{"id":1441,"date":"2026-08-03T11:46:58","date_gmt":"2026-08-03T11:46:58","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1441"},"modified":"2026-08-03T11:46:58","modified_gmt":"2026-08-03T11:46:58","slug":"xviii-niedziela-okresu-zwyklego-a-mt-1413-21","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/08\/03\/xviii-niedziela-okresu-zwyklego-a-mt-1413-21\/","title":{"rendered":"XVIII Niedziela okresu zwyk\u0142ego \u2013 A \u2013 (Mt 14,13-21)"},"content":{"rendered":"\n

13 Gdy Jezus to us\u0142ysza\u0142, oddali\u0142 si\u0119 stamt\u0105d w \u0142odzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz t\u0142umy zwiedzia\u0142y si\u0119 o tym i z miast posz\u0142y za Nim pieszo. 14 Gdy wysiad\u0142, ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi i uzdrowi\u0142 ich chorych. 15 A gdy nasta\u0142 wiecz\u00f3r, przyst\u0105pili do Niego uczniowie i rzekli: \u00abMiejsce to jest puste i pora ju\u017c sp\u00f3\u017aniona. Ka\u017c wi\u0119c rozej\u015b\u0107 si\u0119 t\u0142umom: niech id\u0105 do wsi i zakupi\u0105 sobie \u017cywno\u015bci!\u00bb 16 Lecz Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abNie potrzebuj\u0105 odchodzi\u0107; wy dajcie im je\u015b\u0107!\u00bb 17 Odpowiedzieli Mu: \u00abNie mamy tu nic pr\u00f3cz pi\u0119ciu chleb\u00f3w i dw\u00f3ch ryb\u00bb. 18 On rzek\u0142: \u00abPrzynie\u015bcie Mi je tutaj!\u00bb 19 Kaza\u0142 t\u0142umom usi\u0105\u015b\u0107 na trawie, nast\u0119pnie wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo i po\u0142amawszy chleby da\u0142 je uczniom, uczniowie za\u015b t\u0142umom6<\/sup><\/a>. 20 Jedli wszyscy do syto\u015bci, i zebrano z tego, co pozosta\u0142o, dwana\u015bcie pe\u0142nych koszy u\u0142omk\u00f3w. 21 Tych za\u015b, kt\u00f3rzy jedli, by\u0142o oko\u0142o pi\u0119ciu tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn, nie licz\u0105c kobiet i dzieci.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201eA gdy wysiad\u0142 i ujrza\u0142 wielki t\u0142um, ulitowa\u0142 si\u0119 nad nimi\u201d (Mt 14,14)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

My\u015bla\u0142am w\u0142a\u015bnie o Jezusie, kt\u00f3ry spo\u017cywa\u0142 ze swoimi uczniami Ostatni\u0105 Wieczerz\u0119, a m\u00f3j pe\u0142en dobroci Jezus powiedzia\u0142 do mnie w moim wn\u0119trzu:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko,<\/em> gdy zasiada\u0142em do sto\u0142u z Moimi uczniami, nie mia\u0142em wok\u00f3\u0142 siebie jedynie ich, lecz ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 ludzk\u0105. Ka\u017cda pojedyncza dusza by\u0142a blisko Mnie. Wszystkie zna\u0142em, ka\u017cd\u0105 wzywa\u0142em po imieniu. Wezwa\u0142em tak\u017ce ciebie i da\u0142em ci zaszczytne miejsce pomi\u0119dzy Mn\u0105 a Janem oraz wyznaczy\u0142em ci\u0119 na ma\u0142\u0105 sekretark\u0119 Mojej Woli.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

A gdy dzieli\u0142em baranka i podawa\u0142em go Moim Aposto\u0142om, dawa\u0142em go wszystkim i ka\u017cdemu z osobna. Ten baranek, z kt\u00f3rego sp\u0142yn\u0119\u0142a krew, upieczony i podzielony na cz\u0119\u015bci, m\u00f3wi\u0142 o Mnie. By\u0142 symbolem Mojego \u017cycia i tego, jak bardzo z mi\u0142o\u015bci do wszystkich pozwol\u0119 si\u0119 wyniszczy\u0107. Chcia\u0142em da\u0107 go wszystkim jako drogocenny pokarm przedstawiaj\u0105cy Moj\u0105 M\u0119k\u0119, poniewa\u017c Moja mi\u0142o\u015b\u0107 wszystko, co czyni\u0142em, m\u00f3wi\u0142em i wycierpia\u0142em, przemienia\u0142a w pokarm dla cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n

