39 W tym czasie Maryja wybra\u0142a si\u0119 i posz\u0142a z po\u015bpiechem w g\u00f3ry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. 40 Wesz\u0142a do domu Zachariasza i pozdrowi\u0142a El\u017cbiet\u0119. 41 Gdy El\u017cbieta us\u0142ysza\u0142a pozdrowienie Maryi, poruszy\u0142o si\u0119 dzieci\u0105tko w jej \u0142onie, a Duch \u015awi\u0119ty nape\u0142ni\u0142 El\u017cbiet\u0119. 42 Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a: \u00abB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona. 43 A sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie? 44 Oto, skoro g\u0142os Twego pozdrowienia zabrzmia\u0142 w moich uszach, poruszy\u0142o si\u0119 z rado\u015bci dzieci\u0105tko w moim \u0142onie. 45 B\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b, kt\u00f3ra\u015b uwierzy\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0105 si\u0119 s\u0142owa powiedziane Ci od Pana\u00bb.<\/p>\n\n\n\n
46 Wtedy Maryja rzek\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u00abWielbi dusza moja Pana,<\/p>\n\n\n\n
47 i raduje si\u0119 duch m\u00f3j w Bogu, moim Zbawcy.<\/p>\n\n\n\n
48 Bo wejrza\u0142 na uni\u017cenie S\u0142u\u017cebnicy swojej.<\/p>\n\n\n\n
Oto bowiem b\u0142ogos\u0142awi\u0107 mnie b\u0119d\u0105 odt\u0105d wszystkie pokolenia,<\/p>\n\n\n\n
49 gdy\u017c wielkie rzeczy uczyni\u0142 mi Wszechmocny.<\/p>\n\n\n\n
\u015awi\u0119te jest Jego imi\u0119 –<\/p>\n\n\n\n
50 a swoje mi\u0142osierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co si\u0119 Go boj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
51 On przejawia moc ramienia swego,<\/p>\n\n\n\n
rozprasza [ludzi] pyszni\u0105cych si\u0119 zamys\u0142ami serc swoich.<\/p>\n\n\n\n
52 Str\u0105ca w\u0142adc\u00f3w z tronu, a wywy\u017csza pokornych.<\/p>\n\n\n\n
53 G\u0142odnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia.<\/p>\n\n\n\n
54 Uj\u0105\u0142 si\u0119 za s\u0142ug\u0105 swoim, Izraelem,<\/p>\n\n\n\n
pomny na mi\u0142osierdzie swoje –<\/p>\n\n\n\n
55 jak przyobieca\u0142 naszym ojcom –<\/p>\n\n\n\n
na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki\u00bb.<\/p>\n\n\n\n
56 Maryja pozosta\u0142a u niej oko\u0142o trzech miesi\u0119cy; potem wr\u00f3ci\u0142a do domu.<\/p>\n\n\n\n
Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a: \u00abB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona. (\u0141k 1, 42)<\/strong><\/p>\n\n\n\n „… Moja Wola chcia\u0142a by\u0107 pierwszym wykonawc\u0105 w cz\u0142owieku, tylko dlatego, \u017ce chcia\u0142a da\u0107 mu nowe niespodzianki mi\u0142o\u015bci, rado\u015bci, b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, \u015bwiat\u0142a, bogactwa; zawsze chcia\u0142a dawa\u0107 i dlatego chcia\u0142a dzia\u0142a\u0107. Ale cz\u0142owiek chcia\u0142 spe\u0142ni\u0107 w\u0142asn\u0105 wol\u0119 i zerwa\u0142 z Bosk\u0105… O,gdyby tylko nigdy tego nie uczyni\u0142! Moja wola wycofa\u0142a si\u0119, a on pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w otch\u0142ani wszelkiego z\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Aby zjednoczy\u0107 te dwie wole, potrzebny by\u0142 kto\u015b, kto zawiera\u0142by w sobie Bosk\u0105 Wol\u0119; a poniewa\u017c Ja, S\u0142owo Przedwieczne, umi\u0142owa\u0142em tego cz\u0142owieka mi\u0142o\u015bci\u0105 wieczn\u0105, postanowili\u015bmy na Radzie Trzech Os\u00f3b Boskich, \u017ce przyjm\u0119 ludzkie cia\u0142o, aby przyj\u015b\u0107 i uratowa\u0107 go oraz zjednoczy\u0107 te dwie rozdzielone wole.<\/p>\n\n\n\n Ale gdzie mam zej\u015b\u0107? Kim powinna by\u0107 ONA, kt\u00f3ra powinna ofiarowa\u0107 swoje cia\u0142o swemu Stw\u00f3rcy? Oto wi\u0119c wybrali\u015bmy stworzenie, kt\u00f3re na mocy przewidzianych zas\u0142ug przysz\u0142ego Odkupiciela by\u0142o wolne od winy grzechu pierworodnego; Jej Wola i Nasza by\u0142a tylko jedna.<\/p>\n\n\n\n Temu niebia\u0144skiemu stworzeniu, kt\u00f3re rozumia\u0142o histori\u0119 Naszej Woli, opowiedzieli\u015bmy wszystko, jak ma\u0142emu dziecku: o b\u00f3lu Naszej Woli i o tym, jak niewdzi\u0119czny cz\u0142owiek, przez oddzielenie swojej woli od Naszej, zaw\u0119zi\u0142 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 w Bo\u017cym Kr\u0119gu, przeszkadzaj\u0105c Mu w Jego planach i uniemo\u017cliwiaj\u0105c Mu przekazanie Mu Jego d\u00f3br i celu, dla kt\u00f3rego cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony.<\/p>\n\n\n\n Dla nas dawa\u0107, to uszcz\u0119\u015bliwia\u0107 Siebie i tego, kto od nas otrzymuje; to ubogaca\u0107 [drugiego], samemu nie staj\u0105c si\u0119 ubogim; to dawa\u0107 to, czym My jeste\u015bmy z natury, aby to uformowa\u0107 w stworzeniu przez \u0142ask\u0119, i znaczy, wychodzi\u0107 poza siebie, aby dawa\u0107 to, co posiadamy…. W dawaniu Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 znajduje uj\u015bcie, aby si\u0119 przelewa\u0107, a Nasza Wola \u015bwi\u0119tuje uczt\u0119!