby\u0107 niebia\u0144sk\u0105 ojczyzn\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kto nieustannie spe\u0142nia\u0142 wiele dobrych akt\u00f3w, podobny jest do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry naby\u0142 wielki maj\u0105tek. <\/em><\/strong>Je\u015bli spotka go niepowodzenie, nie wyrz\u0105dzi mu ono wielkiej szkody, poniewa\u017c jego wielki maj\u0105tek zrekompensuje mu poniesion\u0105 strat\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Natomiast w przypadku kogo\u015b innego, kto naby\u0142 niewiele albo nie posiada niczego, nawet ma\u0142a strata wystarczy, aby pogr\u0105\u017cy\u0107 go w ub\u00f3stwie i najwi\u0119kszej n\u0119dzy. Tak w\u0142a\u015bnie jest, gdy czyni si\u0119 wiele dobra albo, przeciwnie, czyni si\u0119 go niewiele lub nie czyni si\u0119 go wcale.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego zawsze ci powtarzam: b\u0105d\u017a uwa\u017cna, b\u0105d\u017a Mi wierna i pozw\u00f3l, aby tw\u00f3j lot w Mojej Woli trwa\u0142 nadal\u201d.\u2026<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

 (Tom 29; 7. Wrzesie\u0144 1931)<\/p>\n\n\n\n

——————————–<\/p>\n\n\n\n

(…) Czy kiedy Jezus nas wzywa, jeste\u015bmy natychmiast gotowi odpowiedzie\u0107 na Jego wezwanie? Bo\u017ce wezwanie mo\u017ce by\u0107 realizowane na r\u00f3\u017cne sposoby: poprzez wewn\u0119trzne lokucje, poprzez czytanie dobrych ksi\u0105\u017cek, poprzez dobry przyk\u0142ad. Ale mo\u017ce te\u017c da\u0107 si\u0119 odczu\u0107 przez dzia\u0142anie Jego \u0141aski. Pot\u0119\u017cnym g\u0142osem przemawia do nas poprzez kl\u0119ski \u017cywio\u0142owe.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3j s\u0142odki Jezu! Tw\u00f3j g\u0142os zawsze rozbrzmiewa w moim sercu. Niech wszystko, co mnie otacza wewn\u0119trznie i zewn\u0119trznie, b\u0119dzie nieustannym wezwaniem do kochania Ciebie. Niech melodyjny d\u017awi\u0119k Twojego Bo\u017cego g\u0142osu zawsze powstrzymuje mnie od s\u0142uchania ludzkiego g\u0142osu, kt\u00f3ry mnie rozprasza i odci\u0105ga od Ciebie. <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Zegara 24 godzin M\u0119ki Jezusa Chrystusa” wg pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety; godzina od 2 do 3: Jezus przes\u0142uchiwany przez Annasza, zniewa\u017cony i uderzony w twarz, z rozwa\u017ca\u0144)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Pan odpowiedzia\u0142: \u00abKt\u00f3\u017c jest owym rz\u0105dc\u0105 wiernym i roztropnym, kt\u00f3rego pan ustanowi nad swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0105, \u017ceby na czas rozdawa\u0142 jej \u017cywno\u015b\u0107? (\u0141k 12,42)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

By\u0142am bardzo zasmucona z powodu tego, w jaki spos\u00f3b m\u00f3j zawsze ukochany Jezus mnie traktuje. By\u0142am jednak oddana Jego Przenaj\u015bwi\u0119tszej Woli. Je\u015bli skar\u017c\u0119 si\u0119 Jezusowi na Jego nieobecno\u015b\u0107 i milczenie, On m\u00f3wi do mnie: Nie czas zwraca\u0107 na to uwag\u0119. S\u0105 to dziecinady bardzo s\u0142abych dusz, kt\u00f3re zajmuj\u0105 si\u0119 sob\u0105, a nie Mn\u0105, kt\u00f3re my\u015bl\u0105 o tym, co czuj\u0105, a nie o tym, co jest dla nich stosowne uczyni\u0107. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dusze te wydzielaj\u0105 ludzki od\u00f3r, a Ja nie mog\u0119 im zaufa\u0107. Od ciebie nie spodziewam si\u0119 takiego post\u0119powania.<\/em> Pragn\u0119 heroicznych dusz, kt\u00f3re zapomn\u0105 o sobie i zajm\u0105 si\u0119 tylko Mn\u0105, i zjednoczone ze Mn\u0105, b\u0119d\u0105 troszczy\u0107 si\u0119 o zbawienie moich dzieci, wobec kt\u00f3rych diabe\u0142 u\u017cywa wszelkich sztuczek, aby wyrwa\u0107 je z moich r\u0105k.<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chc\u0119, aby\u015b dostosowa\u0142a si\u0119 do czas\u00f3w, raz bolesnych, raz smutnych, a raz tragicznych i aby\u015b razem ze Mn\u0105 modli\u0142a si\u0119 i p\u0142aka\u0142a z powodu \u015blepoty stworze\u0144. Twoje \u017cycie powinno zanikn\u0105\u0107. Powinna\u015b ca\u0142kowicie zast\u0105pi\u0107 je moim \u017byciem. Gdy tak uczynisz, poczuj\u0119 w tobie wo\u0144 mojej Bosko\u015bci i zaufam ci w tych smutnych czasach. S\u0105 one jednak niczym innym jak zapowiedzi\u0105 kar… Co b\u0119dzie, gdy sprawy posun\u0105 si\u0119 jeszcze bardziej do przodu? Biedne dzieci, biedne dzieci\u2026!<\/em><\/p>\n\n\n\n

