33 W\u00f3wczas oni rzekli do Niego: \u00abUczniowie Jana du\u017co poszcz\u0105 i mod\u0142y odprawiaj\u0105, tak samo uczniowie faryzeusz\u00f3w; Twoi za\u015b jedz\u0105 i pij\u0105\u00bb. 34 Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abCzy mo\u017cecie go\u015bci weselnych nak\u0142oni\u0107 do postu, dop\u00f3ki pan m\u0142ody jest z nimi? 35 Lecz przyjdzie czas kiedy zabior\u0105 im pana m\u0142odego, i wtedy, w owe dni, b\u0119d\u0105 po\u015bcili\u00bb. 36 Opowiedzia\u0142 im te\u017c przypowie\u015b\u0107: \u00abNikt nie przyszywa do starego ubrania jako \u0142aty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i \u0142ata z nowego nie nada si\u0119 do starego. 37 Nikt te\u017c m\u0142odego wina nie wlewa do starych buk\u0142ak\u00f3w; w przeciwnym razie m\u0142ode wino rozerwie buk\u0142aki i samo wycieknie, i buk\u0142aki si\u0119 zepsuj\u0105. 38 Lecz m\u0142ode wino nale\u017cy la\u0107 do nowych buk\u0142ak\u00f3w. 39 Kto si\u0119 napi\u0142 starego wina, nie chce potem m\u0142odego – m\u00f3wi bowiem: „Stare jest lepsze”\u00bb.<\/p>\n\n\n\n
„Lecz przyjd\u0105 dni, kiedy oblubieniec b\u0119dzie od nich wzi\u0119ty; w tych dniach b\u0119d\u0105 po\u015bci\u0107” (\u0141k 5,35).<\/strong><\/p>\n\n\n\n B\u00f3l aposto\u0142\u00f3w, gdy zobaczyli Jezusa wst\u0119puj\u0105cego do nieba. Dobro, kt\u00f3re przyni\u00f3s\u0142 ten b\u00f3l. Lekcja dla Luizy o b\u00f3lu pozbawienia(odczuwalnej obecno\u015bci) jej Jezusa<\/em>.<\/em><\/p>\n\n\n\n My\u015bla\u0142am o tym, jak m\u00f3j dobry Jezus powr\u00f3ci\u0142 do nieba podczas swego chwalebnego Wniebowst\u0105pienia i o b\u00f3lu aposto\u0142\u00f3w, \u017ce zostali pozbawieni takiego Dobra. <\/p>\n\n\n\n M\u00f3j dobry Jezus, poruszaj\u0105c si\u0119 we mnie, powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko moja, najwi\u0119ksz\u0105 bole\u015bci\u0105 wszystkich aposto\u0142\u00f3w w ca\u0142ym ich \u017cyciu by\u0142o to, \u017ce byli pozbawieni swego Mistrza. Kiedy zobaczyli Mnie wst\u0119puj\u0105cego do nieba, ich serca ogarn\u0105\u0142 b\u00f3l Mojego opuszczenia, a b\u00f3l ten by\u0142 o wiele bardziej dotkliwy i przenikliwy, poniewa\u017c nie by\u0142 to b\u00f3l ludzki, b\u00f3l z powodu rzeczy materialnych, kt\u00f3re utracili, ale <\/em>b\u00f3l boski.<\/em><\/strong> <\/em>To by\u0142 B\u00f3g, kt\u00f3rego stracili. <\/p>\n\n\n\n Mia\u0142em wprawdzie swoje Cz\u0142owiecze\u0144stwo, ale kiedy Ono zmartwychwsta\u0142o, by\u0142o Ono uduchowione i uwielbione. Dlatego ca\u0142y ich b\u00f3l by\u0142 w ich duszach. A przenikaj\u0105c ca\u0142\u0105 ich istot\u0119, czuli si\u0119 ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ci przez b\u00f3l, kt\u00f3ry ukszta\u0142towa\u0142 w nich najstraszliwsze i najbardziej bolesne m\u0119cze\u0144stwo. Ale to wszystko by\u0142o dla nich konieczne. <\/p>\n\n\n\n Mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce do tej pory oni byli jedynie czu\u0142ymi dzie\u0107mi w nabywaniu cn\u00f3t i w poznaniu rzeczy Boskich i Mojej Osoby<\/em>. M\u00f3g\u0142bym powiedzie\u0107, \u017ce Ja by\u0142em po\u015br\u00f3d nich, a oni Mnie nie znali i nie kochali prawdziwie. Ale kiedy ujrzeli Mnie wst\u0119puj\u0105cego do nieba, b\u00f3l z powodu utraty Mnie, zerwa\u0142 zas\u0142on\u0119.