<\/em><\/p>\n\n\n\n Je\u015bli nie mogliby\u015bmy dawa\u0107, to po co mieliby\u015bmy uczyni\u0107 Stworzenie? <\/p>\n\n\n\n Tak wi\u0119c sama niemo\u017cno\u015b\u0107 dawania dar\u00f3w Naszym dzieciom, Naszym ukochanym obrazom, by\u0142a dla Naszej Najwy\u017cszej Woli, jak czas \u017ca\u0142oby; Nasza Wola da\u0142a wyraz swojemu smutkowi, tylko dlatego, \u017ce widzia\u0142a cz\u0142owieka dzia\u0142aj\u0105cego, m\u00f3wi\u0105cego i chodz\u0105cego bez \u0142\u0105czno\u015bci z Nasz\u0105 Wol\u0105, kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek przerwa\u0142, i poniewa\u017c te strumienie \u0142aski, \u015bwiat\u0142a, \u015bwi\u0119to\u015bci, nauki itd., kt\u00f3re powinny by\u0142y p\u0142yn\u0105\u0107 ku niemu, gdyby by\u0142 z Nami, (teraz) jednak nie mog\u0142y. <\/p>\n\n\n\n Ka\u017cdy akt stworzenia by\u0142 dla nas bolesny, poniewa\u017c widzieli\u015bmy ten akt pozbawiony Boskiej warto\u015bci, pozbawiony pi\u0119kna i \u015bwi\u0119to\u015bci, zupe\u0142nie niepodobny do Naszych Akt\u00f3w. O, jak Niebia\u0144ska Ma\u0142a zrozumia\u0142a ten Nasz najwy\u017cszy b\u00f3l i wielkie z\u0142o, jakie spotka\u0142o cz\u0142owieka, gdy odst\u0105pi\u0142 od Naszej Woli! Jak\u017ce cz\u0119sto p\u0142aka\u0142a gor\u0105cymi \u0142zami nad naszym smutkiem i wielkim nieszcz\u0119\u015bciem cz\u0142owieka!<\/p>\n\n\n\n Poniewa\u017c odczuwa\u0142a boja\u017a\u0144, nie pozwoli\u0142a swojej woli na \u017caden akt \u017cycia; pozosta\u0142a wi\u0119c ma\u0142a, poniewa\u017c Jej wola nie mia\u0142a w sobie \u017cycia – jak\u017ce mog\u0142aby urosn\u0105\u0107? Ale to, czego nie uczyni\u0142a, sprawi\u0142a Nasza Wola: sprawi\u0142a, \u017ce wyros\u0142a ca\u0142a pi\u0119kna, \u015bwi\u0119ta i boska, i wzbogaci\u0142a J\u0105 tak bardzo, \u017ce uczyni\u0142a J\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 spo\u015br\u00f3d wszystkich stworze\u0144. By\u0142a cudem Naszej Woli, cudem \u0142aski, pi\u0119kna i \u015bwi\u0119to\u015bci. Ale zawsze pozostawa\u0142a ma\u0142a, tak \u017ce nigdy nie wychodzi\u0142a z Naszych ramion, a bior\u0105c sobie do serca Nasz\u0105 obron\u0119, odp\u0142aci\u0142a za wszystkie bolesne Akty Najwy\u017cszej Woli. Nie tylko by\u0142a ca\u0142kowicie w Porz\u0105dku Mojej Woli, ale wszystkie akty dusz uczyni\u0142a swoimi, a poch\u0142aniaj\u0105c ca\u0142kowicie odrzucon\u0105 przez nie Nasz\u0105 Wol\u0119, zado\u015b\u0107uczyni\u0142a Jej i umi\u0142owa\u0142a J\u0105, a przechowuj\u0105c J\u0105 w swoim dziewiczym sercu, jak w depozycie, przygotowa\u0142a pokarm Naszej Woli dla wszystkich dusz.<\/p>\n\n\n\n Czy widzisz teraz, jakim pokarmem ta niezwykle kochaj\u0105ca Matka karmi swoje dzieci? Kosztowa\u0142o J\u0105 to ca\u0142e Jej \u017cycie, nies\u0142ychane cierpienia, a nawet \u017cycie Jej w\u0142asnego Syna, by mog\u0142a zgromadzi\u0107 w sobie obfite zapasy Pokarmu Mojej Woli, aby by\u0142a gotowa karmi\u0107 nim wszystkie swoje dzieci, jak czu\u0142a i kochaj\u0105ca matka. Nie mog\u0142a bardziej kocha\u0107 swoich dzieci! Daj\u0105c ten pokarm, Jej mi\u0142o\u015b\u0107 osi\u0105gn\u0119\u0142a najwy\u017cszy stopie\u0144.<\/p>\n\n\n\n Dlatego w\u015br\u00f3d wielu tytu\u0142\u00f3w, jakie posiada, najpi\u0119kniejszym, jaki mo\u017cna Jej nada\u0107, jest: \u201cMatka i Kr\u00f3lowa Bo\u017cej Woli\u201d… <\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – tom 16; 24 listopada 1923)<\/p>\n\n\n\n ——————-<\/p>\n\n\n\n … „C\u00f3rko Mojej Woli, Akty Mojej Niebia\u0144skiej Matki by\u0142y tak cenne, poniewa\u017c wysz\u0142y z niezmierzonego \u0142ona Mojej Boskiej Woli, kt\u00f3rej Kr\u00f3lestwo i \u017bycie posiada\u0142a. Nie by\u0142o \u017cadnego ruchu, aktu, oddechu ani uderzenia Jej serca, kt\u00f3re nie by\u0142yby przepe\u0142nione Najwy\u017csz\u0105 Wol\u0105, tak \u017ce w ko\u0144cu przela\u0142y si\u0119 na zewn\u0105trz. Jej mi\u0142osne poca\u0142unki wyp\u0142yn\u0119\u0142y z Jej(WB) \u017ar\u00f3d\u0142a. Jej czyste obj\u0119cia, kt\u00f3rymi obejmowa\u0142a Moje Dzieci\u0119ce Cz\u0142owiecze\u0144stwo, zawiera\u0142y Jej ogrom. Kiedy pi\u0142em Jej najczystsze mleko z Jej dziewiczej piersi, kt\u00f3rym Mnie karmi\u0142a, ssa\u0142em z niezmierzonej piersi Mojego Fiat.<\/em><\/p>\n\n\n\n Tak wi\u0119c w tym mleku czerpa\u0142em z niezmierzonej otch\u0142ani Mojej Boskiej Woli, jej niesko\u0144czone rado\u015bci i niewymown\u0105 s\u0142odycz, pokarm, substancj\u0119, i wzrost dla Mojego dzieci\u0119cego Cz\u0142owiecze\u0144stwa. Dlatego w jej poca\u0142unkach dostrzeg\u0142em wieczny poca\u0142unek Mojej Woli, kt\u00f3ra ten Akt, kt\u00f3ry czyni, czyni (go) nieustannie. W Jej obj\u0119ciach czu\u0142em jak obejmuje Mnie bezmiar bosko\u015bci; a Swoim mlekiem karmi\u0142a Mnie na spos\u00f3b Boski i ludzki, daj\u0105c Mi jeszcze raz Moje niebia\u0144skie rozkosze i rado\u015bci Mojej Bo\u017cej Woli, kt\u00f3ra wype\u0142nia\u0142a J\u0105 ca\u0142kowicie. <\/em>Gdyby Najwy\u017csza Kr\u00f3lowa nie mia\u0142a w swej mocy Boskiej Woli, Jej poca\u0142unki, Jej mi\u0142o\u015b\u0107, Jej obj\u0119cia i Jej mleko nie by\u0142yby w stanie Mnie zadowoli\u0107 – co najwy\u017cej zadowoli\u0142oby si\u0119 nimi Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ale Moja Bosko\u015b\u0107, Ja, S\u0142owo Ojca, kt\u00f3ry mia\u0142em