{"id":1587,"date":"2026-10-06T14:14:43","date_gmt":"2026-10-06T14:14:43","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1587"},"modified":"2026-10-06T14:14:43","modified_gmt":"2026-10-06T14:14:43","slug":"wspomnienie-obowiazkowe-swietych-marty-marii-i-lazarza-lk-1038-42-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/06\/wspomnienie-obowiazkowe-swietych-marty-marii-i-lazarza-lk-1038-42-2\/","title":{"rendered":"Wspomnienie obowi\u0105zkowe \u015bwi\u0119tych Marty, Marii i \u0141azarza (\u0141k 10,38-42)"},"content":{"rendered":"\n

38 <\/strong>W dalszej ich podr\u00f3\u017cy przyszed\u0142 do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyj\u0119\u0142a Go do swego domu. 39 <\/strong>Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie. 40 <\/strong>Natomiast Marta uwija\u0142a si\u0119 ko\u0142o rozmaitych pos\u0142ug. Przyst\u0105pi\u0142a wi\u0119c do Niego i rzek\u0142a: \u00abPanie, czy Ci to oboj\u0119tne, \u017ce moja siostra zostawi\u0142a mnie sam\u0105 przy us\u0142ugiwaniu? Powiedz jej, \u017ceby mi pomog\u0142a\u00bb. 41 <\/strong>A Pan jej odpowiedzia\u0142: \u00abMarto, Marto, troszczysz si\u0119 i niepokoisz o wiele, 42 <\/strong>a potrzeba <ma\u0142o albo> tylko jednego. Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie. (\u0141k 10,39)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201eJak dobry jest Jezus! Wydaje mi si\u0119, \u017ce sprawia Mu ogromn\u0105 rado\u015b\u0107 udzielanie si\u0119 stworzeniu i znajduje wielkie upodobanie w objawianiu swoich prawd. Gdy objawia jedn\u0105, zdaje si\u0119, \u017ce ona sama przynagla Go niemal nieodpart\u0105 si\u0142\u0105 do przekazywania kolejnych. Co za dobro\u0107! Co za mi\u0142o\u015b\u0107!\u201d Wtedy Jezus ponownie wyszed\u0142 z mojego wn\u0119trza, przybli\u017cy\u0142 swoj\u0105 twarz do mojej i doda\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201e<\/em>Moja c\u00f3rko, nie wiesz, czym jest dla Mnie objawianie moich prawd<\/em><\/strong>, dlatego dziwisz si\u0119 mojej rado\u015bci i tej nieodpartej sile, kt\u00f3ra przynagla Mnie do udzielania si\u0119 stworzeniu. Ten, kto s\u0142ucha Mnie z gotowo\u015bci\u0105, staje si\u0119 dla Mnie rado\u015bci\u0105 i rozkosz\u0105, gdy do niego m\u00f3wi\u0119. Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce kiedy objawiam jedn\u0105 z moich prawd, kt\u00f3ra dot\u0105d nie by\u0142a znana, jest to nowe stworzenie, kt\u00f3rego dokonuj\u0119, i jest to moja wielka rado\u015b\u0107 \u2013 wydobywa\u0107 z siebie liczne dobra i tajemnice, kt\u00f3re nosz\u0119 w sobie. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Lecz cho\u0107bym m\u00f3wi\u0142 o nich bardzo wiele, pragn\u0105\u0142bym \u2013 poniewa\u017c jestem tym nieustannie nowym Aktem, kt\u00f3ry nigdy si\u0119 nie powtarza \u2013 m\u00f3wi\u0107 zawsze dalej. A kiedy m\u00f3wi\u0119, zawsze pozostaje jeszcze co\u015b nowego, co chcia\u0142bym opowiedzie\u0107, poniewa\u017c we Mnie nowo\u015b\u0107 nigdy si\u0119 nie wyczerpuje. Jestem zawsze nowy w mi\u0142o\u015bci, nowy w pi\u0119knie, nowy w rado\u015bciach i w harmoniach; jestem nowy we wszystkim i na zawsze. Dlatego nikogo nie nu\u017c\u0119 i zawsze mam co\u015b nowego do dania i do powiedzenia. T\u0105 za\u015b nieodpart\u0105 si\u0142\u0105, kt\u00f3ra przynagla Mnie do objawiania si\u0119, jest moja niezmierzona mi\u0142o\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W przelaniu mi\u0142o\u015bci powo\u0142a\u0142em do istnienia ca\u0142e Stworzenie. Wszystko, co mo\u017cna zobaczy\u0107 w ca\u0142ym wszech\u015bwiecie, by\u0142o we Mnie, a mi\u0142o\u015b\u0107 sprawi\u0142a, \u017ce z mojego wn\u0119trza wyla\u0142 