{"id":1053,"date":"2026-02-18T07:39:09","date_gmt":"2026-02-18T07:39:09","guid":{"rendered":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/?p=1053"},"modified":"2026-02-18T07:39:10","modified_gmt":"2026-02-18T07:39:10","slug":"sroda-popielcowa-mt-61-6-16-18-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/2026\/02\/18\/sroda-popielcowa-mt-61-6-16-18-2\/","title":{"rendered":"\u015aroda Popielcowa (Mt 6,1-6.16-18)"},"content":{"rendered":"\n

1 <\/strong>Strze\u017ccie si\u0119, \u017ceby\u015bcie uczynk\u00f3w pobo\u017cnych nie wykonywali przed lud\u017ami po to, aby was widzieli; inaczej nie b\u0119dziecie mieli nagrody u Ojca waszego, kt\u00f3ry jest w niebie.2 <\/strong>Kiedy wi\u0119c dajesz ja\u0142mu\u017cn\u0119, nie tr\u0105b przed sob\u0105, jak ob\u0142udnicy czyni\u0105 w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawd\u0119, powiadam wam: ci otrzymali ju\u017c swoj\u0105 nagrod\u0119. 3 <\/strong>Kiedy za\u015b ty dajesz ja\u0142mu\u017cn\u0119, niech nie wie lewa twoja r\u0119ka, co czyni prawa, 4 <\/strong>aby twoja ja\u0142mu\u017cna pozosta\u0142a w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie.5 <\/strong>Gdy si\u0119 modlicie, nie b\u0105d\u017acie jak ob\u0142udnicy. Oni lubi\u0105 w synagogach i na rogach ulic wystawa\u0107 i modli\u0107 si\u0119, \u017ceby si\u0119 ludziom pokaza\u0107. Zaprawd\u0119, powiadam wam: otrzymali ju\u017c swoj\u0105 nagrod\u0119. 6 <\/strong>Ty za\u015b, gdy chcesz si\u0119 modli\u0107, wejd\u017a do swej izdebki, zamknij drzwi i m\u00f3dl si\u0119 do Ojca twego, kt\u00f3ry jest w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie. 16 <\/strong>Kiedy po\u015bcicie, nie b\u0105d\u017acie pos\u0119pni jak ob\u0142udnicy. Przybieraj\u0105 oni wygl\u0105d ponury, aby pokaza\u0107 ludziom, \u017ce poszcz\u0105. Zaprawd\u0119, powiadam wam: ju\u017c odebrali swoj\u0105 nagrod\u0119. 17 <\/strong>Ty za\u015b, gdy po\u015bcisz, nama\u015b\u0107 sobie g\u0142ow\u0119 i umyj twarz, 18 <\/strong>aby nie ludziom pokaza\u0107, \u017ce po\u015bcisz, ale Ojcu twemu, kt\u00f3ry jest w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 \u201cStrze\u017ccie si\u0119, \u017ceby\u015bcie uczynk\u00f3w pobo\u017cnych nie wykonywali przed lud\u017ami po to, aby was widzieli; inaczej nie b\u0119dziecie mieli nagrody u Ojca waszego, kt\u00f3ry jest w niebie.\u201d (Mt 6,1)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie i nie znalaz\u0142am mojego s\u0142odkiego Jezusa, musia\u0142am d\u0142ugo w\u0119drowa\u0107 w poszukiwaniu Go. Wreszcie znalaz\u0142em Go w ramionach Kr\u00f3lowej Matki, ss\u0105cego mleko z Jej piersi. Ale cokolwiek powiedzia\u0142am lub zrobi\u0142am, On zdawa\u0142 si\u0119 nie zwraca\u0107 na mnie uwagi, a raczej nawet nie patrzy\u0142 na mnie. Kto mo\u017ce opisa\u0107 udr\u0119k\u0119 mojego biednego serca, gdy zobaczy\u0142am, \u017ce Jezus nie zwraca na mnie uwagi? Kiedy ju\u017c da\u0142am upust swoim \u0142zom, On ulitowa\u0142 si\u0119 nade mn\u0105, przyszed\u0142 w moje ramiona i przela\u0142 ze swoich ust troch\u0119 tego mleka, kt\u00f3re wyssa\u0142 od Kr\u00f3lowej Mamy.<\/p>\n\n\n\n

Potem zajrza\u0142am do Jego piersi, a tam mia\u0142 ma\u0142\u0105 per\u0142\u0119 tak promienn\u0105, \u017ce wype\u0142nia\u0142a \u015bwiat\u0142em Naj\u015bwi\u0119tsze Cz\u0142owiecze\u0144stwo Naszego Pana. Chcia\u0142am pozna\u0107 jej znaczenie, wi\u0119c zapyta\u0142am Jezusa, czym by\u0142a ta per\u0142a, kt\u00f3ra roztacza\u0142a tak wielkie \u015bwiat\u0142o, podczas gdy wydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 tak ma\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

I Jezus: „To czysto\u015b\u0107 twoich cierpie\u0144 jest przyczyn\u0105 tak wielkiego \u015bwiat\u0142a, bo cho\u0107 cierpienia twoje s\u0105 ma\u0142e, cierpisz z mi\u0142o\u015bci do Mnie samego i ch\u0119tnie cierpia\u0142aby\u015b wi\u0119cej, gdybym ci ich udzieli\u0142”.<\/p>\n\n\n\n

Moja c\u00f3rko, czysto\u015b\u0107 w dzia\u0142aniu jest tak wielka, \u017ce kto ma t\u0119 jedn\u0105 intencj\u0119 przypodobania si\u0119 tylko Mnie samemu, nie czyni nic innego, jak w ca\u0142ym swoim dzia\u0142aniu rozpo\u015bciera \u015bwiat\u0142o.<\/em><\/strong> <\/em><\/p>\n\n\n\n

