{"id":1596,"date":"2026-10-11T14:21:11","date_gmt":"2026-10-11T14:21:11","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1596"},"modified":"2026-10-11T14:21:11","modified_gmt":"2026-10-11T14:21:11","slug":"xxviii-niedziela-okresu-zwyklego-a-mt-221-14","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/11\/xxviii-niedziela-okresu-zwyklego-a-mt-221-14\/","title":{"rendered":"XXVIII NIEDZIELA okresu zwyk\u0142ego – A – (Mt 22,1-14)"},"content":{"rendered":"\n

1 <\/strong>A Jezus znowu w przypowie\u015bciach m\u00f3wi\u0142 do nich: 2 <\/strong>\u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do kr\u00f3la, kt\u00f3ry wyprawi\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 swemu synowi. 3 <\/strong>Pos\u0142a\u0142 wi\u0119c swoje s\u0142ugi, \u017ceby zaproszonych zwo\u0142ali na uczt\u0119, lecz ci nie chcieli przyj\u015b\u0107. 4 <\/strong>Pos\u0142a\u0142 jeszcze raz inne s\u0142ugi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowa\u0142em moj\u0105 uczt\u0119: wo\u0142y i tuczne zwierz\u0119ta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjd\u017acie na uczt\u0119!” 5 <\/strong>Lecz oni zlekcewa\u017cyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, 6 <\/strong>a inni pochwycili jego s\u0142ugi i zniewa\u017cywszy [ich], pozabijali. 7 <\/strong>Na to kr\u00f3l uni\u00f3s\u0142 si\u0119 gniewem. Pos\u0142a\u0142 swe wojska i kaza\u0142 wytraci\u0107 owych zab\u00f3jc\u00f3w, a miasto ich spali\u0107. 8 <\/strong>Wtedy rzek\u0142 swoim s\u0142ugom: „Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. 9 <\/strong>Id\u017acie wi\u0119c na rozstajne drogi i zapro\u015bcie na uczt\u0119 wszystkich, kt\u00f3rych spotkacie”. 10 <\/strong>S\u0142udzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, kt\u00f3rych napotkali: z\u0142ych i dobrych. I sala zape\u0142ni\u0142a si\u0119 biesiadnikami. 11 <\/strong>Wszed\u0142 kr\u00f3l, \u017ceby si\u0119 przypatrzy\u0107 biesiadnikom, i zauwa\u017cy\u0142 tam cz\u0142owieka, nie ubranego w str\u00f3j weselny. 12 <\/strong>Rzek\u0142 do niego: „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego?”2<\/sup><\/strong><\/a> Lecz on oniemia\u0142. 13 <\/strong>Wtedy kr\u00f3l rzek\u0142 s\u0142ugom: „Zwi\u0105\u017ccie mu r\u0119ce i nogi i wyrzu\u0107cie go na zewn\u0105trz, w ciemno\u015bci! Tam b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w”. 14 <\/strong>Bo wielu jest powo\u0142anych, lecz ma\u0142o wybranych\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do kr\u00f3la, kt\u00f3ry wyprawi\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 swemu synowi. (Mt 22,2) <\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Rozwa\u017ca\u0142am to, co zosta\u0142o napisane powy\u017cej, a b\u0142ogos\u0142awiony Jezus wyja\u015bni\u0142 mi dalej:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, to naprawd\u0119 prawda, \u017ce Istota Najwy\u017csza na pocz\u0105tku stworzenia \u015bwi\u0119towa\u0142a swoje za\u015blubiny ludzko\u015bci\u0105. By\u0142o to tak jak z oblubie\u0144cem, kt\u00f3rego z\u0142a oblubienica sk\u0142ania do tego, by oddali\u0142 si\u0119 od niej na oczach ca\u0142ego dworu.Mimo to w sercu oblubie\u0144ca pozostaje przywi\u0105zanie i my\u015bli on o tym, pragn\u0105c, aby jego wybrana si\u0119 