{"id":1616,"date":"2026-10-19T08:16:41","date_gmt":"2026-10-19T08:16:41","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1616"},"modified":"2026-10-19T08:16:41","modified_gmt":"2026-10-19T08:16:41","slug":"poniedzialek-xxix-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1213-21-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/19\/poniedzialek-xxix-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1213-21-2\/","title":{"rendered":"Poniedzia\u0142ek XXIX tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 12,13-21)"},"content":{"rendered":"\n

13 <\/strong>Wtedy kto\u015b z t\u0142umu rzek\u0142 do Niego: \u00abNauczycielu, powiedz mojemu bratu, \u017ceby si\u0119 podzieli\u0142 ze mn\u0105 spadkiem\u00bb. 14 <\/strong>Lecz On mu odpowiedzia\u0142: \u00abCz\u0142owieku, kt\u00f3\u017c Mi\u0119 ustanowi\u0142 s\u0119dzi\u0105 albo rozjemc\u0105 nad wami?\u00bb 15 <\/strong>Powiedzia\u0142 te\u017c do nich: \u00abUwa\u017cajcie i strze\u017ccie si\u0119 wszelkiej chciwo\u015bci, bo nawet gdy kto\u015b op\u0142ywa [we wszystko], \u017cycie jego nie jest zale\u017cne od jego mienia\u00bb. 16 <\/strong>I opowiedzia\u0142 im przypowie\u015b\u0107: \u00abPewnemu zamo\u017cnemu cz\u0142owiekowi dobrze obrodzi\u0142o pole. 17 <\/strong>I rozwa\u017ca\u0142 sam w sobie: Co tu pocz\u0105\u0107? Nie mam gdzie pomie\u015bci\u0107 moich zbior\u00f3w. 18 <\/strong>I rzek\u0142: Tak zrobi\u0119: zburz\u0119 moje spichlerze, a pobuduj\u0119 wi\u0119ksze i tam zgromadz\u0119 ca\u0142e zbo\u017ce i moje dobra. 19 <\/strong>I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d\u00f3br, na d\u0142ugie lata z\u0142o\u017cone; odpoczywaj, jedz, pij i u\u017cywaj! 20 <\/strong>Lecz B\u00f3g rzek\u0142 do niego: „G\u0142upcze, jeszcze tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 twojej duszy od ciebie; komu wi\u0119c przypadnie to, co\u015b przygotowa\u0142?” 21 <\/strong>Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0\u00abUwa\u017cajcie i strze\u017ccie si\u0119 wszelkiej chciwo\u015bci, bo nawet gdy kto\u015b op\u0142ywa [we wszystko], \u017cycie jego nie jest zale\u017cne od jego mienia\u00bb. (\u0141k 12,15)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… Potem poczu\u0142am si\u0119 poza sob\u0105, razem z Jezusem. By\u0142o tam wielu ludzi, niekt\u00f3rzy d\u0105\u017cyli do bogactwa, niekt\u00f3rzy do zaszczyt\u00f3w lub s\u0142awy, a niekt\u00f3rzy nawet do \u015bwi\u0119to\u015bci i wielu innych rzeczy – ale nie do Boga, ale raczej do bycia postrzeganym przez stworzenia, jako kto\u015b wyj\u0105tkowy.<\/p>\n\n\n\n

Jezus odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do nich, potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i powiedzia\u0142: „G\u0142upcami jeste\u015bcie – przygotowujecie sie\u0107, aby si\u0119 w ni\u0105 zapl\u0105ta\u0107”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do mnie i powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n

… „Moja c\u00f3rko, dlatego pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 ci polecam, jest oderwanie si\u0119 od wszystkich rzeczy, a nawet od siebie samej. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy dusza oderwa\u0142a si\u0119 od wszystkiego, nie musi zadawa\u0107 sobie przemocy, aby pozosta\u0107 z dala od wszystkich ziemskich rzeczy, kt\u00f3re same w sobie otaczaj\u0105 dusz\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Widz\u0105c siebie zlekcewa\u017conymi, a nawet wzgardzonymi, te [rzeczy] \u017cegnaj\u0105 j\u0105 i opuszczaj\u0105, nie niepokoj\u0105c jej ju\u017c wi\u0119cej”. <\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi niebios”; – Tom 2; 23 maja 1899)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy by\u0142am w swoim zwyczajowym stanie, znalaz\u0142am si\u0119  razem z Naj\u015bwi\u0119tszym Jezusem, kt\u00f3ry ni\u00f3s\u0142 w ramionach wi\u0105zk\u0119 krzy\u017cy i cierni, bardzo zm\u0119czony i wyczerpany. Widz\u0105c Go w tym stanie, zapyta\u0142am: „Panie, w jakim celu trudzisz si\u0119 tak bardzo z tym tobo\u0142em w ramionach?”<\/p>\n\n\n\n

