14 Raz wyrzuca\u0142 z\u0142ego ducha [u tego], kt\u00f3ry by\u0142 niemy. A gdy z\u0142y duch wyszed\u0142, niemy zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 i t\u0142umy by\u0142y zdumione. 15 Lecz niekt\u00f3rzy z nich rzekli: \u00abPrzez Belzebuba, w\u0142adc\u0119 z\u0142ych duch\u00f3w, wyrzuca z\u0142e duchy\u00bb. 16 Inni za\u015b, chc\u0105c Go wystawi\u0107 na pr\u00f3b\u0119, domagali si\u0119 od Niego znaku z nieba. 17 On jednak, znaj\u0105c ich my\u015bli, rzek\u0142 do nich: \u00abKa\u017cde kr\u00f3lestwo wewn\u0119trznie sk\u0142\u00f3cone pustoszeje i dom na dom si\u0119 wali. 18 Je\u015bli wi\u0119c i szatan z sob\u0105 jest sk\u0142\u00f3cony, jak\u017ce si\u0119 ostoi jego kr\u00f3lestwo? M\u00f3wicie bowiem, \u017ce Ja przez Belzebuba wyrzucam z\u0142e duchy. 19 Lecz je\u015bli Ja przez Belzebuba wyrzucam z\u0142e duchy, to przez kogo je wyrzucaj\u0105 wasi synowie? Dlatego oni b\u0119d\u0105 waszymi s\u0119dziami. 20 A je\u015bli Ja palcem Bo\u017cym wyrzucam z\u0142e duchy, to istotnie przysz\u0142o ju\u017c do was kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.21 Gdy mocarz uzbrojony strze\u017ce swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. 22 Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, zabierze ca\u0142\u0105 bro\u0144 jego, na kt\u00f3rej polega\u0142, i \u0142upy jego rozda. 23 Kto nie jest ze Mn\u0105, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mn\u0105, rozprasza.<\/p>\n\n\n\n
\u00abKa\u017cde kr\u00f3lestwo wewn\u0119trznie sk\u0142\u00f3cone pustoszeje i dom na dom si\u0119 wali. (\u0141k 11,17)<\/strong><\/p>\n\n\n\n … Innym razem, kiedy obawia\u0142am si\u0119, \u017ce m\u00f3j stan mo\u017ce by\u0107 dzie\u0142em diab\u0142a, przypomnia\u0142am sobie s\u0142owa dobrego Jezusa skierowane do mnie:<\/p>\n\n\n\n „C\u00f3rko moja, diabe\u0142 mo\u017ce te\u017c m\u00f3wi\u0107 o cnocie, ale gdy m\u00f3wi o cnocie, zasiewa w duszy niech\u0119\u0107 i nienawi\u015b\u0107 przeciwko samej cnocie, tak \u017ce dusza znajduje si\u0119 w sprzeczno\u015bciach i bez si\u0142 do czynienia dobra.<\/p>\n\n\n\n Z drugiej strony, kiedy Ja m\u00f3wi\u0119, S\u0142owo Moje jest pe\u0142ne \u017cycia, poniewa\u017c Ja jestem Prawd\u0105; nie jest ja\u0142owe, ale owocne, tak \u017ce kiedy m\u00f3wi\u0119, wlewam w dusz\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 do cnoty i wzbudzam w duszy sam\u0105 cnot\u0119, poniewa\u017c Prawda jest si\u0142\u0105, jest \u015bwiat\u0142em, jest wsparciem i drug\u0105 natur\u0105 dla duszy, kt\u00f3ra kieruje si\u0119 Prawd\u0105 i pozwala si\u0119 jej prowadzi\u0107. „… <\/em><\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Tom 7; 9 maja 1907).<\/p>\n\n\n\n —————<\/p>\n\n\n\n Wykonywa\u0142am swoje zwyk\u0142e akty w Woli Najwy\u017cszej, a niedost\u0119pne \u015awiat\u0142o ogarnia\u0142o moj\u0105 ma\u0142\u0105 istot\u0119 i sprawia\u0142o, \u017ce wszystkie dzie\u0142a mojego Stw\u00f3rcy wydawa\u0142y mi si\u0119 obecne. Mia\u0142am „kocham Ci\u0119” dla ka\u017cdej stworzonej rzeczy, ruch dla ka\u017cdego ruchu, uwielbienie i wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za ca\u0142e Stworzenie.<\/p>\n\n\n\n Zrozumia\u0142am jednak, \u017ce to samo \u015bwiat\u0142o daje mi to „kocham Ci\u0119” dla ka\u017cdej rzeczy, ten ruch, t\u0119 adoracj\u0119. By\u0142am tylko w mocy tego \u015awiat\u0142a, a ono, <\/em>rozszerzaj\u0105c <\/em><\/strong>mnie, jednocze\u015bnie mnie <\/em>zmniejsza\u0142o <\/em><\/strong>i <\/em>robi\u0142o z moj\u0105 nico\u015bci\u0105, co chcia\u0142o.