{"id":1584,"date":"2026-10-05T07:41:09","date_gmt":"2026-10-05T07:41:09","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1584"},"modified":"2026-10-05T07:41:09","modified_gmt":"2026-10-05T07:41:09","slug":"poniedzialek-xxvii-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1025-37-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/10\/05\/poniedzialek-xxvii-tydzien-okresu-zwyklego-lk-1025-37-3\/","title":{"rendered":"Poniedzia\u0142ek XXVII tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (\u0141k 10,25-37)"},"content":{"rendered":"\n

25 <\/strong>A oto powsta\u0142 jaki\u015b uczony w Prawie i wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb 26 <\/strong>Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abCo jest napisane w Prawie? Jak czytasz?\u00bb 27 <\/strong>On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego. 28 <\/strong>Jezus rzek\u0142 do niego: \u00abDobrze\u015b odpowiedzia\u0142. To czy\u0144, a b\u0119dziesz \u017cy\u0142\u00bb. 29 <\/strong>Lecz on, chc\u0105c si\u0119 usprawiedliwi\u0107, zapyta\u0142 Jezusa: \u00abA kto jest moim bli\u017anim?\u00bb 30 <\/strong>Jezus nawi\u0105zuj\u0105c do tego, rzek\u0142: \u00abPewien cz\u0142owiek schodzi\u0142 z Jerozolimy do Jerycha i wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w. Ci nie tylko \u017ce go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na p\u00f3\u0142 umar\u0142ego, odeszli. 31 <\/strong>Przypadkiem przechodzi\u0142 t\u0105 drog\u0105 pewien kap\u0142an; zobaczy\u0142 go i min\u0105\u0142. 32 <\/strong>Tak samo lewita, gdy przyszed\u0142 na to miejsce i zobaczy\u0142 go, min\u0105\u0142. 33 <\/strong>Pewien za\u015b Samarytanin, b\u0119d\u0105c w podr\u00f3\u017cy, przechodzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c obok niego. Gdy go zobaczy\u0142, wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko: 34 <\/strong>podszed\u0142 do niego i opatrzy\u0142 mu rany, zalewaj\u0105c je oliw\u0105 i winem; potem wsadzi\u0142 go na swoje bydl\u0119, zawi\u00f3z\u0142 do gospody i piel\u0119gnowa\u0142 go. 35 <\/strong>Nast\u0119pnego za\u015b dnia wyj\u0105\u0142 dwa denary, da\u0142 gospodarzowi i rzek\u0142: „Miej o nim staranie, a je\u015bli co wi\u0119cej wydasz, ja oddam tobie, gdy b\u0119d\u0119 wraca\u0142”. 36 <\/strong>Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb 37 <\/strong>On odpowiedzia\u0142: \u00abTen, kt\u00f3ry mu okaza\u0142 mi\u0142osierdzie\u00bb. Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego. (\u0141k 10,27)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

… „Moja umi\u0142owana, poniewa\u017c musisz \u017cy\u0107 z Mojego Serca, jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby\u015b podj\u0119\u0142a doskonalszy spos\u00f3b \u017cycia. <\/p>\n\n\n\n

Dlatego chc\u0119 od ciebie: 1. doskona\u0142ej zgodno\u015bci z Moj\u0105 Wol\u0105, poniewa\u017c b\u0119dziesz w stanie kocha\u0107 Mnie doskonale tylko wtedy, gdy b\u0119dziesz Mnie kocha\u0107 Moj\u0105 w\u0142asn\u0105 Wol\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Tak, zapewniam ci\u0119 nawet: je\u015bli kochasz Mnie Moj\u0105 w\u0142asn\u0105 Wol\u0105, dojdziesz tak daleko, \u017ce b\u0119dziesz kocha\u0107 Mnie i swojego bli\u017aniego w taki sam spos\u00f3b, jak Ja”. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 20 listopada 1900)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026………..<\/p>\n\n\n\n

Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowy stanie, b\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 tylko na chwil\u0119 i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 polega na czynieniu dobra bli\u017aniemu, dlatego, \u017ce jest on moim obrazem. Ka\u017cda mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego, kt\u00f3ra wychodzi poza t\u0119 przestrze\u0144, nie mo\u017ce by\u0107 nazwana mi\u0142o\u015bci\u0105 bli\u017aniego. Je\u015bli dusza d\u0105\u017cy do zas\u0142ugi mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, nie mo\u017ce nigdy wychodzi\u0107 z tego \u015brodowiska, we wszystkim patrze\u0107 na m\u00f3j Obraz.      <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tak prawdziwe jest to, \u017ce w\u0142a\u015bnie w tym tkwi istota prawdziwej mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, i\u017c nawet moja w\u0142asna mi\u0142o\u015b\u0107 nigdy nie wychodzi poza t\u0119 sfer\u0119. Kocham stworzenie o tyle, o ile jest ono moim Obrazem. A je\u015bli przez grzech ten obraz zostaje zniekszta\u0142cony, nie mam ju\u017c w sobie pragnienia, by je kocha\u0107 \u2014 lecz je odrzucam.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Utrzymuj\u0119 ro\u015bliny i zwierz\u0119ta tylko o tyle, o ile s\u0142u\u017c\u0105 moim obrazom. A stworzenie musi ca\u0142kowicie si\u0119 przekszta\u0142ci\u0107, na wz\u00f3r swego Stw\u00f3rcy.\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Niebios”; – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 6; 8 wrze\u015bnia 1905)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026…………<\/p>\n\n\n\n

(…) Kontynuowa\u0142am wi\u0119c moje akty w Woli Bo\u017cej, a moja male\u0144ko\u015b\u0107 pragn\u0119\u0142a obj\u0105\u0107 wszystko w moich obj\u0119ciach mi\u0142o\u015bci, aby moja ma\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 p\u0142yn\u0119\u0142a we wszystkich rzeczach i wsz\u0119dzie. Ale gdy to robi\u0142am, m\u00f3j dobry Jezus doda\u0142: <\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, kocha\u0107 to znaczy pragn\u0105\u0107 posi\u0105\u015b\u0107 i przyj\u0105\u0107(przyswoi\u0107) sobie osob\u0119 lub przedmiot, kt\u00f3re si\u0119 kocha. Mi\u0142o\u015b\u0107 oznacza wi\u0119zy przyja\u017ani, pokrewie\u0144stwa lub pochodzenia, w zale\u017cno\u015bci od mniejszej lub wi\u0119kszej intensywno\u015bci mi\u0142o\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdy wi\u0119c mi\u0119dzy dusz\u0105, a Bogiem nie ma ani jednej pustki w mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej, gdy wszystkie jej akty spiesz\u0105 ku Bogu, aby Go kocha\u0107, gdy maj\u0105 pocz\u0105tek i koniec w mi\u0142o\u015bci, gdy dusza wszystkie dobra Istoty Najwy\u017cszej uwa\u017ca za swoje – wtedy \u015bwiadczy to o dzieci\u0119cej mi\u0142o\u015bci do Ojca.<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b bowiem dusza nie opuszcza ani d\u00f3br Bo\u017cych, ani mieszkania Ojca Niebia\u0144skiego. Rzeczywi\u015bcie, prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 ustanawia w stworzeniu prawo do roszcze\u0144 – prawo do dzieci\u0119ctwa, prawo do udzia\u0142u w dobrach, prawo do bycia kochanym.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cdy akt mi\u0142o\u015bci duszy jest wibruj\u0105c\u0105 nutk\u0105 w Boskim Sercu, kt\u00f3ra m\u00f3wi swoim d\u017awi\u0119kiem: „Ja kocham Ciebie, a Ty kochaj mnie”.<\/em><\/strong> D\u017awi\u0119k nie ko\u0144czy si\u0119, dop\u00f3ki nie us\u0142yszy nuty swojego Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry odbija si\u0119 echem w duszy i odpowiada: „Kocham ci\u0119, dziecko”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O, jak\u017ce t\u0119sknimy za tym, aby „kocham ci\u0119” duszy zaj\u0119\u0142o miejsce w Naszej Mi\u0142o\u015bci, a My mamy s\u0142odk\u0105 przyjemno\u015b\u0107 m\u00f3c odpowiedzie\u0107 duszy: „Kocham ci\u0119, dziecko”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b mo\u017cemy da\u0107 mu jeszcze wi\u0119ksze uprawnienia, aby Nas kocha\u0142 i nale\u017ca\u0142 do Naszej Rodziny. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Mi\u0142o\u015bci przerwanej i takiej, kt\u00f3ra ani nie przyjmuje, ani nie broni Naszych D\u00f3br, nie mo\u017cna nazwa\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 synowsk\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce to by\u0107 co najwy\u017cej mi\u0142o\u015b\u0107 przyjacielska, mi\u0142o\u015b\u0107 uwarunkowana okoliczno\u015bciami, mi\u0142o\u015b\u0107 z [w\u0142asnego] interesu, z konieczno\u015bci – kt\u00f3ra nie ustanawia \u017cadnego prawa, poniewa\u017c tylko synowie i c\u00f3rki maj\u0105 prawo do posiadania D\u00f3br Ojca. A ojciec ma – tak\u017ce z racji prawa boskiego i ludzkiego – naj\u015bwi\u0119tszy obowi\u0105zek uczynienia swoich dzieci w\u0142a\u015bcicielami swoich d\u00f3br.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kochaj wi\u0119c zawsze, aby\u015b we wszystkich swoich aktach mog\u0142a spotka\u0107 si\u0119 ze swoim Stw\u00f3rc\u0105 i znale\u017a\u0107 w nich Jego Mi\u0142o\u015b\u0107 i Jego poca\u0142unek”.<\/em><\/strong> <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(do u\u017cytku prywatnego – tom 30; 16 listopada 1931)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb (\u0141k 10,36)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Gdy nadal nie przychodzi\u0142, stara\u0142am si\u0119 odda\u0107 kontemplacji tajemnicy biczowania. Gdy to czyni\u0142am, ujrza\u0142am tylko na kr\u00f3tko Naj\u015bwi\u0119tszego Jezusa, ca\u0142ego zranionego i pokrytego krwi\u0105, a On powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„C\u00f3rko moja, Niebo i ca\u0142e Stworzenie wskazuj\u0105 na Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga;<\/em> Moje zranione Cia\u0142o<\/em> zwraca twoj\u0105 uwag\u0119 na mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego; tak bardzo<\/em> zjednoczone jest Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo z Bosko\u015bci\u0105, \u017ce z dw\u00f3ch natur utworzy\u0142em jedn\u0105 Osob\u0119, <\/em>czyni\u0105c w ten spos\u00f3b obie natury nierozdzielnymi we Mnie, gdy\u017c nie tylko zaspokoi\u0142em sprawiedliwo\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, ale tak\u017ce dokona\u0142em odkupienia ludzi”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

A \u017ceby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 przyj\u0105\u0107 ten obowi\u0105zek mi\u0142o\u015bci Boga i bli\u017aniego, uczyni\u0142em go nie tylko jednym, ale wr\u0119cz boskim rozporz\u0105dzeniem. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c Moje Rany i Moja Krew s\u0105 tak wieloma j\u0119zykami, ucz\u0105c wszystkich, jak maj\u0105 si\u0119 wzajemnie mi\u0142owa\u0107 i \u017ce wszyscy maj\u0105 obowi\u0105zek troszczy\u0107 si\u0119 o zbawienie innych.”<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 3; 18 czerwca 1900)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb (\u0141k 10,37)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

By\u0142am nadal w moim zwyczajowym stanie, kiedy zobaczy\u0142am mojego b\u0142ogos\u0142awionego Jezusa przechodz\u0105cego jak b\u0142yskawica i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, jak bardzo kocham dusze!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Pos\u0142uchaj: ludzka natura by\u0142a zepsuta, upokorzona, bez nadziei na chwa\u0142\u0119 i zmartwychwstanie, a Ja <\/em>chcia\u0142em cierpie\u0107 wszystkie upokorzenia w Moim Cz\u0142owiecze\u0144stwie; <\/em>w szczeg\u00f3lno\u015bci chcia\u0142em zosta\u0107 odarty z Moich szat i ubiczowany, gdzie Moje cia\u0142o upad\u0142o na ziemi\u0119 w kawa\u0142kach pod biczami, i chcia\u0142em, aby Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo zosta\u0142o prawie wyniszczone, <\/em>aby przywr\u00f3ci\u0107 cz\u0142owiecze\u0144stwo stworze\u0144 i sprawi\u0107, by zmartwychwsta\u0142y do \u017cycia wiecznego, pe\u0142nego \u017cycia, czci i chwa\u0142y.<\/em><\/p>\n\n\n\n