zmieni\u0142a: \u00abKto wie, mo\u017ce b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 zn\u00f3w z ni\u0105 si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 i na nowo po\u015blubi\u0107 j\u0105 w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim\u00bb\u201d. Dlatego cz\u0119sto sprawia, \u017ce docieraj\u0105 do jej uszu wiadomo\u015bci, i\u017c j\u0105 kocha. Tak w\u0142a\u015bnie post\u0105pi\u0142 B\u00f3g. Chocia\u017c za\u015blubiny z ludzko\u015bci\u0105 zosta\u0142y rozwi\u0105zane na Boskim dworze, zachowa\u0142 On przywi\u0105zanie do niej i, mimo \u017ce by\u0142 daleko, t\u0119skni\u0142 za now\u0105 wi\u0119zi\u0105 za\u015blubin z ludzko\u015bci\u0105 .<\/p>\n\n\n\n

Dlatego nie zniszczy\u0142 pa\u0142acu, kt\u00f3ry wzni\u00f3s\u0142 z tak wielkim przepychem i chwa\u0142\u0105, ani nie pozbawi\u0142 ludzko\u015bci dobrodziejstwa s\u0142o\u0144ca, kt\u00f3re tworzy\u0142o dzie\u0144, lecz pozostawi\u0142 wszystko tak, jak by\u0142o, aby mog\u0142a z tego korzysta\u0107 ta, kt\u00f3ra Go obrazi\u0142a. Co wi\u0119cej, podtrzymywa\u0142 nawet \u0142\u0105czno\u015b\u0107, wybieraj\u0105c od pocz\u0105tku \u015bwiata raz tego, raz innego dobrego cz\u0142owieka. Ci dobrzy ludzie byli niczym pos\u0142a\u0144cy, listonosze, kt\u00f3rzy przynosili z Nieba drobne listy, telegramy lub wiadomo\u015bci telefoniczne, oznajmiaj\u0105c, \u017ce daleki oblubieniec nie zapomnia\u0142 o niej, \u017ce j\u0105 kocha i pragnie powrotu niewdzi\u0119cznej oblubienicy.<\/p>\n\n\n\n

Im bardziej w Starym Przymierzu pomna\u017ca\u0142em dobrych ludzi, patriarch\u00f3w i prorok\u00f3w, tym bardziej usilne stawa\u0142y si\u0119 zaproszenia i tym cz\u0119\u015bciej poczta przemierza\u0142a drog\u0119 mi\u0119dzy Niebem a ziemi\u0105, nios\u0105c wiadomo\u015bci, \u017ce B\u00f3g pragnie nowego zjednoczenia. Jest to tak prawdziwe, \u017ce kiedy nie mog\u0142em ju\u017c d\u0142u\u017cej powstrzymywa\u0107 \u017caru mojej Mi\u0142o\u015bci, a upad\u0142a ludzko\u015b\u0107 nie by\u0142a jeszcze w\u00f3wczas przygotowana, uczyni\u0142em wyj\u0105tek i po\u0142\u0105czy\u0142em Dziewicz\u0105 Kr\u00f3low\u0105 oraz Cz\u0142owiecze\u0144stwo S\u0141OWA wi\u0119zi\u0105 prawdziwych za\u015blubin. Dzi\u0119ki temu upad\u0142a ludzko\u015b\u0107 mia\u0142a zosta\u0107 na nowo podniesiona przez Tych Dwoje, a Ja mog\u0142em \u015bwi\u0119towa\u0107 swoje za\u015blubiny z ca\u0142\u0105 ludzko\u015bci\u0105.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo zawar\u0142o na Krzy\u017cu nowe zar\u0119czyny z ca\u0142\u0105 ludzko\u015bci\u0105. Wszystko, co uczyni\u0142em i wycierpia\u0142em, a\u017c po \u015bmier\u0107 na Krzy\u017cu, by\u0142o samym przygotowaniem do urzeczywistnienia upragnionych za\u015blubin w Kr\u00f3lestwie Woli Bo\u017cej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ot\u00f3\u017c po zar\u0119czynach pozostaj\u0105 jeszcze zadatki i dary, kt\u00f3re nale\u017cy przekaza\u0107. S\u0105 nimi poznania mojego Bo\u017cego FIAT. W nich ludzko\u015b\u0107 otrzymuje wielki Dar, kt\u00f3ry cz\u0142owiek odrzuci\u0142, ten m\u00f3j dar, w ziemskim raju, to znaczy wieczny, niesko\u0144czony i nieograniczony dar mojej Woli. <\/em>Ten dar tak bardzo przyci\u0105gnie upad\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107, \u017ce w zamian ofiaruje Nam ona dar swojej biednej woli.<\/em><\/strong> Po tak d\u0142ugim \u0142a\u0144cuchu wzajemnej korespondencji i wierno\u015bci ze strony Boga oraz niesta\u0142o\u015bci, niewdzi\u0119czno\u015bci i ozi\u0119b\u0142o\u015bci ze strony ludzi b\u0119dzie to niczym potwierdzenie i przypiecz\u0119towanie jedno\u015bci oblubie\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

