Piątek IX tydzień Okresu Zwykłego (Mk 12,35-37)

35 Nauczając w świątyni, Jezus zapytał: «Jak mogą twierdzić uczeni w Piśmie, że Mesjasz jest Synem Dawida? 36 Wszak sam Dawid mówi w Duchu Świętym: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje. 37 Sam Dawid nazywa Go Panem, skądże więc jest [tylko] jego synem?» A wielki tłum chętnie Go słuchał.

 Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje. (Mk 12,36)

„… Przeraziłam się, gdy usłyszałam, jak wielkim złem jest już samo zastanawianie się, czy mam uczynić to, czego Jezus ode mnie chce, chociaż ostatecznie zawsze ustępuję… Lecz co by było, gdybym – oby nigdy do tego nie doszło! – nie ustąpiła? Byłam przygnębiona i lękałam się, że mogłabym tak postąpić. Mój umiłowany Jezus ulitował się nad moim niepokojem, widząc mnie przybitą i obawiającą się, że mogłabym – nie daj Boże – nie zawsze pełnić Jego Najświętszą Wolę. Wrócił więc i powiedział do mnie:

„Córko moja, odwagi, nie lękaj się! Właśnie dlatego ci to powiedziałem i ukazałem, jak całe Niebo jest związane z tą Moją Wolą, która króluje w tobie, abyś nigdy nie ulegała swojej własnej woli, ponieważ Wola Boża i wola ludzka są dla siebie nawzajem najbardziej zaciekłymi wrogami. Ponieważ Wola Boża jest potężniejsza, świętsza i niezmierzona, jest rzeczą słuszną, aby jej wróg – wola ludzka – leżał u Jej stóp i służył Woli Bożej jako podnóżek. Istotnie, ten, kto ma żyć w Mojej Woli, nie powinien uważać się za mieszkańca ziemi, lecz za obywatela Nieba. Słusznie więc wszyscy błogosławieni doznają wstrząsu, gdy ktoś, kto żyje wraz z nimi w tej samej Woli, rozważa dopuszczenie do działania woli ludzkiej, będącej źródłem nieładu, który nigdy nie miał wstępu do niebiańskich regionów.

Musisz być przekonana, że wraz z życiem w Mojej Woli kończy się życie twojej własnej woli — nie ma ona już prawa do samodzielnego istnienia. Dlatego tak często mówiłem ci, że życie w Mojej Woli bardzo różni się od samego tylko pełnienia Mojej Woli.

Ci, którzy jedynie pełnią Moją Wolę, mają swobodę oddawania swojej woli i ponownego jej odzyskiwania, ponieważ żyją jak mieszkańcy ziemi. Natomiast ten, kto żyje w Mojej Woli, jest związany z punktem wiecznym; płynie razem z Moją Wolą i otoczony jest niezdobytą twierdzą. Nie lękaj się więc, lecz bądź uważna.”

(z Księgi Nieba,  Tom 17; 21 maja 1925 r.).