{"id":1407,"date":"2026-07-19T19:39:00","date_gmt":"2026-07-19T19:39:00","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1407"},"modified":"2026-07-19T19:39:00","modified_gmt":"2026-07-19T19:39:00","slug":"xvi-niedziela-okresu-zwyklego-a-mt-1324-35","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/07\/19\/xvi-niedziela-okresu-zwyklego-a-mt-1324-35\/","title":{"rendered":"XVI Niedziela Okresu Zwyk\u0142ego \u2013 A \u2013 (Mt 13,24-35)"},"content":{"rendered":"\n

24 <\/strong>Inn\u0105 przypowie\u015b\u0107 im przed\u0142o\u017cy\u0142: \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry posia\u0142 dobre nasienie na swej roli. 25 <\/strong>Lecz gdy ludzie spali, przyszed\u0142 jego nieprzyjaciel, nasia\u0142 chwastu mi\u0119dzy pszenic\u0119 i odszed\u0142. 26 <\/strong>A gdy zbo\u017ce wyros\u0142o i wypu\u015bci\u0142o k\u0142osy, wtedy pojawi\u0142 si\u0119 i chwast. 27 <\/strong>S\u0142udzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posia\u0142e\u015b dobrego nasienia na swej roli? Sk\u0105d wi\u0119c wzi\u0105\u0142 si\u0119 na niej chwast?” 28 <\/strong>Odpowiedzia\u0142 im: „Nieprzyjazny cz\u0142owiek to sprawi\u0142”. Rzekli mu s\u0142udzy: „Chcesz wi\u0119c, \u017ceby\u015bmy poszli i zebrali go?” 29 <\/strong>A on im odrzek\u0142: „Nie, by\u015bcie zbieraj\u0105c chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. 30 <\/strong>Pozw\u00f3lcie obojgu r\u00f3\u015b\u0107 a\u017c do \u017cniwa; a w czasie \u017cniwa powiem \u017ce\u0144com: Zbierzcie najpierw chwast i powi\u0105\u017ccie go w snopki na spalenie; pszenic\u0119 za\u015b zwie\u017acie do mego spichlerza”\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

31 <\/strong>Inn\u0105 przypowie\u015b\u0107 im przed\u0142o\u017cy\u0142: \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, kt\u00f3re kto\u015b wzi\u0105\u0142 i posia\u0142 na swej roli. 32 <\/strong>Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyro\u015bnie, jest wi\u0119ksze od innych jarzyn i staje si\u0119 drzewem, tak \u017ce ptaki przylatuj\u0105 z powietrza i gnie\u017cd\u017c\u0105 si\u0119 na jego ga\u0142\u0119ziach\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

33 <\/strong>Powiedzia\u0142 im inn\u0105 przypowie\u015b\u0107: \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, kt\u00f3ry pewna kobieta wzi\u0119\u0142a i w\u0142o\u017cy\u0142a w trzy miary m\u0105ki, a\u017c si\u0119 wszystko zakwasi\u0142o\u00bb. 34 <\/strong>To wszystko m\u00f3wi\u0142 Jezus t\u0142umom w przypowie\u015bciach, a bez przypowie\u015bci nic im nie m\u00f3wi\u0142. 35 Tak mia\u0142o si\u0119 spe\u0142ni\u0107 s\u0142owo Proroka:\u00a0\u201cOtworz\u0119 usta w przypowie\u015bciach, wypowiem rzeczy ukryte od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata\u201d\u00a0
<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u00a0\u201cOtworz\u0119 usta w przypowie\u015bciach, wypowiem rzeczy ukryte od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata\u201d\u00a0(Mt 13, 35)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Jezus zamilk\u0142, a ja nadal rozmy\u015bla\u0142am nad tym, co mi powiedzia\u0142. Dotyka\u0142am r\u0119k\u0105 wszystkiego, co Jezus uczyni\u0142, powiedzia\u0142 i wycierpia\u0142. Wszystko to by\u0142o nosicielem Woli Bo\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