si\u0119 cie\u0144 mojego \u015bwiat\u0142a, i stworzy\u0142em s\u0142o\u0144ce; cie\u0144 mojej niezmierzono\u015bci i harmonii, i rozpostar\u0142em niebiosa z niezliczonymi gwiazdami i cia\u0142ami niebieskimi, kt\u00f3re do nich nale\u017c\u0105. To oraz wszystko inne, co stworzy\u0142em, by\u0142o jedynie cieniami, kt\u00f3re wysz\u0142y ze Mnie. Moja mi\u0142o\u015b\u0107 znalaz\u0142a w tym swoje uj\u015bcie i odczuwa\u0142em tak wielk\u0105 rozkosz, widz\u0105c to, co by\u0142o zawarte we Mnie, rozproszone w ma\u0142ych cz\u0105stkach i unosz\u0105ce si\u0119 nad ca\u0142ym stworzeniem.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jak\u017ce wi\u0119c wielka musi by\u0107 moja rado\u015b\u0107, gdy objawiam moje prawdy, kt\u00f3re nie s\u0105 cieniami wychodz\u0105cymi ze Mnie, lecz sam\u0105 substancj\u0105 d\u00f3br, jakie zawieram w sobie. Nie m\u00f3wi\u0105 one o Mnie milcz\u0105cym j\u0119zykiem, jak wszystkie rzeczy stworzone, lecz przemawiaj\u0105 o Mnie jasno, dono\u015bnie i wymownie. A poniewa\u017c moje S\u0142owo jest stw\u00f3rcze, tworzy ono w duszy \u2013 niczym nowe stworzenie \u2013 prawdy, kt\u00f3re jej przekazuj\u0119! Podczas gdy jednym tylko FIAT stworzy\u0142em tak wiele rzeczy, tak przy objawianiu moich prawd nie wypowiadam jednego tylko FIAT, lecz tyle s\u0142\u00f3w, ile potrzeba, aby przekaza\u0107 i uczyni\u0107 zrozumia\u0142ym to, co pragn\u0119, by poj\u0119li.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wyobra\u017a wi\u0119c sobie moj\u0105 wielk\u0105 rado\u015b\u0107, gdy objawiam duszy moje prawdy. Nie b\u0119d\u0105 one przemawia\u0142y milcz\u0105cym j\u0119zykiem, lecz g\u0142osem \u017cywym b\u0119d\u0105 przekazywa\u0107 innym moje skarby i moje prawdy, aby zaszczepi\u0107 w nich dobro, kt\u00f3re same otrzyma\u0142y. <\/em>Dlatego moja mi\u0142o\u015b\u0107 znajduje w przekazywaniu moich prawd swoje w\u0142asne uj\u015bcie i raduje si\u0119 \u015bwi\u0105tecznie. I dlatego tak bardzo mi\u0142uj\u0119 dusz\u0119, kt\u00f3ra s\u0142ucha Mnie z gotowo\u015bci\u0105.\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”;Do u\u017cytku prywatnego – tom 15; 1 lipca 1923)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cT\u0119 najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119.\u201d (\u0141k 10,42)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kiedy dzi\u015b rano spowiednik zapyta\u0142 mnie, czy odczuwam pragnienie cierpienia, odpowiedzia\u0142am mu: „Tak, ale czuj\u0119 si\u0119 spokojniejsza i ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119kszym pokojem i zadowoleniem, kiedy nie chc\u0119 niczego innego, jak tylko tego, czego chce B\u00f3g, wi\u0119c chc\u0119 tego zaprzesta\u0107”. Potem, gdy przyszed\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus, powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, wybra\u0142a\u015b to, co najlepsze; bo<\/em> ten, kto jest zawsze w Mojej Woli<\/em><\/strong> wi\u0105\u017ce Mnie w taki spos\u00f3b, \u017ce <\/em>sprawia, i\u017c wyp\u0142ywa ze Mnie sta\u0142a Si\u0142a, kt\u00f3ra utrzymuje dusz\u0119 w ci\u0105g\u0142ej czujno\u015bci na Mnie<\/em><\/strong>,<\/em> tak \u017ce ona tworzy M\u00f3j Pokarm, a Ja jej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Z drugiej strony, gdyby dusza czyni\u0142a nawet wielkie, \u015bwi\u0119te i dobre rzeczy, poniewa\u017c nie jest to moc pochodz\u0105ca ode Mnie, nie mo\u017ce by\u0107 dla Mnie pysznym pokarmem, <\/em>poniewa\u017c nie uznaj\u0119 tych czyn\u00f3w za dzie\u0142o Mojej Woli”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

