WIGILIA PASCHALNA-C-(Łk 24,1-12)

„Wtedy zobaczyli, że kamień został odsunięty od grobu” (Łk 24, 1).

Dziś rano po Komunii św. powiedziałam do mojego umiłowanego Jezusa: „W jaki stan popadłam! Wydaje się, że wszystko mi umyka, cierpienia, cnoty, wszystko!”. A Jezus: „Córko moja, co się stało? Czy chcesz tracić czas, czy chcesz wyjść ze swojej nicości? Wejdź na  twoje miejsce, w swoją nicość, aby „Wszystko” mogło zająć swoje miejsce w tobie.  Wiedz jednak, że musisz umrzeć całkowicie w Mojej Woli, cierpienia, cnoty, wszystko. Moja Wola musi być grobem dla duszy i tak jak w grobie natura niszczeje aż do zaniku, a z tego „zniszczenia” podnosi się do piękniejszego i nowego życia, tak dusza, pochowana w Mojej Woli, jak w grobie, umrze dla cierpień, dla swoich cnót, dla swoich dóbr duchowych, a wzniesie się we wszystkim do Boskiego Życia.

Moja córko, wydaje się, że chcesz naśladować ludzi żyjących w świecie, którzy skłaniają się ku temu, co doczesne i co ma swój kres, a nie biorą pod uwagę tego, co wieczne! Umiłowana moja, dlaczego nie chcesz nauczyć się żyć wyłącznie Moją Wolą? Dlaczego nie chcesz żyć życiem nieba, będąc jeszcze tutaj na ziemi? 

Moją Wolą jest Miłość, [która] nigdy nie umiera. Dlatego Moja Wola musi być dla ciebie grobem, a nagrobkiem, który musi cię zamknąć i zamurować, nie pozostawiając ci żadnej nadziei na wyjście, jest miłość.           

A poza tym każda myśl o sobie, nawet o cnotach, oznacza zawsze zapracowanie na siebie i ucieczkę od Boskiego Życia.

Jeśli natomiast dusza myśli tylko o Mnie i o tym, co Mnie dotyczy, otrzymuje w sobie Życie Boże, a otrzymując Życie Boże, ucieka od tego, co ludzkie, i otrzymuje wszystkie dobra, jaki są tylko możliwe.

Czy my się rozumiemy?”.

(Tom 11, 04.07.1912)

 “Przestraszone kobiety, pochyliły twarze ku ziemi” (Łk 24, 5).

Córko moja, musisz wiedzieć, że to ludzka wola zamknęła Niebo. Dlatego człowiek nie mógł wkraczać do niebieskich rejonów ani mieć rodzinnej relacji ze swoim Stwórcą. Co więcej, ludzka wola oddaliła go od Tego, który go stworzył. Kiedy człowiek odstąpił od Woli Bożej, stał się strachliwy i wstydliwy oraz stracił panowanie nad samym sobą i nad całym Stworzeniem. Wszystkie żywioły górowały nad nim i były w stanie wyrządzić mu krzywdę, ponieważ panował w nich FIAT. Człowiek obawiał się wszystkiego. A czy sądzisz, moja córko, że jest rzeczą małej wagi, że ten, który był stworzony na króla i władcę wszystkiego, zaczął się obawiać Tego, który go stworzył? To dziwne, moja córko, i rzekłabym, wbrew naturze, że syn obawia się swojego ojca. Natomiast naturalne jest, że gdy się zradza, zradza się jednocześnie miłość i zaufanie pomiędzy ojcem a synem. Można to nazwać podstawowym dziedzictwem przypadającym synowi i podstawowym prawem należnym ojcu. Czyniąc więc swoją wolę, Adam utracił dziedzictwo swojego Ojca, utracił swoje królestwo i stał się pośmiewiskiem wszystkich rzeczy stworzonych. Córko moja, posłuchaj swojej Mamy i rozważ dobrze wielkie zło ludzkiej woli. Pozbawia ona duszę oczu i zaślepia do tego stopnia, że wszystko staje się ciemnością i trwogą dla biednego stworzenia. Połóż więc rękę na sercu i przysięgnij swojej Mamie, że wolałabyś raczej umrzeć, niż uczynić swoją wolę. Ja nie czyniłam nigdy swojej woli i dlatego nie obawiałam się mojego Stwórcy. Jak mogłabym się Go bać, skoro tak bardzo Mnie kochał? 