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Kiedy by\u0142am w tym stanie, cierpia\u0142am, bo nie widzia\u0142am mojego s\u0142odkiego Jezusa, i my\u015bla\u0142am sobie: „Jezus mnie opu\u015bci\u0142 i w tym b\u0142ogos\u0142awionym \u015bwietle nie wiem, gdzie mam skierowa\u0107 swoje kroki, aby Go znowu znale\u017a\u0107, bo nie wida\u0107 ani pocz\u0105tku, ani ko\u0144ca”.<\/p>\n\n\n\n O \u015bwi\u0119ta \u015bwiat\u0142o\u015bci, pozw\u00f3l mi odnale\u017a\u0107 Tego, kt\u00f3ry jest ca\u0142ym moim \u017cyciem, moim najwy\u017cszym dobrem!”. Ale kiedy b\u00f3l opuszczenia przez mojego Jezusa mnie poch\u0142on\u0105\u0142, On wyszed\u0142 ze mnie pe\u0142en dobroci i przem\u00f3wi\u0142 do mnie z wielk\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105:<\/p>\n\n\n\n „Moja c\u00f3rko, dlaczego si\u0119 boisz? Nie porzucam ci\u0119, ale<\/em> to Najwy\u017csza Wola Mnie w tobie zas\u0142ania.<\/em><\/strong> \u015awiat\u0142o Mojej Woli jest bezgraniczne, niesko\u0144czone,<\/em> nie ma tu \u017cadnych granic, ani nie wida\u0107, gdzie si\u0119 zaczyna, ani gdzie ko\u0144czy. Z drugiej strony, Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo ma swoje granice i ograniczenia.<\/em><\/p>\n\n\n\n A poniewa\u017c Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo jest ni\u017csze od Mojej Wiecznej Woli, pozostaj\u0119 w Niej otulony i jakby umieszczony w cieniu. Gdy jestem w tobie, pozostawiam pole dzia\u0142ania Mojej Woli i rozkoszuj\u0119 si\u0119 Jej boskim dzia\u0142aniem w ma\u0142o\u015bci twojej duszy, przygotowuj\u0105c dla ciebie now\u0105 lekcj\u0119, aby\u015b coraz bardziej u\u015bwiadamia\u0142a sobie cuda Mojej Najwy\u017cszej Woli. B\u0105d\u017a zatem pewna, \u017ce jestem z tob\u0105, gdy w Niej p\u0142yniesz, owszem, raczej czyni\u0119 z tob\u0105 to, co ty czynisz i aby da\u0107 Jej ca\u0142e pole dzia\u0142ania, Ja jestem w tobie, jakby ukryty aby rozkoszowa\u0107 si\u0119 Jej owocami.<\/em> <\/p>\n\n\n\n Teraz, c\u00f3rko Moja, wiedz, \u017ce prawdziwe \u015awiat\u0142o jest nierozdzielne.<\/em> Sp\u00f3jrz, nawet s\u0142o\u0144ce w atmosferze ma ten przywilej i posiada jedno\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a. \u015awiat\u0142o w jego sferze jest tak zag\u0119szczone, \u017ce nie traci ani atomu, i chocia\u017c zst\u0119puje w g\u0142\u0119biny, nape\u0142niaj\u0105c \u015bwiat\u0142em ca\u0142\u0105 ziemi\u0119, \u015bwiat\u0142o nigdy si\u0119 nie rozdziela. Jest ono tak zwarte w sobie i stanowi tak nierozerwaln\u0105 jedno\u015b\u0107, \u017ce nigdy nie traci nic ze swego s\u0142onecznego \u015bwiat\u0142a. Jest to tak prawdziwe, \u017ce rozprzestrzenia ono wszystkie swoje promienie i wsz\u0119dzie na ziemi rozprasza ciemno\u015b\u0107, i wycofuje ca\u0142e swoje \u015bwiat\u0142o, nie pozostawiaj\u0105c nawet \u015blad\u00f3w po swoich atomach. Gdyby \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne by\u0142o rozdzielne, s\u0142o\u0144ce ju\u017c dawno sta\u0142oby si\u0119 ubo\u017csze w swoje \u015bwiat\u0142o i nie mia\u0142oby ju\u017c mocy o\u015bwietlania ca\u0142ej ziemi, i mo\u017cna by powiedzie\u0107: „Podzielone \u015bwiat\u0142o, ponura ziemia”.<\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b s\u0142o\u0144ce mo\u017ce pie\u015bni\u0105 obwie\u015bci\u0107 swoje zwyci\u0119stwo: posiada ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc i wszystkie swoje efekty, dzi\u0119ki jedno\u015bci swojego \u015bwiat\u0142a. Je\u015bli ziemia otrzymuje tak wiele wspania\u0142ych i niezliczonych efekt\u00f3w, \u017ce s\u0142o\u0144ce mo\u017cna nazwa\u0107 \u017cyciem ziemi, to wszystko wynika z jedno\u015bci \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re posiada, \u017ce przez tak wiele wiek\u00f3w nie straci\u0142o nawet atomu swojego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re B\u00f3g mu powierzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n Dlatego jest zawsze triumfalne, majestatyczne, niezmienne i zawsze stabilne, aby w swoim \u015bwietle chlubi\u0107 si\u0119 triumfem i chwa\u0142\u0105 wiecznego \u015bwiat\u0142a swego Stw\u00f3rcy.