Kto jednak nie post\u0119puje szczerze, to nawet to dobro sprawia, \u017ce nie czyni nic innego, jak tylko szerzy ciemno\u015b\u0107.”<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wtedy spojrza\u0142am w pier\u015b Naszego Pana, a On mia\u0142 niezwykle przejrzyste zwierciad\u0142o: wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce ci, kt\u00f3rzy w szczero\u015bci szli swoj\u0105 drog\u0105, byli doskonale poch\u0142oni\u0119ci w tym zwierciadle, podczas gdy ci, kt\u00f3rzy tak nie czynilii, pozostawali na zewn\u0105trz, nie mog\u0105c otrzyma\u0107 \u017cadnego odcisku(piecz\u0119ci) obrazu Naj\u015bwi\u0119tszego Jezusa.<\/p>\n\n\n\n

O Panie, zachowaj mnie ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119t\u0105 w tym boskim zwierciadle, aby moje dzia\u0142ania nie mia\u0142y cienia innej intencji. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 3; 25 kwietnia 1900)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n

Pomy\u015bla\u0142am sobie: „M\u00f3j s\u0142odki Jezus m\u00f3wi tyle wspania\u0142ych, cudownych, wznios\u0142ych i zdumiewaj\u0105cych rzeczy o Woli Bo\u017cej, a jednak wydaje mi si\u0119, \u017ce stworzenia nie maj\u0105 takiego zrozumienia, na jakie Ona zas\u0142uguje, ani takiego wielkiego poj\u0119cia o cudach, kt\u00f3re s\u0105 w Niej zawarte.<\/p>\n\n\n\n

Tak, wydaje mi si\u0119, \u017ce przyr\u00f3wnuj\u0105 J\u0105 do cn\u00f3t i by\u0107 mo\u017ce bardziej przylegaj\u0105 do nich ni\u017c do Naj\u015bwi\u0119tszej Woli Bo\u017cej”. A m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus poruszy\u0142 si\u0119 we mnie i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„Moja c\u00f3rko, czy chcesz wiedzie\u0107 dlaczego? <\/em>Poniewa\u017c nie maj\u0105 oczyszczonego podniebienia i s\u0105 przyzwyczajeni do zwyk\u0142ego pokarmu tego niskiego \u015bwiata, kt\u00f3rym s\u0105 cnoty, a nie do niebia\u0144skiego, i boskiego pokarmu, kt\u00f3rym jest Moja Wola.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ten Niebia\u0144ski Pokarm zakosztuje tylko ten, kto uwa\u017ca ziemi\u0119, rzeczy i same osoby za nic albo wszystko w porz\u0105dku Bo\u017cym.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Cnoty, kt\u00f3re mo\u017cna praktykowa\u0107 na ziemi, rzadko s\u0105 wolne od ludzkich intencji, od zarozumia\u0142o\u015bci, od osobistego honoru, od sk\u0142onno\u015bci do udawania czego\u015b i do podobania si\u0119 ludziom.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wszystkie te intencje, jak wiele smak\u00f3w, s\u0142u\u017c\u0105 zwyk\u0142emu podniebieniu duszy i<\/em> bardzo cz\u0119sto pracuje si\u0119 wi\u0119cej dla tego smaku ni\u017c dla dobra, jakie kryje si\u0119 w cnocie. Zobacz wi\u0119c, cnoty robi\u0105 wi\u0119ksze wra\u017cenie, bo wola ludzka zawsze co\u015b „zarabia” na tym.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Natomiast pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 Moja Wola rzuca na ziemi\u0119, jest wola ludzka, <\/em>Ona nie toleruje \u017cadnych ludzkich zamiar\u00f3w. Ona jest z nieba i chce w\u0142o\u017cy\u0107 do duszy to, co jest boskie i nale\u017cy do nieba.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c <\/em>w\u0142asne \u201cJa\u201d wychodzi z pustymi r\u0119koma i ma ochot\u0119 umrze\u0107;<\/em><\/strong> poniewa\u017c teraz czuje si\u0119 tak, jakby umiera\u0142a i traci nadziej\u0119, \u017ce jakikolwiek inny pokarm zostanie dla niej, <\/em>dusza postanawia przyj\u0105\u0107 pokarm Mojej Woli.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gdy tylko to przyjmie, czuje wtedy – poniewa\u017c jej podniebienie jest oczyszczone – smak pokarmu Mojej Woli, a jest on tak wielki, \u017ce nie zamieni\u0142aby go nawet za cen\u0119 w\u0142asnego \u017cycia.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Moja Wola nie mo\u017ce zgodzi\u0107 si\u0119 na niskie i ma\u0142e rzeczy, kt\u00f3re mo\u017cna robi\u0107 na ziemi, jak to czyni\u0105 cnoty, ale chce mie\u0107 wszystko i wszystkich, jako podn\u00f3\u017cek u Swoich st\u00f3p i przemieni\u0107 ca\u0142e wn\u0119trze duszy i same cnoty w Bosk\u0105 Wol\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owem, chce Ona mie\u0107 sw\u00f3j pokarm na dnie duszy, bo inaczej by\u0142aby upo\u015bledzona i nie mog\u0142aby rozwin\u0105\u0107 swego Boskiego \u017bycia. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Wielka jest wi\u0119c r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy cnotami a Moj\u0105 Wol\u0105, mi\u0119dzy \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 jednej i drugiej:<\/em><\/strong> <\/em>cnoty <\/em><\/strong>mog\u0105 [tylko] pochodzi\u0107 od stworze\u0144 i tworz\u0105 co najwy\u017cej ludzk\u0105 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. <\/em>Moja Wola jest z Boga i mo\u017ce wytworzy\u0107 ca\u0142kowicie Bosk\u0105 \u015awi\u0119to\u015b\u0107. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