A zatem, moja c\u00f3rko, cz\u0142owiek sam si\u0119 poni\u017cy\u0142 i utraci\u0142 wszystkie dobra, wycofuj\u0105c si\u0119 z mojej Woli. Aby odzyska\u0107 szlachetno\u015b\u0107 , odzyska\u0107 wszystko i otrzyma\u0107 przywr\u00f3cenie za\u015blubin ze swoim Stw\u00f3rc\u0105, musi ponownie wej\u015b\u0107 do Bo\u017cego <\/em><\/strong>FIAT<\/em><\/strong>, z kt\u00f3rego wyszed\u0142.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie ma tu \u017cadnej drogi po\u015bredniej, <\/em>nawet moje w\u0142asne Odkupienie nie wystarcza, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do \u017ar\u00f3d\u0142a szcz\u0119\u015bliwej epoki swojego stworzenia. Odkupienie jest \u015brodkiem, drog\u0105, \u015bwiat\u0142em i pomoc\u0105, ale nie celem. Celem jest moja Wola, poniewa\u017c Ona by\u0142a pocz\u0105tkiem. Ta, kt\u00f3ra by\u0142a pocz\u0105tkiem, musi z prawa, ze sprawiedliwo\u015bci, by\u0107 r\u00f3wnie\u017c celem.<\/em><\/strong> Dlatego ludzko\u015b\u0107 musi zosta\u0107 w\u0142\u0105czona w moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119, aby odzyska\u0107 swoj\u0105 pierwotn\u0105 godno\u015b\u0107 i szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 oraz ponownie ustanowi\u0107 za\u015blubiny ze swoim Stw\u00f3rc\u0105.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Dlatego wielkie dobrodziejstwo, jakie moje Odkupienie wy\u015bwiadczy\u0142o cz\u0142owiekowi, nie wystarcza naszej Mi\u0142o\u015bci, lecz pragnie Ona czego\u015b wi\u0119cej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Prawdziwa Mi\u0142o\u015b\u0107 nigdy nie jest zadowolona; jest usatysfakcjonowana dopiero wtedy, gdy mo\u017ce powiedzie\u0107: \u201eNie mam ju\u017c niczego, co mog\u0142abym da\u0107\u201d. Wiedz\u0105c, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce powr\u00f3ci\u0107 do Mnie szcz\u0119\u015bliwy, zwyci\u0119ski i pe\u0142en chwa\u0142y, do szlachetnego stanu, w jakim zosta\u0142 stworzony przez Boga, a stanie si\u0119 to wtedy, gdy moja Wola b\u0119dzie panowa\u0107 po\u015br\u00f3d niego \u2014 oto dlaczego wszystkie Bo\u017ce t\u0119sknoty, moje westchnienia i objawienia zmierzaj\u0105 do og\u0142oszenia i ustanowienia panowania naszej Woli. Dopiero wtedy b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 naszej Mi\u0142o\u015bci: \u201eUspok\u00f3j si\u0119, nasz umi\u0142owany syn dotar\u0142 do celu! Jest ju\u017c w posiadaniu naszego dziedzictwa, kt\u00f3re zosta\u0142o mu udzielone w chwili stworzenia, a kt\u00f3rym jest nasze FIAT!\u201d. A podczas gdy on posiada to, co nale\u017cy do Nas, My posiadamy jego.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b za\u015blubiny zostaj\u0105 zawarte na nowo, oblubie\u0144cy powracaj\u0105 na swoje zaszczytne miejsce i nie pozostaje ju\u017c nic innego, jak tylko \u015bwi\u0119towa\u0107 i cieszy\u0107 si\u0119 tak wielkim szcz\u0119\u015bciem po tak d\u0142ugim cierpieniu.