{"id":1485,"date":"2026-08-20T13:32:57","date_gmt":"2026-08-20T13:32:57","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1485"},"modified":"2026-08-20T13:32:57","modified_gmt":"2026-08-20T13:32:57","slug":"czwartek-xx-tydzien-okresu-zwyklego-mt-221-14","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/08\/20\/czwartek-xx-tydzien-okresu-zwyklego-mt-221-14\/","title":{"rendered":"Czwartek XX tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (Mt 22,1-14)"},"content":{"rendered":"\n

1 A Jezus znowu w przypowie\u015bciach m\u00f3wi\u0142 do nich: 2 \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do kr\u00f3la, kt\u00f3ry wyprawi\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 swemu synowi. 3 Pos\u0142a\u0142 wi\u0119c swoje s\u0142ugi, \u017ceby zaproszonych zwo\u0142ali na uczt\u0119, lecz ci nie chcieli przyj\u015b\u0107. 4 Pos\u0142a\u0142 jeszcze raz inne s\u0142ugi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowa\u0142em moj\u0105 uczt\u0119: wo\u0142y i tuczne zwierz\u0119ta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjd\u017acie na uczt\u0119!” 5 Lecz oni zlekcewa\u017cyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, 6 a inni pochwycili jego s\u0142ugi i zniewa\u017cywszy [ich], pozabijali. 7 Na to kr\u00f3l uni\u00f3s\u0142 si\u0119 gniewem. Pos\u0142a\u0142 swe wojska i kaza\u0142 wytraci\u0107 owych zab\u00f3jc\u00f3w, a miasto ich spali\u0107. 8 Wtedy rzek\u0142 swoim s\u0142ugom: „Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. 9 Id\u017acie wi\u0119c na rozstajne drogi i zapro\u015bcie na uczt\u0119 wszystkich, kt\u00f3rych spotkacie”. 10 S\u0142udzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, kt\u00f3rych napotkali: z\u0142ych i dobrych. I sala zape\u0142ni\u0142a si\u0119 biesiadnikami. 11 Wszed\u0142 kr\u00f3l, \u017ceby si\u0119 przypatrzy\u0107 biesiadnikom, i zauwa\u017cy\u0142 tam cz\u0142owieka, nie ubranego w str\u00f3j weselny. 12 Rzek\u0142 do niego: „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego?”2<\/sup><\/a> Lecz on oniemia\u0142. 13 Wtedy kr\u00f3l rzek\u0142 s\u0142ugom: „Zwi\u0105\u017ccie mu r\u0119ce i nogi i wyrzu\u0107cie go na zewn\u0105trz, w ciemno\u015bci! Tam b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w”. 14 Bo wielu jest powo\u0142anych, lecz ma\u0142o wybranych\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Rzek\u0142 do niego: „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego?”(Mt 22,12)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Rozwa\u017ca\u0142am tajemnic\u0119 biczowania i wsp\u00f3\u0142czu\u0142am mojemu s\u0142odkiemu Jezusowi, gdy widzia\u0142 siebie tak upokorzonego po\u015br\u00f3d swoich wrog\u00f3w, odartego z szaty, pod nawa\u0142nic\u0105 cios\u00f3w; wtedy m\u00f3j mi\u0142y Jezus, w tym stanie, w jakim by\u0142, gdy Go biczowano, wyszed\u0142 ze mnie i zapyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, czy chcesz wiedzie\u0107, dlaczego zosta\u0142em obna\u017cony, gdy by\u0142em biczowany? W ka\u017cdej tajemnicy Mojej M\u0119ki zajmowa\u0142em si\u0119 najpierw tym, jak naprawi\u0107 roz\u0142am mi\u0119dzy Wol\u0105 ludzk\u0105 a Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, a dopiero potem zniewagami, kt\u00f3re ten roz\u0142am wywo\u0142ywa\u0142.<\/p>\n\n\n\n

W ogrodzie Eden, kiedy cz\u0142owiek zerwa\u0142 wi\u0119zy jedno\u015bci mi\u0119dzy Najwy\u017csz\u0105 Wol\u0105 a swoj\u0105 w\u0142asn\u0105, pozbawi\u0142 si\u0119 kr\u00f3lewskich szat Mojej Woli i przyodzia\u0142 si\u0119 w n\u0119dzne \u0142achmany swojej w\u0142asnej woli, kt\u00f3ra by\u0142a s\u0142aba, niesta\u0142a i niezdolna do czynienia dobra. Moja Wola by\u0142a dla Adama s\u0142odkim zauroczeniem, kt\u00f3re utrzymywa\u0142o go w ca\u0142kowicie czystym \u015bwietle i sprawi\u0142o, \u017ce nie zna\u0142 nic poza swoim Bogiem, z kt\u00f3rego wyszed\u0142, kt\u00f3ry obdarza\u0142 go jedynie rozkoszami bez liku. I by\u0142 tak ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ty tym, jakie wielkie skarby da\u0142 mu jego B\u00f3g, \u017ce nie my\u015bla\u0142 o sobie. <\/p>\n\n\n\n