C\u00f3\u017c to za r\u00f3\u017cnica! <\/em><\/strong>Ale poniewa\u017c ludzie <\/em>s\u0105 przyzwyczajeni patrze\u0107 w d\u00f3\u0142, ma\u0142e lampki cnoty robi\u0105 na nich wi\u0119ksze wra\u017cenie ni\u017c wielkie S\u0142o\u0144ce Mojej Woli”… <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”;tom 19; 9 kwietnia 1926)<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Ty za\u015b, gdy chcesz si\u0119 modli\u0107, wejd\u017a do swej izdebki, zamknij drzwi i m\u00f3dl si\u0119 do Ojca twego, kt\u00f3ry jest w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie. (Mt 6,6).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Chocia\u017c czu\u0142am Go blisko siebie, to jednak, gdy pr\u00f3bowa\u0142am Go dosi\u0119gn\u0105\u0107, ucieka\u0142 przede mn\u0105, jakby nie pozwalaj\u0105c mi wyj\u015b\u0107 z siebie, by Go szuka\u0107. Po d\u0142ugich zmaganiach, On pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 tylko na chwil\u0119 i powiedzia\u0142 do mnie:<\/p>\n\n\n\n

„C\u00f3rko Moja,<\/em> <\/em>nie szukaj Mnie poza sob\u0105, ale w sobie, w g\u0142\u0119bi duszy swojej; <\/em><\/strong>bo je\u015bli wyjdziesz i nie znajdziesz Mnie, b\u0119dziesz bardzo cierpie\u0107 i nie b\u0119dziesz mog\u0142a tego znie\u015b\u0107; ale je\u015bli \u0142atwiej Mnie mo\u017cesz znale\u017a\u0107, dlaczego chcesz si\u0119 bardziej trudzi\u0107?”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Odpowiedzia\u0142am: „To dlatego, \u017ce wierz\u0119, i\u017c mog\u0119 Ci\u0119 znale\u017a\u0107 na zewn\u0105trz, je\u015bli nie znajd\u0119 Ci\u0119 od razu w sobie; to mi\u0142o\u015b\u0107 mnie do tego przynagla”.<\/p>\n\n\n\n

A On: „Och, mi\u0142o\u015b\u0107 ci\u0119 do tego nak\u0142ania?<\/em> Wszystko, wszystko musi by\u0107 zamkni\u0119te w jednym s\u0142owie: „<\/em>Mi\u0142o\u015b\u0107<\/em><\/strong>„. Je\u015bli dusza nie zawiera wszystkiego w mi\u0142o\u015bci, to mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce nic nie rozumie z mi\u0142o\u015bci do Mnie.  A na miar\u0119 tego, jak bardzo dusza Mnie kocha, udzielam daru cierpienia”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Przerwa\u0142am mu mow\u0119 i powiedzia\u0142am, zaskoczona i zasmucona: „Moje \u017cycie i ca\u0142e moje dobro, wi\u0119c kocham Ci\u0119 ma\u0142o albo wcale, bo cierpi\u0119 ma\u0142o albo wcale; jakie\u017c przera\u017cenie na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce Ci\u0119 nie kocham! Dusza moja odczuwa \u017cywe niezadowolenie i czuj\u0119 si\u0119 jakby obra\u017cona przez Ciebie”.<\/p>\n\n\n\n

Odpowiedzia\u0142: „Nie chc\u0119 ci sprawia\u0107 przykro\u015bci. Twoje niezadowolenie zasmuci\u0142oby Moje Serce bardziej ni\u017c twoje w\u0142asne. Poza tym nie wolno ci patrze\u0107 tylko na zwyk\u0142e cierpienia cielesne, ale tak\u017ce na duchowe, na szczer\u0105 wol\u0119 cierpienia, bo<\/em> je\u015bli dusza naprawd\u0119 chce cierpie\u0107, to jest to tak, jakby dusza [naprawd\u0119] cierpia\u0142a;<\/em> dlatego uspok\u00f3j si\u0119 i nie b\u0105d\u017a niespokojna i pozw\u00f3l Mi m\u00f3wi\u0107 dalej: Czy nigdy nie widzia\u0142a\u015b dw\u00f3ch za\u017cy\u0142ych przyjaci\u00f3\u0142?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jak\u017ce staraj\u0105 si\u0119 na\u015bladowa\u0107 siebie nawzajem i powiela\u0107 swojego przyjaciela w sobie; na\u015bladuj\u0105 wi\u0119c g\u0142os, zachowanie, kroki, prace, ubrania w taki spos\u00f3b, aby przyjaciel m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107: „Ten, kt\u00f3ry mnie kocha, jest innym mn\u0105”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

A poniewa\u017c to Ja jestem sam, nie mog\u0119 inaczej, jak tylko go kocha\u0107”. Tak czyni\u0119 z dusz\u0105, kt\u00f3ra zamyka Mnie ca\u0142kowicie w sobie, jak gdyby w ma\u0142ym kr\u0119gu mi\u0142o\u015bci. <\/em>Czuj\u0119, \u017ce jestem w niej <\/em>odtwarzany<\/em><\/strong>, a skoro si\u0119 w niej odnajduj\u0119, kocham j\u0105 ca\u0142ym sercem i nie mog\u0119 si\u0119 bez niej oby\u0107, bo gdybym j\u0105 porzuci\u0142, porzuci\u0142bym samego siebie”.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Po tych s\u0142owach znikn\u0105\u0142. <\/p>\n\n\n\n

(Ksi\u0119ga Nieba; Tom 6; 8 sierpnia 1904 r.).<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n