<\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, do u\u017cytku prywatnego \u2013 tom 24, 16 czerwca 1928 r.)<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Wszed\u0142 kr\u00f3l, \u017ceby si\u0119 przypatrzy\u0107 biesiadnikom, i zauwa\u017cy\u0142 tam cz\u0142owieka, nie ubranego w str\u00f3j weselny. (Mt 22,11)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… „Zst\u0105pi\u0142em z Nieba na ziemi\u0119; przyjmuj\u0105c ludzkie cia\u0142o, ka\u017cdy z Moich Akt\u00f3w, cierpie\u0144, modlitw, \u0142ez, westchnie\u0144, dzie\u0142 i krok\u00f3w ustanawia\u0142 prawo dla ludzkich pokole\u0144, do posiadania Kr\u00f3lestwa Fiat.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Mog\u0119 twierdzi\u0107, \u017ce Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo nale\u017cy do ciebie i do wszystkich, a ka\u017cdy, kto chce wej\u015b\u0107 do tego Kr\u00f3lestwa, znajdzie w Nim drzwi, prawa i kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0119, aby do Niego wej\u015b\u0107.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo jest Szat\u0105, kt\u00f3ra musi nale\u017cycie okry\u0107 i przyodzia\u0107 wszystkich tych, kt\u00f3rzy posi\u0105d\u0105 to Kr\u00f3lestwo. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 jest tak wielka, \u017ce wzywam kolejnych ludzi, z cudownymi \u0142askami i z po\u015bwi\u0119ceniem ich \u017cycia, do \u017cycia w Mojej Woli .<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ustanowi\u0105 oni nowe prawa i po\u015bwi\u0119c\u0105 swoje \u017cycie, aby zapewni\u0107 rodzinie ludzkiej posiadanie Mojego Kr\u00f3lestwa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Niech zatem twoja wola zawsze dzia\u0142a w Mojej, aby\u015b po zako\u0144czeniu swoich akt\u00f3w mog\u0142a wznie\u015b\u0107 si\u0119 do Niebia\u0144skiej Ojczyzny.” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 34; 8 kwietnia 1937)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1 A Jezus znowu w przypowie\u015bciach m\u00f3wi\u0142 do nich: 2 \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do kr\u00f3la, kt\u00f3ry wyprawi\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 swemu synowi. 3 Pos\u0142a\u0142 wi\u0119c swoje s\u0142ugi, \u017ceby zaproszonych zwo\u0142ali na uczt\u0119, lecz ci nie chcieli przyj\u015b\u0107. 4 Pos\u0142a\u0142 jeszcze raz inne s\u0142ugi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowa\u0142em moj\u0105 uczt\u0119: wo\u0142y i tuczne zwierz\u0119ta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjd\u017acie na uczt\u0119!” 5 Lecz oni zlekcewa\u017cyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, 6 a inni pochwycili jego s\u0142ugi i zniewa\u017cywszy [ich], pozabijali. 7 Na to kr\u00f3l uni\u00f3s\u0142 si\u0119 gniewem. Pos\u0142a\u0142 swe wojska i kaza\u0142 wytraci\u0107 owych zab\u00f3jc\u00f3w, a miasto ich spali\u0107. 8 Wtedy rzek\u0142 swoim s\u0142ugom: „Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. 9 Id\u017acie wi\u0119c na rozstajne drogi i zapro\u015bcie na uczt\u0119 wszystkich, kt\u00f3rych spotkacie”. 10 S\u0142udzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, kt\u00f3rych napotkali: z\u0142ych i dobrych. I sala zape\u0142ni\u0142a si\u0119 biesiadnikami. 