A On powiedzia\u0142: „Moja c\u00f3rko, to s\u0105<\/em> krzy\u017ce rozczarowania<\/em><\/strong>,<\/em> kt\u00f3re zawsze trzymam w gotowo\u015bci, aby otrze\u017awi\u0107 stworzenia.”<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gdy to m\u00f3wi\u0142, byli\u015bmy po\u015br\u00f3d ludzi, a gdy tylko b\u0142ogos\u0142awiony Jezus zobaczy\u0142 kogo\u015b, kto by\u0142 przywi\u0105zany do stworze\u0144<\/em>, wzi\u0105\u0142 z tego tobo\u0142ka krzy\u017c prze\u015bladowania i da\u0142 mu go; a gdy ten kto\u015b zobaczy\u0142 siebie prze\u015bladowanego i nielubianego, rozczarowa\u0142 si\u0119 i zrozumia\u0142 czym s\u0105 stworzenia, i \u017ce tylko B\u00f3g zas\u0142uguje na mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdy kto\u015b przywi\u0105za\u0142 si\u0119 do bogactwa<\/em>, Jezus wzi\u0105\u0142 z tego tobo\u0142ka krzy\u017c ub\u00f3stwa i poda\u0142 mu go; a gdy ten kto\u015b zobaczy\u0142, \u017ce jego bogactwa zosta\u0142y zniszczone i \u017ce teraz jest ubogi, zrozumia\u0142, \u017ce wszystko, co na dole, jest dymem i \u017ce prawdziwe bogactwa to te, kt\u00f3re pozostaj\u0105 na zawsze, a wi\u0119c przywi\u0105za\u0142 swoje serce do wszystkiego, co wieczne.<\/p>\n\n\n\n

Gdy kto\u015b inny by\u0142 przywi\u0105zany do poczucia w\u0142asnej warto\u015bci i do wiedzy,<\/em> b\u0142ogos\u0142awiony Jezus, pe\u0142en \u0142agodno\u015bci, wzi\u0105\u0142 krzy\u017c oszczerstwa i poni\u017cenia i da\u0142 mu go; a tamten, zawstydzony i oczerniany, zdj\u0105\u0142 niejako mask\u0119 i zrozumia\u0142 swoj\u0105 nico\u015b\u0107, swoj\u0105 istot\u0119, i uporz\u0105dkowa\u0142 ca\u0142e swoje wn\u0119trze w kierunku Boga, a ju\u017c nie w kierunku siebie.<\/p>\n\n\n\n

I tak by\u0142o ze wszystkimi innymi krzy\u017cami. Wtedy m\u00f3j Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus przem\u00f3wi\u0142: „Czy widzia\u0142a\u015b pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego nosz\u0119 w ramionach t\u0119 wi\u0105zk\u0119 krzy\u017cy? <\/p>\n\n\n\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 do stworze\u0144 zmusza Mnie do tego, bo jestem w ci\u0105g\u0142ej gotowo\u015bci dla nich.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Rzeczywi\u015bcie, krzy\u017c jest pierwszym rozczarowaniem i pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra os\u0105dza dzie\u0142a stworze\u0144, tak \u017ce kiedy stworzenie si\u0119 poddaje, krzy\u017c powoduje, \u017ce dusza omija s\u0105d Bo\u017cy, poniewa\u017c Jestem zadowolony, kiedy kto\u015b poddaje si\u0119 os\u0105dowi krzy\u017ca w ci\u0105gu swojego \u017cycia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli jednak w\u00f3wczas nie podda si\u0119, znajdzie si\u0119 w sferze drugiego rozczarowania \u015bmierci\u0105 i b\u0119dzie s\u0105dzony przez Boga z wi\u0119ksz\u0105 surowo\u015bci\u0105; tym bardziej, \u017ce nie chce s\u0105du krzy\u017ca, kt\u00f3ry jest s\u0105dem pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Potem znikn\u0105\u0142, a ja zrozumia\u0142am<\/em> jeszcze, \u017ce cho\u0107 to prawda, \u017ce Jezus kocha krzy\u017c, to jednak <\/em>cz\u0119sto sam cz\u0142owiek popycha i prowokuje Jezusa do dania Mu krzy\u017ca;<\/em><\/strong> bo gdyby cz\u0142owiek by\u0142 uporz\u0105dkowany w porz\u0105dku z Bogiem, z samym sob\u0105 i ze stworzeniami, <\/em>Pan, nie widz\u0105c w nim nieporz\u0105dku, by\u0142by zadowolony i da\u0142by mu pok\u00f3j.<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 5 marca 1903)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem\u00bb. (\u0141k 12,21)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce nasza Najwy\u017csza Wola, stwarzaj\u0105c cz\u0142owieka, pragn\u0119\u0142a, by \u017cy\u0142 on w Naszej Woli. Skoro mia\u0142 w Niej \u017cy\u0107, winien by\u0142 czerpa\u0107 z Naszego, aby \u017cy\u0107 na nasz koszt i w ten spos\u00f3b wynagradza\u0107 Naszej Woli tyloma Boskimi Aktami, ile ludzkich akt\u00f3w spe\u0142nia\u0142by w Jej \u0142onie. Uczyni\u0142a to po to, aby cz\u0142owieka ubogaci\u0107 wszystkimi dobrami, jakie zawiera Nasza Wola.
Lecz cz\u0142owiek zapragn\u0105\u0142 \u017cy\u0107 we w\u0142asnej woli i z w\u0142asnych si\u0142; dlatego sam siebie wygna\u0142 z ojczyzny swego Stw\u00f3rcy i utraci\u0142 wszystkie te dobra.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b moje dobra pozosta\u0142y bez dziedzica \u2014 niezmierzone skarby, kt\u00f3rych nikt nie posiada\u0142. Wtedy Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo<\/em><\/strong> wzi\u0119\u0142o to na siebie: \u017cyj\u0105c w ka\u017cdym momencie w tej Wiecznej Woli, wesz\u0142o w posiadanie wszystkich tych d\u00f3br.
Pragn\u0119\u0142o zawsze \u017cy\u0107 Jej kosztem, i w wiecznym poca\u0142unku Najwy\u017cszej Woli si\u0119 narodzi\u0107, wzrasta\u0107, cierpie\u0107, pracowa\u0107 i umrze\u0107. A poniewa\u017c \u017cy\u0142em w Niej, wszed\u0142em w posiadanie wielu niewykorzystanych (le\u017c\u0105cych od\u0142ogiem) d\u00f3br, kt\u00f3re niewdzi\u0119czny cz\u0142owiek pozwoli\u0142 pogr\u0105\u017cy\u0107 w zapomnieniu.<\/p>\n\n\n\n

