{"id":1483,"date":"2026-08-17T05:59:29","date_gmt":"2026-08-17T05:59:29","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1483"},"modified":"2026-08-17T05:59:29","modified_gmt":"2026-08-17T05:59:29","slug":"poniedzialek-xx-tydzien-okresu-zwyklego-mt-1916-22","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/08\/17\/poniedzialek-xx-tydzien-okresu-zwyklego-mt-1916-22\/","title":{"rendered":"Poniedzia\u0142ek XX tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego (Mt 19,16-22)"},"content":{"rendered":"\n

A oto zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Niego pewien cz\u0142owiek i zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co dobrego mam czyni\u0107, aby otrzyma\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb 17 <\/strong>Odpowiedzia\u0142 mu: \u00abDlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A je\u015bli chcesz osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie, zachowaj przykazania\u00bb. 18 <\/strong>Zapyta\u0142 Go: \u00abKt\u00f3re?\u00bb Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abOto te: Nie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c, nie kradnij, nie zeznawaj fa\u0142szywie, 19 <\/strong>czcij ojca i matk\u0119 oraz mi\u0142uj swego bli\u017aniego, jak siebie samego!\u00bb 20 <\/strong>Odrzek\u0142 Mu m\u0142odzieniec: \u00abPrzestrzega\u0142em tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?\u00bb 21 <\/strong>Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abJe\u015bli chcesz by\u0107 doskona\u0142y, id\u017a, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105!\u00bb 22 <\/strong>Gdy m\u0142odzieniec us\u0142ysza\u0142 te s\u0142owa, odszed\u0142 zasmucony, mia\u0142 bowiem wiele posiad\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cA je\u015bli chcesz osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie\u2026\u201d (Mt 19, 17)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kiedy rozmy\u015bla\u0142am o \u015awi\u0119tej Woli Bo\u017cej, m\u00f3j s\u0142odki Jezus powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, nie ma dr\u00f3g, ani drzwi, ani kluczy, aby wej\u015b\u0107 do mojej Woli, poniewa\u017c moja Wola znajduje si\u0119 wsz\u0119dzie: przep\u0142ywa pod stopami, po prawej i po lewej stronie, ponad g\u0142ow\u0105 i w ka\u017cdym miejscu.<\/p>\n\n\n\n

Stworzenie nie musi uczyni\u0107 niczego innego, jak tylko usun\u0105\u0107 kamyk swojej woli. Chocia\u017c dusza znajduje si\u0119 w mojej Woli, nie uczestniczy w Niej ani nie cieszy si\u0119 Jej skutkami i staje si\u0119 jakby obca w mojej Woli, poniewa\u017c kamyk jej woli stanowi przeszkod\u0119, podobnie jak ska\u0142y nie pozwalaj\u0105 p\u0142yn\u0105\u0107 wodzie z brzegu w inne miejsce<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Lecz gdy dusza usunie kamyk swojej woli, w tej samej chwili przep\u0142ywa we Mnie, a Ja w niej. Znajduje wszystkie moje dobra do swojej dyspozycji: si\u0142\u0119, \u015bwiat\u0142o, pomoc \u2014 cokolwiek zechce.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Widzisz wi\u0119c, dlatego nie ma \u017cadnych \u015bcie\u017cek ani bram, ani kluczy; wystarczy chcie\u0107 i wszystko jest dokonane. Moja Wola bierze na siebie zobowi\u0105zanie do wszystkiego, daje jej to, czego jej brakuje, i pozwala jej w\u0119drowa\u0107 po bezkresnych granicach mojej Woli.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142kiem inaczej jest w przypadku innych cn\u00f3t:<\/em> ile\u017c wysi\u0142k\u00f3w wymagaj\u0105, ile\u017c walk, ile\u017c d\u0142ugich dr\u00f3g!<\/p>\n\n\n\n

A kiedy wydaje si\u0119, \u017ce cnota zaczyna si\u0119 do duszy u\u015bmiecha\u0107, przychodzi gwa\u0142towna nami\u0119tno\u015b\u0107, pokusa, nieoczekiwane spotkanie i odrzuca j\u0105 z powrotem na pocz\u0105tek, gdzie musi ponownie wyruszy\u0107 w drog\u0119.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi niebios\u201d; Do u\u017cytku prywatnego – tom 12; 16 lutego 1921)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0\u00abJe\u015bli chcesz by\u0107 doskona\u0142y.\u00bb <\/strong>(Mt 19, 21)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Jak Jezus krok po kroku doprowadza do doskona\u0142o\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

Tego ranka czu\u0142am si\u0119 tak zniech\u0119cona i postrzega\u0142am siebie w tak z\u0142ym \u015bwietle, \u017ce sta\u0142am si\u0119 dla siebie samej nie do zniesienia. <\/p>\n\n\n\n

