{"id":1421,"date":"2026-07-24T09:58:07","date_gmt":"2026-07-24T09:58:07","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1421"},"modified":"2026-07-24T09:58:07","modified_gmt":"2026-07-24T09:58:07","slug":"piatek-xvi-tydzien-okresu-zwyklego-mt-1318-23","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/07\/24\/piatek-xvi-tydzien-okresu-zwyklego-mt-1318-23\/","title":{"rendered":"Pi\u0105tek XVI tydzie\u0144 Okresu Zwyk\u0142ego \u00a0(Mt 13,18-23)"},"content":{"rendered":"\n

18 <\/strong>Wy zatem pos\u0142uchajcie przypowie\u015bci o siewcy! 19 <\/strong>Do ka\u017cdego, kto s\u0142ucha s\u0142owa o kr\u00f3lestwie, a nie rozumie go, przychodzi Z\u0142y i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego cz\u0142owieka oznacza ziarno posiane na drodze. 20 <\/strong>Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i natychmiast z rado\u015bci\u0105 je przyjmuje; 21 <\/strong>ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta\u0142y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze\u015bladowanie z powodu s\u0142owa, zaraz si\u0119 za\u0142amuje. 22 <\/strong>Posiane mi\u0119dzy ciernie oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa, lecz troski doczesne i u\u0142uda bogactwa zag\u0142uszaj\u0105 s\u0142owo, tak \u017ce zostaje bezowocne. 23 <\/strong>Posiane w ko\u0144cu na ziemi\u0119 \u017cyzn\u0105 oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i rozumie je. On te\u017c wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciokrotny, inny trzydziestokrotny\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cWy zatem pos\u0142uchajcie przypowie\u015bci o siewcy!” (Mt 13,18)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201eMoja dobra c\u00f3rko, nie smu\u0107 si\u0119 z tego powodu. Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce aby pozna\u0107 prawd\u0119, trzeba j\u0105 umi\u0142owa\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107 rodzi pragnienie, pragnienie rodzi smak, a smak wzbudza g\u0142\u00f3d, aby cz\u0142owiek nasyci\u0142 si\u0119 pokarmem, to znaczy moimi prawdami, i dok\u0142adnie prze\u017cu\u0142 ich substancj\u0119. Dobre prze\u017cuwanie u\u0142atwia trawienie, dzi\u0119ki czemu dusza odczuwa, \u017ce posiad\u0142a wielkie dobro, jakie moja prawda zawiera i rodzi. <\/p>\n\n\n\n

W\u00f3wczas znikaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci, a trudno\u015bci rozp\u0142ywaj\u0105 si\u0119 jak \u015bnieg w pal\u0105cym s\u0142o\u0144cu. Je\u015bli jednak ledwie musn\u0119li moje prawdy, nie spo\u017cywaj\u0105c ich poprzez gruntowne zg\u0142\u0119bianie i mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wzbudza pragnienie, nie nale\u017cy si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce wysuwaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci i trudno\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O, o ile\u017c lepiej by\u0142oby, gdyby zamiast wydawa\u0107 s\u0105dy, wyznali: \u201eTo nie jest pokarm dla nas, nie chcemy go spo\u017cywa\u0107!\u201d<\/em> Lecz wiadomo, \u017ce moje prawdy znajduj\u0105 wi\u0119cej miejsca w sercach prostych ni\u017c uczonych. Tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c z moim Odkupieniem. Ku memu b\u00f3lowi nie poszed\u0142 za Mn\u0105 ani jeden z uczonych, natomiast wszyscy moi uczniowie byli ubodzy, niewykszta\u0142ceni i pro\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce moje prawdy s\u0105 jak ziarna, kt\u00f3re Ja, niebia\u0144ski Siewca, nieustannie rozsiewam w duszach. A kiedy siej\u0119, z pewno\u015bci\u0105 nast\u0105pi r\u00f3wnie\u017c \u017cniwo.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Cz\u0119sto jestem podobny do ubogiego siewcy, kt\u00f3ry rzuca swoje ziarno w ziemi\u0119. Lecz ziemia z powodu braku wilgoci nie ma si\u0142y, aby wch\u0142on\u0105\u0107 ziarno. Nie mo\u017ce go wi\u0119c roz\u0142o\u017cy\u0107 i przemieni\u0107 w ziemi\u0119, aby z substancji zaczerpni\u0119tej z nasienia odda\u0107 ubogiemu rolnikowi dziesi\u0119cio-, dwudziesto- czy stokrotny plon tego, co przyj\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Innym razem ziemia po zasianiu ziarna, z powodu braku deszczu, twardnieje nad zasiewem i substancja zamkni\u0119tego w niej ziarna nie znajduje drogi, by wypu\u015bci\u0107 \u017cywe \u017ad\u017ab\u0142o. W\u00f3wczas biedny rolnik musi uzbroi\u0107 si\u0119 w cierpliwo\u015b\u0107, a\u017c b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zebra\u0107 owoce swojego zasiewu. Jednak przez sam fakt zasiania uczyni\u0142 ju\u017c pierwszy krok i mo\u017ce mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce by\u0107 mo\u017ce nadejdzie ulewny deszcz i u\u017cy\u017ani ziemi\u0119 wilgoci\u0105. Poniewa\u017c ziemia posiada ju\u017c substancj\u0119 jego ziarna, sprawi, \u017ce wykie\u0142kuje ono albo prze\u0142amie tward\u0105 skorup\u0119 i rozlu\u017ani j\u0105, przygotowuj\u0105c w ten spos\u00f3b drog\u0119 do rozmno\u017cenia zasianego ziarna. A zatem, chocia\u017c ziemia nie wydaje od razu wielokrotno\u015bci przyj\u0119tego ziarna, siewca mo\u017ce mimo wszystko, zale\u017cnie od czasu, okoliczno\u015bci i deszczu, doczeka\u0107 si\u0119 niezwykle obfitego plonu, przewy\u017cszaj\u0105cego jego oczekiwania.<\/p>\n\n\n\n