11 Wszed\u0142 kr\u00f3l, \u017ceby si\u0119 przypatrzy\u0107 biesiadnikom, i zauwa\u017cy\u0142 tam cz\u0142owieka, nie ubranego w str\u00f3j weselny. 12 Rzek\u0142 do niego: „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego?”2 Lecz on oniemia\u0142. 13 Wtedy kr\u00f3l rzek\u0142 s\u0142ugom: „Zwi\u0105\u017ccie mu r\u0119ce i nogi i wyrzu\u0107cie go na zewn\u0105trz, w ciemno\u015bci! Tam b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w”. 14 Bo wielu jest powo\u0142anych, lecz ma\u0142o wybranych\u00bb.  \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do kr\u00f3la, kt\u00f3ry wyprawi\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 swemu synowi. (Mt 22,2)  Rozwa\u017ca\u0142am to, co zosta\u0142o napisane powy\u017cej, a b\u0142ogos\u0142awiony Jezus wyja\u015bni\u0142 mi dalej: \u201eMoja c\u00f3rko, to naprawd\u0119 prawda, \u017ce Istota Najwy\u017csza na pocz\u0105tku stworzenia \u015bwi\u0119towa\u0142a swoje za\u015blubiny ludzko\u015bci\u0105. By\u0142o to tak jak z oblubie\u0144cem, kt\u00f3rego z\u0142a oblubienica sk\u0142ania do tego, by oddali\u0142 si\u0119 od niej na oczach ca\u0142ego dworu.Mimo to w sercu oblubie\u0144ca pozostaje przywi\u0105zanie i my\u015bli on o tym, pragn\u0105c, aby jego wybrana si\u0119 zmieni\u0142a: \u00abKto wie, mo\u017ce b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 zn\u00f3w z ni\u0105 si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 i na nowo po\u015blubi\u0107 j\u0105 w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim\u00bb\u201d. Dlatego cz\u0119sto sprawia, \u017ce docieraj\u0105 do jej uszu wiadomo\u015bci, i\u017c j\u0105 kocha. Tak w\u0142a\u015bnie post\u0105pi\u0142 B\u00f3g. Chocia\u017c za\u015blubiny z ludzko\u015bci\u0105 zosta\u0142y rozwi\u0105zane na Boskim dworze, zachowa\u0142 On przywi\u0105zanie do niej i, mimo \u017ce by\u0142 daleko, t\u0119skni\u0142 za now\u0105 wi\u0119zi\u0105 za\u015blubin z ludzko\u015bci\u0105 . Dlatego nie zniszczy\u0142 pa\u0142acu, kt\u00f3ry wzni\u00f3s\u0142 z tak wielkim przepychem i chwa\u0142\u0105, ani nie pozbawi\u0142 ludzko\u015bci dobrodziejstwa s\u0142o\u0144ca, kt\u00f3re tworzy\u0142o dzie\u0144, lecz pozostawi\u0142 wszystko tak, jak by\u0142o, aby mog\u0142a z tego korzysta\u0107 ta, kt\u00f3ra Go obrazi\u0142a. Co wi\u0119cej, podtrzymywa\u0142 nawet \u0142\u0105czno\u015b\u0107, wybieraj\u0105c od pocz\u0105tku \u015bwiata raz tego, raz innego dobrego cz\u0142owieka. Ci dobrzy ludzie byli niczym pos\u0142a\u0144cy, listonosze, kt\u00f3rzy przynosili z Nieba drobne listy, telegramy lub wiadomo\u015bci telefoniczne, oznajmiaj\u0105c, \u017ce daleki oblubieniec nie zapomnia\u0142 o niej, \u017ce j\u0105 kocha i pragnie powrotu niewdzi\u0119cznej oblubienicy. Im bardziej w Starym Przymierzu pomna\u017ca\u0142em dobrych ludzi, patriarch\u00f3w i prorok\u00f3w, tym bardziej usilne stawa\u0142y si\u0119 zaproszenia i tym cz\u0119\u015bciej poczta przemierza\u0142a drog\u0119 mi\u0119dzy Niebem a ziemi\u0105, nios\u0105c wiadomo\u015bci, \u017ce B\u00f3g pragnie nowego zjednoczenia. Jest to tak prawdziwe, \u017ce kiedy nie mog\u0142em ju\u017c d\u0142u\u017cej powstrzymywa\u0107 \u017caru mojej Mi\u0142o\u015bci, a upad\u0142a ludzko\u015b\u0107 nie by\u0142a jeszcze w\u00f3wczas przygotowana, uczyni\u0142em wyj\u0105tek i po\u0142\u0105czy\u0142em Dziewicz\u0105 Kr\u00f3low\u0105 oraz Cz\u0142owiecze\u0144stwo S\u0141OWA wi\u0119zi\u0105 prawdziwych za\u015blubin. Dzi\u0119ki temu upad\u0142a ludzko\u015b\u0107 mia\u0142a zosta\u0107 na nowo podniesiona przez Tych Dwoje, a Ja mog\u0142em \u015bwi\u0119towa\u0107 swoje za\u015blubiny z ca\u0142\u0105 ludzko\u015bci\u0105.