<\/em> Poznali Mnie z tak\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce by\u0142em prawdziwym Synem Bo\u017cym. Silny b\u00f3l,<\/em><\/strong> \u017ce ju\u017c nie mogli Mnie widzie\u0107 po\u015br\u00f3d nich, <\/em>zrodzi\u0142 w nich sta\u0142o\u015b\u0107 w dobru, si\u0142\u0119, by wszystko wycierpie\u0107 z mi\u0142o\u015bci do Tego, kt\u00f3rego utracili. Zrodzi\u0142 on \u015bwiat\u0142o Boskiej Nauki, <\/em><\/strong>zabra\u0142 im pieluszki dzieci\u0144stwa i ukszta\u0142towa\u0142 ich na nieustraszonych ludzi, ju\u017c nie boja\u017aliwych, ale odwa\u017cnych. B\u00f3l ten przemieni\u0142 ich i ukszta\u0142towa\u0142 prawdziwy charakter aposto\u0142\u00f3w.<\/em> <\/p>\n\n\n\n To, czego nie mogli osi\u0105gn\u0105\u0107 dzi\u0119ki Mojej Obecno\u015bci, uzyskali przez b\u00f3l pozbawienia ich Mojej obecno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n A teraz, c\u00f3rko Moja, ma\u0142a lekcja dla ciebie: Twoje \u017cycie mo\u017cna nazwa\u0107 nieustannym b\u00f3lem utraty Mnie i nieustann\u0105 rado\u015bci\u0105 zdobywania Mnie. Ile\u017c to niespodzianek nie sprawi\u0142em ci mi\u0119dzy b\u00f3lem, \u017ce Mnie utraci\u0142a\u015b, a rado\u015bci\u0105, \u017ce Mnie zdoby\u0142a\u015b? Jak wielu rzeczy ci nie powiedzia\u0142em? <\/p>\n\n\n\n To w\u0142a\u015bnie b\u00f3l i bolesne m\u0119cze\u0144stwo utraty Mnie przygotowa\u0142y i uzdolni\u0142y ci\u0119 do s\u0142uchania wznios\u0142ych lekcji Mojej Woli.<\/em><\/strong> Ile razy wydawa\u0142o ci si\u0119, \u017ce Mnie utraci\u0142a\u015b, a kiedy pogr\u0105\u017cona by\u0142a\u015b w b\u00f3lu agonii, powraca\u0142em do ciebie z jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych lekcji Mojej Woli i pozwala\u0142em, aby nowa rado\u015b\u0107 z odzyskania Mnie wraca\u0142a do ciebie, aby na nowo przyzwyczai\u0107 ci\u0119 do przeszywaj\u0105cego b\u00f3lu Mojej nieobecno\u015bci? Mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce b\u00f3l pozbawienia Mnie zrodzi\u0142 w tobie dzia\u0142ania, warto\u015b\u0107, poznanie, fundament Mojej Woli.<\/em><\/strong> <\/strong><\/p>\n\n\n\n Trzeba by\u0142o, abym tak post\u0119powa\u0142 wobec ciebie, to znaczy przychodzi\u0142 do ciebie bardzo cz\u0119sto i pozostawia\u0142 ci\u0119 w obj\u0119ciach b\u00f3lu pozbawienia Mnie. Poniewa\u017c postanowi\u0142em w bardzo szczeg\u00f3lny spos\u00f3b oznajmi\u0107 ci tak wiele rzeczy dotycz\u0105cych Mojej Woli, musia\u0142em pozostawi\u0107 ci\u0119 w obj\u0119ciach nieustannego Bo\u017cego B\u00f3lu. Poniewa\u017c Moja Wola jest Boska i tylko na Boskim B\u00f3lu mog\u0142em ustanowi\u0107 jej tron i szerzy\u0107 jej panowanie. