14 Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: \u00abDlaczego my i faryzeusze du\u017co po\u015bcimy, Twoi za\u015b uczniowie nie poszcz\u0105?\u00bb 15 Jezus im rzek\u0142: \u00abCzy go\u015bcie weselni mog\u0105 si\u0119 smuci\u0107, dop\u00f3ki pan m\u0142ody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabior\u0105 im pana m\u0142odego, a wtedy b\u0119d\u0105 po\u015bci\u0107. 16 Nikt nie przyszywa \u0142aty z surowego sukna do starego ubrania, gdy\u017c \u0142ata obrywa ubranie, i gorsze robi si\u0119 przedarcie. 17 Nie wlewa si\u0119 te\u017c m\u0142odego wina do starych buk\u0142ak\u00f3w. W przeciwnym razie buk\u0142aki p\u0119kaj\u0105, wino wycieka, a buk\u0142aki si\u0119 psuj\u0105. Raczej m\u0142ode wino wlewa si\u0119 do nowych buk\u0142ak\u00f3w, a tak jedno i drugie si\u0119 zachowuje\u00bb.<\/p>\n\n\n\n
\u00a0\u00abDlaczego my i faryzeusze du\u017co po\u015bcimy, Twoi za\u015b uczniowie nie poszcz\u0105?\u00bb\u00a0(Mt 9, 14)<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201eC\u00f3rko moja, moja Wola jest czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c pokarmem. Pokarm daje cia\u0142u si\u0142\u0119. Ogrzewa je, pomna\u017ca krew, o\u017cywia umys\u0142, gdy jest os\u0142abiony. Dodaje energii wszystkim cz\u0142onkom i pobudza stworzenie do nowych dzie\u0142 i ofiar.<\/em><\/p>\n\n\n\n Je\u015bli jednak kto\u015b pozostaje g\u0142odny i nie otrzymuje koniecznego pokarmu dla cia\u0142a, staje si\u0119 s\u0142aby, zimny, pozbawiony krwi. Jego umys\u0142 staje si\u0119 oci\u0119\u017ca\u0142y. Wszystkie jego cz\u0142onki s\u0105 wyczerpane, co prowadzi go do smutku i sk\u0142ania, by nic nie czyni\u0142, nie maj\u0105c ochoty po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 w czymkolwiek. Biedak odczuwa brak \u017cycia w ca\u0142ej swojej istocie. Tak samo jest prawd\u0105, \u017ce gdy choroba staje si\u0119 dla cz\u0142owieka \u015bmiertelna, przestaje on przyjmowa\u0107 pokarm, a zaniedbuj\u0105c go, przygotowuje si\u0119 na \u015bmier\u0107. Poniewa\u017c Odwieczna M\u0105dro\u015b\u0107 postanowi\u0142a, aby tak\u017ce dusza mia\u0142a sw\u00f3j pokarm, przeznaczy\u0142a jej jako najcenniejszy pokarm Najwy\u017csz\u0105 Wol\u0119. Kto spo\u017cywa ten pokarm, powinien by\u0107 mocny w czynieniu dobra i jakby zanurzony w mi\u0142o\u015bci do swego Boga. Ten pokarm pomna\u017ca Bosk\u0105 Krew, aby ukszta\u0142towa\u0107 w duszy wzrost \u017bycia Bo\u017cego. Jak s\u0142o\u0144ce odbija si\u0119 w jej umy\u015ble, aby pozwoli\u0107 jej pozna\u0107 swego Stw\u00f3rc\u0119 i ukszta\u0142towa\u0107 si\u0119 na Jego podobie\u0144stwo. Wlewa on si\u0142\u0119 w ca\u0142\u0105 dusz\u0119, aby umocni\u0107 wszystkie cnoty, i pobudza j\u0105 do nowych dzie\u0142 oraz do nies\u0142ychanych ofiar. Pokarm mojej Woli daje si\u0119 w ka\u017cdej chwili, przy ka\u017cdym oddechu, w nocy i za dnia, w ka\u017cdej okoliczno\u015bci i tyle razy, ile tylko kto\u015b zechce. Nie istnieje tu niebezpiecze\u0144stwo, jakie zachodzi przy pokarmie cielesnym, \u017ce spo\u017cywaj\u0105c go zbyt wiele, mo\u017cna sobie zaszkodzi\u0107 lub wywo\u0142a\u0107 choroby. Nie, nie. Im wi\u0119cej si\u0119 go przyjmuje, tym bardziej umacnia on dusz\u0119 i podnosi j\u0105 do podobie\u0144stwa ze swoim Stw\u00f3rc\u0105.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017cna zawsze trzyma\u0107 usta otwarte, gotowym do przyjmowania tego niebia\u0144skiego pokarmu. Przeciwnie jest z tym, kto nie przyjmuje pokarmu Mojej Woli. O tym, kto w og\u00f3le go nie przyjmuje, mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce przygotowuje si\u0119 do wiecznej \u015bmierci.