Święto ŚW. ŁUKASZA, EWANGELISTY  (Łk 10,1-9)

1 Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. 2 Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. 3 Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. 4 Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! 5 Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! 6 Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. 7 W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. 8 Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; 9 uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże. 

“Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.”(Łk 10,2)

„Moja córko, najpierw musiałem objawić to, co Moje Człowieczeństwo uczyniło i wycierpiało na zewnątrz, aby móc przygotować dusze do rozpoznania tego, co Moja Boskość zdziałała we wnętrzu. 

Stworzenie nie jest w stanie zrozumieć wszystkich Moich Dzieł na raz, dlatego Ja odsłaniam Siebie stopniowo.

Później do twojego pierścienia połączenia ze Mną zostaną dodane inne pierścienie stworzeń, a Ja będę posiadać zastęp dusz, które będą żyć w Mojej Woli i przywrócą wszystkie akty stworzeń; i otrzymam zaszczyt, że tak wiele pominiętych aktów, które tylko Ja wykonałem, zostanie również dokonanych przez stworzenia. 

Dusze te będą pochodzić ze wszystkich klas: dziewic, kapłanów, ludzi światowych, zgodnie z ich zadaniem. 

Nie będą już działać w sposób ludzki, lecz wnikając w Moją Wolę, ich akty będą się dla wszystkich mnożyć w sposób całkowicie boski; i Ja otrzymam od stworzeń boską cześć za tak wiele sakramentów, które przyjmowano i udzielano wyłącznie w ludzkim wymiarze, za inne, które sprofanowano, za jeszcze inne – splamione prywatnym interesem; za uwielbienie tylu dobrych uczynków, które przynoszą Mi bardziej hańbę niż chwałę.

Jakże tęsknię za tym czasem! 

A ty módl się i tęsknij za nim razem ze Mną i nie oddzielaj swojego ogniwa zjednoczenia od Mojego, ale zacznij z nim, jako pierwszym.” 

(z „Księgi Nieba”; Do użytku prywatnego – tom 12; 29 stycznia 1919)

………………

Czuję, jak mój biedny duch jest jakby skupiony w Bożej Woli i myślę sobie: „Jak to Królestwo mogłoby kiedykolwiek przyjść na ziemię? I co więcej, jak mogłoby przyjść, skoro nie jest znane?”. Kiedy się nad tym zastanawiałam, mój zawsze umiłowany Jezus wyszedł ze mnie i powiedział do mnie:

„Córko Moja, w dziełach Moich używam środków ludzkich, chociaż Ja czynię pierwszą część, fundament i całą substancję dzieła, które chcę wykonać. Następnie posługuję się stworzeniami, aby Moje dzieło było znane i żyło wśród ludzi.

Tak właśnie postępowałem w Odkupieniu: Posłużyłem się apostołami, aby zbawienie było znane i szerzone, a owoce zbawienia były przyjmowane i ofiarowane.

Gdyby apostołowie nie chcieli mówić o tym, co powiedziałem i uczyniłem w czasie Mojego przyjścia na ziemię, i nie uczynili kroku, nie złożyli ofiary, nie oddali życia, aby oznajmić wielkie dobro Mojego przyjścia na ziemię, pozwoliliby, aby Moje odkupienie umarło na samym początku.

I pokolenia te nie posiadałyby ani Ewangelii, ani Sakramentów, ani wszystkich skarbów, których Odkupienie dokonało i dokona. Kiedy powołałem wokół siebie apostołów, było Moim celem w ostatnich latach Mojego pobytu tutaj na dole, aby oni głosili to, co uczyniłem i powiedziałem.

Gdyby apostołowie milczeli, byliby odpowiedzialni za upadek tak wielu dusz, które nie dowiedziały się o korzyściach zbawienia i winni tak wiele dobra, którego ludzie nie uczynili!

Ale ponieważ nie milczeli i poświęcili swoje życie, można ich nazwać, po Mnie, sprawcami i przyczyną zbawienia tak wielu dusz i wszelkiego dobra, jakie dokonało się w Moim Kościele, tworząc jego niewzruszone filary, jako pierwsi zwiastuni.

Taki jest Nasz Boży zwyczaj, że najpierw dokonujemy pierwszego Aktu w Naszych Dziełach i rozporządzamy wszystkim, co jest konieczne. Potem powierzamy je stworzeniom, dając im wystarczające łaski, aby kontynuowali to, co uczyniliśmy. W ten sposób Nasze Dzieła rozprzestrzeniają się zgodnie z wysiłkiem i dobrą wolą ludzi. 

Tak będzie z Królestwem Mojej Bożej Woli. 

Wezwałem cię, jak drugą Moją Matkę, objawiłem ci w wielkiej poufności – podobnie jak to uczyniłem z Moją Matką w Odkupieniu – wiele tajemnic o Moim Boskim FIAT, jakim jest wielkim skarbem i jak chce przyjść by królować na ziemi. 

Mogę powiedzieć, że uczyniłem wszystko, a kiedy wezwałem Mojego sługę, abyś otworzyła się przed nim i rozpowszechniła FIAT, chciałem, aby był zainteresowany rozpowszechnianiem tak wielkiego dobra.

Gdyby ci, ktorzy maja sie tym zainteresować, nie byliby zainteresowani, naraziliby Królestwo Bożej Woli na ryzyko niepowodzenia w jego początkach i byliby odpowiedzialni za całe dobro, jakie takie święte Królestwo może przynieść [a które oni narażają]; albo zasłużyliby na to, abym ich odstawił na bok i powołał innych, jako zwiastunów i szerzycieli wiedzy o Moim Bożym FIAT.

Dopóki nie znajdę nikogo, kto by się tym zainteresował i wziął to sobie do serca bardziej niż własne życie, by głosić Jego prawdy, Królestwo Mojej Woli nie będzie mogło mieć swego początku ani swego życia na ziemi”… (z „Księgi Nieba”; tom 25; 22 marca 1929).