<\/p>\n\n\n\n Zatem, moja c\u00f3rko, s\u0142o\u0144ce jest symbolem Mojej Wiecznej Woli, a je\u015bli ten symbol ma jedno\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a, to tym bardziej Moja Wola, kt\u00f3ra nie jest symbolem, lecz rzeczywisto\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a. <\/em><\/p>\n\n\n\n S\u0142o\u0144ce mo\u017cna nazwa\u0107 cieniem niedost\u0119pnego \u015bwiat\u0142a Mojej Woli.<\/em><\/p>\n\n\n\n Widzia\u0142a\u015b jego bezmiar, \u017ce nie widzi si\u0119 kuli \u015bwiat\u0142a, jak w przypadku s\u0142o\u0144ca, ale niezmierzony ogrom, w kt\u00f3rym ludzkie oko nie widzi ani ko\u0144ca, ani pocz\u0105tku. <\/em>A jednak bezkresna przestrze\u0144 tego \u015bwiat\u0142a zawiera si\u0119 w jednym Akcie Woli Przedwiecznego.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Ca\u0142e to niestworzone \u015bwiat\u0142o jest tak zwarte, \u017ce staje si\u0119 nierozdzielne i niepodzielne; posiada wi\u0119c, bardziej ni\u017c s\u0142o\u0144ce, wieczn\u0105 jedno\u015b\u0107, na kt\u00f3rej opiera si\u0119 triumf Boga i wszystkich Naszych Dzie\u0142.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ten triumf jedno\u015bci Woli Najwy\u017cszej, centrum Jej siedziby, Jej tronu, jest <\/em>punktem centralnym Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej.<\/em><\/strong> Z tego Boskiego centrum emanuj\u0105 najbardziej \u015bwietliste promienie i wype\u0142niaj\u0105 ca\u0142\u0105 niebia\u0144sk\u0105 Ojczyzn\u0119: wszyscy \u015awi\u0119ci i Anio\u0142owie s\u0105 ogarni\u0119ci jedno\u015bci\u0105 Mojej Woli i otrzymuj\u0105 jej niezliczone dzia\u0142ania(efekty).<\/em><\/p>\n\n\n\n Moja Wola, kt\u00f3ra przyci\u0105ga wszystkich do siebie, czyni z nich jedn\u0105 jedno\u015b\u0107 z Najwy\u017csz\u0105 Jedno\u015bci\u0105 Naszej Woli. Promienie te wype\u0142niaj\u0105 ca\u0142e stworzenie, a jedno\u015b\u0107 Mojej Woli tworzy jej jedno\u015b\u0107 z dusz\u0105, kt\u00f3ra \u017cyje w Mojej Woli. <\/p>\n\n\n\n Sp\u00f3jrz, jedno\u015b\u0107 tego \u015bwiat\u0142a Mojej Woli, kt\u00f3ra jest w centrum Trzech Os\u00f3b Boskich, jest ju\u017c w tobie ustanowiona, a wi\u0119c jedna jest \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107, jeden jest Akt, jedna jest Wola.<\/p>\n\n\n\n Zatem, ilekro\u0107 wykonujesz swoje akty w tej jedno\u015bci, wiedz, \u017ce s\u0105 one ju\u017c w\u0142\u0105czone w ten pojedynczy Akt Centrum [Naszej Boskiej Woli], a Bosko\u015b\u0107 jest ju\u017c z tob\u0105, by czyni\u0107 to, co czynisz. Matka Niebia\u0144ska, \u015awi\u0119ci i Anio\u0142owie oraz ca\u0142e stworzenie, wszyscy powtarzaj\u0105 ch\u00f3rem tw\u00f3j Akt i odczuwaj\u0105 [w twoich aktach] skutki dzia\u0142ania Naszej Najwy\u017cszej Woli.<\/p>\n\n\n\n Zwr\u00f3\u0107 wi\u0119c baczn\u0105 uwag\u0119 na nigdy wcze\u015bniej niewidziany cud Naszego jednego Aktu wype\u0142niaj\u0105cego Niebo i Ziemi\u0119, ten cud zjednoczenia si\u0119 samej Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej z ludzkim stworzeniem, czyni\u0105c Siebie niejako pierwszym Aktem, aktu stworzenia”. ..<\/em><\/strong>.<\/em> <\/p>\n\n\n\n (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 19; 27 maja 1926)<\/p>\n\n\n\n Gdy mocarz uzbrojony strze\u017ce swego dworu, bezpieczne jest jego mienie.