Gdy ponownie przem\u00f3wi\u0142, doda\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja dobra c\u00f3rko, Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo ukrywa\u0142o nie tylko w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b Moje B\u00f3stwo i Moj\u0105 Wol\u0119, lecz tak\u017ce wszystkie rzeczy stworzone.<\/em><\/p>\n\n\n\n

R\u00f3wnie\u017c samo Stworzenie jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze B\u00f3stwo i Nasz\u0105 godn\u0105 uwielbienia Wol\u0119. Niebo jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze niezmierzone B\u00f3stwo, Nasz\u0105 sta\u0142o\u015b\u0107 i niezmienno\u015b\u0107. Mn\u00f3stwo gwiazd ukrywa niezliczone przejawy dzia\u0142ania Naszej niesko\u0144czono\u015bci, sta\u0142o\u015bci i niezmienno\u015bci. O, gdyby cz\u0142owiek by\u0142 zdolny ujrze\u0107 pod tym b\u0142\u0119kitnym sklepieniem Nasze B\u00f3stwo ukryte bez zas\u0142ony owego b\u0142\u0119kitu, kt\u00f3ry Nas os\u0142ania i zakrywa! Zosta\u0142by zmia\u017cd\u017cony przez Nasz majestat wobec w\u0142asnej ma\u0142o\u015bci i chodzi\u0142by dr\u017c\u0105c, czuj\u0105c nad sob\u0105 nieustanne spojrzenie Boga czystego, \u015bwi\u0119tego, mocnego i wszechpot\u0119\u017cnego.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c jednak kochamy cz\u0142owieka, zakrywamy samych Siebie, ofiarowuj\u0105c mu Siebie we wszystkim, czego potrzebuje, lecz pozostaj\u0105c ukryci.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

S\u0142o\u0144ce<\/em><\/strong> jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze niedost\u0119pne \u015awiat\u0142o, Nasz ol\u015bniewaj\u0105cy Majestat. Musimy bowiem dokonywa\u0107 cudu,<\/em> aby ograniczy\u0107 Nasze niestworzone \u015awiat\u0142o, tak aby cz\u0142owiek nie zosta\u0142 nim przera\u017cony.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ukryci pod zas\u0142on\u0105 tego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re stworzyli\u015bmy, zbli\u017camy si\u0119 do niego. Ca\u0142ujemy go, ogrzewamy go. Rozci\u0105gamy t\u0119 zas\u0142on\u0119 \u015bwiat\u0142a nawet pod jego stopami, po jego prawej i lewej stronie, a tak\u017ce pod jego g\u0142ow\u0105. Posuwamy si\u0119 tak daleko, \u017ce nape\u0142niamy jego oczy \u015bwiat\u0142em. Kto wie, mo\u017ce subtelno\u015b\u0107 jego \u017arenicy zdo\u0142a\u0142aby Nas rozpozna\u0107. Lecz nie! Na pr\u00f3\u017cno!<\/p>\n\n\n\n

Przyjmuje zas\u0142on\u0119 \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ra Nas ukrywa, a My pozostajemy po\u015br\u00f3d stworze\u0144 Bogiem nieznanym. Jaki\u017c to b\u00f3l!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podobnie <\/em>wiatr<\/em><\/strong> jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze panowanie. <\/em>Powietrze<\/em><\/strong> jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze nieustanne \u017bycie, jakie dajemy stworzeniom. <\/em>Morze<\/em><\/strong> jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasz\u0105 czysto\u015b\u0107, Nasze orze\u017awienie i Nasz\u0105 Bosk\u0105 \u015bwie\u017co\u015b\u0107. Jego szum ukrywa Nasz\u0105 nieustann\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107. A gdy widzimy, \u017ce stworzenie Nas nie s\u0142ucha, posuwamy si\u0119 nawet do wzburzenia najwy\u017cszych fal, jakby po to, aby uczyni\u0107 wi\u0119cej ha\u0142asu i sprawi\u0107, by Nas rozpozna\u0142o, poniewa\u017c <\/em>pragniemy by\u0107 mi\u0142owani.