{"id":1611,"date":"2026-10-18T19:43:49","date_gmt":"2026-10-18T19:43:49","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1611"},"modified":"2026-10-18T20:20:36","modified_gmt":"2026-10-18T20:20:36","slug":"xxix-niedziela-zwykla-a-mt-2215-21","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/18\/xxix-niedziela-zwykla-a-mt-2215-21\/","title":{"rendered":"XXIX NIEDZIELA ZWYK\u0141A – A – (Mt 22,15-21)"},"content":{"rendered":"\n

15 <\/strong>Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali si\u0119, jak by podchwyci\u0107 Go w mowie. 16 <\/strong>Pos\u0142ali wi\u0119c do Niego swych uczni\u00f3w razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: \u00abNauczycielu, wiemy, \u017ce jeste\u015b prawdom\u00f3wny i drogi Bo\u017cej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci te\u017c nie zale\u017cy, bo nie ogl\u0105dasz si\u0119 na osob\u0119 ludzk\u0105. 17 <\/strong>Powiedz nam wi\u0119c, jak Ci si\u0119 zdaje? Czy wolno p\u0142aci\u0107 podatek Cezarowi, czy nie?\u00bb 18 <\/strong>Jezus przejrza\u0142 ich przewrotno\u015b\u0107 i rzek\u0142: \u00abCzemu Mnie wystawiacie na pr\u00f3b\u0119, ob\u0142udnicy? 19 <\/strong>Poka\u017ccie Mi monet\u0119 podatkow\u0105!\u00bb Przynie\u015bli Mu denara. 20 <\/strong>On ich zapyta\u0142: \u00abCzyj jest ten obraz i napis?\u00bb 21 <\/strong>Odpowiedzieli: \u00abCezara\u00bb. W\u00f3wczas rzek\u0142 do nich: \u00abOddajcie wi\u0119c Cezarowi to, co nale\u017cy do Cezara, a Bogu to, co nale\u017cy do Boga\u00bb. 22 <\/strong>Gdy to us\u0142yszeli, zmieszali si\u0119 i zostawiwszy Go, odeszli.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cPoka\u017ccie Mi monet\u0119 podatkow\u0105!\u201d (Mt 22,19)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… „Ach, moja c\u00f3rko, \u017cycie w Mojej Woli jest \u017cyciem Niebia\u0144skim. Oznacza to, \u017ce dusza postrzega w sobie \u017cycie \u015bwiat\u0142a, mi\u0142o\u015bci, \u017cycie Bo\u017cego dzia\u0142ania, \u017cycie modlitwy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

We wszystkim, co dusza czyni, odczuwa t\u0119tni\u0105ce \u017cycie w swoich aktach. Wiedz, \u017ce dusza, kt\u00f3ra pe\u0142ni Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 i \u017cyje w Niej przyci\u0105ga, niejako magnetycznie Bo\u017ce Akty.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jej ma\u0142e ruchy, my\u015bli i dzie\u0142a staj\u0105 si\u0119 tak silnie magnetyczne, \u017ce przyci\u0105gaj\u0105 jej Stw\u00f3rc\u0119 tak magnetycznie, \u017ce On nie mo\u017ce oddzieli\u0107 si\u0119 od duszy. <\/p>\n\n\n\n

Spojrzenie Naszej Najwy\u017cszej Istoty staje si\u0119 magnetyczne i zawsze patrzy uwa\u017cnie na dusz\u0119.<\/p>\n\n\n\n

B\u00f3g czuje, \u017ce Jego Ramiona s\u0105 namagnesowane i trzyma dusz\u0119 mocno przy Swojej Piersi, Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 jest namagnesowana i wlewamy w dusz\u0119 tyle Mi\u0142o\u015bci, \u017ce w ko\u0144cu czujemy to tak, \u017ce dusza kocha Nas [tak] jak My kochamy Siebie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdy za\u015b dusza sta\u0142a si\u0119 dla Nas tak silnym magnesem, to Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 osi\u0105ga nadmiar: <\/p>\n\n\n\n

Gdy dusza wykonuje swoje akty – nawet te najmniejsze – odciskamy na nich Nasz Boski odcisk, uznajemy je za Nasze Akty z odciskiem Naszego Najwy\u017cszego Wizerunku i deponujemy je w Naszym Boskim Skarbcu, jako Nasze Monety Pieni\u0119\u017cne, kt\u00f3re dusza nam da\u0142a.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Gdyby\u015b wiedzia\u0142a, co to znaczy m\u00f3c twierdzi\u0107, \u017ce Nasza Boska Istota otrzyma\u0142a Nasze Monety od stworze\u0144, kt\u00f3re posiadaj\u0105 odci\u015bni\u0119ty przez Nas wizerunek, daj\u0105cy im gwarancj\u0119, twoje serce p\u0119k\u0142oby z czystej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Dawanie Siebie stworzeniom jest Moc\u0105, kt\u00f3r\u0105 posiadamy. Poniewa\u017c posiadamy wszystko, dawanie jest niczym innym, jak uj\u015bciem dla Naszej Mi\u0142o\u015bci.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Umo\u017cliwienie duszom dawania Nam i to dawania Naszych Akt\u00f3w – <\/em>a nie ich<\/em><\/strong> – dawania monet z Naszym wizerunkiem wyci\u015bni\u0119tym na nich – <\/em>to jest Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra przewy\u017csza wszystko <\/em><\/strong>tak, \u017ce nie mo\u017cemy ju\u017c Jej zamkn\u0105\u0107, i w emfazie Naszej Mi\u0142o\u015bci m\u00f3wimy: <\/em>„Zrani\u0142a\u015b Nas.\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Magnes twoich akt\u00f3w oczarowa\u0142 Nas i uczyni\u0142 Nas s\u0142odkimi wi\u0119\u017aniami twojej duszy.<\/p>\n\n\n\n

I My uczynimy to samo z tob\u0105, rani\u0105c ci\u0119, porywaj\u0105c i zniewalaj\u0105c ci\u0119 w Nas”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego, Moja c\u00f3rko, chc\u0119, aby\u015b by\u0142a ca\u0142kowicie uwa\u017cna, aby\u015b mog\u0142a dobrze zobaczy\u0107 i zrozumie\u0107, co Moja Boska Wola chce w tobie uczyni\u0107”. <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba\u201d;  – Tom 33; 29 czerwca 1934 r.)<\/p>\n\n\n\n

——————-<\/p>\n\n\n\n

… „B\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko Mojej Mi\u0142o\u015bci, p\u0142on\u0119, czuj\u0119 si\u0119 poch\u0142oni\u0119ty i jakby w gor\u0105czkowym delirium, poniewa\u017c chc\u0119 by\u0107 kochany. Czy wiesz, co robi\u0119, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten zamiar?<\/p>\n\n\n\n

Umieszczam Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 w sercu duszy, pozwalam Jej p\u0142yn\u0105\u0107 w jej duchu, w s\u0142owach, dzie\u0142ach i krokach, i <\/em>przemieniam ca\u0142\u0105 t\u0119 Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra p\u0142ynie wsz\u0119dzie w niej, w monety Boskiej Mi\u0142o\u015bci.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Aby mog\u0142y teraz kr\u0105\u017cy\u0107 jako Nasza [wa\u017cna] waluta, odciskam na nich M\u00f3j Wizerunek i otaczaj\u0105cy go napis: „Jezus, Kr\u00f3l Kr\u00f3lestwa Woli Bo\u017cej”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Teraz, dzi\u0119ki tej walucie mi\u0142o\u015bci, dajemy stworzeniu ten \u015brodek na d\u0142onie aby mog\u0142o nam powiedzie\u0107: „S\u0142usznie(sprawiedliwie) Ci\u0119 kocha\u0142em”. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki Tej Mi\u0142o\u015bci zamienionej na pieni\u0105\u017cki przez Nasz\u0105 Dobro\u0107, dusza mo\u017ce kupi\u0107 to, czego pragnie i co kocha.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce kupi\u0107 Nasz\u0105 \u015awi\u0119to\u015b\u0107, Nasz\u0105 w\u0142asn\u0105 Wol\u0119, Nasze Cnoty, a je\u015bli pragnie dalszej Mi\u0142o\u015bci, ma wystarczaj\u0105co du\u017co pieni\u0119dzy, aby J\u0105 kupi\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O, jak\u017ce si\u0119 radujemy, gdy widzimy, \u017ce dusza nie jest ju\u017c uboga, ale bogata i posiada tak wiele, \u017ce mo\u017ce nawet kupi\u0107 Nasze w\u0142asne Cnoty i \u015awi\u0119to\u015b\u0107! <\/p>\n\n\n\n