Kiedy przyszed\u0142 Jezus, opowiedzia\u0142am Mu o moich cierpieniach i nieszcz\u0119\u015bliwym stanie, w jakim si\u0119 znajdowa\u0142am. Powiedzia\u0142 mi: \u201eMoja c\u00f3rko, <\/em>nie tra\u0107 ducha. Moim zwyk\u0142ym sposobem post\u0119powania jest doprowadzenie do doskona\u0142o\u015bci krok po kroku, a nie wszystko w jednej chwili, aby dusza zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce zawsze czego\u015b jej brakuje.<\/em><\/strong> <\/em>Ponagla si\u0119 i dok\u0142ada wszelkich stara\u0144, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 to, czego jej brakuje, aby bardziej Mnie zadowoli\u0107 i bardziej si\u0119 u\u015bwi\u0119ci\u0107. A Mnie poci\u0105gaj\u0105 te akty i czuj\u0119 si\u0119 zmuszony udzieli\u0107 jej nowych \u0142ask i niebia\u0144skich \u0142ask. W ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 wymiana(handel) mi\u0119dzy dusz\u0105 a Bogiem, kt\u00f3ra jest ca\u0142kowicie boska. Gdyby dusza posiada\u0142a w sobie pe\u0142ni\u0119 doskona\u0142o\u015bci, a zatem wszystkich cn\u00f3t, nie znalaz\u0142aby sposobu, by stara\u0107 si\u0119 bardziej Mnie zadowoli\u0107. Brakowa\u0142oby jej <\/em>krzesiwa<\/em><\/strong>, kt\u00f3re rozpala ogie\u0144 mi\u0119dzy stworzeniem, a Stw\u00f3rc\u0105\u201d. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Niech zawsze b\u0119dzie pochwalony Pan! <\/p>\n\n\n\n

(5 wrze\u015bnia 1899, tom 2; z t\u0142umacze\u0144 Dr. Pfl\u00fcgl)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0\u00abJe\u015bli chcesz by\u0107 doskona\u0142y, id\u017a, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105!\u00bb \u2026 (Mt 19, 21)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie, m\u00f3j czcigodny Jezus przyszed\u0142 bardzo kr\u00f3tko i pozwoli\u0142 mi us\u0142ysze\u0107 sw\u00f3j niezwykle \u0142agodny g\u0142os, m\u00f3wi\u0105c:
„Im bardziej dusza odrywa si\u0119 od rzeczy naturalnych, tym wi\u0119cej rzeczy nadprzyrodzonych i boskich nabywa. Im bardziej odrywa si\u0119 od mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej, tym wi\u0119cej nabywa mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej.<\/em>
<\/em>Im mniej stara si\u0119 pozna\u0107 ludzkie nauki i smakowa\u0107 przyjemno\u015bci \u017cycia, tym wi\u0119cej zdobywa wiedzy o rzeczach niebia\u0144skich, o cnocie i <\/em>tym bardziej b\u0119dzie si\u0119 nimi rozkoszowa\u0107, przyczym zamienia si\u0119 to, co gorzkie, w s\u0142odkie.<\/em><\/strong>
<\/em><\/strong>Jednym s\u0142owem, s\u0105 to wszystkie rzeczy, kt\u00f3re dziej\u0105 si\u0119 w tym samym czasie (post\u0119p w tej samej mierze): je\u015bli kto\u015b nie odczuwa nic z nadprzyrodzono\u015bci, je\u015bli mi\u0142o\u015b\u0107 Boga ga\u015bnie w duszy i nie rozumie nic z cn\u00f3t i rzeczy niebia\u0144skich i nie znajduje w nich przyjemno\u015bci, to bardzo dobrze zna si\u0119 tego przyczyn\u0119 \u201e.                                                                                <\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 5; 3 sierpnia 1903 r.)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n\n\n\n

W Woli Bo\u017cej dusza jak w grobowcu powinna umrze\u0107 dla wszystkiego, powinna by\u0107 zamkni\u0119ta w Mi\u0142o\u015bci, aby odrodzi\u0107 si\u0119 do \u017bycia Bo\u017cego. My\u015bl\u0105c o sobie, uciekamy od \u017bycia Bo\u017cego. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b rano po Komunii powiedzia\u0142am do mojego zawsze ukochanego Jezusa: Do jakiego stanu si\u0119 doprowadzi\u0142am! Wydaje si\u0119, \u017ce wszystko mi umyka: cierpienie, cnoty, wszystko…! A Jezus: <\/em>C\u00f3rko moja, o co chodzi? Chcesz traci\u0107 czas? Chcesz wyj\u015b\u0107 ze swej nico\u015bci? <\/em>Wr\u00f3\u0107 na swoje miejsce, do swej nico\u015bci, tak aby Ten, kt\u00f3ry jest Wszystkim, m\u00f3g\u0142 zaj\u0105\u0107 w tobie swoje miejsce.<\/em> Wiedz jednak, \u017ce ca\u0142a musisz umrze\u0107 w Mojej Woli: dla cierpienia, dla cn\u00f3t, dla wszystkiego.<\/em><\/strong> <\/em><\/p>\n\n\n\n

Moja Wola musi by\u0107 grobowcem duszy. I tak jak w grobowcu natura ludzka si\u0119 zu\u017cywa, a\u017c zanika ca\u0142kowicie, i przez to zu\u017cycie odradza si\u0119 do nowego i pi\u0119kniejszego \u017cycia, tak dusza pochowana w Mojej Woli, jakby wewn\u0105trz grobowca, umrze dla cierpienia, dla swych cn\u00f3t i d\u00f3br duchowych, i we wszystkim odrodzi si\u0119 do \u017bycia Bo\u017cego. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Ach, moja c\u00f3rko, wydaje si\u0119, \u017ce chcesz na\u015bladowa\u0107 ludzi ze \u015bwiata, kt\u00f3rzy p\u0119dz\u0105 za tym, co jest na czasie i co si\u0119 ko\u0144czy, a nie bior\u0105 pod uwag\u0119 tego co wieczne. Moja droga, dlaczego nie chcesz nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 tylko Moj\u0105 Wol\u0105? Dlaczego nie chcesz \u017cy\u0107 \u017byciem Nieba, nawet przebywaj\u0105c na ziemi?<\/em> <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Moja Wola jest Mi\u0142o\u015bci\u0105 , kt\u00f3ra nigdy nie umiera.<\/em><\/strong> Tak wi\u0119c Moja Wola musi by\u0107 dla ciebie grobowcem, a Mi\u0142o\u015b\u0107 pokryw\u0105, kt\u00f3ra ma ci\u0119 zamkn\u0105\u0107 i pokry\u0107 wapnem, nie daj\u0105c ci wi\u0119cej nadziei na wyj\u015bcie. W dodatku ka\u017cda my\u015bl o sobie, nawet o cnotach, jest zyskiem dla siebie samego i ucieczk\u0105 od \u017bycia Bo\u017cego. Natomiast gdy dusza my\u015bli tylko o Mnie i o tym, co Mnie dotyczy, nabywa w sobie \u017bycie Bo\u017ce, a <\/em>nabywaj\u0105c \u017bycie Bo\u017ce, unika tego (\u017cycia) ludzkiego i otrzymuje wszelkie mo\u017cliwe dobra. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Czy si\u0119 zrozumieli\u015bmy?<\/em><\/p>\n\n\n\n