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Kto spo\u017cywa go rzadko, jest s\u0142aby i niesta\u0142y w dobru. Jest ozi\u0119b\u0142y w mi\u0142o\u015bci, ubogi w Bosk\u0105 Krew, tak \u017ce \u017bycie Bo\u017ce wzrasta w nim jakby dotkni\u0119te niedokrwisto\u015bci\u0105. \u015awiat\u0142o jego umys\u0142u jest tak nik\u0142e, \u017ce niewiele albo zgo\u0142a nic nie wie o swoim Stw\u00f3rcy. A skoro Go nie zna, daleki jest od podobie\u0144stwa do Niego \u2013 w takiej mierze, w jakiej pozostaje daleko od pokarmu Jego Woli. Brakuje mu zapa\u0142u do czynienia dobra, poniewa\u017c nie ma dostatecznego pokarmu. Raz traci cierpliwo\u015b\u0107, innym razem uchodzi od niego mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego, jeszcze innym oderwanie od wszystkiego. Biedne cnoty \u017cyj\u0105 w nim jakby zduszone, pozbawione wystarczaj\u0105cego pokarmu mojej Woli. Ach, gdyby mo\u017cna by\u0142o zobaczy\u0107 dusz\u0119 pozbawion\u0105 tego niebia\u0144skiego pokarmu! Trzeba by nad ni\u0105 p\u0142aka\u0107 z powodu tak licznych n\u0119dz i ohyd, kt\u00f3rymi jest pokryta. Jest to jednak bardziej godne wsp\u00f3\u0142czucia ni\u017c widok cz\u0142owieka pozbawionego pokarmu dla cia\u0142a. Cz\u0119sto bowiem brakuje \u015brodk\u00f3w, aby go kupi\u0107. Natomiast pokarm Mojej Woli jest dawany darmo. Dlatego ten, kto go nie przyjmuje, zas\u0142uguje na pot\u0119pienie. Dusza sama przygotowuje sobie pot\u0119pienie, poniewa\u017c odrzuci\u0142a pokarm, kt\u00f3ry dawa\u0142 jej \u017cycie.\u201d<\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Tom 18; 17 pa\u017adziernika 1925 r.; Dr.Pfl\u00fcgl)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 14 Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: \u00abDlaczego my i faryzeusze du\u017co po\u015bcimy, Twoi za\u015b uczniowie nie poszcz\u0105?\u00bb 15 Jezus im rzek\u0142: \u00abCzy go\u015bcie weselni mog\u0105 si\u0119 smuci\u0107, dop\u00f3ki pan m\u0142ody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabior\u0105 im pana m\u0142odego, a wtedy b\u0119d\u0105 po\u015bci\u0107. 16 Nikt nie przyszywa \u0142aty z surowego sukna do starego ubrania, gdy\u017c \u0142ata obrywa ubranie, i gorsze robi si\u0119 przedarcie. 17 Nie wlewa si\u0119 te\u017c m\u0142odego wina do starych buk\u0142ak\u00f3w. W przeciwnym razie buk\u0142aki p\u0119kaj\u0105, wino wycieka, a buk\u0142aki si\u0119 psuj\u0105. Raczej m\u0142ode wino wlewa si\u0119 do nowych buk\u0142ak\u00f3w, a tak jedno i drugie si\u0119 zachowuje\u00bb. \u00a0\u00abDlaczego my i faryzeusze du\u017co po\u015bcimy, Twoi za\u015b uczniowie nie poszcz\u0105?\u00bb\u00a0(Mt 9, 14) \u201eC\u00f3rko moja, moja Wola jest czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c pokarmem. Pokarm daje cia\u0142u si\u0142\u0119. Ogrzewa je, pomna\u017ca krew, o\u017cywia umys\u0142, gdy jest os\u0142abiony. Dodaje energii wszystkim cz\u0142onkom i pobudza stworzenie do nowych dzie\u0142 i ofiar. Je\u015bli jednak kto\u015b pozostaje g\u0142odny i nie otrzymuje koniecznego pokarmu dla cia\u0142a, staje si\u0119 s\u0142aby, zimny, pozbawiony krwi. Jego umys\u0142 staje si\u0119 oci\u0119\u017ca\u0142y. Wszystkie jego cz\u0142onki s\u0105 wyczerpane, co prowadzi go do smutku i sk\u0142ania, by nic nie czyni\u0142, nie maj\u0105c ochoty po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 w czymkolwiek. Biedak odczuwa brak \u017cycia w ca\u0142ej swojej istocie. Tak samo jest prawd\u0105, \u017ce gdy choroba staje si\u0119 dla cz\u0142owieka \u015bmiertelna, przestaje on przyjmowa\u0107 pokarm, a zaniedbuj\u0105c go, przygotowuje si\u0119 na \u015bmier\u0107. Poniewa\u017c Odwieczna M\u0105dro\u015b\u0107 postanowi\u0142a, aby tak\u017ce