Jak pi\u0119knie jest, gdy dusza posiada Nasze pieni\u0105dze Mi\u0142o\u015bci, co czyni j\u0105 w\u0142a\u015bcicielem wszystkich Naszych D\u00f3br!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jednak dajemy t\u0119 walut\u0119 Mi\u0142o\u015bci [tylko] duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Naszej Woli, poniewa\u017c nie zmarnuje Jej, ale b\u0119dzie wiedzia\u0142a, jak J\u0105 zachowa\u0107 i zwi\u0119kszy\u0107, aby kocha\u0107 Nas coraz bardziej i przynosi\u0107 ulg\u0119 w tych p\u0142omieniach, kt\u00f3re Nas poch\u0142aniaj\u0105 „. <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba\u201d;  Tom 36; 10 maja 1938 r.).<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00abOddajcie wi\u0119c Cezarowi to, co nale\u017cy do Cezara, a Bogu to, co nale\u017cy do Boga\u00bb. <\/strong>(Mt 22, 20+21)<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Po\u015br\u00f3d wszystkich rzeczy stworzonych cz\u0142owiek jest arcydzie\u0142em Boga. Luiza musi odda\u0107 cze\u015b\u0107 Bogu za ka\u017cdy akt cz\u0142owieka<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy znajdowa\u0142am si\u0119 w swoim zwyczajowym stanie, przyszed\u0142 b\u0142ogos\u0142awiony Jezus i powiedzia\u0142 do mnie: C\u00f3rko moja, nic nie powiedzia\u0142a\u015b o stworzeniu cz\u0142owieka, o arcydziele tw\u00f3rczej Mocy, w kt\u00f3re Odwieczny nie kroplami, ale falami i strumieniami, przela\u0142 swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, swoje pi\u0119kno i sw\u00f3j kunszt. Uj\u0119ty za\u015b mi\u0142o\u015bci\u0105 bez miary, ustawi\u0142 siebie jako centrum cz\u0142owieka. Jednak chcia\u0142 mie\u0107 godne zamieszkanie. Co wi\u0119c uczyni\u0142 ten niestworzony Majestat? Stworzy\u0142 cz\u0142owieka na sw\u00f3j obraz i podobie\u0144stwo. Z g\u0142\u0119bi swojej Mi\u0142o\u015bci wydoby\u0142 oddech i swoim wszechmog\u0105cym Tchnieniem wla\u0142 w niego \u017cycie, obdarzaj\u0105c cz\u0142owieka wszystkimi swoimi przymiotami, dopasowanymi do stworzenia. Uczyni\u0142 go ma\u0142ym Bogiem. Wszystko wi\u0119c, co widzisz w ca\u0142ym stworzeniu, by\u0142o niczym w por\u00f3wnaniu ze stworzeniem cz\u0142owieka. Och, ile niebios, gwiazd i najpi\u0119kniejszych s\u0142o\u0144c rozpostar\u0142 w stworzonej duszy! Ile r\u00f3\u017cnorodnego pi\u0119kna i harmonii w niej zawar\u0142! Wystarczy powiedzie\u0107, \u017ce spojrza\u0142 na stworzonego cz\u0142owieka i postrzeg\u0142 go tak pi\u0119knym, \u017ce zakocha\u0142 si\u0119 w nim. Zazdrosny o ten sw\u00f3j cud, sam sta\u0142 si\u0119 opiekunem i panem cz\u0142owieka. Powiedzia\u0142 do cz\u0142owieka: \u201eWszystko stworzy\u0142em dla ciebie. Daj\u0119 ci w\u0142adz\u0119 nad wszystkim. Wszystko jest twoje, a ty b\u0119dziesz ca\u0142kowicie m\u00f3j\u201d. Ty nie jeste\u015b w stanie poj\u0105\u0107 wszystkich m\u00f3rz mi\u0142o\u015bci, za\u017cy\u0142ych i bezpo\u015brednich relacji mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem oraz podobie\u0144stwa, kt\u00f3re wyst\u0119puje mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem. Ach, c\u00f3rko mojego Serca, gdyby stworzenie wiedzia\u0142o, jak pi\u0119kna jest jego dusza, ile boskich dar\u00f3w zawiera i jak spo\u015br\u00f3d wszystkich rzeczy stworzonych przewy\u017csza wszystko pi\u0119knem, moc\u0105 i \u015bwiat\u0142em, tak i\u017c mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce jest ma\u0142ym Bogiem i ma\u0142ym \u015bwiatem, kt\u00f3ry zawiera w sobie wszystko, jak\u017ce bardziej by siebie ceni\u0142o i nie plami\u0142oby najmniejszym grzechem tak rzadkiego pi\u0119kna i tak nadzwyczajnego cudu tw\u00f3rczej Mocy! Jednak stworzenie jest niemal \u015blepe i nie zna siebie, a tym bardziej nie zna swojego Stw\u00f3rcy. Brudzi si\u0119 wi\u0119c po\u015br\u00f3d tysi\u0105ca nieczysto\u015bci i szpeci dzie\u0142o Stw\u00f3rcy, tak i\u017c trudno jest je rozpozna\u0107. Pomy\u015bl sama, jaki jest nasz b\u00f3l. <\/p>\n\n\n\n

Przyjd\u017a wi\u0119c i wejd\u017a w moj\u0105 Wol\u0119, i razem ze Mn\u0105 zast\u0105p przed tronem Odwiecznego w imieniu naszych braci wszystkie akty, kt\u00f3rych powinni byli dokona\u0107 za to, \u017ce zostali stworzeni jako cud mi\u0142o\u015bci Wszechmocy Boga. S\u0105 jednak tak niewdzi\u0119czni. W jednej chwili znale\u017ali\u015bmy si\u0119 przed Najwy\u017cszym Majestatem i w imieniu wszystkich wyrazili\u015bmy nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, uwielbienie i dzi\u0119kczynienie za to, \u017ce nas stworzy\u0142 z tak\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ponad miar\u0119 i obdarzy\u0142 nas tak wieloma pi\u0119knymi cechami.<\/p>\n\n\n\n

(Tom 12, 24 luty 1919)<\/p>\n\n\n\n

————————<\/p>\n\n\n\n

… „C\u00f3rko moja, jak\u017ce pi\u0119knie i wy\u015bmienicie jest patrze\u0107 na stworzenie \u017cyj\u0105ce w Naszej Woli; \u017cyje ono w Naszym Odbiciu, wch\u0142aniaj\u0105c w siebie podobie\u0144stwo swego Stw\u00f3rcy: dusza staje si\u0119 coraz pi\u0119kniejsza, obfitsza i tak wielka, \u017ce mo\u017ce ogarn\u0105\u0107 wszystko i przynie\u015b\u0107 Nam wszystko, i czerpie od Nas tyle Mi\u0142o\u015bci, \u017ce mo\u017ce kocha\u0107 Nas za wszystkich; znajdujemy w niej wszystko, ca\u0142\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 w\u0142o\u017cyli\u015bmy w stworzenie, Nasze zadowolenie, Nasz\u0105 rado\u015b\u0107 i wynagrodzenie za Nasze Dzie\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 do duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Naszej Woli, jest tak wielka i pot\u0119\u017cna, \u017ce to, czym My jeste\u015bmy z natury, tym dusza staje si\u0119 na Mocy Naszej Woli. Wszystko do niej wlewamy, nie pomijamy ani jednego w\u0142\u00f3kna, kt\u00f3rego nie wype\u0142niliby\u015bmy tym, co do Nas nale\u017cy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nape\u0142niamy j\u0105 tak bardzo, \u017ce a\u017c wylewa si\u0119 na zewn\u0105trz i tworzy wok\u00f3\u0142 siebie boskie rzeki i morza; do tych m\u00f3rz zst\u0119pujemy, aby si\u0119 nacieszy\u0107 sob\u0105, podziwiamy z mi\u0142o\u015bci\u0105 Nasze Dzie\u0142a i czujemy si\u0119 ca\u0142kowicie uwielbieni.<\/p>\n\n\n\n