(…)Trzeba ci wiedzie\u0107, \u017ce nie patrz\u0119 na zewn\u0119trzne dzia\u0142anie cz\u0142owieka, ale na jego <\/em>intencj\u0119<\/em><\/strong>, kt\u00f3ra reprezentuje \u017cycie dzia\u0142ania i jest niejako jego dusz\u0105; dzia\u0142anie praktycznie przes\u0142ania(skrywa) intencj\u0119. R\u00f3wnie\u017c w parze duszy i cia\u0142a nie jest to [tylko] cia\u0142o, kt\u00f3re my\u015bli, m\u00f3wi, pracuje, chodzi i wykonuje bicie serca. To raczej dusza daje \u017cycie my\u015blom, s\u0142owom i ruchom, tak \u017ce cia\u0142o jest jak okrycie dla duszy, przykrywa j\u0105 i czyni siebie jej nosicielem. Ale istotna cz\u0119\u015b\u0107, dzia\u0142ania i kroki le\u017c\u0105 po stronie duszy. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c intencja jest prawdziwym \u017cyciem dzia\u0142ania.<\/em><\/strong> <\/em>Teraz, gdy wzywasz Moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119, jako \u017cycie twego ducha, jako bicie twego serca, jako dzia\u0142anie twych r\u0105k, etc., <\/em>tworzysz \u017cycie inteligencji Mojej Bo\u017cej Woli <\/em><\/strong>w twoim duchu, \u017cycie jej dzia\u0142ania w twoich r\u0119kach, jej Boski Krok w twoich stopach; tak, \u017ce wszystkie twoje akty zas\u0142aniaj\u0105 to Bo\u017ce \u017bycie, kt\u00f3re uformowa\u0142a\u015b swoj\u0105 intencj\u0105 w swoich aktach. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale czym jest ta intencja? Jest to twoja wola, odwo\u0142uj\u0105ca si\u0119 do Mojej, opr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 z siebie i tworz\u0105ca w swoim akcie woln\u0105 przestrze\u0144, aby zrobi\u0107 miejsce dla Aktu Mojej Woli.<\/em><\/strong> <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wola cz\u0142owieka zas\u0142ania i ukrywa w swoich dzia\u0142aniach – nawet tych najbardziej zwyczajnych i naturalnych – jak zas\u0142ona, niezwyk\u0142e dzia\u0142anie Boga.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c, na zewn\u0105trz widzimy zwyk\u0142e dzia\u0142ania, ale kiedy zas\u0142ona woli cz\u0142owieka b\u0119dzie podniesiona, znajdzie si\u0119 w nich zamkni\u0119t\u0105 dzia\u0142aj\u0105c\u0105 Moc Boskiego dzia\u0142ania.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 duszy nie polega ani na wielo\u015bci uczynk\u00f3w, ani na [sensacyjnych] ha\u0142a\u015bliwych czynach, lecz jest w aktach zwyk\u0142ego \u017cycia oraz w czynno\u015bciach koniecznych i nieuniknionych dla \u017cycia; wszystkie one, jak zas\u0142ony, mog\u0105 zas\u0142oni\u0107 Nasz\u0105 Wol\u0119 i uczyni\u0107 z siebie pole, na kt\u00f3rym sam B\u00f3g zni\u017ca si\u0119 do bycia ukrytym protagonist\u0105 Swoich Boskich dzia\u0142a\u0144.\u00a0<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jak cia\u0142o zas\u0142ania dusz\u0119, tak wola [ludzka] ukrywa i zas\u0142ania Boga i tworzy za pomoc\u0105 swoich zwyk\u0142ych dzia\u0142a\u0144 \u0142a\u0144cuch nadzwyczajnych dzia\u0142a\u0144 Boga w duszy. <\/em><\/p>\n\n\n\n

Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna i wzywaj Moj\u0105 Wol\u0119 do wszystkich swoich akt\u00f3w. W ten spos\u00f3b Ona nigdy nie odm\u00f3wi ci Swego Aktu, aby uformowa\u0107 w tobie, na ile to mo\u017cliwe dla stworzenia, pe\u0142ni\u0119 Swej \u015awi\u0119to\u015bci.”\u00a0<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

(z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 32; 15 czerwca 1933) <\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

 A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie.(Mt 6,18)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 zapomina o sobie. <\/p>\n\n\n\n

Kontynuuj\u0105c m\u00f3j zwyczajowy stan, widzia\u0142am uwielbionego Jezusa tylko chwilk\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, <\/em>prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 zapomina o sobie i \u017cyje dla interes\u00f3w, cierpie\u0144 i wszystkiego, co nale\u017cy do ukochanego”. <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zapyta\u0142am: „Panie, jak mo\u017cemy zapomnie\u0107 o sobie, kiedy tak bardzo czujemy samych siebie? To nie jest co\u015b, co jest daleko od nas lub oddzielone od nas i \u0142atwe do zapomnienia”.  <\/p>\n\n\n\n

Ponownie doda\u0142, \u017ce to jest w\u0142a\u015bnie ofiara prawdziwej mi\u0142o\u015bci: \u201cchocia\u017c masz siebie, musisz \u017cy\u0107 z tego wszystkiego, co nale\u017cy do ukochanej osoby. Co wi\u0119cej, kiedy pami\u0119ta si\u0119 o samym sobie, ta pami\u0119\u0107 musi s\u0142u\u017cy\u0107 temu, by<\/em> sta\u0107 si\u0119 jeszcze bardziej zaj\u0119tym strawieniem siebie w ukochanym obiekcie<\/em><\/strong>.<\/em><\/strong> A kiedy Umi\u0142owany zobaczy, \u017ce dusza oddaje Mu si\u0119 we wszystkim, <\/em>b\u0119dzie wiedzia\u0142, jak jej si\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107, oddaj\u0105c si\u0119 jej ca\u0142kowicie i sprawiaj\u0105c, \u017ce b\u0119dzie \u017cy\u0142a Jego Boskim \u017byciem. Kto zatem ca\u0142kowicie zapomni o sobie, znajdzie wszystko.  <\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Konieczne jest r\u00f3wnie\u017c dostrze\u017cenie r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy tym, o czym si\u0119 zapomina, a tym, co si\u0119 znajduje:<\/em> Zapomina si\u0119 o tym, co brzydkie, a znajduje to, co pi\u0119kne. Zapomina si\u0119 natur\u0119, a znajduje si\u0119 Moj\u0105 \u0141ask\u0119. Zapominasz o nami\u0119tno\u015bciach, a znajdujesz cnoty. Zapominasz o ub\u00f3stwie, a znajdujesz bogactwo. Zapominasz o g\u0142upocie, a znajdujesz m\u0105dro\u015b\u0107. <\/em>Zapomina si\u0119 o \u015bwiecie, a znajduje niebo”.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