A teraz, moja c\u00f3rko, je\u015bli w mojej niesko\u0144czonej m\u0105dro\u015bci objawi\u0142em ci tak wiele o mojej Woli, nie uczyni\u0142em tego po to, by przekaza\u0107 ci jedynie nowin\u0119. Nie \u2014 uczyni\u0142em to, by pozwoli\u0107 ci pozna\u0107 \u017cycie w Mojej Woli i dobra, kt\u00f3re Ona w sobie zawiera.
Gdy kroczysz swoj\u0105 drog\u0105 w Niej, obejmujesz te Dobra w posiadanie. <\/p>\n\n\n\n

Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo<\/em><\/strong> dokona\u0142o ju\u017c wszystkiego i przyw\u0142aszczy\u0142o sobie wszystko \u2014 nie tylko dla Mnie samego, lecz aby otworzy\u0107 bramy tak\u017ce moim braciom.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czeka\u0142em przez d\u0142ugie stulecia, przemin\u0119\u0142o wiele pokole\u0144, i nadal<\/em> b\u0119d\u0119 czeka\u0142 \u2014 a\u017c cz\u0142owiek powr\u00f3ci do Mnie na skrzyd\u0142ach Mojej Woli, z kt\u00f3rej wyszed\u0142.<\/em><\/strong>
<\/em><\/strong>Dlatego <\/em>b\u0105d\u017a pierwsz\u0105<\/em><\/strong>, kt\u00f3ra zostanie przyj\u0119ta, a <\/em>Moje S\u0142owa niech b\u0119d\u0105 dla ciebie zach\u0119t\u0105 do obj\u0119cia tych D\u00f3br w posiadanie oraz \u0142a\u0144cuchami, kt\u00f3re zwi\u0105\u017c\u0105 ci\u0119 tak silnie, by\u015b nigdy nie wysz\u0142a z Mojej Woli.\u201d  <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 15; 18 marca 1923)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026..                                                                                               <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u017beglowa\u0142am w morzu \u015bwiat\u0142a Boskiego FIAT, \u015bledz\u0105c Jego Akty: o, jak\u017ce dobrze zrozumia\u0142am, \u017ce w Nim jest wszelkie dobro! Wtedy m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus poruszy\u0142 si\u0119 we mnie i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„C\u00f3rko moja, dop\u00f3ki dusza nie pozwoli, aby Wola Bo\u017ca w niej panowa\u0142a, b\u0119dzie zawsze nieszcz\u0119\u015bliwa i niespokojna; bo jakkolwiek dobra, \u015bwi\u0119ta, uczona, bogata by by\u0142a,<\/em> b\u0119dzie czu\u0142a, \u017ce brak jej pe\u0142ni b\u0142ogo\u015bci i morza pokoju. W nich nie mo\u017ce by\u0107 z \u017cadnej strony niepokojona, a jej rado\u015b\u0107 pomniejszona.<\/em><\/strong> <\/em>W ten spos\u00f3b jej b\u0142ogo\u015b\u0107 b\u0119dzie po\u0142owiczna, a jej pok\u00f3j pomniejszony, a poniewa\u017c nie jest on pe\u0142ny, brakuj\u0105ca po\u0142owa b\u0119dzie otwiera\u0107 drzwi dla smutku i zmartwie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Widzisz, tak jest nawet w porz\u0105dku naturalnym. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli kto\u015b jest bogaty i niczego mu nie brakuje, posiada swoje dziesi\u0119\u0107, dwadzie\u015bcia milion\u00f3w lub miliardy, ale wie, \u017ce m\u00f3g\u0142by zdoby\u0107 jeszcze wi\u0119cej i by\u0107 jeszcze bogatszy, jest niespokojny i nieszcz\u0119\u015bliwy.<\/p>\n\n\n\n

Odk\u0142adaj\u0105c niejako na bok swoje bogactwa, jest on ca\u0142ym sercem, ca\u0142\u0105 prac\u0105, ca\u0142ym s\u0142owem, ca\u0142ym okiem skierowany na zdobywanie kolejnych bogactw. Biedny cz\u0142owiek, jak mo\u017ce by\u0107 szcz\u0119\u015bliwy i zadowolony, je\u015bli brakuje mu \u017ar\u00f3d\u0142a d\u00f3br, kt\u00f3re m\u00f3wi mu: „Odpoczywaj, wszystko jest twoje i wszystko, co chcesz, jest w twojej mocy”?<\/p>\n\n\n\n