(tom 11; 8 Luty 1915)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 S\u0142uga, kt\u00f3ry zna wol\u0119 swego pana, a nic nie przygotowa\u0142 i nie uczyni\u0142 zgodnie z jego wol\u0105, otrzyma wielk\u0105 ch\u0142ost\u0119. 48 Ten za\u015b, kt\u00f3ry nie zna jego woli i uczyni\u0142 co\u015b godnego kary, otrzyma ma\u0142\u0105 ch\u0142ost\u0119. <\/strong>(\u0141k 12, 47\u201348)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u2026 Pomy\u015bla\u0142am sobie: \u201eJak to mo\u017cliwe, \u017ce Adam, wycofuj\u0105c si\u0119 z Bo\u017cej Woli, m\u00f3g\u0142 spa\u015b\u0107 z takiej wysoko\u015bci a\u017c na takie dno?\u201d. W\u00f3wczas Jezus poruszy\u0142 si\u0119 w moim wn\u0119trzu i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, je\u015bli w porz\u0105dku naturalnym kto\u015b spada z najwi\u0119kszej wysoko\u015bci, w\u00f3wczas albo ginie ca\u0142kowicie, albo rozbija si\u0119 i zostaje tak oszpecony, \u017ce nie jest ju\u017c w stanie odzyska\u0107 swojego pierwotnego zdrowia, pi\u0119kna i wznios\u0142o\u015bci, lecz pozostaje biednym kalek\u0105, zniekszta\u0142conym i kulej\u0105cym. A je\u015bli jest ojcem, zrodzi si\u0119 z niego pokolenie kalek, niewidomych, zniekszta\u0142conych i chromych. Podobnie jest w porz\u0105dku nadprzyrodzonym. Adam spad\u0142 z najwi\u0119kszej wysoko\u015bci. Jego Stw\u00f3rca wyni\u00f3s\u0142 go tak wysoko, \u017ce przewy\u017csza\u0142 wznios\u0142o\u015bci\u0105 niebo, gwiazdy i s\u0142o\u0144ce. Poniewa\u017c \u017cy\u0142 w Mojej Woli, przebywa\u0142 ponad wszystkim, a nawet w samym Bogu.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Widzisz wi\u0119c,<\/em> z jakiej wysoko\u015bci Adam spad\u0142? <\/em><\/strong>Bior\u0105c pod uwag\u0119 wysoko\u015b\u0107, z kt\u00f3rej spad\u0142, cudem by\u0142o to, \u017ce nie zgin\u0105\u0142 ca\u0142kowicie. Chocia\u017c jednak nie zgin\u0105\u0142, wstrz\u0105s, jakiego dozna\u0142 wskutek upadku, by\u0142 tak ci\u0119\u017cki, \u017ce nieuchronnie okaleczy\u0142 go, roztrzaska\u0142 i oszpeci\u0142 w jego niezwyk\u0142ym pi\u0119knie. Zosta\u0142 rozbity we wszystkich swoich dobrach, sta\u0142 si\u0119 oci\u0119\u017ca\u0142y w pracy, a jego rozum jakby oszo\u0142omiony. Nieustanna gor\u0105czka os\u0142abia\u0142a go i sprawia\u0142a, \u017ce wszystkie cnoty traci\u0142y si\u0142y, a on sam nie odczuwa\u0142 ju\u017c mocy, by nad sob\u0105 panowa\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Najpi\u0119kniejsza cecha cz\u0142owieka \u2014 panowanie nad samym sob\u0105 \u2014 znikn\u0119\u0142a, a jej miejsce zaj\u0119\u0142y nami\u0119tno\u015bci, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y go tyranizowa\u0107, niepokoi\u0107 i nape\u0142nia\u0107 smutkiem.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c by\u0142 ojcem i g\u0142ow\u0105 wszystkich pokole\u0144, z niego wywodzi si\u0119 rodzina chromych. Niepe\u0142nienie Mojej Woli lekko si\u0119 traktuje, jakby nie mia\u0142o wi\u0119kszego znaczenia, a przecie\u017c jest ono ca\u0142kowit\u0105 ruin\u0105 stworzenia.