(Tom 6; 10 listopada 1903; Dr Pfl\u00fcgl)<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1 Strze\u017ccie si\u0119, \u017ceby\u015bcie uczynk\u00f3w pobo\u017cnych nie wykonywali przed lud\u017ami po to, aby was widzieli; inaczej nie b\u0119dziecie mieli nagrody u Ojca waszego, kt\u00f3ry jest w niebie.2 Kiedy wi\u0119c dajesz ja\u0142mu\u017cn\u0119, nie tr\u0105b przed sob\u0105, jak ob\u0142udnicy czyni\u0105 w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawd\u0119, powiadam wam: ci otrzymali ju\u017c swoj\u0105 nagrod\u0119. 3 Kiedy za\u015b ty dajesz ja\u0142mu\u017cn\u0119, niech nie wie lewa twoja r\u0119ka, co czyni prawa, 4 aby twoja ja\u0142mu\u017cna pozosta\u0142a w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie.5 Gdy si\u0119 modlicie, nie b\u0105d\u017acie jak ob\u0142udnicy. Oni lubi\u0105 w synagogach i na rogach ulic wystawa\u0107 i modli\u0107 si\u0119, \u017ceby si\u0119 ludziom pokaza\u0107. Zaprawd\u0119, powiadam wam: otrzymali ju\u017c swoj\u0105 nagrod\u0119. 6 Ty za\u015b, gdy chcesz si\u0119 modli\u0107, wejd\u017a do swej izdebki, zamknij drzwi i m\u00f3dl si\u0119 do Ojca twego, kt\u00f3ry jest w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie. 16 Kiedy po\u015bcicie, nie b\u0105d\u017acie pos\u0119pni jak ob\u0142udnicy. Przybieraj\u0105 oni wygl\u0105d ponury, aby pokaza\u0107 ludziom, \u017ce poszcz\u0105. Zaprawd\u0119, powiadam wam: ju\u017c odebrali swoj\u0105 nagrod\u0119. 17 Ty za\u015b, gdy po\u015bcisz, nama\u015b\u0107 sobie g\u0142ow\u0119 i umyj twarz, 18 aby nie ludziom pokaza\u0107, \u017ce po\u015bcisz, ale Ojcu twemu, kt\u00f3ry jest w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie.  \u201cStrze\u017ccie si\u0119, \u017ceby\u015bcie uczynk\u00f3w pobo\u017cnych nie wykonywali przed lud\u017ami po to, aby was widzieli; inaczej nie b\u0119dziecie mieli nagrody u Ojca waszego, kt\u00f3ry jest w niebie.\u201d (Mt 6,1) Kiedy by\u0142am w moim zwyczajowym stanie i nie znalaz\u0142am mojego s\u0142odkiego Jezusa, musia\u0142am d\u0142ugo w\u0119drowa\u0107 w poszukiwaniu Go. Wreszcie znalaz\u0142em Go w ramionach Kr\u00f3lowej Matki, ss\u0105cego mleko z Jej piersi. Ale cokolwiek powiedzia\u0142am lub zrobi\u0142am, On zdawa\u0142 si\u0119 nie zwraca\u0107 na mnie uwagi, a raczej nawet nie patrzy\u0142 na mnie. Kto mo\u017ce opisa\u0107 udr\u0119k\u0119 mojego biednego serca, gdy zobaczy\u0142am, \u017ce Jezus nie zwraca na mnie uwagi? Kiedy ju\u017c da\u0142am upust swoim \u0142zom, On ulitowa\u0142 si\u0119 nade mn\u0105, przyszed\u0142 w moje ramiona i przela\u0142 ze swoich ust troch\u0119 tego mleka, kt\u00f3re wyssa\u0142 od Kr\u00f3lowej Mamy. Potem zajrza\u0142am do Jego piersi, a tam mia\u0142 ma\u0142\u0105 per\u0142\u0119 tak promienn\u0105, \u017ce wype\u0142nia\u0142a \u015bwiat\u0142em Naj\u015bwi\u0119tsze Cz\u0142owiecze\u0144stwo Naszego Pana. Chcia\u0142am pozna\u0107 jej znaczenie, wi\u0119c zapyta\u0142am Jezusa, czym by\u0142a ta per\u0142a, kt\u00f3ra roztacza\u0142a tak wielkie \u015bwiat\u0142o, podczas gdy wydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 tak ma\u0142a. I Jezus: „To czysto\u015b\u0107 twoich cierpie\u0144 jest przyczyn\u0105 tak wielkiego \u015bwiat\u0142a, bo cho\u0107 cierpienia twoje s\u0105 ma\u0142e, cierpisz z mi\u0142o\u015bci do Mnie samego i ch\u0119tnie cierpia\u0142aby\u015b wi\u0119cej, gdybym ci ich udzieli\u0142”. Moja c\u00f3rko, czysto\u015b\u0107 w dzia\u0142aniu jest tak wielka, \u017ce kto ma t\u0119 jedn\u0105 intencj\u0119 przypodobania si\u0119 tylko Mnie samemu, nie czyni nic innego, jak w ca\u0142ym swoim dzia\u0142aniu rozpo\u015bciera \u015bwiat\u0142o.  Kto jednak nie post\u0119puje szczerze, to nawet to dobro sprawia, \u017ce nie czyni nic innego, jak tylko szerzy ciemno\u015b\u0107.” Wtedy spojrza\u0142am w pier\u015b Naszego Pana, a On mia\u0142 niezwykle przejrzyste zwierciad\u0142o: wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce ci, kt\u00f3rzy w szczero\u015bci szli swoj\u0105 drog\u0105, byli doskonale poch\u0142oni\u0119ci w tym zwierciadle, podczas gdy ci, kt\u00f3rzy tak nie czynilii, pozostawali na zewn\u0105trz, nie mog\u0105c otrzyma\u0107 \u017cadnego odcisku(piecz\u0119ci) obrazu Naj\u015bwi\u0119tszego Jezusa. O Panie, zachowaj mnie ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119t\u0105 w tym boskim zwierciadle, aby moje dzia\u0142ania nie mia\u0142y cienia innej intencji.  (z „Ksi\u0119gi Nieba”; Do u\u017cytku prywatnego – tom 3; 25 kwietnia 1900) Pomy\u015bla\u0142am sobie: „M\u00f3j s\u0142odki Jezus m\u00f3wi tyle wspania\u0142ych, cudownych, wznios\u0142ych i zdumiewaj\u0105cych rzeczy o Woli Bo\u017cej, a jednak wydaje mi si\u0119, \u017ce stworzenia nie maj\u0105 takiego zrozumienia, na jakie Ona zas\u0142uguje, ani takiego wielkiego poj\u0119cia o cudach, kt\u00f3re s\u0105 w Niej zawarte. Tak, wydaje mi si\u0119, \u017ce przyr\u00f3wnuj\u0105 J\u0105 do cn\u00f3t i by\u0107 mo\u017ce bardziej przylegaj\u0105 do nich ni\u017c do Naj\u015bwi\u0119tszej Woli Bo\u017cej”. A m\u00f3j zawsze umi\u0142owany Jezus poruszy\u0142 si\u0119 we mnie i powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, czy chcesz wiedzie\u0107 dlaczego? Poniewa\u017c nie maj\u0105 oczyszczonego podniebienia i s\u0105 przyzwyczajeni do zwyk\u0142ego pokarmu tego niskiego \u015bwiata, kt\u00f3rym s\u0105 cnoty, a nie do niebia\u0144skiego, i boskiego pokarmu, kt\u00f3rym jest Moja Wola. Ten Niebia\u0144ski Pokarm zakosztuje tylko ten, kto uwa\u017ca ziemi\u0119, rzeczy i same osoby za nic albo wszystko w porz\u0105dku Bo\u017cym. Cnoty, kt\u00f3re mo\u017cna praktykowa\u0107 na ziemi, rzadko s\u0105 wolne od ludzkich intencji, od zarozumia\u0142o\u015bci, od osobistego honoru, od sk\u0142onno\u015bci do udawania czego\u015b i do podobania si\u0119 ludziom. Wszystkie te intencje, jak wiele smak\u00f3w, s\u0142u\u017c\u0105 zwyk\u0142emu podniebieniu duszy i bardzo cz\u0119sto pracuje si\u0119 wi\u0119cej dla tego smaku ni\u017c dla dobra, jakie kryje si\u0119 w cnocie. Zobacz wi\u0119c, cnoty robi\u0105 wi\u0119ksze wra\u017cenie, bo wola ludzka zawsze co\u015b „zarabia” na tym. Natomiast pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 Moja Wola rzuca na ziemi\u0119, jest wola ludzka, Ona nie toleruje \u017cadnych ludzkich zamiar\u00f3w. Ona jest z nieba i chce w\u0142o\u017cy\u0107 do duszy to, co jest boskie i nale\u017cy do nieba. Tak wi\u0119c w\u0142asne \u201cJa\u201d wychodzi z pustymi r\u0119koma i ma ochot\u0119 umrze\u0107; poniewa\u017c teraz czuje si\u0119 tak, jakby umiera\u0142a i traci nadziej\u0119, \u017ce jakikolwiek inny pokarm zostanie dla niej, dusza postanawia przyj\u0105\u0107 pokarm Mojej Woli. Gdy tylko to przyjmie, czuje wtedy – poniewa\u017c jej podniebienie jest oczyszczone – smak pokarmu Mojej Woli, a jest on tak wielki, \u017ce nie zamieni\u0142aby go nawet za cen\u0119 w\u0142asnego \u017cycia. Moja Wola nie mo\u017ce zgodzi\u0107 si\u0119 na niskie i ma\u0142e rzeczy, kt\u00f3re mo\u017cna robi\u0107 na ziemi, jak to czyni\u0105 cnoty, ale chce mie\u0107 wszystko i wszystkich, jako podn\u00f3\u017cek u Swoich st\u00f3p i przemieni\u0107 ca\u0142e wn\u0119trze duszy i same cnoty w Bosk\u0105 Wol\u0119. S\u0142owem, chce Ona mie\u0107 sw\u00f3j pokarm na dnie duszy, bo inaczej by\u0142aby upo\u015bledzona i nie mog\u0142aby rozwin\u0105\u0107 swego Boskiego \u017bycia.  Wielka jest wi\u0119c r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy cnotami a Moj\u0105 Wol\u0105, mi\u0119dzy \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 jednej i drugiej: cnoty mog\u0105 [tylko] pochodzi\u0107 od stworze\u0144 i tworz\u0105 co najwy\u017cej ludzk\u0105 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. Moja Wola jest z Boga i mo\u017ce wytworzy\u0107 ca\u0142kowicie Bosk\u0105 \u015awi\u0119to\u015b\u0107.  C\u00f3\u017c to za r\u00f3\u017cnica! Ale poniewa\u017c ludzie s\u0105 przyzwyczajeni patrze\u0107 w d\u00f3\u0142, ma\u0142e lampki cnoty robi\u0105 na nich wi\u0119ksze wra\u017cenie ni\u017c wielkie S\u0142o\u0144ce Mojej Woli”…  (z „Ksi\u0119gi Nieba”;tom 19; 9 kwietnia 1926) Ty za\u015b, gdy chcesz si\u0119 modli\u0107, wejd\u017a do swej izdebki, zamknij drzwi i m\u00f3dl si\u0119 do Ojca twego, kt\u00f3ry jest w ukryciu. A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie. (Mt 6,6). Chocia\u017c czu\u0142am Go blisko siebie, to jednak, gdy pr\u00f3bowa\u0142am Go dosi\u0119gn\u0105\u0107, ucieka\u0142 przede mn\u0105, jakby nie pozwalaj\u0105c mi wyj\u015b\u0107 z siebie, by Go szuka\u0107. Po d\u0142ugich zmaganiach, On pozwoli\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 tylko na chwil\u0119 i powiedzia\u0142 do mnie: „C\u00f3rko Moja, nie szukaj Mnie poza sob\u0105, ale w sobie, w g\u0142\u0119bi duszy swojej; bo je\u015bli wyjdziesz i nie znajdziesz Mnie, b\u0119dziesz bardzo cierpie\u0107 i nie b\u0119dziesz mog\u0142a tego znie\u015b\u0107; ale je\u015bli \u0142atwiej Mnie mo\u017cesz znale\u017a\u0107, dlaczego chcesz si\u0119 bardziej trudzi\u0107?”