Inny jest kr\u00f3lem, ale jak\u017ce jest nieszcz\u0119\u015bliwy pod t\u0105 koron\u0105: strach przed utrat\u0105 swego kr\u00f3lestwa, nadzieja i pragnienie zdobycia innych kr\u00f3lestw, panowania nad ca\u0142ym \u015bwiatem kosztem wojen! Tak wi\u0119c posiadanie kr\u00f3lestwa jest niczym innym, jak tylko bram\u0105, kt\u00f3ra czyni biednego kr\u00f3la nieszcz\u0119\u015bliwym i niespokojnym.<\/p>\n\n\n\n

Trzeci jest uczony, ale poniewa\u017c nie posiada wszystkich nauk i jest \u015bwiadomy, \u017ce m\u00f3g\u0142by zdoby\u0107 inne, nie odpoczywa i nie czuje si\u0119 ani szcz\u0119\u015bliwy, ani zadowolony. Jak\u017ce cz\u0119sto czuje si\u0119 on upokorzony przed innym, bardziej uczonym od siebie, i jest nieszcz\u0119\u015bliwy, poniewa\u017c brakuje mu pe\u0142ni nauki!<\/p>\n\n\n\n

Tak jest r\u00f3wnie\u017c w porz\u0105dku nadprzyrodzonym. <\/em>Cz\u0142owiek jest dobry, ale nie dostrzega w sobie posiadania \u017ar\u00f3d\u0142a dobroci, poniewa\u017c czuje, \u017ce czasami jego cierpliwo\u015b\u0107 jest s\u0142aba, jego wytrwa\u0142o\u015b\u0107 w dobru nieregularna, jego mi\u0142o\u015b\u0107 bardzo cz\u0119sto kuleje, jego modlitwa jest niesta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

To czyni go nieszcz\u0119\u015bliwym i niespokojnym, poniewa\u017c widzi, \u017ce jego dobro nie jest pe\u0142ne, jest niejako przepo\u0142owione, a brakuj\u0105ca po\u0142owa jest dla niego udr\u0119k\u0105 i czyni go nieszcz\u0119\u015bliwym. <\/p>\n\n\n\n

Biedny cz\u0142owiek! Jak\u017ce wyra\u017anie wida\u0107, \u017ce brakuje mu Kr\u00f3lestwa Mojej Woli, bo gdyby Ono w nim kr\u00f3lowa\u0142o, posiada\u0142by \u017ar\u00f3d\u0142o dobroci, kt\u00f3re by mu m\u00f3wi\u0142o: „Odpocznij, wszystko jest w twojej mocy: \u017ar\u00f3d\u0142o cierpliwo\u015bci, sta\u0142o\u015bci, mi\u0142o\u015bci, modlitwy”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdyby dostrzeg\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142o w sobie, poczu\u0142by, jak morze b\u0142ogo\u015bci i pokoju rozprzestrzenia si\u0119 w nim i poza nim, a smutek i niepok\u00f3j nie mia\u0142yby ju\u017c drogi do jego wn\u0119trza.<\/p>\n\n\n\n

Inny jest \u015bwi\u0119ty, ale w pewnych okoliczno\u015bciach nie czuje w sobie \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwi\u0119to\u015bci, tego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re sprawia, \u017ce wszystko poznaje i wszystko mu pokazuje – drog\u0119 i b\u0142ogo\u015b\u0107. Poznanie Boga nie jest pe\u0142ne, heroizm cn\u00f3t w nim s\u0142abnie.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c, przy ca\u0142ej swojej \u015bwi\u0119to\u015bci, nie jest on ani szcz\u0119\u015bliwy, ani spokojny, gdy\u017c <\/em>M\u00f3j Boski Fiat nie panuje w nim ca\u0142kowicie, nie ma w nim \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re za\u0107miewa zarodek wszelkiego z\u0142a i zast\u0119puje go \u017ar\u00f3d\u0142em szcz\u0119\u015bcia i pokoju.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego tak d\u0142ugo, jak stworzenia nie pozwol\u0105 panowa\u0107 Mojej Woli, nie b\u0119dzie na \u015bwiecie nawet idei, ani prawdziwej wiedzy o tym, co oznacza prawdziwy pok\u00f3j i pe\u0142nia b\u0142ogo\u015bci.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u017badne rzeczy, jakkolwiek dobre i \u015bwi\u0119te, nie posi\u0105d\u0105 swej pe\u0142ni, gdy\u017c brak im panowania i rz\u0105d\u00f3w Mojej Najwy\u017cszej Woli, brak im tego, co przekazuje im \u0179r\u00f3d\u0142o wszelkiej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c Ona jest \u0179r\u00f3d\u0142em, mo\u017cna z niej bra\u0107, co si\u0119 chce i jak si\u0119 chce.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Oto pow\u00f3d moich wysi\u0142k\u00f3w, aby Moja Wola by\u0142a znana i ustanowi\u0142a swoje Kr\u00f3lestwo w\u015br\u00f3d ludzi: poniewa\u017c <\/em>pragn\u0119 ujrze\u0107 ich szcz\u0119\u015bliwymi w tej b\u0142ogo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 obdarzy\u0142em ich przy ich stworzeniu, gdy wyszli z \u0141ona swego Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry posiada wszelk\u0105 mo\u017cliw\u0105 i wyobra\u017caln\u0105 b\u0142ogo\u015b\u0107. „<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(Ksi\u0119ga Nieba, do u\u017cytku prywatnego – tom 22, 3 wrze\u015bnia 1927 r.).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