(4 lipca 1912, tom 11; z Ksi\u0119gi Nieba)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026..<\/p>\n\n\n\n

… „C\u00f3rko Moja, takie s\u0105 rozporz\u0105dzenia Mojej niesko\u0144czonej M\u0105dro\u015bci i taki jest M\u00f3j zwyczaj, \u017ce gdy \u017c\u0105dam od stworzenia ma\u0142ej ofiary dla jego dobra, a ono odmawia Mi niewdzi\u0119cznie, nie chc\u0119 mu ju\u017c powierzy\u0107 Siebie. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Rezygnuj\u0119 z Moich plan\u00f3w wyniesienia go do rzeczy wysokich i pozwalam, aby zosta\u0142 niejako zapomniany, aby nikt na niego nie wskazywa\u0142, ani na wielkie dzie\u0142a, ani na bohaterstwo, ani dla Boga, ani dla siebie, ani dla narod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Ponadto musisz rozr\u00f3\u017cni\u0107: to, czego chcia\u0142em od Adama<\/em>, to by\u0142a ma\u0142a ofiara wyrzeczenia si\u0119 owocu, a nie zosta\u0142a mi ona dana. Jak m\u00f3g\u0142bym powierzy\u0107 mu siebie i wymaga\u0107 od niego wi\u0119kszej ofiary? <\/p>\n\n\n\n

Od Abrahama<\/em> jednak nie \u017c\u0105da\u0142em \u017cadnego owocu na ofiar\u0119, lecz najpierw za\u017c\u0105da\u0142em od niego, aby uda\u0142 si\u0119 do obcej ziemi, kt\u00f3ra nie by\u0142a ziemi\u0105 jego urodzenia, a on natychmiast by\u0142 mi pos\u0142uszny. Wtedy jeszcze bardziej zapragn\u0119\u0142am zawierzy\u0107 mu siebie: obsypa\u0142em go \u0142askami i poprosi\u0142em o ofiar\u0119 z jego jedynego syna, kt\u00f3rego kocha\u0142 bardziej ni\u017c siebie samego, a on ch\u0119tnie mi go ofiarowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Przekona\u0142em si\u0119, \u017ce sprawdzi\u0142 si\u0119 w pr\u00f3bie i \u017ce mog\u0119 na nim polega\u0107 i powierzy\u0107 mu wszystko. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142 on pierwszym odnowicielem, kt\u00f3remu powierzono ber\u0142o przysz\u0142ego Mesjasza. Dlatego wznios\u0142em go, aby by\u0142 g\u0142ow\u0105 pokole\u0144, na wielk\u0105 chwa\u0142\u0119 Boga, i dla Jego w\u0142asnej(chwa\u0142y) i przed narodami. <\/p>\n\n\n\n

Tak jest z wszystkimi stworzeniami. Moim zwyczajem jest prosi\u0107 dusze o drobne ofiary, o wyrzeczenie si\u0119 jakiej\u015b przyjemno\u015bci, pragnienia, ma\u0142ego interesu, pr\u00f3\u017cno\u015bci, o oderwanie si\u0119 od rzeczy pozornie nieszkodliwej.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Te drobne pr\u00f3by s\u0142u\u017c\u0105 jako ma\u0142e podpory do z\u0142o\u017cenia wielkiego kapita\u0142u Mojej \u0141aski i usposabiaj\u0105 dusze do przyj\u0119cia wi\u0119kszych ofiar.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Kiedy dusze s\u0105 Mi wierne w ma\u0142ych pr\u00f3bach, obsypuj\u0119 je \u0142askami i prosz\u0119 o wi\u0119ksze ofiary, abym m\u00f3g\u0142 dawa\u0107 jeszcze obficiej, czyni\u0105c z nich cuda \u015bwi\u0119to\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Ile \u015bwi\u0119to\u015bci zaczyna si\u0119 od ma\u0142ej ofiary, a ilu tych, kt\u00f3rzy odm\u00f3wili mi ma\u0142ej ofiary, kt\u00f3ra wydawa\u0142a im si\u0119 nieistotna, pozosta\u0142o zamkni\u0119tych na dobro, oci\u0119\u017ca\u0142ych w zrozumieniu i s\u0142abych na drodze do nieba?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ci biedacy: widzi si\u0119, jak czo\u0142gaj\u0105 si\u0119 i li\u017c\u0105 ziemi\u0119, \u017ce a\u017c budzi to lito\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego, moja c\u00f3rko, wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 trzeba po\u015bwi\u0119ci\u0107 ma\u0142ym ofiarom ni\u017c wielkim.<\/em><\/strong> Albowiem te ma\u0142e s\u0105 si\u0142\u0105 wielkich i czyni\u0105 Boga gotowym do udzielenia \u0142aski, a dusz\u0119 do jej przyj\u0119cia.” <\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 22; 15 sierpnia 1927)<\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.<\/p>\n\n\n\n