Czy jednak wiesz, dlaczego wszystkich wezwa\u0142em i wszystkim da\u0142em baranka? Poniewa\u017c r\u00f3wnie\u017c Ja pragn\u0105\u0142em otrzyma\u0107 od nich pokarm. Wszystko, co czynili, mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 dla Mnie pokarmem. Pragn\u0105\u0142em pokarmu ich mi\u0142o\u015bci, ich czyn\u00f3w, ich s\u0142\u00f3w \u2013 wszystkiego.\u201d<\/p>\n\n\n\n

A ja powiedzia\u0142am do Niego:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja Mi\u0142o\u015bci, jak to mo\u017cliwe, aby nasze dzia\u0142anie mog\u0142o sta\u0107 si\u0119 dla Ciebie pokarmem?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Jezus odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eNie samym chlebem \u017cyje cz\u0142owiek, lecz tym, czemu Moja Wola daje moc, aby mog\u0142o \u017cy\u0107. A je\u015bli chleb karmi cz\u0142owieka, dzieje si\u0119 tak dlatego, \u017ce Ja tego chc\u0119. Tak wi\u0119c to, co stworzenie swoj\u0105 wol\u0105 sprawia, aby ukszta\u0142towa\u0107 dla Mnie poprzez swoje dzia\u0142anie, tak\u0105 w\u0142a\u015bnie przybiera posta\u0107. Je\u015bli pragnie uczyni\u0107 ze swego dzia\u0142ania pokarm dla Mnie \u2013 tworzy pokarm. Je\u015bli mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 daje Mi mi\u0142o\u015b\u0107. Je\u015bli zado\u015b\u0107uczynienie \u2013 tworzy dla Mnie zado\u015b\u0107uczynienie. Je\u015bli za\u015b chce Mnie obra\u017ca\u0107 swoj\u0105 wol\u0105, w\u00f3wczas ze swojego dzia\u0142ania tworzy n\u00f3\u017c, aby Mnie zrani\u0107, a mo\u017ce nawet zabi\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie doda\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eTo w\u0142a\u015bnie wola cz\u0142owieka najbardziej przypomina jego Stw\u00f3rc\u0119. W ludzk\u0105 wol\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142em cz\u0105stk\u0119 Mojej niesko\u0144czono\u015bci i Mojej mocy. Daj\u0105c jej zaszczytne miejsce, ustanowi\u0142em j\u0105 kr\u00f3lem ca\u0142ego cz\u0142owieka oraz skarbcem wszystkich jego czyn\u00f3w. <\/em>Tak jak ludzie maj\u0105 skrzynie, aby przechowywa\u0107 swoje rzeczy, tak dusza ma swoj\u0105 wol\u0119, aby przechowywa\u0107 i zachowywa\u0107 wszystko, co my\u015bli, m\u00f3wi i czyni. Nie utraci ani jednej my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n

To, czego nie mo\u017ce uczyni\u0107 oczami, ustami czy czynami, mo\u017ce uczyni\u0107 wol\u0105. W jednej chwili mo\u017ce zapragn\u0105\u0107 tysi\u0105ca dobrych i tysi\u0105ca z\u0142ych rzeczy.<\/p>\n\n\n\n

Wola pozwala my\u015bli wznie\u015b\u0107 si\u0119 a\u017c do Nieba, dotrze\u0107 do najdalszych miejsc, a nawet do otch\u0142ani. Mo\u017cna przeszkodzi\u0107 duszy w dzia\u0142aniu, patrzeniu i m\u00f3wieniu, lecz tego wszystkiego mo\u017ce ona dokona\u0107 w swojej woli. Wszystko jednak, czego chce i co czyni, staje si\u0119 aktem z\u0142o\u017conym w jej w\u0142asnej woli.<\/p>\n\n\n\n