13 Wtedy kto\u015b z t\u0142umu rzek\u0142 do Niego: \u00abNauczycielu, powiedz mojemu bratu, \u017ceby si\u0119 podzieli\u0142 ze mn\u0105 spadkiem\u00bb. 14 Lecz On mu odpowiedzia\u0142: \u00abCz\u0142owieku, kt\u00f3\u017c Mi\u0119 ustanowi\u0142 s\u0119dzi\u0105 albo rozjemc\u0105 nad wami?\u00bb 15 Powiedzia\u0142 te\u017c do nich: \u00abUwa\u017cajcie i strze\u017ccie si\u0119 wszelkiej chciwo\u015bci, bo nawet gdy kto\u015b op\u0142ywa [we wszystko], \u017cycie jego nie jest zale\u017cne od jego mienia\u00bb. 16 I opowiedzia\u0142 im przypowie\u015b\u0107: \u00abPewnemu zamo\u017cnemu cz\u0142owiekowi dobrze obrodzi\u0142o pole. 17 I rozwa\u017ca\u0142 sam w sobie: Co tu pocz\u0105\u0107? Nie mam gdzie pomie\u015bci\u0107 moich zbior\u00f3w. 18 I rzek\u0142: Tak zrobi\u0119: zburz\u0119 moje spichlerze, a pobuduj\u0119 wi\u0119ksze i tam zgromadz\u0119 ca\u0142e zbo\u017ce i moje dobra. 19 I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d\u00f3br, na d\u0142ugie lata z\u0142o\u017cone; odpoczywaj, jedz, pij i u\u017cywaj! 20 Lecz B\u00f3g rzek\u0142 do niego: „G\u0142upcze, jeszcze tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 twojej duszy od ciebie; komu wi\u0119c przypadnie to, co\u015b przygotowa\u0142?” 21 Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem\u00bb. \u00a0\u00abUwa\u017cajcie i strze\u017ccie si\u0119 wszelkiej chciwo\u015bci, bo nawet gdy kto\u015b op\u0142ywa [we wszystko], \u017cycie jego nie jest zale\u017cne od jego mienia\u00bb. (\u0141k 12,15) … Potem poczu\u0142am si\u0119 poza sob\u0105, razem z Jezusem. By\u0142o tam wielu ludzi, niekt\u00f3rzy d\u0105\u017cyli do bogactwa, niekt\u00f3rzy do zaszczyt\u00f3w lub s\u0142awy, a niekt\u00f3rzy nawet do \u015bwi\u0119to\u015bci i wielu innych rzeczy – ale nie do Boga, ale raczej do bycia postrzeganym przez stworzenia, jako kto\u015b wyj\u0105tkowy. Jezus odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do nich, potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i powiedzia\u0142: „G\u0142upcami jeste\u015bcie – przygotowujecie sie\u0107, aby si\u0119 w ni\u0105 zapl\u0105ta\u0107”. Nast\u0119pnie zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do mnie i powiedzia\u0142: … „Moja c\u00f3rko, dlatego pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 ci polecam, jest oderwanie si\u0119 od wszystkich rzeczy, a nawet od siebie samej.  Kiedy dusza oderwa\u0142a si\u0119 od wszystkiego, nie musi zadawa\u0107 sobie przemocy, aby pozosta\u0107 z dala od wszystkich ziemskich rzeczy, kt\u00f3re same w sobie otaczaj\u0105 dusz\u0119. Widz\u0105c siebie zlekcewa\u017conymi, a nawet wzgardzonymi, te [rzeczy] \u017cegnaj\u0105 j\u0105 i opuszczaj\u0105, nie niepokoj\u0105c jej ju\u017c wi\u0119cej”.  (z „Ksi\u0119gi niebios”; – Tom 2; 23 maja 1899) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026. Kiedy by\u0142am w swoim zwyczajowym stanie, znalaz\u0142am si\u0119  razem z Naj\u015bwi\u0119tszym Jezusem, kt\u00f3ry ni\u00f3s\u0142 w ramionach wi\u0105zk\u0119 krzy\u017cy i cierni, bardzo zm\u0119czony i wyczerpany. Widz\u0105c Go w tym stanie, zapyta\u0142am: „Panie, w jakim celu trudzisz si\u0119 tak bardzo z tym tobo\u0142em w ramionach?” A On powiedzia\u0142: „Moja c\u00f3rko, to s\u0105 krzy\u017ce rozczarowania, kt\u00f3re zawsze trzymam w gotowo\u015bci, aby otrze\u017awi\u0107 stworzenia.” Gdy to m\u00f3wi\u0142, byli\u015bmy po\u015br\u00f3d ludzi, a gdy tylko b\u0142ogos\u0142awiony Jezus zobaczy\u0142 kogo\u015b, kto by\u0142 przywi\u0105zany do stworze\u0144, wzi\u0105\u0142 z tego tobo\u0142ka krzy\u017c prze\u015bladowania i da\u0142 mu go; a gdy ten kto\u015b zobaczy\u0142 siebie prze\u015bladowanego i nielubianego, rozczarowa\u0142 si\u0119 i zrozumia\u0142 czym s\u0105 stworzenia, i \u017ce tylko B\u00f3g zas\u0142uguje na mi\u0142o\u015b\u0107. Gdy kto\u015b przywi\u0105za\u0142 si\u0119 do