 (z „Ksi\u0119gi niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 18 marca 1903)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026………..<\/p>\n\n\n\n

Kontynuuj\u0119 moje niezwykle gorzkie dni, ale jestem oddana Woli Bo\u017cej. Kiedy m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus ukazuje si\u0119, jest zawsze smutny i milcz\u0105cy.<\/p>\n\n\n\n

Wydaje si\u0119, \u017ce nie chce ju\u017c w \u017cadnej sprawie zwraca\u0107 na mnie uwagi. <\/p>\n\n\n\n

Dzisiaj rano pojawi\u0142 si\u0119 i za\u0142o\u017cy\u0142 mi na uszy dwa <\/em>kolczyki <\/em><\/strong>– \u015bwiec\u0105ce, jak dwa s\u0142o\u0144ca.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Potem powiedzia\u0142 do mnie: <\/em>„Moja ukochana c\u00f3rko, ten kto jest w pe\u0142ni zainteresowany s\u0142uchaniem Mnie, dla tego Moje S\u0142owo jest s\u0142o\u0144cem, kt\u00f3re nie tylko zachwyca s\u0142uch, ale od\u017cywia ducha i nasyca serce Mn\u0105, i Moj\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Och, oni nie chc\u0105 zrozumie\u0107, \u017ce chc\u0119, aby\u015bcie byli ca\u0142kowicie skupieni na Mnie, bez zwracania uwagi na jak\u0105kolwiek inn\u0105 rzecz!<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Rozwa\u017c t\u0119 osob\u0119, z jej sposobem badania wszystkiego, zwracania uwagi na wszystkie rzeczy i b\u0119d\u0105c\u0105 pod wra\u017ceniem wszystkiego – a\u017c do przesady – nawet w rzeczach \u015bwi\u0119tych: ale <\/em>to nie jest nic innego, jak \u017cycie poza Mn\u0105,<\/em><\/strong> a <\/em>dusza, kt\u00f3ra \u017cyje poza Mn\u0105, z konieczno\u015bci bardzo mocno czuje siebie.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

My\u015bli, \u017ce czyni Mi zaszczyt, ale jest wr\u0119cz przeciwnie”. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi niebios”;\u00a0Do u\u017cytku prywatnego – Tom 10; 14 grudnia 1911 r.)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……….<\/p>\n\n\n\n

… „Moja c\u00f3rko, wewn\u0119trzne akty duszy, kt\u00f3ra pe\u0142ni Wol\u0119 Bo\u017c\u0105, s\u0105 wolne od wszelkiego z\u0142a i cienia niedostatku. Tylko B\u00f3g jest \u015bwiadkiem aktu wewn\u0119trznego:<\/em><\/strong> <\/strong>cho\u0107 nikt na niego nie wskazuje, nikt go nie kontempluje, nikt o nim nie m\u00f3wi, to jednak B\u00f3g, jako \u015bwiadek dzia\u0142ania duszy, do kt\u00f3rej wn\u0119trza nikomu nie jest dane wej\u015b\u0107, wskazuje na ten akt. Kontempluje go i przemawia do ca\u0142ego nieba, a cz\u0119sto tak\u017ce do ziemi, o wielkich cudach wewn\u0119trznego dzia\u0142ania tej duszy. Jest to najwi\u0119kszy akt i zaszczyt dla duszy, kiedy B\u00f3g wskazuje na ni\u0105, kontempluje j\u0105 i m\u00f3wi o niej, i nie mo\u017ce by\u0107 wykluczona z wielkich dzie\u0142, kt\u00f3rych B\u00f3g dokona przez ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Wewn\u0119trzne akty s\u0105 jak rany, strza\u0142y, ugodzenia w piersi Boga, jak niebia\u0144scy pos\u0142a\u0144cy, kt\u00f3rzy wychodz\u0105 ze stworzenia i lec\u0105 po\u015bpiesznie do swego Stw\u00f3rcy, nios\u0105c znami\u0119(piecz\u0119\u0107) chwa\u0142y i mi\u0142o\u015bci oraz [pragnienie przypodobania si\u0119] tylko Temu, kt\u00f3ry je stworzy\u0142.<\/em><\/strong> Rzeczywi\u015bcie, kto widzi, s\u0142yszy i docenia to wszystko, co robisz wewn\u0105trz? Nikt,<\/em> tylko Ja jestem tego \u015bwiadkiem, s\u0142ysz\u0119  i ceni\u0119 je.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego do najwi\u0119kszych dzie\u0142 wybieramy dusze, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 nie mie\u0107 w sobie nic wielkiego i cudownego, ale dusze wewn\u0119trzne, kt\u00f3rych nie dotyka ludzki presti\u017c, ani ha\u0142a\u015bliwa wielko\u015b\u0107, zaszczyty i poczucie w\u0142asnej warto\u015bci, jakie nios\u0105 ze sob\u0105 dzie\u0142a zewn\u0119trzne. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Rzeczywi\u015bcie, dla Odkupienia wybrali\u015bmy prost\u0105 dziewic\u0119, bez zewn\u0119trznego splendoru, lecz jej wn\u0119trze by\u0142o tak wymowne, \u017ce zawsze wiedzia\u0142a, jak powiedzie\u0107 co\u015b swemu Stw\u00f3rcy od siebie(T\u00eate-\u00e0-T\u00eate) tak,  \u017ce Go pokona\u0142a i otrzyma\u0142a Odkupienie.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b dzia\u0142ali\u015bmy r\u00f3wnie\u017c w Kr\u00f3lestwie Boskiego FIAT. Wybrali\u015bmy inn\u0105 dusz\u0119, ca\u0142kiem wewn\u0119trzn\u0105, kt\u00f3ra powie nam wiele i b\u0119dzie b\u0142aga\u0107 Boga o przyznanie tak bardzo upragnionego Kr\u00f3lestwa.<\/p>\n\n\n\n

Akty zewn\u0119trzne, nawet dobre i \u015bwi\u0119te, nie mog\u0105 Mi si\u0119 podoba\u0107 tak, jak akty wewn\u0119trzne, bo te zewn\u0119trzne s\u0105 prawie zawsze przesi\u0105kni\u0119te atmosfer\u0105 w\u0142asnej chwa\u0142y, ludzkiego uznania, a niekiedy i nagany. A biedne serce odczuwa w sobie skutki pochwa\u0142y, jak r\u00f3wnie\u017c nagany, po tym jak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o ofiar\u0119. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Pojawia si\u0119 to[nieuporz\u0105dkowane] ludzkie i wype\u0142nia swoj\u0105 ciemn\u0105 aur\u0105 akty duszy, a te akty nie docieraj\u0105 do Mnie tak czyste, jak powinny.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wewn\u0119trzny akt, jednak, nie jest ani obwiniany, ani chwalony i nic ludzkiego nie mo\u017ce tam wej\u015b\u0107. Poniewa\u017c dusza nie widzi siebie obserwowan\u0105 przez nikogo, wydaje si\u0119 jej, jakby nie robi\u0142a nic wielkiego i dlatego wszystkie jej akty s\u0105 nasycone niebia\u0144skim powietrzem. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

B\u0105d\u017a wi\u0119c uwa\u017cna i niech twoje wn\u0119trze zawsze kr\u0105\u017cy w Mojej Woli.”  <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0119ga Nieba, tom 22; 30 lipca 1927)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……..<\/p>\n\n\n\n

\u2026 Potem czyni\u0142am moje zwyczajne akty w Bo\u017cej Woli, a m\u00f3j s\u0142odki Jezus doda\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, Moje Fiat ma sw\u00f3j pierwszy akt w Naszej Bosko\u015bci, sw\u00f3j pierwszy akt w Stworzeniu i Odkupieniu oraz we wszystkich rzeczach. <\/em><\/strong>Dlatego posiada Ono s\u0142uszne prawo, aby wszystkim rz\u0105dzi\u0107 i wszystko obejmowa\u0107, a tak\u017ce aby by\u0107 pierwszym ko\u0142em,<\/em><\/strong> kt\u00f3re, poruszaj\u0105c si\u0119, wprawia w ruch wszystko wok\u00f3\u0142 siebie, a wszystkie rzeczy obracaj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 Niego. Kto wi\u0119c przyjmuje Moj\u0105 Wol\u0119 jako \u017cycie, ten przyjmuje wszystko. A kiedy porusza si\u0119 pierwsze ko\u0142o, wszystkie rzeczy oddaj\u0105 si\u0119 tej duszy, tak \u017ce nie potrzebuje ona o nie prosi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Obracaj\u0105c si\u0119 wok\u00f3\u0142 Mojej Woli, wszystkie oddaj\u0105 si\u0119 jej same z siebie.