O, jak daleko mo\u017ce si\u0119ga\u0107 wola! Ile dobra i ile z\u0142a mo\u017ce w sobie zawrze\u0107!<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego przede wszystkim pragn\u0119 woli cz\u0142owieka, poniewa\u017c je\u015bli mam jego wol\u0119, mam wszystko \u2013 twierdza zosta\u0142a zdobyta.\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 13, 9 pa\u017adziernika 1921 r.)<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2014——————————–<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie kontynuowa\u0142am moje kr\u0105\u017cenia w Aktach Boskiej Woli i pomy\u015bla\u0142am:<\/p>\n\n\n\n

\u201eJaki po\u017cytek przynosz\u0105 moje liczne, nieustannie ponawiane kr\u0105\u017cenia w Najwy\u017cszym FIAT, podczas kt\u00f3rych pod\u0105\u017cam za Jego aktami?\u201d<\/p>\n\n\n\n

W\u00f3wczas m\u00f3j s\u0142odki Jezus odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, ka\u017cde \u017cycie potrzebuje pokarmu. Bez pokarmu cz\u0142owiek nie mo\u017ce ani si\u0119 ukszta\u0142towa\u0107, ani wzrasta\u0107. Gdy zabraknie mu po\u017cywienia, grozi mu \u015bmier\u0107. Kiedy wi\u0119c pod\u0105\u017casz za Moj\u0105 Wol\u0105, jednoczysz si\u0119 z Jej aktami i nieustannie dokonujesz w Niej swoich kr\u0105\u017ce\u0144, przygotowujesz pokarm, kt\u00f3ry od\u017cywia \u017cycie Mojej Woli w twojej duszy, kszta\u0142tuje je i sprawia, \u017ce wzrasta.<\/p>\n\n\n\n

Moja Wola mo\u017ce \u017cywi\u0107 si\u0119 jedynie tymi aktami, kt\u00f3re zosta\u0142y dokonane w Jej Woli. Nie mo\u017ce te\u017c zosta\u0107 ukszta\u0142towana ani wzrasta\u0107 w stworzeniu, je\u015bli stworzenie nie wejdzie do Niej. Przez jedno\u015b\u0107 akt\u00f3w stworzenia z Moj\u0105 Wol\u0105, Moja Wola tworzy sw\u00f3j<\/em> \u015bwietlany p\u0119d<\/em><\/strong>, aby rozwin\u0105\u0107 \u017cycie Boskiej Woli w stworzeniu.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Im wi\u0119cej akt\u00f3w Boskiej Woli wykonuje dusza, im bardziej jednoczy si\u0119 z aktami Mojej Woli i \u017cyje w Niej, tym obfitszy pokarm przygotowuje, aby od\u017cywia\u0107 \u017cycie Mojej Woli i sprawi\u0107, \u017ce b\u0119dzie ono coraz szybciej wzrasta\u0142o w duszy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kiedy wi\u0119c dokonujesz swoich kr\u0105\u017ce\u0144, przygotowujesz \u017cycie i pokarm dla rozwoju \u017cycia Mojej Boskiej Woli w swojej duszy, a tak\u017ce przygotowujesz pokarm, kt\u00f3ry b\u0119dzie od\u017cywia\u0142 Moj\u0105 Wol\u0119 w innych duszach.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna i nie zatrzymuj si\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 28, 1 kwietnia 1930 r.)<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201eWszyscy jedli i nasycili si\u0119\u201d (Mt 14,20)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Trwa\u0142am nadal w moim zwyczajowym stanie, gdy b\u0142ogos\u0142awiony Jezus ukaza\u0142 si\u0119 na kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119, trzymaj\u0105c w d\u0142oni kawa\u0142ek chleba, jakby chcia\u0142 mnie nim posili\u0107. Czuj\u0119 si\u0119 bowiem z powodu Jego ci\u0105g\u0142ych pozbawie\u0144 tak wyczerpana, \u017ce wydaje mi si\u0119, i\u017c tylko jedna ni\u0107 \u017cycia podtrzymuje mnie jeszcze przy \u017cyciu i \u017ce pod t\u0105 nici\u0105 rozsypa\u0142abym si\u0119 w popi\u00f3\u0142 i ca\u0142kowicie si\u0119 wyniszczy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Gdy posili\u0142 mnie tym chlebem, powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, materialny chleb jest pokarmem i \u017cyciem dla cia\u0142a. Nie ma w ciele ani jednej cz\u0105stki, kt\u00f3ra nie otrzymywa\u0142aby z tego chleba \u017cycia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak samo B\u00f3g jest pokarmem i \u017cyciem duszy. Nie powinno by\u0107 w niej ani jednej cz\u0105stki, kt\u00f3ra nie czerpa\u0142aby \u017cycia i pokarmu z Boga, to znaczy kt\u00f3ra nie by\u0142aby ca\u0142kowicie o\u017cywiona przez Boga.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Niech dusza karmi w Bogu swoje pragnienia, uczucia, sk\u0142onno\u015bci i mi\u0142o\u015b\u0107 oraz niech znajduj\u0105 one w Bogu \u017cycie i pokarm, tak aby dusza nie kosztowa\u0142a \u017cadnego innego pokarmu poza samym Bogiem.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ach, jak\u017ce wiele dusz karmi jednak swoj\u0105 dusz\u0119 wszelkiego rodzaju nieczysto\u015bciami!\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 7, 6 maja 1906 r.)<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.<\/em>…<\/p>\n\n\n\n