. Odpowiedzia\u0142am: „To dlatego, \u017ce wierz\u0119, i\u017c mog\u0119 Ci\u0119 znale\u017a\u0107 na zewn\u0105trz, je\u015bli nie znajd\u0119 Ci\u0119 od razu w sobie; to mi\u0142o\u015b\u0107 mnie do tego przynagla”. A On: „Och, mi\u0142o\u015b\u0107 ci\u0119 do tego nak\u0142ania? Wszystko, wszystko musi by\u0107 zamkni\u0119te w jednym s\u0142owie: „Mi\u0142o\u015b\u0107„. Je\u015bli dusza nie zawiera wszystkiego w mi\u0142o\u015bci, to mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce nic nie rozumie z mi\u0142o\u015bci do Mnie.  A na miar\u0119 tego, jak bardzo dusza Mnie kocha, udzielam daru cierpienia”. Przerwa\u0142am mu mow\u0119 i powiedzia\u0142am, zaskoczona i zasmucona: „Moje \u017cycie i ca\u0142e moje dobro, wi\u0119c kocham Ci\u0119 ma\u0142o albo wcale, bo cierpi\u0119 ma\u0142o albo wcale; jakie\u017c przera\u017cenie na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce Ci\u0119 nie kocham! Dusza moja odczuwa \u017cywe niezadowolenie i czuj\u0119 si\u0119 jakby obra\u017cona przez Ciebie”. Odpowiedzia\u0142: „Nie chc\u0119 ci sprawia\u0107 przykro\u015bci. Twoje niezadowolenie zasmuci\u0142oby Moje Serce bardziej ni\u017c twoje w\u0142asne. Poza tym nie wolno ci patrze\u0107 tylko na zwyk\u0142e cierpienia cielesne, ale tak\u017ce na duchowe, na szczer\u0105 wol\u0119 cierpienia, bo je\u015bli dusza naprawd\u0119 chce cierpie\u0107, to jest to tak, jakby dusza [naprawd\u0119] cierpia\u0142a; dlatego uspok\u00f3j si\u0119 i nie b\u0105d\u017a niespokojna i pozw\u00f3l Mi m\u00f3wi\u0107 dalej: Czy nigdy nie widzia\u0142a\u015b dw\u00f3ch za\u017cy\u0142ych przyjaci\u00f3\u0142? Jak\u017ce staraj\u0105 si\u0119 na\u015bladowa\u0107 siebie nawzajem i powiela\u0107 swojego przyjaciela w sobie; na\u015bladuj\u0105 wi\u0119c g\u0142os, zachowanie, kroki, prace, ubrania w taki spos\u00f3b, aby przyjaciel m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107: „Ten, kt\u00f3ry mnie kocha, jest innym mn\u0105”. A poniewa\u017c to Ja jestem sam, nie mog\u0119 inaczej, jak tylko go kocha\u0107”. Tak czyni\u0119 z dusz\u0105, kt\u00f3ra zamyka Mnie ca\u0142kowicie w sobie, jak gdyby w ma\u0142ym kr\u0119gu mi\u0142o\u015bci. Czuj\u0119, \u017ce jestem w niej odtwarzany, a skoro si\u0119 w niej odnajduj\u0119, kocham j\u0105 ca\u0142ym sercem i nie mog\u0119 si\u0119 bez niej oby\u0107, bo gdybym j\u0105 porzuci\u0142, porzuci\u0142bym samego siebie”. Po tych s\u0142owach znikn\u0105\u0142.  (Ksi\u0119ga Nieba; Tom 6; 8 sierpnia 1904 r.). (…)Trzeba ci wiedzie\u0107, \u017ce nie patrz\u0119 na zewn\u0119trzne dzia\u0142anie cz\u0142owieka, ale na jego intencj\u0119, kt\u00f3ra reprezentuje \u017cycie dzia\u0142ania i jest niejako jego dusz\u0105; dzia\u0142anie praktycznie przes\u0142ania(skrywa) intencj\u0119. R\u00f3wnie\u017c w parze duszy i cia\u0142a nie jest to [tylko] cia\u0142o, kt\u00f3re my\u015bli, m\u00f3wi, pracuje, chodzi i wykonuje bicie serca. To raczej dusza daje \u017cycie my\u015blom, s\u0142owom i ruchom, tak \u017ce cia\u0142o jest jak okrycie dla duszy, przykrywa j\u0105 i czyni siebie jej nosicielem. Ale istotna cz\u0119\u015b\u0107, dzia\u0142ania i kroki le\u017c\u0105 po stronie duszy.  Tak wi\u0119c intencja jest prawdziwym \u017cyciem dzia\u0142ania. Teraz, gdy wzywasz Moj\u0105 Bo\u017c\u0105 Wol\u0119, jako \u017cycie twego ducha, jako bicie twego serca, jako dzia\u0142anie twych r\u0105k, etc., tworzysz \u017cycie inteligencji Mojej Bo\u017cej Woli w twoim duchu, \u017cycie jej dzia\u0142ania w twoich r\u0119kach, jej Boski Krok w twoich stopach; tak, \u017ce wszystkie twoje akty zas\u0142aniaj\u0105 to Bo\u017ce \u017bycie, kt\u00f3re uformowa\u0142a\u015b swoj\u0105 intencj\u0105 w swoich aktach.  Ale czym jest ta intencja? Jest to twoja wola, odwo\u0142uj\u0105ca si\u0119 do Mojej, opr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 z siebie i tworz\u0105ca w swoim akcie woln\u0105 przestrze\u0144, aby zrobi\u0107 miejsce dla Aktu Mojej Woli.  