Je\u017celi wi\u0119c rolnik mimo wszystkich trudno\u015bci zwi\u0105zanych z ziemi\u0105 mo\u017ce spodziewa\u0107 si\u0119 obfitych \u017cniw, o ile\u017c bardziej Ja, niebia\u0144ski Siewca, kt\u00f3ry z mojego Boskiego \u0142ona zasia\u0142em w g\u0142\u0119bi twojej duszy tak wiele ziaren niebia\u0144skich prawd, kt\u00f3rych \u017cniwem nape\u0142ni\u0119 ca\u0142y \u015bwiat.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Czy naprawd\u0119 s\u0105dzisz, \u017ce z powodu w\u0105tpliwo\u015bci i trudno\u015bci niekt\u00f3rych ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 jak ziemia sucha, twarda i niewra\u017cliwa, nie zbior\u0119 mojego przeobfitego plonu? Mylisz si\u0119, moja c\u00f3rko! Czasy, ludzie i okoliczno\u015bci si\u0119 zmieniaj\u0105. To, co dzi\u015b wydaje si\u0119 czarne, jutro mo\u017ce zosta\u0107 uznane za bia\u0142e. Ci biedni, godni wsp\u00f3\u0142czucia ludzie poznaj\u0105 bowiem jedynie stosownie do swojego usposobienia oraz zgodnie z tym, czy ich umys\u0142 jest daleko-, czy kr\u00f3tkowzroczny.<\/p>\n\n\n\n

Najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce Ja ju\u017c zasia\u0142em ziarna, a tym, co najbardziej konieczne, najistotniejsze i najcenniejsze, by\u0142o objawienie moich prawd.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Skoro wykona\u0142em moje dzie\u0142o, najwa\u017cniejsza cz\u0119\u015b\u0107 zosta\u0142a ju\u017c dokonana. Znalaz\u0142em w ziemi twojej duszy miejsce, gdzie mog\u0142em zasia\u0107 moje ziarno, a ca\u0142a reszta przyjdzie sama.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W\u0105tpliwo\u015bci, trudno\u015bci i cierpienia s\u0105 jak drewno opa\u0142owe i ogie\u0144, kt\u00f3rych biedny rolnik u\u017cywa do przygotowania zebranych ziaren na sw\u00f3j posi\u0142ek.<\/p>\n\n\n\n

Tak samo mog\u0105 one s\u0142u\u017cy\u0107 Mnie i tobie jako s\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re doprowadza do dojrzewania moje ziarna w sercach. Mog\u0105 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c drewnem i ogniem, dzi\u0119ki kt\u00f3rym ludzie otrzymaj\u0105 moje prawdy nie tylko s\u0142owami, lecz tak\u017ce czynami i ofiar\u0105 ognia w\u0142asnego \u017cycia, aby ugotowa\u0107 ziarna moich prawd<\/strong>, przemieni\u0107 je w najsmaczniejszy pokarm i nim nakarmi\u0107 ludzi.<\/p>\n\n\n\n