Trwa\u0142am nadal w moim zwyczajowym stanie i bardziej ni\u017c kiedykolwiek cierpia\u0142am z powodu Jego pozbawienia. W jednej chwili poczu\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ta przez Wol\u0119 Bo\u017c\u0105. Ca\u0142e moje wn\u0119trze zosta\u0142o nape\u0142nione pokojem, tak \u017ce nie odczuwa\u0142am ju\u017c samej siebie, lecz jedynie Bosk\u0105 Wol\u0119 obecn\u0105 we wszystkim, nawet w samym pozbawieniu Jezusa.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Powiedzia\u0142am do siebie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eJak\u0105\u017c moc, jaki urok i jaki magnes zawiera ta Boska Wola, skoro sprawia, \u017ce zapominam o sobie i pozwala Boskiej Woli p\u0142yn\u0105\u0107 we wszystkim!\u201d<\/p>\n\n\n\n

W tej chwili Jezus poruszy\u0142 si\u0119 w moim wn\u0119trzu i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, poniewa\u017c Boska Wola jest jedynym pokarmem, kt\u00f3ry zawiera w sobie wszystkie smaki i wszystkie wonie, doskonale odpowiadaj\u0105ce duszy, dlatego dusza znajduje w Niej sw\u00f3j najcenniejszy pokarm i zostaje ca\u0142kowicie nasycona. Jej pragnienie zostaje zaspokojone i my\u015bli ju\u017c tylko o tym, aby spokojnie si\u0119 Nim \u017cywi\u0107. Zatrzymuje si\u0119 i nie pragnie ju\u017c niczego wi\u0119cej. Jej uczucia nie maj\u0105 ju\u017c ku czemu si\u0119 kierowa\u0107, poniewa\u017c znalaz\u0142y pokarm, kt\u00f3ry je ca\u0142kowicie zaspokaja.<\/p>\n\n\n\n

Jej w\u0142asna wola nie ma ju\u017c niczego, czego mog\u0142aby pragn\u0105\u0107, poniewa\u017c porzuciwszy sam\u0105 siebie, porzuci\u0142a to, co by\u0142o jej udr\u0119k\u0105, a odnalaz\u0142a Bosk\u0105 Wol\u0119, kt\u00f3ra stanowi jej szcz\u0119\u015bcie.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pozostawi\u0142a ub\u00f3stwo i odnalaz\u0142a bogactwo \u2014 nie ludzkie, lecz Boskie. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, ca\u0142e wn\u0119trze duszy znajduje w Boskiej Woli sw\u00f3j pokarm, to znaczy zaj\u0119cie, kt\u00f3re ca\u0142kowicie j\u0105 poch\u0142ania i wype\u0142nia, tak \u017ce nie jest ju\u017c w stanie p\u00f3j\u015b\u0107 gdzie indziej.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c znajduj\u0105c w tym pokarmie i w tej pracy ca\u0142e swoje zadowolenie, znajduje w niej tak\u017ce tak wiele do czynienia, do poznania i do kosztowania wci\u0105\u017c nowych rzeczy, \u017ce przechodz\u0105c od mniejszej wiedzy do coraz wi\u0119kszego poznania, zawsze ma jeszcze co\u015b nowego do nauczenia si\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Od rzeczy ma\u0142ych przechodzi do wielkich, od jednego smaku do drugiego, a w tej sferze Boskiej Woli zawsze pozostaje co\u015b nowego do kosztowania.\u201d<\/p>\n\n\n\n