C\u00f3\u017c wi\u0119cej mog\u0142em uczyni\u0107 i czego nie uczyni\u0142em?” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 7; 13 stycznia 1907)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……..<\/p>\n\n\n\n

My\u015bla\u0142am o Woli Bo\u017cej i o z\u0142u woli ludzkiej, a M\u00f3j ukochany Jezus powiedzia\u0142 do mnie do\u015b\u0107 smutno:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, wszystko, co wycierpia\u0142em w Moim Cz\u0142owiecze\u0144stwie, by\u0142o niczym innym, jak tylko wszelkim z\u0142em, jakie ludzka wola wyrz\u0105dzi\u0142a biednemu stworzeniu. Tworzy\u0142a dla niego wi\u0119zienie, pozbawia\u0142a go swobody poruszania si\u0119 w Bogu, w niebiosach, gdziekolwiek chcia\u0142. Uczyni\u0142a je niezdolnym do czynienia dobra, pozbawi\u0142a go \u015bwiat\u0142a i otoczy\u0142a g\u0119st\u0105 ciemno\u015bci\u0105. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Przyszed\u0142em na ziemi\u0119 i zamkn\u0105\u0142em si\u0119 w \u0142onie Mojej drogiej Matki. Chocia\u017c to wi\u0119zienie by\u0142o \u015bwi\u0119te, to jednak nie mo\u017cna zaprzeczy\u0107, \u017ce by\u0142o to najw\u0119\u017csze i najciemniejsze wi\u0119zienie, jakie mo\u017ce by\u0107 na \u015bwiecie, tak \u017ce ja nie mog\u0142em wyci\u0105gn\u0105\u0107 r\u0119ki ani nogi, ani zrobi\u0107 kroku, ani nie mia\u0142em miejsca na otwarcie oczu.<\/p>\n\n\n\n

Wszystko to ludzka wola uczyni\u0142a stworzeniom. <\/p>\n\n\n\n

A Ja przyszed\u0142em, pocz\u0105wszy od Mojego pocz\u0119cia, aby ponie\u015b\u0107 za niego kar\u0119,<\/em> aby zburzy\u0107 wi\u0119zienie ludzkiej woli i przywr\u00f3ci\u0107 cz\u0142owiekowi to, co utraci\u0142.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chcia\u0142em urodzi\u0107 si\u0119 w stajni i cierpie\u0107 skrajn\u0105 bied\u0119. Wola ludzka sta\u0142a si\u0119 dla tych biednych istot czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c stajni\u0105, a nami\u0119tno\u015bci by\u0142y brudem w ich duszach.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ich ludzka wola wia\u0142a ostrzej ni\u017c wiatr i sprawia\u0142a, \u017ce ludzie zamarzali z wewn\u0119trznego zimna, wp\u0142ywa\u0142a nawet na ich natur\u0119 i nie tylko pozbawia\u0142a ich ziemskiego szcz\u0119\u015bcia ale sprawia\u0142a, \u017ce do\u015bwiadczali g\u0142odu i n\u0119dzy, nie tylko duszy ale i cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Chcia\u0142em cierpie\u0107 zimno, skrajn\u0105 bied\u0119, smr\u00f3d gnoju w stajni. Gdy zobaczy\u0142em w pobli\u017cu dwoje zwierz\u0105t, poczu\u0142em b\u00f3l, \u017ce wola ludzka prawie zamieni\u0142a w zwierz\u0119ta Nasze najpi\u0119kniejsze dzie\u0142o, Nasz drogi klejnot, Nasz drogi obraz, kt\u00f3rym by\u0142 biedny cz\u0142owiek.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie by\u0142o cierpienia, kt\u00f3rego dozna\u0142em, a kt\u00f3re nie mia\u0142oby swego pocz\u0105tku w ludzkiej woli i podda\u0142em si\u0119 wszystkiemu, aby zrehabilitowa\u0107 j\u0105 na nowo w Kr\u00f3lestwie Najwy\u017cszego FIAT.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chcia\u0142em cierpie\u0107, a\u017c do Mojej M\u0119ki, Moje ogo\u0142ocenie przy biczowaniu i obna\u017cenie na Krzy\u017cu. Zosta\u0142em rozci\u0105gni\u0119ty na krzy\u017cu pod ci\u0119\u017carem wstydu, opuszczenia i niewypowiedzianej goryczy w tak straszny spos\u00f3b, \u017ce mo\u017cna by policzy\u0107 moje ko\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wszystko to nie by\u0142o niczym innym, jak wylewem ludzkiej woli, kt\u00f3ra pozbawi\u0142a cz\u0142owieka wszelkich d\u00f3br i okry\u0142a go swoim jadowitym oddechem, zam\u0119tem i wstydem, tak \u017ce w ko\u0144cu przekszta\u0142ci\u0142a go w straszny spos\u00f3b i uczyni\u0142a z niego po\u015bmiewisko dla jego licznych wrog\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n