niesko\u0144czono\u015b\u0107 i bezmiar w Mojej mocy, pragn\u0105\u0142em niesko\u0144czonych poca\u0142unk\u00f3w, niezmierzonych obj\u0119\u0107, mleka pe\u0142nego boskich rado\u015bci i s\u0142odyczy. Tylko w ten spos\u00f3b by\u0142em zadowolony, poniewa\u017c Moja Matka, kt\u00f3ra posiada\u0142a Moj\u0105 Bosk\u0105 Wol\u0119, mog\u0142a dawa\u0107 mi poca\u0142unki, u\u015bciski, mi\u0142o\u015b\u0107 i wszystkie swoje Akty, kt\u00f3re mia\u0142y w sobie co\u015b z Niesko\u0144czono\u015bci. <\/p>\n\n\n\n Ot\u00f3\u017c musisz wiedzie\u0107, \u017ce wszystkie Akty dokonane w Mojej Boskiej Woli nie mog\u0105 by\u0107 od Niej oddzielone. Akt i Moja Wola tworz\u0105, \u017ce tak powiem,<\/em> jeden obiekt. Moj\u0105 Wol\u0119 mo\u017cna nazwa\u0107 \u015awiat\u0142em, a Akt – Ciep\u0142em, kt\u00f3re nie mog\u0105 by\u0107 rozdzielone.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b wszyscy, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 Moje Fiat jako \u017bycie, <\/em>b\u0119d\u0105 mieli w swojej mocy wszystkie Akty Niebia\u0144skiej Matki.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Ona za\u015b mia\u0142a w swojej mocy wszystkie akty tych dusz, tak \u017ce czu\u0142em Siebie w Jej poca\u0142unkach i obj\u0119ciach ca\u0142owany i obejmowany przez tych wszystkich, kt\u00f3rzy maj\u0105 \u017cy\u0107 w Mojej Woli. A w tych [kt\u00f3rzy maj\u0105 \u017cy\u0107 w Mojej Woli] czuj\u0119, \u017ce znowu jestem ca\u0142owany i obejmowany przez Moj\u0105 Matk\u0119.<\/p>\n\n\n\n W Mojej Woli wszystko jest razem i w doskona\u0142ej zgodzie. Ka\u017cdy akt ludzki zst\u0119puje z Jej \u0141ona, a Moja Wola w swej mocy sprawia, \u017ce wznosi si\u0119 on ponownie do centrum, z kt\u00f3rego si\u0119 wy\u0142oni\u0142.<\/p>\n\n\n\n Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna i nie pozw\u00f3l, by umkn\u0119\u0142o ci cokolwiek z tego, co wchodzi w Moj\u0105 Bosk\u0105 Wol\u0119, je\u015bli chcesz Mi da\u0107 wszystko i wszystko otrzyma\u0107”… <\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”;Do u\u017cytku prywatnego – tom 28; 18 pa\u017adziernika 1930).<\/p>\n\n\n\n Oto, skoro g\u0142os Twego pozdrowienia zabrzmia\u0142 w moich uszach, poruszy\u0142o si\u0119 z rado\u015bci dzieci\u0105tko w moim \u0142onie. (\u0141k 1, 44)<\/strong><\/p>\n\n\n\n Jak bardzo bym chcia\u0142a, aby\u015b r\u00f3wnie\u017c ty, moja c\u00f3rko, gdy podchodzisz do ludzi i sk\u0142adasz im wizyty, nieustannie zanosi\u0142a im Jezusa, dawa\u0142a im Go pozna\u0107 i pragn\u0119\u0142a, \u017ceby by\u0142 kochany. Po wielu dniach podr\u00f3\u017cy w ko\u0144cu dotar\u0142am do Judei i z po\u015bpiechem uda\u0142am si\u0119 do domu El\u017cbiety. Z rado\u015bci\u0105 wysz\u0142a Mi na spotkanie. Gdy j\u0105 pozdrowi\u0142am, zdarzy\u0142o si\u0119 co\u015b wspania\u0142ego. M\u00f3j ma\u0142y Jezus uradowa\u0142 si\u0119 w moim \u0142onie i patrz\u0105c promieniami swojej Bosko\u015bci na ma\u0142ego Jana w \u0142onie jego matki, u\u015bwi\u0119ci\u0142 go, udzieli\u0142 mu \u0142aski u\u017cywania rozumu i da\u0142 mu pozna\u0107, \u017ce jest Synem Boga. Jan, przepe\u0142niony mi\u0142o\u015bci\u0105 i rado\u015bci\u0105, poderwa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas tak silnie, \u017ce to wstrz\u0105sn\u0119\u0142o El\u017cbiet\u0105. Ona tak\u017ce pora\u017cona \u015bwiat\u0142em Bosko\u015bci mojego Syna, pozna\u0142a, \u017ce sta\u0142am si\u0119 Matk\u0105 Boga i pod wp\u0142ywem mi\u0142o\u015bci, dr\u017c\u0105c z wdzi\u0119czno\u015bci, zawo\u0142a\u0142a: \u201eSk\u0105d ten wielki zaszczyt, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie?\u201d. Nie zaprzeczy\u0142am tej najwy\u017cszej tajemnicy, co wi\u0119cej, pokornie j\u0105 potwierdzi\u0142am. Wychwalaj\u0105c Boga kantykiem Magnificat, podnios\u0142\u0105 pie\u015bni\u0105, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 nieustannie oddaje Mi cze\u015b\u0107, obwie\u015bci\u0142am, \u017ce Pan uczyni\u0142 wielkie rzeczy Mnie, swojej s\u0142u\u017cebnicy i \u017ce z tego powodu wszystkie narody zwa\u0107 Mnie b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awion\u0105. <\/p>\n\n\n\n C\u00f3rko moja, czu\u0142am gor\u0105ce pragnienie, aby uwolni\u0107 trawi\u0105ce Mnie p\u0142omienie mi\u0142o\u015bci oraz wyzna\u0107 swoj\u0105 tajemnic\u0119 El\u017cbiecie, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c oczekiwa\u0142a przyj\u015bcia na ziemi\u0119 Mesjasza. Tajemnica jest potrzeb\u0105 serca, kt\u00f3r\u0105 za wszelk\u0105 cen\u0119 pragnie si\u0119 wyjawi\u0107 osobom zdolnym si\u0119 zrozumie\u0107. Kt\u00f3\u017c m\u00f3g\u0142by ci powiedzie\u0107, ile dobra przynios\u0142a moja wizyta El\u017cbiecie, Janowi i ca\u0142emu temu domowi? Ka\u017cdy by\u0142 u\u015bwi\u0119cony i przepe\u0142niony szcz\u0119\u015bciem. Wszyscy poczuli niezwyk\u0142\u0105 rado\u015b\u0107 i zrozumieli rzeczy niepoj\u0119te. Jan w szczeg\u00f3lno\u015bci otrzyma\u0142 wszelkie konieczne \u0142aski, aby si\u0119 przygotowa\u0107 do bycia prekursorem mojego Syna. Najdro\u017csza c\u00f3rko, Wola Bo\u017ca czyni wielkie i nies\u0142ychane rzeczy wsz\u0119dzie tam, gdzie panuje. Je\u015bli Ja dokona\u0142am tak wielu cud\u00f3w, to dlatego, \u017ce Wola Bo\u017ca zaj\u0119\u0142a we Mnie swoje kr\u00f3lewskie miejsce. Je\u015bli i ty pozwolisz Woli Bo\u017cej panowa\u0107 w twojej duszy, ty tak\u017ce zaniesiesz Jezusa stworzeniom i Ty tak\u017ce b\u0119dziesz czu\u0142a nieodpart\u0105 potrzeb\u0119, \u017ceby da\u0107 Go ka\u017cdemu!