Pos\u0142uchaj Mnie teraz, droga c\u00f3rko, kiedy Najwy\u017csza Istota poprosi\u0142a Mnie o moj\u0105 ludzk\u0105 wol\u0119, zrozumia\u0142am, jak wielkie z\u0142o ludzka wola mo\u017ce uczyni\u0107 w stworzeniu i jak nara\u017ca wszystko na niebezpiecze\u0144stwo, nawet najpi\u0119kniejsze dzie\u0142a jego Stw\u00f3rcy. Stworzenie ze swoj\u0105 ludzk\u0105 wol\u0105 jest ca\u0142e chwiejne, s\u0142abe, niesta\u0142e i nieuporz\u0105dkowane. A to dlatego, \u017ce kiedy B\u00f3g je stworzy\u0142, stworzy\u0142 je jakby naturalnie zjednoczone ze swoj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0105, tak aby by\u0142a Ona si\u0142\u0105, podstawowym pop\u0119dem, podpor\u0105, po\u017cywieniem i \u017cyciem ludzkiej woli. Tak wi\u0119c je\u015bli nie dajemy \u017cycia Woli Bo\u017cej w naszej woli, odrzucamy dobra otrzymane od Boga przy Stworzeniu, jak r\u00f3wnie\u017c wrodzone prawa, kt\u00f3re otrzymali\u015bmy w akcie naszego stworzenia. Och, jak dobrze zrozumia\u0142am wielk\u0105 obraz\u0119 zadawan\u0105 Bogu oraz ca\u0142e z\u0142o, kt\u00f3re sp\u0142ywa na stworzenie! Mia\u0142am taki l\u0119k i strach przed czynieniem mojej woli. I s\u0142usznie si\u0119 obawia\u0142am, poniewa\u017c Adam r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 stworzony niewinnym przez Boga. A jednak jak wielkie z\u0142o sprowadzi\u0142 na siebie i na wszystkie pokolenia, czyni\u0105c swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 wol\u0119! Dlatego Ja, twoja Mama, przepe\u0142niona boja\u017ani\u0105, ale jeszcze bardziej mi\u0142o\u015bci\u0105 do mojego Stw\u00f3rcy, poprzysi\u0119g\u0142am, \u017ce nigdy nie uczyni\u0119 swojej woli. I aby by\u0107 bardziej pewn\u0105 i bardziej potwierdzi\u0107 moj\u0105 ofiar\u0119 Temu, kt\u00f3ry da\u0142 Mi tak wiele m\u00f3rz \u0142ask i przywilej\u00f3w, wzi\u0119\u0142am moj\u0105 wol\u0119 i przywi\u0105za\u0142am do st\u00f3p Bo\u017cego Tronu jako nieustanny ho\u0142d mi\u0142o\u015bci i ofiary oraz przysi\u0119g\u0142am, \u017ce nigdy, nawet przez chwil\u0119, nie u\u017cyj\u0119 w moim \u017cyciu w\u0142asnej woli, ale jedynie Wol\u0119 Bo\u017c\u0105.<\/em> C\u00f3rko moja, dla ciebie moja ofiara \u017cycia bez w\u0142asnej woli mo\u017ce si\u0119 nie wydawa\u0107 wielka, ale powiadam ci, \u017ce nie ma ofiary podobnej do mojej, co wi\u0119cej, wszystkie inne ofiary w ca\u0142ej historii \u015bwiata mo\u017cna nazwa\u0107 cieniem w por\u00f3wnaniu z moj\u0105. Po\u015bwi\u0119ci\u0107 siebie na jeden dzie\u0144, po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 jednym razem, a innym nie, jest \u0142atwe, ale po\u015bwi\u0119ci\u0107 siebie, nie daj\u0105c nigdy \u017cycia swojej woli, i to w ka\u017cdej chwili, przez ca\u0142e \u017cycie, w ka\u017cdym czynie i w dobrych uczynkach, jakie zamierza si\u0119 spe\u0142ni\u0107, jest ofiar\u0105 ponad ofiarami, jest najwi\u0119kszym \u015bwiadectwem, jakie mo\u017cna z\u0142o\u017cy\u0107, jest najczystsz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 (wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 z samej Woli Bo\u017cej), jak\u0105 mo\u017cna obdarzy\u0107 w\u0142asnego Stw\u00f3rc\u0119<\/em>. Ofiara ta jest tak wielka, \u017ce B\u00f3g nie mo\u017ce prosi\u0107 stworzenia o nic wi\u0119cej ani stworzenie nie mo\u017ce znale\u017a\u0107 dla swojego Stw\u00f3rcy wi\u0119kszej ofiary ni\u017c ta. <\/p>\n\n\n\n