(z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 7, 15 grudnia 1906 r.)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

13 Gdy Jezus to us\u0142ysza\u0142, oddali\u0142 si\u0119 stamt\u0105d w \u0142odzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz t\u0142umy zwiedzia\u0142y si\u0119 o tym i z miast posz\u0142y za Nim pieszo. 14 Gdy wysiad\u0142, ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi i uzdrowi\u0142 ich chorych. 15 A gdy nasta\u0142 wiecz\u00f3r, przyst\u0105pili do Niego uczniowie i rzekli: \u00abMiejsce to jest puste i pora ju\u017c sp\u00f3\u017aniona. Ka\u017c wi\u0119c rozej\u015b\u0107 si\u0119 t\u0142umom: niech id\u0105 do wsi i zakupi\u0105 sobie \u017cywno\u015bci!\u00bb 16 Lecz Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abNie potrzebuj\u0105 odchodzi\u0107; wy dajcie im je\u015b\u0107!\u00bb 17 Odpowiedzieli Mu: \u00abNie mamy tu nic pr\u00f3cz pi\u0119ciu chleb\u00f3w i dw\u00f3ch ryb\u00bb. 18 On rzek\u0142: \u00abPrzynie\u015bcie Mi je tutaj!\u00bb 19 Kaza\u0142 t\u0142umom usi\u0105\u015b\u0107 na trawie, nast\u0119pnie wzi\u0105wszy pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby, spojrza\u0142 w niebo, odm\u00f3wi\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo i po\u0142amawszy chleby da\u0142 je uczniom, uczniowie za\u015b t\u0142umom6. 20 Jedli wszyscy do syto\u015bci, i zebrano z tego, co pozosta\u0142o, dwana\u015bcie pe\u0142nych koszy u\u0142omk\u00f3w. 21 Tych za\u015b, kt\u00f3rzy jedli, by\u0142o oko\u0142o pi\u0119ciu tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn, nie licz\u0105c kobiet i dzieci.\u00a0 \u201eA gdy wysiad\u0142 i ujrza\u0142 wielki t\u0142um, ulitowa\u0142 si\u0119 nad nimi\u201d (Mt 14,14) My\u015bla\u0142am w\u0142a\u015bnie o Jezusie, kt\u00f3ry spo\u017cywa\u0142 ze swoimi uczniami Ostatni\u0105 Wieczerz\u0119, a m\u00f3j pe\u0142en dobroci Jezus powiedzia\u0142 do mnie w moim wn\u0119trzu: \u201eMoja c\u00f3rko, gdy zasiada\u0142em do sto\u0142u z Moimi uczniami, nie mia\u0142em wok\u00f3\u0142 siebie jedynie ich, lecz ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 ludzk\u0105. Ka\u017cda pojedyncza dusza by\u0142a blisko Mnie. Wszystkie zna\u0142em, ka\u017cd\u0105 wzywa\u0142em po imieniu. Wezwa\u0142em tak\u017ce ciebie i da\u0142em ci zaszczytne miejsce pomi\u0119dzy Mn\u0105 a Janem oraz wyznaczy\u0142em ci\u0119 na ma\u0142\u0105 sekretark\u0119 Mojej Woli. A gdy dzieli\u0142em baranka i podawa\u0142em go Moim Aposto\u0142om, dawa\u0142em go wszystkim i ka\u017cdemu z osobna. Ten baranek, z kt\u00f3rego sp\u0142yn\u0119\u0142a krew, upieczony i podzielony na cz\u0119\u015bci, m\u00f3wi\u0142 o Mnie. By\u0142 symbolem Mojego \u017cycia i tego, jak bardzo z mi\u0142o\u015bci do wszystkich pozwol\u0119 si\u0119 wyniszczy\u0107. Chcia\u0142em da\u0107 go wszystkim jako drogocenny pokarm przedstawiaj\u0105cy Moj\u0105 M\u0119k\u0119, poniewa\u017c Moja mi\u0142o\u015b\u0107 wszystko, co czyni\u0142em, m\u00f3wi\u0142em i wycierpia\u0142em, przemienia\u0142a w pokarm dla cz\u0142owieka. Czy jednak wiesz, dlaczego wszystkich wezwa\u0142em i wszystkim da\u0142em baranka? Poniewa\u017c r\u00f3wnie\u017c Ja pragn\u0105\u0142em otrzyma\u0107 od nich pokarm. Wszystko, co czynili, mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 dla Mnie pokarmem. Pragn\u0105\u0142em pokarmu ich mi\u0142o\u015bci, ich czyn\u00f3w, ich s\u0142\u00f3w \u2013 wszystkiego.