(\u0141k 11,21)<\/strong><\/p>\n\n\n\n Jezus jest ukoronowany koron\u0105 cierniow\u0105, wyszydzany jako kr\u00f3l, poddawany oburzaj\u0105cym torturom i obelgom. Ale w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b pokutuje za grzechy pychy. Czy unikamy my\u015bli pysznych?<\/p>\n\n\n\n Czy przypisujemy Bogu dobro, kt\u00f3re czynimy, czy uwa\u017camy siebie za gorszych od wszystkich innych? Czy nasz umys\u0142 jest opr\u00f3\u017cniony z grzesznych my\u015bli, aby da\u0107 miejsce dla \u0142aski?<\/p>\n\n\n\n W wielu przypadkach nie dajemy \u0142asce prawa azylu, poniewa\u017c nasze umys\u0142y s\u0105 pe\u0142ne innych my\u015bli. Ale je\u017celi nasze umys\u0142y nie s\u0105 wype\u0142nione Bogiem, to sami jeste\u015bmy winni, gdy demon nas n\u0119ka, poniewa\u017c sami podsycamy pokus\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n Je\u015bli natomiast nasz umys\u0142 jest wype\u0142niony Bogiem, to diabe\u0142, gdy zbli\u017ca si\u0119 do nas, nie znajduje \u017cadnego punktu zaczepienia, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by mu pos\u0142u\u017cy\u0107 do nadania naszym pokusom zamierzonego przez niego kierunku. W ha\u0144bie odchodzi.<\/p>\n\n\n\n \u015awi\u0119te my\u015bli maj\u0105 bowiem nad nim tak\u0105 w\u0142adz\u0119, \u017ce gdy si\u0119 do nas podkrada, rani\u0105 go ,jak pchni\u0119ciami mieczy i zmuszaj\u0105 do ucieczki.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Nies\u0142usznie wi\u0119c narzekamy, gdy nasz duch jest n\u0119kany i kuszony przez ducha ciemno\u015bci. To nasza s\u0142aba czujno\u015b\u0107 pobudza go do ataku na nas. Szpieguje on poruszenia naszego ducha(umys\u0142u), a gdy widzi je w najmniejszym stopniu pozbawione \u015bwi\u0119tych my\u015bli, atakuje nas.<\/em><\/p>\n\n\n\n Zamiast orze\u017awia\u0107 Jezusa naszymi \u015bwi\u0119tymi my\u015blami i wyci\u0105ga\u0107 ciernie z Jego g\u0142owy, jeste\u015bmy niewdzi\u0119czni na tyle, \u017ce wciskamy je w Niego i sprawiamy, \u017ce tylko bardziej odczuwa ich uk\u0142ucia.<\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b owoc \u0142aski jest udaremniony, a dzia\u0142anie \u015bwi\u0119tych natchnie\u0144 nie mo\u017ce mie\u0107 swego wolnego biegu w naszych umys\u0142ach. W wielu wypadkach nasze post\u0119powanie jest jeszcze gorsze.<\/p>\n\n\n\n Podczas gdy wzdychamy pod uci\u0105\u017cliwymi pokusami, zamiast zebra\u0107 je, jak tobo\u0142ek i zanie\u015b\u0107 do Jezusa, aby zosta\u0142y strawione w piecu Jego mi\u0142o\u015bci, wpadamy w zak\u0142opotanie, trapimy si\u0119 i rozmy\u015blamy nad nimi.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b nie tylko nasz biedny umys\u0142 pozostaje opanowany przez z\u0142e my\u015bli, ale ca\u0142a nasza istota jest przez nie praktycznie zdominowana. Potrzeba by by\u0142o cudu, aby uwolni\u0107 nas od takich my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n Jezus patrzy na nas przez swoj\u0105 koron\u0119 cierniow\u0105, wo\u0142a nas i zdaje si\u0119, \u017ce chce powiedzie\u0107 ka\u017cdemu z nas: „Moje dziecko, ty sam jeste\u015b winien swojej pora\u017cki, poniewa\u017c nie trzymasz si\u0119 Mnie mocno.<\/p>\n\n\n\n Gdyby\u015b przyszed\u0142 do mnie od razu, pom\u00f3g\u0142bym ci pokona\u0107 uci\u0105\u017cliwe pokusy, kt\u00f3re diabe\u0142 w\u0142o\u017cy\u0142 w twojego ducha, i nie musia\u0142bym tak d\u0142ugo czeka\u0107 na tw\u00f3j upragniony powr\u00f3t.<\/p>\n\n\n\n Szuka\u0142em u ciebie pomocy, aby\u015b mnie uwolni\u0142 od tych dr\u0119cz\u0105cych cierni, ale czeka\u0142em na pr\u00f3\u017cno, bo by\u0142e\u015b zaj\u0119ty my\u015blami, kt\u00f3re ci przedstawi\u0142 duch piekielny.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ile\u017c pokus mia\u0142by\u015b mniej, gdyby\u015b natychmiast rzuci\u0142 si\u0119 w moje ramiona! Wtedy diabe\u0142 <\/em>odst\u0105pi\u0142by od ciebie”.