O jak\u017ce szcz\u0119\u015bliwy by\u0142 cz\u0142owiek i jak szcz\u0119\u015bliwa by\u0142a Bosko\u015b\u0107, \u017ce przekaza\u0142a mu tyle Doskona\u0142o\u015bci swojej Istoty, ile stworzenie mo\u017ce wch\u0142on\u0105\u0107 tylko po to, by uczyni\u0107 je podobnym do siebie!” <\/p>\n\n\n\n

Jak tylko Adam zerwa\u0142 wi\u0119\u017a z Nasz\u0105 Wol\u0105, straci\u0142 kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0119<\/strong>, czar, \u015bwiat\u0142o i b\u0142ogo\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Kontemplowa\u0142 siebie bez \u015bwiat\u0142a Mojej Woli, a kiedy kontemplowa\u0142 siebie bez czaru, kt\u00f3re go wi\u0105za\u0142o, rozpozna\u0142 siebie [ i to, jak bardzo by\u0142 nieudolny bez mojego \u015bwiat\u0142a], zawstydzi\u0142 si\u0119 i poczu\u0142 strach przed Bogiem, tak \u017ce nawet jego w\u0142asna natura odczu\u0142a smutne skutki tego: poczu\u0142 ch\u0142\u00f3d i nago\u015b\u0107, i poczu\u0142 \u017cyw\u0105 potrzeb\u0119 okrycia si\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Jak Nasza Wola trzyma\u0142a go w przystani niezmiernych rozkoszy, tak jego w\u0142asna wola wprowadzi\u0142a go do przystani nieszcz\u0119\u015bcia. Nasza wola by\u0142a dla cz\u0142owieka wszystkim i w Niej znalaz\u0142 wszystko. By\u0142o to sprawiedliwe, \u017ce pochodz\u0105c od Nas i \u017cyj\u0105c w Naszej Woli, jako Nasz umi\u0142owany Syn, powinien \u017cy\u0107 z tego, co by\u0142o Nasze, a ta Nasza Wola powinna zapewni\u0107 mu wszystko, czego potrzebowa\u0142. Teraz, gdy chcia\u0142 \u017cy\u0107 w swojej woli, potrzebowa\u0142 wszystkiego, gdy\u017c wola ludzka nie ma mocy, by zapewni\u0107 wszystkie potrzeby, ani nie zawiera w sobie \u017ar\u00f3d\u0142a dobra; by\u0142 wi\u0119c zmuszony do mozolnego zdobywania rzeczy niezb\u0119dnych do \u017cycia. Czy widzisz zatem, co to znaczy nie by\u0107 zjednoczonym z Moj\u0105 Wol\u0105? O, gdyby wszyscy to wiedzieli, mieliby tylko to jedno pragnienie, aby Moja Wola przysz\u0142a i kr\u00f3lowa\u0142a na ziemi!<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c, gdyby Adam nie wycofa\u0142 si\u0119 z Boskiej Woli, r\u00f3wnie\u017c jego natura nie potrzebowa\u0142aby [materialnych] szat i nie wstydzi\u0142by si\u0119 swojej nago\u015bci1<\/sup><\/strong>, ani nie podlega\u0142by cierpieniom z powodu zimna, gor\u0105ca, g\u0142odu czy s\u0142abo\u015bci. Ale te naturalne rzeczy by\u0142y prawie niczym [w por\u00f3wnaniu], by\u0142y raczej symbolami wielkiego dobra, kt\u00f3re jego dusza utraci\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c, c\u00f3rko Moja, zanim zosta\u0142em przywi\u0105zany do s\u0142upa aby zosta\u0107 ubiczowanym, chcia\u0142em by\u0107 obna\u017cony, aby cierpie\u0107 nago\u015b\u0107 cz\u0142owieka i zado\u015b\u0107uczyni\u0107, za to, \u017ce on rozebra\u0142 si\u0119 z kr\u00f3lewskiej szaty Mojej Woli.<\/p>\n\n\n\n

Czu\u0142em tak wielki wstyd i m\u0119k\u0119 w Sobie, gdy widzia\u0142em Siebie tak obna\u017conego po\u015br\u00f3d wrog\u00f3w, kt\u00f3rzy ze Mnie szydzili, \u017ce p\u0142aka\u0142em nad nago\u015bci\u0105 cz\u0142owieka, i ofiarowa\u0142em Moj\u0105 nago\u015b\u0107 Mojemu Ojcu Niebieskiemu, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 by\u0107 na nowo przyodziany kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0105 Mojej Woli. A \u017ceby mi tego nie odm\u00f3wiono, ofiarowa\u0142em za to Moj\u0105 Krew, Moje Cia\u0142o rozdarte na kawa\u0142ki i pozwoli\u0142em si\u0119 pozbawi\u0107 nie tylko Moich szat, ale i Mojej sk\u00f3ry, aby m\u00f3c zap\u0142aci\u0107 cen\u0119 i zado\u015b\u0107uczyni\u0107 za t\u0119 zbrodni\u0119 nago\u015bci cz\u0142owieka. <\/p>\n\n\n\n