\u00a0 Tak wi\u0119c moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo zawar\u0142o na Krzy\u017cu nowe zar\u0119czyny z ca\u0142\u0105 ludzko\u015bci\u0105. Wszystko, co uczyni\u0142em i wycierpia\u0142em, a\u017c po \u015bmier\u0107 na Krzy\u017cu, by\u0142o samym przygotowaniem do urzeczywistnienia upragnionych za\u015blubin w Kr\u00f3lestwie Woli Bo\u017cej. Ot\u00f3\u017c po zar\u0119czynach pozostaj\u0105 jeszcze zadatki i dary, kt\u00f3re nale\u017cy przekaza\u0107. S\u0105 nimi poznania mojego Bo\u017cego FIAT. W nich ludzko\u015b\u0107 otrzymuje wielki Dar, kt\u00f3ry cz\u0142owiek odrzuci\u0142, ten m\u00f3j dar, w ziemskim raju, to znaczy wieczny, niesko\u0144czony i nieograniczony dar mojej Woli. Ten dar tak bardzo przyci\u0105gnie upad\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107, \u017ce w zamian ofiaruje Nam ona dar swojej biednej woli. Po tak d\u0142ugim \u0142a\u0144cuchu wzajemnej korespondencji i wierno\u015bci ze strony Boga oraz niesta\u0142o\u015bci, niewdzi\u0119czno\u015bci i ozi\u0119b\u0142o\u015bci ze strony ludzi b\u0119dzie to niczym potwierdzenie i przypiecz\u0119towanie jedno\u015bci oblubie\u0144c\u00f3w. A zatem, moja c\u00f3rko, cz\u0142owiek sam si\u0119 poni\u017cy\u0142 i utraci\u0142 wszystkie dobra, wycofuj\u0105c si\u0119 z mojej Woli. Aby odzyska\u0107 szlachetno\u015b\u0107 , odzyska\u0107 wszystko i otrzyma\u0107 przywr\u00f3cenie za\u015blubin ze swoim Stw\u00f3rc\u0105, musi ponownie wej\u015b\u0107 do Bo\u017cego FIAT, z kt\u00f3rego wyszed\u0142. Nie ma tu \u017cadnej drogi po\u015bredniej, nawet moje w\u0142asne Odkupienie nie wystarcza, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do \u017ar\u00f3d\u0142a szcz\u0119\u015bliwej epoki swojego stworzenia. Odkupienie jest \u015brodkiem, drog\u0105, \u015bwiat\u0142em i pomoc\u0105, ale nie celem. Celem jest moja Wola, poniewa\u017c Ona by\u0142a pocz\u0105tkiem. Ta, kt\u00f3ra by\u0142a pocz\u0105tkiem, musi z prawa, ze sprawiedliwo\u015bci, by\u0107 r\u00f3wnie\u017c celem. Dlatego ludzko\u015b\u0107 musi zosta\u0107 w\u0142\u0105czona w moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119, aby odzyska\u0107 swoj\u0105 pierwotn\u0105 godno\u015b\u0107 i szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 oraz ponownie ustanowi\u0107 za\u015blubiny ze swoim Stw\u00f3rc\u0105.