\u201d A ja powiedzia\u0142am do Niego: \u201eMoja Mi\u0142o\u015bci, jak to mo\u017cliwe, aby nasze dzia\u0142anie mog\u0142o sta\u0107 si\u0119 dla Ciebie pokarmem?\u201d Jezus odpowiedzia\u0142: \u201eNie samym chlebem \u017cyje cz\u0142owiek, lecz tym, czemu Moja Wola daje moc, aby mog\u0142o \u017cy\u0107. A je\u015bli chleb karmi cz\u0142owieka, dzieje si\u0119 tak dlatego, \u017ce Ja tego chc\u0119. Tak wi\u0119c to, co stworzenie swoj\u0105 wol\u0105 sprawia, aby ukszta\u0142towa\u0107 dla Mnie poprzez swoje dzia\u0142anie, tak\u0105 w\u0142a\u015bnie przybiera posta\u0107. Je\u015bli pragnie uczyni\u0107 ze swego dzia\u0142ania pokarm dla Mnie \u2013 tworzy pokarm. Je\u015bli mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 daje Mi mi\u0142o\u015b\u0107. Je\u015bli zado\u015b\u0107uczynienie \u2013 tworzy dla Mnie zado\u015b\u0107uczynienie. Je\u015bli za\u015b chce Mnie obra\u017ca\u0107 swoj\u0105 wol\u0105, w\u00f3wczas ze swojego dzia\u0142ania tworzy n\u00f3\u017c, aby Mnie zrani\u0107, a mo\u017ce nawet zabi\u0107.\u201d Nast\u0119pnie doda\u0142: \u201eTo w\u0142a\u015bnie wola cz\u0142owieka najbardziej przypomina jego Stw\u00f3rc\u0119. W ludzk\u0105 wol\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142em cz\u0105stk\u0119 Mojej niesko\u0144czono\u015bci i Mojej mocy. Daj\u0105c jej zaszczytne miejsce, ustanowi\u0142em j\u0105 kr\u00f3lem ca\u0142ego cz\u0142owieka oraz skarbcem wszystkich jego czyn\u00f3w. Tak jak ludzie maj\u0105 skrzynie, aby przechowywa\u0107 swoje rzeczy, tak dusza ma swoj\u0105 wol\u0119, aby przechowywa\u0107 i zachowywa\u0107 wszystko, co my\u015bli, m\u00f3wi i czyni. Nie utraci ani jednej my\u015bli. To, czego nie mo\u017ce uczyni\u0107 oczami, ustami czy czynami, mo\u017ce uczyni\u0107 wol\u0105. W jednej chwili mo\u017ce zapragn\u0105\u0107 tysi\u0105ca dobrych i tysi\u0105ca z\u0142ych rzeczy. Wola pozwala my\u015bli wznie\u015b\u0107 si\u0119 a\u017c do Nieba, dotrze\u0107 do najdalszych miejsc, a nawet do otch\u0142ani. Mo\u017cna przeszkodzi\u0107 duszy w dzia\u0142aniu, patrzeniu i m\u00f3wieniu, lecz tego wszystkiego mo\u017ce ona dokona\u0107 w swojej woli. Wszystko jednak, czego chce i co czyni, staje si\u0119 aktem z\u0142o\u017conym w jej w\u0142asnej woli. O, jak daleko mo\u017ce si\u0119ga\u0107 wola! Ile dobra i ile z\u0142a mo\u017ce w sobie zawrze\u0107! Dlatego przede wszystkim pragn\u0119 woli cz\u0142owieka, poniewa\u017c je\u015bli mam jego wol\u0119, mam wszystko \u2013 twierdza zosta\u0142a zdobyta.\u201d (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 13, 9 pa\u017adziernika 1921 r.) \u2014——————————– Nast\u0119pnie kontynuowa\u0142am moje kr\u0105\u017cenia w Aktach Boskiej Woli i pomy\u015bla\u0142am: \u201eJaki po\u017cytek przynosz\u0105 moje liczne, nieustannie ponawiane kr\u0105\u017cenia w Najwy\u017cszym FIAT, podczas kt\u00f3rych pod\u0105\u017cam za Jego aktami?