<\/em><\/strong> <\/em><\/p>\n\n\n\n (24 godziny M\u0119ki Jezusa Chrystusa; godzina od 9 do 10: Jezus ukoronowany cierniem, wy\u015bmiewany i wyszydzany. Ecce homo! Skazany na \u015bmier\u0107 przez Pi\u0142ata)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 14 Raz wyrzuca\u0142 z\u0142ego ducha [u tego], kt\u00f3ry by\u0142 niemy. A gdy z\u0142y duch wyszed\u0142, niemy zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 i t\u0142umy by\u0142y zdumione. 15 Lecz niekt\u00f3rzy z nich rzekli: \u00abPrzez Belzebuba, w\u0142adc\u0119 z\u0142ych duch\u00f3w, wyrzuca z\u0142e duchy\u00bb. 16 Inni za\u015b, chc\u0105c Go wystawi\u0107 na pr\u00f3b\u0119, domagali si\u0119 od Niego znaku z nieba. 17 On jednak, znaj\u0105c ich my\u015bli, rzek\u0142 do nich: \u00abKa\u017cde kr\u00f3lestwo wewn\u0119trznie sk\u0142\u00f3cone pustoszeje i dom na dom si\u0119 wali. 18 Je\u015bli wi\u0119c i szatan z sob\u0105 jest sk\u0142\u00f3cony, jak\u017ce si\u0119 ostoi jego kr\u00f3lestwo? M\u00f3wicie bowiem, \u017ce Ja przez Belzebuba wyrzucam z\u0142e duchy. 19 Lecz je\u015bli Ja przez Belzebuba wyrzucam z\u0142e duchy, to przez kogo je wyrzucaj\u0105 wasi synowie? Dlatego oni b\u0119d\u0105 waszymi s\u0119dziami. 20 A je\u015bli Ja palcem Bo\u017cym wyrzucam z\u0142e duchy, to istotnie przysz\u0142o ju\u017c do was kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.21 Gdy mocarz uzbrojony strze\u017ce swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. 22 Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, zabierze ca\u0142\u0105 bro\u0144 jego, na kt\u00f3rej polega\u0142, i \u0142upy jego rozda. 23 Kto nie jest ze Mn\u0105, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mn\u0105, rozprasza. \u00abKa\u017cde kr\u00f3lestwo wewn\u0119trznie sk\u0142\u00f3cone pustoszeje i dom na dom si\u0119 wali. (\u0141k 11,17) … Innym razem, kiedy obawia\u0142am si\u0119, \u017ce m\u00f3j stan mo\u017ce by\u0107 dzie\u0142em diab\u0142a, przypomnia\u0142am sobie s\u0142owa dobrego Jezusa skierowane do mnie: „C\u00f3rko moja, diabe\u0142 mo\u017ce te\u017c m\u00f3wi\u0107 o cnocie, ale gdy m\u00f3wi o cnocie, zasiewa w duszy niech\u0119\u0107 i nienawi\u015b\u0107 przeciwko samej cnocie, tak \u017ce dusza znajduje si\u0119 w sprzeczno\u015bciach i bez si\u0142 do czynienia dobra. Z drugiej strony, kiedy Ja m\u00f3wi\u0119, S\u0142owo Moje jest pe\u0142ne \u017cycia, poniewa\u017c Ja jestem Prawd\u0105; nie jest ja\u0142owe, ale owocne, tak \u017ce kiedy m\u00f3wi\u0119, wlewam w dusz\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 do cnoty i wzbudzam w duszy sam\u0105 cnot\u0119, poniewa\u017c Prawda jest si\u0142\u0105, jest \u015bwiat\u0142em, jest wsparciem i drug\u0105 natur\u0105 dla duszy, kt\u00f3ra kieruje si\u0119 Prawd\u0105 i pozwala si\u0119 jej prowadzi\u0107. „… (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Tom 7; 9 maja 1907). ————— Wykonywa\u0142am swoje zwyk\u0142e akty w Woli Najwy\u017cszej, a niedost\u0119pne \u015awiat\u0142o ogarnia\u0142o moj\u0105 ma\u0142\u0105 istot\u0119 i sprawia\u0142o, \u017ce wszystkie dzie\u0142a mojego Stw\u00f3rcy wydawa\u0142y mi si\u0119 obecne. Mia\u0142am „kocham Ci\u0119” dla ka\u017cdej stworzonej rzeczy, ruch dla ka\u017cdego ruchu, uwielbienie i wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za ca\u0142e Stworzenie. Zrozumia\u0142am jednak, \u017ce to samo \u015bwiat\u0142o daje mi to „kocham Ci\u0119” dla ka\u017cdej rzeczy, ten ruch, t\u0119 adoracj\u0119. By\u0142am tylko w mocy tego \u015awiat\u0142a, a ono, rozszerzaj\u0105c mnie, jednocze\u015bnie mnie zmniejsza\u0142o i robi\u0142o z moj\u0105 nico\u015bci\u0105, co chcia\u0142o. Kiedy by\u0142am w tym stanie, cierpia\u0142am, bo nie widzia\u0142am mojego s\u0142odkiego Jezusa, i my\u015bla\u0142am sobie: „Jezus mnie opu\u015bci\u0142 i w tym b\u0142ogos\u0142awionym \u015bwietle nie wiem, gdzie mam skierowa\u0107 swoje kroki, aby Go znowu znale\u017a\u0107, bo nie wida\u0107 ani pocz\u0105tku, ani ko\u0144ca”. O \u015bwi\u0119ta \u015bwiat\u0142o\u015bci, pozw\u00f3l mi odnale\u017a\u0107 Tego, kt\u00f3ry jest ca\u0142ym moim \u017cyciem, moim najwy\u017cszym dobrem!”