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Im wi\u0119cej akt\u00f3w w\u0142asnej woli spe\u0142nia stworzenie, tym bardziej pomna\u017ca swoje nieszcz\u0119\u015bcia i w\u0142asn\u0105 zgub\u0119, a tak\u017ce wykopuje sobie coraz g\u0142\u0119bsz\u0105 przepa\u015b\u0107, w kt\u00f3r\u0105 potem wpada\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W\u00f3wczas pomy\u015bla\u0142am sobie: \u201eJe\u015bli Adam, kt\u00f3ry tylko jeden raz wycofa\u0142 si\u0119 z Bo\u017cej Woli, upad\u0142 tak nisko i przemieni\u0142 swoje szcz\u0119\u015bcie w n\u0119dz\u0119, a swoj\u0105 b\u0142ogo\u015b\u0107 w gorycz, to co stanie si\u0119 z nami, kt\u00f3rzy tak cz\u0119sto wycofywali\u015bmy si\u0119 z tej godnej uwielbienia Woli?\u201d.Kiedy to rozwa\u017ca\u0142am, moje umi\u0142owane i jedyne Dobro doda\u0142o:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, Adam upad\u0142 tak nisko dlatego, \u017ce wycofa\u0142 si\u0119 z wyra\u017anie wyra\u017conej Woli swojego Stw\u00f3rcy. W\u0142a\u015bnie w tej Woli zawarta by\u0142a dla niego pr\u00f3ba, aby m\u00f3g\u0142 dowie\u015b\u0107 swojej wierno\u015bci Temu, kt\u00f3ry da\u0142 mu \u017cycie i wszystkie dobra, jakie posiada\u0142. Tym bardziej \u017ce B\u00f3g, w obliczu tak wielu d\u00f3br, kt\u00f3re bezinteresownie mu ofiarowa\u0142, nie za\u017c\u0105da\u0142 od niego wyrzeczenia si\u0119 wielu owoc\u00f3w, kt\u00f3re mu da\u0142, lecz tylko jednego owocu \u2014 i to z mi\u0142o\u015bci do Tego, kt\u00f3ry da\u0142 mu wszystko.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W tej ma\u0142ej ofierze, kt\u00f3rej B\u00f3g pragn\u0105\u0142 od Adama, da\u0142 mu do zrozumienia, \u017ce s\u0142u\u017cy ona jedynie temu, aby B\u00f3g m\u00f3g\u0142 upewni\u0107 si\u0119 co do jego mi\u0142o\u015bci i wierno\u015bci. Adam powinien by\u0142 czu\u0107 si\u0119 zaszczycony tym, \u017ce jego Stw\u00f3rca pragn\u0105\u0142 mie\u0107 pewno\u015b\u0107 co do mi\u0142o\u015bci swojego stworzenia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wina Adama by\u0142a tym ci\u0119\u017csza, \u017ce ten, kto doprowadzi\u0142 go do upadku, nie by\u0142 istot\u0105 stoj\u0105c\u0105 ponad nim, lecz pod\u0142ym w\u0119\u017cem, jego najwi\u0119kszym wrogiem.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jego upadek przyni\u00f3s\u0142 jeszcze ci\u0119\u017csze nast\u0119pstwa, poniewa\u017c by\u0142 g\u0142ow\u0105 wszystkich pokole\u0144. Dlatego te\u017c wszystkie cz\u0142onki musz\u0105, ze wzgl\u0119du na wsp\u00f3ln\u0105 natur\u0119 ludzk\u0105, cierpie\u0107 z\u0142e skutki upadku swojej g\u0142owy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Widzisz zatem, \u017ce je\u015bli jaki\u015b przejaw Woli zostaje przeze Mnie wyra\u017anie za\u017c\u0105dany i nakazany, grzech jest ci\u0119\u017cszy, a jego nast\u0119pstwa \u2014 nieuleczalne. <\/em>Tylko Moja w\u0142asna Wola Bo\u017ca mo\u017ce naprawi\u0107 tak wielkie z\u0142o, jakie spotka\u0142o Adama.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli natomiast Moja Wola nie zosta\u0142a wyra\u017anie wyra\u017cona, stworzenie wprawdzie ma obowi\u0105zek prosi\u0107 Mnie o poznanie Mojej Woli, zanim podejmie dzia\u0142anie, je\u017celi w danym akcie chodzi o dobro i o Moj\u0105 czyst\u0105 chwa\u0142\u0119. Je\u015bli jednak Moja Wola nie zosta\u0142a wyra\u017anie wyra\u017cona, z\u0142o nie jest tak ci\u0119\u017ckie i \u0142atwiej znale\u017a\u0107 na nie lekarstwo.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tak post\u0119puj\u0119 wobec wszystkich stworze\u0144, aby wypr\u00f3bowa\u0107 ich wierno\u015b\u0107, a tak\u017ce upewni\u0107 si\u0119 co do mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 \u2014 jak twierdz\u0105 \u2014 Mnie darz\u0105.<\/em><\/strong> Kto bowiem nie chcia\u0142by mie\u0107 pewno\u015bci co do w\u0142asno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 nabywa, do tego stopnia, \u017ce zawiera nawet pisemn\u0105 umow\u0119?