\u201d W\u00f3wczas m\u00f3j s\u0142odki Jezus odpowiedzia\u0142: \u201eMoja c\u00f3rko, ka\u017cde \u017cycie potrzebuje pokarmu. Bez pokarmu cz\u0142owiek nie mo\u017ce ani si\u0119 ukszta\u0142towa\u0107, ani wzrasta\u0107. Gdy zabraknie mu po\u017cywienia, grozi mu \u015bmier\u0107. Kiedy wi\u0119c pod\u0105\u017casz za Moj\u0105 Wol\u0105, jednoczysz si\u0119 z Jej aktami i nieustannie dokonujesz w Niej swoich kr\u0105\u017ce\u0144, przygotowujesz pokarm, kt\u00f3ry od\u017cywia \u017cycie Mojej Woli w twojej duszy, kszta\u0142tuje je i sprawia, \u017ce wzrasta. Moja Wola mo\u017ce \u017cywi\u0107 si\u0119 jedynie tymi aktami, kt\u00f3re zosta\u0142y dokonane w Jej Woli. Nie mo\u017ce te\u017c zosta\u0107 ukszta\u0142towana ani wzrasta\u0107 w stworzeniu, je\u015bli stworzenie nie wejdzie do Niej. Przez jedno\u015b\u0107 akt\u00f3w stworzenia z Moj\u0105 Wol\u0105, Moja Wola tworzy sw\u00f3j \u015bwietlany p\u0119d, aby rozwin\u0105\u0107 \u017cycie Boskiej Woli w stworzeniu. Im wi\u0119cej akt\u00f3w Boskiej Woli wykonuje dusza, im bardziej jednoczy si\u0119 z aktami Mojej Woli i \u017cyje w Niej, tym obfitszy pokarm przygotowuje, aby od\u017cywia\u0107 \u017cycie Mojej Woli i sprawi\u0107, \u017ce b\u0119dzie ono coraz szybciej wzrasta\u0142o w duszy. Kiedy wi\u0119c dokonujesz swoich kr\u0105\u017ce\u0144, przygotowujesz \u017cycie i pokarm dla rozwoju \u017cycia Mojej Boskiej Woli w swojej duszy, a tak\u017ce przygotowujesz pokarm, kt\u00f3ry b\u0119dzie od\u017cywia\u0142 Moj\u0105 Wol\u0119 w innych duszach. Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna i nie zatrzymuj si\u0119.\u201d (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 28, 1 kwietnia 1930 r.) \u201eWszyscy jedli i nasycili si\u0119\u201d (Mt 14,20) Trwa\u0142am nadal w moim zwyczajowym stanie, gdy b\u0142ogos\u0142awiony Jezus ukaza\u0142 si\u0119 na kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119, trzymaj\u0105c w d\u0142oni kawa\u0142ek chleba, jakby chcia\u0142 mnie nim posili\u0107. Czuj\u0119 si\u0119 bowiem z powodu Jego ci\u0105g\u0142ych pozbawie\u0144 tak wyczerpana, \u017ce wydaje mi si\u0119, i\u017c tylko jedna ni\u0107 \u017cycia podtrzymuje mnie jeszcze przy \u017cyciu i \u017ce pod t\u0105 nici\u0105 rozsypa\u0142abym si\u0119 w popi\u00f3\u0142 i ca\u0142kowicie si\u0119 wyniszczy\u0142a. Gdy posili\u0142 mnie tym chlebem, powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, materialny chleb jest pokarmem i \u017cyciem dla cia\u0142a. Nie ma w ciele ani jednej cz\u0105stki, kt\u00f3ra nie otrzymywa\u0142aby z tego chleba \u017cycia. Tak samo B\u00f3g jest pokarmem i \u017cyciem duszy. Nie powinno by\u0107 w niej ani jednej cz\u0105stki, kt\u00f3ra nie czerpa\u0142aby \u017cycia i pokarmu z Boga, to znaczy kt\u00f3ra nie by\u0142aby ca\u0142kowicie o\u017cywiona przez Boga. Niech dusza karmi w Bogu swoje pragnienia, uczucia, sk\u0142onno\u015bci i mi\u0142o\u015b\u0107 oraz niech znajduj\u0105 one w Bogu \u017cycie i pokarm, tak aby dusza nie kosztowa\u0142a \u017cadnego innego pokarmu poza samym Bogiem. Ach, jak\u017ce wiele dusz karmi jednak swoj\u0105 dusz\u0119 wszelkiego rodzaju nieczysto\u015bciami!\u201d (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 7, 6 maja 1906 r.) \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.