. Ale kiedy b\u00f3l opuszczenia przez mojego Jezusa mnie poch\u0142on\u0105\u0142, On wyszed\u0142 ze mnie pe\u0142en dobroci i przem\u00f3wi\u0142 do mnie z wielk\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105: „Moja c\u00f3rko, dlaczego si\u0119 boisz? Nie porzucam ci\u0119, ale to Najwy\u017csza Wola Mnie w tobie zas\u0142ania. \u015awiat\u0142o Mojej Woli jest bezgraniczne, niesko\u0144czone, nie ma tu \u017cadnych granic, ani nie wida\u0107, gdzie si\u0119 zaczyna, ani gdzie ko\u0144czy. Z drugiej strony, Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo ma swoje granice i ograniczenia. A poniewa\u017c Moje Cz\u0142owiecze\u0144stwo jest ni\u017csze od Mojej Wiecznej Woli, pozostaj\u0119 w Niej otulony i jakby umieszczony w cieniu. Gdy jestem w tobie, pozostawiam pole dzia\u0142ania Mojej Woli i rozkoszuj\u0119 si\u0119 Jej boskim dzia\u0142aniem w ma\u0142o\u015bci twojej duszy, przygotowuj\u0105c dla ciebie now\u0105 lekcj\u0119, aby\u015b coraz bardziej u\u015bwiadamia\u0142a sobie cuda Mojej Najwy\u017cszej Woli. B\u0105d\u017a zatem pewna, \u017ce jestem z tob\u0105, gdy w Niej p\u0142yniesz, owszem, raczej czyni\u0119 z tob\u0105 to, co ty czynisz i aby da\u0107 Jej ca\u0142e pole dzia\u0142ania, Ja jestem w tobie, jakby ukryty aby rozkoszowa\u0107 si\u0119 Jej owocami. Teraz, c\u00f3rko Moja, wiedz, \u017ce prawdziwe \u015awiat\u0142o jest nierozdzielne. Sp\u00f3jrz, nawet s\u0142o\u0144ce w atmosferze ma ten przywilej i posiada jedno\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a. \u015awiat\u0142o w jego sferze jest tak zag\u0119szczone, \u017ce nie traci ani atomu, i chocia\u017c zst\u0119puje w g\u0142\u0119biny, nape\u0142niaj\u0105c \u015bwiat\u0142em ca\u0142\u0105 ziemi\u0119, \u015bwiat\u0142o nigdy si\u0119 nie rozdziela. Jest ono tak zwarte w sobie i stanowi tak nierozerwaln\u0105 jedno\u015b\u0107, \u017ce nigdy nie traci nic ze swego s\u0142onecznego \u015bwiat\u0142a. Jest to tak prawdziwe, \u017ce rozprzestrzenia ono wszystkie swoje promienie i wsz\u0119dzie na ziemi rozprasza ciemno\u015b\u0107, i wycofuje ca\u0142e swoje \u015bwiat\u0142o, nie pozostawiaj\u0105c nawet \u015blad\u00f3w po swoich atomach. Gdyby \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne by\u0142o rozdzielne, s\u0142o\u0144ce ju\u017c dawno sta\u0142oby si\u0119 ubo\u017csze w swoje \u015bwiat\u0142o i nie mia\u0142oby ju\u017c mocy o\u015bwietlania ca\u0142ej ziemi, i mo\u017cna by powiedzie\u0107: „Podzielone \u015bwiat\u0142o, ponura ziemia”. W ten spos\u00f3b s\u0142o\u0144ce mo\u017ce pie\u015bni\u0105 obwie\u015bci\u0107 swoje zwyci\u0119stwo: posiada ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc i wszystkie swoje efekty, dzi\u0119ki jedno\u015bci swojego \u015bwiat\u0142a. Je\u015bli ziemia otrzymuje tak wiele wspania\u0142ych i niezliczonych efekt\u00f3w, \u017ce s\u0142o\u0144ce mo\u017cna nazwa\u0107 \u017cyciem ziemi, to wszystko wynika z jedno\u015bci \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re posiada, \u017ce przez tak wiele wiek\u00f3w nie straci\u0142o nawet atomu swojego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re B\u00f3g mu powierzy\u0142. Dlatego jest zawsze