Moja c\u00f3rko, gdybym chcia\u0142 s\u0142ucha\u0107 tego, co o Mnie m\u00f3wiono, oraz sprzeciw\u00f3w wobec prawd, kt\u00f3re objawi\u0142em na ziemi, nie dokona\u0142bym Odkupienia ani nie g\u0142osi\u0142bym mojej Ewangelii.\u201d<\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Niebios”; Tom 31; 24 lutego 1933 r.)<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i natychmiast z rado\u015bci\u0105 je przyjmuje; 21 ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta\u0142y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze\u015bladowanie z powodu s\u0142owa, zaraz si\u0119 za\u0142amuje.  (Mt 13, 20+21)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Trwa\u0142am w moim zwyczajowym stanie, gdy b\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 na kr\u00f3tko i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, <\/em>ma\u0142oduszno\u015b\u0107<\/em><\/strong>(l\u0119kliwo\u015b\u0107) odpycha \u0142ask\u0119 i kr\u0119puje dusz\u0119. Dusza boja\u017aliwa nigdy nie jest zdolna do wielkich dzie\u0142 \u2013 ani dla Boga, ani dla bli\u017aniego, ani dla samej siebie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dusza boja\u017aliwa jest podobna do cz\u0142owieka, kt\u00f3remu zwi\u0105zano nogi. Poniewa\u017c nie mo\u017ce swobodnie chodzi\u0107, nieustannie patrzy na siebie i na wysi\u0142ek, jaki musi w\u0142o\u017cy\u0107 w ka\u017cdy krok. Boja\u017aliwo\u015b\u0107 sprawia, \u017ce jej oczy s\u0105 zawsze skierowane ku do\u0142owi, nigdy ku g\u00f3rze.<\/p>\n\n\n\n

Si\u0142\u0119 do dzia\u0142ania czerpie nie z Boga, lecz z samej siebie; dlatego zamiast stawa\u0107 si\u0119 silniejsz\u0105, staje si\u0119 coraz s\u0142absza. A je\u015bli \u0141aska zasiewa co\u015b w tej duszy, dzieje si\u0119 z ni\u0105 tak, jak z ubogim rolnikiem, kt\u00f3ry po obsianiu i uprawieniu swego ma\u0142ego pola zbiera niewiele albo nic.<\/p>\n\n\n\n

Natomiast dusza <\/em>odwa\u017cna <\/em><\/strong>dokonuje w ci\u0105gu jednego dnia wi\u0119cej, ni\u017c dusza boja\u017aliwa w ci\u0105gu ca\u0142ego roku.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

 (z Ksi\u0119gi Nieba,  Do u\u017cytku prywatnego – Tom 8; 12 lutego 1908 r.)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0Posiane w ko\u0144cu na ziemi\u0119 \u017cyzn\u0105 oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i rozumie je. On te\u017c wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciokrotny, inny trzydziestokrotny\u00bb.<\/strong> (Mt 13, 23)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Czu\u0142am si\u0119 cierpi\u0105ca<\/strong>, bardziej ni\u017c zwykle. W\u00f3wczas przyszed\u0142 na kr\u00f3tko m\u00f3j godny uwielbienia Jezus i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja c\u00f3rko, <\/em>krzy\u017c <\/em><\/strong>jest zasiewem cn\u00f3t. I podobnie jak ten, kto sieje, zbiera plon dziesi\u0119cio-, dwudziesto-, trzydziesto-, a nawet stokrotny, tak i <\/em>krzy\u017c, b\u0119d\u0105c zasiewem, pomna\u017ca cnoty i doskona\u0142o\u015bci oraz w przedziwny spos\u00f3b je upi\u0119ksza.<\/em><\/strong> Im wi\u0119cej wi\u0119c krzy\u017cy gromadzi si\u0119 wok\u00f3\u0142 ciebie, tym wi\u0119cej ziarna cn\u00f3t zostaje zasianego w twojej duszy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego zamiast si\u0119 smuci\u0107, gdy przychodzi do ciebie nowy krzy\u017c, powinna\u015b raczej si\u0119 radowa\u0107 i my\u015ble\u0107 o tym, \u017ce otrzymujesz nowy zasiew, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mo\u017cesz ubogaci\u0107, a nawet dope\u0142ni\u0107 swoj\u0105 koron\u0119.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