C\u00f3rko Moja, \u017cyj wi\u0119c w najczystszym \u015awietle Mojej Woli, je\u015bli chcesz, aby tw\u00f3j Jezus powt\u00f3rzy\u0142 na nowo to s\u0142owo, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142 przy stworzeniu cz\u0142owieka: „Moc\u0105 Naszej Woli  stw\u00f3rzmy  t\u0119 dusz\u0119 na Nasz Obraz i Podobie\u0144stwo.” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; – Tom 16; 13 marca 1924)<\/p>\n\n\n\n

—————————<\/p>\n\n\n\n

Kontynuowa\u0142am moje obchodzenie ca\u0142ego Stworzenia, aby pod\u0105\u017ca\u0107 za ka\u017cdym Aktem Najwy\u017cszej Woli w ka\u017cdej rzeczy stworzonej. Wtedy m\u00f3j zawsze najukocha\u0144szy Jezus wyszed\u0142 z mojego wn\u0119trza, aby towarzyszy\u0107 mi przez ca\u0142e sklepienie niebieskie. A gdy przybywali\u015bmy do ka\u017cdej rzeczy stworzonej, Jezus dr\u017ca\u0142 z rado\u015bci i mi\u0142o\u015bci. Nast\u0119pnie zatrzyma\u0142 si\u0119 i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, stworzy\u0142em niebo i skupi\u0142em w nim moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka, a aby sprawi\u0107 mu wi\u0119ksz\u0105 rado\u015b\u0107, zasia\u0142em na nim gwiazdy. Nie umi\u0142owa\u0142em nieba, lecz cz\u0142owieka w niebie; i dla niego je stworzy\u0142em. Jak\u017ce silna i wielka by\u0142a moja mi\u0142o\u015b\u0107, kiedy rozpostar\u0142em nad g\u0142ow\u0105 cz\u0142owieka ten b\u0142\u0119kitny firmament! Zosta\u0142 on ozdobiony najja\u015bniejszymi gwiazdami, niczym pawilonem, jakiego nie posiadaj\u0105 ani kr\u00f3lowie, ani w\u0142adcy. Nie zadowoli\u0142em si\u0119 jednak skupieniem mojej mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka w niebie, kt\u00f3re mia\u0142o by\u0107 dla niego czyst\u0105 rozkosz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c chcia\u0142em cieszy\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 wraz z nim, zapragn\u0105\u0142em stworzy\u0107 s\u0142o\u0144ce. Skupiaj\u0105c w s\u0142o\u0144cu tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka, umi\u0142owa\u0142em cz\u0142owieka w s\u0142o\u0144cu, a nie s\u0142o\u0144ce. Dlatego z\u0142o\u017cy\u0142em w nim mi\u0142o\u015b\u0107 konieczno\u015bci, poniewa\u017c s\u0142o\u0144ce by\u0142o niezb\u0119dne dla ziemi, aby s\u0142u\u017cy\u0107 ro\u015blinom i dobru cz\u0142owieka. Z\u0142o\u017cy\u0142em w nim mi\u0142o\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re mia\u0142o go o\u015bwieca\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 ognia, kt\u00f3ry mia\u0142 go ogrzewa\u0107, oraz wszystkie skutki, jakie wywo\u0142uje to cia\u0142o niebieskie, a kt\u00f3rych jest niezliczona ilo\u015b\u0107. S\u0142o\u0144ce jest nieustannym cudem na sklepieniu niebieskim, kt\u00f3re zst\u0119puje ze swoim \u015bwiat\u0142em dla dobra wszystkich. Jak\u017ce wiele szczeg\u00f3lnych przejaw\u00f3w mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka skupi\u0142em w s\u0142o\u0144cu, kt\u00f3re przynosi te dobra i wywo\u0142uje te skutki!<\/p>\n\n\n\n

O, gdyby stworzenie przynajmniej zwraca\u0142o uwag\u0119 na moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 okazuje mu s\u0142o\u0144ce, jak\u017ce czu\u0142bym si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy i jak\u017ce wynagrodzony za wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142em w tym moim Boskim zwiastunie i nosicielu mojej mi\u0142o\u015bci oraz mojego \u015bwiat\u0142a!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podczas gdy moja Wola dzia\u0142a\u0142a i stawa\u0142a si\u0119 \u017cyciem w ka\u017cdej rzeczy stworzonej, aby tak\u017ce za po\u015brednictwem tych rzeczy udziela\u0107 si\u0119 ludzkim pokoleniom jako \u017cycie, moja mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra pod\u0105\u017ca\u0142a swoj\u0105 drog\u0105 w moim wiecznym FIAT, skupia\u0142a si\u0119 w tych rzeczach, aby mi\u0142owa\u0107 cz\u0142owieka. Skupi\u0142em wi\u0119c moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w ka\u017cdej rzeczy stworzonej: w wietrze, w morzu, w ma\u0142ym kwiatku, w \u015bpiewaj\u0105cym ptaszku, we wszystkim \u2014 aby wszystkie rzeczy okazywa\u0142y cz\u0142owiekowi mi\u0142o\u015b\u0107. Aby jednak us\u0142ysze\u0107, zrozumie\u0107 i przyj\u0105\u0107 ten m\u00f3j j\u0119zyk mi\u0142o\u015bci, cz\u0142owiek musia\u0142 Mnie mi\u0142owa\u0107; w przeciwnym razie ca\u0142e Stworzenie by\u0142oby dla niego jak nieme i pozbawione \u017cycia.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy ju\u017c wszystko stworzy\u0142em, ukszta\u0142towa\u0142em natur\u0119 cz\u0142owieka w\u0142asnymi r\u0119kami Stw\u00f3rcy. Gdy formowa\u0142em ko\u015bci, rozci\u0105ga\u0142em nerwy i kszta\u0142towa\u0142em serce, skupia\u0142em w nim moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Nast\u0119pnie przyodzia\u0142em go cia\u0142em i stworzy\u0142em niejako najpi\u0119kniejszy pos\u0105g, jakiego \u017caden inny artysta nie potrafi wykona\u0107. Spojrza\u0142em na niego i zap\u0142on\u0105\u0142em ku niemu tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, \u017ce moja mi\u0142o\u015b\u0107 przepe\u0142ni\u0142a Mnie i nie mog\u0142em jej powstrzyma\u0107. A kiedy tchn\u0105\u0142em na niego, wla\u0142em w niego \u017cycie.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie byli\u015bmy jednak jeszcze zadowoleni. Tr\u00f3jca Przenaj\u015bwi\u0119tsza pragn\u0119\u0142a obdarzy\u0107 go, w nadmiarze swojej mi\u0142o\u015bci, rozumem, pami\u0119ci\u0105 i wol\u0105.<\/strong> Odpowiednio do jego zdolno\u015bci jako stworzenia ubogacili\u015bmy go wszystkimi w\u0142a\u015bciwo\u015bciami naszego Boskiego Istnienia. Ca\u0142e B\u00f3stwo by\u0142o ca\u0142kowicie zaj\u0119te mi\u0142owaniem cz\u0142owieka i wylewaniem si\u0119 w niego.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Od pierwszej chwili swego \u017cycia Adam odczuwa\u0142 ca\u0142\u0105 moc naszej mi\u0142o\u015bci i dlatego z g\u0142\u0119bi swego serca wyra\u017ca\u0142 g\u0142osem mi\u0142o\u015b\u0107 do swego Stw\u00f3rcy.<\/strong> O, jak\u017ce wielkiego szcz\u0119\u015bcia doznali\u015bmy, s\u0142ysz\u0105c, jak nasze dzie\u0142o, pos\u0105g przez Nas ukszta\u0142towany, przemawia i mi\u0142uje Nas mi\u0142o\u015bci\u0105 doskona\u0142\u0105! By\u0142o to odbicie naszej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re z niego wyp\u0142ywa\u0142o. Mi\u0142o\u015b\u0107 ta nie zosta\u0142a ska\u017cona przez jego wol\u0119, dlatego by\u0142a doskona\u0142a, poniewa\u017c posiada\u0142a pe\u0142ni\u0119 naszej mi\u0142o\u015bci.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