S\u0142ysz\u0105c to, zapyta\u0142am ze zdziwieniem: „M\u00f3j ukochany Jezu, jak to mo\u017cliwe, \u017ce wycofuj\u0105c si\u0119 z Twojej Woli, cz\u0142owiek odczuwa\u0142 potrzeb\u0119 odzienia, \u017ce wstydzi\u0142 si\u0119 i ba\u0142?<\/p>\n\n\n\n

Ty jednak zawsze wype\u0142nia\u0142e\u015b wol\u0119 Ojca Niebieskiego i tworzy\u0142e\u015b z Nim jedno\u015b\u0107, a Twoja Matka nigdy nie zna\u0142a swojej woli – a jednak mia\u0142a potrzeb\u0119 odzienia i po\u017cywienia, odczuwa\u0142a zimno, i ciep\u0142o…” A Jezus odpowiedzia\u0142: <\/p>\n\n\n\n

 „A jednak, moja c\u00f3rko, to jest to samo.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli cz\u0142owiek wstydzi\u0142 si\u0119 z powodu swojej nago\u015bci i by\u0142 poddany tylu naturalnym z\u0142ym przypad\u0142o\u015bciom, to w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce straci\u0142 s\u0142odkie oczarowanie Mojej Woli; i chocia\u017c to dusza wyrz\u0105dzi\u0142a z\u0142o, a nie cia\u0142o, to jednak to ostatnie by\u0142o po\u015brednio, niejako wsp\u00f3lnikiem z\u0142ej woli cz\u0142owieka. Natura zosta\u0142a niejako sprofanowana przez z\u0142\u0105 wol\u0119 cz\u0142owieka, dlatego zar\u00f3wno dusza, jak i cia\u0142o musia\u0142y ponie\u015b\u0107 kar\u0119 za pope\u0142nione z\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli chodzi o Mnie, to z pewno\u015bci\u0105 zawsze wype\u0142nia\u0142em Wol\u0119 Najwy\u017csz\u0105, ale nie rozpocz\u0105\u0142em w czasie Mojego przyj\u015bcia poszukiwania niewinnego cz\u0142owieka, cz\u0142owieka przed grzechem, ale szuka\u0142em cz\u0142owieka grzesznego, z ca\u0142\u0105 jego n\u0119dz\u0105. Musia\u0142em si\u0119 wi\u0119c z nim zbrata\u0107 i wzi\u0105\u0107 na Siebie ca\u0142e z\u0142o cz\u0142owieka, poddaj\u0105c si\u0119 potrzebom \u017cycia, jakbym by\u0142 jednym z nich. We Mnie rzeczywi\u015bcie by\u0142 ten cud, \u017ce gdybym zechcia\u0142, nie potrzebowa\u0142em niczego, ani odzie\u017cy, ani po\u017cywienia, ani niczego innego ale nie chcia\u0142em skorzysta\u0107 z tego cudu, z mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka, lecz chcia\u0142em si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 we wszystkim, nawet w najbardziej niewinnych rzeczach stworzonych przez siebie, jako \u015bwiadectwo Mojej gor\u0105cej mi\u0142o\u015bci do niego; przeciwnie, s\u0142u\u017cy\u0142o to do b\u0142agania Boga, Mojego Ojca, aby maj\u0105c wzgl\u0105d na Mnie i na Moj\u0105 Wol\u0119 ca\u0142kowicie Mu po\u015bwi\u0119con\u0105, przywr\u00f3ci\u0142 cz\u0142owiekowi szlachetn\u0105 Kr\u00f3lewsk\u0105 Szat\u0119 Naszej Woli. „<\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 16; 14 stycznia 1924)<\/p>\n\n\n\n

1.Adam i Ewa posiadali przed upadkiem w grzech okrycie ze \u015bwiat\u0142a<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c kr\u00f3lestwo jest nasze, odwagi! Najwy\u017cszy Fiat czeka na nas, wzywa nas, nalega by\u015bmy je sobie wzi\u0119li.<\/em><\/strong> Kt\u00f3\u017c wi\u0119c zdob\u0119dzie si\u0119 na to, kt\u00f3\u017c b\u0119dzie na tyle przewrotny, by nie wys\u0142ucha\u0107 Jego wo\u0142ania i nie przyj\u0105\u0107 tak wielkiego szcz\u0119\u015bcia? Musimy tylko porzuci\u0107 mizerne \u0142achmany naszej woli, \u017ca\u0142obny str\u00f3j naszej niewoli, w kt\u00f3r\u0105 nasza wola nas odzia\u0142a, aby\u015bmy mogli nosi\u0107 szaty kr\u00f3lewskie i stroi\u0107 si\u0119 w Boskie ozdoby. <\/p>\n\n\n\n