triumfalne, majestatyczne, niezmienne i zawsze stabilne, aby w swoim \u015bwietle chlubi\u0107 si\u0119 triumfem i chwa\u0142\u0105 wiecznego \u015bwiat\u0142a swego Stw\u00f3rcy. Zatem, moja c\u00f3rko, s\u0142o\u0144ce jest symbolem Mojej Wiecznej Woli, a je\u015bli ten symbol ma jedno\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a, to tym bardziej Moja Wola, kt\u00f3ra nie jest symbolem, lecz rzeczywisto\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a. S\u0142o\u0144ce mo\u017cna nazwa\u0107 cieniem niedost\u0119pnego \u015bwiat\u0142a Mojej Woli. Widzia\u0142a\u015b jego bezmiar, \u017ce nie widzi si\u0119 kuli \u015bwiat\u0142a, jak w przypadku s\u0142o\u0144ca, ale niezmierzony ogrom, w kt\u00f3rym ludzkie oko nie widzi ani ko\u0144ca, ani pocz\u0105tku. A jednak bezkresna przestrze\u0144 tego \u015bwiat\u0142a zawiera si\u0119 w jednym Akcie Woli Przedwiecznego. Ca\u0142e to niestworzone \u015bwiat\u0142o jest tak zwarte, \u017ce staje si\u0119 nierozdzielne i niepodzielne; posiada wi\u0119c, bardziej ni\u017c s\u0142o\u0144ce, wieczn\u0105 jedno\u015b\u0107, na kt\u00f3rej opiera si\u0119 triumf Boga i wszystkich Naszych Dzie\u0142. Ten triumf jedno\u015bci Woli Najwy\u017cszej, centrum Jej siedziby, Jej tronu, jest punktem centralnym Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Z tego Boskiego centrum emanuj\u0105 najbardziej \u015bwietliste promienie i wype\u0142niaj\u0105 ca\u0142\u0105 niebia\u0144sk\u0105 Ojczyzn\u0119: wszyscy \u015awi\u0119ci i Anio\u0142owie s\u0105 ogarni\u0119ci jedno\u015bci\u0105 Mojej Woli i otrzymuj\u0105 jej niezliczone dzia\u0142ania(efekty). Moja Wola, kt\u00f3ra przyci\u0105ga wszystkich do siebie, czyni z nich jedn\u0105 jedno\u015b\u0107 z Najwy\u017csz\u0105 Jedno\u015bci\u0105 Naszej Woli. Promienie te wype\u0142niaj\u0105 ca\u0142e stworzenie, a jedno\u015b\u0107 Mojej Woli tworzy jej jedno\u015b\u0107 z dusz\u0105, kt\u00f3ra \u017cyje w Mojej Woli. Sp\u00f3jrz, jedno\u015b\u0107 tego \u015bwiat\u0142a Mojej Woli, kt\u00f3ra jest w centrum Trzech Os\u00f3b Boskich, jest ju\u017c w tobie ustanowiona, a wi\u0119c jedna jest \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107, jeden jest Akt, jedna jest Wola. Zatem, ilekro\u0107 wykonujesz swoje akty w tej jedno\u015bci, wiedz, \u017ce s\u0105 one ju\u017c w\u0142\u0105czone w ten pojedynczy Akt Centrum [Naszej Boskiej Woli], a Bosko\u015b\u0107 jest ju\u017c z tob\u0105, by czyni\u0107 to, co czynisz. Matka Niebia\u0144ska, \u015awi\u0119ci i Anio\u0142owie oraz ca\u0142e stworzenie, wszyscy powtarzaj\u0105 ch\u00f3rem tw\u00f3j Akt i odczuwaj\u0105 [w twoich aktach] skutki dzia\u0142ania Naszej Najwy\u017cszej Woli. Zwr\u00f3\u0107 wi\u0119c baczn\u0105 uwag\u0119 na nigdy wcze\u015bniej niewidziany cud Naszego jednego Aktu wype\u0142niaj\u0105cego Niebo i Ziemi\u0119, ten cud zjednoczenia si\u0119 samej Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej z ludzkim stworzeniem, czyni\u0105c Siebie niejako pierwszym Aktem, aktu stworzenia”. … (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 19; 27 maja 1926) Gdy mocarz uzbrojony strze\u017ce swego dworu, bezpieczne jest jego mienie.