C\u00f3rko, je\u015bli chcesz pozna\u0107 ca\u0142e z\u0142o, jakie wyrz\u0105dzi\u0142a ludzka wola, przestudiuj dobrze Moje \u017bycie, policz po kolei Moje cierpienia, a przeczytasz czarne litery z\u0142a, kt\u00f3rego do\u015bwiadczy\u0142em, niszczycielskiej historii ludzkiej woli.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

B\u0119dziesz tak przera\u017cona, gdy j\u0105 przeczytasz, \u017ce wola\u0142by\u015b raczej umrze\u0107, ni\u017c pozwoli\u0107, by cho\u0107 jedna sylaba z niej wesz\u0142a w ciebie”… <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 21; 14 kwietnia 1927)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

25 A oto powsta\u0142 jaki\u015b uczony w Prawie i wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb 26 Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abCo jest napisane w Prawie? Jak czytasz?\u00bb 27 On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego. 28 Jezus rzek\u0142 do niego: \u00abDobrze\u015b odpowiedzia\u0142. To czy\u0144, a b\u0119dziesz \u017cy\u0142\u00bb. 29 Lecz on, chc\u0105c si\u0119 usprawiedliwi\u0107, zapyta\u0142 Jezusa: \u00abA kto jest moim bli\u017anim?\u00bb 30 Jezus nawi\u0105zuj\u0105c do tego, rzek\u0142: \u00abPewien cz\u0142owiek schodzi\u0142 z Jerozolimy do Jerycha i wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w. Ci nie tylko \u017ce go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na p\u00f3\u0142 umar\u0142ego, odeszli. 31 Przypadkiem przechodzi\u0142 t\u0105 drog\u0105 pewien kap\u0142an; zobaczy\u0142 go i min\u0105\u0142. 32 Tak samo lewita, gdy przyszed\u0142 na to miejsce i zobaczy\u0142 go, min\u0105\u0142. 33 Pewien za\u015b Samarytanin, b\u0119d\u0105c w podr\u00f3\u017cy, przechodzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c obok niego. Gdy go zobaczy\u0142, wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko: 34 podszed\u0142 do niego i opatrzy\u0142 mu rany, zalewaj\u0105c je oliw\u0105 i winem; potem wsadzi\u0142 go na swoje bydl\u0119, zawi\u00f3z\u0142 do gospody i piel\u0119gnowa\u0142 go. 35 Nast\u0119pnego za\u015b dnia wyj\u0105\u0142 dwa denary, da\u0142 gospodarzowi i rzek\u0142: „Miej o nim staranie, a je\u015bli co wi\u0119cej wydasz, ja oddam tobie, gdy b\u0119d\u0119 wraca\u0142”. 36 Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb 37 On odpowiedzia\u0142: \u00abTen, kt\u00f3ry mu okaza\u0142 mi\u0142osierdzie\u00bb. Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb  On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego. (\u0141k 10,27) … „Moja umi\u0142owana, poniewa\u017c musisz \u017cy\u0107 z Mojego Serca, jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby\u015b podj\u0119\u0142a doskonalszy spos\u00f3b \u017cycia.  Dlatego chc\u0119 od ciebie: 1. doskona\u0142ej zgodno\u015bci z Moj\u0105 Wol\u0105, poniewa\u017c b\u0119dziesz w stanie kocha\u0107 Mnie doskonale tylko wtedy, gdy b\u0119dziesz Mnie kocha\u0107 Moj\u0105 w\u0142asn\u0105 Wol\u0105. Tak, zapewniam ci\u0119 nawet: je\u015bli kochasz Mnie Moj\u0105 w\u0142asn\u0105 Wol\u0105, dojdziesz tak daleko, \u017ce b\u0119dziesz kocha\u0107 Mnie i swojego bli\u017aniego w taki sam spos\u00f3b, jak Ja”.  (z „Ksi\u0119gi Niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 4; 20 listopada 1900) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026……….. Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowy stanie, b\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 tylko na chwil\u0119 i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 polega na czynieniu dobra bli\u017aniemu, dlatego, \u017ce jest on moim obrazem. Ka\u017cda mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego, kt\u00f3ra wychodzi poza t\u0119 przestrze\u0144, nie mo\u017ce by\u0107 nazwana mi\u0142o\u015bci\u0105 bli\u017aniego. Je\u015bli dusza d\u0105\u017cy do zas\u0142ugi mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, nie mo\u017ce nigdy wychodzi\u0107 z tego \u015brodowiska, we wszystkim patrze\u0107 na m\u00f3j Obraz.       Tak prawdziwe jest to, \u017ce w\u0142a\u015bnie w tym tkwi istota prawdziwej mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, i\u017c nawet moja w\u0142asna mi\u0142o\u015b\u0107 nigdy nie wychodzi poza t\u0119 sfer\u0119. Kocham stworzenie o tyle, o ile jest ono moim Obrazem. A je\u015bli przez grzech ten obraz zostaje zniekszta\u0142cony, nie mam ju\u017c w sobie pragnienia, by je kocha\u0107 \u2014 lecz je odrzucam. Utrzymuj\u0119 ro\u015bliny i zwierz\u0119ta tylko o tyle, o ile s\u0142u\u017c\u0105 moim obrazom. A stworzenie musi ca\u0142kowicie si\u0119 przekszta\u0142ci\u0107, na wz\u00f3r swego Stw\u00f3rcy.\u201d (z „Ksi\u0119gi Niebios”; – Do u\u017cytku prywatnego – Tom 6; 8 wrze\u015bnia 1905) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026………… (…) Kontynuowa\u0142am wi\u0119c moje akty w Woli Bo\u017cej, a moja male\u0144ko\u015b\u0107 pragn\u0119\u0142a obj\u0105\u0107 wszystko w moich obj\u0119ciach mi\u0142o\u015bci, aby moja ma\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 p\u0142yn\u0119\u0142a we wszystkich rzeczach i wsz\u0119dzie. Ale gdy to robi\u0142am, m\u00f3j dobry Jezus doda\u0142:  „Moja c\u00f3rko, kocha\u0107 to znaczy pragn\u0105\u0107 posi\u0105\u015b\u0107 i przyj\u0105\u0107(przyswoi\u0107) sobie osob\u0119 lub przedmiot, kt\u00f3re si\u0119 kocha. Mi\u0142o\u015b\u0107 oznacza wi\u0119zy przyja\u017ani, pokrewie\u0144stwa lub pochodzenia, w zale\u017cno\u015bci od mniejszej lub wi\u0119kszej intensywno\u015bci mi\u0142o\u015bci. Gdy wi\u0119c mi\u0119dzy dusz\u0105, a Bogiem nie ma ani jednej pustki w mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej, gdy wszystkie jej akty spiesz\u0105 ku Bogu, aby Go kocha\u0107, gdy maj\u0105 pocz\u0105tek i koniec w mi\u0142o\u015bci, gdy dusza wszystkie dobra Istoty Najwy\u017cszej uwa\u017ca za swoje – wtedy \u015bwiadczy to o dzieci\u0119cej mi\u0142o\u015bci do Ojca.  W ten spos\u00f3b bowiem dusza nie opuszcza ani d\u00f3br Bo\u017cych, ani mieszkania Ojca Niebia\u0144skiego. Rzeczywi\u015bcie, prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 ustanawia w stworzeniu prawo do roszcze\u0144 – prawo do dzieci\u0119ctwa, prawo do udzia\u0142u w dobrach, prawo do bycia kochanym. Ka\u017cdy akt mi\u0142o\u015bci duszy jest wibruj\u0105c\u0105 nutk\u0105 w Boskim Sercu, kt\u00f3ra m\u00f3wi swoim d\u017awi\u0119kiem: „Ja kocham Ciebie, a Ty kochaj mnie”. D\u017awi\u0119k nie ko\u0144czy si\u0119, dop\u00f3ki nie us\u0142yszy nuty swojego Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry odbija si\u0119 echem w duszy i odpowiada: „Kocham ci\u0119, dziecko”. O, jak\u017ce t\u0119sknimy za tym, aby „kocham ci\u0119” duszy zaj\u0119\u0142o miejsce w Naszej Mi\u0142o\u015bci, a My mamy s\u0142odk\u0105 przyjemno\u015b\u0107 m\u00f3c odpowiedzie\u0107 duszy: „Kocham ci\u0119, dziecko”. W ten spos\u00f3b mo\u017cemy da\u0107 mu jeszcze wi\u0119ksze uprawnienia, aby Nas kocha\u0142 i nale\u017ca\u0142 do Naszej Rodziny.  