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jakiekolwiek dobro cz\u0142owiek otrzymuje, w ka\u017cdym z nich ukryte jest Nasze \u017bycie, kt\u00f3re ofiarowuje mu to dobro. Nasze B\u00f3stwo, kt\u00f3re tak bardzo kocha cz\u0142owieka, posuwa si\u0119 a\u017c do tego, \u017ce okrywa si\u0119 nawet ziemi\u0105<\/em><\/strong>, aby uczyni\u0107 j\u0105 mocn\u0105 i trwa\u0142\u0105 pod jego stopami, by si\u0119 nie zachwia\u0142. Nawet<\/em> w ptaku<\/em><\/strong>, kt\u00f3ry \u015bpiewa,<\/em> na kwitn\u0105cej \u0142\u0105ce<\/em><\/strong>, w rozmaitych<\/em> s\u0142odyczach owoc\u00f3w<\/em><\/strong> Nasze B\u00f3stwo ukrywa si\u0119, aby ofiarowa\u0107 mu Nasze rado\u015bci i pozwoli\u0107 mu kosztowa\u0107 niewinnych rozkoszy Naszej Boskiej Istoty.<\/em><\/p>\n\n\n\n

C\u00f3\u017c mam ci jeszcze powiedzie\u0107 o tylu cudach Mi\u0142o\u015bci<\/em><\/strong>, przez kt\u00f3re pozostajemy ukryci i os\u0142oni\u0119ci w cz\u0142owieku? Ukrywamy si\u0119 w jego oddechu, w biciu serca, w ruchu, w pami\u0119ci, w intelekcie i woli. Ukrywamy si\u0119 w jego \u017arenicy, w jego s\u0142owie i w jego mi\u0142o\u015bci. O, jak\u017ce boli Nas to, \u017ce nie jeste\u015bmy rozpoznani ani kochani!<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Mo\u017cemy powiedzie\u0107: \u201e\u017byjemy w nim. Niesiemy go i pozwalamy, aby on ni\u00f3s\u0142 Nas. Bez Nas nie m\u00f3g\u0142by uczyni\u0107 niczego. A jednak \u017cyjemy razem, nie znaj\u0105c si\u0119 wzajemnie!\u201d Jaki\u017c to b\u00f3l!<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gdyby cz\u0142owiek Nas pozna\u0142, jego \u017cycie sta\u0142oby si\u0119 najwi\u0119kszym cudem Naszej Mi\u0142o\u015bci i Naszej Wszechmocy. Przez te zas\u0142ony nie czyniliby\u015bmy nic innego, jak tylko udzielaliby\u015bmy mu Naszej \u015awi\u0119to\u015bci, Naszej Mi\u0142o\u015bci, okrywali go Naszym Pi\u0119knem i pozwalali mu kosztowa\u0107 Naszych Boskich rozkoszy. Poniewa\u017c jednak Nas nie zna, traktuje Nas jak Boga odleg\u0142ego od niego\u2026 A je\u015bli nie jeste\u015bmy rozpoznani, nie mo\u017cemy dawa\u0107. By\u0142oby to tak, jak gdyby\u015bmy ofiarowywali Nasze dobra niewidomemu. Dlatego cz\u0142owiek zmuszony jest \u017cy\u0107 pod ci\u0119\u017carem swojej n\u0119dzy i swoich nami\u0119tno\u015bci. Biedny cz\u0142owiek, kt\u00f3ry Nas nie zna! Nie poznaje Nas ani w zas\u0142onach, kt\u00f3re ukrywaj\u0105 Nas w nim samym, ani w zas\u0142onach wszystkich rzeczy stworzonych.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie czyni nic innego, jak tylko ucieka od Naszego \u017bycia i od celu, dla kt\u00f3rego zosta\u0142 stworzony.<\/p>\n\n\n\n