(z Ksi\u0119gi Nieba, Do u\u017cytku prywatnego – Tom 6; 28 stycznia 1905 r.)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

18 Wy zatem pos\u0142uchajcie przypowie\u015bci o siewcy! 19 Do ka\u017cdego, kto s\u0142ucha s\u0142owa o kr\u00f3lestwie, a nie rozumie go, przychodzi Z\u0142y i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego cz\u0142owieka oznacza ziarno posiane na drodze. 20 Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i natychmiast z rado\u015bci\u0105 je przyjmuje; 21 ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta\u0142y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze\u015bladowanie z powodu s\u0142owa, zaraz si\u0119 za\u0142amuje. 22 Posiane mi\u0119dzy ciernie oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa, lecz troski doczesne i u\u0142uda bogactwa zag\u0142uszaj\u0105 s\u0142owo, tak \u017ce zostaje bezowocne. 23 Posiane w ko\u0144cu na ziemi\u0119 \u017cyzn\u0105 oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i rozumie je. On te\u017c wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciokrotny, inny trzydziestokrotny\u00bb. \u201cWy zatem pos\u0142uchajcie przypowie\u015bci o siewcy!” (Mt 13,18) \u201eMoja dobra c\u00f3rko, nie smu\u0107 si\u0119 z tego powodu. Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce aby pozna\u0107 prawd\u0119, trzeba j\u0105 umi\u0142owa\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107 rodzi pragnienie, pragnienie rodzi smak, a smak wzbudza g\u0142\u00f3d, aby cz\u0142owiek nasyci\u0142 si\u0119 pokarmem, to znaczy moimi prawdami, i dok\u0142adnie prze\u017cu\u0142 ich substancj\u0119. Dobre prze\u017cuwanie u\u0142atwia trawienie, dzi\u0119ki czemu dusza odczuwa, \u017ce posiad\u0142a wielkie dobro, jakie moja prawda zawiera i rodzi.  W\u00f3wczas znikaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci, a trudno\u015bci rozp\u0142ywaj\u0105 si\u0119 jak \u015bnieg w pal\u0105cym s\u0142o\u0144cu. Je\u015bli jednak ledwie musn\u0119li moje prawdy, nie spo\u017cywaj\u0105c ich poprzez gruntowne zg\u0142\u0119bianie i mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wzbudza pragnienie, nie nale\u017cy si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce wysuwaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci i trudno\u015bci. O, o ile\u017c lepiej by\u0142oby, gdyby zamiast wydawa\u0107 s\u0105dy, wyznali: \u201eTo nie jest pokarm dla nas, nie chcemy go spo\u017cywa\u0107!\u201d Lecz wiadomo, \u017ce moje prawdy znajduj\u0105 wi\u0119cej miejsca w sercach prostych ni\u017c uczonych. Tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c z moim Odkupieniem. Ku memu b\u00f3lowi nie poszed\u0142 za Mn\u0105 ani jeden z uczonych, natomiast wszyscy moi uczniowie byli ubodzy, niewykszta\u0142ceni i pro\u015bci. Powinna\u015b wiedzie\u0107, \u017ce moje prawdy s\u0105 jak ziarna, kt\u00f3re Ja, niebia\u0144ski Siewca, nieustannie rozsiewam w duszach. A kiedy siej\u0119, z pewno\u015bci\u0105 nast\u0105pi r\u00f3wnie\u017c \u017cniwo. Cz\u0119sto jestem podobny do ubogiego siewcy, kt\u00f3ry rzuca swoje ziarno w ziemi\u0119. Lecz ziemia z powodu braku wilgoci nie ma si\u0142y, aby wch\u0142on\u0105\u0107 ziarno. Nie mo\u017ce go wi\u0119c roz\u0142o\u017cy\u0107 i przemieni\u0107 w ziemi\u0119, aby z substancji zaczerpni\u0119tej z nasienia odda\u0107 ubogiemu rolnikowi dziesi\u0119cio-, dwudziesto- czy stokrotny plon tego, co przyj\u0119\u0142a. Innym razem ziemia po zasianiu ziarna, z powodu braku