A\u017c do tej chwili \u017cadna z rzeczy, kt\u00f3re stworzyli\u015bmy, nie zapewni\u0142a Nas, \u017ce Nas mi\u0142uje. Kiedy wi\u0119c us\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce cz\u0142owiek Nas mi\u0142uje, nasza rado\u015b\u0107 i nasze upodobanie by\u0142y tak wielkie, \u017ce ustanowili\u015bmy go, jako ukoronowanie naszego \u015bwi\u0119ta, kr\u00f3lem ca\u0142ego wszech\u015bwiata oraz najpi\u0119kniejszym klejnotem naszych stw\u00f3rczych r\u0105k.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jak\u017ce pi\u0119kny by\u0142 cz\u0142owiek w pierwszych chwilach swego stworzenia! By\u0142 naszym odbiciem, a te odbicia nadawa\u0142y mu wielkie pi\u0119kno, kt\u00f3re zachwyca\u0142o nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, i czyni\u0142y go doskona\u0142ym we wszystkich jego aktach. Doskona\u0142a by\u0142a chwa\u0142a, kt\u00f3r\u0105 oddawa\u0142 swemu Stw\u00f3rcy; doskona\u0142e by\u0142y jego uwielbienie, mi\u0142o\u015b\u0107 i dzie\u0142a. Jego g\u0142os by\u0142 tak harmonijny, \u017ce rozbrzmiewa\u0142 w ca\u0142ym Stworzeniu, poniewa\u017c posiada\u0142 harmoni\u0119 Boga i harmoni\u0119 tego FIAT, kt\u00f3re da\u0142o mu \u017cycie.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Wszystko w nim by\u0142o porz\u0105dkiem, poniewa\u017c nasza Wola udziela\u0142a mu porz\u0105dku jego Stw\u00f3rcy, uszcz\u0119\u015bliwia\u0142a go i sprawia\u0142a, \u017ce wzrasta\u0142 w podobie\u0144stwie do Nas, zgodnie z naszym s\u0142owem: \u00abUczy\u0144my cz\u0142owieka na nasz obraz i podobie\u0144stwo\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cdy jego akt, dokonany w jedno\u015bci \u015bwiat\u0142a Najwy\u017cszego FIAT, by\u0142 odcieniem Boskiego pi\u0119kna, kt\u00f3re zdobywa\u0142. Ka\u017cde jego s\u0142owo by\u0142o kolejn\u0105 harmonijn\u0105 nut\u0105, kt\u00f3ra rozbrzmiewa\u0142a. Wszystko w nim by\u0142o mi\u0142o\u015bci\u0105. We wszystkim wys\u0142awia\u0142 nasz\u0105 chwa\u0142\u0119, moc i niesko\u0144czon\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107. Wszystko \u2014 niebo, s\u0142o\u0144ce i ziemia \u2014 przynosi\u0142o mu rado\u015bci, szcz\u0119\u015bcie i mi\u0142o\u015b\u0107 Tego, kt\u00f3ry go stworzy\u0142.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdyby\u015b mog\u0142a wyrze\u017abi\u0107 pos\u0105g wed\u0142ug swego najwi\u0119kszego upodobania, a nast\u0119pnie ca\u0142kowicie przela\u0107 si\u0119 w niego i udzieli\u0107 mu wszystkich si\u0142 \u017cyciowych, daj\u0105c mu \u017cycie poprzez panowanie twojej mi\u0142o\u015bci, jak\u017ce bardzo by\u015b go mi\u0142owa\u0142a! I jak\u017ce bardzo pragn\u0119\u0142aby\u015b, aby on mi\u0142owa\u0142 ciebie! Jak\u017ce wielka by\u0142aby zazdro\u015b\u0107 twojej mi\u0142o\u015bci, aby wszystko by\u0142o ca\u0142kowicie do twojej dyspozycji i aby\u015b nie znios\u0142a nawet jednego uderzenia serca, kt\u00f3re nie by\u0142oby ca\u0142kowicie dla ciebie! Ach, ogl\u0105da\u0142aby\u015b sam\u0105 siebie w swoim pos\u0105gu, dlatego przy ka\u017cdej najmniejszej rzeczy, kt\u00f3ra nie zosta\u0142aby uczyniona dla ciebie, odczuwa\u0142aby\u015b p\u0119kni\u0119cie, jakby zadano je tobie samej.<\/p>\n\n\n\n

Tak jest ze Mn\u0105. Wszystko, czego stworzenie nie czyni dla Mnie, jest jak tyle p\u0119kni\u0119\u0107, kt\u00f3re odczuwam \u2014 tym bardziej \u017ce ziemia, kt\u00f3ra je nosi, nale\u017cy do Mnie; s\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re je o\u015bwieca i ogrzewa, nale\u017cy do Mnie; woda, kt\u00f3r\u0105 pije, i pokarm, kt\u00f3ry spo\u017cywa, nale\u017c\u0105 do Mnie. Wszystko jest moje. Stworzenie \u017cyje moim kosztem, a jednak, podczas gdy Ja daj\u0119 temu mojemu pi\u0119knemu pos\u0105gowi wszystko, ono nie jest dla Mnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Pomy\u015bl wi\u0119c sama, moja c\u00f3rko, jak wielki musi by\u0107 m\u00f3j b\u00f3l z powodu zniewagi i obrazy, jak\u0105 wyrz\u0105dza Mi ten pos\u0105g!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce tylko moja Wola mo\u017ce przywr\u00f3ci\u0107 Mi m\u00f3j pos\u0105g tak pi\u0119kny, jakim go ukszta\u0142towa\u0142em. Ona bowiem jest stra\u017cniczk\u0105 wszystkich naszych dzie\u0142 i nosicielk\u0105 wszystkich naszych odbi\u0107. Dzi\u0119ki temu dusza \u017cyje w naszym odbiciu, kt\u00f3re, gdy mi\u0142uje, udziela jej doskona\u0142o\u015bci mi\u0142o\u015bci, a gdy pracuje \u2014 doskona\u0142o\u015bci dzie\u0142.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jednym s\u0142owem, wszystko, co czyni, staje si\u0119 w niej doskona\u0142e, a ta doskona\u0142o\u015b\u0107 nadaje jej tak wiele odcieni r\u00f3\u017cnorodnego pi\u0119kna, \u017ce sprawia, i\u017c Artysta, kt\u00f3ry j\u0105 ukszta\u0142towa\u0142, zakochuje si\u0119 w niej.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego tak bardzo pragn\u0119, aby Najwy\u017csze FIAT zosta\u0142o poznane i aby Jego Kr\u00f3lestwo zosta\u0142o ustanowione po\u015br\u00f3d ludzi. Chc\u0119 bowiem umocni\u0107 porz\u0105dek mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem, aby\u015bmy mogli ponownie dzieli\u0107 z nim nasze dobra. Tylko nasza Wola posiada t\u0119 moc. Bez Niej nie mo\u017ce by\u0107 wiele dobra, ani nasz pos\u0105g nie mo\u017ce powr\u00f3ci\u0107 do Nas tak pi\u0119kny, jak wyszed\u0142 z naszych stw\u00f3rczych r\u0105k\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(Z Ksi\u0119gi Nieba \u2013 Tom 20, 29 pa\u017adziernika 1926)<\/p>\n\n\n\n