<\/em><\/strong> Dlatego najwa\u017cniejsz\u0105 rzecz\u0105 jest przyj\u0105\u0107 Moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119. A kiedy dusza to uczyni\u0142a, uczyni\u0142a wszystko i wszystko przyj\u0119\u0142a \u2013 i wszystko nale\u017cy do niej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jest to tak jak z maszyn\u0105: kiedy pierwsze ko\u0142o, znajduj\u0105ce si\u0119 w jej \u015brodku, porusza si\u0119, wtedy obracaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c wszystkie ko\u0142a pomocnicze. Je\u015bli jednak pierwsze ko\u0142o si\u0119 nie porusza, wszystkie pozostaj\u0105 nieruchome i nie ma ani si\u0142y, ani rzemie\u015blnika, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by wprawi\u0107 w ruch ko\u0142a pomocnicze. Je\u015bli natomiast pierwsze si\u0119 obraca, wtedy pozosta\u0142e obracaj\u0105 si\u0119 same z siebie i wykonuj\u0105 swoj\u0105 funkcj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego uwaga i sztuka powinny by\u0107 skierowane na pierwsze ko\u0142o, a wtedy wszystko inne przychodzi samo z siebie. Tak jest z Moj\u0105 Wol\u0105: kto J\u0105 posiada, nie potrzebuje niczego [innego].\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(Ksiega Nieba; tom 26,  28. maja 1929)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

38 W dalszej ich podr\u00f3\u017cy przyszed\u0142 do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyj\u0119\u0142a Go do swego domu. 39 Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie. 40 Natomiast Marta uwija\u0142a si\u0119 ko\u0142o rozmaitych pos\u0142ug. Przyst\u0105pi\u0142a wi\u0119c do Niego i rzek\u0142a: \u00abPanie, czy Ci to oboj\u0119tne, \u017ce moja siostra zostawi\u0142a mnie sam\u0105 przy us\u0142ugiwaniu? Powiedz jej, \u017ceby mi pomog\u0142a\u00bb. 41 A Pan jej odpowiedzia\u0142: \u00abMarto, Marto, troszczysz si\u0119 i niepokoisz o wiele, 42 a potrzeba <ma\u0142o albo> tylko jednego. Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona\u00bb. Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie. (\u0141k 10,39) \u201eJak dobry jest Jezus! Wydaje mi si\u0119, \u017ce sprawia Mu ogromn\u0105 rado\u015b\u0107 udzielanie si\u0119 stworzeniu i znajduje wielkie upodobanie w objawianiu swoich prawd. Gdy objawia jedn\u0105, zdaje si\u0119, \u017ce ona sama przynagla Go niemal nieodpart\u0105 si\u0142\u0105 do przekazywania kolejnych. Co za dobro\u0107! Co za mi\u0142o\u015b\u0107!\u201d Wtedy Jezus ponownie wyszed\u0142 z mojego wn\u0119trza, przybli\u017cy\u0142 swoj\u0105 twarz do mojej i doda\u0142: \u201eMoja c\u00f3rko, nie wiesz, czym jest dla Mnie objawianie moich prawd, dlatego dziwisz si\u0119 mojej rado\u015bci i tej nieodpartej sile, kt\u00f3ra przynagla Mnie do udzielania si\u0119 stworzeniu. Ten, kto s\u0142ucha Mnie z gotowo\u015bci\u0105, staje si\u0119 dla Mnie rado\u015bci\u0105 i rozkosz\u0105, gdy do niego m\u00f3wi\u0119. Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce kiedy objawiam jedn\u0105 z moich prawd, kt\u00f3ra dot\u0105d nie by\u0142a znana, jest to nowe stworzenie, kt\u00f3rego dokonuj\u0119, i jest to moja wielka rado\u015b\u0107 \u2013 wydobywa\u0107 z siebie liczne dobra i tajemnice, kt\u00f3re nosz\u0119 w sobie.  Lecz cho\u0107bym m\u00f3wi\u0142 o nich bardzo wiele, pragn\u0105\u0142bym \u2013 poniewa\u017c jestem tym nieustannie nowym Aktem, kt\u00f3ry nigdy si\u0119 nie powtarza \u2013 m\u00f3wi\u0107 zawsze dalej. A kiedy m\u00f3wi\u0119, zawsze pozostaje jeszcze co\u015b nowego, co chcia\u0142bym opowiedzie\u0107, poniewa\u017c we Mnie nowo\u015b\u0107 nigdy si\u0119 nie wyczerpuje. Jestem zawsze nowy w mi\u0142o\u015bci, nowy w pi\u0119knie, nowy w rado\u015bciach i w harmoniach; jestem nowy we wszystkim i na zawsze. Dlatego nikogo nie nu\u017c\u0119 i zawsze mam co\u015b nowego do dania i do powiedzenia. T\u0105 za\u015b nieodpart\u0105 si\u0142\u0105, kt\u00f3ra przynagla Mnie do objawiania si\u0119, jest moja niezmierzona mi\u0142o\u015b\u0107. W przelaniu mi\u0142o\u015bci powo\u0142a\u0142em do istnienia ca\u0142e Stworzenie. Wszystko, co mo\u017cna zobaczy\u0107 w ca\u0142ym wszech\u015bwiecie, by\u0142o we Mnie, a mi\u0142o\u015b\u0107 