Niejednokrotnie nie mo\u017cemy ju\u017c d\u0142u\u017cej znosi\u0107 jego niewdzi\u0119czno\u015bci. W\u00f3wczas dobra, kt\u00f3re zawieraj\u0105 Nasze zas\u0142ony, przemieniaj\u0105 si\u0119 dla niego w kary.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dlatego uznaj w sobie, \u017ce nie jeste\u015b niczym innym jak zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa twojego Stw\u00f3rc\u0119, aby\u015b mog\u0142a otrzymywa\u0107, a My mogli udziela\u0107 ci Naszego Boskiego \u017bycia we wszystkich twoich aktach. Rozpoznawaj Go r\u00f3wnie\u017c w zas\u0142onach wszystkich rzeczy stworzonych, aby wszystkie pomaga\u0142y ci przyjmowa\u0107 tak wielkie dobro.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(Ksi\u0119ga Nieba, 8 grudnia 1938, tom 36; dr.Pfl\u00fcgl)
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

24 Inn\u0105 przypowie\u015b\u0107 im przed\u0142o\u017cy\u0142: \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry posia\u0142 dobre nasienie na swej roli. 25 Lecz gdy ludzie spali, przyszed\u0142 jego nieprzyjaciel, nasia\u0142 chwastu mi\u0119dzy pszenic\u0119 i odszed\u0142. 26 A gdy zbo\u017ce wyros\u0142o i wypu\u015bci\u0142o k\u0142osy, wtedy pojawi\u0142 si\u0119 i chwast. 27 S\u0142udzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posia\u0142e\u015b dobrego nasienia na swej roli? Sk\u0105d wi\u0119c wzi\u0105\u0142 si\u0119 na niej chwast?” 28 Odpowiedzia\u0142 im: „Nieprzyjazny cz\u0142owiek to sprawi\u0142”. Rzekli mu s\u0142udzy: „Chcesz wi\u0119c, \u017ceby\u015bmy poszli i zebrali go?” 29 A on im odrzek\u0142: „Nie, by\u015bcie zbieraj\u0105c chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. 30 Pozw\u00f3lcie obojgu r\u00f3\u015b\u0107 a\u017c do \u017cniwa; a w czasie \u017cniwa powiem \u017ce\u0144com: Zbierzcie najpierw chwast i powi\u0105\u017ccie go w snopki na spalenie; pszenic\u0119 za\u015b zwie\u017acie do mego spichlerza”\u00bb. 31 Inn\u0105 przypowie\u015b\u0107 im przed\u0142o\u017cy\u0142: \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, kt\u00f3re kto\u015b wzi\u0105\u0142 i posia\u0142 na swej roli. 32 Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyro\u015bnie, jest wi\u0119ksze od innych jarzyn i staje si\u0119 drzewem, tak \u017ce ptaki przylatuj\u0105 z powietrza i gnie\u017cd\u017c\u0105 si\u0119 na jego ga\u0142\u0119ziach\u00bb. 33 Powiedzia\u0142 im inn\u0105 przypowie\u015b\u0107: \u00abKr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, kt\u00f3ry pewna kobieta wzi\u0119\u0142a i w\u0142o\u017cy\u0142a w trzy miary m\u0105ki, a\u017c si\u0119 wszystko zakwasi\u0142o\u00bb. 34 To wszystko m\u00f3wi\u0142 Jezus t\u0142umom w przypowie\u015bciach, a bez przypowie\u015bci nic im nie m\u00f3wi\u0142. 35 Tak mia\u0142o si\u0119 spe\u0142ni\u0107 s\u0142owo Proroka:\u00a0\u201cOtworz\u0119 usta w przypowie\u015bciach, wypowiem rzeczy ukryte od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata\u201d\u00a0 \u00a0\u201cOtworz\u0119 usta w przypowie\u015bciach, wypowiem rzeczy ukryte od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata\u201d\u00a0(Mt 13, 35) Jezus zamilk\u0142, a ja nadal rozmy\u015bla\u0142am nad tym, co mi powiedzia\u0142. Dotyka\u0142am r\u0119k\u0105 wszystkiego, co Jezus uczyni\u0142, powiedzia\u0142 i wycierpia\u0142. Wszystko to by\u0142o nosicielem Woli Bo\u017cej. Gdy ponownie przem\u00f3wi\u0142, doda\u0142: \u201eMoja dobra c\u00f3rko, Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo ukrywa\u0142o nie tylko w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b