(z książki „Dziewica Maryja w Królestwie Woli Bożej”, według pism Sługi Bożej Luizy Piccarrety: 16 dzień)

Lecz tamci rzekli do nich: “Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?” (Łk 24, 5)

Podążałam za Świętą Wolą Bożą w tym akcie, kiedy Jezus powstał z grobu chwalebny i triumfujący; a mój uwielbiony Jezus wyszedł ze mnie i przemówił do mnie:

… „Moja córko, wraz ze Zmartwychwstaniem Moje Człowieczeństwo przyznało wszystkim stworzeniom prawo do wskrzeszenia do chwały i wiecznej szczęśliwości, nie tylko ich dusz ale także ich ciał. Grzech odebrał ludziom prawa do Zmartwychwstania, ale Moje Człowieczeństwo przywróciło im te prawa wraz ze Zmartwychwstaniem. Zawierało ono w sobie nasienie zmartwychwstania wszystkich, a na mocy tego nasienia zawartego we Mnie wszyscy korzystali z dobrodziejstwa możliwości powstania ze śmierci. 

Ten, kto dokonuje pierwszego aktu, musi mieć taką władzę, aby mógł zawrzeć w sobie wszystkie inne akty, które inne stworzenia muszą wykonać, tak aby pozostałe, na mocy pierwszego aktu, mogły go naśladować i wykonać ten sam akt.

Jakiej to korzyści nie przyniosło Zmartwychwstanie Mojemu Człowieczeństwu, dając każdemu prawo do zmartwychwstania! Człowiek, ponieważ odstąpił od Mojej Woli, utracił wszystko: chwałę, błogość, honor. Zerwał Pierścień, który łączył go z Bogiem, a tym samym dawał mu prawo do wszystkich dóbr Stwórcy. Moje Człowieczeństwo, poprzez Zmartwychwstanie, połączyło Pierścień Jedności, przywracając mu utracone prawa i dając mu moc do ponownego powstania. Cała chwała, cały zaszczyt należy się Mojemu Człowieczeństwu. Gdybym Ja nie Zmartwychwstał, nikt nie mógłby zmartwychwstać. Z pierwszym aktem wiążą się konsekwencje aktów podobnych do pierwszego.

Czy widzisz, jak wielka jest Moc pierwszego Aktu? Moja Matka-Królowa dokonała pierwszego Aktu przyjęcia Mnie. Ona, aby móc przyjąć Mnie, Słowo Przedwieczne, zawarła w sobie wszystkie uczynki stworzeń, aby tak odpłacić swemu Stwórcy, by mogła Mu powiedzieć: „To ja Cię kocham, uwielbiam, dopełniam za wszystkich”. 

Ponieważ w Mojej Matce odnalazłem wszystko, choć Moje poczęcie było tylko jedno, mogłem dać Siebie wszystkim, jako życie dla każdego stworzenia. Tak więc, kiedy ty, moja córko, dokonujesz pierwszych aktów w Mojej Woli, inne stworzenia uzyskują prawo wejścia w Nią i powtarzania twoich aktów, aby otrzymać te same skutki.

Jakże konieczne jest, aby chociaż tylko jeden  dokonał tego pierwszego aktu! Służy to bowiem otwarciu drzwi, przygotowaniu surowców do stworzenia modelu i nadaniu życia temu aktowi! Kiedy wykona się pierwszy akt, innym łatwiej jest go naśladować. Tak dzieje się również w świecie doczesnym, że ten, kto jako pierwszy tworzy jakiś przedmiot [ prototyp], musi więcej pracować, bardziej się poświęcać i przygotować wszystkie potrzebne do tego materiały. Musi przeprowadzać wiele eksperymentów, a kiedy stworzy prototyp, inni nie tylko uzyskują prawo do jego wykonania, ale też łatwiej im go powtórzyć.

Ale cała chwała należy się Temu, który uczynił pierwszy, bo gdyby nie było pierwszego, inne podobne akty nie mogłyby istnieć. Dlatego bądź uważna w formowaniu swoich pierwszych czynów, jeśli chcesz, aby królestwo Boskiego FIAT zapanowało na ziemi.”

Wtedy zanurzyłam się w świętej Woli Bożej i przywołałam wszystkie akty stworzeń, aby wszystkie w Niej zmartwychwstały, a mój słodki Jezus powiedział mi: „Córko moja, jak wielka jest różnica między aktem dokonanym w Mojej Woli a aktem, choć dobrym, dokonanym poza Nią!

W pierwszym z nich płynie w nim życie Boże, które wypełnia niebo i ziemię i akt ten otrzymuje wartość życia Bożego. W drugim przypadku mamy do czynienia z aktem życia ludzkiego, który jest ograniczony i limitowany, tak że jego wartość często ustaje wraz z zakończeniem aktu.

Jeśli jest w nim jakaś wartość, to jest to wartość ludzka, która podlega przemijaniu”. 

z „Księgi Nieba”; do użytku prywatnego – tom 21; 18 kwietnia 1927)