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n A przyjmuj\u0105c postaw\u0119 Nauczyciela, przekaza\u0142em ci wiedz\u0119 o Mojej Woli, na ile to jest mo\u017cliwe dla stworzenia. <\/p>\n\n\n\n Wielu b\u0119dzie si\u0119 dziwi\u0107, gdy us\u0142ysz\u0105 o Moich ci\u0105g\u0142ych odwiedzinach u ciebie, czego nie uczyni\u0142em wobec innych i o twoim nieustannym b\u00f3lu z powodu pozbawienia ciebie Mojej obecno\u015bci. Gdyby\u015b mnie tak cz\u0119sto nie widzia\u0142a, nie pozna\u0142aby\u015b Mnie i nie kocha\u0142a tak bardzo. Ka\u017cde bowiem Moje przybycie przynosi jedno wi\u0119cej poznanie Mnie i now\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. A im bardziej dusza Mnie zna i kocha, tym bardziej podwaja si\u0119 b\u00f3l. A przy Moim przyj\u015bciu jeszcze bardziej pobudzi\u0142em tw\u00f3j b\u00f3l. Nie chc\u0119 bowiem, aby Mojej Woli zabrak\u0142o tego szlachetnego orszaku b\u00f3lu, kt\u00f3ry czyni dusz\u0119 mocn\u0105 i siln\u0105, aby Moja Wola mog\u0142a w niej uformowa\u0107 Moje mocne mieszkanie i dawa\u0107 jej nowe i nieustanne lekcje o Mojej Woli. Dlatego powtarzam ci, pozw\u00f3l Mi dzia\u0142a\u0107 i zaufaj Mi”.<\/p>\n\n\n\n (29 maja 1924, Ksi\u0119ga Nieba, tom 16) <\/p>\n\n\n\n Lecz m\u0142ode wino nale\u017cy la\u0107 do nowych buk\u0142ak\u00f3w. (Lk 5,38)<\/strong><\/p>\n\n\n\n … \u201eC\u00f3rko moja, krzy\u017ce, b\u00f3le i cierpienia s\u0105 jakby pras\u0105 dla duszy, a jak prasa winna,<\/em> kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy do wyciskania winogron i oddzielania ich od sk\u00f3rki, aby wino pozosta\u0142o po jednej stronie, a sk\u00f3rki po drugiej, <\/em>tak krzy\u017ce i cierpienia, jak prasa winna, oddzielaj\u0105 dusz\u0119 od sk\u00f3rki pychy, pychy, mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej, nami\u0119tno\u015bci i wszystkiego, co ludzkie, i pozostawiaj\u0105 czyste wino cn\u00f3t, a moje prawdy znajduj\u0105 swobod\u0119 komunikowania si\u0119 i rozprzestrzeniania w duszy jak na \u015bnie\u017cnobia\u0142ym p\u0142\u00f3tnie z nieusuwalnymi literami.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Jak\u017ce wi\u0119c mo\u017cesz si\u0119 l\u0119ka\u0107, skoro ilekro\u0107 m\u00f3wi\u0142em ci prawdy o Mojej Woli, prawdy te by\u0142y zawsze poprzedzone krzy\u017cami, b\u00f3lami i cierpieniami, a im wznio\u015blejsze prawdy, tym wi\u0119ksze i silniejsze cierpienia?<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142o to nic innego, jak ucisk t\u0142oczni, kt\u00f3ry wywiera\u0142em na ciebie, aby oderwa\u0107 ci\u0119 od wszystkiego, co ludzkie. To by\u0142o bardziej w moim interesie ni\u017c w twoim, aby moje prawdy nie by\u0142y mieszane z plewami ludzkich nami\u0119tno\u015bci\u201d. <\/em><\/p>\n\n\n\n (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; tom 16, 26 grudnia 1923)<\/p>\n\n\n\n \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026…..<\/p>\n\n\n\n \u201eMoja c\u00f3rko, istnieje wielka r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy stworzeniem ca\u0142ego wszech\u015bwiata a stworzeniem cz\u0142owieka. W pierwszym przypadku dzia\u0142a\u0142 nasz akt stw\u00f3rczy i zachowuj\u0105cy, a kiedy wszystko zosta\u0142o uporz\u0105dkowane i doprowadzone do harmonii, nie dodawali\u015bmy ju\u017c niczego nowego.<\/p>\n\n\n\n Natomiast przy stworzeniu cz\u0142owieka dzia\u0142a\u0142 nie tylko akt stw\u00f3rczy i zachowuj\u0105cy, lecz doszed\u0142 jeszcze akt czynny \u2013 z nieustannie now\u0105 aktywno\u015bci\u0105.