Moje B\u00f3stwo i Moj\u0105 Wol\u0119, lecz tak\u017ce wszystkie rzeczy stworzone. R\u00f3wnie\u017c samo Stworzenie jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze B\u00f3stwo i Nasz\u0105 godn\u0105 uwielbienia Wol\u0119. Niebo jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze niezmierzone B\u00f3stwo, Nasz\u0105 sta\u0142o\u015b\u0107 i niezmienno\u015b\u0107. Mn\u00f3stwo gwiazd ukrywa niezliczone przejawy dzia\u0142ania Naszej niesko\u0144czono\u015bci, sta\u0142o\u015bci i niezmienno\u015bci. O, gdyby cz\u0142owiek by\u0142 zdolny ujrze\u0107 pod tym b\u0142\u0119kitnym sklepieniem Nasze B\u00f3stwo ukryte bez zas\u0142ony owego b\u0142\u0119kitu, kt\u00f3ry Nas os\u0142ania i zakrywa! Zosta\u0142by zmia\u017cd\u017cony przez Nasz majestat wobec w\u0142asnej ma\u0142o\u015bci i chodzi\u0142by dr\u017c\u0105c, czuj\u0105c nad sob\u0105 nieustanne spojrzenie Boga czystego, \u015bwi\u0119tego, mocnego i wszechpot\u0119\u017cnego. Poniewa\u017c jednak kochamy cz\u0142owieka, zakrywamy samych Siebie, ofiarowuj\u0105c mu Siebie we wszystkim, czego potrzebuje, lecz pozostaj\u0105c ukryci.\u201d S\u0142o\u0144ce jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze niedost\u0119pne \u015awiat\u0142o, Nasz ol\u015bniewaj\u0105cy Majestat. Musimy bowiem dokonywa\u0107 cudu, aby ograniczy\u0107 Nasze niestworzone \u015awiat\u0142o, tak aby cz\u0142owiek nie zosta\u0142 nim przera\u017cony. Ukryci pod zas\u0142on\u0105 tego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re stworzyli\u015bmy, zbli\u017camy si\u0119 do niego. Ca\u0142ujemy go, ogrzewamy go. Rozci\u0105gamy t\u0119 zas\u0142on\u0119 \u015bwiat\u0142a nawet pod jego stopami, po jego prawej i lewej stronie, a tak\u017ce pod jego g\u0142ow\u0105. Posuwamy si\u0119 tak daleko, \u017ce nape\u0142niamy jego oczy \u015bwiat\u0142em. Kto wie, mo\u017ce subtelno\u015b\u0107 jego \u017arenicy zdo\u0142a\u0142aby Nas rozpozna\u0107. Lecz nie! Na pr\u00f3\u017cno! Przyjmuje zas\u0142on\u0119 \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ra Nas ukrywa, a My pozostajemy po\u015br\u00f3d stworze\u0144 Bogiem nieznanym. Jaki\u017c to b\u00f3l! Podobnie wiatr jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze panowanie. Powietrze jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasze nieustanne \u017bycie, jakie dajemy stworzeniom. Morze jest zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa Nasz\u0105 czysto\u015b\u0107, Nasze orze\u017awienie i Nasz\u0105 Bosk\u0105 \u015bwie\u017co\u015b\u0107. Jego szum ukrywa Nasz\u0105 nieustann\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107. A gdy widzimy, \u017ce stworzenie Nas nie s\u0142ucha, posuwamy si\u0119 nawet do wzburzenia najwy\u017cszych fal, jakby po to, aby uczyni\u0107 wi\u0119cej ha\u0142asu i sprawi\u0107, by Nas rozpozna\u0142o, poniewa\u017c pragniemy by\u0107 mi\u0142owani. Jakiekolwiek dobro cz\u0142owiek otrzymuje, w ka\u017cdym z nich ukryte jest Nasze \u017bycie, kt\u00f3re ofiarowuje mu to dobro. Nasze B\u00f3stwo, kt\u00f3re tak bardzo kocha cz\u0142owieka, posuwa si\u0119 a\u017c do tego, \u017ce okrywa si\u0119 nawet ziemi\u0105, aby uczyni\u0107 j\u0105 mocn\u0105 i trwa\u0142\u0105 pod jego stopami, by si\u0119 nie zachwia\u0142. Nawet