Mi\u0142o\u015bci przerwanej i takiej, kt\u00f3ra ani nie przyjmuje, ani nie broni Naszych D\u00f3br, nie mo\u017cna nazwa\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 synowsk\u0105. Mo\u017ce to by\u0107 co najwy\u017cej mi\u0142o\u015b\u0107 przyjacielska, mi\u0142o\u015b\u0107 uwarunkowana okoliczno\u015bciami, mi\u0142o\u015b\u0107 z [w\u0142asnego] interesu, z konieczno\u015bci – kt\u00f3ra nie ustanawia \u017cadnego prawa, poniewa\u017c tylko synowie i c\u00f3rki maj\u0105 prawo do posiadania D\u00f3br Ojca. A ojciec ma – tak\u017ce z racji prawa boskiego i ludzkiego – naj\u015bwi\u0119tszy obowi\u0105zek uczynienia swoich dzieci w\u0142a\u015bcicielami swoich d\u00f3br. Kochaj wi\u0119c zawsze, aby\u015b we wszystkich swoich aktach mog\u0142a spotka\u0107 si\u0119 ze swoim Stw\u00f3rc\u0105 i znale\u017a\u0107 w nich Jego Mi\u0142o\u015b\u0107 i Jego poca\u0142unek”.  (do u\u017cytku prywatnego – tom 30; 16 listopada 1931) Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb (\u0141k 10,36) Gdy nadal nie przychodzi\u0142, stara\u0142am si\u0119 odda\u0107 kontemplacji tajemnicy biczowania. Gdy to czyni\u0142am, ujrza\u0142am tylko na kr\u00f3tko Naj\u015bwi\u0119tszego Jezusa, ca\u0142ego zranionego i pokrytego krwi\u0105, a On powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko moja, Niebo i ca\u0142e Stworzenie wskazuj\u0105 na Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga; Moje zranione Cia\u0142o zwraca twoj\u0105 uwag\u0119 na mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego; tak bardzo zjednoczone jest Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo z Bosko\u015bci\u0105, \u017ce z dw\u00f3ch natur utworzy\u0142em jedn\u0105 Osob\u0119, czyni\u0105c w ten spos\u00f3b obie natury nierozdzielnymi we Mnie, gdy\u017c nie tylko zaspokoi\u0142em sprawiedliwo\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, ale tak\u017ce dokona\u0142em odkupienia ludzi”. A \u017ceby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 przyj\u0105\u0107 ten obowi\u0105zek mi\u0142o\u015bci Boga i bli\u017aniego, uczyni\u0142em go nie tylko jednym, ale wr\u0119cz boskim rozporz\u0105dzeniem.  Tak wi\u0119c Moje Rany i Moja Krew s\u0105 tak wieloma j\u0119zykami, ucz\u0105c wszystkich, jak maj\u0105 si\u0119 wzajemnie mi\u0142owa\u0107 i \u017ce wszyscy maj\u0105 obowi\u0105zek troszczy\u0107 si\u0119 o zbawienie innych.” (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 3; 18 czerwca 1900)  Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb (\u0141k 10,37) By\u0142am nadal w moim zwyczajowym stanie, kiedy zobaczy\u0142am mojego b\u0142ogos\u0142awionego Jezusa przechodz\u0105cego jak b\u0142yskawica i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, jak bardzo kocham dusze! Pos\u0142uchaj: ludzka natura by\u0142a zepsuta, upokorzona, bez nadziei na chwa\u0142\u0119 i zmartwychwstanie, a Ja chcia\u0142em cierpie\u0107 wszystkie upokorzenia w Moim Cz\u0142owiecze\u0144stwie; w szczeg\u00f3lno\u015bci chcia\u0142em zosta\u0107 odarty z Moich szat i ubiczowany, gdzie Moje cia\u0142o upad\u0142o na ziemi\u0119 w kawa\u0142kach pod biczami, i chcia\u0142em, aby Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo zosta\u0142o prawie wyniszczone, aby przywr\u00f3ci\u0107 cz\u0142owiecze\u0144stwo stworze\u0144 i sprawi\u0107, by zmartwychwsta\u0142y do \u017cycia wiecznego, pe\u0142nego \u017cycia, czci i chwa\u0142y. C\u00f3\u017c wi\u0119cej mog\u0142em uczyni\u0107 i czego nie uczyni\u0142em?”  (z „Ksi\u0119gi Niebios”; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 7; 13 stycznia 1907) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026…….. My\u015bla\u0142am o Woli Bo\u017cej i o z\u0142u woli ludzkiej, a M\u00f3j ukochany Jezus powiedzia\u0142 do mnie do\u015b\u0107 smutno: „Moja c\u00f3rko, wszystko, co wycierpia\u0142em w Moim Cz\u0142owiecze\u0144stwie, by\u0142o niczym innym, jak tylko wszelkim z\u0142em, jakie ludzka wola wyrz\u0105dzi\u0142a biednemu stworzeniu. Tworzy\u0142a dla niego wi\u0119zienie, pozbawia\u0142a go swobody poruszania si\u0119 w Bogu, w niebiosach, gdziekolwiek chcia\u0142. Uczyni\u0142a je niezdolnym do czynienia dobra, pozbawi\u0142a go \u015bwiat\u0142a i otoczy\u0142a g\u0119st\u0105 ciemno\u015bci\u0105.  