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kto nie chcia\u0142by mie\u0107 pewno\u015bci co do wierno\u015bci przyjaciela lub prawdziwej lojalno\u015bci s\u0142ugi? Aby wi\u0119c mie\u0107 t\u0119 pewno\u015b\u0107, daj\u0119 [duszy] pozna\u0107, \u017ce pragn\u0119 tych ma\u0142ych ofiar, kt\u00f3re przynios\u0105 jej wszystkie dobra i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, a zarazem pozwol\u0105 urzeczywistni\u0107 cel, dla kt\u00f3rego ludzie zostali stworzeni.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli jednak stworzenia uparcie trwaj\u0105 przy swoim, wszystko zostaje w nich zachwiane i spadaj\u0105 na nie wszelkie nieszcz\u0119\u015bcia. Niepe\u0142nienie Mojej Woli zawsze jednak stanowi z\u0142o \u2014 mniejsze lub wi\u0119ksze \u2014 zale\u017cnie od tego, w jakim stopniu dusza J\u0105 poznaje\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

 Tom 21; 8. czerwcal 1927)<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

39 A to rozumiejcie, \u017ce gdyby gospodarz wiedzia\u0142, o kt\u00f3rej godzinie z\u0142odziej ma przyj\u015b\u0107, nie pozwoli\u0142by w\u0142ama\u0107 si\u0119 do swego domu. 40 Wy te\u017c b\u0105d\u017acie gotowi, gdy\u017c o godzinie, kt\u00f3rej si\u0119 nie domy\u015blacie, Syn Cz\u0142owieczy przyjdzie\u00bb. 41 Wtedy Piotr zapyta\u0142: \u00abPanie, czy do nas m\u00f3wisz t\u0119 przypowie\u015b\u0107, czy te\u017c do wszystkich?\u00bb 42 Pan odpowiedzia\u0142: \u00abKt\u00f3\u017c jest owym rz\u0105dc\u0105 wiernym i roztropnym, kt\u00f3rego pan ustanowi nad swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0105, \u017ceby na czas rozdawa\u0142 jej \u017cywno\u015b\u0107? 43 Szcz\u0119\u015bliwy ten s\u0142uga, kt\u00f3rego pan powr\u00f3ciwszy zastanie przy tej czynno\u015bci. 44 Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad ca\u0142ym swoim mieniem. 45 Lecz je\u015bli s\u0142uga \u00f3w powie sobie w duszy: M\u00f3j pan oci\u0105ga si\u0119 z powrotem, i zacznie bi\u0107 s\u0142ugi i s\u0142u\u017c\u0105ce, a przy tym je\u015b\u0107, pi\u0107 i upija\u0107 si\u0119, 46 to nadejdzie pan tego s\u0142ugi w dniu, kiedy si\u0119 nie spodziewa, i o godzinie, kt\u00f3rej nie zna; ka\u017ce go \u0107wiartowa\u0107 i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce. 47 S\u0142uga, kt\u00f3ry zna wol\u0119 swego pana, a nic nie przygotowa\u0142 i nie uczyni\u0142 zgodnie z jego wol\u0105, otrzyma wielk\u0105 ch\u0142ost\u0119. 48 Ten za\u015b, kt\u00f3ry nie zna jego woli i uczyni\u0142 co\u015b godnego kary, otrzyma ma\u0142\u0105 ch\u0142ost\u0119. Komu wiele dano, od tego wiele wymaga\u0107 si\u0119 b\u0119dzie; a komu wiele zlecono, tym wi\u0119cej od niego \u017c\u0105da\u0107 b\u0119d\u0105.  Wy te\u017c b\u0105d\u017acie gotowi, gdy\u017c o godzinie, kt\u00f3rej si\u0119 nie domy\u015blacie, Syn Cz\u0142owieczy przyjdzie\u00bb. (\u0141k 12,40) M\u00f3j biedny duch, w\u0119druj\u0105c po aktach dokonanych przez Bo\u017c\u0105 Wol\u0119, wyszukuje wszystko, co Ona uczyni\u0142a, aby te akty pozna\u0107, uzna\u0107, pokocha\u0107, doceni\u0107, a nast\u0119pnie ofiarowa\u0107 je tej samej Woli jako najpi\u0119kniejszy ho\u0142d, jako owoce godne Jej dzie\u0142. A kiedy to czyni\u0142am, m\u00f3j dobry Jezus powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, jak\u017ce mi\u0142e jest Mojemu Sercu i jak s\u0142odko brzmi w Moim uchu, gdy wyszukujesz wszystko, co uczyni\u0142a Moja Wola, aby pozna\u0107 te rzeczy, pokocha\u0107 je i ofiarowa\u0107 Jej jako najpi\u0119kniejszy ho\u0142d mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 obdarzyli\u015bmy stworzenia, stwarzaj\u0105c tak wiele z mi\u0142o\u015bci do nich! Kiedy twoja dusza ich poszukuje, sprawia niejako, \u017ce rozbrzmiewa dzwon, aby wezwa\u0107 do apelu wszystkie dzie\u0142a, kt\u00f3re wysz\u0142y z Bo\u017cego FIAT, i powiedzie\u0107 Nam: \u00abJak\u017ce wiele pi\u0119knych rzeczy stworzy\u0142e\u015b dla mnie, aby da\u0107 mi je jako