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Sta\u0142o si\u0119 tak dlatego, \u017ce cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony na nasz obraz i podobie\u0144stwo. Skoro za\u015b Istota Najwy\u017csza jest nieustannie nowym aktem, r\u00f3wnie\u017c cz\u0142owiek powinien posiada\u0107 nowy akt swojego Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry mia\u0142 w pewien spos\u00f3b upodobni\u0107 cz\u0142owieka do Stw\u00f3rcy.<\/em><\/p>\n\n\n\n Dlatego nasz akt, kt\u00f3ry nieustannie czyni co\u015b nowego, pozosta\u0142 w cz\u0142owieku i poza nim. <\/em>Moc\u0105 tego naszego aktu czynnego cz\u0142owiek mo\u017ce by\u0107 i rzeczywi\u015bcie jest zawsze nowy w swoich my\u015blach, s\u0142owach i czynach.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Ile\u017c nowego nie wytwarza rodzaj ludzki! A je\u015bli cz\u0142owiek dokonuje swojego nowego aktu nieustannie, lecz w odst\u0119pach, to dlatego, \u017ce nie pozwala, aby moja Wola Bo\u017ca nim kierowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Jak\u017ce pi\u0119kne by\u0142o stworzenie cz\u0142owieka \u2013 dzie\u0142o naszego aktu stw\u00f3rczego, zachowuj\u0105cego i czynnego. Wlali\u015bmy w niego nasz\u0105 Wol\u0119 Bo\u017c\u0105 jako \u017cycie jego duszy i uczynili\u015bmy nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 krwi\u0105 jego duszy.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Dlatego tak bardzo go kochamy, poniewa\u017c nie jest on tylko naszym dzie\u0142em, jak ca\u0142e pozosta\u0142e stworzenie, lecz<\/em> posiada prawdziwie cz\u0119\u015b\u0107 naszego \u017cycia. Odczuwamy w nim \u017cycie naszej w\u0142asnej mi\u0142o\u015bci; jak\u017ce wi\u0119c mieliby\u015bmy go nie kocha\u0107? Kto nie kocha swojej w\u0142asno\u015bci? Gdyby jej nie kocha\u0142, by\u0142oby to przeciwne naturze.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Dlatego nasza mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka ma w sobie co\u015b niewiarygodnego, ale pow\u00f3d jest jasny: kochamy go, poniewa\u017c wyszed\u0142 z Nas, jest naszym synem, latoro\u015bl\u0105 z Nas Samych.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli wi\u0119c cz\u0142owiek nie wymienia swojej mi\u0142o\u015bci z Nasz\u0105 i nie oddaje swojej woli Naszej, aby zachowa\u0107 Nasz\u0105, jest bardziej ni\u017c barbarzy\u0144ski i okrutny wobec swojego Stw\u00f3rcy i wobec samego siebie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Nie uznaj\u0105c bowiem swojego Stw\u00f3rcy i nie kochaj\u0105c Go, wytwarza w sobie i poza sob\u0105 labirynt n\u0119dzy i s\u0142abo\u015bci oraz traci swoje prawdziwe szcz\u0119\u015bcie.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Kiedy odrzuca nasz\u0105 Wol\u0119 Bo\u017c\u0105, stawia si\u0119 w oddaleniu od swojego Stw\u00f3rcy, niszczy zasad\u0119 swojego stworzenia i zu\u017cywa krew naszej mi\u0142o\u015bci w swojej duszy, aby pozwoli\u0107, by pop\u0142yn\u0119\u0142a w niej trucizna jego ludzkiej woli.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Dop\u00f3ki wi\u0119c nasza Wola nie zostanie uznana i Jej Kr\u00f3lestwo nie zostanie ustanowione po\u015br\u00f3d narod\u00f3w, cz\u0142owiek zawsze b\u0119dzie istot\u0105 nieuporz\u0105dkowan\u0105, niepodobn\u0105 do swojego Stw\u00f3rcy\u201d.