—————————<\/p>\n\n\n\n

Zawsze pozostaj\u0119 we w\u0142adzy Boskiego FIAT. Moja ma\u0142o\u015b\u0107 nie m\u0119czy si\u0119 kr\u0105\u017ceniem w Nim i poza Nim, \u017cywi\u0105c bezpieczn\u0105 nadziej\u0119, \u017ce sp\u0142on\u0119 w Jego \u015bwietle. Pragn\u0119 nieustannie wnika\u0107 coraz g\u0142\u0119biej w Jego poznanie, aby m\u00f3c kosztowa\u0107 nowych Boskich rozkoszy.<\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cde bowiem kolejne poznanie jest dodatkowym smakiem, kt\u00f3rego si\u0119 kosztuje i kt\u00f3ry pobudza apetyt na nast\u0119pne. Czasami odczuwa si\u0119 nienasycony g\u0142\u00f3d, kt\u00f3ry nigdy nie zostaje zaspokojony, i pragnie si\u0119 z otwartymi ustami nieustannie przyjmowa\u0107 ten niebia\u0144ski pokarm. M\u00f3j umys\u0142 by\u0142 teraz wype\u0142niony wieloma rzeczami dotycz\u0105cymi Boskiej Woli. Gdybym chcia\u0142a zapisa\u0107 je wszystkie, nie wiedzia\u0142abym, sk\u0105d wzi\u0105\u0107 tyle papieru, dlatego ograniczam si\u0119, na ile tylko mog\u0119. Poniewa\u017c jednak w moim umy\u015ble pojawi\u0142o si\u0119 kilka w\u0105tpliwo\u015bci, m\u00f3j Niebia\u0144ski Nauczyciel Jezus odwiedzi\u0142 swoj\u0105 ma\u0142\u0105 nowo narodzon\u0105 i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eB\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, akt ma warto\u015b\u0107 wtedy, gdy poznaje si\u0119 dobro, kt\u00f3re jest w nim zawarte. Im lepiej dusza poznaje t\u0119 warto\u015b\u0107, tym wi\u0119cej zyskuje, poniewa\u017c spe\u0142nia ten akt na miar\u0119 warto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 zna.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Nasza ojcowska dobro\u0107 nie potrafi nikogo oszuka\u0107 ani zwie\u015b\u0107. Je\u015bli dajemy pozna\u0107 warto\u015b\u0107 jakiego\u015b aktu, to dlatego, \u017ce chcemy obdarzy\u0107 dusz\u0119 t\u0105 warto\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 jej objawili\u015bmy. Pewnym znakiem jest samo poznanie, kt\u00f3re ju\u017c zawiera w sobie t\u0119 warto\u015b\u0107.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy podobni do kr\u00f3la, kt\u00f3ry ka\u017ce zadrukowa\u0107 papier, sam w sobie pozbawiony warto\u015bci. Na jednym miejscu ka\u017ce napisa\u0107 100, na innym 1000, a jeszcze gdzie indziej milion. Papier wsz\u0119dzie ma t\u0119 sam\u0105 jako\u015b\u0107 i form\u0119, lecz jego warto\u015b\u0107 odpowiada liczbie, kt\u00f3r\u0105 kr\u00f3l na nim umie\u015bci\u0142. Co zatem nadaje papierowi warto\u015b\u0107? Liczba oraz wizerunek kr\u00f3la, kt\u00f3ry pos\u0142uguje si\u0119 nim jako pieni\u0105dzem w swoim kr\u00f3lestwie.<\/p>\n\n\n\n

Tak samo post\u0119pujemy My. Papierem jest akt stworzenia, poznanie jest naszym Boskim wizerunkiem, a warto\u015bci\u0105 \u2014 liczba, kt\u00f3r\u0105 na nim umieszczamy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

C\u00f3\u017c wi\u0119c dziwnego w tym, \u017ce twierdzimy, i\u017c jeden jedyny akt dokonany w naszej Woli przewy\u017csza warto\u015bci\u0105 wszystkie akty wszystkich pozosta\u0142ych stworze\u0144 razem wzi\u0119te, kt\u00f3re s\u0105 spe\u0142niane poza Ni\u0105?<\/em><\/p>\n\n\n\n

To nasz wizerunek odciska si\u0119 niejako na papierze ludzkiego aktu, a warto\u015b\u0107 naszego poznania dodaje mu liczb\u0119. Czy\u017c nie jeste\u015bmy wolni, aby zapisa\u0107 na papierze ludzkiej woli tak\u0105 liczb\u0119, jak\u0105 zechcemy?<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli kr\u00f3l mo\u017ce bez przeszk\u00f3d umie\u015bci\u0107 wybran\u0105 liczb\u0119 na zwyk\u0142ym, pozbawionym warto\u015bci papierze, o ile\u017c wi\u0119ksze prawo mamy My, aby wypuszcza\u0107 pieni\u0105dz, kt\u00f3ry ma by\u0107 w obiegu w naszej lazurowej Ojczy\u017anie!<\/p>\n\n\n\n

Ponadto nasza Wola by\u0142a naszym bezp\u0142atnym darem dla cz\u0142owieka. Nie zap\u0142aci\u0142 Nam nic, aby go otrzyma\u0107. Nie posiada\u0142 ani pieni\u0119dzy, ani wystarczaj\u0105cych \u015brodk\u00f3w do zap\u0142aty, poza najbardziej lichym papierem swojej ludzkiej woli, kt\u00f3rego \u2014 na swoje nieszcz\u0119\u015bcie \u2014 nawet nie chcia\u0142 Nam po\u017cyczy\u0107, aby m\u00f3c zachowa\u0107 dla siebie nasz wielki dar.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Co wi\u0119cej, byli\u015bmy dla niego najczulszym i najbardziej kochaj\u0105cym Ojcem. Mi\u0119dzy ojcem a dzie\u0107mi nie prowadzi si\u0119 rachunk\u00f3w, poniewa\u017c wiadomo, \u017ce ojciec powinien dawa\u0107 dzieciom. One za\u015b, z obowi\u0105zku sprawiedliwo\u015bci, powinny z mi\u0142o\u015bci\u0105 i szacunkiem strzec dar\u00f3w swego ojca.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego konieczne jest poznawanie Boskiej Woli. Udzielamy tych pozna\u0144 stopniowo, aby stworzenia doceni\u0142y tak wielki dar, kt\u00f3ry pragniemy im da\u0107 bez \u017cadnej zap\u0142aty.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Poznanie rodzi pragnienie i ch\u0119\u0107 poznawania coraz wi\u0119cej. W ten spos\u00f3b ludzka wola zostaje stopniowo przygotowana do przemiany i zjednoczenia z Wol\u0105 Bosk\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie prowadzimy rachunk\u00f3w ani nie zwracamy uwagi na zdolno\u015b\u0107 duszy do zap\u0142aty. Pragniemy natomiast odcisn\u0105\u0107 na ludzkiej woli nasz wizerunek oraz bezcenn\u0105 liczb\u0119 Boskiej warto\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy zadowoleni, gdy widzimy nasze dzieci bogate i szcz\u0119\u015bliwe dzi\u0119ki naszym w\u0142asnym Boskim rozkoszom i bogactwom\u201d.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