dary i r\u0119kojmie Twojej mi\u0142o\u015bci! Czyni\u0119 je swoimi i oddaj\u0119 Ci je z powrotem jako dary i r\u0119kojmie mojej mi\u0142o\u015bci do Ciebie\u00bb. W ten spos\u00f3b odczuwamy w Naszych Dzie\u0142ach pulsuj\u0105ce \u017cycie stworzenia, jego ma\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 \u0142\u0105czy si\u0119 z Nasz\u0105, a cel Stworzenia zostaje urzeczywistniony. Poznanie Naszych dzie\u0142 i celu, dla kt\u00f3rego zosta\u0142y stworzone, stanowi dla stworzenia punkt oparcia, w kt\u00f3rym odnajduje Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 dysponuj\u0105c\u0105 swoj\u0105 moc\u0105. Jest to zarazem dla Nas sposobno\u015b\u0107, aby obdarzy\u0107 je kolejnymi niespodziankami w postaci nowych dar\u00f3w i \u0142ask\u201d. A ja na to: \u201eMoja Mi\u0142o\u015bci, jedna my\u015bl mnie zasmuca: obawiam si\u0119, \u017ce mog\u0142abym nie wytrwa\u0107 w kontynuowaniu moich akt\u00f3w w Twojej Bo\u017cej Woli, a wtedy d\u017awi\u0119k mojego dzwonu zosta\u0142by przerwany. W\u00f3wczas, poniewa\u017c obrazi\u0142abym Ciebie, odsun\u0105\u0142by\u015b mnie na bok i nie udziela\u0142by\u015b mi ju\u017c \u0142aski \u017cycia w Twojej Woli\u201d. Jezus odpowiedzia\u0142: \u201eMoja c\u00f3rko, nie l\u0119kaj si\u0119. Wiedz, \u017ce jeden krok daje \u017cycie nast\u0119pnemu krokowi, jedno dobro daje \u017cycie i oparcie kolejnemu dobru, a jeden akt przywo\u0142uje do \u017cycia nast\u0119pny akt. R\u00f3wnie\u017c z\u0142o, wina, staje si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em kolejnych nieszcz\u0119\u015b\u0107 i innych b\u0142\u0119d\u00f3w. Rzeczy nigdy nie pozostaj\u0105 odosobnione, lecz prawie zawsze nast\u0119puj\u0105 jedna po drugiej. Dobro jest jak ziarno, kt\u00f3re ma moc rodzenia: je\u015bli tylko cierpliwie zasieje si\u0119 je w \u0142onie ziemi, wyda dziesi\u0119cio- lub dwudziestokrotnie wi\u0119cej. Podobnie jest z dusz\u0105: je\u015bli ma cierpliwo\u015b\u0107 i dba o to, aby zachowa\u0107 w swojej duszy ziarno dobra, kt\u00f3re sama uczyni\u0142a, dobro, kt\u00f3rego dokona\u0142a, b\u0119dzie si\u0119 odradza\u0107, pomna\u017ca\u0107 i stawa\u0107 si\u0119 stokrotne. Gdyby\u015b wiedzia\u0142a, co oznacza spe\u0142ni\u0107 dobry akt! Ka\u017cdy akt jest obron\u0105, kt\u00f3r\u0105 dusza zdobywa, i staje si\u0119 przed Naszym tronem wymownym g\u0142osem tego, kto uczyni\u0142 co\u015b dobrego. Z ka\u017cdym kolejnym dobrym aktem dusza zyskuje dodatkowego obro\u0144c\u0119, kt\u00f3ry staje w jej obronie. Je\u015bli wi\u0119c okoliczno\u015bci \u017cycia narzuc\u0105 jej tak wielkie utrapienia i pr\u00f3by, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 wydawa\u0142o, i\u017c chwieje si\u0119 i upada, w\u00f3wczas dobre akty, kt\u00f3rych dokona\u0142a, dzia\u0142aj\u0105 niejako jak napastnicy i szturmuj\u0105 Nas, aby dusza, kt\u00f3ra Nas umi\u0142owa\u0142a i spe\u0142ni\u0142a ca\u0142y szereg licznych dobrych akt\u00f3w, nie zachwia\u0142a si\u0119. Przychodz\u0105 jej z pomoc\u0105 i j\u0105 podtrzymuj\u0105, aby nie uleg\u0142a podczas pr\u00f3by. Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce spe\u0142ni\u0142a ca\u0142y szereg akt\u00f3w w Naszej Woli: w ka\u017cdym akcie znajduje si\u0119 w\u00f3wczas warto\u015b\u0107 i Bo\u017ca moc, kt\u00f3re broni\u0105 duszy! Widzimy, \u017ce w ka\u017cdym z jej akt\u00f3w niejako uczestniczy Nasza Wola, dlatego sami stajemy si\u0119 obro\u0144cami i podpor\u0105 tej duszy, kt\u00f3ra w swoich aktach da\u0142a \u017cycie Naszemu Bo\u017cemu FIAT. Czy mogliby\u015bmy odm\u00f3wi\u0107 samym Sobie albo nie rozpozna\u0107 Naszej dzia\u0142aj\u0105cej Woli w stworzeniu? Z pewno\u015bci\u0105 nie. Nie l\u0119kaj si\u0119 wi\u0119c, lecz raczej oddaj si\u0119 jak ma\u0142e nowo narodzone dziecko w Nasze ramiona, aby\u015b do\u015bwiadczy\u0142a Naszej