deszczu, twardnieje nad zasiewem i substancja zamkni\u0119tego w niej ziarna nie znajduje drogi, by wypu\u015bci\u0107 \u017cywe \u017ad\u017ab\u0142o. W\u00f3wczas biedny rolnik musi uzbroi\u0107 si\u0119 w cierpliwo\u015b\u0107, a\u017c b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zebra\u0107 owoce swojego zasiewu. Jednak przez sam fakt zasiania uczyni\u0142 ju\u017c pierwszy krok i mo\u017ce mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce by\u0107 mo\u017ce nadejdzie ulewny deszcz i u\u017cy\u017ani ziemi\u0119 wilgoci\u0105. Poniewa\u017c ziemia posiada ju\u017c substancj\u0119 jego ziarna, sprawi, \u017ce wykie\u0142kuje ono albo prze\u0142amie tward\u0105 skorup\u0119 i rozlu\u017ani j\u0105, przygotowuj\u0105c w ten spos\u00f3b drog\u0119 do rozmno\u017cenia zasianego ziarna. A zatem, chocia\u017c ziemia nie wydaje od razu wielokrotno\u015bci przyj\u0119tego ziarna, siewca mo\u017ce mimo wszystko, zale\u017cnie od czasu, okoliczno\u015bci i deszczu, doczeka\u0107 si\u0119 niezwykle obfitego plonu, przewy\u017cszaj\u0105cego jego oczekiwania. Je\u017celi wi\u0119c rolnik mimo wszystkich trudno\u015bci zwi\u0105zanych z ziemi\u0105 mo\u017ce spodziewa\u0107 si\u0119 obfitych \u017cniw, o ile\u017c bardziej Ja, niebia\u0144ski Siewca, kt\u00f3ry z mojego Boskiego \u0142ona zasia\u0142em w g\u0142\u0119bi twojej duszy tak wiele ziaren niebia\u0144skich prawd, kt\u00f3rych \u017cniwem nape\u0142ni\u0119 ca\u0142y \u015bwiat. Czy naprawd\u0119 s\u0105dzisz, \u017ce z powodu w\u0105tpliwo\u015bci i trudno\u015bci niekt\u00f3rych ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 jak ziemia sucha, twarda i niewra\u017cliwa, nie zbior\u0119 mojego przeobfitego plonu? Mylisz si\u0119, moja c\u00f3rko! Czasy, ludzie i okoliczno\u015bci si\u0119 zmieniaj\u0105. To, co dzi\u015b wydaje si\u0119 czarne, jutro mo\u017ce zosta\u0107 uznane za bia\u0142e. Ci biedni, godni wsp\u00f3\u0142czucia ludzie poznaj\u0105 bowiem jedynie stosownie do swojego usposobienia oraz zgodnie z tym, czy ich umys\u0142 jest daleko-, czy kr\u00f3tkowzroczny. Najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce Ja ju\u017c zasia\u0142em ziarna, a tym, co najbardziej konieczne, najistotniejsze i najcenniejsze, by\u0142o objawienie moich prawd. Skoro wykona\u0142em moje dzie\u0142o, najwa\u017cniejsza cz\u0119\u015b\u0107 zosta\u0142a ju\u017c dokonana. Znalaz\u0142em w ziemi twojej duszy miejsce, gdzie mog\u0142em zasia\u0107 moje ziarno, a ca\u0142a reszta przyjdzie sama. W\u0105tpliwo\u015bci, trudno\u015bci i cierpienia s\u0105 jak drewno opa\u0142owe i ogie\u0144, kt\u00f3rych biedny rolnik u\u017cywa do przygotowania zebranych ziaren na sw\u00f3j posi\u0142ek. Tak samo mog\u0105 one s\u0142u\u017cy\u0107 Mnie i tobie jako s\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re doprowadza do dojrzewania moje ziarna w sercach. Mog\u0105 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c drewnem i ogniem, dzi\u0119ki kt\u00f3rym ludzie otrzymaj\u0105 moje prawdy nie tylko s\u0142owami, lecz tak\u017ce czynami i ofiar\u0105 ognia w\u0142asnego \u017cycia, aby ugotowa\u0107 ziarna moich prawd, przemieni\u0107 je w najsmaczniejszy pokarm i nim nakarmi\u0107 ludzi. Moja c\u00f3rko, gdybym chcia\u0142 s\u0142ucha\u0107 tego, co o Mnie m\u00f3wiono, oraz sprzeciw\u00f3w wobec prawd, kt\u00f3re objawi\u0142em na ziemi, nie dokona\u0142bym Odkupienia ani nie g\u0142osi\u0142bym mojej Ewangelii.\u201d (z „Ksi\u0119gi Niebios”; Tom 31; 24 lutego 1933 r.) Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i natychmiast z rado\u015bci\u0105 je przyjmuje; 21 ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta\u0142y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze\u015bladowanie z powodu s\u0142owa, zaraz si\u0119 za\u0142amuje.  (Mt 13, 20+21) Trwa\u0142am w moim zwyczajowym stanie, gdy b\u0142ogos\u0142awiony Jezus przyszed\u0142 na kr\u00f3tko i powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, ma\u0142oduszno\u015b\u0107(l\u0119kliwo\u015b\u0107) odpycha \u0142ask\u0119 i kr\u0119puje dusz\u0119. Dusza boja\u017aliwa nigdy nie jest zdolna do wielkich dzie\u0142 \u2013 ani dla Boga, ani dla bli\u017aniego, ani dla samej siebie. Dusza boja\u017aliwa jest podobna do cz\u0142owieka, kt\u00f3remu zwi\u0105zano nogi. Poniewa\u017c nie mo\u017ce swobodnie chodzi\u0107, nieustannie patrzy na siebie i na wysi\u0142ek, jaki musi w\u0142o\u017cy\u0107 w ka\u017cdy krok. Boja\u017aliwo\u015b\u0107 sprawia, \u017ce jej oczy s\u0105 zawsze skierowane ku do\u0142owi, nigdy ku g\u00f3rze. Si\u0142\u0119 do dzia\u0142ania czerpie nie z Boga, lecz z samej siebie; dlatego zamiast stawa\u0107 si\u0119 silniejsz\u0105, staje si\u0119 coraz s\u0142absza. A je\u015bli \u0141aska zasiewa co\u015b w tej duszy, dzieje si\u0119 z ni\u0105 tak, jak z ubogim rolnikiem, kt\u00f3ry po obsianiu i uprawieniu swego ma\u0142ego pola zbiera niewiele albo nic. Natomiast dusza odwa\u017cna dokonuje w ci\u0105gu jednego dnia wi\u0119cej, ni\u017c dusza boja\u017aliwa w ci\u0105gu ca\u0142ego roku.\u201d  (z Ksi\u0119gi Nieba,  Do u\u017cytku prywatnego – Tom 8; 12 lutego 1908 r.) \u00a0Posiane w ko\u0144cu na ziemi\u0119 \u017cyzn\u0105 oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i rozumie je. On te\u017c wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciokrotny, inny trzydziestokrotny\u00bb. (Mt 13, 23) Czu\u0142am si\u0119 cierpi\u0105ca, bardziej ni\u017c zwykle. W\u00f3wczas przyszed\u0142 na kr\u00f3tko m\u00f3j godny uwielbienia Jezus i powiedzia\u0142 do mnie: \u201eMoja c\u00f3rko, krzy\u017c jest zasiewem cn\u00f3t. I podobnie jak ten, kto sieje, zbiera plon dziesi\u0119cio-, dwudziesto-, trzydziesto-, a nawet stokrotny, tak i krzy\u017c, b\u0119d\u0105c zasiewem, pomna\u017ca cnoty i doskona\u0142o\u015bci oraz w przedziwny spos\u00f3b je upi\u0119ksza. Im wi\u0119cej wi\u0119c krzy\u017cy gromadzi si\u0119 wok\u00f3\u0142 ciebie, tym wi\u0119cej ziarna cn\u00f3t zostaje zasianego w twojej duszy. Dlatego zamiast si\u0119 smuci\u0107, gdy przychodzi do ciebie nowy krzy\u017c, powinna\u015b raczej si\u0119 radowa\u0107 i my\u015ble\u0107 o tym, \u017ce otrzymujesz nowy zasiew, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mo\u017cesz ubogaci\u0107, a nawet dope\u0142ni\u0107 swoj\u0105 koron\u0119.\u201d (z Ksi\u0119gi Nieba, Do u\u017cytku prywatnego – Tom 6; 28 stycznia 1905 r.)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1421","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1421","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1421"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1421\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1422,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1421\/revisions\/1422"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1421"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1421"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1421"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}