w ptaku, kt\u00f3ry \u015bpiewa, na kwitn\u0105cej \u0142\u0105ce, w rozmaitych s\u0142odyczach owoc\u00f3w Nasze B\u00f3stwo ukrywa si\u0119, aby ofiarowa\u0107 mu Nasze rado\u015bci i pozwoli\u0107 mu kosztowa\u0107 niewinnych rozkoszy Naszej Boskiej Istoty. C\u00f3\u017c mam ci jeszcze powiedzie\u0107 o tylu cudach Mi\u0142o\u015bci, przez kt\u00f3re pozostajemy ukryci i os\u0142oni\u0119ci w cz\u0142owieku? Ukrywamy si\u0119 w jego oddechu, w biciu serca, w ruchu, w pami\u0119ci, w intelekcie i woli. Ukrywamy si\u0119 w jego \u017arenicy, w jego s\u0142owie i w jego mi\u0142o\u015bci. O, jak\u017ce boli Nas to, \u017ce nie jeste\u015bmy rozpoznani ani kochani! Mo\u017cemy powiedzie\u0107: \u201e\u017byjemy w nim. Niesiemy go i pozwalamy, aby on ni\u00f3s\u0142 Nas. Bez Nas nie m\u00f3g\u0142by uczyni\u0107 niczego. A jednak \u017cyjemy razem, nie znaj\u0105c si\u0119 wzajemnie!\u201d Jaki\u017c to b\u00f3l! Gdyby cz\u0142owiek Nas pozna\u0142, jego \u017cycie sta\u0142oby si\u0119 najwi\u0119kszym cudem Naszej Mi\u0142o\u015bci i Naszej Wszechmocy. Przez te zas\u0142ony nie czyniliby\u015bmy nic innego, jak tylko udzielaliby\u015bmy mu Naszej \u015awi\u0119to\u015bci, Naszej Mi\u0142o\u015bci, okrywali go Naszym Pi\u0119knem i pozwalali mu kosztowa\u0107 Naszych Boskich rozkoszy. Poniewa\u017c jednak Nas nie zna, traktuje Nas jak Boga odleg\u0142ego od niego\u2026 A je\u015bli nie jeste\u015bmy rozpoznani, nie mo\u017cemy dawa\u0107. By\u0142oby to tak, jak gdyby\u015bmy ofiarowywali Nasze dobra niewidomemu. Dlatego cz\u0142owiek zmuszony jest \u017cy\u0107 pod ci\u0119\u017carem swojej n\u0119dzy i swoich nami\u0119tno\u015bci. Biedny cz\u0142owiek, kt\u00f3ry Nas nie zna! Nie poznaje Nas ani w zas\u0142onach, kt\u00f3re ukrywaj\u0105 Nas w nim samym, ani w zas\u0142onach wszystkich rzeczy stworzonych. Nie czyni nic innego, jak tylko ucieka od Naszego \u017bycia i od celu, dla kt\u00f3rego zosta\u0142 stworzony. Niejednokrotnie nie mo\u017cemy ju\u017c d\u0142u\u017cej znosi\u0107 jego niewdzi\u0119czno\u015bci. W\u00f3wczas dobra, kt\u00f3re zawieraj\u0105 Nasze zas\u0142ony, przemieniaj\u0105 si\u0119 dla niego w kary. Dlatego uznaj w sobie, \u017ce nie jeste\u015b niczym innym jak zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra ukrywa twojego Stw\u00f3rc\u0119, aby\u015b mog\u0142a otrzymywa\u0107, a My mogli udziela\u0107 ci Naszego Boskiego \u017bycia we wszystkich twoich aktach. Rozpoznawaj Go r\u00f3wnie\u017c w zas\u0142onach wszystkich rzeczy stworzonych, aby wszystkie pomaga\u0142y ci przyjmowa\u0107 tak wielkie dobro. (Ksi\u0119ga Nieba, 8 grudnia 1938, tom 36; dr.Pfl\u00fcgl)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1407","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1407","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1407"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1407\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1408,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1407\/revisions\/1408"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1407"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1407"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1407"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}