Moja droga c\u00f3rko, kiedy z\u0142o\u017cy\u0142am mojemu Stw\u00f3rcy dar z w\u0142asnej woli, poczu\u0142am si\u0119 zwyci\u0119\u017cczyni\u0105 w pr\u00f3bie, kt\u00f3rej sama pragn\u0119\u0142am, a B\u00f3g poczu\u0142 si\u0119 zwyci\u0119zc\u0105 nad moj\u0105 ludzk\u0105 wol\u0105. B\u00f3g oczekiwa\u0142 mojej pr\u00f3by, czyli duszy, kt\u00f3ra by \u017cy\u0142a bez swojej woli, gdy\u017c chcia\u0142 naprawi\u0107 losy rodzaju ludzkiego oraz przybra\u0107 \u0142askaw\u0105 i mi\u0142osiern\u0105 postaw\u0119.\u00a0<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Dziewica Maryja w Kr\u00f3lestwie Bo\u017cej Woli” wed\u0142ug pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

A oto zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Niego pewien cz\u0142owiek i zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co dobrego mam czyni\u0107, aby otrzyma\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb 17 Odpowiedzia\u0142 mu: \u00abDlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A je\u015bli chcesz osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie, zachowaj przykazania\u00bb. 18 Zapyta\u0142 Go: \u00abKt\u00f3re?\u00bb Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abOto te: Nie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c, nie kradnij, nie zeznawaj fa\u0142szywie, 19 czcij ojca i matk\u0119 oraz mi\u0142uj swego bli\u017aniego, jak siebie samego!\u00bb 20 Odrzek\u0142 Mu m\u0142odzieniec: \u00abPrzestrzega\u0142em tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?\u00bb 21 Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abJe\u015bli chcesz by\u0107 doskona\u0142y, id\u017a, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105!\u00bb 22 Gdy m\u0142odzieniec us\u0142ysza\u0142 te s\u0142owa, odszed\u0142 zasmucony, mia\u0142 bowiem wiele posiad\u0142o\u015bci. \u201cA je\u015bli chcesz osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie\u2026\u201d (Mt 19, 17) Kiedy rozmy\u015bla\u0142am o \u015awi\u0119tej Woli Bo\u017cej, m\u00f3j s\u0142odki Jezus powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, nie ma dr\u00f3g, ani drzwi, ani kluczy, aby wej\u015b\u0107 do mojej Woli, poniewa\u017c moja Wola znajduje si\u0119 wsz\u0119dzie: przep\u0142ywa pod stopami, po prawej i po lewej stronie, ponad g\u0142ow\u0105 i w ka\u017cdym miejscu. Stworzenie nie musi uczyni\u0107 niczego innego, jak tylko usun\u0105\u0107 kamyk swojej woli. Chocia\u017c dusza znajduje si\u0119 w mojej Woli, nie uczestniczy w Niej ani nie cieszy si\u0119 Jej skutkami i staje si\u0119 jakby obca w mojej Woli, poniewa\u017c kamyk jej woli stanowi przeszkod\u0119, podobnie jak ska\u0142y nie pozwalaj\u0105 p\u0142yn\u0105\u0107 wodzie z brzegu w inne miejsce. Lecz gdy dusza usunie kamyk swojej woli, w tej samej chwili przep\u0142ywa we Mnie, a Ja w niej. Znajduje wszystkie moje dobra do swojej dyspozycji: si\u0142\u0119, \u015bwiat\u0142o, pomoc \u2014 cokolwiek zechce. Widzisz wi\u0119c, dlatego nie ma \u017cadnych \u015bcie\u017cek ani bram, ani kluczy; wystarczy chcie\u0107 i wszystko jest dokonane. Moja Wola bierze na siebie zobowi\u0105zanie do wszystkiego, daje jej to, czego jej brakuje, i pozwala jej w\u0119drowa\u0107 po bezkresnych granicach mojej Woli. Ca\u0142kiem inaczej jest w przypadku innych cn\u00f3t: ile\u017c wysi\u0142k\u00f3w wymagaj\u0105, ile\u017c walk, ile\u017c d\u0142ugich dr\u00f3g! A kiedy wydaje si\u0119, \u017ce cnota zaczyna si\u0119 do duszy u\u015bmiecha\u0107, przychodzi gwa\u0142towna nami\u0119tno\u015b\u0107, pokusa, nieoczekiwane spotkanie i odrzuca j\u0105 z powrotem na pocz\u0105tek, gdzie musi ponownie wyruszy\u0107 w drog\u0119.\u201d (z \u201eKsi\u0119gi niebios\u201d; Do u\u017cytku prywatnego – tom 12; 16 lutego 1921) \u00a0\u00abJe\u015bli chcesz by\u0107 doskona\u0142y.\u00bb (Mt 19, 21) Jak Jezus krok po kroku doprowadza do doskona\u0142o\u015bci.  Tego ranka czu\u0142am si\u0119 tak zniech\u0119cona i postrzega\u0142am siebie w tak z\u0142ym \u015bwietle, \u017ce sta\u0142am si\u0119 dla siebie samej nie do zniesienia.  