Wola cz\u0142owieka zas\u0142ania i ukrywa w swoich dzia\u0142aniach – nawet tych najbardziej zwyczajnych i naturalnych – jak zas\u0142ona, niezwyk\u0142e dzia\u0142anie Boga. Tak wi\u0119c, na zewn\u0105trz widzimy zwyk\u0142e dzia\u0142ania, ale kiedy zas\u0142ona woli cz\u0142owieka b\u0119dzie podniesiona, znajdzie si\u0119 w nich zamkni\u0119t\u0105 dzia\u0142aj\u0105c\u0105 Moc Boskiego dzia\u0142ania. Tak wi\u0119c \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 duszy nie polega ani na wielo\u015bci uczynk\u00f3w, ani na [sensacyjnych] ha\u0142a\u015bliwych czynach, lecz jest w aktach zwyk\u0142ego \u017cycia oraz w czynno\u015bciach koniecznych i nieuniknionych dla \u017cycia; wszystkie one, jak zas\u0142ony, mog\u0105 zas\u0142oni\u0107 Nasz\u0105 Wol\u0119 i uczyni\u0107 z siebie pole, na kt\u00f3rym sam B\u00f3g zni\u017ca si\u0119 do bycia ukrytym protagonist\u0105 Swoich Boskich dzia\u0142a\u0144.\u00a0 Jak cia\u0142o zas\u0142ania dusz\u0119, tak wola [ludzka] ukrywa i zas\u0142ania Boga i tworzy za pomoc\u0105 swoich zwyk\u0142ych dzia\u0142a\u0144 \u0142a\u0144cuch nadzwyczajnych dzia\u0142a\u0144 Boga w duszy.  Dlatego b\u0105d\u017a uwa\u017cna i wzywaj Moj\u0105 Wol\u0119 do wszystkich swoich akt\u00f3w. W ten spos\u00f3b Ona nigdy nie odm\u00f3wi ci Swego Aktu, aby uformowa\u0107 w tobie, na ile to mo\u017cliwe dla stworzenia, pe\u0142ni\u0119 Swej \u015awi\u0119to\u015bci.”\u00a0 (z „Ksi\u0119gi Nieba”; tom 32; 15 czerwca 1933)   A Ojciec tw\u00f3j, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, odda tobie.(Mt 6,18) Prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 zapomina o sobie.  Kontynuuj\u0105c m\u00f3j zwyczajowy stan, widzia\u0142am uwielbionego Jezusa tylko chwilk\u0119.  Powiedzia\u0142 do mnie: „Moja c\u00f3rko, prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 zapomina o sobie i \u017cyje dla interes\u00f3w, cierpie\u0144 i wszystkiego, co nale\u017cy do ukochanego”.  Zapyta\u0142am: „Panie, jak mo\u017cemy zapomnie\u0107 o sobie, kiedy tak bardzo czujemy samych siebie? To nie jest co\u015b, co jest daleko od nas lub oddzielone od nas i \u0142atwe do zapomnienia”.   Ponownie doda\u0142, \u017ce to jest w\u0142a\u015bnie ofiara prawdziwej mi\u0142o\u015bci: \u201cchocia\u017c masz siebie, musisz \u017cy\u0107 z tego wszystkiego, co nale\u017cy do ukochanej osoby. Co wi\u0119cej, kiedy pami\u0119ta si\u0119 o samym sobie, ta pami\u0119\u0107 musi s\u0142u\u017cy\u0107 temu, by sta\u0107 si\u0119 jeszcze bardziej zaj\u0119tym strawieniem siebie w ukochanym obiekcie. A kiedy Umi\u0142owany zobaczy, \u017ce dusza oddaje Mu si\u0119 we wszystkim, b\u0119dzie wiedzia\u0142, jak jej si\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107, oddaj\u0105c si\u0119 jej ca\u0142kowicie i sprawiaj\u0105c, \u017ce b\u0119dzie \u017cy\u0142a Jego Boskim \u017byciem. Kto zatem ca\u0142kowicie zapomni o sobie, znajdzie wszystko.   Konieczne jest r\u00f3wnie\u017c dostrze\u017cenie r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy tym, o czym si\u0119 zapomina, a tym, co si\u0119 znajduje: Zapomina si\u0119 o tym, co brzydkie, a znajduje to, co pi\u0119kne. Zapomina si\u0119 natur\u0119, a znajduje si\u0119 Moj\u0105 \u0141ask\u0119. Zapominasz o nami\u0119tno\u015bciach, a znajdujesz cnoty. Zapominasz o ub\u00f3stwie, a znajdujesz bogactwo. Zapominasz o g\u0142upocie, a znajdujesz m\u0105dro\u015b\u0107. Zapomina si\u0119 o \u015bwiecie, a znajduje niebo”. (Tom 6; 10 listopada 1903; Dr Pfl\u00fcgl)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1053","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wybrane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1053","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1053"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1053\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1055,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1053\/revisions\/1055"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1053"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1053"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wybrane.echobogafiat.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1053"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}