(\u0141k 11,21) Jezus jest ukoronowany koron\u0105 cierniow\u0105, wyszydzany jako kr\u00f3l, poddawany oburzaj\u0105cym torturom i obelgom. Ale w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b pokutuje za grzechy pychy. Czy unikamy my\u015bli pysznych? Czy przypisujemy Bogu dobro, kt\u00f3re czynimy, czy uwa\u017camy siebie za gorszych od wszystkich innych? Czy nasz umys\u0142 jest opr\u00f3\u017cniony z grzesznych my\u015bli, aby da\u0107 miejsce dla \u0142aski? W wielu przypadkach nie dajemy \u0142asce prawa azylu, poniewa\u017c nasze umys\u0142y s\u0105 pe\u0142ne innych my\u015bli. Ale je\u017celi nasze umys\u0142y nie s\u0105 wype\u0142nione Bogiem, to sami jeste\u015bmy winni, gdy demon nas n\u0119ka, poniewa\u017c sami podsycamy pokus\u0119. Je\u015bli natomiast nasz umys\u0142 jest wype\u0142niony Bogiem, to diabe\u0142, gdy zbli\u017ca si\u0119 do nas, nie znajduje \u017cadnego punktu zaczepienia, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by mu pos\u0142u\u017cy\u0107 do nadania naszym pokusom zamierzonego przez niego kierunku. W ha\u0144bie odchodzi. \u015awi\u0119te my\u015bli maj\u0105 bowiem nad nim tak\u0105 w\u0142adz\u0119, \u017ce gdy si\u0119 do nas podkrada, rani\u0105 go ,jak pchni\u0119ciami mieczy i zmuszaj\u0105 do ucieczki. Nies\u0142usznie wi\u0119c narzekamy, gdy nasz duch jest n\u0119kany i kuszony przez ducha ciemno\u015bci. To nasza s\u0142aba czujno\u015b\u0107 pobudza go do ataku na nas. Szpieguje on poruszenia naszego ducha(umys\u0142u), a gdy widzi je w najmniejszym stopniu pozbawione \u015bwi\u0119tych my\u015bli, atakuje nas. Zamiast orze\u017awia\u0107 Jezusa naszymi \u015bwi\u0119tymi my\u015blami i wyci\u0105ga\u0107 ciernie z Jego g\u0142owy, jeste\u015bmy niewdzi\u0119czni na tyle, \u017ce wciskamy je w Niego i sprawiamy, \u017ce tylko bardziej odczuwa ich uk\u0142ucia. W ten spos\u00f3b owoc \u0142aski jest udaremniony, a dzia\u0142anie \u015bwi\u0119tych natchnie\u0144 nie mo\u017ce mie\u0107 swego wolnego biegu w naszych umys\u0142ach. W wielu wypadkach nasze post\u0119powanie jest jeszcze gorsze. Podczas gdy wzdychamy pod uci\u0105\u017cliwymi pokusami, zamiast zebra\u0107 je, jak tobo\u0142ek i zanie\u015b\u0107 do Jezusa, aby zosta\u0142y strawione w piecu Jego mi\u0142o\u015bci, wpadamy w zak\u0142opotanie, trapimy si\u0119 i rozmy\u015blamy nad nimi. W ten spos\u00f3b nie tylko nasz biedny umys\u0142 pozostaje opanowany przez z\u0142e my\u015bli, ale ca\u0142a nasza istota jest przez nie praktycznie zdominowana. Potrzeba by by\u0142o cudu, aby uwolni\u0107 nas od takich my\u015bli. Jezus patrzy na nas przez swoj\u0105 koron\u0119 cierniow\u0105, wo\u0142a nas i zdaje si\u0119, \u017ce chce powiedzie\u0107 ka\u017cdemu z nas: „Moje dziecko, ty sam jeste\u015b winien swojej pora\u017cki, poniewa\u017c nie trzymasz si\u0119 Mnie mocno. Gdyby\u015b przyszed\u0142 do mnie od razu, pom\u00f3g\u0142bym ci pokona\u0107 uci\u0105\u017cliwe pokusy, kt\u00f3re diabe\u0142 w\u0142o\u017cy\u0142 w twojego ducha, i nie musia\u0142bym tak d\u0142ugo czeka\u0107 na tw\u00f3j upragniony powr\u00f3t. Szuka\u0142em u ciebie pomocy, aby\u015b mnie uwolni\u0142 od tych dr\u0119cz\u0105cych cierni, ale czeka\u0142em na pr\u00f3\u017cno, bo by\u0142e\u015b zaj\u0119ty my\u015blami, kt\u00f3re ci przedstawi\u0142 duch piekielny. Ile\u017c pokus mia\u0142by\u015b mniej, gdyby\u015b natychmiast rzuci\u0142 si\u0119 w moje ramiona! Wtedy diabe\u0142 odst\u0105pi\u0142by od ciebie”. (24 godziny M\u0119ki Jezusa Chrystusa; godzina od 9 do 10: Jezus ukoronowany cierniem, wy\u015bmiewany i wyszydzany. Ecce homo! Skazany na \u015bmier\u0107 przez Pi\u0142ata)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1107","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1107","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1107"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1107\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1108,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1107\/revisions\/1108"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1107"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1107"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1107"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}