pomocy i ochrony ze strony swoich w\u0142asnych akt\u00f3w. Czy s\u0105dzisz, \u017ce dobro powtarzane i nieustannie kontynuowane nie ma \u017cadnej warto\u015bci? S\u0105 to Bo\u017ce dobra, kt\u00f3re dusza zdobywa, armie, kt\u00f3re si\u0119 formuj\u0105 i pozwalaj\u0105 jej zdoby\u0107 niebia\u0144sk\u0105 ojczyzn\u0119. Kto nieustannie spe\u0142nia\u0142 wiele dobrych akt\u00f3w, podobny jest do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry naby\u0142 wielki maj\u0105tek. Je\u015bli spotka go niepowodzenie, nie wyrz\u0105dzi mu ono wielkiej szkody, poniewa\u017c jego wielki maj\u0105tek zrekompensuje mu poniesion\u0105 strat\u0119. Natomiast w przypadku kogo\u015b innego, kto naby\u0142 niewiele albo nie posiada niczego, nawet ma\u0142a strata wystarczy, aby pogr\u0105\u017cy\u0107 go w ub\u00f3stwie i najwi\u0119kszej n\u0119dzy. Tak w\u0142a\u015bnie jest, gdy czyni si\u0119 wiele dobra albo, przeciwnie, czyni si\u0119 go niewiele lub nie czyni si\u0119 go wcale. Dlatego zawsze ci powtarzam: b\u0105d\u017a uwa\u017cna, b\u0105d\u017a Mi wierna i pozw\u00f3l, aby tw\u00f3j lot w Mojej Woli trwa\u0142 nadal\u201d.\u2026  (Tom 29; 7. Wrzesie\u0144 1931) ——————————– (…) Czy kiedy Jezus nas wzywa, jeste\u015bmy natychmiast gotowi odpowiedzie\u0107 na Jego wezwanie? Bo\u017ce wezwanie mo\u017ce by\u0107 realizowane na r\u00f3\u017cne sposoby: poprzez wewn\u0119trzne lokucje, poprzez czytanie dobrych ksi\u0105\u017cek, poprzez dobry przyk\u0142ad. Ale mo\u017ce te\u017c da\u0107 si\u0119 odczu\u0107 przez dzia\u0142anie Jego \u0141aski. Pot\u0119\u017cnym g\u0142osem przemawia do nas poprzez kl\u0119ski \u017cywio\u0142owe. M\u00f3j s\u0142odki Jezu! Tw\u00f3j g\u0142os zawsze rozbrzmiewa w moim sercu. Niech wszystko, co mnie otacza wewn\u0119trznie i zewn\u0119trznie, b\u0119dzie nieustannym wezwaniem do kochania Ciebie. Niech melodyjny d\u017awi\u0119k Twojego Bo\u017cego g\u0142osu zawsze powstrzymuje mnie od s\u0142uchania ludzkiego g\u0142osu, kt\u00f3ry mnie rozprasza i odci\u0105ga od Ciebie.  (z „Zegara 24 godzin M\u0119ki Jezusa Chrystusa” wg pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety; godzina od 2 do 3: Jezus przes\u0142uchiwany przez Annasza, zniewa\u017cony i uderzony w twarz, z rozwa\u017ca\u0144) Pan odpowiedzia\u0142: \u00abKt\u00f3\u017c jest owym rz\u0105dc\u0105 wiernym i roztropnym, kt\u00f3rego pan ustanowi nad swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0105, \u017ceby na czas rozdawa\u0142 jej \u017cywno\u015b\u0107? (\u0141k 12,42) By\u0142am bardzo zasmucona z powodu tego, w jaki spos\u00f3b m\u00f3j zawsze ukochany Jezus mnie traktuje. By\u0142am jednak oddana Jego Przenaj\u015bwi\u0119tszej Woli. Je\u015bli skar\u017c\u0119 si\u0119 Jezusowi na Jego nieobecno\u015b\u0107 i milczenie, On m\u00f3wi do mnie: Nie czas zwraca\u0107 na to uwag\u0119. S\u0105 to dziecinady bardzo s\u0142abych dusz, kt\u00f3re zajmuj\u0105 si\u0119 sob\u0105, a nie Mn\u0105, kt\u00f3re my\u015bl\u0105 o tym, co czuj\u0105, a nie o tym, co jest dla nich stosowne uczyni\u0107.  Dusze te wydzielaj\u0105 ludzki od\u00f3r, a Ja nie mog\u0119 im zaufa\u0107. Od ciebie nie spodziewam si\u0119 takiego post\u0119powania. Pragn\u0119 heroicznych dusz, kt\u00f3re zapomn\u0105 o sobie i zajm\u0105 si\u0119 tylko Mn\u0105, i zjednoczone ze Mn\u0105, b\u0119d\u0105 troszczy\u0107 si\u0119 o zbawienie moich dzieci, wobec kt\u00f3rych diabe\u0142 u\u017cywa wszelkich sztuczek, aby wyrwa\u0107 je z moich r\u0105k.  