Święto świętych Cyryla i Metodego, Patronów Europy (Łk 10,1-9)
1 Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.2 Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. 3 Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. 4 Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! 5 Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! 6 Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. 7 W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. 8 Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; 9 uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.
Pokój temu domowi! (Łk 10,5)
… Ale wszystkie Słowa Jezusa nie mogły mnie całkowicie uspokoić. Pokój powrócił podczas Jego mowy, ale potem znowu zacząłem się martwić, rozważając wydarzenia z tamtych dni, których nie muszę tu przytaczać.
Od około dwóch dni mój dobry Jezus milczał, czułam się więc u kresu sił i bardzo słaba. Mój ukochany Jezus ulitował się nade mną i rzekł z dobrocią: „Moja biedna córko, pościsz, a więc czujesz się u kresu sił. Od dwóch dni nie przyjmowałaś żadnego pokarmu, bo ponieważ nie byłaś w pokoju, Ja nie mogłem dzielić się z tobą pokarmem Moich Prawd. Rzeczywiście, podczas gdy odżywiają one duszę, dają również siłę ciału. Co więcej, w swoim niepokoju nie zrozumiałabyś mnie, ani nie byłabyś gotowa na przyjęcie tak doskonałego pokarmu.
Albowiem powinnaś wiedzieć, że POKÓJ jest bramą, przez którą wchodzą prawdy i jest pierwszym pocałunkiem, i zaproszeniem ze strony dusz, które pragną usłyszeć te prawdy i pozwalają, by one do nich przemawiały.
Dlatego, jeśli chcesz, abym dał ci obfite pożywienie, powróć do swojego stanu pokoju. Co więcej, w tych dniach twojego niepokoju, niebo, aniołowie i święci drżeli, tak jakby z twojego powodu, ponieważ dostrzegali, że emanowała od ciebie niezdrowa aura, która nie należała do nich, więc wszyscy modlili się, aby powrócił do ciebie doskonały pokój.
Pokój jest uśmiechem nieba, źródłem, z którego tryskają niebiańskie radości.
Nadto, twój Jezus nigdy nie jest zmartwiony, jakkolwiek by Mnie nie obrazili. Mogę naprawdę powiedzieć: „Moim tronem jest pokój”. Chcę więc i ciebie, córko Moja, abyś była pełna pokoju. Musimy też być podobni w postępowaniu i upodobnić się do siebie nawzajem: Ja Jestem Pokojem, pokojem powinnaś być i ty – inaczej Królestwo Mojej Woli nie może być w tobie ustanowione, gdyż jest to Królestwo Pokoju.”
(z „Księgi Nieba”; tom 36; 19 maja 1938)
Przybliżyło się do was królestwo Boże. (Łk 10,5)
„I dodał jeszcze: 'Moja córko, kto żyje w Mojej woli, stanie się dzieckiem pokoju między Bogiem a człowiekiem. Wszystkie jego Akty, słowa, kroki, modlitwy i małe ofiary są jak tak wiele więzów pokoju między niebem a ziemią, jak broń pokoju, za pomocą której walczy z jego Stwórcą, jakby z bronią pokoju i miłości, by Go rozbroić, ułaskawić i zamienić bicze w miłosierdzie. I jak ludzka wola prowadziła wojnę, by walczyć z jej Stwórcą – a nie tylko to, ale i z harmonią, która zniszczyła porządek i pokój – tak Moja Wola, panująca w duszy, z mocą swojej wszechmocy zamienia akty duszy w więzy harmonii, porządku, pokoju i miłości.
I tak z duszy wychodzi niczym mała biała chmura, która wznosi się, rozpościera się i wznosi się aż do Boskiego tronu, i rozbrzmiewa tyloma głosami, ile uczyniła aktów, które mówią: ‘Wielki Boże, przynoszę Ci pokój z ziemi, a Ty daj mi swój pokój, bym mogła go zanieść jako więź pokoju między Tobą a ludzkością.’
Ta mała chmura wznosi się znowu i opada, będąc zawsze mediatorem pokoju między niebem a ziemią.’”
(“Księga Nieba”; Tom 29, 13 lipca 1931)