<\/p>\n\n\n\n (z „Maryja Dziewica w Kr\u00f3lestwie Bo\u017cej Woli” wed\u0142ug pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety: rozwa\u017canie pierwsze – dodatek)<\/p>\n\n\n\n Wtedy Maryja rzek\u0142a: \u00abWielbi dusza moja Pana, (\u0141k 1, 46)<\/strong><\/p>\n\n\n\n Najdro\u017csza c\u00f3rko, dzisiaj Ja, twoja Mama, jestem pe\u0142na rado\u015bci, poniewa\u017c chc\u0119 ci opowiedzie\u0107 o moim przej\u015bciu z ziemi do Nieba, dniu, w kt\u00f3rym zako\u0144czy\u0142am na ziemi pe\u0142nienie Woli Bo\u017cej, poniewa\u017c nie by\u0142o we Mnie tchnienia, uderzenia serca, ani kroku, w kt\u00f3rych Bo\u017cy FIAT nie dokona\u0142by swojego pe\u0142nego aktu. A to Mnie upi\u0119kszy\u0142o, wzbogaci\u0142o i u\u015bwi\u0119ci\u0142o tak bardzo, \u017ce sami anio\u0142owie byli tym zachwyceni. Musisz wiedzie\u0107, \u017ce zanim uda\u0142am si\u0119 do Niebieskiej Ojczyzny, powr\u00f3ci\u0142am znowu ze swoim ukochanym Janem do Jerozolimy. By\u0142 to ostatni raz, kiedy przemierza\u0142am ziemi\u0119 w swoim ludzkim ciele. Ca\u0142e Stworzenie, jakby to przeczuwaj\u0105c, k\u0142ania\u0142o Mi si\u0119 uni\u017cenie. Od ryby w morzu, po kt\u00f3rym przep\u0142ywa\u0142am, a\u017c do najmniejszego ptaszka \u2013 wszyscy chcieli by\u0107 pob\u0142ogos\u0142awieni przez swoj\u0105 Kr\u00f3low\u0105. Ka\u017cdego wi\u0119c pob\u0142ogos\u0142awi\u0142am i z ka\u017cdym po\u017cegna\u0142am si\u0119 po raz ostatni. I tak dotar\u0142am do Jerozolimy. Wesz\u0142am do pomieszczenia, do kt\u00f3rego Jan Mnie zaprowadzi\u0142, zamkn\u0119\u0142am si\u0119 w nim i ju\u017c z niego nie wysz\u0142am. B\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce zacz\u0119\u0142am odczuwa\u0107 w sobie tak\u0105 udr\u0119k\u0119 mi\u0142o\u015bci oraz gor\u0105ce pragnienie do\u0142\u0105czenia do mojego Syna w Niebie, \u017ce by\u0142am trawiona, a nawet chora z mi\u0142o\u015bci . Popad\u0142am w silne szale\u0144stwo i omdlenie \u2013 i to ca\u0142kowicie z mi\u0142o\u015bci. Albowiem nigdy nie dotkn\u0119\u0142a Mnie \u017cadna choroba ani nie mia\u0142am \u017cadnych innych drobnych dolegliwo\u015bci. Moja natura, pocz\u0119ta bez grzechu i \u017cyj\u0105ca ca\u0142kowicie Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, nie posiada\u0142a w sobie ziarna naturalnego z\u0142a. Je\u015bli cierpienia tak bardzo Mi towarzyszy\u0142y, to wszystkie by\u0142y wed\u0142ug porz\u0105dku nadprzyrodzonego i by\u0142y dla twojej Niebieskiej Mamy triumfem i zaszczytem. Dzi\u0119ki nim sprawi\u0142am, \u017ce moje macierzy\u0144stwo by\u0142o p\u0142odne i zdoby\u0142o wiele dzieci. Czy widzisz zatem, moja c\u00f3rko, co znaczy \u017cy\u0107 Wol\u0105 Bo\u017c\u0105? Znaczy straci\u0107 ziarno naturalnego z\u0142a, kt\u00f3re nie przynosi zaszczytu ani zwyci\u0119stwa, ale s\u0142abo\u015bci, n\u0119dze oraz pora\u017cki. Dlatego, najdro\u017csza c\u00f3rko, pos\u0142uchaj ostatniego s\u0142owa swojej Mamy, kt\u00f3ra odchodzi do Nieba. Nie odejd\u0119 szcz\u0119\u015bliwa, je\u015bli nie zostawi\u0119 mojej c\u00f3rki bezpiecznej. Zanim odejd\u0119, chc\u0119 sporz\u0105dzi\u0107 testament i przekaza\u0107 ci w posagu Wol\u0119 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3r\u0105 Ja, twoja Mama, posiadam i kt\u00f3ra obdarzy\u0142a Mnie tak wieloma \u0142askami, \u017ce sta\u0142am si\u0119 Matk\u0105 S\u0142owa, Pani\u0105 i Kr\u00f3low\u0105 Serca Jezusa oraz Matk\u0105 i Kr\u00f3low\u0105 ka\u017cdego. S\u0142uchaj, droga c\u00f3rko, jest to ostatni dzie\u0144 miesi\u0105ca, kt\u00f3ry jest Mi po\u015bwi\u0119cony. Z tak wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 opowiedzia\u0142am ci, czego dokona\u0142a we Mnie Wola Bo\u017ca, o wielkim dobru, jakie Ona potrafi czyni\u0107 oraz o tym, co oznacza by\u0107 przez Ni\u0105 opanowanym. M\u00f3wi\u0142am ci r\u00f3wnie\u017c, jak wielkie jest z\u0142o ludzkiej woli. Ale czy s\u0105dzisz, \u017ce czyni\u0142am to jedynie po to, \u017ceby przekaza\u0107 ci zwyk\u0142\u0105 opowie\u015b\u0107? Nie, nie. Gdy Twoja Mama m\u00f3wi, pragnie dawa\u0107. W porywie mi\u0142o\u015bci przy\u0142\u0105cza\u0142am w ka\u017cdym wypowiadanym s\u0142owie twoj\u0105 dusz\u0119 do Bo\u017cego FIAT i przygotowywa\u0142am dla ciebie posag, w kt\u00f3rym mog\u0142aby\u015b \u017cy\u0107 bogata, szcz\u0119\u015bliwa i obdarzona Bo\u017c\u0105 si\u0142\u0105. A teraz, gdy odchodz\u0119, przyjmij m\u00f3j testament. Niech twoja dusza b\u0119dzie pergaminem, na kt\u00f3rym napisz\u0119 z\u0142otym pi\u00f3rem Woli Bo\u017cej oraz atramentem \u017carliwej i poch\u0142aniaj\u0105cej Mnie mi\u0142o\u015bci po\u015bwiadczenie posagu, kt\u00f3ry ci