… Trwa\u0142am nadal w moim zwyczajowym stanie i bardziej ni\u017c kiedykolwiek cierpia\u0142am z powodu Jego pozbawienia. W jednej chwili poczu\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ta przez Wol\u0119 Bo\u017c\u0105. Ca\u0142e moje wn\u0119trze zosta\u0142o nape\u0142nione pokojem, tak \u017ce nie odczuwa\u0142am ju\u017c samej siebie, lecz jedynie Bosk\u0105 Wol\u0119 obecn\u0105 we wszystkim, nawet w samym pozbawieniu Jezusa. Powiedzia\u0142am do siebie: \u201eJak\u0105\u017c moc, jaki urok i jaki magnes zawiera ta Boska Wola, skoro sprawia, \u017ce zapominam o sobie i pozwala Boskiej Woli p\u0142yn\u0105\u0107 we wszystkim!\u201d W tej chwili Jezus poruszy\u0142 si\u0119 w moim wn\u0119trzu i powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, poniewa\u017c Boska Wola jest jedynym pokarmem, kt\u00f3ry zawiera w sobie wszystkie smaki i wszystkie wonie, doskonale odpowiadaj\u0105ce duszy, dlatego dusza znajduje w Niej sw\u00f3j najcenniejszy pokarm i zostaje ca\u0142kowicie nasycona. Jej pragnienie zostaje zaspokojone i my\u015bli ju\u017c tylko o tym, aby spokojnie si\u0119 Nim \u017cywi\u0107. Zatrzymuje si\u0119 i nie pragnie ju\u017c niczego wi\u0119cej. Jej uczucia nie maj\u0105 ju\u017c ku czemu si\u0119 kierowa\u0107, poniewa\u017c znalaz\u0142y pokarm, kt\u00f3ry je ca\u0142kowicie zaspokaja. Jej w\u0142asna wola nie ma ju\u017c niczego, czego mog\u0142aby pragn\u0105\u0107, poniewa\u017c porzuciwszy sam\u0105 siebie, porzuci\u0142a to, co by\u0142o jej udr\u0119k\u0105, a odnalaz\u0142a Bosk\u0105 Wol\u0119, kt\u00f3ra stanowi jej szcz\u0119\u015bcie. Pozostawi\u0142a ub\u00f3stwo i odnalaz\u0142a bogactwo \u2014 nie ludzkie, lecz Boskie. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, ca\u0142e wn\u0119trze duszy znajduje w Boskiej Woli sw\u00f3j pokarm, to znaczy zaj\u0119cie, kt\u00f3re ca\u0142kowicie j\u0105 poch\u0142ania i wype\u0142nia, tak \u017ce nie jest ju\u017c w stanie p\u00f3j\u015b\u0107 gdzie indziej. Poniewa\u017c znajduj\u0105c w tym pokarmie i w tej pracy ca\u0142e swoje zadowolenie, znajduje w niej tak\u017ce tak wiele do czynienia, do poznania i do kosztowania wci\u0105\u017c nowych rzeczy, \u017ce przechodz\u0105c od mniejszej wiedzy do coraz wi\u0119kszego poznania, zawsze ma jeszcze co\u015b nowego do nauczenia si\u0119. Od rzeczy ma\u0142ych przechodzi do wielkich, od jednego smaku do drugiego, a w tej sferze Boskiej Woli zawsze pozostaje co\u015b nowego do kosztowania.\u201d (z \u201eKsi\u0119gi Nieba\u201d, tom 7, 15 grudnia 1906 r.)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1441","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1441","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1441"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1441\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1443,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1441\/revisions\/1443"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1441"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1441"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1441"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}