bogactwa, Jezus wzi\u0105\u0142 z tego tobo\u0142ka krzy\u017c ub\u00f3stwa i poda\u0142 mu go; a gdy ten kto\u015b zobaczy\u0142, \u017ce jego bogactwa zosta\u0142y zniszczone i \u017ce teraz jest ubogi, zrozumia\u0142, \u017ce wszystko, co na dole, jest dymem i \u017ce prawdziwe bogactwa to te, kt\u00f3re pozostaj\u0105 na zawsze, a wi\u0119c przywi\u0105za\u0142 swoje serce do wszystkiego, co wieczne. Gdy kto\u015b inny by\u0142 przywi\u0105zany do poczucia w\u0142asnej warto\u015bci i do wiedzy, b\u0142ogos\u0142awiony Jezus, pe\u0142en \u0142agodno\u015bci, wzi\u0105\u0142 krzy\u017c oszczerstwa i poni\u017cenia i da\u0142 mu go; a tamten, zawstydzony i oczerniany, zdj\u0105\u0142 niejako mask\u0119 i zrozumia\u0142 swoj\u0105 nico\u015b\u0107, swoj\u0105 istot\u0119, i uporz\u0105dkowa\u0142 ca\u0142e swoje wn\u0119trze w kierunku Boga, a ju\u017c nie w kierunku siebie. I tak by\u0142o ze wszystkimi innymi krzy\u017cami. Wtedy m\u00f3j Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus przem\u00f3wi\u0142: „Czy widzia\u0142a\u015b pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego nosz\u0119 w ramionach t\u0119 wi\u0105zk\u0119 krzy\u017cy?  Mi\u0142o\u015b\u0107 do stworze\u0144 zmusza Mnie do tego, bo jestem w ci\u0105g\u0142ej gotowo\u015bci dla nich. Rzeczywi\u015bcie, krzy\u017c jest pierwszym rozczarowaniem i pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra os\u0105dza dzie\u0142a stworze\u0144, tak \u017ce kiedy stworzenie si\u0119 poddaje, krzy\u017c powoduje, \u017ce dusza omija s\u0105d Bo\u017cy, poniewa\u017c Jestem zadowolony, kiedy kto\u015b poddaje si\u0119 os\u0105dowi krzy\u017ca w ci\u0105gu swojego \u017cycia. Je\u015bli jednak w\u00f3wczas nie podda si\u0119, znajdzie si\u0119 w sferze drugiego rozczarowania \u015bmierci\u0105 i b\u0119dzie s\u0105dzony przez Boga z wi\u0119ksz\u0105 surowo\u015bci\u0105; tym bardziej, \u017ce nie chce s\u0105du krzy\u017ca, kt\u00f3ry jest s\u0105dem pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci.” Potem znikn\u0105\u0142, a ja zrozumia\u0142am jeszcze, \u017ce cho\u0107 to prawda, \u017ce Jezus kocha krzy\u017c, to jednak cz\u0119sto sam cz\u0142owiek popycha i prowokuje Jezusa do dania Mu krzy\u017ca; bo gdyby cz\u0142owiek by\u0142 uporz\u0105dkowany w porz\u0105dku z Bogiem, z samym sob\u0105 i ze stworzeniami, Pan, nie widz\u0105c w nim nieporz\u0105dku, by\u0142by zadowolony i da\u0142by mu pok\u00f3j.  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 5 marca 1903) Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem\u00bb. (\u0141k 12,21) Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce nasza Najwy\u017csza Wola, stwarzaj\u0105c cz\u0142owieka, pragn\u0119\u0142a, by \u017cy\u0142 on w Naszej Woli. Skoro mia\u0142 w Niej \u017cy\u0107, winien by\u0142 czerpa\u0107 z Naszego, aby \u017cy\u0107 na nasz koszt i w ten spos\u00f3b wynagradza\u0107 Naszej Woli tyloma Boskimi Aktami, ile ludzkich akt\u00f3w spe\u0142nia\u0142by w Jej \u0142onie. Uczyni\u0142a to po to, aby cz\u0142owieka ubogaci\u0107 wszystkimi dobrami, jakie zawiera Nasza Wola.Lecz cz\u0142owiek zapragn\u0105\u0142 \u017cy\u0107 we w\u0142asnej woli i z w\u0142asnych si\u0142; dlatego sam siebie wygna\u0142 z ojczyzny swego Stw\u00f3rcy i utraci\u0142 wszystkie te dobra. W ten spos\u00f3b moje dobra pozosta\u0142y bez dziedzica \u2014 niezmierzone skarby, kt\u00f3rych nikt nie posiada\u0142. Wtedy Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo wzi\u0119\u0142o to na siebie: \u017cyj\u0105c w ka\u017cdym momencie w tej Wiecznej Woli, wesz\u0142o w posiadanie wszystkich tych d\u00f3br.Pragn\u0119\u0142o zawsze \u017cy\u0107 Jej kosztem, i w wiecznym poca\u0142unku Najwy\u017cszej Woli si\u0119 narodzi\u0107, wzrasta\u0107, cierpie\u0107, pracowa\u0107 i umrze\u0107. A poniewa\u017c \u017cy\u0142em w Niej, wszed\u0142em w posiadanie wielu niewykorzystanych (le\u017c\u0105cych od\u0142ogiem) d\u00f3br, kt\u00f3re niewdzi\u0119czny cz\u0142owiek pozwoli\u0142 pogr\u0105\u017cy\u0107 w zapomnieniu. A teraz, moja c\u00f3rko, je\u015bli w mojej niesko\u0144czonej m\u0105dro\u015bci objawi\u0142em ci tak wiele o mojej Woli, nie uczyni\u0142em tego po to, by przekaza\u0107 ci jedynie nowin\u0119. Nie \u2014 uczyni\u0142em to, by pozwoli\u0107 ci pozna\u0107 \u017cycie w Mojej Woli i dobra, kt\u00f3re Ona w sobie zawiera.Gdy kroczysz swoj\u0105 drog\u0105 w Niej, obejmujesz te Dobra w posiadanie.  Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo dokona\u0142o ju\u017c wszystkiego i przyw\u0142aszczy\u0142o sobie wszystko \u2014 nie tylko dla Mnie samego, lecz aby otworzy\u0107 bramy tak\u017ce moim braciom. Czeka\u0142em przez d\u0142ugie stulecia, przemin\u0119\u0142o wiele pokole\u0144, i nadal b\u0119d\u0119 czeka\u0142 \u2014 a\u017c cz\u0142owiek powr\u00f3ci do Mnie na skrzyd\u0142ach Mojej Woli, z kt\u00f3rej wyszed\u0142.Dlatego b\u0105d\u017a pierwsz\u0105, kt\u00f3ra zostanie przyj\u0119ta, a Moje S\u0142owa niech b\u0119d\u0105 dla ciebie zach\u0119t\u0105 do obj\u0119cia tych D\u00f3br w posiadanie oraz \u0142a\u0144cuchami, kt\u00f3re zwi\u0105\u017c\u0105 ci\u0119 tak silnie, by\u015b nigdy nie wysz\u0142a z Mojej Woli.\u201d   (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 15; 18 marca 1923) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026..                                                                                                \u017beglowa\u0142am w morzu \u015bwiat\u0142a Boskiego FIAT, \u015bledz\u0105c Jego Akty: o, jak\u017ce dobrze zrozumia\u0142am, \u017ce w Nim jest wszelkie dobro! Wtedy m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus poruszy\u0142 si\u0119 we mnie i powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko moja, dop\u00f3ki dusza nie pozwoli, aby Wola Bo\u017ca w niej panowa\u0142a, b\u0119dzie zawsze nieszcz\u0119\u015bliwa i niespokojna; bo jakkolwiek dobra, \u015bwi\u0119ta, uczona, bogata by by\u0142a, b\u0119dzie czu\u0142a, \u017ce brak jej pe\u0142ni b\u0142ogo\u015bci i morza pokoju. W nich nie mo\u017ce by\u0107 z \u017cadnej strony niepokojona, a jej rado\u015b\u0107 pomniejszona. W ten spos\u00f3b jej b\u0142ogo\u015b\u0107 b\u0119dzie po\u0142owiczna, a jej pok\u00f3j pomniejszony, a poniewa\u017c nie jest on pe\u0142ny, brakuj\u0105ca po\u0142owa b\u0119dzie otwiera\u0107 drzwi dla smutku i zmartwie\u0144. Widzisz, tak jest nawet w porz\u0105dku naturalnym.  Je\u015bli kto\u015b jest bogaty i niczego mu nie brakuje, posiada swoje dziesi\u0119\u0107, dwadzie\u015bcia milion\u00f3w lub miliardy, ale wie, \u017ce m\u00f3g\u0142by zdoby\u0107 jeszcze wi\u0119cej i by\u0107 jeszcze bogatszy, jest niespokojny i nieszcz\u0119\u015bliwy. Odk\u0142adaj\u0105c niejako na bok swoje bogactwa, jest on ca\u0142ym sercem, ca\u0142\u0105 prac\u0105, ca\u0142ym s\u0142owem, ca\u0142ym okiem skierowany na zdobywanie kolejnych bogactw. Biedny cz\u0142owiek, jak mo\u017ce by\u0107 szcz\u0119\u015bliwy i zadowolony, je\u015bli brakuje mu \u017ar\u00f3d\u0142a d\u00f3br, kt\u00f3re m\u00f3wi mu: „Odpoczywaj, wszystko jest twoje i wszystko, co chcesz, jest w twojej mocy”? Inny jest kr\u00f3lem, ale jak\u017ce jest nieszcz\u0119\u015bliwy pod t\u0105 koron\u0105: strach przed utrat\u0105 swego kr\u00f3lestwa, nadzieja i pragnienie zdobycia innych kr\u00f3lestw, panowania nad ca\u0142ym \u015bwiatem kosztem wojen! Tak wi\u0119c posiadanie kr\u00f3lestwa jest niczym innym, jak tylko bram\u0105, kt\u00f3ra czyni biednego kr\u00f3la nieszcz\u0119\u015bliwym i niespokojnym. Trzeci jest uczony, ale poniewa\u017c nie posiada wszystkich nauk i jest \u015bwiadomy, \u017ce m\u00f3g\u0142by zdoby\u0107 inne, nie odpoczywa i nie czuje si\u0119 ani szcz\u0119\u015bliwy, ani zadowolony. Jak\u017ce cz\u0119sto czuje si\u0119 on