(Z Ksi\u0119gi Nieba \u2013 Tom 31, 27 listopada 1932)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali si\u0119, jak by podchwyci\u0107 Go w mowie. 16 Pos\u0142ali wi\u0119c do Niego swych uczni\u00f3w razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: \u00abNauczycielu, wiemy, \u017ce jeste\u015b prawdom\u00f3wny i drogi Bo\u017cej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci te\u017c nie zale\u017cy, bo nie ogl\u0105dasz si\u0119 na osob\u0119 ludzk\u0105. 17 Powiedz nam wi\u0119c, jak Ci si\u0119 zdaje? Czy wolno p\u0142aci\u0107 podatek Cezarowi, czy nie?\u00bb 18 Jezus przejrza\u0142 ich przewrotno\u015b\u0107 i rzek\u0142: \u00abCzemu Mnie wystawiacie na pr\u00f3b\u0119, ob\u0142udnicy? 19 Poka\u017ccie Mi monet\u0119 podatkow\u0105!\u00bb Przynie\u015bli Mu denara. 20 On ich zapyta\u0142: \u00abCzyj jest ten obraz i napis?\u00bb 21 Odpowiedzieli: \u00abCezara\u00bb. W\u00f3wczas rzek\u0142 do nich: \u00abOddajcie wi\u0119c Cezarowi to, co nale\u017cy do Cezara, a Bogu to, co nale\u017cy do Boga\u00bb. 22 Gdy to us\u0142yszeli, zmieszali si\u0119 i zostawiwszy Go, odeszli. \u201cPoka\u017ccie Mi monet\u0119 podatkow\u0105!\u201d (Mt 22,19) … „Ach, moja c\u00f3rko, \u017cycie w Mojej Woli jest \u017cyciem Niebia\u0144skim. Oznacza to, \u017ce dusza postrzega w sobie \u017cycie \u015bwiat\u0142a, mi\u0142o\u015bci, \u017cycie Bo\u017cego dzia\u0142ania, \u017cycie modlitwy. We wszystkim, co dusza czyni, odczuwa t\u0119tni\u0105ce \u017cycie w swoich aktach. Wiedz, \u017ce dusza, kt\u00f3ra pe\u0142ni Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 i \u017cyje w Niej przyci\u0105ga, niejako magnetycznie Bo\u017ce Akty. Jej ma\u0142e ruchy, my\u015bli i dzie\u0142a staj\u0105 si\u0119 tak silnie magnetyczne, \u017ce przyci\u0105gaj\u0105 jej Stw\u00f3rc\u0119 tak magnetycznie, \u017ce On nie mo\u017ce oddzieli\u0107 si\u0119 od duszy.  Spojrzenie Naszej Najwy\u017cszej Istoty staje si\u0119 magnetyczne i zawsze patrzy uwa\u017cnie na dusz\u0119. B\u00f3g czuje, \u017ce Jego Ramiona s\u0105 namagnesowane i trzyma dusz\u0119 mocno przy Swojej Piersi, Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 jest namagnesowana i wlewamy w dusz\u0119 tyle Mi\u0142o\u015bci, \u017ce w ko\u0144cu czujemy to tak, \u017ce dusza kocha Nas [tak] jak My kochamy Siebie. Gdy za\u015b dusza sta\u0142a si\u0119 dla Nas tak silnym magnesem, to Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 osi\u0105ga nadmiar:  Gdy dusza wykonuje swoje akty – nawet te najmniejsze – odciskamy na nich Nasz Boski odcisk, uznajemy je za Nasze Akty z odciskiem Naszego Najwy\u017cszego Wizerunku i deponujemy je w Naszym Boskim Skarbcu, jako Nasze Monety Pieni\u0119\u017cne, kt\u00f3re dusza nam da\u0142a.  Gdyby\u015b wiedzia\u0142a, co to znaczy m\u00f3c twierdzi\u0107, \u017ce Nasza Boska Istota otrzyma\u0142a Nasze Monety od stworze\u0144, kt\u00f3re posiadaj\u0105 odci\u015bni\u0119ty przez Nas wizerunek, daj\u0105cy im gwarancj\u0119, twoje serce p\u0119k\u0142oby z czystej mi\u0142o\u015bci. Dawanie Siebie stworzeniom jest Moc\u0105, kt\u00f3r\u0105 posiadamy. Poniewa\u017c posiadamy wszystko, dawanie jest niczym innym, jak uj\u015bciem dla Naszej Mi\u0142o\u015bci. Umo\u017cliwienie duszom dawania Nam i to dawania Naszych Akt\u00f3w – a nie ich – dawania monet z Naszym wizerunkiem wyci\u015bni\u0119tym na nich – to jest Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra przewy\u017csza wszystko tak, \u017ce nie mo\u017cemy ju\u017c Jej zamkn\u0105\u0107, i w emfazie Naszej Mi\u0142o\u015bci m\u00f3wimy: „Zrani\u0142a\u015b Nas.\u201d Magnes twoich akt\u00f3w oczarowa\u0142 Nas i uczyni\u0142 Nas s\u0142odkimi wi\u0119\u017aniami twojej duszy. I My uczynimy to samo z tob\u0105, rani\u0105c ci\u0119, porywaj\u0105c i zniewalaj\u0105c ci\u0119 w Nas”. Dlatego, Moja c\u00f3rko, chc\u0119, aby\u015b by\u0142a ca\u0142kowicie uwa\u017cna, aby\u015b mog\u0142a dobrze zobaczy\u0107 i zrozumie\u0107, co Moja Boska Wola chce w tobie uczyni\u0107”.  (z „Ksi\u0119gi Nieba\u201d;  – Tom 33; 29 czerwca 1934 r.) ——————- … „B\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko Mojej Mi\u0142o\u015bci, p\u0142on\u0119, czuj\u0119 si\u0119 poch\u0142oni\u0119ty i jakby w gor\u0105czkowym delirium, poniewa\u017c chc\u0119 by\u0107 kochany. Czy wiesz, co robi\u0119, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten zamiar? Umieszczam Moj\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107 w sercu duszy, pozwalam Jej p\u0142yn\u0105\u0107 w jej duchu, w s\u0142owach, dzie\u0142ach i krokach, i przemieniam ca\u0142\u0105 t\u0119 Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra p\u0142ynie wsz\u0119dzie w niej, w monety Boskiej Mi\u0142o\u015bci. Aby mog\u0142y teraz kr\u0105\u017cy\u0107 jako Nasza [wa\u017cna] waluta, odciskam na nich M\u00f3j Wizerunek i otaczaj\u0105cy go napis: „Jezus, Kr\u00f3l Kr\u00f3lestwa Woli Bo\u017cej”. Teraz, dzi\u0119ki tej walucie mi\u0142o\u015bci, dajemy stworzeniu ten \u015brodek na d\u0142onie aby mog\u0142o nam powiedzie\u0107: „S\u0142usznie(sprawiedliwie) Ci\u0119 kocha\u0142em”.  Dzi\u0119ki Tej Mi\u0142o\u015bci zamienionej na pieni\u0105\u017cki przez Nasz\u0105 Dobro\u0107, dusza mo\u017ce kupi\u0107 to, czego pragnie i co kocha. Mo\u017ce kupi\u0107 Nasz\u0105 \u015awi\u0119to\u015b\u0107, Nasz\u0105 w\u0142asn\u0105 Wol\u0119, Nasze Cnoty, a je\u015bli pragnie dalszej Mi\u0142o\u015bci, ma wystarczaj\u0105co du\u017co pieni\u0119dzy, aby J\u0105 kupi\u0107. O, jak\u017ce si\u0119 radujemy, gdy widzimy, \u017ce dusza nie jest ju\u017c uboga, ale bogata i posiada tak wiele, \u017ce mo\u017ce nawet kupi\u0107 Nasze w\u0142asne Cnoty i \u015awi\u0119to\u015b\u0107!  Jak pi\u0119knie jest, gdy dusza posiada Nasze pieni\u0105dze Mi\u0142o\u015bci, co czyni j\u0105 w\u0142a\u015bcicielem wszystkich Naszych D\u00f3br! Jednak dajemy t\u0119 walut\u0119 Mi\u0142o\u015bci [tylko] duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Naszej Woli, poniewa\u017c nie zmarnuje Jej, ale b\u0119dzie wiedzia\u0142a, jak J\u0105 zachowa\u0107 i zwi\u0119kszy\u0107, aby kocha\u0107 Nas coraz bardziej i przynosi\u0107 ulg\u0119 w tych p\u0142omieniach, kt\u00f3re Nas poch\u0142aniaj\u0105 „.  (z „Ksi\u0119gi Nieba\u201d;  Tom 36; 10 maja 1938 r.). \u00abOddajcie wi\u0119c Cezarowi to, co nale\u017cy do Cezara, a Bogu to, co nale\u017cy do Boga\u00bb. (Mt 22, 20+21) Po\u015br\u00f3d wszystkich rzeczy stworzonych cz\u0142owiek jest arcydzie\u0142em Boga. Luiza musi odda\u0107 cze\u015b\u0107 Bogu za ka\u017cdy akt cz\u0142owieka Kiedy znajdowa\u0142am si\u0119 w swoim zwyczajowym stanie, przyszed\u0142 b\u0142ogos\u0142awiony Jezus i powiedzia\u0142 do mnie: C\u00f3rko moja, nic nie powiedzia\u0142a\u015b o stworzeniu cz\u0142owieka, o arcydziele tw\u00f3rczej Mocy, w kt\u00f3re Odwieczny nie kroplami, ale falami i strumieniami, przela\u0142 swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, swoje pi\u0119kno i sw\u00f3j kunszt. Uj\u0119ty za\u015b mi\u0142o\u015bci\u0105 bez miary, ustawi\u0142 siebie jako centrum cz\u0142owieka. Jednak chcia\u0142 mie\u0107 godne zamieszkanie. Co wi\u0119c uczyni\u0142 ten niestworzony Majestat? Stworzy\u0142 cz\u0142owieka na sw\u00f3j obraz i podobie\u0144stwo. Z g\u0142\u0119bi swojej Mi\u0142o\u015bci wydoby\u0142 oddech i swoim wszechmog\u0105cym Tchnieniem wla\u0142 w niego \u017cycie, obdarzaj\u0105c cz\u0142owieka wszystkimi swoimi przymiotami, dopasowanymi do stworzenia. Uczyni\u0142 go ma\u0142ym Bogiem. Wszystko wi\u0119c, co widzisz w ca\u0142ym stworzeniu, by\u0142o niczym w por\u00f3wnaniu ze stworzeniem cz\u0142owieka. Och, ile niebios, gwiazd i najpi\u0119kniejszych s\u0142o\u0144c rozpostar\u0142 w stworzonej duszy! Ile r\u00f3\u017cnorodnego pi\u0119kna i harmonii w niej zawar\u0142! Wystarczy powiedzie\u0107, \u017ce spojrza\u0142 na stworzonego cz\u0142owieka i postrzeg\u0142 go tak pi\u0119knym, \u017ce zakocha\u0142 si\u0119 w nim. Zazdrosny o ten sw\u00f3j cud, sam sta\u0142 si\u0119 opiekunem i panem cz\u0142owieka. Powiedzia\u0142 do cz\u0142owieka: \u201eWszystko stworzy\u0142em dla ciebie. Daj\u0119 ci w\u0142adz\u0119 nad wszystkim. Wszystko jest twoje, a ty b\u0119dziesz ca\u0142kowicie m\u00f3j\u201d. Ty nie jeste\u015b w stanie poj\u0105\u0107 wszystkich m\u00f3rz mi\u0142o\u015bci, za\u017cy\u0142ych i bezpo\u015brednich relacji mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem oraz podobie\u0144stwa, kt\u00f3re wyst\u0119puje mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem. Ach, c\u00f3rko mojego Serca, gdyby stworzenie wiedzia\u0142o, jak pi\u0119kna jest jego dusza, ile boskich dar\u00f3w zawiera i jak spo\u015br\u00f3d wszystkich rzeczy stworzonych przewy\u017csza wszystko pi\u0119knem, moc\u0105 i \u015bwiat\u0142em, tak i\u017c mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce jest ma\u0142ym Bogiem i ma\u0142ym \u015bwiatem, kt\u00f3ry zawiera w sobie wszystko, jak\u017ce bardziej by siebie ceni\u0142o i nie plami\u0142oby najmniejszym grzechem tak rzadkiego pi\u0119kna i tak nadzwyczajnego cudu tw\u00f3rczej Mocy! Jednak stworzenie jest niemal \u015blepe i nie zna siebie, a tym bardziej nie zna swojego Stw\u00f3rcy. Brudzi si\u0119 wi\u0119c po\u015br\u00f3d tysi\u0105ca nieczysto\u015bci i szpeci dzie\u0142o Stw\u00f3rcy, tak i\u017c trudno jest je rozpozna\u0107. Pomy\u015bl sama, jaki jest nasz b\u00f3l.  Przyjd\u017a wi\u0119c i wejd\u017a w moj\u0105 Wol\u0119, i razem ze Mn\u0105 zast\u0105p przed tronem Odwiecznego w imieniu naszych braci wszystkie akty, kt\u00f3rych powinni byli dokona\u0107 za to, \u017ce zostali stworzeni jako cud mi\u0142o\u015bci Wszechmocy Boga. S\u0105 jednak tak niewdzi\u0119czni. W jednej chwili znale\u017ali\u015bmy si\u0119 przed Najwy\u017cszym Majestatem i w imieniu wszystkich wyrazili\u015bmy nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, uwielbienie i dzi\u0119kczynienie za to, \u017ce nas stworzy\u0142 z tak\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ponad miar\u0119 i obdarzy\u0142 nas tak wieloma pi\u0119knymi cechami. (Tom 12, 24 luty 1919) ———————— … „C\u00f3rko moja, jak\u017ce pi\u0119knie i wy\u015bmienicie jest patrze\u0107 na stworzenie \u017cyj\u0105ce w Naszej Woli; \u017cyje ono w Naszym Odbiciu, wch\u0142aniaj\u0105c w siebie podobie\u0144stwo swego Stw\u00f3rcy: dusza staje si\u0119 coraz pi\u0119kniejsza, obfitsza i tak wielka, \u017ce mo\u017ce ogarn\u0105\u0107 wszystko i przynie\u015b\u0107 Nam wszystko, i czerpie od Nas tyle Mi\u0142o\u015bci, \u017ce mo\u017ce kocha\u0107 Nas za wszystkich; znajdujemy w niej wszystko, ca\u0142\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 w\u0142o\u017cyli\u015bmy w stworzenie, Nasze zadowolenie, Nasz\u0105 rado\u015b\u0107 i wynagrodzenie za Nasze Dzie\u0142a. Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 do duszy, kt\u00f3ra \u017cyje w Naszej Woli, jest tak wielka i pot\u0119\u017cna, \u017ce to, czym My jeste\u015bmy z natury, tym dusza staje si\u0119 na Mocy Naszej Woli. Wszystko do niej wlewamy, nie pomijamy ani jednego w\u0142\u00f3kna, kt\u00f3rego nie wype\u0142niliby\u015bmy tym, co do Nas nale\u017cy. Nape\u0142niamy j\u0105 tak bardzo, \u017ce a\u017c wylewa si\u0119 na zewn\u0105trz i tworzy wok\u00f3\u0142 siebie boskie rzeki i morza; do tych m\u00f3rz zst\u0119pujemy, aby si\u0119 nacieszy\u0107 sob\u0105, podziwiamy z mi\u0142o\u015bci\u0105 Nasze Dzie\u0142a i czujemy si\u0119 ca\u0142kowicie uwielbieni. C\u00f3rko Moja, \u017cyj wi\u0119c w najczystszym \u015awietle Mojej Woli, je\u015bli chcesz, aby tw\u00f3j Jezus powt\u00f3rzy\u0142 na nowo to s\u0142owo, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142 przy stworzeniu cz\u0142owieka: „Moc\u0105 Naszej Woli  stw\u00f3rzmy  t\u0119 dusz\u0119 na Nasz Obraz i Podobie\u0144stwo.”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; – Tom 16; 13 marca 1924) ————————— Kontynuowa\u0142am moje obchodzenie ca\u0142ego Stworzenia, aby pod\u0105\u017ca\u0107 za ka\u017cdym Aktem Najwy\u017cszej Woli w ka\u017cdej rzeczy stworzonej. Wtedy m\u00f3j zawsze najukocha\u0144szy Jezus wyszed\u0142 z mojego wn\u0119trza, aby towarzyszy\u0107 mi przez ca\u0142e sklepienie niebieskie. A gdy przybywali\u015bmy do ka\u017cdej rzeczy stworzonej, Jezus dr\u017ca\u0142 z rado\u015bci i mi\u0142o\u015bci. Nast\u0119pnie zatrzyma\u0142 si\u0119 i powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, stworzy\u0142em niebo i skupi\u0142em w nim moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka, a aby sprawi\u0107 mu wi\u0119ksz\u0105 rado\u015b\u0107, zasia\u0142em na nim gwiazdy. Nie umi\u0142owa\u0142em nieba, lecz cz\u0142owieka w niebie; i dla niego je stworzy\u0142em. Jak\u017ce silna i wielka by\u0142a moja mi\u0142o\u015b\u0107, kiedy rozpostar\u0142em nad g\u0142ow\u0105 cz\u0142owieka ten b\u0142\u0119kitny firmament! Zosta\u0142 on ozdobiony najja\u015bniejszymi gwiazdami, niczym pawilonem, jakiego nie posiadaj\u0105 ani kr\u00f3lowie, ani w\u0142adcy. Nie zadowoli\u0142em si\u0119 jednak skupieniem mojej mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka w niebie, kt\u00f3re mia\u0142o by\u0107 dla niego czyst\u0105 rozkosz\u0105. Poniewa\u017c chcia\u0142em cieszy\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 wraz z nim, zapragn\u0105\u0142em stworzy\u0107 s\u0142o\u0144ce. Skupiaj\u0105c w s\u0142o\u0144cu tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka, umi\u0142owa\u0142em cz\u0142owieka w s\u0142o\u0144cu, a nie s\u0142o\u0144ce. Dlatego z\u0142o\u017cy\u0142em w nim mi\u0142o\u015b\u0107 konieczno\u015bci, poniewa\u017c s\u0142o\u0144ce by\u0142o niezb\u0119dne dla ziemi, aby s\u0142u\u017cy\u0107 ro\u015blinom i dobru cz\u0142owieka. Z\u0142o\u017cy\u0142em w nim mi\u0142o\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re mia\u0142o go o\u015bwieca\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 ognia, kt\u00f3ry mia\u0142 go ogrzewa\u0107, oraz wszystkie skutki, jakie wywo\u0142uje to cia\u0142o niebieskie, a kt\u00f3rych jest niezliczona ilo\u015b\u0107. S\u0142o\u0144ce jest nieustannym cudem na sklepieniu niebieskim, kt\u00f3re zst\u0119puje ze swoim \u015bwiat\u0142em dla dobra wszystkich. Jak\u017ce wiele szczeg\u00f3lnych przejaw\u00f3w mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka skupi\u0142em w s\u0142o\u0144cu, kt\u00f3re przynosi te dobra i wywo\u0142uje te skutki! O, gdyby stworzenie przynajmniej zwraca\u0142o uwag\u0119 na moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 okazuje mu s\u0142o\u0144ce, jak\u017ce czu\u0142bym si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy i jak\u017ce wynagrodzony za wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142em w tym moim Boskim zwiastunie i nosicielu mojej mi\u0142o\u015bci oraz mojego \u015bwiat\u0142a! Podczas gdy moja Wola dzia\u0142a\u0142a i stawa\u0142a si\u0119 \u017cyciem w ka\u017cdej rzeczy stworzonej, aby tak\u017ce za po\u015brednictwem tych rzeczy udziela\u0107 si\u0119 ludzkim pokoleniom jako \u017cycie, moja mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra pod\u0105\u017ca\u0142a swoj\u0105 drog\u0105 w moim wiecznym FIAT, skupia\u0142a si\u0119 w tych rzeczach, aby mi\u0142owa\u0107 cz\u0142owieka. Skupi\u0142em wi\u0119c moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w ka\u017cdej rzeczy stworzonej: w wietrze, w morzu, w ma\u0142ym kwiatku, w \u015bpiewaj\u0105cym ptaszku, we wszystkim \u2014 aby wszystkie rzeczy okazywa\u0142y cz\u0142owiekowi mi\u0142o\u015b\u0107. Aby jednak us\u0142ysze\u0107, zrozumie\u0107 i przyj\u0105\u0107 ten m\u00f3j j\u0119zyk mi\u0142o\u015bci, cz\u0142owiek musia\u0142 Mnie mi\u0142owa\u0107; w przeciwnym razie ca\u0142e Stworzenie by\u0142oby dla niego jak nieme i pozbawione \u017cycia. Kiedy ju\u017c wszystko stworzy\u0142em, ukszta\u0142towa\u0142em natur\u0119 cz\u0142owieka w\u0142asnymi r\u0119kami Stw\u00f3rcy. Gdy formowa\u0142em ko\u015bci, rozci\u0105ga\u0142em nerwy i kszta\u0142towa\u0142em serce, skupia\u0142em w nim moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Nast\u0119pnie przyodzia\u0142em go cia\u0142em i stworzy\u0142em niejako najpi\u0119kniejszy pos\u0105g, jakiego \u017caden inny artysta nie potrafi wykona\u0107. Spojrza\u0142em na niego i zap\u0142on\u0105\u0142em ku niemu tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, \u017ce moja mi\u0142o\u015b\u0107 przepe\u0142ni\u0142a Mnie i nie mog\u0142em jej powstrzyma\u0107. A kiedy tchn\u0105\u0142em na niego, wla\u0142em w niego \u017cycie. Nie byli\u015bmy jednak jeszcze zadowoleni. Tr\u00f3jca Przenaj\u015bwi\u0119tsza pragn\u0119\u0142a obdarzy\u0107 go, w nadmiarze swojej mi\u0142o\u015bci, rozumem, pami\u0119ci\u0105 i wol\u0105. Odpowiednio do jego zdolno\u015bci jako stworzenia ubogacili\u015bmy go wszystkimi w\u0142a\u015bciwo\u015bciami naszego Boskiego Istnienia. Ca\u0142e B\u00f3stwo by\u0142o ca\u0142kowicie zaj\u0119te mi\u0142owaniem cz\u0142owieka i wylewaniem si\u0119 w niego. Od pierwszej chwili swego \u017cycia Adam odczuwa\u0142 ca\u0142\u0105 moc naszej mi\u0142o\u015bci i dlatego z g\u0142\u0119bi swego serca wyra\u017ca\u0142 g\u0142osem mi\u0142o\u015b\u0107 do swego Stw\u00f3rcy. O, jak\u017ce wielkiego szcz\u0119\u015bcia doznali\u015bmy, s\u0142ysz\u0105c, jak nasze dzie\u0142o, pos\u0105g przez Nas ukszta\u0142towany, przemawia i mi\u0142uje Nas mi\u0142o\u015bci\u0105 doskona\u0142\u0105! By\u0142o to odbicie naszej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re z niego wyp\u0142ywa\u0142o. Mi\u0142o\u015b\u0107 ta nie zosta\u0142a ska\u017cona przez jego wol\u0119, dlatego by\u0142a doskona\u0142a, poniewa\u017c posiada\u0142a pe\u0142ni\u0119 naszej mi\u0142o\u015bci. A\u017c do tej chwili \u017cadna z rzeczy, kt\u00f3re stworzyli\u015bmy, nie zapewni\u0142a Nas, \u017ce Nas mi\u0142uje. Kiedy wi\u0119c us\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce cz\u0142owiek Nas mi\u0142uje, nasza rado\u015b\u0107 i nasze upodobanie by\u0142y tak wielkie, \u017ce ustanowili\u015bmy go, jako ukoronowanie naszego \u015bwi\u0119ta, kr\u00f3lem ca\u0142ego wszech\u015bwiata oraz najpi\u0119kniejszym klejnotem naszych stw\u00f3rczych r\u0105k. Jak\u017ce pi\u0119kny by\u0142 cz\u0142owiek w pierwszych chwilach swego stworzenia! By\u0142 naszym odbiciem, a te odbicia nadawa\u0142y mu wielkie pi\u0119kno, kt\u00f3re zachwyca\u0142o nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, i czyni\u0142y go doskona\u0142ym we wszystkich jego aktach. Doskona\u0142a by\u0142a chwa\u0142a, kt\u00f3r\u0105 oddawa\u0142 swemu Stw\u00f3rcy; doskona\u0142e by\u0142y jego uwielbienie, mi\u0142o\u015b\u0107 i dzie\u0142a. Jego g\u0142os by\u0142 tak harmonijny, \u017ce rozbrzmiewa\u0142 w ca\u0142ym Stworzeniu, poniewa\u017c posiada\u0142 harmoni\u0119 Boga i harmoni\u0119 tego FIAT, kt\u00f3re da\u0142o mu \u017cycie. Wszystko w nim by\u0142o porz\u0105dkiem, poniewa\u017c nasza Wola udziela\u0142a mu porz\u0105dku jego Stw\u00f3rcy, uszcz\u0119\u015bliwia\u0142a…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1611","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1611","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1611"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1611\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1615,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1611\/revisions\/1615"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1611"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1611"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1611"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}