sprawi\u0142a, \u017ce z mojego wn\u0119trza wyla\u0142 si\u0119 cie\u0144 mojego \u015bwiat\u0142a, i stworzy\u0142em s\u0142o\u0144ce; cie\u0144 mojej niezmierzono\u015bci i harmonii, i rozpostar\u0142em niebiosa z niezliczonymi gwiazdami i cia\u0142ami niebieskimi, kt\u00f3re do nich nale\u017c\u0105. To oraz wszystko inne, co stworzy\u0142em, by\u0142o jedynie cieniami, kt\u00f3re wysz\u0142y ze Mnie. Moja mi\u0142o\u015b\u0107 znalaz\u0142a w tym swoje uj\u015bcie i odczuwa\u0142em tak wielk\u0105 rozkosz, widz\u0105c to, co by\u0142o zawarte we Mnie, rozproszone w ma\u0142ych cz\u0105stkach i unosz\u0105ce si\u0119 nad ca\u0142ym stworzeniem. Jak\u017ce wi\u0119c wielka musi by\u0107 moja rado\u015b\u0107, gdy objawiam moje prawdy, kt\u00f3re nie s\u0105 cieniami wychodz\u0105cymi ze Mnie, lecz sam\u0105 substancj\u0105 d\u00f3br, jakie zawieram w sobie. Nie m\u00f3wi\u0105 one o Mnie milcz\u0105cym j\u0119zykiem, jak wszystkie rzeczy stworzone, lecz przemawiaj\u0105 o Mnie jasno, dono\u015bnie i wymownie. A poniewa\u017c moje S\u0142owo jest stw\u00f3rcze, tworzy ono w duszy \u2013 niczym nowe stworzenie \u2013 prawdy, kt\u00f3re jej przekazuj\u0119! Podczas gdy jednym tylko FIAT stworzy\u0142em tak wiele rzeczy, tak przy objawianiu moich prawd nie wypowiadam jednego tylko FIAT, lecz tyle s\u0142\u00f3w, ile potrzeba, aby przekaza\u0107 i uczyni\u0107 zrozumia\u0142ym to, co pragn\u0119, by poj\u0119li. Wyobra\u017a wi\u0119c sobie moj\u0105 wielk\u0105 rado\u015b\u0107, gdy objawiam duszy moje prawdy. Nie b\u0119d\u0105 one przemawia\u0142y milcz\u0105cym j\u0119zykiem, lecz g\u0142osem \u017cywym b\u0119d\u0105 przekazywa\u0107 innym moje skarby i moje prawdy, aby zaszczepi\u0107 w nich dobro, kt\u00f3re same otrzyma\u0142y. Dlatego moja mi\u0142o\u015b\u0107 znajduje w przekazywaniu moich prawd swoje w\u0142asne uj\u015bcie i raduje si\u0119 \u015bwi\u0105tecznie. I dlatego tak bardzo mi\u0142uj\u0119 dusz\u0119, kt\u00f3ra s\u0142ucha Mnie z gotowo\u015bci\u0105.\u201d (z „Ksi\u0119gi Nieba”;Do u\u017cytku prywatnego – tom 15; 1 lipca 1923) \u201cT\u0119 najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119.\u201d (\u0141k 10,42) Kiedy dzi\u015b rano spowiednik zapyta\u0142 mnie, czy odczuwam pragnienie cierpienia, odpowiedzia\u0142am mu: „Tak, ale czuj\u0119 si\u0119 spokojniejsza i ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119kszym pokojem i zadowoleniem, kiedy nie chc\u0119 niczego innego, jak tylko tego, czego chce B\u00f3g, wi\u0119c chc\u0119 tego zaprzesta\u0107”. Potem, gdy przyszed\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszy Jezus, powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, wybra\u0142a\u015b to, co najlepsze; bo ten, kto jest zawsze w Mojej Woli wi\u0105\u017ce Mnie w taki spos\u00f3b, \u017ce sprawia, i\u017c wyp\u0142ywa ze Mnie sta\u0142a Si\u0142a, kt\u00f3ra utrzymuje dusz\u0119 w ci\u0105g\u0142ej czujno\u015bci na Mnie, tak \u017ce ona tworzy M\u00f3j Pokarm, a Ja jej. Z drugiej strony, gdyby dusza czyni\u0142a nawet wielkie, \u015bwi\u0119te i dobre rzeczy, poniewa\u017c nie jest to moc pochodz\u0105ca ode Mnie, nie mo\u017ce by\u0107 dla Mnie pysznym pokarmem, poniewa\u017c nie uznaj\u0119 tych czyn\u00f3w za dzie\u0142o Mojej Woli”.  (z „Ksi\u0119gi niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 18 marca 1903) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……….. Kontynuuj\u0119 moje niezwykle gorzkie dni, ale jestem oddana Woli Bo\u017cej. Kiedy m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus ukazuje si\u0119, jest zawsze smutny i milcz\u0105cy. Wydaje si\u0119, \u017ce nie chce ju\u017c w \u017cadnej sprawie zwraca\u0107 na mnie uwagi.  