Dlatego apeluj\u0119 do wszystkich i mam nadziej\u0119, \u017ce zechcecie mnie wys\u0142ucha\u0107. Czy\u017c nie wiecie, \u017ce jestem ma\u0142ym dzieciem, najmniejszym ze stworze\u0144? I wraz z Jezusem poprzez bilokacj\u0119 w Woli Bo\u017cej, ja, male\u0144ka przyjd\u0119 do waszego \u0142ona i j\u0119cz\u0105c i p\u0142acz\u0105c, b\u0119d\u0119 puka\u0142a do waszych serc, prosz\u0105c was, jak ma\u0142a \u017cebraczka, o wasze \u0142achmany, o wasze stroje \u017ca\u0142obne, o wasz\u0105 nieszcz\u0119sn\u0105 wol\u0119, by da\u0107 j\u0105 Jezusowi, \u017ceby spali\u0142 wszystko, a oddaj\u0105c wam swoj\u0105 Wol\u0119, przywr\u00f3ci\u0142 wam swoje Kr\u00f3lestwo, swoje szcz\u0119\u015bcie, czyst\u0105 biel swej kr\u00f3lewskiej szaty. <\/p>\n\n\n\n

Z wn\u0119trza Fiat wyszli\u015bmy, On da\u0142 nam \u017cycie \u2013 jest wi\u0119c s\u0142usznym i koniecznym, aby\u015bmy do Niego powr\u00f3cili, do naszego cennego i niesko\u0144czonego dziedzictwa.<\/p>\n\n\n\n

(Z Apelu Luizy)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego? (Mt 22, 2-12)<\/h3>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

\u2026I m\u00f3wi\u0142am sobie: \u201eJak\u017ce kiedykolwiek mo\u017ce by\u0107 mo\u017cliwe, abym zanurzy\u0142a si\u0119 w Bo\u017cej Woli i zapomnia\u0142a o wszystkim innym, jak gdyby nic innego dla mnie nie istnia\u0142o poza sam\u0105 tylko Wieczn\u0105 Wol\u0105, i uczestniczy\u0142a we wszystkim, co zawiera ta pe\u0142na mi\u0142o\u015bci Wola?\u201d
A Jezus, kt\u00f3ry powr\u00f3ci\u0142, doda\u0142:
\u201eMoja c\u00f3rko, dla tego, kto narodzi\u0142 si\u0119 w Mojej Woli, jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby zna\u0142 tajemnice, kt\u00f3re Ona zawiera. Co wi\u0119cej, rzecz sama w sobie jest ca\u0142kiem \u0142atwa i jakby naturalna: wyobra\u017a sobie, \u017ce posz\u0142a\u015b zamieszka\u0107 w jakim\u015b domu, na kr\u00f3tki czas albo na zawsze. Znajduje si\u0119 tam pi\u0119kna muzyka, pachn\u0105ce powietrze, kt\u00f3re sprawia, \u017ce odczuwa si\u0119, jak nowe \u017cycie wnika w siebie. Z pewno\u015bci\u0105 ani tej muzyki, ani tego pachn\u0105cego powietrza nie przynios\u0142a\u015b tam ze sob\u0105. Jednak poniewa\u017c znajdujesz si\u0119 w tym domu, kt\u00f3ry nie nale\u017cy do ciebie, korzystasz zar\u00f3wno z muzyki, jak i z pachn\u0105cego powietrza, kt\u00f3re przywraca si\u0142y do nowego \u017cycia. Dodaj jeszcze do tego, \u017ce to mieszkanie zawiera zachwycaj\u0105ce obrazy, pi\u0119kne rzeczy, kt\u00f3re porywaj\u0105, zas\u0142ony, jakich nigdy wcze\u015bniej nie widziano, wiele rozmaitych ro\u015blin i kwiat\u00f3w, kt\u00f3rych nie spos\u00f3b nawet wyliczy\u0107, wyborne potrawy, kt\u00f3rych nigdy jeszcze nie kosztowa\u0142a\u015b. O, jak\u017ce si\u0119 cieszysz, radujesz i rozkoszujesz, widz\u0105c tyle pi\u0119kna i jedz\u0105c tak wyborne potrawy! Lecz niczego z tego tam nie przynios\u0142a\u015b. A jednak uczestniczysz w tym wszystkim jedynie dlatego, \u017ce znajdujesz si\u0119 w tym mieszkaniu. Je\u015bli dzieje si\u0119 to w porz\u0105dku naturalnym, o wiele \u0142atwiej mo\u017ce si\u0119 to dokona\u0107 w porz\u0105dku nadprzyrodzonym Mojej Woli. <\/em><\/strong>Dusza, wchodz\u0105c do Niej, tworzy jeden akt z Bo\u017c\u0105 Wol\u0105. W spos\u00f3b naturalny uczestniczy w tym, co Ona czyni i co zawiera. Tym bardziej \u017ce dusza najpierw zostaje rozebrana z brudnych szat starego, winnego Adama, aby \u017cy\u0107 w Mojej Woli. Zostaje ponownie odziana w szaty nowego i \u015bwi\u0119tego Adama. Jej szat\u0105 jest \u015bwiat\u0142o samej Najwy\u017cszej Woli, w kt\u00f3rym zostaj\u0105 jej udzielone wszystkie Jego Boskie przymioty, kt\u00f3re s\u0105 szlachetne i udzielaj\u0105 si\u0119 wszystkim. To \u015bwiat\u0142o sprawia, \u017ce traci ludzkie rysy i przywraca w niej fizjonomi\u0119 jej Stw\u00f3rcy. C\u00f3\u017c wi\u0119c dziwnego, \u017ce uczestniczy we wszystkim, co posiada Bo\u017ca Wola, skoro Jedno jest \u017cyciem i wol\u0105? Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna. Radz\u0119 ci: b\u0105d\u017a Mi wierna, a tw\u00f3j Jezus uczyni krok, aby pozwoli\u0107 ci zawsze \u017cy\u0107 w Mojej Woli. B\u0119d\u0119 czuwa\u0142, aby\u015b nigdy z Niej nie wysz\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n