upokorzony przed innym, bardziej uczonym od siebie, i jest nieszcz\u0119\u015bliwy, poniewa\u017c brakuje mu pe\u0142ni nauki! Tak jest r\u00f3wnie\u017c w porz\u0105dku nadprzyrodzonym. Cz\u0142owiek jest dobry, ale nie dostrzega w sobie posiadania \u017ar\u00f3d\u0142a dobroci, poniewa\u017c czuje, \u017ce czasami jego cierpliwo\u015b\u0107 jest s\u0142aba, jego wytrwa\u0142o\u015b\u0107 w dobru nieregularna, jego mi\u0142o\u015b\u0107 bardzo cz\u0119sto kuleje, jego modlitwa jest niesta\u0142a. To czyni go nieszcz\u0119\u015bliwym i niespokojnym, poniewa\u017c widzi, \u017ce jego dobro nie jest pe\u0142ne, jest niejako przepo\u0142owione, a brakuj\u0105ca po\u0142owa jest dla niego udr\u0119k\u0105 i czyni go nieszcz\u0119\u015bliwym.  Biedny cz\u0142owiek! Jak\u017ce wyra\u017anie wida\u0107, \u017ce brakuje mu Kr\u00f3lestwa Mojej Woli, bo gdyby Ono w nim kr\u00f3lowa\u0142o, posiada\u0142by \u017ar\u00f3d\u0142o dobroci, kt\u00f3re by mu m\u00f3wi\u0142o: „Odpocznij, wszystko jest w twojej mocy: \u017ar\u00f3d\u0142o cierpliwo\u015bci, sta\u0142o\u015bci, mi\u0142o\u015bci, modlitwy”. Gdyby dostrzeg\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142o w sobie, poczu\u0142by, jak morze b\u0142ogo\u015bci i pokoju rozprzestrzenia si\u0119 w nim i poza nim, a smutek i niepok\u00f3j nie mia\u0142yby ju\u017c drogi do jego wn\u0119trza. Inny jest \u015bwi\u0119ty, ale w pewnych okoliczno\u015bciach nie czuje w sobie \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwi\u0119to\u015bci, tego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re sprawia, \u017ce wszystko poznaje i wszystko mu pokazuje – drog\u0119 i b\u0142ogo\u015b\u0107. Poznanie Boga nie jest pe\u0142ne, heroizm cn\u00f3t w nim s\u0142abnie. Tak wi\u0119c, przy ca\u0142ej swojej \u015bwi\u0119to\u015bci, nie jest on ani szcz\u0119\u015bliwy, ani spokojny, gdy\u017c M\u00f3j Boski Fiat nie panuje w nim ca\u0142kowicie, nie ma w nim \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re za\u0107miewa zarodek wszelkiego z\u0142a i zast\u0119puje go \u017ar\u00f3d\u0142em szcz\u0119\u015bcia i pokoju. Dlatego tak d\u0142ugo, jak stworzenia nie pozwol\u0105 panowa\u0107 Mojej Woli, nie b\u0119dzie na \u015bwiecie nawet idei, ani prawdziwej wiedzy o tym, co oznacza prawdziwy pok\u00f3j i pe\u0142nia b\u0142ogo\u015bci. \u017badne rzeczy, jakkolwiek dobre i \u015bwi\u0119te, nie posi\u0105d\u0105 swej pe\u0142ni, gdy\u017c brak im panowania i rz\u0105d\u00f3w Mojej Najwy\u017cszej Woli, brak im tego, co przekazuje im \u0179r\u00f3d\u0142o wszelkiej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci.  Poniewa\u017c Ona jest \u0179r\u00f3d\u0142em, mo\u017cna z niej bra\u0107, co si\u0119 chce i jak si\u0119 chce. Oto pow\u00f3d moich wysi\u0142k\u00f3w, aby Moja Wola by\u0142a znana i ustanowi\u0142a swoje Kr\u00f3lestwo w\u015br\u00f3d ludzi: poniewa\u017c pragn\u0119 ujrze\u0107 ich szcz\u0119\u015bliwymi w tej b\u0142ogo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 obdarzy\u0142em ich przy ich stworzeniu, gdy wyszli z \u0141ona swego Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry posiada wszelk\u0105 mo\u017cliw\u0105 i wyobra\u017caln\u0105 b\u0142ogo\u015b\u0107. „ (Ksi\u0119ga Nieba, do u\u017cytku prywatnego – tom 22, 3 wrze\u015bnia 1927 r.).<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1616","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1616","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1616"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1616\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1617,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1616\/revisions\/1617"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1616"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1616"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1616"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}