Dzisiaj rano pojawi\u0142 si\u0119 i za\u0142o\u017cy\u0142 mi na uszy dwa kolczyki – \u015bwiec\u0105ce, jak dwa s\u0142o\u0144ca. Potem powiedzia\u0142 do mnie: „Moja ukochana c\u00f3rko, ten kto jest w pe\u0142ni zainteresowany s\u0142uchaniem Mnie, dla tego Moje S\u0142owo jest s\u0142o\u0144cem, kt\u00f3re nie tylko zachwyca s\u0142uch, ale od\u017cywia ducha i nasyca serce Mn\u0105, i Moj\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105. Och, oni nie chc\u0105 zrozumie\u0107, \u017ce chc\u0119, aby\u015bcie byli ca\u0142kowicie skupieni na Mnie, bez zwracania uwagi na jak\u0105kolwiek inn\u0105 rzecz!  Rozwa\u017c t\u0119 osob\u0119, z jej sposobem badania wszystkiego, zwracania uwagi na wszystkie rzeczy i b\u0119d\u0105c\u0105 pod wra\u017ceniem wszystkiego – a\u017c do przesady – nawet w rzeczach \u015bwi\u0119tych: ale to nie jest nic innego, jak \u017cycie poza Mn\u0105, a dusza, kt\u00f3ra \u017cyje poza Mn\u0105, z konieczno\u015bci bardzo mocno czuje siebie. My\u015bli, \u017ce czyni Mi zaszczyt, ale jest wr\u0119cz przeciwnie”.  (z „Ksi\u0119gi niebios”;\u00a0Do u\u017cytku prywatnego – Tom 10; 14 grudnia 1911 r.) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026………. … „Moja c\u00f3rko, wewn\u0119trzne akty duszy, kt\u00f3ra pe\u0142ni Wol\u0119 Bo\u017c\u0105, s\u0105 wolne od wszelkiego z\u0142a i cienia niedostatku. Tylko B\u00f3g jest \u015bwiadkiem aktu wewn\u0119trznego: cho\u0107 nikt na niego nie wskazuje, nikt go nie kontempluje, nikt o nim nie m\u00f3wi, to jednak B\u00f3g, jako \u015bwiadek dzia\u0142ania duszy, do kt\u00f3rej wn\u0119trza nikomu nie jest dane wej\u015b\u0107, wskazuje na ten akt. Kontempluje go i przemawia do ca\u0142ego nieba, a cz\u0119sto tak\u017ce do ziemi, o wielkich cudach wewn\u0119trznego dzia\u0142ania tej duszy. Jest to najwi\u0119kszy akt i zaszczyt dla duszy, kiedy B\u00f3g wskazuje na ni\u0105, kontempluje j\u0105 i m\u00f3wi o niej, i nie mo\u017ce by\u0107 wykluczona z wielkich dzie\u0142, kt\u00f3rych B\u00f3g dokona przez ni\u0105. Wewn\u0119trzne akty s\u0105 jak rany, strza\u0142y, ugodzenia w piersi Boga, jak niebia\u0144scy pos\u0142a\u0144cy, kt\u00f3rzy wychodz\u0105 ze stworzenia i lec\u0105 po\u015bpiesznie do swego Stw\u00f3rcy, nios\u0105c znami\u0119(piecz\u0119\u0107) chwa\u0142y i mi\u0142o\u015bci oraz [pragnienie przypodobania si\u0119] tylko Temu, kt\u00f3ry je stworzy\u0142. Rzeczywi\u015bcie, kto widzi, s\u0142yszy i docenia to wszystko, co robisz wewn\u0105trz? Nikt, tylko Ja jestem tego \u015bwiadkiem, s\u0142ysz\u0119  i ceni\u0119 je. Dlatego do najwi\u0119kszych dzie\u0142 wybieramy dusze, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 nie mie\u0107 w sobie nic wielkiego i cudownego, ale dusze wewn\u0119trzne, kt\u00f3rych nie dotyka ludzki presti\u017c, ani ha\u0142a\u015bliwa wielko\u015b\u0107, zaszczyty i poczucie w\u0142asnej warto\u015bci, jakie nios\u0105 ze sob\u0105 dzie\u0142a zewn\u0119trzne.  Rzeczywi\u015bcie, dla Odkupienia wybrali\u015bmy prost\u0105 dziewic\u0119, bez zewn\u0119trznego splendoru, lecz jej wn\u0119trze by\u0142o tak wymowne, \u017ce zawsze wiedzia\u0142a, jak powiedzie\u0107 co\u015b swemu Stw\u00f3rcy od siebie(T\u00eate-\u00e0-T\u00eate) tak,  \u017ce Go pokona\u0142a i otrzyma\u0142a Odkupienie. W ten spos\u00f3b dzia\u0142ali\u015bmy r\u00f3wnie\u017c w Kr\u00f3lestwie Boskiego FIAT. Wybrali\u015bmy inn\u0105 dusz\u0119, ca\u0142kiem wewn\u0119trzn\u0105, kt\u00f3ra powie nam wiele i b\u0119dzie b\u0142aga\u0107 Boga o przyznanie tak bardzo upragnionego Kr\u00f3lestwa. Akty zewn\u0119trzne, nawet dobre i \u015bwi\u0119te, nie mog\u0105 Mi si\u0119 podoba\u0107 tak, jak akty wewn\u0119trzne, bo te zewn\u0119trzne s\u0105 prawie zawsze przesi\u0105kni\u0119te atmosfer\u0105 w\u0142asnej chwa\u0142y, ludzkiego uznania, a niekiedy i nagany. A biedne serce odczuwa w sobie skutki pochwa\u0142y, jak r\u00f3wnie\u017c nagany, po tym jak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o ofiar\u0119.  