(Ksi\u0119ga Nieba; Tom 19; 28. luty 1926); Dr Pfl\u00fcgl)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1 A Jezus znowu w przypowie\u015bciach m\u00f3wi\u0142 do nich: 2 \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do kr\u00f3la, kt\u00f3ry wyprawi\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 swemu synowi. 3 Pos\u0142a\u0142 wi\u0119c swoje s\u0142ugi, \u017ceby zaproszonych zwo\u0142ali na uczt\u0119, lecz ci nie chcieli przyj\u015b\u0107. 4 Pos\u0142a\u0142 jeszcze raz inne s\u0142ugi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowa\u0142em moj\u0105 uczt\u0119: wo\u0142y i tuczne zwierz\u0119ta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjd\u017acie na uczt\u0119!” 5 Lecz oni zlekcewa\u017cyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, 6 a inni pochwycili jego s\u0142ugi i zniewa\u017cywszy [ich], pozabijali. 7 Na to kr\u00f3l uni\u00f3s\u0142 si\u0119 gniewem. Pos\u0142a\u0142 swe wojska i kaza\u0142 wytraci\u0107 owych zab\u00f3jc\u00f3w, a miasto ich spali\u0107. 8 Wtedy rzek\u0142 swoim s\u0142ugom: „Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. 9 Id\u017acie wi\u0119c na rozstajne drogi i zapro\u015bcie na uczt\u0119 wszystkich, kt\u00f3rych spotkacie”. 10 S\u0142udzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, kt\u00f3rych napotkali: z\u0142ych i dobrych. I sala zape\u0142ni\u0142a si\u0119 biesiadnikami. 11 Wszed\u0142 kr\u00f3l, \u017ceby si\u0119 przypatrzy\u0107 biesiadnikom, i zauwa\u017cy\u0142 tam cz\u0142owieka, nie ubranego w str\u00f3j weselny. 12 Rzek\u0142 do niego: „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego?”2 Lecz on oniemia\u0142. 13 Wtedy kr\u00f3l rzek\u0142 s\u0142ugom: „Zwi\u0105\u017ccie mu r\u0119ce i nogi i wyrzu\u0107cie go na zewn\u0105trz, w ciemno\u015bci! Tam b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w”. 14 Bo wielu jest powo\u0142anych, lecz ma\u0142o wybranych\u00bb. Rzek\u0142 do niego: „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego?”(Mt 22,12) Rozwa\u017ca\u0142am tajemnic\u0119 biczowania i wsp\u00f3\u0142czu\u0142am mojemu s\u0142odkiemu Jezusowi, gdy widzia\u0142 siebie tak upokorzonego po\u015br\u00f3d swoich wrog\u00f3w, odartego z szaty, pod nawa\u0142nic\u0105 cios\u00f3w; wtedy m\u00f3j mi\u0142y Jezus, w tym stanie, w jakim by\u0142, gdy Go biczowano, wyszed\u0142 ze mnie i zapyta\u0142: „Moja c\u00f3rko, czy chcesz wiedzie\u0107, dlaczego zosta\u0142em obna\u017cony, gdy by\u0142em biczowany? W ka\u017cdej tajemnicy Mojej M\u0119ki zajmowa\u0142em si\u0119 najpierw tym, jak naprawi\u0107 roz\u0142am mi\u0119dzy Wol\u0105 ludzk\u0105 a Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, a dopiero potem zniewagami, kt\u00f3re ten roz\u0142am wywo\u0142ywa\u0142. W ogrodzie Eden, kiedy cz\u0142owiek zerwa\u0142 wi\u0119zy jedno\u015bci mi\u0119dzy Najwy\u017csz\u0105 Wol\u0105 a swoj\u0105 w\u0142asn\u0105, pozbawi\u0142 si\u0119 kr\u00f3lewskich szat Mojej Woli i przyodzia\u0142 si\u0119 w n\u0119dzne \u0142achmany swojej w\u0142asnej woli, kt\u00f3ra by\u0142a s\u0142aba, niesta\u0142a i niezdolna do czynienia dobra. Moja Wola by\u0142a dla Adama s\u0142odkim zauroczeniem, kt\u00f3re utrzymywa\u0142o go w ca\u0142kowicie czystym \u015bwietle i sprawi\u0142o, \u017ce nie zna\u0142 nic poza swoim Bogiem, z kt\u00f3rego wyszed\u0142, kt\u00f3ry obdarza\u0142 go jedynie rozkoszami bez liku. I by\u0142 tak ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ty tym, jakie wielkie skarby da\u0142 mu jego B\u00f3g, \u017ce nie my\u015bla\u0142 o sobie.  