Kiedy przyszed\u0142 Jezus, opowiedzia\u0142am Mu o moich cierpieniach i nieszcz\u0119\u015bliwym stanie, w jakim si\u0119 znajdowa\u0142am. Powiedzia\u0142 mi: \u201eMoja c\u00f3rko, nie tra\u0107 ducha. Moim zwyk\u0142ym sposobem post\u0119powania jest doprowadzenie do doskona\u0142o\u015bci krok po kroku, a nie wszystko w jednej chwili, aby dusza zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce zawsze czego\u015b jej brakuje. Ponagla si\u0119 i dok\u0142ada wszelkich stara\u0144, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 to, czego jej brakuje, aby bardziej Mnie zadowoli\u0107 i bardziej si\u0119 u\u015bwi\u0119ci\u0107. A Mnie poci\u0105gaj\u0105 te akty i czuj\u0119 si\u0119 zmuszony udzieli\u0107 jej nowych \u0142ask i niebia\u0144skich \u0142ask. W ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 wymiana(handel) mi\u0119dzy dusz\u0105 a Bogiem, kt\u00f3ra jest ca\u0142kowicie boska. Gdyby dusza posiada\u0142a w sobie pe\u0142ni\u0119 doskona\u0142o\u015bci, a zatem wszystkich cn\u00f3t, nie znalaz\u0142aby sposobu, by stara\u0107 si\u0119 bardziej Mnie zadowoli\u0107. Brakowa\u0142oby jej krzesiwa, kt\u00f3re rozpala ogie\u0144 mi\u0119dzy stworzeniem, a Stw\u00f3rc\u0105\u201d.  Niech zawsze b\u0119dzie pochwalony Pan!  (5 wrze\u015bnia 1899, tom 2; z t\u0142umacze\u0144 Dr. Pfl\u00fcgl) \u00a0\u00abJe\u015bli chcesz by\u0107 doskona\u0142y, id\u017a, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105!\u00bb \u2026 (Mt 19, 21) Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie, m\u00f3j czcigodny Jezus przyszed\u0142 bardzo kr\u00f3tko i pozwoli\u0142 mi us\u0142ysze\u0107 sw\u00f3j niezwykle \u0142agodny g\u0142os, m\u00f3wi\u0105c:„Im bardziej dusza odrywa si\u0119 od rzeczy naturalnych, tym wi\u0119cej rzeczy nadprzyrodzonych i boskich nabywa. Im bardziej odrywa si\u0119 od mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej, tym wi\u0119cej nabywa mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej.Im mniej stara si\u0119 pozna\u0107 ludzkie nauki i smakowa\u0107 przyjemno\u015bci \u017cycia, tym wi\u0119cej zdobywa wiedzy o rzeczach niebia\u0144skich, o cnocie i tym bardziej b\u0119dzie si\u0119 nimi rozkoszowa\u0107, przyczym zamienia si\u0119 to, co gorzkie, w s\u0142odkie.Jednym s\u0142owem, s\u0105 to wszystkie rzeczy, kt\u00f3re dziej\u0105 si\u0119 w tym samym czasie (post\u0119p w tej samej mierze): je\u015bli kto\u015b nie odczuwa nic z nadprzyrodzono\u015bci, je\u015bli mi\u0142o\u015b\u0107 Boga ga\u015bnie w duszy i nie rozumie nic z cn\u00f3t i rzeczy niebia\u0144skich i nie znajduje w nich przyjemno\u015bci, to bardzo dobrze zna si\u0119 tego przyczyn\u0119 \u201e.                                                                                 (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d; Do u\u017cytku prywatnego – Tom 5; 3 sierpnia 1903 r.) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 W Woli Bo\u017cej dusza jak w grobowcu powinna umrze\u0107 dla wszystkiego, powinna by\u0107 zamkni\u0119ta w Mi\u0142o\u015bci, aby odrodzi\u0107 si\u0119 do \u017bycia Bo\u017cego. My\u015bl\u0105c o sobie, uciekamy od \u017bycia Bo\u017cego.  Dzi\u015b rano po Komunii powiedzia\u0142am do mojego zawsze ukochanego Jezusa: Do jakiego stanu si\u0119 doprowadzi\u0142am! Wydaje si\u0119, \u017ce wszystko mi umyka: cierpienie, cnoty, wszystko…! A Jezus: C\u00f3rko moja, o co chodzi? Chcesz traci\u0107 czas? Chcesz wyj\u015b\u0107 ze swej nico\u015bci? Wr\u00f3\u0107 na swoje miejsce, do swej nico\u015bci, tak aby Ten, kt\u00f3ry jest Wszystkim, m\u00f3g\u0142 zaj\u0105\u0107 w tobie swoje miejsce. Wiedz jednak, \u017ce ca\u0142a musisz umrze\u0107 w Mojej Woli: dla cierpienia, dla cn\u00f3t, dla wszystkiego.  Moja Wola musi by\u0107 grobowcem duszy. I tak jak w grobowcu natura ludzka si\u0119 zu\u017cywa, a\u017c zanika ca\u0142kowicie, i przez to zu\u017cycie odradza si\u0119 do nowego i pi\u0119kniejszego \u017cycia, tak dusza pochowana w Mojej Woli, jakby wewn\u0105trz grobowca, umrze dla cierpienia, dla swych cn\u00f3t i d\u00f3br duchowych, i we wszystkim odrodzi si\u0119 do \u017bycia Bo\u017cego.  Ach, moja c\u00f3rko, wydaje si\u0119, \u017ce chcesz na\u015bladowa\u0107 ludzi ze \u015bwiata, kt\u00f3rzy p\u0119dz\u0105 za tym, co jest na czasie i co si\u0119 ko\u0144czy, a nie bior\u0105 pod uwag\u0119 tego co wieczne. Moja droga, dlaczego nie chcesz nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 tylko Moj\u0105 Wol\u0105? Dlaczego nie chcesz \u017cy\u0107 \u017byciem Nieba, nawet przebywaj\u0105c na ziemi?  