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n (z \u201eKsi\u0119gi Niebios\u201d; do u\u017cytku prywatnego \u2013 tom 27; 10 listopada 1929)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 33 W\u00f3wczas oni rzekli do Niego: \u00abUczniowie Jana du\u017co poszcz\u0105 i mod\u0142y odprawiaj\u0105, tak samo uczniowie faryzeusz\u00f3w; Twoi za\u015b jedz\u0105 i pij\u0105\u00bb. 34 Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abCzy mo\u017cecie go\u015bci weselnych nak\u0142oni\u0107 do postu, dop\u00f3ki pan m\u0142ody jest z nimi? 35 Lecz przyjdzie czas kiedy zabior\u0105 im pana m\u0142odego, i wtedy, w owe dni, b\u0119d\u0105 po\u015bcili\u00bb. 36 Opowiedzia\u0142 im te\u017c przypowie\u015b\u0107: \u00abNikt nie przyszywa do starego ubrania jako \u0142aty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i \u0142ata z nowego nie nada si\u0119 do starego. 37 Nikt te\u017c m\u0142odego wina nie wlewa do starych buk\u0142ak\u00f3w; w przeciwnym razie m\u0142ode wino rozerwie buk\u0142aki i samo wycieknie, i buk\u0142aki si\u0119 zepsuj\u0105. 38 Lecz m\u0142ode wino nale\u017cy la\u0107 do nowych buk\u0142ak\u00f3w. 39 Kto si\u0119 napi\u0142 starego wina, nie chce potem m\u0142odego – m\u00f3wi bowiem: „Stare jest lepsze”\u00bb. „Lecz przyjd\u0105 dni, kiedy oblubieniec b\u0119dzie od nich wzi\u0119ty; w tych dniach b\u0119d\u0105 po\u015bci\u0107” (\u0141k 5,35). B\u00f3l aposto\u0142\u00f3w, gdy zobaczyli Jezusa wst\u0119puj\u0105cego do nieba. Dobro, kt\u00f3re przyni\u00f3s\u0142 ten b\u00f3l. Lekcja dla Luizy o b\u00f3lu pozbawienia(odczuwalnej obecno\u015bci) jej Jezusa. My\u015bla\u0142am o tym, jak m\u00f3j dobry Jezus powr\u00f3ci\u0142 do nieba podczas swego chwalebnego Wniebowst\u0105pienia i o b\u00f3lu aposto\u0142\u00f3w, \u017ce zostali pozbawieni takiego Dobra. M\u00f3j dobry Jezus, poruszaj\u0105c si\u0119 we mnie, powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko moja, najwi\u0119ksz\u0105 bole\u015bci\u0105 wszystkich aposto\u0142\u00f3w w ca\u0142ym ich \u017cyciu by\u0142o to, \u017ce byli pozbawieni swego Mistrza. Kiedy zobaczyli Mnie wst\u0119puj\u0105cego do nieba, ich serca ogarn\u0105\u0142 b\u00f3l Mojego opuszczenia, a b\u00f3l ten by\u0142 o wiele bardziej dotkliwy i przenikliwy, poniewa\u017c nie by\u0142 to b\u00f3l ludzki, b\u00f3l z powodu rzeczy materialnych, kt\u00f3re utracili, ale b\u00f3l boski. To by\u0142 B\u00f3g, kt\u00f3rego stracili. Mia\u0142em wprawdzie swoje Cz\u0142owiecze\u0144stwo, ale kiedy Ono zmartwychwsta\u0142o, by\u0142o Ono uduchowione i uwielbione. Dlatego ca\u0142y ich b\u00f3l by\u0142 w ich duszach. A przenikaj\u0105c ca\u0142\u0105 ich istot\u0119, czuli si\u0119 ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ci przez b\u00f3l, kt\u00f3ry ukszta\u0142towa\u0142 w nich najstraszliwsze i najbardziej bolesne m\u0119cze\u0144stwo. Ale to wszystko by\u0142o dla nich konieczne. Mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce do tej pory oni byli jedynie czu\u0142ymi dzie\u0107mi w nabywaniu cn\u00f3t i w poznaniu