przekazuj\u0119. B\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, zapewnij Mnie, \u017ce ju\u017c wi\u0119cej nie b\u0119dziesz czyni\u0142a swojej woli. Po\u0142\u00f3\u017c d\u0142o\u0144 na moim matczynym Sercu i przysi\u0119gnij Mi, \u017ce zamkniesz twoj\u0105 wol\u0119 w tym moim Sercu. W ten spos\u00f3b nie czuj\u0105c jej ju\u017c wi\u0119cej, nie b\u0119dziesz mia\u0142a okazji jej czyni\u0107. Ja za\u015b zabior\u0119 j\u0105 sobie do Nieba jako triumf i zwyci\u0119stwo mojej c\u00f3rki. Och, droga c\u00f3rko, pos\u0142uchaj ostatniego s\u0142owa swojej Mamy, kt\u00f3ra umiera z czystej mi\u0142o\u015bci. Przyjmij moje ostatnie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo jako piecz\u0119\u0107 \u017cycia Woli Bo\u017cej, kt\u00f3re w tobie pozostawiam i kt\u00f3re b\u0119dzie tworzy\u0107 twoje niebo, s\u0142o\u0144ce oraz morza mi\u0142o\u015bci i \u0142ask. W tych ostatnich chwilach twoja Niebieska Mama chce zatopi\u0107 ci\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 i przeszczepi\u0107 w tobie swoje Serce, o ile osi\u0105gnie cel i us\u0142yszy twoje ostatnie s\u0142owo: \u017ce wolisz raczej umrze\u0107 i ponie\u015b\u0107 wszelk\u0105 ofiar\u0119 ni\u017c pozwoli\u0107 swojej woli cho\u0107by na jeden akt \u017cycia. Powiedz Mi to, moja c\u00f3rko, powiedz! <\/p>\n\n\n\n (z „Maryja Dziewica w Kr\u00f3lestwie Bo\u017cej Woli” wed\u0142ug pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety: Dzie\u0144 31)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 39 W tym czasie Maryja wybra\u0142a si\u0119 i posz\u0142a z po\u015bpiechem w g\u00f3ry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. 40 Wesz\u0142a do domu Zachariasza i pozdrowi\u0142a El\u017cbiet\u0119. 41 Gdy El\u017cbieta us\u0142ysza\u0142a pozdrowienie Maryi, poruszy\u0142o si\u0119 dzieci\u0105tko w jej \u0142onie, a Duch \u015awi\u0119ty nape\u0142ni\u0142 El\u017cbiet\u0119. 42 Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a: \u00abB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona. 43 A sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie? 44 Oto, skoro g\u0142os Twego pozdrowienia zabrzmia\u0142 w moich uszach, poruszy\u0142o si\u0119 z rado\u015bci dzieci\u0105tko w moim \u0142onie. 45 B\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b, kt\u00f3ra\u015b uwierzy\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0105 si\u0119 s\u0142owa powiedziane Ci od Pana\u00bb. 46 Wtedy Maryja rzek\u0142a: \u00abWielbi dusza moja Pana, 47 i raduje si\u0119 duch m\u00f3j w Bogu, moim Zbawcy. 48 Bo wejrza\u0142 na uni\u017cenie S\u0142u\u017cebnicy swojej. Oto bowiem b\u0142ogos\u0142awi\u0107 mnie b\u0119d\u0105 odt\u0105d wszystkie pokolenia, 49 gdy\u017c wielkie rzeczy uczyni\u0142 mi Wszechmocny. \u015awi\u0119te jest Jego imi\u0119 – 50 a swoje mi\u0142osierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co si\u0119 Go boj\u0105. 51 On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszni\u0105cych si\u0119 zamys\u0142ami serc swoich. 52 Str\u0105ca w\u0142adc\u00f3w z tronu, a wywy\u017csza pokornych. 53 G\u0142odnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. 54 Uj\u0105\u0142 si\u0119 za s\u0142ug\u0105 swoim, Izraelem, pomny na mi\u0142osierdzie swoje – 55 jak przyobieca\u0142 naszym ojcom – na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki\u00bb. 56 Maryja pozosta\u0142a u niej oko\u0142o trzech miesi\u0119cy; potem wr\u00f3ci\u0142a do domu. Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a: \u00abB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona. (\u0141k 1, 42) „… Moja Wola chcia\u0142a by\u0107 pierwszym wykonawc\u0105 w cz\u0142owieku, tylko dlatego, \u017ce chcia\u0142a da\u0107 mu nowe niespodzianki mi\u0142o\u015bci, rado\u015bci, b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, \u015bwiat\u0142a, bogactwa; zawsze chcia\u0142a dawa\u0107 i dlatego chcia\u0142a dzia\u0142a\u0107. Ale cz\u0142owiek chcia\u0142 spe\u0142ni\u0107 w\u0142asn\u0105 wol\u0119 i zerwa\u0142 z Bosk\u0105… O,gdyby tylko nigdy tego nie uczyni\u0142! Moja wola wycofa\u0142a si\u0119, a on pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w otch\u0142ani wszelkiego z\u0142a. Aby zjednoczy\u0107 te dwie wole, potrzebny by\u0142 kto\u015b, kto zawiera\u0142by w sobie Bosk\u0105 Wol\u0119; a poniewa\u017c Ja, S\u0142owo Przedwieczne, umi\u0142owa\u0142em tego cz\u0142owieka mi\u0142o\u015bci\u0105 wieczn\u0105, postanowili\u015bmy na Radzie Trzech Os\u00f3b Boskich, \u017ce przyjm\u0119 ludzkie cia\u0142o, aby przyj\u015b\u0107 i uratowa\u0107 go oraz zjednoczy\u0107 te dwie rozdzielone wole. Ale gdzie mam zej\u015b\u0107? Kim powinna by\u0107 ONA, kt\u00f3ra powinna ofiarowa\u0107 swoje cia\u0142o swemu Stw\u00f3rcy? Oto wi\u0119c wybrali\u015bmy stworzenie, kt\u00f3re na mocy przewidzianych zas\u0142ug przysz\u0142ego Odkupiciela by\u0142o wolne od winy grzechu pierworodnego; Jej Wola i Nasza by\u0142a tylko jedna. Temu niebia\u0144skiemu stworzeniu, kt\u00f3re rozumia\u0142o histori\u0119 Naszej Woli, opowiedzieli\u015bmy wszystko, jak ma\u0142emu dziecku: o