Moja Wola jest Mi\u0142o\u015bci\u0105 , kt\u00f3ra nigdy nie umiera. Tak wi\u0119c Moja Wola musi by\u0107 dla ciebie grobowcem, a Mi\u0142o\u015b\u0107 pokryw\u0105, kt\u00f3ra ma ci\u0119 zamkn\u0105\u0107 i pokry\u0107 wapnem, nie daj\u0105c ci wi\u0119cej nadziei na wyj\u015bcie. W dodatku ka\u017cda my\u015bl o sobie, nawet o cnotach, jest zyskiem dla siebie samego i ucieczk\u0105 od \u017bycia Bo\u017cego. Natomiast gdy dusza my\u015bli tylko o Mnie i o tym, co Mnie dotyczy, nabywa w sobie \u017bycie Bo\u017ce, a nabywaj\u0105c \u017bycie Bo\u017ce, unika tego (\u017cycia) ludzkiego i otrzymuje wszelkie mo\u017cliwe dobra.  Czy si\u0119 zrozumieli\u015bmy? (4 lipca 1912, tom 11; z Ksi\u0119gi Nieba) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.. … „C\u00f3rko Moja, takie s\u0105 rozporz\u0105dzenia Mojej niesko\u0144czonej M\u0105dro\u015bci i taki jest M\u00f3j zwyczaj, \u017ce gdy \u017c\u0105dam od stworzenia ma\u0142ej ofiary dla jego dobra, a ono odmawia Mi niewdzi\u0119cznie, nie chc\u0119 mu ju\u017c powierzy\u0107 Siebie.  Rezygnuj\u0119 z Moich plan\u00f3w wyniesienia go do rzeczy wysokich i pozwalam, aby zosta\u0142 niejako zapomniany, aby nikt na niego nie wskazywa\u0142, ani na wielkie dzie\u0142a, ani na bohaterstwo, ani dla Boga, ani dla siebie, ani dla narod\u00f3w. Ponadto musisz rozr\u00f3\u017cni\u0107: to, czego chcia\u0142em od Adama, to by\u0142a ma\u0142a ofiara wyrzeczenia si\u0119 owocu, a nie zosta\u0142a mi ona dana. Jak m\u00f3g\u0142bym powierzy\u0107 mu siebie i wymaga\u0107 od niego wi\u0119kszej ofiary?  Od Abrahama jednak nie \u017c\u0105da\u0142em \u017cadnego owocu na ofiar\u0119, lecz najpierw za\u017c\u0105da\u0142em od niego, aby uda\u0142 si\u0119 do obcej ziemi, kt\u00f3ra nie by\u0142a ziemi\u0105 jego urodzenia, a on natychmiast by\u0142 mi pos\u0142uszny. Wtedy jeszcze bardziej zapragn\u0119\u0142am zawierzy\u0107 mu siebie: obsypa\u0142em go \u0142askami i poprosi\u0142em o ofiar\u0119 z jego jedynego syna, kt\u00f3rego kocha\u0142 bardziej ni\u017c siebie samego, a on ch\u0119tnie mi go ofiarowa\u0142. Przekona\u0142em si\u0119, \u017ce sprawdzi\u0142 si\u0119 w pr\u00f3bie i \u017ce mog\u0119 na nim polega\u0107 i powierzy\u0107 mu wszystko. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142 on pierwszym odnowicielem, kt\u00f3remu powierzono ber\u0142o przysz\u0142ego Mesjasza. Dlatego wznios\u0142em go, aby by\u0142 g\u0142ow\u0105 pokole\u0144, na wielk\u0105 chwa\u0142\u0119 Boga, i dla Jego w\u0142asnej(chwa\u0142y) i przed narodami.  Tak jest z wszystkimi stworzeniami. Moim zwyczajem jest prosi\u0107 dusze o drobne ofiary, o wyrzeczenie si\u0119 jakiej\u015b przyjemno\u015bci, pragnienia, ma\u0142ego interesu, pr\u00f3\u017cno\u015bci, o oderwanie si\u0119 od rzeczy pozornie nieszkodliwej. Te drobne pr\u00f3by s\u0142u\u017c\u0105 jako ma\u0142e podpory do z\u0142o\u017cenia wielkiego kapita\u0142u Mojej \u0141aski i usposabiaj\u0105 dusze do przyj\u0119cia wi\u0119kszych ofiar. Kiedy dusze s\u0105 Mi wierne w ma\u0142ych pr\u00f3bach, obsypuj\u0119 je \u0142askami i prosz\u0119 o wi\u0119ksze ofiary, abym m\u00f3g\u0142 dawa\u0107 jeszcze obficiej, czyni\u0105c z nich cuda \u015bwi\u0119to\u015bci. Ile \u015bwi\u0119to\u015bci zaczyna si\u0119 od ma\u0142ej ofiary, a ilu tych, kt\u00f3rzy odm\u00f3wili mi ma\u0142ej ofiary, kt\u00f3ra wydawa\u0142a im si\u0119 nieistotna, pozosta\u0142o zamkni\u0119tych na dobro, oci\u0119\u017ca\u0142ych w zrozumieniu i s\u0142abych na drodze do nieba? Ci biedacy: widzi si\u0119, jak czo\u0142gaj\u0105 si\u0119 i li\u017c\u0105 ziemi\u0119, \u017ce a\u017c budzi to lito\u015b\u0107. Dlatego, moja c\u00f3rko, wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 trzeba po\u015bwi\u0119ci\u0107 ma\u0142ym ofiarom ni\u017c wielkim. Albowiem te ma\u0142e s\u0105 si\u0142\u0105 wielkich i czyni\u0105 Boga gotowym do udzielenia \u0142aski, a dusz\u0119 do jej przyj\u0119cia.”  