O jak\u017ce szcz\u0119\u015bliwy by\u0142 cz\u0142owiek i jak szcz\u0119\u015bliwa by\u0142a Bosko\u015b\u0107, \u017ce przekaza\u0142a mu tyle Doskona\u0142o\u015bci swojej Istoty, ile stworzenie mo\u017ce wch\u0142on\u0105\u0107 tylko po to, by uczyni\u0107 je podobnym do siebie!”  Jak tylko Adam zerwa\u0142 wi\u0119\u017a z Nasz\u0105 Wol\u0105, straci\u0142 kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0119, czar, \u015bwiat\u0142o i b\u0142ogo\u015b\u0107.  Kontemplowa\u0142 siebie bez \u015bwiat\u0142a Mojej Woli, a kiedy kontemplowa\u0142 siebie bez czaru, kt\u00f3re go wi\u0105za\u0142o, rozpozna\u0142 siebie [ i to, jak bardzo by\u0142 nieudolny bez mojego \u015bwiat\u0142a], zawstydzi\u0142 si\u0119 i poczu\u0142 strach przed Bogiem, tak \u017ce nawet jego w\u0142asna natura odczu\u0142a smutne skutki tego: poczu\u0142 ch\u0142\u00f3d i nago\u015b\u0107, i poczu\u0142 \u017cyw\u0105 potrzeb\u0119 okrycia si\u0119.  Jak Nasza Wola trzyma\u0142a go w przystani niezmiernych rozkoszy, tak jego w\u0142asna wola wprowadzi\u0142a go do przystani nieszcz\u0119\u015bcia. Nasza wola by\u0142a dla cz\u0142owieka wszystkim i w Niej znalaz\u0142 wszystko. By\u0142o to sprawiedliwe, \u017ce pochodz\u0105c od Nas i \u017cyj\u0105c w Naszej Woli, jako Nasz umi\u0142owany Syn, powinien \u017cy\u0107 z tego, co by\u0142o Nasze, a ta Nasza Wola powinna zapewni\u0107 mu wszystko, czego potrzebowa\u0142. Teraz, gdy chcia\u0142 \u017cy\u0107 w swojej woli, potrzebowa\u0142 wszystkiego, gdy\u017c wola ludzka nie ma mocy, by zapewni\u0107 wszystkie potrzeby, ani nie zawiera w sobie \u017ar\u00f3d\u0142a dobra; by\u0142 wi\u0119c zmuszony do mozolnego zdobywania rzeczy niezb\u0119dnych do \u017cycia. Czy widzisz zatem, co to znaczy nie by\u0107 zjednoczonym z Moj\u0105 Wol\u0105? O, gdyby wszyscy to wiedzieli, mieliby tylko to jedno pragnienie, aby Moja Wola przysz\u0142a i kr\u00f3lowa\u0142a na ziemi! Tak wi\u0119c, gdyby Adam nie wycofa\u0142 si\u0119 z Boskiej Woli, r\u00f3wnie\u017c jego natura nie potrzebowa\u0142aby [materialnych] szat i nie wstydzi\u0142by si\u0119 swojej nago\u015bci1, ani nie podlega\u0142by cierpieniom z powodu zimna, gor\u0105ca, g\u0142odu czy s\u0142abo\u015bci. Ale te naturalne rzeczy by\u0142y prawie niczym [w por\u00f3wnaniu], by\u0142y raczej symbolami wielkiego dobra, kt\u00f3re jego dusza utraci\u0142a. Tak wi\u0119c, c\u00f3rko Moja, zanim zosta\u0142em przywi\u0105zany do s\u0142upa aby zosta\u0107 ubiczowanym, chcia\u0142em by\u0107 obna\u017cony, aby cierpie\u0107 nago\u015b\u0107 cz\u0142owieka i zado\u015b\u0107uczyni\u0107, za to, \u017ce on rozebra\u0142 si\u0119 z kr\u00f3lewskiej szaty Mojej Woli. Czu\u0142em tak wielki wstyd i m\u0119k\u0119 w Sobie, gdy widzia\u0142em Siebie tak obna\u017conego po\u015br\u00f3d wrog\u00f3w, kt\u00f3rzy ze Mnie szydzili, \u017ce p\u0142aka\u0142em nad nago\u015bci\u0105 cz\u0142owieka, i ofiarowa\u0142em Moj\u0105 nago\u015b\u0107 Mojemu Ojcu Niebieskiemu, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 by\u0107 na nowo przyodziany kr\u00f3lewsk\u0105 szat\u0105 Mojej Woli. A \u017ceby mi tego nie odm\u00f3wiono, ofiarowa\u0142em za to Moj\u0105 Krew, Moje Cia\u0142o rozdarte na kawa\u0142ki i pozwoli\u0142em si\u0119 pozbawi\u0107 nie tylko Moich szat, ale i Mojej sk\u00f3ry, aby m\u00f3c zap\u0142aci\u0107 cen\u0119 i zado\u015b\u0107uczyni\u0107 za t\u0119 zbrodni\u0119 nago\u015bci cz\u0142owieka.  