b\u00f3lu Naszej Woli i o tym, jak niewdzi\u0119czny cz\u0142owiek, przez oddzielenie swojej woli od Naszej, zaw\u0119zi\u0142 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119 w Bo\u017cym Kr\u0119gu, przeszkadzaj\u0105c Mu w Jego planach i uniemo\u017cliwiaj\u0105c Mu przekazanie Mu Jego d\u00f3br i celu, dla kt\u00f3rego cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony. Dla nas dawa\u0107, to uszcz\u0119\u015bliwia\u0107 Siebie i tego, kto od nas otrzymuje; to ubogaca\u0107 [drugiego], samemu nie staj\u0105c si\u0119 ubogim; to dawa\u0107 to, czym My jeste\u015bmy z natury, aby to uformowa\u0107 w stworzeniu przez \u0142ask\u0119, i znaczy, wychodzi\u0107 poza siebie, aby dawa\u0107 to, co posiadamy…. W dawaniu Nasza Mi\u0142o\u015b\u0107 znajduje uj\u015bcie, aby si\u0119 przelewa\u0107, a Nasza Wola \u015bwi\u0119tuje uczt\u0119! Je\u015bli nie mogliby\u015bmy dawa\u0107, to po co mieliby\u015bmy uczyni\u0107 Stworzenie? Tak wi\u0119c sama niemo\u017cno\u015b\u0107 dawania dar\u00f3w Naszym dzieciom, Naszym ukochanym obrazom, by\u0142a dla Naszej Najwy\u017cszej Woli, jak czas \u017ca\u0142oby; Nasza Wola da\u0142a wyraz swojemu smutkowi, tylko dlatego, \u017ce widzia\u0142a cz\u0142owieka dzia\u0142aj\u0105cego, m\u00f3wi\u0105cego i chodz\u0105cego bez \u0142\u0105czno\u015bci z Nasz\u0105 Wol\u0105, kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek przerwa\u0142, i poniewa\u017c te strumienie \u0142aski, \u015bwiat\u0142a, \u015bwi\u0119to\u015bci, nauki itd., kt\u00f3re powinny by\u0142y p\u0142yn\u0105\u0107 ku niemu, gdyby by\u0142 z Nami, (teraz) jednak nie mog\u0142y. Ka\u017cdy akt stworzenia by\u0142 dla nas bolesny, poniewa\u017c widzieli\u015bmy ten akt pozbawiony Boskiej warto\u015bci, pozbawiony pi\u0119kna i \u015bwi\u0119to\u015bci, zupe\u0142nie niepodobny do Naszych Akt\u00f3w. O, jak Niebia\u0144ska Ma\u0142a zrozumia\u0142a ten Nasz najwy\u017cszy b\u00f3l i wielkie z\u0142o, jakie spotka\u0142o cz\u0142owieka, gdy odst\u0105pi\u0142 od Naszej Woli! Jak\u017ce cz\u0119sto p\u0142aka\u0142a gor\u0105cymi \u0142zami nad naszym smutkiem i wielkim nieszcz\u0119\u015bciem cz\u0142owieka! Poniewa\u017c odczuwa\u0142a boja\u017a\u0144, nie pozwoli\u0142a swojej woli na \u017caden akt \u017cycia; pozosta\u0142a wi\u0119c ma\u0142a, poniewa\u017c Jej wola nie mia\u0142a w sobie \u017cycia – jak\u017ce mog\u0142aby urosn\u0105\u0107? Ale to, czego nie uczyni\u0142a, sprawi\u0142a Nasza Wola: sprawi\u0142a, \u017ce wyros\u0142a ca\u0142a pi\u0119kna, \u015bwi\u0119ta i boska, i wzbogaci\u0142a J\u0105 tak bardzo, \u017ce uczyni\u0142a J\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 spo\u015br\u00f3d wszystkich stworze\u0144. By\u0142a cudem Naszej Woli, cudem \u0142aski, pi\u0119kna i \u015bwi\u0119to\u015bci. Ale zawsze pozostawa\u0142a ma\u0142a, tak \u017ce nigdy nie wychodzi\u0142a z Naszych ramion, a bior\u0105c sobie do serca Nasz\u0105 obron\u0119, odp\u0142aci\u0142a za wszystkie bolesne Akty Najwy\u017cszej Woli. Nie tylko by\u0142a ca\u0142kowicie w Porz\u0105dku Mojej Woli, ale wszystkie akty dusz uczyni\u0142a swoimi, a poch\u0142aniaj\u0105c ca\u0142kowicie odrzucon\u0105 przez nie Nasz\u0105 Wol\u0119, zado\u015b\u0107uczyni\u0142a Jej i umi\u0142owa\u0142a J\u0105, a przechowuj\u0105c J\u0105 w swoim dziewiczym sercu, jak w depozycie, przygotowa\u0142a pokarm Naszej Woli dla wszystkich dusz. Czy widzisz teraz, jakim pokarmem ta niezwykle kochaj\u0105ca Matka karmi swoje dzieci? Kosztowa\u0142o J\u0105 to ca\u0142e Jej \u017cycie, nies\u0142ychane cierpienia, a nawet \u017cycie Jej w\u0142asnego Syna, by mog\u0142a zgromadzi\u0107 w sobie obfite zapasy Pokarmu Mojej Woli, aby by\u0142a gotowa karmi\u0107 nim wszystkie swoje dzieci, jak czu\u0142a i kochaj\u0105ca matka. Nie mog\u0142a bardziej kocha\u0107 swoich dzieci! Daj\u0105c ten pokarm, Jej mi\u0142o\u015b\u0107 osi\u0105gn\u0119\u0142a najwy\u017cszy stopie\u0144. Dlatego w\u015br\u00f3d wielu tytu\u0142\u00f3w, jakie posiada, najpi\u0119kniejszym, jaki mo\u017cna Jej nada\u0107, jest: \u201cMatka i Kr\u00f3lowa Bo\u017cej Woli\u201d… (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Irmengard Haslinger – Do u\u017cytku prywatnego – tom 16; 24 listopada 1923) ——————- … „C\u00f3rko Mojej Woli, Akty Mojej Niebia\u0144skiej Matki by\u0142y tak cenne, poniewa\u017c wysz\u0142y z niezmierzonego \u0142ona Mojej Boskiej Woli, kt\u00f3rej Kr\u00f3lestwo i \u017bycie posiada\u0142a. Nie by\u0142o \u017cadnego ruchu, aktu, oddechu ani uderzenia Jej serca, kt\u00f3re nie by\u0142yby przepe\u0142nione Najwy\u017csz\u0105 Wol\u0105, tak \u017ce w ko\u0144cu przela\u0142y si\u0119 na zewn\u0105trz. Jej mi\u0142osne poca\u0142unki wyp\u0142yn\u0119\u0142y z Jej(WB) \u017ar\u00f3d\u0142a. Jej czyste obj\u0119cia, kt\u00f3rymi obejmowa\u0142a Moje Dzieci\u0119ce Cz\u0142owiecze\u0144stwo, zawiera\u0142y Jej ogrom. Kiedy pi\u0142em Jej najczystsze mleko z Jej dziewiczej piersi, kt\u00f3rym Mnie karmi\u0142a, ssa\u0142em z niezmierzonej piersi Mojego Fiat. Tak wi\u0119c w tym mleku czerpa\u0142em z niezmierzonej