\u00a0 Dlatego wielkie dobrodziejstwo, jakie moje Odkupienie wy\u015bwiadczy\u0142o cz\u0142owiekowi, nie wystarcza naszej Mi\u0142o\u015bci, lecz pragnie Ona czego\u015b wi\u0119cej. Prawdziwa Mi\u0142o\u015b\u0107 nigdy nie jest zadowolona; jest usatysfakcjonowana dopiero wtedy, gdy mo\u017ce powiedzie\u0107: \u201eNie mam ju\u017c niczego, co mog\u0142abym da\u0107\u201d. Wiedz\u0105c, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce powr\u00f3ci\u0107 do Mnie szcz\u0119\u015bliwy, zwyci\u0119ski i pe\u0142en chwa\u0142y, do szlachetnego stanu, w jakim zosta\u0142 stworzony przez Boga, a stanie si\u0119 to wtedy, gdy moja Wola b\u0119dzie panowa\u0107 po\u015br\u00f3d niego \u2014 oto dlaczego wszystkie Bo\u017ce t\u0119sknoty, moje westchnienia i objawienia zmierzaj\u0105 do og\u0142oszenia i ustanowienia panowania naszej Woli. Dopiero wtedy b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 naszej Mi\u0142o\u015bci: \u201eUspok\u00f3j si\u0119, nasz umi\u0142owany syn dotar\u0142 do celu! Jest ju\u017c w posiadaniu naszego dziedzictwa, kt\u00f3re zosta\u0142o mu udzielone w chwili stworzenia, a kt\u00f3rym jest nasze FIAT!\u201d. A podczas gdy on posiada to, co nale\u017cy do Nas, My posiadamy jego. W ten spos\u00f3b za\u015blubiny zostaj\u0105 zawarte na nowo, oblubie\u0144cy powracaj\u0105 na swoje zaszczytne miejsce i nie pozostaje ju\u017c nic innego, jak tylko \u015bwi\u0119towa\u0107 i cieszy\u0107 si\u0119 tak wielkim szcz\u0119\u015bciem po tak d\u0142ugim cierpieniu. (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, do u\u017cytku prywatnego \u2013 tom 24, 16 czerwca 1928 r.) Wszed\u0142 kr\u00f3l, \u017ceby si\u0119 przypatrzy\u0107 biesiadnikom, i zauwa\u017cy\u0142 tam cz\u0142owieka, nie ubranego w str\u00f3j weselny. (Mt 22,11) … „Zst\u0105pi\u0142em z Nieba na ziemi\u0119; przyjmuj\u0105c ludzkie cia\u0142o, ka\u017cdy z Moich Akt\u00f3w, cierpie\u0144, modlitw, \u0142ez, westchnie\u0144, dzie\u0142 i krok\u00f3w ustanawia\u0142 prawo dla ludzkich pokole\u0144, do posiadania Kr\u00f3lestwa Fiat. Mog\u0119 twierdzi\u0107, \u017ce Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo nale\u017cy do ciebie i do wszystkich, a ka\u017cdy, kto chce wej\u015b\u0107 do tego Kr\u00f3lestwa, znajdzie w Nim drzwi, prawa i kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0119, aby do Niego wej\u015b\u0107. Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo jest Szat\u0105, kt\u00f3ra musi nale\u017cycie okry\u0107 i przyodzia\u0107 wszystkich tych, kt\u00f3rzy posi\u0105d\u0105 to Kr\u00f3lestwo.  Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 jest tak wielka, \u017ce wzywam kolejnych ludzi, z cudownymi \u0142askami i z po\u015bwi\u0119ceniem ich \u017cycia, do \u017cycia w Mojej Woli . Ustanowi\u0105 oni nowe prawa i po\u015bwi\u0119c\u0105 swoje \u017cycie, aby zapewni\u0107 rodzinie ludzkiej posiadanie Mojego Kr\u00f3lestwa. Niech zatem twoja wola zawsze dzia\u0142a w Mojej, aby\u015b po zako\u0144czeniu swoich akt\u00f3w mog\u0142a wznie\u015b\u0107 si\u0119 do Niebia\u0144skiej Ojczyzny.”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 34; 8 kwietnia 1937)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1596","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1596","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1596"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1596\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1597,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1596\/revisions\/1597"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1596"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1596"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1596"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}