Chc\u0119, aby\u015b dostosowa\u0142a si\u0119 do czas\u00f3w, raz bolesnych, raz smutnych, a raz tragicznych i aby\u015b razem ze Mn\u0105 modli\u0142a si\u0119 i p\u0142aka\u0142a z powodu \u015blepoty stworze\u0144. Twoje \u017cycie powinno zanikn\u0105\u0107. Powinna\u015b ca\u0142kowicie zast\u0105pi\u0107 je moim \u017byciem. Gdy tak uczynisz, poczuj\u0119 w tobie wo\u0144 mojej Bosko\u015bci i zaufam ci w tych smutnych czasach. S\u0105 one jednak niczym innym jak zapowiedzi\u0105 kar… Co b\u0119dzie, gdy sprawy posun\u0105 si\u0119 jeszcze bardziej do przodu? Biedne dzieci, biedne dzieci\u2026! (tom 11; 8 Luty 1915)  S\u0142uga, kt\u00f3ry zna wol\u0119 swego pana, a nic nie przygotowa\u0142 i nie uczyni\u0142 zgodnie z jego wol\u0105, otrzyma wielk\u0105 ch\u0142ost\u0119. 48 Ten za\u015b, kt\u00f3ry nie zna jego woli i uczyni\u0142 co\u015b godnego kary, otrzyma ma\u0142\u0105 ch\u0142ost\u0119. (\u0141k 12, 47\u201348) \u2026 Pomy\u015bla\u0142am sobie: \u201eJak to mo\u017cliwe, \u017ce Adam, wycofuj\u0105c si\u0119 z Bo\u017cej Woli, m\u00f3g\u0142 spa\u015b\u0107 z takiej wysoko\u015bci a\u017c na takie dno?\u201d. W\u00f3wczas Jezus poruszy\u0142 si\u0119 w moim wn\u0119trzu i powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, je\u015bli w porz\u0105dku naturalnym kto\u015b spada z najwi\u0119kszej wysoko\u015bci, w\u00f3wczas albo ginie ca\u0142kowicie, albo rozbija si\u0119 i zostaje tak oszpecony, \u017ce nie jest ju\u017c w stanie odzyska\u0107 swojego pierwotnego zdrowia, pi\u0119kna i wznios\u0142o\u015bci, lecz pozostaje biednym kalek\u0105, zniekszta\u0142conym i kulej\u0105cym. A je\u015bli jest ojcem, zrodzi si\u0119 z niego pokolenie kalek, niewidomych, zniekszta\u0142conych i chromych. Podobnie jest w porz\u0105dku nadprzyrodzonym. Adam spad\u0142 z najwi\u0119kszej wysoko\u015bci. Jego Stw\u00f3rca wyni\u00f3s\u0142 go tak wysoko, \u017ce przewy\u017csza\u0142 wznios\u0142o\u015bci\u0105 niebo, gwiazdy i s\u0142o\u0144ce. Poniewa\u017c \u017cy\u0142 w Mojej Woli, przebywa\u0142 ponad wszystkim, a nawet w samym Bogu. Widzisz wi\u0119c, z jakiej wysoko\u015bci Adam spad\u0142? Bior\u0105c pod uwag\u0119 wysoko\u015b\u0107, z kt\u00f3rej spad\u0142, cudem by\u0142o to, \u017ce nie zgin\u0105\u0142 ca\u0142kowicie. Chocia\u017c jednak nie zgin\u0105\u0142, wstrz\u0105s, jakiego dozna\u0142 wskutek upadku, by\u0142 tak ci\u0119\u017cki, \u017ce nieuchronnie okaleczy\u0142 go, roztrzaska\u0142 i oszpeci\u0142 w jego niezwyk\u0142ym pi\u0119knie. Zosta\u0142 rozbity we wszystkich swoich dobrach, sta\u0142 si\u0119 oci\u0119\u017ca\u0142y w pracy, a jego rozum jakby oszo\u0142omiony. Nieustanna gor\u0105czka os\u0142abia\u0142a go i sprawia\u0142a, \u017ce wszystkie cnoty traci\u0142y si\u0142y, a on sam nie odczuwa\u0142 ju\u017c mocy, by nad sob\u0105 panowa\u0107. Najpi\u0119kniejsza cecha cz\u0142owieka \u2014 panowanie nad samym sob\u0105 \u2014 znikn\u0119\u0142a, a jej miejsce zaj\u0119\u0142y nami\u0119tno\u015bci, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y go tyranizowa\u0107, niepokoi\u0107 i nape\u0142nia\u0107 smutkiem. Poniewa\u017c by\u0142 ojcem i g\u0142ow\u0105 wszystkich pokole\u0144, z niego wywodzi si\u0119 rodzina chromych. Niepe\u0142nienie Mojej Woli lekko si\u0119 traktuje, jakby nie mia\u0142o wi\u0119kszego znaczenia, a przecie\u017c jest ono ca\u0142kowit\u0105 ruin\u0105 stworzenia. Im wi\u0119cej akt\u00f3w w\u0142asnej woli spe\u0142nia stworzenie, tym bardziej pomna\u017ca swoje nieszcz\u0119\u015bcia i w\u0142asn\u0105 zgub\u0119, a tak\u017ce wykopuje sobie coraz g\u0142\u0119bsz\u0105 przepa\u015b\u0107, w kt\u00f3r\u0105 potem wpada\u201d. W\u00f3wczas pomy\u015bla\u0142am sobie: \u201eJe\u015bli Adam, kt\u00f3ry tylko jeden raz wycofa\u0142 si\u0119 z Bo\u017cej Woli, upad\u0142 tak nisko i przemieni\u0142 swoje szcz\u0119\u015bcie w n\u0119dz\u0119, a swoj\u0105 b\u0142ogo\u015b\u0107 w gorycz, to co stanie si\u0119 z nami, kt\u00f3rzy tak cz\u0119sto wycofywali\u015bmy si\u0119 z tej godnej uwielbienia Woli?