rzeczy Boskich i Mojej Osoby. M\u00f3g\u0142bym powiedzie\u0107, \u017ce Ja by\u0142em po\u015br\u00f3d nich, a oni Mnie nie znali i nie kochali prawdziwie. Ale kiedy ujrzeli Mnie wst\u0119puj\u0105cego do nieba, b\u00f3l z powodu utraty Mnie, zerwa\u0142 zas\u0142on\u0119. Poznali Mnie z tak\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce by\u0142em prawdziwym Synem Bo\u017cym. Silny b\u00f3l, \u017ce ju\u017c nie mogli Mnie widzie\u0107 po\u015br\u00f3d nich, zrodzi\u0142 w nich sta\u0142o\u015b\u0107 w dobru, si\u0142\u0119, by wszystko wycierpie\u0107 z mi\u0142o\u015bci do Tego, kt\u00f3rego utracili. Zrodzi\u0142 on \u015bwiat\u0142o Boskiej Nauki, zabra\u0142 im pieluszki dzieci\u0144stwa i ukszta\u0142towa\u0142 ich na nieustraszonych ludzi, ju\u017c nie boja\u017aliwych, ale odwa\u017cnych. B\u00f3l ten przemieni\u0142 ich i ukszta\u0142towa\u0142 prawdziwy charakter aposto\u0142\u00f3w. To, czego nie mogli osi\u0105gn\u0105\u0107 dzi\u0119ki Mojej Obecno\u015bci, uzyskali przez b\u00f3l pozbawienia ich Mojej obecno\u015bci. A teraz, c\u00f3rko Moja, ma\u0142a lekcja dla ciebie: Twoje \u017cycie mo\u017cna nazwa\u0107 nieustannym b\u00f3lem utraty Mnie i nieustann\u0105 rado\u015bci\u0105 zdobywania Mnie. Ile\u017c to niespodzianek nie sprawi\u0142em ci mi\u0119dzy b\u00f3lem, \u017ce Mnie utraci\u0142a\u015b, a rado\u015bci\u0105, \u017ce Mnie zdoby\u0142a\u015b? Jak wielu rzeczy ci nie powiedzia\u0142em? To w\u0142a\u015bnie b\u00f3l i bolesne m\u0119cze\u0144stwo utraty Mnie przygotowa\u0142y i uzdolni\u0142y ci\u0119 do s\u0142uchania wznios\u0142ych lekcji Mojej Woli. Ile razy wydawa\u0142o ci si\u0119, \u017ce Mnie utraci\u0142a\u015b, a kiedy pogr\u0105\u017cona by\u0142a\u015b w b\u00f3lu agonii, powraca\u0142em do ciebie z jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych lekcji Mojej Woli i pozwala\u0142em, aby nowa rado\u015b\u0107 z odzyskania Mnie wraca\u0142a do ciebie, aby na nowo przyzwyczai\u0107 ci\u0119 do przeszywaj\u0105cego b\u00f3lu Mojej nieobecno\u015bci? Mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce b\u00f3l pozbawienia Mnie zrodzi\u0142 w tobie dzia\u0142ania, warto\u015b\u0107, poznanie, fundament Mojej Woli. Trzeba by\u0142o, abym tak post\u0119powa\u0142 wobec ciebie, to znaczy przychodzi\u0142 do ciebie bardzo cz\u0119sto i pozostawia\u0142 ci\u0119 w obj\u0119ciach b\u00f3lu pozbawienia Mnie. Poniewa\u017c postanowi\u0142em w bardzo szczeg\u00f3lny spos\u00f3b oznajmi\u0107 ci tak wiele rzeczy dotycz\u0105cych Mojej Woli, musia\u0142em pozostawi\u0107 ci\u0119 w obj\u0119ciach nieustannego Bo\u017cego B\u00f3lu. Poniewa\u017c Moja Wola jest Boska i tylko na Boskim B\u00f3lu mog\u0142em ustanowi\u0107 jej tron i szerzy\u0107 jej panowanie. A przyjmuj\u0105c postaw\u0119 Nauczyciela, przekaza\u0142em ci wiedz\u0119 o Mojej Woli, na ile to jest mo\u017cliwe dla stworzenia. Wielu b\u0119dzie si\u0119 dziwi\u0107, gdy us\u0142ysz\u0105 o Moich ci\u0105g\u0142ych odwiedzinach u ciebie, czego nie uczyni\u0142em wobec innych i o twoim nieustannym b\u00f3lu z powodu pozbawienia ciebie Mojej obecno\u015bci. Gdyby\u015b mnie tak cz\u0119sto nie widzia\u0142a, nie