S\u0142ysz\u0105c to, zapyta\u0142am ze zdziwieniem: „M\u00f3j ukochany Jezu, jak to mo\u017cliwe, \u017ce wycofuj\u0105c si\u0119 z Twojej Woli, cz\u0142owiek odczuwa\u0142 potrzeb\u0119 odzienia, \u017ce wstydzi\u0142 si\u0119 i ba\u0142? Ty jednak zawsze wype\u0142nia\u0142e\u015b wol\u0119 Ojca Niebieskiego i tworzy\u0142e\u015b z Nim jedno\u015b\u0107, a Twoja Matka nigdy nie zna\u0142a swojej woli – a jednak mia\u0142a potrzeb\u0119 odzienia i po\u017cywienia, odczuwa\u0142a zimno, i ciep\u0142o…” A Jezus odpowiedzia\u0142:   „A jednak, moja c\u00f3rko, to jest to samo. Je\u015bli cz\u0142owiek wstydzi\u0142 si\u0119 z powodu swojej nago\u015bci i by\u0142 poddany tylu naturalnym z\u0142ym przypad\u0142o\u015bciom, to w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce straci\u0142 s\u0142odkie oczarowanie Mojej Woli; i chocia\u017c to dusza wyrz\u0105dzi\u0142a z\u0142o, a nie cia\u0142o, to jednak to ostatnie by\u0142o po\u015brednio, niejako wsp\u00f3lnikiem z\u0142ej woli cz\u0142owieka. Natura zosta\u0142a niejako sprofanowana przez z\u0142\u0105 wol\u0119 cz\u0142owieka, dlatego zar\u00f3wno dusza, jak i cia\u0142o musia\u0142y ponie\u015b\u0107 kar\u0119 za pope\u0142nione z\u0142o. Je\u015bli chodzi o Mnie, to z pewno\u015bci\u0105 zawsze wype\u0142nia\u0142em Wol\u0119 Najwy\u017csz\u0105, ale nie rozpocz\u0105\u0142em w czasie Mojego przyj\u015bcia poszukiwania niewinnego cz\u0142owieka, cz\u0142owieka przed grzechem, ale szuka\u0142em cz\u0142owieka grzesznego, z ca\u0142\u0105 jego n\u0119dz\u0105. Musia\u0142em si\u0119 wi\u0119c z nim zbrata\u0107 i wzi\u0105\u0107 na Siebie ca\u0142e z\u0142o cz\u0142owieka, poddaj\u0105c si\u0119 potrzebom \u017cycia, jakbym by\u0142 jednym z nich. We Mnie rzeczywi\u015bcie by\u0142 ten cud, \u017ce gdybym zechcia\u0142, nie potrzebowa\u0142em niczego, ani odzie\u017cy, ani po\u017cywienia, ani niczego innego ale nie chcia\u0142em skorzysta\u0107 z tego cudu, z mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka, lecz chcia\u0142em si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 we wszystkim, nawet w najbardziej niewinnych rzeczach stworzonych przez siebie, jako \u015bwiadectwo Mojej gor\u0105cej mi\u0142o\u015bci do niego; przeciwnie, s\u0142u\u017cy\u0142o to do b\u0142agania Boga, Mojego Ojca, aby maj\u0105c wzgl\u0105d na Mnie i na Moj\u0105 Wol\u0119 ca\u0142kowicie Mu po\u015bwi\u0119con\u0105, przywr\u00f3ci\u0142 cz\u0142owiekowi szlachetn\u0105 Kr\u00f3lewsk\u0105 Szat\u0119 Naszej Woli. „ (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 16; 14 stycznia 1924) 1.Adam i Ewa posiadali przed upadkiem w grzech okrycie ze \u015bwiat\u0142a \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 Tak wi\u0119c kr\u00f3lestwo jest nasze, odwagi! Najwy\u017cszy Fiat czeka na nas, wzywa nas, nalega by\u015bmy je sobie wzi\u0119li. Kt\u00f3\u017c wi\u0119c zdob\u0119dzie si\u0119 na to, kt\u00f3\u017c b\u0119dzie na tyle przewrotny, by nie wys\u0142ucha\u0107 Jego wo\u0142ania i nie przyj\u0105\u0107 tak wielkiego szcz\u0119\u015bcia? Musimy tylko porzuci\u0107 mizerne \u0142achmany naszej woli, \u017ca\u0142obny str\u00f3j naszej niewoli, w kt\u00f3r\u0105 nasza wola nas odzia\u0142a, aby\u015bmy mogli nosi\u0107 szaty kr\u00f3lewskie i stroi\u0107 si\u0119 w Boskie ozdoby.  Dlatego apeluj\u0119 do wszystkich i mam nadziej\u0119, \u017ce zechcecie mnie wys\u0142ucha\u0107. Czy\u017c nie wiecie, \u017ce jestem ma\u0142ym dzieciem, najmniejszym ze stworze\u0144? I wraz z Jezusem poprzez bilokacj\u0119 w Woli Bo\u017cej, ja, male\u0144ka przyjd\u0119 do waszego \u0142ona i j\u0119cz\u0105c i p\u0142acz\u0105c, b\u0119d\u0119 puka\u0142a do waszych serc, prosz\u0105c was, jak ma\u0142a \u017cebraczka, o wasze \u0142achmany, o wasze stroje \u017ca\u0142obne, o wasz\u0105 nieszcz\u0119sn\u0105 wol\u0119, by da\u0107 j\u0105 Jezusowi, \u017ceby spali\u0142 wszystko, a oddaj\u0105c wam swoj\u0105 Wol\u0119, przywr\u00f3ci\u0142 wam swoje Kr\u00f3lestwo, swoje szcz\u0119\u015bcie, czyst\u0105 biel swej kr\u00f3lewskiej szaty.  