Przyszed\u0142em na ziemi\u0119 i zamkn\u0105\u0142em si\u0119 w \u0142onie Mojej drogiej Matki. Chocia\u017c to wi\u0119zienie by\u0142o \u015bwi\u0119te, to jednak nie mo\u017cna zaprzeczy\u0107, \u017ce by\u0142o to najw\u0119\u017csze i najciemniejsze wi\u0119zienie, jakie mo\u017ce by\u0107 na \u015bwiecie, tak \u017ce ja nie mog\u0142em wyci\u0105gn\u0105\u0107 r\u0119ki ani nogi, ani zrobi\u0107 kroku, ani nie mia\u0142em miejsca na otwarcie oczu. Wszystko to ludzka wola uczyni\u0142a stworzeniom.  A Ja przyszed\u0142em, pocz\u0105wszy od Mojego pocz\u0119cia, aby ponie\u015b\u0107 za niego kar\u0119, aby zburzy\u0107 wi\u0119zienie ludzkiej woli i przywr\u00f3ci\u0107 cz\u0142owiekowi to, co utraci\u0142. Chcia\u0142em urodzi\u0107 si\u0119 w stajni i cierpie\u0107 skrajn\u0105 bied\u0119. Wola ludzka sta\u0142a si\u0119 dla tych biednych istot czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c stajni\u0105, a nami\u0119tno\u015bci by\u0142y brudem w ich duszach. Ich ludzka wola wia\u0142a ostrzej ni\u017c wiatr i sprawia\u0142a, \u017ce ludzie zamarzali z wewn\u0119trznego zimna, wp\u0142ywa\u0142a nawet na ich natur\u0119 i nie tylko pozbawia\u0142a ich ziemskiego szcz\u0119\u015bcia ale sprawia\u0142a, \u017ce do\u015bwiadczali g\u0142odu i n\u0119dzy, nie tylko duszy ale i cia\u0142a. Chcia\u0142em cierpie\u0107 zimno, skrajn\u0105 bied\u0119, smr\u00f3d gnoju w stajni. Gdy zobaczy\u0142em w pobli\u017cu dwoje zwierz\u0105t, poczu\u0142em b\u00f3l, \u017ce wola ludzka prawie zamieni\u0142a w zwierz\u0119ta Nasze najpi\u0119kniejsze dzie\u0142o, Nasz drogi klejnot, Nasz drogi obraz, kt\u00f3rym by\u0142 biedny cz\u0142owiek. Nie by\u0142o cierpienia, kt\u00f3rego dozna\u0142em, a kt\u00f3re nie mia\u0142oby swego pocz\u0105tku w ludzkiej woli i podda\u0142em si\u0119 wszystkiemu, aby zrehabilitowa\u0107 j\u0105 na nowo w Kr\u00f3lestwie Najwy\u017cszego FIAT. Chcia\u0142em cierpie\u0107, a\u017c do Mojej M\u0119ki, Moje ogo\u0142ocenie przy biczowaniu i obna\u017cenie na Krzy\u017cu. Zosta\u0142em rozci\u0105gni\u0119ty na krzy\u017cu pod ci\u0119\u017carem wstydu, opuszczenia i niewypowiedzianej goryczy w tak straszny spos\u00f3b, \u017ce mo\u017cna by policzy\u0107 moje ko\u015bci. Wszystko to nie by\u0142o niczym innym, jak wylewem ludzkiej woli, kt\u00f3ra pozbawi\u0142a cz\u0142owieka wszelkich d\u00f3br i okry\u0142a go swoim jadowitym oddechem, zam\u0119tem i wstydem, tak \u017ce w ko\u0144cu przekszta\u0142ci\u0142a go w straszny spos\u00f3b i uczyni\u0142a z niego po\u015bmiewisko dla jego licznych wrog\u00f3w. C\u00f3rko, je\u015bli chcesz pozna\u0107 ca\u0142e z\u0142o, jakie wyrz\u0105dzi\u0142a ludzka wola, przestudiuj dobrze Moje \u017bycie, policz po kolei Moje cierpienia, a przeczytasz czarne litery z\u0142a, kt\u00f3rego do\u015bwiadczy\u0142em, niszczycielskiej historii ludzkiej woli. B\u0119dziesz tak przera\u017cona, gdy j\u0105 przeczytasz, \u017ce wola\u0142by\u015b raczej umrze\u0107, ni\u017c pozwoli\u0107, by cho\u0107 jedna sylaba z niej wesz\u0142a w ciebie”…  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 21; 14 kwietnia 1927)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1584","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1584","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1584"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1584\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1585,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1584\/revisions\/1585"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1584"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1584"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1584"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}