pozna\u0142aby\u015b Mnie i nie kocha\u0142a tak bardzo. Ka\u017cde bowiem Moje przybycie przynosi jedno wi\u0119cej poznanie Mnie i now\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. A im bardziej dusza Mnie zna i kocha, tym bardziej podwaja si\u0119 b\u00f3l. A przy Moim przyj\u015bciu jeszcze bardziej pobudzi\u0142em tw\u00f3j b\u00f3l. Nie chc\u0119 bowiem, aby Mojej Woli zabrak\u0142o tego szlachetnego orszaku b\u00f3lu, kt\u00f3ry czyni dusz\u0119 mocn\u0105 i siln\u0105, aby Moja Wola mog\u0142a w niej uformowa\u0107 Moje mocne mieszkanie i dawa\u0107 jej nowe i nieustanne lekcje o Mojej Woli. Dlatego powtarzam ci, pozw\u00f3l Mi dzia\u0142a\u0107 i zaufaj Mi”. (29 maja 1924, Ksi\u0119ga Nieba, tom 16) Lecz m\u0142ode wino nale\u017cy la\u0107 do nowych buk\u0142ak\u00f3w. (Lk 5,38) … \u201eC\u00f3rko moja, krzy\u017ce, b\u00f3le i cierpienia s\u0105 jakby pras\u0105 dla duszy, a jak prasa winna, kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy do wyciskania winogron i oddzielania ich od sk\u00f3rki, aby wino pozosta\u0142o po jednej stronie, a sk\u00f3rki po drugiej, tak krzy\u017ce i cierpienia, jak prasa winna, oddzielaj\u0105 dusz\u0119 od sk\u00f3rki pychy, pychy, mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej, nami\u0119tno\u015bci i wszystkiego, co ludzkie, i pozostawiaj\u0105 czyste wino cn\u00f3t, a moje prawdy znajduj\u0105 swobod\u0119 komunikowania si\u0119 i rozprzestrzeniania w duszy jak na \u015bnie\u017cnobia\u0142ym p\u0142\u00f3tnie z nieusuwalnymi literami. Jak\u017ce wi\u0119c mo\u017cesz si\u0119 l\u0119ka\u0107, skoro ilekro\u0107 m\u00f3wi\u0142em ci prawdy o Mojej Woli, prawdy te by\u0142y zawsze poprzedzone krzy\u017cami, b\u00f3lami i cierpieniami, a im wznio\u015blejsze prawdy, tym wi\u0119ksze i silniejsze cierpienia? Nie by\u0142o to nic innego, jak ucisk t\u0142oczni, kt\u00f3ry wywiera\u0142em na ciebie, aby oderwa\u0107 ci\u0119 od wszystkiego, co ludzkie. To by\u0142o bardziej w moim interesie ni\u017c w twoim, aby moje prawdy nie by\u0142y mieszane z plewami ludzkich nami\u0119tno\u015bci\u201d. (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; tom 16, 26 grudnia 1923) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026….. \u201eMoja c\u00f3rko, istnieje wielka r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy stworzeniem ca\u0142ego wszech\u015bwiata a stworzeniem cz\u0142owieka. W pierwszym przypadku dzia\u0142a\u0142 nasz akt stw\u00f3rczy i zachowuj\u0105cy, a kiedy wszystko zosta\u0142o uporz\u0105dkowane i doprowadzone do harmonii, nie dodawali\u015bmy ju\u017c niczego nowego. Natomiast przy stworzeniu cz\u0142owieka dzia\u0142a\u0142 nie tylko akt stw\u00f3rczy i zachowuj\u0105cy, lecz doszed\u0142 jeszcze akt czynny \u2013 z nieustannie now\u0105 aktywno\u015bci\u0105. Sta\u0142o si\u0119 tak dlatego, \u017ce cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony na nasz obraz i podobie\u0144stwo. Skoro za\u015b Istota Najwy\u017csza jest nieustannie nowym aktem, r\u00f3wnie\u017c cz\u0142owiek powinien posiada\u0107 nowy akt swojego Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry mia\u0142 w pewien spos\u00f3b