Z wn\u0119trza Fiat wyszli\u015bmy, On da\u0142 nam \u017cycie \u2013 jest wi\u0119c s\u0142usznym i koniecznym, aby\u015bmy do Niego powr\u00f3cili, do naszego cennego i niesko\u0144czonego dziedzictwa. (Z Apelu Luizy)  „Przyjacielu, jak\u017ce tu wszed\u0142e\u015b nie maj\u0105c stroju weselnego? (Mt 22, 2-12) \u2026I m\u00f3wi\u0142am sobie: \u201eJak\u017ce kiedykolwiek mo\u017ce by\u0107 mo\u017cliwe, abym zanurzy\u0142a si\u0119 w Bo\u017cej Woli i zapomnia\u0142a o wszystkim innym, jak gdyby nic innego dla mnie nie istnia\u0142o poza sam\u0105 tylko Wieczn\u0105 Wol\u0105, i uczestniczy\u0142a we wszystkim, co zawiera ta pe\u0142na mi\u0142o\u015bci Wola?\u201dA Jezus, kt\u00f3ry powr\u00f3ci\u0142, doda\u0142:\u201eMoja c\u00f3rko, dla tego, kto narodzi\u0142 si\u0119 w Mojej Woli, jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby zna\u0142 tajemnice, kt\u00f3re Ona zawiera. Co wi\u0119cej, rzecz sama w sobie jest ca\u0142kiem \u0142atwa i jakby naturalna: wyobra\u017a sobie, \u017ce posz\u0142a\u015b zamieszka\u0107 w jakim\u015b domu, na kr\u00f3tki czas albo na zawsze. Znajduje si\u0119 tam pi\u0119kna muzyka, pachn\u0105ce powietrze, kt\u00f3re sprawia, \u017ce odczuwa si\u0119, jak nowe \u017cycie wnika w siebie. Z pewno\u015bci\u0105 ani tej muzyki, ani tego pachn\u0105cego powietrza nie przynios\u0142a\u015b tam ze sob\u0105. Jednak poniewa\u017c znajdujesz si\u0119 w tym domu, kt\u00f3ry nie nale\u017cy do ciebie, korzystasz zar\u00f3wno z muzyki, jak i z pachn\u0105cego powietrza, kt\u00f3re przywraca si\u0142y do nowego \u017cycia. Dodaj jeszcze do tego, \u017ce to mieszkanie zawiera zachwycaj\u0105ce obrazy, pi\u0119kne rzeczy, kt\u00f3re porywaj\u0105, zas\u0142ony, jakich nigdy wcze\u015bniej nie widziano, wiele rozmaitych ro\u015blin i kwiat\u00f3w, kt\u00f3rych nie spos\u00f3b nawet wyliczy\u0107, wyborne potrawy, kt\u00f3rych nigdy jeszcze nie kosztowa\u0142a\u015b. O, jak\u017ce si\u0119 cieszysz, radujesz i rozkoszujesz, widz\u0105c tyle pi\u0119kna i jedz\u0105c tak wyborne potrawy! Lecz niczego z tego tam nie przynios\u0142a\u015b. A jednak uczestniczysz w tym wszystkim jedynie dlatego, \u017ce znajdujesz si\u0119 w tym mieszkaniu. Je\u015bli dzieje si\u0119 to w porz\u0105dku naturalnym, o wiele \u0142atwiej mo\u017ce si\u0119 to dokona\u0107 w porz\u0105dku nadprzyrodzonym Mojej Woli. Dusza, wchodz\u0105c do Niej, tworzy jeden akt z Bo\u017c\u0105 Wol\u0105. W spos\u00f3b naturalny uczestniczy w tym, co Ona czyni i co zawiera. Tym bardziej \u017ce dusza najpierw zostaje rozebrana z brudnych szat starego, winnego Adama, aby \u017cy\u0107 w Mojej Woli. Zostaje ponownie odziana w szaty nowego i \u015bwi\u0119tego Adama. Jej szat\u0105 jest \u015bwiat\u0142o samej Najwy\u017cszej Woli, w kt\u00f3rym zostaj\u0105 jej udzielone wszystkie Jego Boskie przymioty, kt\u00f3re s\u0105 szlachetne i udzielaj\u0105 si\u0119 wszystkim. To \u015bwiat\u0142o sprawia, \u017ce traci ludzkie rysy i przywraca w niej fizjonomi\u0119 jej Stw\u00f3rcy. C\u00f3\u017c wi\u0119c dziwnego, \u017ce uczestniczy we wszystkim, co posiada Bo\u017ca Wola, skoro Jedno jest \u017cyciem i wol\u0105? Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna. Radz\u0119 ci: b\u0105d\u017a Mi wierna, a tw\u00f3j Jezus uczyni krok, aby pozwoli\u0107 ci zawsze \u017cy\u0107 w Mojej Woli. B\u0119d\u0119 czuwa\u0142, aby\u015b nigdy z Niej nie wysz\u0142a\u201d. (Ksi\u0119ga Nieba; Tom 19; 28. luty 1926); Dr Pfl\u00fcgl)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1485","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1485","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1485"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1485\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1486,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1485\/revisions\/1486"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1485"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1485"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1485"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}