\u201d.Kiedy to rozwa\u017ca\u0142am, moje umi\u0142owane i jedyne Dobro doda\u0142o: \u201eMoja c\u00f3rko, Adam upad\u0142 tak nisko dlatego, \u017ce wycofa\u0142 si\u0119 z wyra\u017anie wyra\u017conej Woli swojego Stw\u00f3rcy. W\u0142a\u015bnie w tej Woli zawarta by\u0142a dla niego pr\u00f3ba, aby m\u00f3g\u0142 dowie\u015b\u0107 swojej wierno\u015bci Temu, kt\u00f3ry da\u0142 mu \u017cycie i wszystkie dobra, jakie posiada\u0142. Tym bardziej \u017ce B\u00f3g, w obliczu tak wielu d\u00f3br, kt\u00f3re bezinteresownie mu ofiarowa\u0142, nie za\u017c\u0105da\u0142 od niego wyrzeczenia si\u0119 wielu owoc\u00f3w, kt\u00f3re mu da\u0142, lecz tylko jednego owocu \u2014 i to z mi\u0142o\u015bci do Tego, kt\u00f3ry da\u0142 mu wszystko. W tej ma\u0142ej ofierze, kt\u00f3rej B\u00f3g pragn\u0105\u0142 od Adama, da\u0142 mu do zrozumienia, \u017ce s\u0142u\u017cy ona jedynie temu, aby B\u00f3g m\u00f3g\u0142 upewni\u0107 si\u0119 co do jego mi\u0142o\u015bci i wierno\u015bci. Adam powinien by\u0142 czu\u0107 si\u0119 zaszczycony tym, \u017ce jego Stw\u00f3rca pragn\u0105\u0142 mie\u0107 pewno\u015b\u0107 co do mi\u0142o\u015bci swojego stworzenia. Wina Adama by\u0142a tym ci\u0119\u017csza, \u017ce ten, kto doprowadzi\u0142 go do upadku, nie by\u0142 istot\u0105 stoj\u0105c\u0105 ponad nim, lecz pod\u0142ym w\u0119\u017cem, jego najwi\u0119kszym wrogiem. Jego upadek przyni\u00f3s\u0142 jeszcze ci\u0119\u017csze nast\u0119pstwa, poniewa\u017c by\u0142 g\u0142ow\u0105 wszystkich pokole\u0144. Dlatego te\u017c wszystkie cz\u0142onki musz\u0105, ze wzgl\u0119du na wsp\u00f3ln\u0105 natur\u0119 ludzk\u0105, cierpie\u0107 z\u0142e skutki upadku swojej g\u0142owy. Widzisz zatem, \u017ce je\u015bli jaki\u015b przejaw Woli zostaje przeze Mnie wyra\u017anie za\u017c\u0105dany i nakazany, grzech jest ci\u0119\u017cszy, a jego nast\u0119pstwa \u2014 nieuleczalne. Tylko Moja w\u0142asna Wola Bo\u017ca mo\u017ce naprawi\u0107 tak wielkie z\u0142o, jakie spotka\u0142o Adama. Je\u015bli natomiast Moja Wola nie zosta\u0142a wyra\u017anie wyra\u017cona, stworzenie wprawdzie ma obowi\u0105zek prosi\u0107 Mnie o poznanie Mojej Woli, zanim podejmie dzia\u0142anie, je\u017celi w danym akcie chodzi o dobro i o Moj\u0105 czyst\u0105 chwa\u0142\u0119. Je\u015bli jednak Moja Wola nie zosta\u0142a wyra\u017anie wyra\u017cona, z\u0142o nie jest tak ci\u0119\u017ckie i \u0142atwiej znale\u017a\u0107 na nie lekarstwo. Tak post\u0119puj\u0119 wobec wszystkich stworze\u0144, aby wypr\u00f3bowa\u0107 ich wierno\u015b\u0107, a tak\u017ce upewni\u0107 si\u0119 co do mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 \u2014 jak twierdz\u0105 \u2014 Mnie darz\u0105. Kto bowiem nie chcia\u0142by mie\u0107 pewno\u015bci co do w\u0142asno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 nabywa, do tego stopnia, \u017ce zawiera nawet pisemn\u0105 umow\u0119? Kto nie chcia\u0142by mie\u0107 pewno\u015bci co do wierno\u015bci przyjaciela lub prawdziwej lojalno\u015bci s\u0142ugi? Aby wi\u0119c mie\u0107 t\u0119 pewno\u015b\u0107, daj\u0119 [duszy] pozna\u0107, \u017ce pragn\u0119 tych ma\u0142ych ofiar, kt\u00f3re przynios\u0105 jej wszystkie dobra i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, a zarazem pozwol\u0105 urzeczywistni\u0107 cel, dla kt\u00f3rego ludzie zostali stworzeni. Je\u015bli jednak stworzenia uparcie trwaj\u0105 przy swoim, wszystko zostaje w nich zachwiane i…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1621","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1621","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1621"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1621\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1623,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1621\/revisions\/1623"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1621"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1621"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1621"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}