upodobni\u0107 cz\u0142owieka do Stw\u00f3rcy. Dlatego nasz akt, kt\u00f3ry nieustannie czyni co\u015b nowego, pozosta\u0142 w cz\u0142owieku i poza nim. Moc\u0105 tego naszego aktu czynnego cz\u0142owiek mo\u017ce by\u0107 i rzeczywi\u015bcie jest zawsze nowy w swoich my\u015blach, s\u0142owach i czynach. Ile\u017c nowego nie wytwarza rodzaj ludzki! A je\u015bli cz\u0142owiek dokonuje swojego nowego aktu nieustannie, lecz w odst\u0119pach, to dlatego, \u017ce nie pozwala, aby moja Wola Bo\u017ca nim kierowa\u0142a. Jak\u017ce pi\u0119kne by\u0142o stworzenie cz\u0142owieka \u2013 dzie\u0142o naszego aktu stw\u00f3rczego, zachowuj\u0105cego i czynnego. Wlali\u015bmy w niego nasz\u0105 Wol\u0119 Bo\u017c\u0105 jako \u017cycie jego duszy i uczynili\u015bmy nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 krwi\u0105 jego duszy. Dlatego tak bardzo go kochamy, poniewa\u017c nie jest on tylko naszym dzie\u0142em, jak ca\u0142e pozosta\u0142e stworzenie, lecz posiada prawdziwie cz\u0119\u015b\u0107 naszego \u017cycia. Odczuwamy w nim \u017cycie naszej w\u0142asnej mi\u0142o\u015bci; jak\u017ce wi\u0119c mieliby\u015bmy go nie kocha\u0107? Kto nie kocha swojej w\u0142asno\u015bci? Gdyby jej nie kocha\u0142, by\u0142oby to przeciwne naturze. Dlatego nasza mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka ma w sobie co\u015b niewiarygodnego, ale pow\u00f3d jest jasny: kochamy go, poniewa\u017c wyszed\u0142 z Nas, jest naszym synem, latoro\u015bl\u0105 z Nas Samych. Je\u015bli wi\u0119c cz\u0142owiek nie wymienia swojej mi\u0142o\u015bci z Nasz\u0105 i nie oddaje swojej woli Naszej, aby zachowa\u0107 Nasz\u0105, jest bardziej ni\u017c barbarzy\u0144ski i okrutny wobec swojego Stw\u00f3rcy i wobec samego siebie. Nie uznaj\u0105c bowiem swojego Stw\u00f3rcy i nie kochaj\u0105c Go, wytwarza w sobie i poza sob\u0105 labirynt n\u0119dzy i s\u0142abo\u015bci oraz traci swoje prawdziwe szcz\u0119\u015bcie. Kiedy odrzuca nasz\u0105 Wol\u0119 Bo\u017c\u0105, stawia si\u0119 w oddaleniu od swojego Stw\u00f3rcy, niszczy zasad\u0119 swojego stworzenia i zu\u017cywa krew naszej mi\u0142o\u015bci w swojej duszy, aby pozwoli\u0107, by pop\u0142yn\u0119\u0142a w niej trucizna jego ludzkiej woli. Dop\u00f3ki wi\u0119c nasza Wola nie zostanie uznana i Jej Kr\u00f3lestwo nie zostanie ustanowione po\u015br\u00f3d narod\u00f3w, cz\u0142owiek zawsze b\u0119dzie istot\u0105 nieuporz\u0105dkowan\u0105, niepodobn\u0105 do swojego Stw\u00f3rcy\u201d. (z \u201eKsi\u0119gi Niebios\u201d; do u\u017cytku prywatnego \u2013 tom 27; 10 listopada 1929)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1524","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1524","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1524"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1524\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1525,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1524\/revisions\/1525"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1524"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1524"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1524"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}