otch\u0142ani Mojej Boskiej Woli, jej niesko\u0144czone rado\u015bci i niewymown\u0105 s\u0142odycz, pokarm, substancj\u0119, i wzrost dla Mojego dzieci\u0119cego Cz\u0142owiecze\u0144stwa. Dlatego w jej poca\u0142unkach dostrzeg\u0142em wieczny poca\u0142unek Mojej Woli, kt\u00f3ra ten Akt, kt\u00f3ry czyni, czyni (go) nieustannie. W Jej obj\u0119ciach czu\u0142em jak obejmuje Mnie bezmiar bosko\u015bci; a Swoim mlekiem karmi\u0142a Mnie na spos\u00f3b Boski i ludzki, daj\u0105c Mi jeszcze raz Moje niebia\u0144skie rozkosze i rado\u015bci Mojej Bo\u017cej Woli, kt\u00f3ra wype\u0142nia\u0142a J\u0105 ca\u0142kowicie. Gdyby Najwy\u017csza Kr\u00f3lowa nie mia\u0142a w swej mocy Boskiej Woli, Jej poca\u0142unki, Jej mi\u0142o\u015b\u0107, Jej obj\u0119cia i Jej mleko nie by\u0142yby w stanie Mnie zadowoli\u0107 – co najwy\u017cej zadowoli\u0142oby si\u0119 nimi Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo. Ale Moja Bosko\u015b\u0107, Ja, S\u0142owo Ojca, kt\u00f3ry mia\u0142em niesko\u0144czono\u015b\u0107 i bezmiar w Mojej mocy, pragn\u0105\u0142em niesko\u0144czonych poca\u0142unk\u00f3w, niezmierzonych obj\u0119\u0107, mleka pe\u0142nego boskich rado\u015bci i s\u0142odyczy. Tylko w ten spos\u00f3b by\u0142em zadowolony, poniewa\u017c Moja Matka, kt\u00f3ra posiada\u0142a Moj\u0105 Bosk\u0105 Wol\u0119, mog\u0142a dawa\u0107 mi poca\u0142unki, u\u015bciski, mi\u0142o\u015b\u0107 i wszystkie swoje Akty, kt\u00f3re mia\u0142y w sobie co\u015b z Niesko\u0144czono\u015bci. Ot\u00f3\u017c musisz wiedzie\u0107, \u017ce wszystkie Akty dokonane w Mojej Boskiej Woli nie mog\u0105 by\u0107 od Niej oddzielone. Akt i Moja Wola tworz\u0105, \u017ce tak powiem, jeden obiekt. Moj\u0105 Wol\u0119 mo\u017cna nazwa\u0107 \u015awiat\u0142em, a Akt – Ciep\u0142em, kt\u00f3re nie mog\u0105 by\u0107 rozdzielone. W ten spos\u00f3b wszyscy, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 Moje Fiat jako \u017bycie, b\u0119d\u0105 mieli w swojej mocy wszystkie Akty Niebia\u0144skiej Matki. Ona za\u015b mia\u0142a w swojej mocy wszystkie akty tych dusz, tak \u017ce czu\u0142em Siebie w Jej poca\u0142unkach i obj\u0119ciach ca\u0142owany i obejmowany przez tych wszystkich, kt\u00f3rzy maj\u0105 \u017cy\u0107 w Mojej Woli. A w tych [kt\u00f3rzy maj\u0105 \u017cy\u0107 w Mojej Woli] czuj\u0119, \u017ce znowu jestem ca\u0142owany i obejmowany przez Moj\u0105 Matk\u0119. W Mojej Woli wszystko jest razem i w doskona\u0142ej zgodzie. Ka\u017cdy akt ludzki zst\u0119puje z Jej \u0141ona, a Moja Wola w swej mocy sprawia, \u017ce wznosi si\u0119 on ponownie do centrum, z kt\u00f3rego si\u0119 wy\u0142oni\u0142. Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna i nie pozw\u00f3l, by umkn\u0119\u0142o ci cokolwiek z tego, co wchodzi w Moj\u0105 Bosk\u0105 Wol\u0119, je\u015bli chcesz Mi da\u0107 wszystko i wszystko otrzyma\u0107”… (z „Ksi\u0119gi Nieba”;Do u\u017cytku prywatnego – tom 28; 18 pa\u017adziernika 1930). Oto, skoro g\u0142os Twego pozdrowienia zabrzmia\u0142 w moich uszach, poruszy\u0142o si\u0119 z rado\u015bci dzieci\u0105tko w moim \u0142onie. (\u0141k 1, 44) Jak bardzo bym chcia\u0142a, aby\u015b r\u00f3wnie\u017c ty, moja c\u00f3rko, gdy podchodzisz do ludzi i sk\u0142adasz im wizyty, nieustannie zanosi\u0142a im Jezusa, dawa\u0142a im Go pozna\u0107 i pragn\u0119\u0142a, \u017ceby by\u0142 kochany. Po wielu dniach podr\u00f3\u017cy w ko\u0144cu dotar\u0142am do Judei i z po\u015bpiechem uda\u0142am si\u0119 do domu El\u017cbiety. Z rado\u015bci\u0105 wysz\u0142a Mi na spotkanie. Gdy j\u0105 pozdrowi\u0142am, zdarzy\u0142o si\u0119 co\u015b wspania\u0142ego. M\u00f3j ma\u0142y Jezus uradowa\u0142 si\u0119 w moim \u0142onie i patrz\u0105c promieniami swojej Bosko\u015bci na ma\u0142ego Jana w \u0142onie jego matki, u\u015bwi\u0119ci\u0142 go, udzieli\u0142 mu \u0142aski u\u017cywania rozumu i da\u0142 mu pozna\u0107, \u017ce jest Synem Boga. Jan, przepe\u0142niony mi\u0142o\u015bci\u0105 i rado\u015bci\u0105, poderwa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas tak silnie, \u017ce to wstrz\u0105sn\u0119\u0142o El\u017cbiet\u0105. Ona tak\u017ce pora\u017cona \u015bwiat\u0142em Bosko\u015bci mojego Syna, pozna\u0142a, \u017ce sta\u0142am si\u0119 Matk\u0105 Boga i pod wp\u0142ywem mi\u0142o\u015bci, dr\u017c\u0105c z wdzi\u0119czno\u015bci, zawo\u0142a\u0142a: \u201eSk\u0105d ten wielki zaszczyt, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie?\u201d. Nie zaprzeczy\u0142am tej najwy\u017cszej tajemnicy, co wi\u0119cej, pokornie j\u0105 potwierdzi\u0142am. Wychwalaj\u0105c Boga kantykiem Magnificat, podnios\u0142\u0105 pie\u015bni\u0105, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 nieustannie oddaje Mi cze\u015b\u0107, obwie\u015bci\u0142am, \u017ce Pan uczyni\u0142 wielkie rzeczy Mnie, swojej s\u0142u\u017cebnicy i \u017ce z tego powodu wszystkie narody zwa\u0107 Mnie b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awion\u0105. C\u00f3rko moja, czu\u0142am gor\u0105ce pragnienie, aby uwolni\u0107 trawi\u0105ce Mnie p\u0142omienie mi\u0142o\u015bci oraz wyzna\u0107 swoj\u0105 tajemnic\u0119 El\u017cbiecie, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c oczekiwa\u0142a przyj\u015bcia na ziemi\u0119 Mesjasza. Tajemnica jest potrzeb\u0105 serca, kt\u00f3r\u0105 za wszelk\u0105 cen\u0119 pragnie si\u0119 wyjawi\u0107 osobom zdolnym si\u0119 zrozumie\u0107. Kt\u00f3\u017c m\u00f3g\u0142by ci powiedzie\u0107, ile dobra przynios\u0142a moja wizyta El\u017cbiecie, Janowi i ca\u0142emu temu domowi? Ka\u017cdy by\u0142 u\u015bwi\u0119cony i przepe\u0142niony szcz\u0119\u015bciem. Wszyscy poczuli niezwyk\u0142\u0105 rado\u015b\u0107 i zrozumieli rzeczy niepoj\u0119te. Jan w szczeg\u00f3lno\u015bci otrzyma\u0142 wszelkie konieczne \u0142aski, aby si\u0119 przygotowa\u0107 do bycia prekursorem mojego Syna. Najdro\u017csza c\u00f3rko, Wola Bo\u017ca czyni wielkie i nies\u0142ychane rzeczy wsz\u0119dzie tam, gdzie panuje. Je\u015bli Ja dokona\u0142am tak wielu cud\u00f3w, to dlatego, \u017ce Wola Bo\u017ca zaj\u0119\u0142a we Mnie swoje kr\u00f3lewskie miejsce. Je\u015bli i ty pozwolisz Woli Bo\u017cej panowa\u0107 w twojej duszy, ty tak\u017ce zaniesiesz Jezusa stworzeniom i Ty tak\u017ce b\u0119dziesz czu\u0142a nieodpart\u0105 potrzeb\u0119, \u017ceby da\u0107 Go ka\u017cdemu! (z „Maryja Dziewica w Kr\u00f3lestwie Bo\u017cej Woli” wed\u0142ug pism S\u0142ugi Bo\u017cej Luizy Piccarrety: rozwa\u017canie pierwsze – dodatek) Wtedy Maryja rzek\u0142a: \u00abWielbi dusza moja Pana, (\u0141k 1, 46) Najdro\u017csza c\u00f3rko, dzisiaj Ja, twoja Mama, jestem pe\u0142na rado\u015bci, poniewa\u017c chc\u0119 ci opowiedzie\u0107 o moim przej\u015bciu z ziemi do Nieba, dniu, w kt\u00f3rym zako\u0144czy\u0142am na ziemi pe\u0142nienie Woli Bo\u017cej, poniewa\u017c nie by\u0142o we Mnie tchnienia, uderzenia serca, ani kroku, w kt\u00f3rych Bo\u017cy FIAT nie dokona\u0142by swojego pe\u0142nego aktu. A to Mnie upi\u0119kszy\u0142o, wzbogaci\u0142o i u\u015bwi\u0119ci\u0142o tak bardzo, \u017ce sami anio\u0142owie byli tym zachwyceni. Musisz wiedzie\u0107, \u017ce zanim uda\u0142am si\u0119 do Niebieskiej Ojczyzny, powr\u00f3ci\u0142am znowu ze swoim ukochanym Janem do Jerozolimy. By\u0142 to ostatni raz, kiedy przemierza\u0142am ziemi\u0119 w swoim ludzkim ciele. Ca\u0142e Stworzenie, jakby to przeczuwaj\u0105c, k\u0142ania\u0142o Mi si\u0119 uni\u017cenie. Od ryby w morzu, po kt\u00f3rym przep\u0142ywa\u0142am, a\u017c do najmniejszego ptaszka \u2013 wszyscy chcieli by\u0107 pob\u0142ogos\u0142awieni przez swoj\u0105 Kr\u00f3low\u0105. Ka\u017cdego wi\u0119c pob\u0142ogos\u0142awi\u0142am i z ka\u017cdym po\u017cegna\u0142am si\u0119 po raz ostatni. I tak dotar\u0142am do Jerozolimy. Wesz\u0142am do pomieszczenia, do kt\u00f3rego Jan Mnie zaprowadzi\u0142, zamkn\u0119\u0142am si\u0119 w nim i ju\u017c z niego nie wysz\u0142am. B\u0142ogos\u0142awiona c\u00f3rko, musisz wiedzie\u0107, \u017ce zacz\u0119\u0142am odczuwa\u0107 w sobie tak\u0105 udr\u0119k\u0119 mi\u0142o\u015bci oraz gor\u0105ce pragnienie do\u0142\u0105czenia do mojego Syna w Niebie, \u017ce by\u0142am trawiona, a nawet chora z mi\u0142o\u015bci . Popad\u0142am w silne szale\u0144stwo i omdlenie \u2013 i to ca\u0142kowicie z mi\u0142o\u015bci. Albowiem nigdy nie dotkn\u0119\u0142a Mnie \u017cadna choroba ani nie mia\u0142am \u017cadnych innych drobnych dolegliwo\u015bci. Moja natura, pocz\u0119ta bez grzechu i \u017cyj\u0105ca ca\u0142kowicie Wol\u0105 Bo\u017c\u0105, nie posiada\u0142a w sobie ziarna naturalnego z\u0142a. Je\u015bli cierpienia tak bardzo Mi towarzyszy\u0142y, to wszystkie by\u0142y wed\u0142ug porz\u0105dku nadprzyrodzonego i by\u0142y dla twojej Niebieskiej Mamy triumfem i zaszczytem. Dzi\u0119ki nim sprawi\u0142am, \u017ce moje macierzy\u0144stwo by\u0142o p\u0142odne i zdoby\u0142o wiele dzieci. Czy widzisz zatem, moja c\u00f3rko, co znaczy \u017cy\u0107 Wol\u0105 Bo\u017c\u0105? Znaczy straci\u0107 ziarno naturalnego z\u0142a, kt\u00f3re nie przynosi zaszczytu ani zwyci\u0119stwa, ale s\u0142abo\u015bci, n\u0119dze oraz pora\u017cki. Dlatego, najdro\u017csza c\u00f3rko, pos\u0142uchaj ostatniego s\u0142owa swojej Mamy, kt\u00f3ra odchodzi do Nieba. Nie odejd\u0119 szcz\u0119\u015bliwa, je\u015bli nie zostawi\u0119 mojej c\u00f3rki bezpiecznej. Zanim odejd\u0119, chc\u0119 sporz\u0105dzi\u0107 testament i przekaza\u0107 ci w posagu Wol\u0119 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3r\u0105 Ja, twoja Mama, posiadam i kt\u00f3ra obdarzy\u0142a Mnie tak wieloma \u0142askami, \u017ce sta\u0142am si\u0119 Matk\u0105 S\u0142owa, Pani\u0105 i…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1479","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1479","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1479"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1479\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1480,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1479\/revisions\/1480"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1479"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1479"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1479"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}