dusza mia\u0142a sw\u00f3j pokarm, przeznaczy\u0142a jej jako najcenniejszy pokarm Najwy\u017csz\u0105 Wol\u0119. Kto spo\u017cywa ten pokarm, powinien by\u0107 mocny w czynieniu dobra i jakby zanurzony w mi\u0142o\u015bci do swego Boga. Ten pokarm pomna\u017ca Bosk\u0105 Krew, aby ukszta\u0142towa\u0107 w duszy wzrost \u017bycia Bo\u017cego. Jak s\u0142o\u0144ce odbija si\u0119 w jej umy\u015ble, aby pozwoli\u0107 jej pozna\u0107 swego Stw\u00f3rc\u0119 i ukszta\u0142towa\u0107 si\u0119 na Jego podobie\u0144stwo. Wlewa on si\u0142\u0119 w ca\u0142\u0105 dusz\u0119, aby umocni\u0107 wszystkie cnoty, i pobudza j\u0105 do nowych dzie\u0142 oraz do nies\u0142ychanych ofiar. Pokarm mojej Woli daje si\u0119 w ka\u017cdej chwili, przy ka\u017cdym oddechu, w nocy i za dnia, w ka\u017cdej okoliczno\u015bci i tyle razy, ile tylko kto\u015b zechce. Nie istnieje tu niebezpiecze\u0144stwo, jakie zachodzi przy pokarmie cielesnym, \u017ce spo\u017cywaj\u0105c go zbyt wiele, mo\u017cna sobie zaszkodzi\u0107 lub wywo\u0142a\u0107 choroby. Nie, nie. Im wi\u0119cej si\u0119 go przyjmuje, tym bardziej umacnia on dusz\u0119 i podnosi j\u0105 do podobie\u0144stwa ze swoim Stw\u00f3rc\u0105. Mo\u017cna zawsze trzyma\u0107 usta otwarte, gotowym do przyjmowania tego niebia\u0144skiego pokarmu. Przeciwnie jest z tym, kto nie przyjmuje pokarmu Mojej Woli. O tym, kto w og\u00f3le go nie przyjmuje, mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce przygotowuje si\u0119 do wiecznej \u015bmierci.\u00a0 Kto spo\u017cywa go rzadko, jest s\u0142aby i niesta\u0142y w dobru. Jest ozi\u0119b\u0142y w mi\u0142o\u015bci, ubogi w Bosk\u0105 Krew, tak \u017ce \u017bycie Bo\u017ce wzrasta w nim jakby dotkni\u0119te niedokrwisto\u015bci\u0105. \u015awiat\u0142o jego umys\u0142u jest tak nik\u0142e, \u017ce niewiele albo zgo\u0142a nic nie wie o swoim Stw\u00f3rcy. A skoro Go nie zna, daleki jest od podobie\u0144stwa do Niego \u2013 w takiej mierze, w jakiej pozostaje daleko od pokarmu Jego Woli. Brakuje mu zapa\u0142u do czynienia dobra, poniewa\u017c nie ma dostatecznego pokarmu. Raz traci cierpliwo\u015b\u0107, innym razem uchodzi od niego mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego, jeszcze innym oderwanie od wszystkiego. Biedne cnoty \u017cyj\u0105 w nim jakby zduszone, pozbawione wystarczaj\u0105cego pokarmu mojej Woli. Ach, gdyby mo\u017cna by\u0142o zobaczy\u0107 dusz\u0119 pozbawion\u0105 tego niebia\u0144skiego pokarmu! Trzeba by nad ni\u0105 p\u0142aka\u0107 z powodu tak licznych n\u0119dz i ohyd, kt\u00f3rymi jest pokryta. Jest to jednak bardziej godne wsp\u00f3\u0142czucia ni\u017c widok cz\u0142owieka pozbawionego pokarmu dla cia\u0142a. Cz\u0119sto bowiem brakuje \u015brodk\u00f3w, aby go kupi\u0107. Natomiast pokarm Mojej Woli jest dawany darmo. Dlatego ten, kto go nie przyjmuje, zas\u0142uguje na pot\u0119pienie. Dusza sama przygotowuje sobie pot\u0119pienie, poniewa\u017c odrzuci\u0142a pokarm, kt\u00f3ry dawa\u0142 jej \u017cycie.\u201d (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Tom 18; 17 pa\u017adziernika 1925 r.; Dr.Pfl\u00fcgl)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1382","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1382","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1382"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1382\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1383,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1382\/revisions\/1383"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1382"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1382"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1382"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}