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 22; 15 sierpnia 1927) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026. Pos\u0142uchaj Mnie teraz, droga c\u00f3rko, kiedy Najwy\u017csza Istota poprosi\u0142a Mnie o moj\u0105 ludzk\u0105 wol\u0119, zrozumia\u0142am, jak wielkie z\u0142o ludzka wola mo\u017ce uczyni\u0107 w stworzeniu i jak nara\u017ca wszystko na niebezpiecze\u0144stwo, nawet najpi\u0119kniejsze dzie\u0142a jego Stw\u00f3rcy. Stworzenie ze swoj\u0105 ludzk\u0105 wol\u0105 jest ca\u0142e chwiejne, s\u0142abe, niesta\u0142e i nieuporz\u0105dkowane. A to dlatego, \u017ce kiedy B\u00f3g je stworzy\u0142, stworzy\u0142 je jakby naturalnie zjednoczone ze swoj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0105, tak aby by\u0142a Ona si\u0142\u0105, podstawowym pop\u0119dem, podpor\u0105, po\u017cywieniem i \u017cyciem ludzkiej woli. Tak wi\u0119c je\u015bli nie dajemy \u017cycia Woli Bo\u017cej w naszej woli, odrzucamy dobra otrzymane od Boga przy Stworzeniu, jak r\u00f3wnie\u017c wrodzone prawa, kt\u00f3re otrzymali\u015bmy w akcie naszego stworzenia. Och, jak dobrze zrozumia\u0142am wielk\u0105 obraz\u0119 zadawan\u0105 Bogu oraz ca\u0142e z\u0142o, kt\u00f3re sp\u0142ywa na stworzenie! Mia\u0142am taki l\u0119k i strach przed czynieniem mojej woli. I s\u0142usznie si\u0119 obawia\u0142am, poniewa\u017c Adam r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 stworzony niewinnym przez Boga. A jednak jak wielkie z\u0142o sprowadzi\u0142 na siebie i na wszystkie pokolenia, czyni\u0105c swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 wol\u0119! Dlatego Ja, twoja Mama, przepe\u0142niona boja\u017ani\u0105, ale jeszcze bardziej mi\u0142o\u015bci\u0105 do mojego Stw\u00f3rcy, poprzysi\u0119g\u0142am, \u017ce nigdy nie uczyni\u0119 swojej woli. I aby by\u0107 bardziej pewn\u0105 i bardziej potwierdzi\u0107 moj\u0105 ofiar\u0119 Temu, kt\u00f3ry da\u0142 Mi tak wiele m\u00f3rz \u0142ask i przywilej\u00f3w, wzi\u0119\u0142am moj\u0105 wol\u0119 i przywi\u0105za\u0142am do st\u00f3p Bo\u017cego Tronu jako nieustanny ho\u0142d mi\u0142o\u015bci i ofiary oraz przysi\u0119g\u0142am, \u017ce nigdy, nawet przez chwil\u0119, nie u\u017cyj\u0119 w moim \u017cyciu w\u0142asnej woli, ale jedynie Wol\u0119 Bo\u017c\u0105. C\u00f3rko moja, dla ciebie moja ofiara \u017cycia bez w\u0142asnej woli mo\u017ce si\u0119 nie wydawa\u0107 wielka, ale powiadam ci, \u017ce nie ma ofiary podobnej do mojej, co wi\u0119cej, wszystkie inne ofiary w ca\u0142ej historii \u015bwiata mo\u017cna nazwa\u0107 cieniem w por\u00f3wnaniu z moj\u0105. Po\u015bwi\u0119ci\u0107 siebie na jeden dzie\u0144, po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 jednym razem, a innym nie, jest \u0142atwe, ale po\u015bwi\u0119ci\u0107 siebie, nie daj\u0105c nigdy \u017cycia swojej woli, i to w ka\u017cdej chwili, przez ca\u0142e \u017cycie, w ka\u017cdym czynie i w dobrych uczynkach, jakie zamierza si\u0119 spe\u0142ni\u0107, jest ofiar\u0105 ponad ofiarami, jest najwi\u0119kszym \u015bwiadectwem, jakie mo\u017cna z\u0142o\u017cy\u0107, jest najczystsz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 (wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 z samej Woli Bo\u017cej), jak\u0105 mo\u017cna obdarzy\u0107 w\u0142asnego Stw\u00f3rc\u0119. Ofiara ta jest tak wielka, \u017ce B\u00f3g nie mo\u017ce prosi\u0107 stworzenia o nic wi\u0119cej ani stworzenie nie mo\u017ce znale\u017a\u0107 dla swojego Stw\u00f3rcy wi\u0119kszej ofiary ni\u017c ta. Moja droga c\u00f3rko, kiedy z\u0142o\u017cy\u0142am mojemu Stw\u00f3rcy dar z w\u0142asnej woli, poczu\u0142am si\u0119 zwyci\u0119\u017cczyni\u0105 w pr\u00f3bie, kt\u00f3rej sama pragn\u0119\u0142am, a B\u00f3g poczu\u0142 si\u0119 zwyci\u0119zc\u0105 nad moj\u0105 ludzk\u0105 wol\u0105. B\u00f3g oczekiwa\u0142 mojej pr\u00f3by, czyli duszy, kt\u00f3ra by \u017cy\u0142a bez swojej woli, gdy\u017c chcia\u0142 naprawi\u0107 losy rodzaju ludzkiego oraz przybra\u0107 \u0142askaw\u0105 i mi\u0142osiern\u0105 postaw\u0119.\u00a0 (z „Dziewica Maryja w Kr\u00f3lestwie Bo\u017cej Woli” wed\u0142ug pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1483","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1483","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1483"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1483\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1484,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1483\/revisions\/1484"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1483"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1483"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1483"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}