Pojawia si\u0119 to[nieuporz\u0105dkowane] ludzkie i wype\u0142nia swoj\u0105 ciemn\u0105 aur\u0105 akty duszy, a te akty nie docieraj\u0105 do Mnie tak czyste, jak powinny. Wewn\u0119trzny akt, jednak, nie jest ani obwiniany, ani chwalony i nic ludzkiego nie mo\u017ce tam wej\u015b\u0107. Poniewa\u017c dusza nie widzi siebie obserwowan\u0105 przez nikogo, wydaje si\u0119 jej, jakby nie robi\u0142a nic wielkiego i dlatego wszystkie jej akty s\u0105 nasycone niebia\u0144skim powietrzem.  B\u0105d\u017a wi\u0119c uwa\u017cna i niech twoje wn\u0119trze zawsze kr\u0105\u017cy w Mojej Woli.”   Ksi\u0119ga Nieba, tom 22; 30 lipca 1927) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026…….. \u2026 Potem czyni\u0142am moje zwyczajne akty w Bo\u017cej Woli, a m\u00f3j s\u0142odki Jezus doda\u0142: \u201eMoja c\u00f3rko, Moje Fiat ma sw\u00f3j pierwszy akt w Naszej Bosko\u015bci, sw\u00f3j pierwszy akt w Stworzeniu i Odkupieniu oraz we wszystkich rzeczach. Dlatego posiada Ono s\u0142uszne prawo, aby wszystkim rz\u0105dzi\u0107 i wszystko obejmowa\u0107, a tak\u017ce aby by\u0107 pierwszym ko\u0142em, kt\u00f3re, poruszaj\u0105c si\u0119, wprawia w ruch wszystko wok\u00f3\u0142 siebie, a wszystkie rzeczy obracaj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 Niego. Kto wi\u0119c przyjmuje Moj\u0105 Wol\u0119 jako \u017cycie, ten przyjmuje wszystko. A kiedy porusza si\u0119 pierwsze ko\u0142o, wszystkie rzeczy oddaj\u0105 si\u0119 tej duszy, tak \u017ce nie potrzebuje ona o nie prosi\u0107. Obracaj\u0105c si\u0119 wok\u00f3\u0142 Mojej Woli, wszystkie oddaj\u0105 si\u0119 jej same z siebie. Dlatego najwa\u017cniejsz\u0105 rzecz\u0105 jest przyj\u0105\u0107 Moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119. A kiedy dusza to uczyni\u0142a, uczyni\u0142a wszystko i wszystko przyj\u0119\u0142a \u2013 i wszystko nale\u017cy do niej. Jest to tak jak z maszyn\u0105: kiedy pierwsze ko\u0142o, znajduj\u0105ce si\u0119 w jej \u015brodku, porusza si\u0119, wtedy obracaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c wszystkie ko\u0142a pomocnicze. Je\u015bli jednak pierwsze ko\u0142o si\u0119 nie porusza, wszystkie pozostaj\u0105 nieruchome i nie ma ani si\u0142y, ani rzemie\u015blnika, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by wprawi\u0107 w ruch ko\u0142a pomocnicze. Je\u015bli natomiast pierwsze si\u0119 obraca, wtedy pozosta\u0142e obracaj\u0105 si\u0119 same z siebie i wykonuj\u0105 swoj\u0105 funkcj\u0119. Dlatego uwaga i sztuka powinny by\u0107 skierowane na pierwsze ko\u0142o, a wtedy wszystko inne przychodzi samo z siebie. Tak jest z Moj\u0105 Wol\u0105: kto J\u0105 posiada, nie potrzebuje niczego [innego].\u201d (Ksiega Nieba; tom 26,  28. maja 1929)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1587","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1587","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1587"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1587\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1588,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1587\/revisions\/1588"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1587"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1587"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1587"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}